Μωραίνει Κύριος...

Μωραίνει Κύριος... 

«Η Κύπρος κινδυνεύει να γίνει Συρία και να την μοιράζονται Τουρκία-Ισραήλ»! Δημ. Κωνσταντακόπουλος

 

«Η ελληνική δεξιά και μάλιστα η σκληρή αβερωφική εγκατέλειψε την Κύπρο». Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Η αρπαγή της Κύπρου», εξηγεί με πολύ απλά λόγια γιατί η Κύπρος και το Κυπριακό θα έπρεπε να μας απασχολεί κάθε μέρα! Το έχουμε ξεχάσει... Ξεκινά την ανάλυση του με την ιστορία που δεν είναι ευχάριστη και εξηγεί ότι πρέπει να κατανοήσουμε ότι «όποιος ελέγχει την Κύπρο, ελέγχει και την Ελλάδα».

Μιλά για τις ψευδαισθήσεις «προστασίας» και τη Κύπρου και της Ελλάδας από το Ισραήλ και εκτιμά ότι υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος να ζήσουμε τη «μοιρασιά» της Κύπρου μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. «Η Κύπρος κινδυνεύει να γίνει Συρία», λέει.

Όσο για την Ελλάδα; «Έχει καταντήσει κράτος μισθοφόρος και αποικία δεδομένων», τονίζει.

Γιατί ξαναλέμε «όχι» στο Σχέδιο Ανάν | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

 https://www.konstantakopoulos.gr/.../%ce%b3%ce%b9%ce%b1...

konstantakopoulos.gr

Γιατί ξαναλέμε «όχι» στο Σχέδιο Ανάν | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Εξωτερικη ΠολιτικηΚυπριακο Γιατί ξαναλέμε «όχι» στο Σχέδιο Ανάν July 29, 2026 FacebookTwitterPinterestWhatsApp Του Μίκη Θεοδωράκη 2 Μαΐου 2004 Με δήλωσή μου πριν από δέκα μέρες κάλεσα του...

ΚΥΠΡΟΣ- ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ 30/7/2026

 «Μας πάνε σε λύση διάλυσης της Κύπρου». Ο κ. Χρίστος Κληρίδης επικεφαλής της Δημοκρατικής Αλλαγής μιλά στο militaire news για την επίσκεψη Γκουτέρες και το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως εξηγεί τα δεδομένα δεν επιτρέπουν αισιόδοξες σκέψεις.

Όπως εξηγεί αν η Τουρκία μέσω Ολγκίν και Γκουτέρες περάσει την άποψη για μια μορφή ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας δύο κρατών στην Κύπρο, με "κερασάκι" για τους Ελληνοκυπρίους κάποιες εδαφικές παραχωρήσεις, τότε θα πρέπει να πούμε "καληνύχτα" στην Κυπριακή Δημοκρατία ως κρατική οντότητα, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, ανοίγοντας την πόρτα διάπλατα στην Τουρκία για κατάληψη όλου του ζωτικού χώρου και θαλάσσιου της Ανατολικής Μεσογείου.

Βόμβα Βαληνάκη: Το σχέδιο Γκουτέρες–Ολγκίν δίνει την Κύπρο στον έλεγχο της Τουρκίας

 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης · ΤΟ ΣΩΜΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης

6 ώρ. 

·

ΤΟ ΣΩΜΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Ενα μακρύ σεντόνι για τη σεξουαλικότητα

Ο άνθρωπος δεν υποφέρει μόνο επειδή κάπως τραυματίστηκε. Υποφέρει επειδή αποσυνδέθηκε. Αποσυνδέθηκε από τον εαυτό του. Από τους άλλους. Και, ίσως βαθύτερα απ' όλα, από εκείνο το νόημα που κάποτε έκανε τη ζωή να μοιάζει αξιοβίωτη. Τι άλλο είναι άραγε το Τραύμα;

Γι' αυτό και όλες σχεδόν οι μεγάλες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, καθεμιά με τη δική της γλώσσα, προσπαθούν να αποκαταστήσουν μία ή περισσότερες από αυτές τις συνδέσεις. Να βοηθήσουν τον άνθρωπο να επιστρέψει στον εαυτό του, να σχετιστεί διαφορετικά με τους άλλους ή/και να ανακαλύψει/επινοήσει έναν λόγο για να συνεχίσει να ζει.

