Νίκος Καββαδίας: Όταν ο μεγάλος ποιητής έγραψε ένα γράμμα στο άλογό του.

Νίκος Καββαδίας: Όταν ο μεγάλος ποιητής έγραψε ένα γράμμα στο άλογό του. 

Καβάφης- Επιτύμβιον

 

Για την ημέρα της ελληνικής γλώσσας, ένα από τα πιό αρμόζοντα και μάλλον άγνωστα ποιήματα του Καβάφη.

 

---

Από τη Μεταπολιτική στη Δημοκρατία: Πώς κατακτιέται σήμερα η δημοκρατία σε έναν πλανήτη που αλλάζει

Η δημοκρατία δεν είναι μια στατική κατάσταση ούτε ένα θεσμικό δεδομένο. Είναι μια διαρκής διαδικασία, μια κατάκτηση που απαιτεί συμμετοχή, κρίση, παιδεία και συλλογική φαντασία. Στον 21ο αιώνα, όμως, η δημοκρατία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα ιστορική συνθήκη: την εποχή της μεταπολιτικής, της τεχνολογικής επιτάχυνσης, της παγκόσμιας δικτύωσης και της σύγκρουσης κοινωνικών και τεχνολογικών λογικών. Το ερώτημα «πώς κατακτιέται σήμερα η δημοκρατία» δεν είναι θεωρητικό· είναι υπαρξιακό. Αφορά το μέλλον της συλλογικής ζωής, της ειρήνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

---

1. Τι είναι η μεταπολιτική

Η μεταπολιτική περιγράφει μια εποχή όπου η πολιτική χάνει το περιεχόμενό της ως πεδίο σύγκρουσης ιδεών και μετατρέπεται σε τεχνοκρατική διαχείριση. Οι αποφάσεις παρουσιάζονται ως «αναπόφευκτες», «ουδέτερες», «τεχνικές». Η πολιτική γίνεται λογιστική, η δημόσια σφαίρα επικοινωνιακό θέαμα, και ο πολίτης θεατής. Στη μεταπολιτική εποχή:

• η πολιτική απογυμνώνεται από νόημα,

• η συμμετοχή περιορίζεται σε τυπικές διαδικασίες,

• η τεχνολογία αναλαμβάνει ρόλο ρυθμιστή της κοινωνικής ζωής,

• η δημοκρατία αδειάζει από περιεχόμενο χωρίς να καταλύεται θεσμικά.

Η μεταπολιτική δεν είναι απλώς κρίση της πολιτικής· είναι κρίση νοήματος.

---

2. Πόσοι άνθρωποι μπορούν και θέλουν σήμερα τη συμμετοχή

Η συμμετοχή στη δημοκρατία δεν είναι αυτονόητη. Απαιτεί χρόνο, παιδεία, ενδιαφέρον, αίσθηση κοινότητας και πίστη ότι η φωνή σου έχει νόημα. Σήμερα, όμως, μεγάλο μέρος των πολιτών νιώθει ότι η συμμετοχή δεν αλλάζει τίποτα.

α. Η κόπωση της αντιπροσώπευσης

Οι πολίτες αισθάνονται ότι οι θεσμοί δεν τους εκπροσωπούν. Η απόσταση ανάμεσα στον πολίτη και την εξουσία έχει μεγαλώσει. Η αίσθηση αδυναμίας οδηγεί σε αποχή.

β. Η υπερφόρτωση πληροφορίας

Η ταχύτητα της ψηφιακής εποχής παράγει θόρυβο. Η πολιτική γίνεται στιγμιαία, επιφανειακή, αντιδραστική. Η κατανόηση απαιτεί βάθος, αλλά η εποχή μας παράγει μόνο ταχύτητα.

γ. Η ατομικοποίηση

Η συλλογικότητα έχει αποδυναμωθεί. Η δημοκρατία, όμως, δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κοινότητα. Κι όμως, η επιθυμία για συμμετοχή δεν έχει εξαφανιστεί. Εκδηλώνεται σε νέες μορφές: τοπικά κινήματα, ψηφιακές κοινότητες, συλλογικά εγχειρήματα. Η δημοκρατία αναζητά νέες γλώσσες και νέες δομές.

