Πέμπτη 30 Ιουνίου 2022

Γιάννης Μάζης:Συμπεράσματα συνόδου ΝΑΤΟ. Τραγωδία ότι έβαλαν Τουρκία στο...

Πρώτη σε όλη την Ελλάδα: Η μαθήτρια που έγραψε την υψηλότερη βαθμολόγια με 19.890 μόρια

 Ηλεκτρολόγων και Η/Υ ....

Το ΝΑΤΟ ενισχύεται και ενισχύει την πόλωση διεθνώς...

Δημιουργούν Νέο ΣΙΔΗΡΟΥΝ ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑ... 

Το ΝΑΤΟ: Αυξάνει τις δυνάμεις σε ύψιστο συναγερμό από τις 40.000 στις 300.000

konstantakopoulos.gr

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2022

ΔΕΝ ΕΙΣΘΕ ΑΞΙΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ !

 ΔΕΝ ΕΙΣΘΕ ΑΞΙΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ !

Εφημερίδα Εστία - 29/6/2022
FRONTPAGES.GR
Εφημερίδα Εστία - 29/6/2022
Εφημερίδα Εστία - 29/6/2022. Διαβάστε τα πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων. Πρωτοσέλιδα από τις πολιτικές, αθλητικές, οικονομικές και τοπικές εφημερίδες.

Τρίτη 28 Ιουνίου 2022

E57: A manifesto to overthrow Europe’s oligarchy

ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ- κωστας γεμεντζης



ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ- κωστας γεμεντζης 

Συγγραφέας Κώστας Γεμενετζής, Ιατρός, Ψυχαναλυτής

Ο Κώστας Γεμενετζής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1944. Σπούδασε ιατρική στη Θεσσαλονίκη, ψυχολογία και φιλοσοφία στο Tubingen και στη Ζυρίχη και εκπαιδεύτηκε στην ψυχιατρική και στην ψυχανάλυση ("Daseinanalyse") στη Ζυρίχη. Ασκεί και διδάσκει ψυχανάλυση στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη με παράλληλη εκπαιδευτική και συγγραφική δραστηριότητα. Είναι ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαινομενολογικής Υπαρξιακής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας.



Τάσης Χριστογιαννόπουλος- Σε κάποιο μαγαζί (Η.Ανδριόπουλος)

Οι συνταξιούχοι διαδηλώνουν... Κατά την περίοδο 2010-2021, συνταξιούχοι και ασφαλιστικά ταμεία έχασαν 120 δις ευρώ.

 Η κυβέρνηση μοιράζει λόγια και συμπάθεια, ενώ οι οι συνταξιούχοι διαδηλώνουν, προφανώς όχι επειδή ο γιατρός τους συνέστησε περίπατο στο εξωτικό κέντρο της Αθήνας. Εντωμεταξύ, υπολογίζεται ότι κατά την περίοδο 2010-2021, συνταξιούχοι και ασφαλιστικά ταμεία έχασαν 120 δις ευρώ.

ΤΟ BULLYING ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Του Κώστα Τσιαντή

 Άρθρο του 2015 αλλά πάντα επίκαιρο για την μικρόνοια, το μισαλλόδοξο πνεύμα και τον ενδοτισμό μας .

Costas Tsiantis

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)