Ίσως όμως υπάρχει μια ανθρώπινη εμπειρία που, όταν είναι αληθινή, έχει τη δύναμη να αγγίξει και τις τρεις συνδέσεις ταυτόχρονα. Ο έρωτας.

Συνηθίζουμε να πιστεύουμε ότι ο έρωτας δημιουργεί μια σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Μάλλον όμως αυτό είναι μόνο η αρχή. Γιατί, στην πραγματικότητα ο έρωτας γεννά τρεις σχέσεις.

Η πρώτη είναι η πιο προφανής. Η σ χ έ σ η μ ε τ ο ν ά λ λ ο ν. Το βλέμμα, το άγγιγμα, η επιθυμία, η κοινή ζωή.

Η δεύτερη είναι λιγότερο ορατή. Είναι η σ χ έ σ η μ ε τ ο ν ί δ ι ο μ α ς τ ο ν ε α υ τ ό. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν ερωτευόμαστε λέμε συχνά: «Νιώθω ότι βρίσκω ξανά τον εαυτό μου.»

Είναι ένα παράδοξο αυτό! Βρίσκεις τον εαυτό σου επειδή συνάντησες έναν άλλον. Ίσως γιατί ο εαυτός δεν είναι κάτι που ανακαλύπτεται στην απομόνωση. Χρειάζεται ένα βλέμμα που να σε αναγνωρίζει. Μια παρουσία που να σου ψιθυρίζει, χωρίς καν να το λέει: "Υπάρχεις."

Και τότε γεννιέται μια τρίτη σχέση, για την οποία, ιδιαίτερα στον πολιτισμό μας, μιλάμε πολύ λιγότερο.

Η σ χ έ σ η μ ε τ ο Ν ό η μ α.

Ξαφνικά θέλεις να ταξιδέψεις. Να μαγειρέψεις. Να γράψεις. Να ακούσεις μουσική. Να φυτέψεις δέντρα. Να φτιάξεις σπίτι. Να αποκτήσεις παιδιά. Δεν άλλαξε μόνο η σχέση σου με έναν άνθρωπο. Άλλαξε η σχέση σου με την ίδια τη ζωή. Σαν να ανοίγει ένας κοινός κόσμος που δεν υπήρχε πριν.

Ίσως αυτό να αναζητούμε βαθύτερα όταν ερωτευόμαστε. Όχι μόνο κάποιον να αγαπήσουμε, αλλά μια σχέση που θα μας επανασυνδέσει ταυτόχρονα α)με τον εαυτό μας, β)με τον άλλον και γ) με κάτι μεγαλύτερο από τους δυο μας.

Κι όμως, υπάρχει κάτι ακόμη πιο παράδοξο. Όλα αυτά αρχίζουν από το σώμα. Η εποχή μας έμαθε να βλέπει το σώμα με δύο μόνο τρόπους. Είτε ως βιολογία. Είτε ως εργαλείο ηδονής. Και έτσι χάνουμε μια τρίτη διάσταση. Το σ ώ μ α ω ς τ ό π ο τ ο υ ν ο ή μ α τ ο ς.

Ίσως γι' αυτό ο έρωτας αρχίζει σχεδόν πάντα από το σώμα. Όχι επειδή ο άνθρωπος είναι ένα βιολογικό ον που αναζητά την αναπαραγωγή. Αυτή είναι η πιο φτωχή ερμηνεία του έρωτα. Το σώμα είναι το πρώτο που αναγνωρίζει αυτό που το μυαλό θα χρειαστεί μήνες ή και χρόνια για να καταλάβει. Το σώμα γνωρίζει πριν από τις λέξεις. Πριν από τις αποφάσεις. Πριν από τις θεωρίες. Κάποιες φορές ακόμη και πριν από τη συνείδηση.

Δεν είναι τυχαίο αυτό που λέμε στην Κρήτη: "It feels like home to me."

Δεν λέμε: "Σκέφτηκα ότι είμαι σπίτι." Το σώμα ήταν εκεί πρώτο.

Ίσως λοιπόν η ερωτική επιθυμία να μην είναι απλώς η επιθυμία να αγγίξεις ένα σώμα. Ίσως να είναι η επιθυμία να επιστρέψεις σε έναν τρόπο ύπαρξης όπου παύεις να είσαι "σπασμένος".

Για λίγες στιγμές, το σώμα, η σκέψη, το συναίσθημα και η επιθυμία παύουν να πολεμούν μεταξύ τους. Ευθυγραμμίζονται.