---

3. Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να αντικαταστήσει τη συμμετοχή των πολιτών

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ενισχύσει τη δημοκρατία, αλλά δεν μπορεί να την αντικαταστήσει. Μπορεί να αναλύει δεδομένα, να υποστηρίζει αποφάσεις, να διευκολύνει τη συμμετοχή. Αλλά δεν μπορεί να βιώσει εμπειρίες, να επιθυμήσει, να αναλάβει ευθύνη.

Η δημοκρατία δεν είναι αλγόριθμος. Είναι σύγκρουση αξιών, διαπραγμάτευση συμφερόντων, δημιουργία κοινού νοήματος. Η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να υπηρετεί τη δημοκρατία, όχι να την υποκαθιστά.

---

4. Μηχανισμοί πολιτικού ελέγχου της τεχνολογίας και της καινοτομίας

Η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη. Ενσωματώνει αξίες, συμφέροντα, προτεραιότητες. Χωρίς πολιτικό έλεγχο, η τεχνολογία μπορεί να γίνει μηχανισμός εξουσίας. Οι βασικοί μηχανισμοί είναι:

α. Δημοκρατική ρύθμιση

Νομικά πλαίσια που επιβάλλουν διαφάνεια, λογοδοσία, όρια στη χρήση δεδομένων, απαγόρευση αδιαφανών αλγορίθμων σε κρίσιμες αποφάσεις.

β. Αλγοριθμική διαφάνεια

Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι που επηρεάζουν τη ζωή τους.

γ. Δημόσια τεχνολογική υποδομή

Η τεχνολογία δεν μπορεί να αφεθεί αποκλειστικά σε ιδιωτικές εταιρείες. Χρειάζονται δημόσιες πλατφόρμες και δημόσια δεδομένα.

δ. Συμμετοχική καινοτομία

Η τεχνολογία πρέπει να σχεδιάζεται με συμμετοχή πολιτών, όχι μόνο τεχνοκρατών.

ε. Παιδεία και ψηφιακός γραμματισμός

Χωρίς γνώση, ο πολίτης γίνεται παθητικός χρήστης. Με γνώση, γίνεται συνδιαμορφωτής.

---

5. Μπορεί να αναπτυχθεί ένας παγκόσμιος ιστός με κόμβους-κράτη

Η παγκόσμια δικτύωση δεν είναι μελλοντικό σενάριο· είναι ήδη πραγματικότητα. Το διαδίκτυο, οι υπερεθνικές πλατφόρμες, οι παγκόσμιες αλυσίδες δεδομένων έχουν δημιουργήσει μια νέα γεωπολιτική δομή: έναν παγκόσμιο ιστό όπου τα κράτη λειτουργούν ως κόμβοι. Υπάρχουν δύο πιθανές εκδοχές:

α. Δίκτυο συνεργασίας

Κράτη που ανταλλάσσουν δεδομένα, τεχνογνωσία, πολιτικές. Ένας παγκόσμιος ιστός δημοκρατικής διακυβέρνησης.

β. Δίκτυο ελέγχου

Κράτη που λειτουργούν ως κόμβοι επιτήρησης, με κεντρικές πλατφόρμες που συγκεντρώνουν δεδομένα πολιτών.

Το ποιο μοντέλο θα επικρατήσει είναι πολιτική επιλογή.

---

6. Η σύγκρουση κοινωνικών και τεχνολογικών λογικών: θα γίνει στρατιωτική;

Οι τεχνολογικές λογικές ενσωματώνουν διαφορετικές κοσμοθεωρίες. Η σύγκρουσή τους είναι ήδη ορατή:

• ΗΠΑ και Κίνα αναπτύσσουν δύο τεχνολογικά σύμπαντα.

• Η Ευρώπη προσπαθεί να δημιουργήσει τρίτο δρόμο.

• Ιδιωτικές πλατφόρμες λειτουργούν σαν «μη κρατικά κράτη».

Το ερώτημα είναι αν αυτή η σύγκρουση θα γίνει στρατιωτική.

α. Η τεχνολογία επιταχύνει τις συγκρούσεις

Η ταχύτητα των αλγορίθμων ξεπερνά την ταχύτητα της διπλωματίας.

β. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δημιουργήσει αυτόνομες κλιμακώσεις

Αλληλεπιδρώντας σε στρατιωτικά περιβάλλοντα, δύο συστήματα ΑΙ μπορούν να κλιμακώσουν χωρίς ανθρώπινη πρόθεση.

γ. Νέες μορφές πολέμου

Κυβερνοπόλεμος, πληροφοριακός πόλεμος, οικονομικός πόλεμος.

Η στρατιωτική σύγκρουση δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά είναι πιθανή αν δεν υπάρξει πολιτικός έλεγχος.

---

7. Τι θα γίνει; Αφανισμός ή συνύπαρξη;

Υπάρχουν τρία σενάρια:

Σενάριο 1: Αφανισμός της μίας λογικής από την άλλη

Ένας κοινωνικός και τεχνολογικός κόσμος, μία κυρίαρχη λογική.
Σταθερότητα, αλλά και μονοπώλιο ισχύος.

Σενάριο 2: Παράλληλα τεχνολογικά σύμπαντα

Δύο ή τρία μεγάλα οικοσυστήματα που συνυπάρχουν.
Ισορροπία, αλλά και συνεχής ένταση.

Σενάριο 3: Παγκόσμια συνεργασία

Το πιο δύσκολο, αλλά το πιο δημοκρατικό.
Απαιτεί θεσμούς, εμπιστοσύνη, πολιτισμό.

---

8. Πώς μπορεί να υπάρξει δημοκρατία πλανητικά και όχι μόνο τοπικά

Η δημοκρατία, όπως την ξέρουμε, είναι τοπική: βασίζεται σε κοινότητες, γλώσσες, εμπειρίες. Αλλά τα προβλήματα του 21ου αιώνα είναι πλανητικά.

Άρα, η δημοκρατία πρέπει να γίνει πολυεπίπεδη:

• τοπική,

• εθνική,

• περιφερειακή,

• πλανητική.

Όχι παγκόσμια κυβέρνηση, αλλά παγκόσμια δημοκρατική αρχιτεκτονική.

---

9. Ποιος μπορεί να είναι ο κοινός αξιακός κόμβος της ανθρωπότητας

Για να υπάρξει πλανητική δημοκρατία, χρειάζεται κοινό αξιακό θεμέλιο. Τέσσερις αξίες μπορούν να λειτουργήσουν ως παγκόσμιοι κόμβοι:

α. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη

Το μόνο αξιακό στοιχείο που έχει ήδη παγκόσμια αναγνώριση.

β. Το κοινό μέλλον

Η ανθρωπότητα έχει κοινή μοίρα: κλίμα, τεχνολογία, πόροι.

γ. Η προστασία της ζωής

Οικολογία, βιωσιμότητα, διαγενεακή δικαιοσύνη.

δ. Η ελευθερία της γνώσης

Ανοιχτή επιστήμη, ψηφιακά δικαιώματα, πρόσβαση στην πληροφορία.

---

10. Πώς καλλιεργείται αυτός ο κοινός αξιακός κόμβος μέσω της παιδείας

Η παιδεία είναι το εργαλείο που συνδέει το παρελθόν με το μέλλον. Η ταχύτητα ανήκει στο μέλλον· το βάθος στο παρελθόν. Η παιδεία πρέπει να καλλιεργεί:

• ιστορική αυτογνωσία,

• πολιτισμική ενσυναίσθηση,

• ψηφιακό γραμματισμό,

• πλανητική συνείδηση,

• δημοκρατική κουλτούρα.

Χωρίς παιδεία, η τεχνολογία γίνεται όπλο. Με παιδεία, γίνεται εργαλείο συνεργασίας.

---

Επίλογος: Πώς κατακτιέται σήμερα η δημοκρατία

Η δημοκρατία κατακτιέται:

• με επανανοηματοδότηση της συμμετοχής,

• με επαναπολιτικοποίηση της πολιτικής,

• με δημοκρατικό έλεγχο της τεχνολογίας,

• με παγκόσμια συνεργασία,

• με παιδεία και πολιτισμό που δίνουν βάθος σε έναν κόσμο ταχύτητας.

Η μεταπολιτική εποχή μάς δείχνει τι συμβαίνει όταν η πολιτική αδειάζει από νόημα. Η δημοκρατία αναγεννιέται όταν οι άνθρωποι ξαναβρίσκουν τη φωνή τους, τις ρίζες τους και τη συλλογική τους φαντασία.

Το στοίχημα της εποχής μας δεν είναι απλώς να διατηρήσουμε τη Δημοκρατία. Είναι να την ξανακατακτήσουμε  τοπικά, εθνικά,  αλλά  και να την εγκαθιδρύσουμε πλανητικά.

Κώστας Τσιαντής, Emeritus Professor

Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

(έγινε χρήση της capilot AI)

2026 Ewan Lecture by Prof. Geoffrey Hinton: "Living with Alien Beings"

 

Γιώργος Μάκρας - Δαγκωματιές

 

Μέσα απ’ των φίλων τις δαγκωματιές μάθημα παίρνεις για χίλιες ζωές νύχια και δόντια γλυκά σε τρυπούν άσε, είναι φίλοι αυτοί σ’ αγαπούν ------ Άσε είναι φίλοι αυτοί σ’ αγαπούν σ’ έχουν στα χείλη για σένα ρωτούν κι αν τους ξεφύγει καμιά μαχαιριά άσε είναι φίλοι, δεν κάνουν ζημιά ------ Άσε είναι φίλοι αυτοί σ’ αγαπούν σ’ έχουν στα χείλη για σένα μιλούν κι αν τους ξεφύγει καμιά μαχαιριά άσε είναι φίλοι, δεν κάνουν ζημιά ----------- Όπως τα κίτρινα φύλλα σκορπούν όταν παλιώσουν και σαν ξεραθούν κάτι καινούργιο θα βγει στη στεριά καινούργιοι φίλοι καινούργια ζημιά

Θα δούμε κόμμα Τραμπ και στην Ελλάδα; Θ. Τζήμας . Διώξεις για φρονήματα στις ΗΠΑ κατά παραγγελία Ισραήλ.Ο εκφασιμός ύστατο εργαλείο της καπιταλιστικής ολιγαρχίας.

 

ΜΕΤΑΤΙΘΕΤΑΙ ΓΙΑ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ! Κώστας Τσιαντής στο ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: «Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ;»

ΜΕΤΑΤΙΘΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ!! 

ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 9 Φεβρουαρίου 2026 ΩΡΑ 20.00-21.00 ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 89.5 ο Κώστας Τσιαντής θα συζητήσει με τον δημοσιογράφο κ Αντώνη Γιαννακόπουλο το ερώτημα: «Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ;»

ecclesiaradio.gr

Δευτέρα | Ecclessia - Radio

Το πρόγραμμα λόγω του ιδιάζοντος των καθημερινών ζωντανών εκπομπών, ολοκληρώνεται συνήθως με το πέρας της προηγούμενης ημέρας. Η ανάρτηση του προγράμματος στο δια...

Κωστής Παλαμάς : ομιλία στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Διονύσιου Σολωμού στον Εθνικό Κήπο (31 Μαΐου 1925). •

 

Νέα Αθηναϊκή Σχολή  

Ακολουθήστε  

1 ώρ.   ·

Σήμερα, 9 Φεβρουαρίου, είναι ημέρα μνήμης του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού και παγκόσμια ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Στη φωτογραφία, ο Κωστής Παλαμάς εκφωνεί ομιλία στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Διονύσιου Σολωμού στον Εθνικό Κήπο (31 Μαΐου 1925).

Ο Κωστής Παλαμάς, ήδη από τα χρόνια που ήταν νέος και ανερχόμενος ποιητής, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να επανέλθει στο προσκήνιο των ελληνικών γραμμάτων ο Διονύσιος Σολωμός, ο οποίος είχε εν πολλοίς παραγκωνιστεί και ξεχαστεί μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Με ομιλίες του στον φιλολογικό σύλλογο "Παρνασσός" (1893, 1897) και με τον πρόλογο του στην έκδοση των Απάντων του Σολωμού του 1901, έδωσε την ώθηση ώστε να γνωρίσει εκ νέου η ελληνική λογοτεχνική σκηνή τον σπουδαίο επτανησιώτη ποιητή και να επανεκτιμήσει το έργο του.

Αναφέρει χαρακτηριστικά ο ποιητής και κριτικός Τέλλος Άγρας:

Ἴσως βέβαια μερικοί διαλεχτοί νά τόν μελετοῦσαν καί νά τόν προτιμοῦσαν, καί το Σολωμό καί τόν ἐπτανησιακό λυρισμό, καί μέσα στή ρωμαντική Ἀθήνα. Ἀλλά δέν ἦσαν οὔτε ἀρκετοί, οὔτε κανείς σημαντικός γιά νά τόν ἐπιβάλη. Τό λυρισμό τόν ἑπτανησιακό ζωντανά τόν ἀναγέννησε στήν Ἀθήνα ὁ Παλαμᾶς. Αὐτός ἐπέβαλε τό Σολωμό κι’ αὐτός τόν ἀκολούθησε. Τόν ἀκολούθησε, ναί. Μά δέν τόν ἐμιμήθη. Τό λυρισμό τοῦ Παλαμᾶ ἀπό κείνον τοῦ Σολωμοῦ τούς χωρίζει χάος. Ὁ Σολωμός, εἶν’ ἡ λύτρωση. Ὁ Παλαμᾶς εἶναι τό πάθος. Ὁ ἕνας εἶν’ ἡ κάθαρση, ὁ ἄλλος ἡ περιπέτεια. Ὁ Σολωμός εὑρῆκε τόν παράδεισό του. Ὁ Παλαμᾶς παραδέρνει πάντα μέσα σέ Κόλαση δαντική. Ὁ Σολωμός εἶναι θεῖος. Ὁ Παλαμᾶς εἶναι τραγικός.”

/

Τέλλος Άγρας, Ο Λυρισμός του Παλαμά (απόσπασμα)

#Νέα_Αθηναϊκή_Σχολή #Κωστής_Παλαμάς #Διονύσιος_Σολωμός

π.Βασίλειος Θερμός: Εκκλησία και νέοι χωρίς αερόσακο

 

π.Βασίλειος Θερμός-φίλοι

1 ημ. 

·

[...] Υπάρχει μια πλύση εγκεφάλου απ' τα ΜΜΕ πάνω στην έννοια της δύναμης. Το παιδί κατευθύνεται στο να θεωρεί ήρωα τον δυνατό. Έτσι πολλά σίριαλ, πολλά κινούμενα σχέδια, αλλά και πολλά ηλεκτρονικά παιχνίδια, υμνούν το ιδεώδες της δύναμης, όπου δύναμη είναι να σκορπάς δεξιά και αριστερά γροθιές, που πετάνε τους άλλους νεκρούς κάτω ή να βγάζεις φωτιές και να τους καίς.

Ενώ πάντα η δύναμη βέβαια είναι στα ιδεώδη ενός παιδιού, και είναι κατά κάποιον τρόπο φυσικό αυτό, εντούτοις υπάρχει μια υπερβολή στην εποχή μας και εμείς θέλουμε να μεταδώσουμε σιγά σιγά καθώς μεγαλώνει το παιδί, το εκκλησιαστικό ήθος, όπου δύναμη είναι να αγαπάς και όχι να χτυπάς. Δύναμη είναι να συγχωρείς, κι αυτή είναι η κατ' εξοχήν δύναμη: το να μπορείς να συγχωρείς.

Ένα άλλο αντίθετο ερέθισμα της εποχής μας είναι η ελευθεριότητα, είτε σεξουαλική, είτε τάση για απόλαυση κάθε είδους. Θα λέγαμε μάλιστα ότι ο «ηθικός» νόμος της εποχής μας, αν δηλαδή δεχθούμε ότι υπάρχει μία κοσμική ηθική η οποία επικρατεί στην κοινωνία σήμερα, στο δυτικό κόσμο, είναι η ηθική της απόλαυσης. Υπάρχει ένα «πρέπει», αλλά λέει «πρέπει να απολαμβάνεις». Είσαι υποχρεωμένος να απολαμβάνεις και αναλαμβάνει η διαφήμιση το έργο να σου παρουσιάσει τι πρέπει να απολαμβάνεις. Καλλιεργείται η διπλή απόλαυση. Δηλαδή και η σωματική (εδώ ένα γιαούρτι θέλουν να διαφημίσουν και δείχνουν καταστάσεις έκστασης, ότι είναι το μυστικό της μακαριότητας ένα γιαούρτι με την κατάλληλη γεύση) και η ναρκισσιστική, η εγωιστική, διότι η διαφήμιση κολακεύει τον άνθρωπο. «Το αξίζεις αυτό».

