Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Σάββατο 22 Αυγούστου 2026

ERT Sports · Ακολουθήστε 2 ημ. · 🇬🇷 Τρομερά πράγματα στο Diamond League της Λωζάνης, με τον Εμμανουήλ Καραλή να πηδά πάνω από τα 6.16 μ., για το καλύτερο άλμα της καριέρας του στον ανοιχτό στίβο.

 

Κώστας Τσιαντής : ΧΩΡΙΑ ΑΠΌ ΜΕΝΑ

 

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ: Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ. ΕΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΟΛΩΝ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

 ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ: Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ. ΕΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΟΛΩΝ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Της Ελλάδος απάσης συ προΐστασαι πρόμαχος και τερατουργός εξαισίων τη εκ Προύσσης εικόνι Σου, Πανάχραντε Παρθένε Μαριάμ, και γαρ φωτίζεις εν τάχει τους τυφλούς δεινούς τε απελαύνεις δαίμονας και παραλύτους δε συσφίγγεις αγαθή. Κρημνών τε σώζεις και πάσης βλάβης τους σοι προστρέχοντας. Δόξα τω σω ασπόρω τοκετώ, δοξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα το ενεργούντι δια σου τοιαύτα θαύματα. https://www.facebook.com/.../%CE%A0%CE%B1.../403245439776697


Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος:Σπάνια συνέντευξη για τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης

 

ΦΩΤΟ








 

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2026

Mathematical Foundations of Deep Learning

 


Costas Tsiantis

1 λ. 
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Mathematical Foundations of Deep Learning is a freely available, nearly 300-page guide to the mathematics behind modern AI systems.…
Δείτε περισσότερα
Mathematical Foundations of Deep Learning είναι ένα ελεύθερο, σχεδόν 300-صفحة οδηγός για τη μαθηματική βάση πίσω από σύστημα AI σύγχρονα.
Αυτό περιλαμβάνει βαθιά νευρικά δίκτυα, εκτίμηση λειτουργιών, αρχιτεκτονική δίκτυων, λειτουργίες ενεργοποίησης και το Θεώρημα της Ενωμένης Εκτίμησης.
Οι ενότητα της οπтимайζیشن εξετάζει αυτόματα διαφορετισμό, συνθήκες οπтимαλιτισμού και διοικητικά και στερεοειδικά μέθοδοι.
Οι προχωρημένες главές συνδέουν την οπтимαλιστική ελέγχωση, τη δинάμηση Χάμιλτον, Νευρικά ODEs, ενισχυτική μάθηση, διαδικασίες αποφάσεων Μαρκوف, Bellman equations και γενετικές μοντέλα.
Καλά οργανωμένα και μαθηματικά εστιασμένα, είναι ένα χρήσιμο αναφορά για αναγνώστες με βασική τεχνική βάση.
Source: Thanh Hoang
 
Απόκρυψη πρωτοτύπου
 
Βαθμολογήστε αυτή τη μετάφραση

Παπάζογλου Ν. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

 

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό

με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψεκι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαράανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξεφυλάξου για το τέλος θα μου πεις
Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πωκι αυτός είναι ένας καημός αβάσταχτοςλιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατοςκουράγιο θα περάσει θα μου πεις
Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιάτην άμμο που σαν καταρράχτης έλουζεκαθώς έσκυβε επάνω μου χιλιάδες φιλιάδιαμάντια που απλόχερα μου χάριζεθα πάω κι ας μου βγει και σε κακό
Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικόμπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκεαπό ποιο μακρινό αστέρι είναι το φωςπου μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκεκι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει
Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανόςαστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεταιμα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φωςφεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεταικαι φέγγει από μέσα η φυλακή
Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιάτην άμμο που σαν καταρράχτης έλουζεκαθώς έσκυβε επάνω μου χιλιάδες φιλιάδιαμάντια που απλόχερα μου χάριζεθα πάω κι ας μου βγει και σε κακό.

Ντέμις Χασάπης ΑΙ

 

Bright-Star-in-Large-Magellanic-Cloud

 


Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026

Τουρκικά θαλάσσια πάρκα: Η κίνηση που πρέπει να κάνει τώρα η Ελλάδα | Μάζης

 

Ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης αναλύει γιατί η τουρκική χωροθέτηση θαλάσσιων πάρκων σε περιοχές εντός της ελληνικής ΑΟΖ δεν είναι μια κίνηση χωρίς συνέπειες. Μπορεί να πρόκειται για παράνομη ενέργεια, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παράγει τετελεσμένα.

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η Τουρκία έχει ήδη χαράξει τη δική της στρατηγική, προχωρά σε ανακηρύξεις και χωροθετήσεις και δημιουργεί σταδιακά μια πραγματικότητα επί του πεδίου. Όπως επισημαίνει ο Ιωάννης Μάζης, το ότι μια πράξη είναι παράνομη δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι και ανίσχυρη. Το παράδειγμα της Κύπρου είναι χαρακτηριστικό: η εισβολή και η κατοχή έχουν καταδικαστεί διεθνώς, αλλά εξακολουθούν να παράγουν συγκεκριμένα γεωπολιτικά αποτελέσματα.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, το ερώτημα είναι απλό: γιατί η Ελλάδα δεν ανακηρύσσει τη δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη; Η λογική θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρη. Η Ελλάδα ανακηρύσσει την ΑΟΖ της, κατοχυρώνει επίσημα τη θέση της και, αν υπάρξουν διαφορές με την Τουρκία, αυτές παραπέμπονται στα αρμόδια διεθνή δικαιοδοτικά όργανα. Αντί γι’ αυτό, η ελληνική αντίδραση εμφανίζεται εξαιρετικά περιορισμένη. Ιδιαίτερη κριτική ασκείται στην ανακοίνωση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, η οποία χαρακτηρίζει την τουρκική χωροθέτηση παράνομη επειδή βρίσκεται εκτός χωρικών υδάτων, χωρίς να θέτει με την ίδια σαφήνεια το ζήτημα ότι η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα σε χώρο που η Ελλάδα θεωρεί μέρος της δικής της ΑΟΖ. Το πλέον ανησυχητικό σημείο αφορά το Καστελόριζο. Η τουρκική στρατηγική, σύμφωνα με τον Ιωάννη Μάζη, επιχειρεί ουσιαστικά να περιορίσει τον ρόλο του νησιωτικού συμπλέγματος στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και να εμποδίσει τη σύνδεση της ελληνικής με την κυπριακή ΑΟΖ. Η απάντηση, λοιπόν, δεν μπορεί να περιορίζεται σε διαβήματα και χλιαρές ανακοινώσεις. Η Ελλάδα οφείλει να κάνει δύο βασικές κινήσεις: Πρώτον, να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ. Δεύτερον, να θέσει άμεσα το ζήτημα στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταγγέλλοντας τις τουρκικές ενέργειες ως παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και ως ενέργειες που πλήττουν όχι μόνο ελληνικά, αλλά και ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Η Τουρκία προχωρά βήμα προς βήμα, δημιουργώντας συνεχώς νέα τετελεσμένα. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να φοβάται μήπως «ενοχλήσει» την Άγκυρα ή αν θα χρησιμοποιήσει επιτέλους τα διπλωματικά και νομικά εργαλεία που διαθέτει.

Η τουρκική πολιτική των διεκδικήσεων και τετελεσμένων

 

Ειδήσεις- ΤΟΥΡΚΙΑ

 

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)