Και τότε συμβαίνει κάτι που δύσκολα περιγράφεται. Το σώμα παύει να είναι αντικείμενο. Γίνεται γλώσσα. Δεν λες «σ' αγαπώ» μόνο με τις λέξεις. Το λες με το βλέμμα. Με τον τρόπο που κρατάς αγκαλιά τον άλλον. Με τον ρυθμό της αναπνοής. Με τη σιωπή που ακολουθεί.

Ίσως γι' αυτό η πιο βαθιά σωματική ένωση δεν είναι εκείνη που προσφέρει τη μεγαλύτερη ηδονή. Είναι εκείνη που σε κάνει να αισθάνεσαι λιγότερο μόνος. Τότε καταλαβαίνεις ότι δεν είναι το σώμα που αναζητά ένα άλλο σώμα. Είναι ο άνθρωπος που, μέσα από το σώμα, αναζητά ταυτόχρονα τρία πράγματα.

- Να επιστρέψει στον εαυτό του.

- Να συναντήσει πραγματικά έναν άλλον.

- Να αγγίξει, έστω για μια στιγμή, κάτι που υπερβαίνει και τους δύο.

Γι' αυτό μετά από κάποιες ερωτικές στιγμές δεν μένει μόνο η ανάμνηση της απόλαυσης. Μένει μια παράξενη αίσθηση πληρότητας. Σαν να μπήκαν για λίγο όλα στη θέση τους. Ενώ, μετά από άλλες, όσο έντονες κι αν ήταν, μένει μόνο ένα ανεξήγητο κενό. Η διαφορά δεν βρίσκεται στην ένταση της επιθυμίας, ούτε στην τεχνική. Βρίσκεται στο αν, μέσα στη σωματική ένωση, γεννήθηκε αυτή η τριπλή επανασύνδεση. Με τον εαυτό. Με τον Άλλον. Με το νόημα.

Μάλλον τελικά αυτό είναι το βαθύτερο μυστήριο του έρωτα. Όχι ότι ενώνει δύο σώματα. Αλλά ότι, κάποιες σπάνιες φορές, μέσα από την ένωση δύο σωμάτων, ο άνθρωπος ξαναβρίσκει τον εαυτό του, ανακαλύπτει έναν κοινό κόσμο με έναν άλλον άνθρωπο και αγγίζει κάτι που υπερβαίνει και τους δύο. Εκείνη τη στιγμή, η σάρκα παύει να είναι μόνο σάρκα. Γίνεται τόπος παρουσίας. Και ο έρωτας παύει να είναι μόνο επιθυμία. Γίνεται ένας τρόπος ύπαρξης.

Οπότε, μήπως αυτό που ενώνεται δεν είναι μόνο δύο σώματα; Βέβαια, η σύγχρονη κουλτούρα λέει: δύο σώματα κάνουν έρωτα.

Η βιολογία λέει: δύο οργανισμοί ζευγαρώνουν. Και η ψυχολογία λέει: δύο ψυχισμοί σχετίζονται.

Αλλά ίσως ο έρωτας λέει κάτι άλλο. Στην πιο βαθιά του μορφή δεν ενώνονται δύο σώματα. Ενώνονται τρεις κόσμοι. Ο δικός μου κόσμος. Ο δικός σου κόσμος. Και ένας τρίτος κόσμος που δεν υπήρχε πριν.

Αυτός ο τρίτος κόσμος είναι που με συναρπάζει πραγματικά. Γιατί δεν ανήκει ούτε σε μένα ούτε σε σένα. Είναι το «ανάμεσά μας».

Και τότε η σεξουαλική πράξη δεν είναι η κορύφωση της επιθυμίας. Είναι η σωματική γέννηση του κοινού κόσμου. Με άλλα λόγια, το σεξ δεν είναι απλώς ένωση σωμάτων, ούτε μόνο ένωση προσώπων. Είναι η στιγμή όπου, μέσα από τα σώματα, αρχίζει να γεννιέται ένα «εμείς». Αυτό το «εμείς» δεν είναι άθροισμα δύο ατόμων. Είναι μια νέα πραγματικότητα, ένας κοινός τρόπος ύπαρξης που κανείς από τους δύο δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει μόνος του.

Εκεί η τριαδικότητα ολοκληρώνεται: εγώ - εσύ - ο κοινός μας κόσμος. Και ίσως αυτός ο κοινός κόσμος είναι η πιο συγκεκριμένη μορφή με την οποία εμφανίζεται το νόημα μέσα στον έρωτα. Και βέβαια, η σεξουαλική πράξη γίνεται τότε η πιο πυκνή σωματική έκφραση ενός κοινού κόσμου που ήδη αρχίζει να γεννιέται. Η σωματική ένωση γίνεται η στιγμή όπου αυτός ο νέος κόσμος ενσαρκώνεται.

Μαγεία!

Λιγότερα

«Να κλείσει τη «δουλειά» με το Αιγαίο καλεί ο Ερντογάν τον Μητσοτάκη»- Ρούντι Ρινάλντι

 

-Υπάρχει ένα πλουτισμός μιας μικρής μερίδας που γίνεται πάνω στην εκποίηση της χώρας και του πλούτου της χώρας. Αυτό εννοούν «κόμβος» για τη χώρα. Δεν παίρνουμε εμείς της αποφάσεις. ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ. Θεωρούν ότι δεν χειάζεται η ΕΓΧΏΡΙΑ Παραγωγή για τη χώρα! Ανατίναξαν τα μηχανήματα στην Πτολεμαϊδα- ο λιγνίτης δε δίωξη ως ενεργειακή εφεδρία/ εθνικό έγκλημα. 1.5 δισ για διαμόρφωση της κοινής γνώμης/μασάζ

ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ. ''sandboxes''

ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο όρος “sandboxes” έχει μερικές πολύ διαφορετικές σημασίες, ανάλογα με το πλαίσιο. Για να σου δώσω ακριβή απάντηση, σου παρουσιάζω όλες τις βασικές χρήσεις .

🧩 1. Στην Πληροφορική / Ασφάλεια συστημάτων

Sandbox = απομονωμένο περιβάλλον εκτέλεσης όπου τρέχεις κώδικα χωρίς να μπορεί να επηρεάσει το πραγματικό σύστημα.

Χρησιμοποιείται για:

• δοκιμή προγραμμάτων,

• ανάλυση malware,

• ασφαλή εκτέλεση άγνωστου κώδικα,

• απομόνωση διεργασιών.

Παράδειγμα: Ένα πρόγραμμα τρέχει μέσα σε sandbox, άρα δεν μπορεί να γράψει στο δίσκο ή να αλλάξει ρυθμίσεις του συστήματος.

🧩 2. Στην Τεχνητή Νοημοσύνη / Machine Learning

Sandbox = χώρος πειραματισμού όπου δοκιμάζεις μοντέλα, αλγορίθμους ή datasets χωρίς να επηρεάζεις το production environment.

Π.χ. “Τρέχω το μοντέλο σε sandbox πριν το ανεβάσω στο σύστημα.”

🧩 3. Στην Οικονομία / Ρυθμιστική πολιτική

Sandbox = ρυθμιστικό πειραματικό περιβάλλον όπου επιτρέπεται σε εταιρείες να δοκιμάσουν νέα οικονομικά προϊόντα με χαλαρότερη νομοθεσία.

Π.χ. FinTech regulatory sandbox της ΕΕ.

🧩 4. Στα Video Games

Sandbox = παιχνίδι ανοιχτού κόσμου, χωρίς προκαθορισμένη γραμμική πορεία.

Παράδειγμα:

• Minecraft

• GTA

• Kerbal Space Program

🧩 5. Στη Θεωρία Παιγνίων (Nash) — η πιο ενδιαφέρουσα σύνδεση για εσένα

Στη σύγχρονη θεωρία παιγνίων, “sandbox” σημαίνει πειραματικό περιβάλλον προσομοίωσης στρατηγικών, όπου:

• οι παίκτες δοκιμάζουν στρατηγικές,

• οι αλγόριθμοι μαθαίνουν best responses,

• και η διαδικασία μπορεί να συγκλίνει σε Nash equilibrium.

Εδώ η σύνδεση με Banach είναι άμεση:

Ένα sandbox είναι το περιβάλλον όπου τρέχεις την επαναληπτική διαδικασία $x_{n+1}=BR(x_n)$ για να δεις αν συγκλίνει σε Nash (δηλαδή σε Banach fixed point).

Στην έρευνα AI + Game Theory, τα “Nash sandboxes” είναι πολύ κοινά.