Το τρίτο είναι όχι μόνο ως περιεχόμενο, αλλά ως προς τον τρόπο με τον οποίο προσφέρονται τα ερεθίσματα, ο οποίος τρόπος είναι η εικόνα. Υπάρχει και η κατάχρηση της εικόνας στην εποχή μας.

Αρα, το τρίτο πρόβλημα είναι ότι η κυριαρχία της εικόνας επιφέρει, θα λέγαμε, δομικές αλλοιώσεις στην ψυχή παιδί παιδιού.

Τι εννοώ δομικές αλλοιώσεις. Εννοώ οτι ενα παιδί που σε ολόκληρη την ανάπτυξή του εθίζεται με εικόνες κυρίως να λαμβάνει τα μηνύματα, η εικόνα γίνεται μέρος του είναι του. Και επομένως το παιδί διαμορφώνει σιγά σιγά μια προσωπικότητα που το κάνει να ενεργεί παρορμητικά. Δηλαδή, πάρτε ενα μικρό παιδάκι του δημοτικού, ακόμη και του νηπιαγωγείου πιά. Έχει στα χέρια του ενα τηλεχειριστήριο.Υπάρχουν 15 κανάλια π.χ. Έχει τη δυνατότητα, με μια πολύ απλή κίνηση, να αλλάζει συνεχώς κανάλι μέχρι να βρει μια εικόνα που το ικανοποιεί.

Αυτό δημιουργεί με τα χρόνια, όταν επαναλαμβάνεται, μια δομική αλλοίωση στην ψυχή του παιδιού. Δηλαδή τι; Κάνει αυτό το παιδί να μην μπορεί να συγκεντρωθεί για πολλή ώρα σε κάτι. Έχουμε πρόβλημα απ' τη συγκέντρωση της προσοχής των παιδιών και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές το έχουν παρατηρήσει, γιατί κυριαρχεί η εικόνα τόσο πολύ. Γι' αυτό και πάρα πολλά παιδιά δυσκολεύονται να διαβάσουν στο σπίτι και κάνουν άπειρες διακοπές και υφίστανται και οι γονείς όλη την ταλαιπωρία μαζί τους.

Ή, επίσης μια άλλη δομική αλλοίωση πέρα απ' τη διάσπαση της προσοχής, είναι η παρορμητικότητα. Δηλαδή κάνουμε ανθρώπους- δηλαδή, κάνουν τα μέσα ενημέρωσης σήμερα- παρορμητικούς, να ενεργούν χωρίς να σκεφτούν. Διότι η σκέψη είναι κόπος. Η επεξεργασία του ερεθίσματος είναι κόπος. Αφήστε τις διαφημίσεις, ακόμη και τα δελτία ειδήσεων καθώς περνάνε από ενα πάρα πολύ σημαντικό θέμα, το οποίο θέλει σκέψη και ανάλυση, αμέσως μετά σε ένα κοσμικό γεγονός και εναλλάσουν το ένα με το άλλο, δεν αφήνουν χρόνο για σκέψη και επομένως ουσιαστικά έμμεσα δίνουν το μήνυμα, «μη στεναχωριέσαι για πολύ,αν αυτό που σου είπα σε στεναχώρησε, υπάρχει το επόμενο με το οποίο θα αλλάξεις διάθεση».

Άρα, πως αλλάζω όταν είμαι στεναχωρημένος; Αλλάζοντας ερεθίσματα, όχι σκεπτόμενος, επεξεργαζόμενος αυτό το οποίο μου συνέβη. Δηλαδή ουσιαστικά δημιουργούν έναν άνθρωπο που υστερεί στη σκέψη, του λείπει η σκέψη, η οποία είναι πολύτιμη λειτουργία του ανθρώπου. Μια απ' τις λειτουργίες του βέβαια. Και κυριαρχούν οι αισθήσεις και η απόλαυση. Αυτό μακροπρόθεσμα θα δημιουργήσει νέο τύπο ανθρώπου ο οποίος θα λειτουργεί σαν αυτόματο, χωρίς σκέψη, παρορμητικά, με το θυμικό, με τις αισθήσεις και δικαιούται να έχει κάτι και να το έχει αμέσως.

