ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Αγαπητές γυναίκες,
ίσως ένα από τα πιο ύπουλα ψέματα που σας αφηγήθηκε ο πολιτισμός μας να είναι ότι η αξία σας βρίσκεται στο πόσο πολύ σας επιθυμούν.
Από πολύ νωρίς μάθατε να κοιτάζετε τον εαυτό σας μέσα από ξένα μάτια. Να αναρωτιέστε αν είστε αρκετά όμορφες. Αρκετά ελκυστικές. Αρκετά ποθητές. Να περιμένετε από το βλέμμα ενός άνδρα να σας επιστρέψει την αίσθηση της αξίας σας. Σαν να έπρεπε κάποιος άλλος να πιστοποιήσει την ύπαρξή σας. Σαν να έπρεπε να σας επιλέξουν για να νιώσετε ότι αξίζετε.
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβετε, η επιθυμία άρχισε να μπερδεύεται με την αγάπη. Η διεκδίκηση με τη φροντίδα. Η ζήλια με το ενδιαφέρον. Η εμμονή με το πάθος. Η κατάκτηση με τον έρωτα.
Και τότε συμβαίνει κάτι ακόμη. Πολλές γυναίκες αρχίζουν να πιστεύουν ότι αν κάποιος τις θέλει πολύ, τότε τις αγαπά πολύ.
Όμως αυτά δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η επιθυμία λέει «Σε θέλω.» ενώ η αγάπη λέει: «Σε βλέπω. Σε νιώθω.»
Η αγάπη είναι κάτι διαφορετικό. Η αγάπη αρχίζει όταν ο άλλος παύει να σε βλέπει ως απάντηση στις ανάγκες του και αρχίζει να σε βλέπει ως πρόσωπο. Όταν μπορεί να συναντήσει όχι μόνο την ομορφιά σου αλλά και τους φόβους σου. Όχι μόνο τη λάμψη σου αλλά και τις πληγές σου. Όχι μόνο αυτό που του προσφέρεις αλλά και αυτό που είσαι.
Γι' αυτό να είστε προσεκτικές με τους ανθρώπους που σας θέλουν πολύ αλλά σας βλέπουν λίγο. Με τους ανθρώπους που σας διεκδικούν ασταμάτητα αλλά δεν ενδιαφέρονται να σας γνωρίσουν. Με τους ανθρώπους που μιλούν αδιάκοπα για το πόσο πολύ σας χρειάζονται αλλά ελάχιστα για το ποια είστε.
Γιατί κάποιος μπορεί να είναι τρελός από επιθυμία για εσάς και να μην έχει αγαπήσει ούτε μια στιγμή την ψυχή σας.
Γι' αυτό θέλω να σας πω κάτι που ίσως δεν ακούγεται αρκετά συχνά: Η μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης δεν είναι ότι κάποιος σας διεκδικεί. Είναι ότι σας σέβεται. Δεν είναι ότι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εσάς. Είναι ότι χαίρεται που υπάρχετε ακόμη και όταν δεν τον υπηρετείτε. Δεν είναι ότι σας ζηλεύει. Είναι ότι εμπιστεύεται την ελευθερία σας.
Αγαπητές γυναίκες,
απελευθερωθείτε από τα στερεότυπα που σας κληροδότησαν γενιές ανθρώπων που έμαθαν να αγαπούν μέσα από τον φόβο, την έλλειψη και την εξάρτηση. Από τα πρότυπα σχέσης που σας δίδαξαν τραυματισμένοι γονείς, οι οποίοι έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν με όσα γνώριζαν, αλλά συχνά μπέρδεψαν την αγάπη με την ανάγκη, τη φροντίδα με την αυτοθυσία και την αφοσίωση με την υποταγή. Δεν είστε υποχρεωμένες να συνεχίσετε την ιστορία τους. Μπορείτε να γράψετε μια καινούρια και για σας, αλλά και για τα παιδιά σας.
Γιατί η αληθινή αγάπη δεν ζητά να μικρύνετε για να χωρέσετε μέσα στις ανάγκες της. Δεν ζητά να γίνετε τρόπαιο. Δεν ζητά να γίνετε καθρέφτης. Δεν ζητά να γίνετε επιβεβαίωση. Δεν ζητά να γίνετε αντικείμενο.
Σας συναντά ως πρόσωπα. Ως κόσμους ολόκληρους. Ως υπάρξεις που δεν ανήκουν σε κανέναν.
Κι ίσως η πιο βαθιά μορφή γυναικείας χειραφέτησης να αρχίζει τη στιγμή που μια γυναίκα παύει να αναρωτιέται «Πόσο με θέλει;»
και αρχίζει να ρωτά «Πόσο με βλέπει;» «Πόσο με νιώθει;» «Πόσο χώρο έχει η αλήθεια μου μέσα στη σχέση μαζί του;»
Με αγάπη,
Ένας άνδρας που ακόμη μαθαίνει τη διαφορά ανάμεσα στο να αγαπά και στο να κατέχει.
Λιγότερα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου