Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ
Blog του ΚΩΣΤΑ ΤΣΙΑΝΤΗ: Πολιτική Πολιτειακή Ανασυγκρότηση για μια Νέα Ελλάδα -THE PERSPECTIVE OF A NEW DEMOCRATIC EUROPE.
Σελίδες
- Αρχική σελίδα
- ΠΟΛΙΤΙΚΗ
- ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
- ΕΠΙΣΤΗΜΗ
- ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
- ΠΟΙΗΣΗ
- Graphic arts
- BIBΛΙΑ
- ΜΟΥΣΙΚΗ
- ΕΛ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
- ΠΡΟΣΩΠΑ
- ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
- ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ
- ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
- ΦΡΑΣΙΣ
- ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ
- Skroutz
- Philpapers
- TorchMusic
- Scribd
- Translate
- ΤΑΣΣΟΣΠΑΠ
- Newspapers
- ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ
- Θ.ΕΚΘΕΣΗΣ
- NΙΚΟΛΑΟΣ
- ELEFT
- ΕΣΙΔΕΡ
- ΙΓΝΑΤΙΟΥ
- Κ.ΖΟΥΡΑΡΙΣ
- ΒΟΥΛΗ
- EU
- U.S.A
- FG
- Α.Παύλος
- ΗΜΕΡΗΣΙΑ
Θεέ του ουρανού και του παντός,
αυτείν’ οι γραμματισμένοι,
αυτείν’ οι πολιτισμένοι,
έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…
Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
Παρασκευή 15 Μαΐου 2026
Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΞΑΝΤΛΗΣΑΝ
Αντώνης Ανδρουλιδάκης
·Ακολουθήστε
Κώστας Τσιαντής : Καβάφης και Γρηγόριος Νύσσης- Μια κοινωνία ανάμεσα στην αυτοθέωση των αισθήσεων και την κοσμιότητα του μέτρου. 1η γραφή.
ΤΟ «ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ» ΚΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΡΗΜΕΝΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ
Ἄνες σαυτόν ἀπολαύσει μεμετρημένῃ˙ μή βακχεύσῃς ταῖς ἡδοναῖς
Γρηγορίου Νύσσης Περί Φιλοπτωχίας
I. Εισαγωγή: δύο αντίθετες αρχές ζωής
Στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, η ηδονή (pleasure) και η μετρημένη απόλαυση (εγκράτεια, μέτρο) αποτελούν δύο θεμελιώδεις, αλλά συχνά αντιμαχόμενες αρχές. Η ηδονή υπόσχεται πληρότητα μέσω της εμπειρίας, το μέτρο μέσω της αυτοκυριαρχίας. Η πρώτη εξυψώνει την επιθυμία, η δεύτερη την πειθαρχεί. Η πρώτη βλέπει την ύπαρξη ως πεδίο κατάκτησης (ο κόσμος είναι χώρος δράσης, όχι σχέσης, κυνήγι εμπειριών/ εξωτερικότητα), η δεύτερη ως πεδίο διάκρισης (όπου ξεχωρίζεις τι αξίζει από τι δεν αξίζει/ εσωτερικότητα).
Στο κέντρο αυτής της διαλεκτικής βρίσκονται δύο κείμενα που, αν και ανήκουν σε διαφορετικές εποχές και κοσμοθεωρίες, συνομιλούν με εντυπωσιακή ένταση: το “Σύνταγμα της Ηδονής” του Κ. Π. Καβάφη και ο ασκητικός κανόνας του Γρηγορίου Νύσσης: «Ἄνες σαυτόν ἀπολαύσει μεμετρημένῃ· μή βακχεύσῃς ταῖς ἡδοναῖς· μή πάντων ἁπλῶς ζῴων ὄλεθρος ἔσο.»
Το πρώτο είναι μια ποιητική διακήρυξη της επιθυμίας ως υπέρτατου νόμου. Το δεύτερο είναι μια πνευματική προτροπή για μετρημένη απόλαυση και αυτοκυριαρχία. Το πρώτο προτείνει μια αισθητική κοσμοθεωρία, όπου η επιθυμία γίνεται νόμος. Το δεύτερο προβάλλει μια ανθρωπολογική ηθική, όπου η απόλαυση δεν απορρίπτεται, αλλά εντάσσεται σε μέτρο και πνευματική τάξη.
Το ερώτημα που τίθεται είναι βαθύ: Τι είδους κοινωνία προκύπτει όταν η πλειοψηφία ζει με το “Σύνταγμα της Ηδονής”, ενώ μια μειοψηφία ακολουθεί τον κανόνα της μετρημένης απόλαυσης; Πώς χαρακτηρίζεται μια τέτοια κοινωνία και ποιες προοπτικές ζωής διαθέτει;
Η
αντιπαράθεση αυτών των δύο αρχών δεν
είναι απλώς ηθική· είναι αισθητική,
οντολογική, κοινωνιολογική και ψυχολογική.
Αφορά το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος,
πώς νοηματοδοτείς τη ζωή, πώς συγκροτείς
την κοινωνία.
II. Το “Σύνταγμα της Ηδονής”: η αισθητική κυριαρχία της επιθυμίας
Το καβαφικό κείμενο δεν είναι απλώς ένας ύμνος στην ηδονή. Είναι μια πολιτειακή μεταφορά: η ηδονή παρουσιάζεται ως “Σύνταγμα”, ως θεμελιώδης νόμος που οργανώνει τη ζωή. Η επιθυμία (desire) δεν είναι ιδιωτική υπόθεση· είναι δημόσια δύναμη, στρατός που περνά “με μουσικήν και σημαίας”. Η ηδονή γίνεται: θεσμός, δικαίωμα κληρονομικό, κοσμική πορεία που απαιτεί συμμετοχή, αρχή που καταργεί την ενοχή και την ευθύνη.
Ο Καβάφης δεν προτείνει απλώς ηδονισμό (αισθησιασμό)· προτείνει μια αισθητική ηθική, όπου η επιθυμία είναι η υπέρτατη μορφή αλήθειας. Δεν είναι ποιητής της σάρκας. Είναι ποιητής της επιθυμίας ως ύφους, της ηδονής ως αισθητικής στάσης, της εμπειρίας ως μορφής ζωής. Η κοινωνία που ζει με αυτό το σύνταγμα είναι κοινωνία: αυτονομίας της επιθυμίας, απόρριψης της παραδοσιακής ηθικής, αισθητικής αυτοθέωσης, εμπειρικής πληρότητας, ατομικής ελευθερίας χωρίς περιορισμούς. Είναι μια κοινωνία όπου η ηδονή γίνεται όχι απλώς τρόπος ζωής, αλλά νόημα ζωής.
III. Η κοσμιότητα του μέτρου: ο Γρηγόριος Νύσσης και η πνευματική ιεράρχηση
Ο Γρηγόριος Νύσσης δεν απορρίπτει την ηδονή. Αντιθέτως, αναγνωρίζει ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος για απόλαυση. Αλλά η απόλαυση πρέπει να έχει μέτρο, να είναι μεμετρημένη. Το μέτρο δεν είναι άρνηση· είναι κοσμιότητα, δηλαδή τάξη, αρμονία, εσωτερική ευγένεια. Η φράση “μή βακχεύσῃς ταῖς ἡδοναῖς” δεν καταδικάζει την ηδονή, αλλά την απώλεια εαυτού μέσα σε αυτήν. Και η προειδοποίηση “μή πάντων ἁπλῶς ζῴων ὄλεθρος ἔσο” θέτει το θεμέλιο της χριστιανικής ανθρωπολογίας: ο άνθρωπος δεν πρέπει να γίνει όλεθρος του εαυτού του, όπως τα άλογα ζώα που παραδίδονται στο ένστικτο.
Η κοσμιότητα του μέτρου είναι: ελευθερία από την τυραννία της επιθυμίας, διάκριση ανάμεσα στο πρόσκαιρο και το ουσιώδες, ιεράρχηση των αγαθών, σεβασμός προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, πνευματική αυτοκυριαρχία. Εδώ η ηδονή δεν είναι αφέντης· είναι υπηρέτης της ελευθερίας.