🧩 6. Στη Φιλοσοφία / Θεωρία συστημάτων

Ο όρος χρησιμοποιείται μεταφορικά για να δηλώσει:

• χώρο δοκιμής ιδεών,

• περιοχή ελεγχόμενης αβεβαιότητας,

• πεδίο πειραματισμού πριν από την πραγματική εφαρμογή.

Π.χ. “Η δημοκρατία λειτουργεί σαν sandbox όπου δοκιμάζονται μορφές συλλογικής δράσης.”

Stefan Banach (1893-1945).

 Banach Spaces 

This diagram introduces Banach spaces, a key concept in modern mathematics, named after the Polish mathematician Stefan Banach. He developed this theory in the 1920s and 1930s. A Banach space is a mathematical setting where you can measure the size of objects, combine them through addition and scaling, and take limits of sequences. You can be confident that these limits will exist within your space.

To grasp this concept, think of it as building in layers. First, you start with a vector space, which includes any collection of objects that you can add together and multiply by numbers using familiar algebraic rules. These objects don’t have to be arrows in physical space; they can be functions, sequences, matrices, or a variety of other mathematical entities. Next, you add a norm, which measures the size or length of any element in the space. This generalizes the usual idea of length from geometry to abstract settings.

The vital third ingredient, which defines a Banach space, is completeness. This idea centers on what mathematicians call Cauchy sequences. These are sequences of elements that get closer together as you go along, clustering in a smaller region as if trying to reach a specific point. In a complete space, whenever a Cauchy sequence attempts to converge, there is always an actual element in the space that acts as its limit. There are no missing points or gaps where sequences try to converge but fail because their target is absent. A common comparison is between the real numbers and the rational numbers: the real numbers are complete because every Cauchy sequence of real numbers has a real limit. The rational numbers, however, have gaps. You can create a Cauchy sequence of rationals that clusters around the square root of two, but that number is not part of the rationals. Essentially, the real numbers were formed by filling in these gaps, and Banach spaces apply this idea to any vector space with a norm, ensuring that all potential limits are present within the space.

The diagram at the top shows what mathematicians refer to as a commutative diagram. It illustrates how Banach spaces are used in practice through the relationships between different spaces and the transformations that connect them. Several spaces are linked by arrows, which represent various transformations called linear operators. These are special maps that maintain the structure of the vector space. They work smoothly with addition and scaling, so combining elements and then transforming them gives the same result as transforming and then combining. One special arrow labeled f indicates a bounded linear operator, meaning it cannot stretch elements by more than a certain fixed factor. This makes it well-behaved and continuous. The small circular arrow in the middle of the diagram signifies that the diagram commutes, meaning that taking different paths of arrows from the starting point to the destination yields the same result, regardless of the route chosen. This idea of factorization lets mathematicians break complex transformations into simpler parts with already understood properties. It is one of the most powerful techniques in modern mathematics.

Banach spaces are crucial because they offer the natural mathematical setting for analyzing infinite dimensions, which is vital for addressing many significant objects in modern mathematics and science. Almost any interesting infinite-dimensional collection of mathematical objects continuous functions, integrable functions, sequences, solutions to differential equations can be structured as a Banach space. This allows powerful general theorems to be applied in many specific situations. In physics, Banach spaces, particularly a specific type called Hilbert spaces, provide the mathematical foundation for quantum mechanics, outlining the states of physical systems. In differential equation theory, solutions are often constructed through iterative processes in Banach spaces.

Λιγότερα

H Kίνα εφοδιάζει με drones την Ουκρανία! | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

 ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ;...

konstantakopoulos.gr

H Kίνα εφοδιάζει με drones την Ουκρανία! | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΔιεθνηΕΥΡΩΠΗ H Kίνα εφοδιάζει με drones την Ουκρανία! July 16, 2026 FacebookTwitterPinterestWhatsApp Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου Υποτίθεται ότι υπάρχουν οι BRICS και ο Οργανισμός Συνεργασί...

Αντώνης Ανδρουλιδάκης · ΕΚΕΙΝΗ

 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης

5 λ.

·

ΕΚΕΙΝΗ

Ο Λακάν έλεγε ότι ερωτευόμαστε την έλλειψή μας. Όμως νομίζω πως η επιθυμία γεννιέται όταν αρχίζεις να φαντάζεσαι τον κοινό κόσμο που θα μπορούσε να υπάρξει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Όταν δηλαδή δεν επιθυμείς μόνο εκείνη, αλλά τον κόσμο που θα δημιουργηθεί όταν εμφανιστεί εκείνη. Κι' ίσως τελικά δεν ερωτευόμαστε μόνο έναν άνθρωπο, αλλά τη δυνατότητα να υπάρξει μαζί του ένας κόσμος που, μόνοι μας, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να κατοικήσουμε.