Φανταστείτε τι ζημιά μ' αυτά όλα γίνεται στο διάβασμα, στο βιβλίο το εξωσχολικό. Μπορούμε να δουλέψουμε ως Εκκλησία χωρίς μελέτη; Χωρίς να βοηθήσουμε τον κόσμο καθε ηλικίας να διαβάζει; Στο βιβλίο πάνω βασιζόμαστε. Σήμερα αν κάθε βιβλίο δεν έχει σε κάθε σελίδα του χρώματα, είναι απωθητικό για το νέο παιδί, το αισθάνεται βουνό, πως να διαβάσει; Θέλει να έχει μικρές παραγράφους και χρώματα συνέχεια. Αυτή είναι η ζημιά που έκανε η τηλεόραση. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να διαβάσουν ούτε εφημερίδα ή απ' τα περιοδικά κοιτάνε μόνο τις φωτογραφίες. Έχει υποστεί μεγάλη ζημιά το κείμενο. Αλλά εμείς βασιζόμαστε στο κείμενο.

Εντάξει, μπορεί να φτιάξουμε και κόμικς με εκκλησιαστικα θέματα για μικρά παιδιά, αλλά δεν μπορείς συνέχεια τον μαθητή του γυμνασίου, του λυκείου, τον ενήλικα αργότερα, να τον έχεις με παραστάσεις, με εικόνες. Χρειαζόμαστε κείμενο. Και έχει μια ζημιά γίνει εδώ κατά το ότι δημιουργείται ένας άνθρωπος ο οποίος απομακρύνεται απ' το κείμενο, δεν έχει υπομονή να καθίσει να σπουδάσει ένα κείμενο, διότι το κείμενο θέλει μελέτη και αφοσίωση [...]

--------------▪︎-----------▪︎----------▪︎-----------

Εκκλησία και νέοι χωρίς αερόσακο- Εκδόσεις Μαίστρος, 2007

«Αγαπώντας τον εχθρό μου» του Τζίμ Φόρεστ.

 «Αγαπώντας τον εχθρό μου» του Τζίμ Φόρεστ. Εκδόσεις Πορφύρα. ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΔΩ:

akritasbooks.gr

ΑΓΑΠΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΜΟΥ

Εισαγωγή: Π. Βασίλειος ΘερμόςΜετάφραση: Θάνος ΚιοσόγλουISBN: 978-618-5197-01-8Σχήμα: 21Χ14Σελ. : 292Βάρος : 365

"𝝤𝝬𝝞" 𝝨𝝩𝝤 𝝨𝝬𝝚𝝙𝝞𝝤 "𝝚𝝪𝝦𝝪𝝩𝝤𝝨"

 

Ευρυτανικά Νέα · Ακολουθήστε  2 ώρ.  · 

"𝝤𝝬𝝞" 𝝨𝝩𝝤 𝝨𝝬𝝚𝝙𝝞𝝤 "𝝚𝝪𝝦𝝪𝝩𝝤𝝨"

𝝖𝝥𝝤 𝝩𝝤 𝝟𝝖𝝦𝝥𝝚𝝢𝝜𝝨𝝞

Παρά τη συνεχή βροχόπτωση, με τη συμμετοχή εκατοντάδων πολιτών πραγματοποιήθηκε, νωρίς το μεσημέρι της Κυριακής (8/2), στην κεντρική πλατεία Καρπενησίου το συλλαλητήριο ενάντια στο σχέδιο «Εύρυτος», που προβλέπει τη μερική εκτροπή υδάτινων πόρων της Ευρυτανίας προς την Αττική.

Κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου τον λόγο πήραν εκπρόσωποι πολλών φορέων και συλλογικοτήτων, οι οποίοι εξέφρασαν την κατηγορηματική τους αντίθεση στο σχέδιο, κάνοντας λόγο για σοβαρές περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις από την εκτροπή των π. Καρπενησιώτη και Κρικελλοπόταμου.

https://evrytanika.gr/%ce%bc%ce%b5-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce.../