IV. Η οικονομική διάσταση: όταν η ηδονή απαιτεί πόρους που η κοινωνία δεν διαθέτει
Το “Σύνταγμα της Ηδονής” προϋποθέτει μια κοινωνία όπου η επιθυμία μπορεί να πραγματωθεί. Όντως. Η ηδονή, όπως παρουσιάζεται στο ποίημα, δεν είναι απλώς ψυχική κατάσταση· είναι υλική δυνατότητα. Χρειάζεται χρόνο, χώρο, χρήμα, πρόσβαση σε αγαθά και εμπειρίες. Όμως η σύγχρονη ελληνική κοινωνία χαρακτηρίζεται από: οικονομική στενότητα, χαμηλούς μισθούς, επισφαλή εργασία, ανισότητες πρόσβασης στην κατανάλωση και στον πολιτισμό, χρόνια οικονομική κόπωση μετά από δεκαετίες κρίσης.
1.Η ηδονή ως ταξικό προνόμιο: Η δυνατότητα “να ενδίδης πάντοτε εις τας Επιθυμίας” προϋποθέτει: διαθέσιμο εισόδημα, ελεύθερο χρόνο, πρόσβαση σε χώρους κατανάλωσης, πολιτισμικό κεφάλαιο, κοινωνική ασφάλεια. Σε μια κοινωνία οικονομικά άνιση, αυτά δεν είναι ισομερώς κατανεμημένα. Έτσι, η ηδονή δεν είναι κοινό δικαίωμα. Το “Σύνταγμα της Ηδονής” γίνεται: αισθητικό ιδεώδες των προνομιούχων, ψυχολογική πίεση για τους μη προνομιούχους, μηχανισμός κοινωνικού αποκλεισμού. Η ηδονή χρησιμοποιείται στους νέους και τους εργαζόμενους ως υπόσχεση και κίνητρο ατομοκεντρικής μορφωτικής, οικονομικής και πολιτισμικής δράσης (όχι κοινωνιοκεντρικής) και αναπαραγωγής έτσι της κοινωνικής ανισότητας.
2.Η οικονομική στενότητα μετατρέπει την επιθυμία σε ματαίωση: Όταν η κοινωνία δεν έχει πόρους, η επιθυμία δεν οδηγεί σε απόλαυση· οδηγεί σε ματαίωση. Η καβαφική προτροπή “μη κλείεσαι εν τω οίκω σου” γίνεται ειρωνική όταν: ο μισθός δεν φτάνει, η εργασία είναι εξαντλητική, ο χρόνος είναι ελάχιστος, η καθημερινότητα είναι αγχώδης, η κατανάλωση είναι απαγορευτική. Η επιθυμία τότε δεν απελευθερώνει· πληγώνει. Η ηδονή δεν γίνεται νόημα· γίνεται υπενθύμιση της αδυναμίας.
3.Η κοινωνία οδηγείται σε διπλή παθολογία: Όταν το ιδεώδες της ηδονής συναντά την πραγματικότητα της οικονομικής στέρησης, η κοινωνία δεν οδηγείται ούτε σε απόλαυση ούτε σε μετρημένη επιθυμία. Οδηγείται σε δύο παθολογίες: α) Παθολογία υπερκατανάλωσης χωρίς πόρους: Η επιθυμία γίνεται μηχανισμός: υπερχρέωσης, εθισμού σε φθηνές απολαύσεις, φυγής από την πραγματικότητα, εξάρτησης από ψηφιακές μορφές ηδονής (scrolling, gaming, πορνογραφία). Η ηδονή γίνεται υποκατάστατο, όχι πραγματικότητα. β) Παθολογία καταστολής της επιθυμίας: Η οικονομική πίεση οδηγεί σε: παραίτηση, ψυχική κόπωση, αίσθηση αδικίας, εσωτερική στέγνωση. Η επιθυμία γίνεται πολυτέλεια, δεν έχεις πια χώρο (χρόνο, ενέργεια, διάθεση) να επιθυμήσεις.
