Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026

Maria Mathioudaki : Ο καθρέφτης της Ευρώπης/ Εφημερίδα των Συντακτών 18/2/2026

 
































Συνέντευξη Τύπου. Η φωνή του δημοσιογράφου κόπηκε στη μέση. Τόλμησε να πει φωναχτά αυτό που για χρόνια λέγεται χαμηλόφωνα στις παρέες: οι επαναπροωθήσεις δεν αποτελούν ατυχήματα αλλά επιλογές πολιτικής. Απέναντί του υψωμένη μια απειλή, νομική απειλή. Ντυμένη με τη στολή της θεσμικότητας.

Το ζήτημα των επαναπροωθήσεων δεν μπορεί να ιδωθεί απλά ως μια σειρά «μεμονωμένων περιστατικών». Είναι αποτέλεσμα των πολιτικών που κατανοούν οποιονδήποτε άνθρωπο ως περίσσευμα. Εχουμε ακούσει εδώ και χρόνια δημοσιογράφους και κυβερνώντες να λένε ότι «η αποτροπή έχει θύματα». Αλλά ποτέ δεν τους ακούσαμε να την αποκηρύσσουν. Αλλωστε, πώς μπορεί κανείς να αποκηρύξει μια τέτοια φράση; Γίνεται, έτσι, το ηθικό χαλί κάτω από το οποίο σπρώχνονται πτώματα.

Οι κάμερες δεν λειτουργούσαν «γιατί έτσι». Βρίσκουμε νεκρούς διαμελισμένους στη Μεσόγειο «γιατί έτσι». Και κάπως «έτσι» εξηγούνται τα πάντα και κανείς δεν ευθύνεται για τίποτα.

Ο Καστοριάδης, ήδη πριν από σαράντα χρόνια, είχε προβλέψει ότι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα για το οποίο θα πρέπει να τοποθετηθεί η ανθρωπότητα θα είναι το μεταναστευτικό.

Η Ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από άνθρωποι σε κινητικότητα. Ανθρωποι που πεινούν, που διψούν, που φοβούνται, που διεκδικούν ζωή. Μέσα σ’ αυτή την αλλόκοτη φρίκη, η Δύση, αγνοώντας τις κινητήριες ορμές της Ιστορίας και βασιζόμενη στην τεχνολογική, πολεμική και οικονομική της υπεροπλία, επιλέγει να κλείνει τα μάτια. Ετσι, μας μετατρέπει όλους σε συναυτουργούς. Με τον ίδιο μηχανισμό που μεταφέρει στους δολοφονημένους την ευθύνη της δολοφονίας τους.

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να μιλήσουμε. Να επιμείνουμε στην επαν-ανθρωποποίηση των απο-ανθρωποποιημένων προσφύγων. Γιατί όταν τους λες «εισβολείς», όταν τους μετατρέπεις σε κάτι άλλο πέρα από την ανθρώπινη ιδιότητά τους, δημιουργείς για τον εαυτό σου ένα ψεύτικο άλλοθι για τη δολοφονία τους. Γι’ αυτό και ήταν αδιανόητα όσα ειπώθηκαν από τη Μαρία Καρυστιανού για τους νεκρούς της Χίου. Η ιερότητα της ζωής δεν είναι επιλεκτική.

Κάθε φορά που δολοφονούνται άνθρωποι στη Χίο, στην Πύλο, στη Λαμπεντούζα, σκοτώνουμε και το μέλλον της Ευρώπης. Γιατί δεν υπάρχει πιθανότητα να επιβιώσει η Ευρώπη χωρίς την ανάμειξη των πληθυσμών. Μια Ευρώπη που εδώ και 70 χρόνια έχει φτιάξει μια κοινότητα δικαίου, που έχει βάλει στην αρματωσιά της τις πιο προηγμένες διατάξεις προστασίας των προσφύγων (Σύμβαση της Γενεύης, Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. κ.λπ.), δεν τις εφαρμόζει και μένει απλά στην αυταρέσκεια.

Η μετανάστευση, λοιπόν, είναι ο καθρέφτης της Ευρώπης: βλέπει αυτό που δεν μπορεί να είναι. Κι αν σήμερα απειλείται ένας δημοσιογράφος επειδή μίλησε, δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο. Είναι υπενθύμιση. Οτι η σιωπή ζητείται και επίσημα. Και ότι, αν δεν φωνάξουμε πιο δυνατά για τους επόμενους νεκρούς, θα έχουμε ήδη αποδεχτεί το έγκλημα.











ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ : ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑ

 


