Αντώνης Ανδρουλιδάκης Η ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΑΠΟΥΣΙΑ

 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης

 

·

Ακολουθήστε

51 λ. 

·

Η ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΑΠΟΥΣΙΑ

Η δικτατορία δεν υπήρξε μόνο ένα πολιτικό γεγονός. Υπήρξε μια βαθιά τομή στον τρόπο που οι Έλληνες σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και τον τόπο μας . Μια ολόκληρη γενιά μπήκε σε αυτήν ως παιδί και βγήκε από αυτήν πρόωρα γερασμένη. Όχι από εμπειρία ζωής, αλλά από καχυποψία. Έμαθε να αναλύει αντί να ζει, να υποψιάζεται αντί να εμπιστεύεται, να περιμένει ένα «μετά» που δεν ήρθε ποτέ. Μπήκαμε στη δικατορία ανέμελοι πιτσιρικάδες και βγήκαμε κυνικοί κωλόγεροι που ψάχνουν τρόπο για να σκίσουν την μπάλα των παιδιών της αλάνας.

Μέσα σε αυτά τα χρόνια, η Ελλάδα έπαψε να βιώνεται ως παρόν και μετατράπηκε σε κάτι που είτε απορριπτόταν είτε παραχωρούνταν στους «άλλους». Την ίδια στιγμή, καλλιεργήθηκε η φαντασίωση ενός διαφορετικού, δυτικού κόσμου. Ενός τόπου ελευθερίας και έντασης που δεν τον ζήσαμε ποτέ πραγματικά, αλλά λειτούργησε ως μόνιμο σημείο αναφοράς. Σαν ο Μεγάλος Άλλος που στεκόμαστε μπροστά του γονατιστοί προσδοκώντας απεγνωσμένα μιαν έγκριση.

Έτσι, η σχέση με την πραγματικότητα υποχώρησε, και μαζί της υποχώρησε και ο ρυθμός της καθημερινής ζωής: εκείνος ο απλός, ιστορικός ρυθμός που συνέδεε τον άνθρωπο με τον τόπο και τον χρόνο του. Η ίδια η πραγματικότητα έγινε ένα ακόμη αντικείμενο χρήσης. Ο τόπος και ο χρόνος καταναλώνεται πια όπως καταναλώνεται το vitam στις διαφημίσεις των ψευτο-οικογενειακών πρωϊνών.

Τι κρίμα! Η μεταπολίτευση δεν αποκατέστησε αυτή τη ρήξη. Αντίθετα, την μετέφερε σε άλλα πεδία: ιδεολογίες, ταυτότητες, μορφές συλλογικότητας που συχνά λειτουργούσαν ως υποκατάστατα μιας χαμένης οικειότητας. Αδέξιες υπεραναπληρώσεις που καμώνονταν τις αριστερές.

Όμως η καχυποψία παρέμεινε και απλώς άλλαξε περιεχόμενο. Από πολιτική έγινε πλέον υπαρξιακή. Σαν να στέκεσαι μέσα στη ζωή σου και, αντί να την ζεις, την κοιτάς από απόσταση χωρίς να εμπιστεύεσαι ούτε αυτό που βλέπεις ούτε αυτό που νιώθεις.

Έτσι, η σύγχρονη ελληνική ταυτότητα φαίνεται να κινείται ανάμεσα σε δύο άκρα: από τη μία, την απόρριψη του συλλογικού μας εαυτού και από την άλλη, τη νοσταλγική του εξιδανίκευση. Ανάμεσα σε αυτά, χάθηκε η δυνατότητα απλής κατοίκησης του παρόντος. Μας κλέψαμε το έδαφος κάτω απ' τα πόδια μας.

Και γίναμε όλοι μας ξεφτέρια στην ανάλυση καθώς ξεχάσαμε να ζούμε.

Και τι κάνουμε τώρα;

Ίσως το ζητούμενο δεν είναι η επιστροφή σε κάτι χαμένο, αλλά η επανασύνδεση με μια στοιχειώδη εμπειρία: να μπορεί κανείς να ζει στον τόπο του χωρίς κυνισμός, ειρωνεία ή φαντασίωση. Να μην χρειάζεται να γίνει κάτι άλλο για να υπάρξει.

Να μπορέσει, επιτέλους, να σταθεί -απλώς- εδώ.

ειδησεις. Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ. 90 ΔΙΣ ΤΟΝ ΖΕΛΕΝΣΚΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ (30.00+)

 

 

«Κοντά στα τρεχούμενα νερά, κάποτε, μες στ’ αστραφτερά φυλλώματα, ειπώθηκαν τα πρώτα λόγια της λατρείας που ομολόγησε ο άνθρωπος μετά τον μακρύ ύπνο του ζώου. Και από το σπασμό του σκύλου ως το σκίρτημα του Αγγέλου στήθηκε, αληθινός άξονας της ζωής, ο Έρωτας· να μετρά την απόκλισή μας από τη Γη, την έφεση και την ικανότητά μας να αναζητούμε τον Παράδεισο. […] Αντιλαμβάνομαι την ποίηση σαν μια πηγή αθωότητας γεμάτης από επαναστατικές δυνάμεις, που αποστολή μου είναι να τις κατευθύνω επάνω σ’ έναν κόσμο απαράδεκτο για τη συνείδησή μου· ελπίζοντας, μέσ’ από συνεχείς μεταμορφώσεις, να τον κάνω πιο σύμφωνο με τα όνειρά μου.