Κι ίσως γι' αυτό, πολύ πριν τη συναντήσεις, η καρδιά σου έχει ήδη αρχίσει να της κρατά μια θέση.

Δεν ξέρεις ποια είναι. Κι όμως, κάποιες φορές έχεις την παράξενη αίσθηση πως την θυμάσαι. Όχι το πρόσωπό της, αλλά τον τρόπο της να υπάρχει.

Την φαντάζεσαι να γελά με όλο της το σώμα. Να μη φοβάται τις σιωπές. Να μπορεί να κοιτάζεις τη θάλασσα για ώρα χωρίς να χρειάζεται να μιλήσει. Να μην εντυπωσιάζεται εύκολα από τους ανθρώπους. Αλλά όταν τους αγαπήσει, να μένει.

Ελπίζεις να μην είναι τέλεια. Οι τέλειοι άνθρωποι σε κουράζουν.

Ελπίζεις να έχει κι εκείνη τις μικρές της ρωγμές. Εκείνες που -όπως ορίζει το κλισέ- από εκεί μπαίνει το φως.

Ελπίζεις να γελά όταν κάνεις ανοησίες. Να μη την νοιάζει αν θα γίνετε ρεζίλι. Να μπορείτε να κάνετε μαζί καφρίλες, να γελάτε σαν δεκαοχτάχρονοι και να επιθυμείτε ο ένας τον άλλον χωρίς να σας νοιάζει πώς "πρέπει" να είναι δύο ενήλικες.. Να μπορεί να σου πει "κάνεις λάθος" χωρίς να φοβάται ότι θα φύγεις. Να σε κατεβάζει από το βάθρο σου με μια κουβέντα του στυλ "έλα ρε, μην γίνεσαι μαλάκας". Και να μπορείς να πεις κι εσύ το ίδιο.

Ελπίζεις να μη φοβάστε ούτε τη χυδαιότητα του γέλιου ούτε την ιερότητα του κορμιού. Να κάνετε έρωτα σαν να τελειώνει ο κόσμος.

Ελπίζεις να έχει αγαπήσει πολύ πριν από σένα. Και να έχει πονέσει. Όχι γιατί θέλεις να υποφέρει. Αλλά γιατί οι άνθρωποι που έχουν αγαπήσει πραγματικά, κάποτε μαθαίνουν ότι η αγάπη δεν είναι κατοχή. Είναι φιλοξενία.

Δεν ξέρεις πώς θα είναι. Ξέρεις μόνο πώς θα ήθελες να νιώθεις όταν είσαι δίπλα της. Να μικραίνει ο θόρυβος μέσα σου. Να μη χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα. Να μπορείς να γυρίζεις το κεφάλι και να λές: "Εδώ είσαι..." σαν να το ήξερες από πάντα.

Μπορεί βέβαια όλα αυτά να μην τα κουβαλάει εκείνη. Μπορεί να τα κουβαλάς εσύ. Γιατί πριν ακόμη γνωρίσεις έναν άνθρωπο, η επιθυμία αρχίζει να του δίνει μια μορφή. Τον ντύνει με τις ελπίδες σου, με τις ελλείψεις σου, με τις πιο όμορφες προσδοκίες σου. Κι όμως, αν ο έρωτας είναι αληθινός, κάποια στιγμή θα αφήσεις αυτή την εικόνα να πεθάνει. Και τότε, μπροστά σου, θα εμφανιστεί εκείνη. Όχι όπως την είχες φανταστεί, αλλά όπως πραγματικά είναι. Και θα ανακαλύψεις ότι αυτό που αγαπάς περισσότερο δεν είναι ότι μοιάζει με το όνειρό σου. Είναι ότι το ξεπερνά.

Μέχρι να τη γνωρίσεις, την αγαπάς με τη φαντασία σου. Όμως, από τη στιγμή που τη γνωρίζεις πραγματικά, αν είσαι τυχερός, αρχίζεις να την αγαπάς με την ελευθερία της ολόκληρη.

Πώς αλλιώς;

Λιγότερα

Αιμοδότης των αδηφάγων ξένων funds η ελληνική οικονομία! Κώστας Μελάς