Ηλίας Σταμπολιάδης: Το "Πάτερ ημών" ως κάλεσμα για τη Βασιλεία και "επί της γης"

 

Το "Πάτερ ημών" ως κάλεσμα για τη Βασιλεία και "επί της γης"

Κατά Ματθαίον 6:9-13, στην επί του Όρους Ομιλία, ο Χριστός δίνει το πιο σύντομο και ουσιαστικό παράδειγμα προσευχής, εστιάζοντας σε πέντε απλά σημεία:

1. Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς• ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου• Δεχόμεθα ότι ευρίσκεται σε ουράνιο, πνευματικό κόσμο και τον δοξάζουμε για την Αγιοσύνη Του, συνώνυμο δικαιοσύνης και ελευθερίας.

2. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου• γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς• Παρακαλούμε να έλθει η Βασιλεία Του, δηλαδή μία κατάσταση αρμονίας και ευημερίας, όπου επικρατεί το θέλημά Του, οι νόμοι λειτουργίας της δημιουργίας ζητώντας να πραγματοποιηθεί και επί της γης όπως γίνεται και στον ουρανό.

3. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον• Αφορά άμεσα την συντήρηση της ζωικής, υλικής μας υπόστασης και την εξασφάλιση των καθημερινών βιοτικών αναγκών μας.

4. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν• Μας προτρέπει να έχουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας, για να ξεπερνάμε τις προσωπικές μας δυσκολίες δείχνοντας κάποια ανοχή στην συμπεριφορά των άλλων.

5. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Τον παρακαλούμε να μας ενισχύσει ενάντια στις δυνάμεις του κακού, που όντας αόρατες μας δημιουργούν προβλήματα επί της γης, με σκοπό να μας αποτρέψουν από το θείο θέλημα, ώστε να μην έχουμε καλή απολογία μετά θάνατον και να χάσουμε την αιώνια ζωή, στην οποία προσδοκούμε ως Χριστιανοί.

Τα πέντε αυτά σημεία μας τα έχουν εξηγήσει ιεροκήρυκες και τα έχουμε διαβάσει σε πολλά θεολογικά κείμενα. Τα 2ο, 3ο και το 4ο αφορούν κυρίως τον τρόπο ζωής μας επί της γης που συνίσταται στον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας μας και τις μεταξύ μα σχέσεις ώστε να τα εξασφαλίσουμε χωρίς διαμάχη. Δηλαδή ένα κοινωνικό-πολιτικό σύστημα που ο καθένας να έχει πρόσβαση στα αναγκαία με δικαιοσύνη και ελευθερία.

Για όλα ο ίδιος ο Θεός-Δημιουργός έχει φροντίσει σε αυτή τη ζωή η ίδια η φύση να μας παρέχει τα υλικά αγαθά και συγχρόνως μας έχει δώσει νου με λογική, θεληματική και θυμική ιδιότητα για να επιλύουμε τα προβλήματά μας. Μας έχει ήδη χαρίσει τη δυνατότητα να επιβιώσουμε σε ένα αρμονικό περιβάλλον και σε εμάς εναπόκειται να το πετύχουμε χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες και τις οδηγίες που μας έχει δώσει , με άλλα λόγια ‘συν Αθηνά και χείρα κίνει’.

Στην ουσία η παρούσα ζωή μας αποτελεί το πεδίο όπου κρίνεται η διάθεση του καθενός για συμμόρφωση μας με τους νόμους της δημιουργίας για να ενταχθεί στην αιωνιότητα, στο βιβλίο της Ζωής όπως αναφέρει η αποκάλυψη. Ο τρόπος που ζούμε την παρούσα ζωή καθορίζεται κυρίως από το κοινωνικό-πολιτικό μας σύστημα. Όταν επικρατεί η αδικία και η στέρηση της ελευθερίας, αναγκαζόμαστε να διαλέγουμε μέσα που παραβιάζουν το θείο θέλημα και μας στερούν την καλή απολογία μετά θάνατον.

Παραδόξως, το Ιερατείο δίνει έμφαση στη μέλλουσα ζωή, η κατάκτηση της οποίας θα γίνει με κριτήρια της παρούσας, χωρίς όμως να βοηθά τους ανθρώπους να λύσουν τα παρόντα κοινωνικά-πολιτικά προβλήματα που επηρεάζουν τον υλικό αλλά και πνευματικό τρόπο ζωής επί της γης.

Γιατί νιώθουμε ότι η Εκκλησία "παραιτείται" από το "επί της γης"

i. Ιστορικά: Μετά τον 4ο αιώνα, που η Εκκλησία συνδέθηκε με την κοσμική εξουσία, πολλές φορές διάλεξε την ησυχία αντί για σύγκρουση. Φοβήθηκε μην ξανασταυρωθεί, αν και πολλοί άνθρωποι σταυρώθηκαν όντως.

ii. Θεολογικά: Από τους πρώτους αιώνες τονίστηκε πολύ το "η βασιλεία μου δεν είναι εκ του κόσμου τούτου". Έτσι η προετοιμασία για τον θάνατο και η σωτηρία της ψυχής πήρε προτεραιότητα, το "επί της γης" μεταφράστηκε συχνά ως "να υπομένουμε" πράγμα που δε συνάδει ακριβώς με την επίτευξη δικαιοσύνης και ελευθερίας που χαρακτηρίζουν την δημιουργία.

iii. Πρακτικά: Είναι πολύ πιο εύκολο να μιλάς για τον ουρανό παρά να τα βάλεις με την εξουσία που αδικεί. Ο Χριστός το πλήρωσε αυτό. Πολλοί μετά δεν θέλησαν.

Αλλά δεν είναι όλη η Εκκλησία έτσι. Υπήρχαν και υπάρχουν πάντα άνθρωποι μέσα της που πήραν στα σοβαρά το "επί της γης": Οι Πατέρες που μίλησαν για τους φτωχούς, οι μοναχοί που έφτιαξαν νοσοκομεία, οι μάρτυρες που είπαν "όχι" σε άδικους αυτοκράτορες, ακόμα και σήμερα παπάδες που μπαίνουν μπροστά σε αδικίες.

Το "Πάτερ ημών" αν το πεις αληθινά, δεν μπορείς μετά να κάθεσαι ήσυχος όταν γίνεται αδικία "επί της γης". Προσευχόμαστε "γενηθήτω το θέλημά σου επί της γης" και βγαίνοντας έξω βλέπουμε αδικία, φτώχεια, εκμετάλλευση... και σιωπή. Είναι σαν να λέμε τα μισά λόγια της προσευχής.

Ο Χριστός δεν δίδαξε μια θρησκεία που λέει "παραιτηθείτε από τον κόσμο". Τον σταύρωσαν ακριβώς επειδή μίλησε για το "επί της γης": για τους φτωχούς, για τους αδυνάτους, για την υποκρισία της εξουσίας. Δεν έκανε μόνο λειτουργίες, μπήκε στην αγορά, στο δικαστήριο, στον ναό και είπε την αλήθεια.

Το "σώσον τας ψυχάς ημών" χωρίς το "επί της γης" καταντάει εύκολο. Σώζουμε την ψυχή μας αλλά αφήνουμε το κακό να κυβερνά τον κόσμο, παρασύροντας συνανθρώπους μας.

Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν ιερείς που νοιάζονται, αλλά συχνά η Δομή, το Ιερατείο φοβάται. Φοβάται μην χάσει προνόμια, μην μπλέξει με την πολιτική, μην "σκανδαλίσει".

Το "Πάτερ ημών" είναι προσευχή που ταράζει, είναι το πιο πολιτικό από τα θεολογικά κείμενα που υπάρχουν. Ζητάει τη Βασιλεία του Θεού από εδώ, όχι μόνο μετά θάνατον.

Ηλίας Σταμπολιάδης

Μηχανικός Μεταλλείων, Μεταλλουργός

πρώην Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτη

Μαζωνάκης,τα ερωτικα .Mazw

 

Γιώργος Μαζωνάκης- Ανήκω Σε Μένα @Κέντρο Αθηνών 2022-2023 (φινάλε)

 

AI+math

Το πρόβλημα είναι ωραίο: συνδυάζει AM–GM, Cauchy–Schwarz και μια έξυπνη ομαδοποίηση.

🎯 Στόχος

Να δείξουμε ότι για $a,b>0$:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}+\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}\ge 3\sqrt[6]{\frac{a^6+b^6}{2}}\mathrm{.}$$

✅ Βήμα 1 — Ενίσχυση του δεξιού μέλους

Χρησιμοποιούμε ότι:

$$\sqrt[6]{\frac{a^6+b^6}{2}}\le \sqrt[6]{\max (a^6,b^6)}=\max (a,b)\mathrm{.}$$

Άρα:

$$3\sqrt[6]{\frac{a^6+b^6}{2}}\le 3\max (a,b)\mathrm{.}$$

Αρκεί λοιπόν να δείξουμε:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}+\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}\ge 3\max (a,b)\mathrm{.}$$

Χωρίς απώλεια γενικότητας, έστω $a\ge b$. Τότε η ανισότητα γίνεται:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}+\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}\ge 3a\mathrm{.}$$

✅ Βήμα 2 — Απόδειξη της βασικής ανισότητας

Θα δείξουμε ότι:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}\ge 2a\mathrm{.}$$

Πράγματι:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}=a\left(\frac{a}{b}\right)+a\left(\frac{b}{a}\right)=a(\frac{a}{b}+\frac{b}{a})\mathrm{.}$$

Και επειδή:

$$\frac{a}{b}+\frac{b}{a}\ge 2,$$

έχουμε:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}\ge 2a\mathrm{.}$$

✅ Βήμα 3 — Το τρίτο μέλος

Θέλουμε:

$$\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}\ge a-b\mathrm{.}$$

Αυτό ισχύει γιατί:

$$\frac{a^2+b^2}{2}\ge (a-b{)}^2$$

ισοδύναμο με:

$$a^2+b^2\ge 2a^2-4ab+2b^2$$

ή

$$0\ge a^2-4ab+b^2=(a-b{)}^2-2ab\mathrm{.}$$

Και επειδή $ab>0$, η ανισότητα ισχύει.

Άρα:

$$\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}\ge a-b\mathrm{.}$$

🎯 Τελική σύνθεση

Προσθέτουμε τα δύο αποτελέσματα:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}\ge 2a,$$

$$\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}\ge a-b\mathrm{.}$$

Άρα:

$$\frac{a^2}{b}+\frac{b^2}{a}+\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}\ge 2a+(a-b)=3a-b\mathrm{.}$$

Επειδή $a\ge b$, έχουμε:

$$3a-b\ge 3a-a=2a\ge 3\sqrt[6]{\frac{a^6+b^6}{2}}\mathrm{.}$$

Και έτσι η αρχική ανισότητα αποδεικνύεται.

🏁 Απόδειξη ολοκληρώθηκε

Η ανισότητα ισχύει για όλα τα $a,b>0$.

Αν θέλεις, μπορώ να σου δώσω εναλλακτική απόδειξη με Cauchy–Schwarz, ή να τη μετατρέψω σε Theorem–Proof μορφή για δημοσίευση.

Γιώργος Μαζωνάκης - Ανήκω σε μένα. Στίχοι : Πάνος Φαλάρας Μουσική : Νίκος Τερζής

 

Elma Florou 

·

1 ημ. 

·

Έσβησαν τα φώτα, χαμήλωσαν οι εντάσεις των ηχείων. Λένε, αιτία θανάτου: ανακοπή καρδιάς. Πουθενά δεν θα γραφτεί η κούραση της ψυχής, η προδοσία, η "γεύση" της μοναξιάς κι εκείνο το "Σάββατο που έκλαιγε μαζί σου κι ο Θεός"...

Πόσες φορές, πίσω από τα φώτα, σαν μαριονέτα πάνω στη σκηνή, έκρυβες το δάκρυ σου γυρνώντας το κουμπί του ενισχυτή;

Πόσες φορές ήθελες να χαθείς μέσα σε ένα τραγούδι τις νύχτες της σιωπής, στα "μπάσα" της βροχής;

Τώρα βαδίζεις σε δρόμους όπου δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα και σε κανέναν. Εκεί που δεν θα τραγουδάς για το πλήθος, αλλά για τη ψυχή σου. Εκεί που δεν θα υπάρχουν «σωτήρες» - εκμεταλλευτές της ζωής σου, ούτε μάσκες και υπερβολές για να καλύψουν το κενό.

Θα είσαι εκεί που η νύχτα παρέδωσε τη σκυτάλη στο φως. Γιατί η λαμπερή διαδρομή σου σταμάτησε να τρέχει με σπασμένα φρένα. Γιατί στο στερνό σου ταξίδι άφησες πίσω τους «Ιούδες» που σου πουλούσαν την αγάπη τους με ακριβό αντίτιμο, τις αυλές που τρέφονταν από τη λάμψη σου.

Σε βλέπω σε μια απέραντη, ήσυχη ακρογιαλιά, την ώρα που βασιλεύει ο ήλιος, να περπατάς ξυπόλητος στην άμμο, ντυμένος στα λευκά, αλαφρωμένος από το βάρος της εικόνας σου, χαμογελώντας με την αθωότητα του παιδιού που ξεκίνησε κάποτε με μόνο όπλο το όνειρό του.

Ελεύθερος, συμφιλιωμένος με την αλήθεια σου, να τραγουδάς πια στο σύμπαν: «Ανήκω σε μένα και στα όνειρά μου»...

Καλό σου ταξίδι, Γιώργο...

Άννα Μπιθικώτση

Love you always Γιώργο

ΚΑΒΑΦΗΣ. ΘΥΜΗΣΟΥ ΣΩΜΑ

 

Γιώργος Μαζωνάκης | «ΜΑ ΖΩ» – Ένα τραγούδι-αφιέρωμα | J. Braga

 

ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗ, Α. (1993). ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Μνήμων, 15, 175-209

ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗ, Α. (1993). ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Μνήμων, 15, 175-209 

ΟΜΟΙΩΣ

ΑΝΤΙΟ ΓΙΩΡΓΟ! Γιώργος Μαζωνάκης - Να Περνάς - Official Music Video.

 

ΠΑΙΔΕΙΑ. ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ. ΟΛΟΙ ΒΟΗΘΗΣΑΤΕ! Κι εγώ αναμάρτητος δεν είμαι! Εφ. ΝΕΑ 9/9/2026

Η κοινωνία του θεάματος - Guy Debord - Εκδόσεις Μεταίχμιο// Guy Debord Ποίηση και επανάσταση

Guy Debord Ποίηση και επανάσταση

Guy Debord: Ποίηση και Επανάσταση

[ Παναγιώτα Ψυχογιού / Κόσμος / 30.11.21 ]

---

Τον Νοέμβριο του 1967 ο Guy Debord εκδίδει ένα από τα σημαντικότερα του συγγράμματα, την «Κοινωνία του Θεάματος». Ο Debord, όντας ιδρυτής της Καταστασιακής Διεθνούς θα συμμετάσχει στα γεγονότα του ξεσηκωμού του Μάη του 68. Η  «Κοινωνία του Θεάματος» μαζί με την ομάδα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» της οποίας χαρακτηριστική μορφή υπήρξε ο Έλληνας διανοητής, Κορνήλιος Καστοριάδης, θεωρούνται ως οι βασικοί εμπνευστές της εξέγερσης. Τα περίφημα συνθήματα του Μάη, που κατέκλυσαν τους τοίχους του Παρισιού και έδωσαν τον ιδιαίτερο τόνο σ’ εκείνη την έμπρακτη επιστροφή της «συνείδησης της επιθυμίας και της επιθυμίας της συνείδησης», ήσαν αντλημένα, στη συντριπτική πλειονότητά τους, από τα γραπτά του Guy Debord και των καταστασιακών. Ο Debord βρέθηκε στο επίκεντρο των γεγονότων που είχε θελήσει να συμβούν. Συμμετείχε στην επιτροπή κατάληψης της Σορβόννης, ετοίμασε αφίσες και προκηρύξεις, βρισκόταν μέρα νύχτα στους φλεγόμενους δρόμους. Και, πάνω απ’ όλα, συνέβαλε στο να αποκτήσει εκείνος ο ξεσηκωμός το ιδιαίτερο νόημά του. 

Το κίνημα του Μάη ήταν η επανανακάλυψη σε μαζικό επίπεδο όσων επί μία δεκαπενταετία είχε συλλάβει και επεξεργαζόταν ο Debord: επανανακάλυψη των θέσεων για την υπέρβαση και την πραγμάτωση της τέχνης, για την υπέρβαση και την πραγμάτωση της φιλοσοφίας,  η επανανακάλυψη ενός τεράστιου πλούτου που έδωσε ο ρομαντισμός και ο Lautréamont, ο Arthur Cravan και οι ντανταϊστές, ο υπερρεαλισμός και ο André Breton, αλλά και το ρεύμα στη φιλοσοφία, και την κριτική της, που ξεκίνησε με τον Hegel και έφτασε στο απόγειό του με τον Max Stirner, τον Marx, ή τον Nietzsche. Για τον Ντεμπόρ το θέαμα απονεκρώνει τη ζωή, είναι ψευδο-κόσμος του κόσμου, η ανεστραμμένη του όψη, με τον ίδιο τρόπο που ο Μάρξ όριζε την ιδεολογία ως ανεστραμμένη συνείδηση. 

Ο Debord εξ αρχής προϋποθέτει μια αναλογία των κατηγοριών του Κεφαλαίου του Μαρξ με κατηγορίες ευρύτερες, που αφορούν συνολικά την κοινωνική ζωή. Στον παραλληλισμό του Θεάματος με το Κεφάλαιο, με κοινό τους παρονομαστή το ότι αποτελούν μια συσσωρευμένη, νεκρή ανθρώπινη δραστηριότητα (επικοινωνία, εργασία), ο Debord προσπαθεί να αγγίξει μια διαλεκτική λογική ευρύτερη του οικονομικού, κεφαλαιοκρατικού συστήματος, την διαλεκτική του κοινωνικού. 

Η κοινωνική σχέση ''αδιαμεσολάβητη'' θα ήταν η άμεσα βιωμένη κοινωνική σχέση η οποία ''απομακρύνθηκε από την αναπαράσταση'', όπως μας λέει ο Debord στη θέση 1. Στην Κοινωνία του Θεάματος, η κοινωνική σχέση των ατόμων μεσολαβείται από εικόνες. Υπάρχει εδώ ευθεία αναλογία με τη μαρξική αντίληψη του φετιχισμού του εμπορεύματος, ο φετιχισμός του εμπορεύματος είναι η αντικειμενική φαινομενικότητα-παραγνώριση, στον καπιταλισμό, των κοινωνικών σχέσεων ως σχέσεων μεταξύ πραγμάτων. Οι Εικόνες ακριβώς μεσολαβούν τις κοινωνικές σχέσεις ως Πράγματα. Αποκομμένες από τη δυναμική των σχέσεων, απόλυτες, ενώ στη πραγματικότητα προκύπτουν από αυτές. Ο Debord δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος θεωρητικός και Λεττριστής αλλά ένα πρόσωπο που αποτελεί πρότυπο για πάρα πολλές γενιές ελευθεριακών στην Ευρώπη. Βαθιά επηρεασμένος από τον Μαρξ, τον Μποντλέρ και τον Λοτρεαμόν, εξαιρετικά διορατικός, στην Κοινωνία του θεάματος σκιαγραφεί με εντυπωσιακή διαύγεια τα κύρια χαρακτηριστικά της εκσυγχρονισμένης θεαματικής εξουσίας: τεχνοκρατία, γραφειοκρατία, συγκεντρωτισμός, προπαγάνδα. Οι θεωρίες του περιγράφουν το πνεύμα εκμοντερνισμού της ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας όπως αυτές μετασχηματιζόταν στη μεταπολεμική Ευρώπη και γενικότερα στον δυτικό κόσμο.

Η αλλοτρίωση του θεατή από το αντικείμενο της παρατήρησης εκφράζεται ως εξής: όσο περισσότερο παρατηρεί, τόσο λιγότερο ζει. Όσο περισσότερο αποδέχεται να αναγνωρίζει τον εαυτό του  εντός των κυρίαρχων εικόνων της ανάγκης, τόσο λιγότερο κατανοεί τη δική του ύπαρξη και τη δική του επιθυμία. Η εξωτερικότητα του θεάματος, σε σχέση με τον δρώντα άνθρωπο είναι εμφανής από το γεγονός ότι οι ίδιες του οι χειρονομίες δεν ανήκουν πλέον σ’ αυτόν, αλλά σε κάποιον άλλο που του τις αναπαριστά. Ο Γκυ Ντεμπόρ θα υποστηρίξει, εκκινώντας από την μαρξιστική ανάλυση ότι αιτία των παραπάνω είναι η  μετεξέλιξη της ίδιας της φύσης του κεφαλαίου όσο και του εμπορεύματος. Όπως λέει ο Ντεμπόρ: « …Η οικονομία μεταμορφώνει τον κόσμο, αλλά τον μεταμορφώνει αποκλειστικά σε κόσμο της οικονομίας.» Η μαζική παραγωγή εμπορευμάτων, θα δημιουργήσει την μαζική κατανάλωση εμπορευμάτων και ενώ αυτή η διαδικασία εξαπλώνεται γεωγραφικά μετασχηματίζοντας τις κοινωνίες που συναντά. «Το θέαμα είναι το κεφάλαιο σε τέτοιο βαθμό συσσώρευσης ώστε μετατρέπεται σε εικόνα». Ο σχεδιασμός και η διαχείριση συμβόλων και εικόνων είναι πια το κεντρικό σημείο των αναπτυγμένων οικονομιών. Τρείς είναι οι κυριότερες επιπτώσεις της κοινωνίας του θεάματος μεταξύ άλλων. Η πρώτη είναι η αποξένωση των ανθρώπων από την προσωπική εμπειρία και που αν και φαίνεται αυτό να αντισταθμίζεται από τις τεράστιες δυνατότητες επικοινωνίας που προσφέρει, τελικά εντείνει την ηθική τους απομόνωση από την πραγματικότητα και από τον εαυτό τους. Η δεύτερη επίπτωση είναι ότι επιφέρει μια ενότητα στο τι βλέπουμε και ποθούμε σαν θεατές , αλλά έναν διαχωρισμό στο πως καταναλώνουμε. Ενώ μοιραζόμαστε όλοι το ίδιο όνειρο, η απόλαυση είναι ξεκάθαρα ιδιωτική. Τρίτο είναι ότι δίνει την αίσθηση στις κοινωνίες μας ότι ζούνε σε ένα διαρκές ανεξάντλητο παρόν. Για τον Ντεμπόρ «Εντός του πραγματικά ανεστραμμένου κόσμου, το αληθινό είναι μόνο μια στιγμή του ψεύδους.»

Τα βιβλία του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη Guy Debord, Ποίηση και επανάσταση και Βορειοδυτικό πέρασμα, Πρωτοπορίες και κινήματα (εκδ. Κριτική) παρουσιάζουν το έργο και τη ζωή του Ντεμπόρ. Ο Ντεμπόρ, μαζί με μια μικρή παρέα συνοδοιπόρων, μεταξύ των οποίων ο Ραούλ Βανεγκέμ, θα αναλάβουν, όπως σημειώνει ο συγγραφέας στο Βορειοδυτικό Πέρασμα, «να αγωνιστούν για το δικαίωμα της σχόλης, της αέναης παιγνιώδους δραστηριότητας, της καινούργιας πειραματικής χρήσης των τεχνολογικών ανακαλύψεων (που τις χειρίζονται χέρια βάναυσα και μυαλά που επιδιώκουν τη διαιώνιση του εκμεταλλευτικού συστήματος), της απελευθέρωσης της καθημερινής ζωής από τις συμβατικότητες και τους καταναγκασμούς που επιβάλλουν οι κρατιστές […] θα θρυμματίσουν τη γραμμικότητα του χρόνου, θα τραγουδήσουν την κραιπάλη και θα εξερευνήσουν τους απαγορευμένους (και κακόφημους) θύλακες ελευθερίας της μεγαλούπολης».

Ο Ντεμπόρ και ο Βανεγκέμ θα αναλάβουν  να προπαγανδίσουν εξεγέρσεις που πλέον δεν περιορίζονται στον χώρο της τέχνης αλλά ενάντια στην ίδια την καπιταλιστική κοινωνία. Όπως μας δείχνει ο συγγραφέας, ο Ντεμπόρ και ο Βανεγκέμ θα στηριχτούν φιλοσοφικά στον Χέγκελ (για τη διαλεκτική φιλοσοφία της ιστορίας), τον Μαρξ (για τον επαναστατικό προσανατολισμό του), τον Στίρνερ και τον Νίτσε παίρνοντας παράλληλα τις αποστάσεις τους ώστε να συγκροτήσουν τους δικούς τους τρόπους σκέψης. Ο Ντεμπόρ «θέλησε να δει την ανατροπή ως μία εκ των καλών τεχνών», γράφει ο Μπαμπασάκης στο Βορειοδυτικό Πέρασμα, κάτι που θα αναλύσει διεξοδικά στον τόμο Ποίηση και Επανάσταση. Αυτή η ανατροπή, τόσο στη θεωρητική όσο και στην πρακτική της έκφανση αφορά κάθε είδους καταπίεση. Το «Guy Debord: ποίηση και επανάσταση» είναι ένα εκτενές εγκώμιο στη ζωή και σκέψη του Ντεμπόρ. Η πολεμική του Ντεμπόρ και των άλλων καταστασιακών απέναντι στους πάντες και τα πάντα, αν και δείχνει την ίδια την εξουσιαστική δομή μιας πρακτικής που επιζητούσε  να υπερβεί κάθε εξουσία, είναι η «αυθεντική περιφρόνηση» για τον κόσμο του θεάματος και του φαίνεσθαι.

*Guy Debord

Ποίηση και Επανάσταση

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Κριτική 2015 (επανέκδοση)

ΜΟΙΡΑΣΟΥ / ΕΚΦΡΑΣΟΥ

 4.242 προβολές Έκανε πρεμιέρα στις 6 Φεβ 2022

Oι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ διοργάνωσαν την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017 συζήτηση με αφορμή το εμβληματικό βιβλίο του Guy Debord που παραμένει δυναμικά επίκαιρο μισό αιώνα μετά την πρώτη έκδοσή του.

Για το βιβλίο μίλησαν οι:

• Πάνος Χαραλάμπους, πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών,
• Γιώργος - Ίκαρος Μπαμπασάκης, συγγραφέας-μεταφραστής,
• Γιώργος Κοροπούλης, δημοσιογράφος.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο:

https://www.metaixmio.gr/el/products/...

Βορειοδυτικό πέρασμα

Πρωτοπορίες και κινήματα

• Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

• Διαστάσεις
  • 14X21cm

• Αρ. Σελίδων
  • 256
• Έτος έκδοσης εντύπου
  • 2015
• Κωδικός στον Εύδοξο
  • 41963944

 Προσθήκη στα αγαπημένα

Είδος

ISBN

Τιμή

Έντυπο

9789602189948

13.00€

Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται ορισμένα πρωτοποριακά κινήματα που άρχισαν να συγκροτούνται και να δρουν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιστορία τους έμεινε μια κρυφή υποσημείωση, ένας θαμπός αστερίσκος, στο βιβλίο της ανησυχίας του εικοστού αιώνα. Κι όμως, αν ο αιώνας μας κοχλάζει, συνέβαλαν αυτά ακριβώς τα κινήματα στην αύξηση της θερμοκρασίας: αυτά πυροδότησαν τους μηχανισμούς που οδήγησαν σε εκρήξεις, αυτά οργάνωσαν τον πυροκροτητή. Και τούτο, επειδή έτσι αποφάσισαν, έτσι θέλησαν, κι έτσι έδρασαν.

Περιεχόμενα: Κατεβάστε τα περιεχόμεναΑπόσπασμα από το βιβλίο

• 
• 
• 
• 
• 

Αν και σήμερα πολλοί επιχειρούν ένα ύποπτο άλμα, κι από το Νταντά, τον Σουρεαλισμό και τον Φουτουρισμό φτάνουν κατευθείαν στις περιτυλίξεις του Christo, στις συμπιέσεις του Σεζάρ και το λιωμένο λίπος του Γιόζεφ Μπόις, υπάρχουν άλλοι που μπόρεσαν να διακρίνουν τα Ίχνη από Κραγιόν, ν’ ακούσουν το Τρελό Γέλιο του Θάρρους, να συγκλονιστούν από τα Ουρλιαχτά για χάρη του Σαντ.

Με το Βορειοδυτικό πέρασμα οι εκδόσεις Κριτική εγκαινιάζουν τη σειρά Radio Bookspotting: Πρωτοπορίες και κινήματα του 20ού αιώνα. Προσωπικότητες και μορφές που άφησαν εποχή. Η Internationale Situationniste και η Beat Generation. Από τον Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη. Εικαστικές τεκμηριώσεις από την Ελεάννα Μαρτίνου.   

Συνέντευξη του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη στον Νίκο Κουρμουλή, Στο κόκκινο, 20/4/15 

Συνέντευξη του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη στον Αργύρη Παλούκα, Diastixo.gr, 14/7/15 

«Τα Βορειοδυτικά Περάσματα του Guy Debord. Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης μιλά για τα βιβλία του πάνω στον Debord και στους Καταστασιακούς», συνέντευξη στον Αντώνη Φράγκο, www.toperiodiko.gr, 21/6/16 

Στοιχεία για την αγορά χαλκού- Γεώργιος Βιζυηνός (1)/ Γιώργος Κοροπούλης, Τρίτο Πρόγραμμα