4.Η κοσμιότητα του μέτρου αποκτά νέα σημασία: Σε μια κοινωνία οικονομικής στενότητας, ο κανόνας του Γρηγορίου Νύσσης δεν είναι απλώς ηθική στάση· γίνεται ρεαλιστική ανθρωπολογική πρόταση. Το “ἀπολαύσει μεμετρημένῃ” δεν είναι άρνηση της ζωής· είναι: προστασία από την υπερδιέγερση, προστασία από την υπερχρέωση, προστασία από την ψυχική εξάντληση, προστασία από την κοινωνική σύγκριση, προστασία από την καταναλωτική παγίδα. Το μέτρο γίνεται αντίδοτο στην οικονομική και ψυχική φθορά.Το μέτρο δεν σου λέει “μην απολαύσεις”. Σου λέει: απόλαυσε χωρίς να αυτοκαταστραφείς οικονομικά.Το μέτρο δεν σου λέει “μην επιθυμείς”. Σου λέει: επίλεξε τι αξίζει να επιθυμήσεις. Η επιθυμία χωρίς μέτρο οδηγεί σε: άγχος, κατάθλιψη, εξαρτήσεις, εθισμούς, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, αίσθηση κενού. Το μέτρο εδώ λειτουργεί ως ψυχική άμυνα: μειώνει την πίεση να “ζήσεις τα πάντα”, σε προστατεύει από την υπερδιέγερση, σε βοηθά να ξεχωρίσεις την πραγματική επιθυμία από την επιθυμία που σου επιβάλλεται, σε γλιτώνει από την ψυχική εξάντληση της διαρκούς αναζήτησης ηδονής, σου επιτρέπει να χαρείς χωρίς να εξαντληθείς.
V. Όταν η επιθυμία συναντά την αδυναμία: βία, εξαρτήσεις και αυτοκαταστροφή
Η ματαίωση της επιθυμίας δεν είναι ουδέτερη. Έχει συνέπειες — ιδίως στους νέους.
1. Η επιθυμία που δεν βρίσκει διέξοδο γίνεται οργή: Όταν η κοινωνία υπόσχεται ηδονή αλλά η οικονομική πραγματικότητα την αρνείται, δημιουργείται ένα σχίσμα ανάμεσα στο “τι δικαιούμαι” και στο “τι μπορώ”.Η επιθυμία, όταν δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, δεν απελευθερώνει· πληγώνει. Η ηδονή γίνεται υπενθύμιση της αδυναμίας. Αυτό το σχίσμα γεννά: θυμό, αίσθηση αδικίας, αίσθηση αποκλεισμού. Η οργή αυτή συχνά εκφράζεται ως: βία, επιθετικότητα, παραβατικότητα, καταστροφή δημόσιου χώρου.
2. Η επιθυμία που δεν ικανοποιείται γίνεται φυγή: Όταν η πραγματική ηδονή είναι απρόσιτη, οι νέοι στρέφονται σε υποκατάστατα: ναρκωτικά, αλκοόλ, τζόγο, ψηφιακές εξαρτήσεις. Τα ναρκωτικά δεν είναι “απόλαυση”. Είναι αντίδοτο στη ματαίωση.
3.Η επιθυμία που γίνεται αδύνατη γίνεται αυτοκαταστροφή: Όταν η επιθυμία δεν μπορεί να στραφεί προς τα έξω, στρέφεται προς τα μέσα. Αυτό οδηγεί σε: κατάθλιψη, αυτοτραυματισμό, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, ακόμη και αυτοκτονία. Η αυτοκτονία των νέων δεν είναι ατομικό φαινόμενο. Είναι κοινωνικό σύμπτωμα μιας κοινωνίας που υπόσχεται τα πάντα και προσφέρει ελάχιστα.
VI. Η σύγκρουση των δύο αρχών: μια κοινωνία διχασμένη
Όταν το “Σύνταγμα της Ηδονής” κυριαρχεί στην πλειοψηφία και η εγκράτεια περιορίζεται σε μειοψηφικές στάσεις, προκύπτει μια κοινωνία διπλής ανθρωπολογίας. Ο αισθητικός-ηδονιστικός άνθρωπος ζει για την εμπειρία. Ο ασκητικός-μετρημένος άνθρωπος ζει για την εσωτερική ελευθερία. Η συνύπαρξη αυτών των δύο τύπων δημιουργεί μια κοινωνία: ηθικά ασύμμετρη, πολιτισμικά αντιφατική, πολιτικά ασταθή, ανθρωπολογικά διχασμένη. Οι συστημικές ρυθμίσεις κυριαρχούν εδώ έναντι των κοινωνικών αγώνων και της κοινωνικο-οικονομικής απελευθέρωσης. Η κοινωνία αυτή οδηγείται σε:
1. Πολιτισμική κόπωση, όπου η επιθυμία γίνεται βάρος, όχι χαρά.
2. Ψυχική εξάντληση: όπου συντελείται διαρκής σύγκριση με ένα ιδεώδες που δεν μπορεί να επιτευχθεί.
3. Κοινωνική πόλωση: όπου οι “έχοντες” ζουν το Σύνταγμα της Ηδονής, ενώ οι “μη έχοντες” ζουν την απογοήτευση της επιθυμίας.
4. Ανθρωπολογική αστάθεια: όπου η κοινωνία χάνει το κοινό νόημα, το κοινό μέτρο, την κοινή κατεύθυνση.
5. Κατάσταση ανάγκης για νέο πολιτισμικό πρότυπο: Όχι άρνηση της ηδονής, αλλά επανανοηματοδότηση της απόλαυσης μέσα σε όρια που δεν καταστρέφουν τον άνθρωπο.
VII. Συμπέρασμα
Το “Σύνταγμα της Ηδονής” και η κοσμιότητα του μέτρου δεν είναι απλώς δύο ηθικές στάσεις· είναι δύο οντολογικά πρότυπα. Το πρώτο θεοποιεί την επιθυμία, το δεύτερο τον περιορισμό/έλεγχο της επιθυμίας. Το πρώτο υπόσχεται πληρότητα μέσω της εμπειρίας, το δεύτερο μέσω της αυτοκυριαρχίας.
Σε μια κοινωνία οικονομικά άνιση και στενή, η ηδονή χωρίς μέτρο γίνεται:
πολυτέλεια των λίγων,
βάρος των πολλών (πίεση, άγχος, ματαίωση και ψυχικό φορτίο για τη μεγάλη πλειοψηφία) ,
και —το πιο επικίνδυνο— πηγή βίας, εξαρτήσεων και αυτοκαταστροφής για τους νέους.
Το μέτρο-η μετρημένη επιθυμία, αντίθετα, γίνεται όχι άρνηση, αλλά ανθρωπολογική προστασία. Γίνεται τρόπος να ζήσεις χωρίς να καταστραφείς.
Η ελληνική κοινωνία, όπως είναι σήμερα, δεν μπορεί να ζήσει το Σύνταγμα της Ηδονής χωρίς να διαλυθεί. Μπορεί όμως να βρει ισορροπία αν επανανοηματοδοτήσει την ηδονή μέσα από την αίσθηση του μέτρου — όχι ως καταπίεση, αλλά ως φρόνηση και κοσμιότητα: τάξη και ευγένεια του τρόπου ύπαρξης.
Πέμπτη 14 Μαΐου 2026
Κ. Π. Καβάφης Το Σύνταγμα της Ηδονής
·
Κ. Π. Καβάφης
Το Σύνταγμα της Ηδονής
1894 - 1897
Mη ομιλείτε περί ενοχής, μη ομιλείτε περί ευθύνης. Όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας· όταν ριγούν και τρέμουν αι αισθήσεις, άφρων και ασεβής είναι όστις μένει μακράν, όστις δεν ορμά εις την καλήν εκστρατείαν, την βαίνουσαν επί την κατάκτησιν των απολαύσεων και των παθών.