Μου παραπονιούνται πολλοί Φίλοι καί συγχωριανοί γιατί διαρκώς ""τα χώνω "" στούς Τοπικούς άρχοντες και όχι μόνο. Νομίζω ότι αυτή η φωτογραφία τό αποδεικνύει. Από περιοδικό τού 1946 Δείτε την απογραφή τού 1940 .. Χωρίς λεφτά, χωρίς τεχνολογία, χωρίς ΜΟΡΦΩΣΗ, Χωρίς δρόμους, χωρίς Νοσοκομείο, χωρίς υποδομές, χωρίς μέλλον καί με τούς μισούς από αυτούς να σκοτώθηκαν στον πόλεμο ή στον Εμφύλιο...
Καί πείτε μου τώρα εσείς.. Αλήθεια πείτε μου..85 χρόνια αργότερα η Ευρυτανία είναι καλύτερη ή χειρότερη ??? Καί ΔΕΝ μιλάω για τό τουριστικό κομμάτι. Για τούς γηγενείς κατοίκους, τόν τρόπο Ζωής τους καί τό μέλλον τους...Με γνώση, με τεχνολογία, με χρήματα, με ανέσεις...
Άρα ???? Είναι ή Δεν είναι οι Τοπικοί άρχοντες ΑΧΡΗΣΤΟΙ ?? ήρεμα ρωτάω ??? Διαχρονικά πάντα...Γιατί λεφτά υπάρχουν... Αλλά, ΔΕΝ αξιοποιούνται εκεί πού πρέπει... καί ΔΕΝ μοιράζονται όπως πρέπει... 
Δείτε λιγότερ

ΞΑΡΧΑΚΟΣ

 

ΤΣΑΤΣΟΣ Κ.

 

European leaders...

 

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Βιλιάρδος: Ελλάδα....

 


Δεν νοείται προϋπολογισμός που δεν συμπεριλαμβάνει ανάλυση των χρηματοδοτικών υπολοίπων και των τεσσάρων βασικών τομέων της χώρας – δηλαδή του κράτους, των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών και του εξωτερικού. Διαφορετικά λειτουργούμε ακόμη σαν να ευρισκόμαστε στον οικονομικό μεσαίωνα - ενώ οι προϋπολογισμοί είναι για τα σκουπίδια.

Οι τέσσερις αυτοί τομείς, όπου στο εξωτερικό ισοζύγιο θέτουμε αντίθετο πρόσημο, έχουν πάντοτε σύνολο μηδέν – οπότε, για να ληφθούν σωστές αποφάσεις, οφείλουμε να γνωρίζουμε τα υπόλοιπα τους.

Για παράδειγμα, όταν βλέπουμε ότι, το κράτος έχει δημοσιονομικό πλεόνασμα, θα πρέπει πάντοτε να αναρωτιόμαστε εις βάρος ποιου άλλου τομέα – δηλαδή των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων ή του εξωτερικού;

Στην Ελλάδα που έχει συνεχώς ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών, δεν επιβαρύνεται ποτέ το εξωτερικό, αλλά οι εγχώριοι τομείς – οι οποίοι επιβαρύνονται επιπλέον από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το εξωτερικό μας χρέος, πρόσφατα στα 582,88 δις €, χωρίς η κυβέρνηση να του δίνει παραδόξως καμία σημασία.

Σε κάθε περίπτωση, όταν διαπιστώνουμε έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και πλεόνασμα ταυτόχρονα του προϋπολογισμού, όπως στην Ελλάδα το 2024, σημαίνει ότι, πληρώνει και τα δύο ο εγχώριος ιδιωτικός τομέας, με την υπερφορολόγηση του. Δηλαδή, οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά – στην Ελλάδα κυρίως τα νοικοκυριά, μετά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στο τέλος οι μεγάλες. Οι πολυεθνικές σπάνια, λόγω τριγωνικών συναλλαγών, μεταφοράς των κερδών τους σε φορολογικούς παραδείσους κλπ. – ενώ οι τράπεζες δεν πληρώνουν καθόλου, εξαιτίας του αναβαλλόμενου των 20 δις, ούτε βέβαια τα funds που πλειστηριάζουν τα σπίτια των Ελλήνων, μεταφέροντας τα κέρδη τους στους φορολογικούς παραδείσους που έχουν την έδρα τους. Αντίθετα στην ευημερούσα Δανία, για παράδειγμα, και οι τρεις εγχώριοι τομείς είναι πλεονασματικοί – οπότε πληρώνονται από το εξωτερικό, με το οποίο έχει σταθερά πλεονάσματα.
Ως εκ τούτου, όταν η Δανία μειώνει το δημόσιο χρέος της ή/και το εξωτερικό χρέος, δεν επιβαρύνονται οι επιχειρήσεις, ούτε τα νοικοκυριά της – οπότε μειώνεται βιώσιμα χωρίς τη ληστεία του ιδιωτικού τομέα, κάτι που δεν ισχύει στην Ελλάδα.

"The United States is our neighbor. You are not our owner."

 

Chas Freeman: U.S. Restoring Empire & War On Eurasia

 

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ

 


Ακόμα και νεκροί ,στέλνουν το μηνυμα τους και μάχονται για την ελευθερία,περήφανοι αγέρωχοι

 


Ντενια Κουρουση 
Ακολουθήστε

Δεν είχα αμφιβολία για τους κομουνιστές μας..
Αν κ οι φωτογραφίες αυτές ειναι άλλη μια μαχαιριά στην καρδιά, εμένα με τρώει ποιοι ήταν ένας ένας αυτοι που πρόδωσαν ,ρουφιανεψαν και έβαψαν τα χέρια τους με αίμα, για να εκτελεστούν αυτοί οι λεβέντες
Ακόμα και νεκροί ,στέλνουν το μηνυμα τους και μάχονται για την ελευθερία,περήφανοι αγέρωχοι

Μανώλης Κοττάκης: Σε συστημική κρίση η χώρα! - Για τα εθνικά μας… σύρουν σε διεθνή διαιτησία!

 

 

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)