Μιλώ για μια σύγχρονου τύπου μαγεία, που ο μηχανισμός της τείνει κι εκείνος στην αποκάλυψη της βαθύτερής μας πραγματικότητας. Πιστεύω γι' αυτό στις αισθήσεις, που τις κινητοποιώ προς μιαν αδοκίμαστη έως σήμερα κατεύθυνση, αποβλέποντας σε μιαν Ελευθερία που να είναι αντίθετη προς όλες τις Εξουσίες και σε μια Δικαιοσύνη που να ταυτίζεται με το απόλυτο φως.

Είμαι ένας ειδωλολάτρης που του έτυχε ν’ αγγίξει από το άλλο μέρος, άθελά του, τη χριστιανικήν αγιότητα».

Οδυσσέας Ελύτης, «Εν λευκώ», Αθήνα: Εκδόσεις Ίκαρος, 1992

Γιατί δεν έρχεσαι

 

Μουσική, στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή Πίσω απ' τα μάτια, πίσω απ' της ζωής το βέλο κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε, το ξέρω νεροποντή που περιμένω μια ζωή Γιατί δεν έρχεσαι Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να ουρλιάξει όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει μέχρι τον ήλιο ν' ανεβεί και να τον κάψει Γιατί δεν έρχεσαι Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ' το ποτό απ' το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σαν χιόνι κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό Γιατί δεν έρχεσαι Μια καταιγίδα θέλω να `ρθει να μας πνίξει σ' ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς Ο, τι δε γίναμε ποτέ να μην το δείξει Να `ναι γιορτή, την αγκαλιά της να ανοίξει στην ανημπόρια της χαμένης μας ζωής Γιατί δεν έρχεσαι Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω Απ' της ψυχής μου το ιερό ως της ζωής μου το μπουρδέλο χτίσε μια γέφυρα να πάω και να `ρθω Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ, ποτέ όταν σε θέλω κλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω Γιατί δεν έρχεσαι Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

ΕΙΔΗΣΕΙΣ 23/4/2026

 

Jeffrey Sachs LIVE | Sachs Brutally Roasts Trump, Drops Shocking Iran War Prediction | Netanyahu

Ακούγοντας το Σύμπαν με Τεχνητή Νοημοσύνη - Αλεξάνδρα Ελένη Κολονιάρη

 

μουσική: γιάννης αρχιμανδρίτης στίχοι: γιώργος δημακάκος τραγούδι: ευτυχία ραυτοπούλου

NGC 1514

 

NGC 1514 is a planetary nebula on the borders of the constellation Taurus.

The central star is extremely bright. This is because what we are seeing is not exactly the core of the planetary but its companion. Indeed, the peculiarity of this object is that it has a very tight binary nucleus.

Some authors believe that the complex structure of this nebula is due to the physical conditions of a system of two stars so close that they form a common envelope.

ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ: ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

Mathematics Learning

Mathematics Learning 

O ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ Ο Γιώργος Σεφέρης για τον Αη-Γιώργη...Φίλοι Τρίτου Προγράμματος • Maestro

 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’.

Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν

Φίλοι Τρίτου Προγράμματος • Maestro

Xristina Kokkota ·2 ώρ. ·

O ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

Ο Γιώργος Σεφέρης για τον Αη-Γιώργη...

Πώς πέσαμε, σύντροφε, μέσα στο λαγούμι του φόβου;

Δεν ήταν της δικής σου μοίρας μήτε της δικής μου τα γραμμένα

Ποτέ μας δεν πουλήσαμε μήτε αγοράσαμε τέτοια πραμάτεια

Ποιός είναι εκείνος που προστάζει και σκοτώνει πίσω από μας;

Άφησε, μη ρωτάς, περίμενε το αίμα ένα πρωί,

το αίμα θα σηκωθεί σαν τον Αη-Γιώργη

για να καρφώσει με το κοντάρι στο χώμα τον δράκοντα..

| "Η μορφή της μοίρας" | Απόσπασμα, στιχ. 20-25 |

| ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ Β', 1944 |

Ο ποιητής γράφει το ποίημα μέσα στην Κατοχή (1941), αποτυπώνοντας τον υπαρξιακό φόβο και τη βία της εποχής. Προσπαθώντας να κατανοήσει την σκληρή πραγματικότητα, αναζητάει την υπέρβαση της μοίρας μέσα από συμβολισμούς της ελληνικής παράδοσης, ένας από τους οποίους είναι η βαθειά συμβολική εικόνα του Αγίου Γεωργίου, που αντιμάχεται νικηφόρα το κακό...

Painting: "St George and the Dragon" 1543/1544

Jacopo Tintoretto (Italian Renaissance painter)

Hermitage Museum, St Petersburg, Russia