Όλοι οι νόμοι της ηθικής – κακώς νοημένοι, κακώς εφαρμοζόμενοι – είναι μηδέν και δεν ημπορούν να σταθούν ουδέ στιγμήν, όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.
Mη αφήσης καμίαν σκιεράν αρετήν να σε βαστάξη. Mη πιστεύης ότι καμία υποχρέωσις σε δένει. Tο χρέος σου είναι να ενδίδης, να ενδίδης πάντοτε εις τας Eπιθυμίας, που είναι τα τελειότατα πλάσματα των τελείων θεών. Tο χρέος σου είναι να καταταχθής πιστός στρατιώτης, με απλότητα καρδίας, όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας
Mη κλείεσαι εν τω οίκω σου και πλανάσαι με θεωρίας δικαιοσύνης, με τας περί αμοιβής προλήψεις της κακώς καμωμένης κοινωνίας. Mη λέγης, Tόσον αξίζει ο κόπος μου και τόσον οφείλω να απολαύσω. Όπως η ζωή είναι κληρονομία και δεν έκαμες τίποτε δια να την κερδίσης ως αμοιβήν, ούτω κληρονομία πρέπει να είναι και η Hδονή. Mη κλείεσαι εν τω οίκω σου· αλλά κράτει τα παράθυρα ανοικτά, ολοάνοικτα, δια να ακούσης τους πρώτους ήχους της διαβάσεως των στρατιωτών, όταν φθάνη το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας.
Mη απατηθής από τους βλασφήμους όσοι σε λέγουν ότι η υπηρεσία είναι επικίνδυνος και επίπονος. H υπηρεσία της ηδονής είναι χαρά διαρκής. Σε εξαντλεί, αλλά σε εξαντλεί με θεσπεσίας μέθας. Kαι επί τέλους όταν πέσης εις τον δρόμον, και τότε είναι η τύχη σου ζηλευτή. Όταν περάση η κηδεία σου, αι Mορφαί τας οποίας έπλασαν αι επιθυμίαι σου θα ρίψουν λείρια και ρόδα λευκά επί του φερέτρου σου, θα σε σηκώσουν εις τους ώμους των έφηβοι Θεοί του Oλύμπου, και θα σε θάψουν εις το Kοιμητήριον του Iδεώδους όπου ασπρίζουν τα μαυσωλεία της ποιήσεως.
Δείτε λιγότερα
Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ "ΓΙΑΤΙ"
Αντώνης Ανδρουλιδάκης
·Ακολουθήστε
ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ
-
ΤΕΝΣΟΡΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΤΟΥ ΚΕΠΛΕΡ - *ΤΕΝΣΟΡΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΤΟΥ ΚΕΠΛΕΡ*Πριν από 2 ημέρες
-
Exactly solvable quantum many-body dynamics from space-time duality Bruno Bertini - *Exactly solvable quantum many-body dynamics from space-time duality Bruno Bertini*Πριν από 2 εβδομάδες
-
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ ΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ.Κώστας Τσιαντής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής - *Εισήγηση το Παγκόσμιο Συνέδριο ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, PHAICON2024, ΑΘΗΝΑ18-21 ΝΟΕ 2024.*Πριν από 2 εβδομάδες
-
Mr. Tambourine Man (Live at the Newport Folk Festival. 1964) - Ask your voice device to play Bob Dylan! Lyrics: [Chorus] Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me I'm not sleepy, and there is no place I'm going...Πριν από 3 εβδομάδες
-
-
Καρυστιανού: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ - Evosmos24.gr · Ακολουθήστε 15 ώρ. · Για την απόφασή της κατέβει στην πολιτική, για το νέο κόμμα που θα ανακοινωθεί μέχρι το καλοκαίρι αλλά και για...Πριν από 2 μήνες
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη: Γενεύη 2: Η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει πιο ενεργά - *Γενεύη 2: Η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει πιο ενεργά*Πριν από 12 χρόνια
-
Νίκου Καλογερόπουλου: Και ούτω «επληρώθη το υπό του Προφήτου λεχθέν»: - *«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»!*Πριν από 12 χρόνια
-
-
Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής
«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)
Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)
Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!
Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *
Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;
Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.
Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****
* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.
ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ
-
►
2010
(11)
- ► Σεπτεμβρίου (2)
- ► Δεκεμβρίου (9)
-
►
2011
(384)
- ► Ιανουαρίου (10)
- ► Φεβρουαρίου (11)
- ► Σεπτεμβρίου (37)
- ► Δεκεμβρίου (9)
-
►
2012
(592)
- ► Ιανουαρίου (51)
- ► Φεβρουαρίου (63)
- ► Σεπτεμβρίου (27)
- ► Δεκεμβρίου (80)
-
►
2013
(1059)
- ► Ιανουαρίου (54)
- ► Φεβρουαρίου (40)
- ► Σεπτεμβρίου (93)
- ► Δεκεμβρίου (107)
-
►
2014
(1144)
- ► Ιανουαρίου (119)
- ► Φεβρουαρίου (169)
- ► Σεπτεμβρίου (126)
- ► Δεκεμβρίου (76)
-
►
2015
(1256)
- ► Ιανουαρίου (82)
- ► Φεβρουαρίου (150)
- ► Σεπτεμβρίου (65)
- ► Δεκεμβρίου (54)
-
►
2016
(1052)
- ► Ιανουαρίου (78)
- ► Φεβρουαρίου (99)
- ► Σεπτεμβρίου (134)
- ► Δεκεμβρίου (113)
-
►
2017
(1267)
- ► Ιανουαρίου (154)
- ► Φεβρουαρίου (157)
- ► Σεπτεμβρίου (79)
- ► Δεκεμβρίου (115)
-
►
2018
(973)
- ► Ιανουαρίου (149)
- ► Φεβρουαρίου (124)
- ► Σεπτεμβρίου (44)
- ► Δεκεμβρίου (93)
-
►
2019
(1153)
- ► Ιανουαρίου (251)
- ► Φεβρουαρίου (62)
- ► Σεπτεμβρίου (115)
- ► Δεκεμβρίου (67)
-
►
2020
(1009)
- ► Ιανουαρίου (75)
- ► Φεβρουαρίου (54)
- ► Σεπτεμβρίου (80)
- ► Δεκεμβρίου (127)
-
►
2021
(907)
- ► Ιανουαρίου (120)
- ► Φεβρουαρίου (93)
- ► Σεπτεμβρίου (110)
- ► Δεκεμβρίου (53)
-
►
2022
(1242)
- ► Ιανουαρίου (89)
- ► Φεβρουαρίου (75)
- ► Σεπτεμβρίου (84)
- ► Δεκεμβρίου (54)
-
►
2023
(819)
- ► Ιανουαρίου (59)
- ► Φεβρουαρίου (69)
- ► Σεπτεμβρίου (44)
- ► Δεκεμβρίου (47)
-
►
2024
(1352)
- ► Ιανουαρίου (67)
- ► Φεβρουαρίου (111)
- ► Σεπτεμβρίου (125)
- ► Δεκεμβρίου (182)
-
►
2025
(1652)
- ► Ιανουαρίου (141)
- ► Φεβρουαρίου (142)
- ► Σεπτεμβρίου (95)
- ► Δεκεμβρίου (170)
-
▼
2026
(761)
- ► Ιανουαρίου (285)
- ► Φεβρουαρίου (147)
-
▼
Μαΐου
(53)
- ΚΑΛΟ ΜΑΗ..
- Μέρα Μαγιού
- Κώστας Τσιαντής : ΚΑΘΕΣΤΥΚΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ- ΨΥΧΗ
- Δύσκολη η συνέχιση της προεδρίας Τραμπ!
- George M. Theodorakis
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΩΣ ΜΟΡ...
- Γιαννης Ρίτσος: Οχι σεμνοτυφία/ ο βαθμός του αισθ...
- Γηροκομείο-κολαστήριο στους Αμπελόκηπους: Μέσω αγγ...
- ο Γιώργος Σαχίνης φιλοξενεί τον καθηγητή Κλινικών ...
- Ωραία Εξίσωση!
- Καστοριάδης Κορνήλιος- Παρακμή των Κριτηρίων
- DAVID DICKSON: The_Politics_of_Alternative_Technol...
- Έλληνας επιστήμονας... 15 ετών συνεργάζεται με τη ...
- Κ. Π. Καβάφης (29. 4. 1863 – 29. 4. 1933)
- Α.Στίνας: Ακροναυπλία, οι ευθύνες της σταλινικής η...
- Κορνήλιος Καστοριάδης: για τον Μάρξ
- Άρθρο του Θ.Π. Τάσιου που δημοσιεύθηκε σTA NEA, 02...
- Μπορεί κάποιος να εξηγήσει τη Γενική Σχετικότητα μ...
- Ἀριστοτέλους Πολιτικὰ
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΤΑ ΜΟΤΙΒΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑ...
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης · Ακολουθήστε 33 λ. · Η Κ...
- THE RIEMANN HYPOTHESIS REMAIN UNSOLVED IN TODAY'S ...
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΦΩΝΗ ΕΛΛΑΔΟΣ Δημοσιευμένα • ...
- Ελευθερία Λάππα
- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ
- Γκανάς Μιχάλης Νοσοκομείο
- Παπαχρίστος ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ Α'
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΣΑΜΕ ΜΟΝΕΣ
- Αθανάσιος ΚΟΥΚΛΑΔΑΣ (1916 -1979) .
- Λαοί και Ιμπεριαλισμός:
- ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ -Περιοδικό
- Panos Katsimihas / Πάνος Κατσιμίχας · Ακολουθήσ...
- Χατζιδάκις Γαλάνη "Προσωπογραφία της μητέρας μου" ...
- Ελευθερία Λάππα : ''Θα τον πάρεις!''
- Karl Popper
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης- Πανοπλία
- ΣΜΥΡΝΗ 1922
- Max Planck (1858–1947)
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης «ΜΑΜΑ, ΜΠΑΜΠΑ, ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ…»
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης- Πανελληνίες εξετάσεις!
- Πολιτική καινοτομία με όρους παλαιοκομματισμού
- ΚΑΒΑΦΗΣ- ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ
- A slice through the COSMOS-Web cosmic-web map,
- FEYNMAN'S PATH INTEGRAL
- ΤΕΝΣΟΡΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΤΟΥ ΚΕΠΛΕΡ
- Scientists Create “Living” Materials That Crawl, W...
- Εφ. ΕΣΤΙΑ 14/5/2026
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ "ΓΙΑΤΙ"
- Κ. Π. Καβάφης Το Σύνταγμα της Ηδονής
- Κώστας Τσιαντής : Καβάφης και Γρηγόριος Νύσσης- Μι...
- Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΞΑΝΤΛΗΣΑΝ
- ΕΡΝΤΟΓΑΝ, ΤΡΑΜΠ ΑΠΌ ΠΕΚΙΝΟ 15/5/2026
- ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ
- ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ- ΜΑΣ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΥΝ..
- ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ- ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ
- ΦΙΛΟΙΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
- ΜΙΚΗΣ: ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΟ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
- ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ
- ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ-Α.Π.Θ (22-11-2010)
- ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ - ΝΕΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
- ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ- ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ
- Stiglitz: ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ- ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ
- USA: ΤΡΙΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ
- N. Roubini: ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑ !
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
- ΣΠΙΘΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΙΔΕΩΝ
- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΟΘΙΑ
- ΒΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
- ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ - BLOGS
- Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ
- ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ TV
- Περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ
- ΟΛΥΜΠΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
- ΝΕΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ
- ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
- ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
- MACEDONIA
- ΘΡΑΚΗ
- ΚΥΠΡΟΣ
- ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ
- ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
- EPICURUS2DAY
- SMYRNAIOS
