Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Γιώργος Αϋφαντής: «Ο Ζελένσκι είναι πλέον εργαλείο των Ευρωπαίων και εργαλείο αντιπαράθεσης

 

Απ.Καλδαρα-Ευτ.Παπαγιαννοπουλου EΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΚΑΡΤΕΡΕΙ-ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ

 

Tracklist: 1. Στέλιος Καζαντζίδης - Γυρίζω Απτή Νύχτα | 0:00 2. Στέλιος Καζαντζίδης - Βραδιάζει | 2:59 3. Στέλιος Καζαντζίδης - Όταν Μεθάει Ο Άνθρωπος | 6:25 4. Στέλιος Καζαντζίδης - Δυο Πατρίδες | 9:09 5. Στέλιος Καζαντζίδης - Εγώ 'Μάη Πρόσφυγα Παιδί | 11:52 6. Στέλιος Καζαντζίδης - Άργησα Να Σε Γνωρίσω | 15:53 7. Στέλιος Καζαντζίδης - Τα Ροζιασμένα Χερια Μου | 19:09 8. Στέλιος Καζαντζίδης - Τις Γερακίνας Γιος | 22:13 9. Στέλιος Καζαντζίδης - Τραγουδώ | 25:46 10. Στέλιος Καζαντζίδης - Να 'Ρθείς Ξανά | 29:37 11. Στέλιος Καζαντζίδης - Καρδια Παραπονιάρα | 33:47 12. Στέλιος Καζαντζίδης - Νιώθω Μια Κούραση Βαριά | 37:27 13. Στέλιος Καζαντζίδης - Η Καρδια Τις Μάνας | 40:47 14. Στέλιος Καζαντζίδης - Ας Είχα Την Υγεία Μου | 43:42 15. Στέλιος Καζαντζίδης - Ξέρω Νεκρούς | 46:46 16. Στέλιος Καζαντζίδης - Άνθρωπος Γυαλί | 50:59 17. Στέλιος Καζαντζίδης - Ο Ψαράς | 54:16 18. Στέλιος Καζαντζίδης - Σ' Έχω Ερωτευτεί Πολύ | 57:56 19. Στέλιος Καζαντζίδης - Πικρα Κι Άδικο | 1:01:25 20. Στέλιος Καζαντζίδης - Καταστροφές Και Συμφορές | 1:04:09 21. Στέλιος Καζαντζίδης - Εγώ Ποτε Δεν Τραγουδώ | 1:08:06 22. Στέλιος Καζαντζίδης - Κανεις Δεν Ήρθε Να Με Δει | 1:12:27 23. Στέλιος Καζαντζίδης - Έφυγες Φιλε | 1:15:54 24. Στέλιος Καζαντζίδης - Ηλιοβασίλεμα Σωστό | 1:19:29 25. Στέλιος Καζαντζίδης - Κι Αν Γελάω Είναι Ψέμα | 1:22:59 26. Στέλιος Καζαντζίδης - Συγχώρεσε Με | 1:26:36 27. Στέλιος Καζαντζίδης - Εγώ Και Ο Καημός | 1:30:03 28. Στέλιος Καζαντζίδης - Το Παλιόσπιτο | 1:33:33 29. Στέλιος Καζαντζίδης - Γυναικα Μάνα Κι Ερωμένη | 1:37:12 30. Στέλιος Καζαντζίδης - Άδειες Φεύγουνε Οι Νύχτες | 1:40:45 31. Στέλιος Καζαντζίδης - Βαριά Χτυπούν Τα Σήμαντρα | 1:43:54 32. Στέλιος Καζαντζίδης - Ποιος Είμαι Εγώ | 1:47:00 33. Στέλιος Καζαντζίδης - Σε Διώξαν Απ' Την Κοκκινιά | 1:50:47 34. Στέλιος Καζαντζίδης - Στο Πικραμένο Δειλινό | 1:54:06 35. Στέλιος Καζαντζίδης - Όπου Άνθρωπος Κακια | 1:57:29 36. Στέλιος Καζαντζίδης - Πλήγωσε Με Όσο Θέλεις | 1:59:54 37. Στέλιος Καζαντζίδης - Σήμερα | 2:03:09 38. Στέλιος Καζαντζίδης - Είμαι Ένα Κορμί Χαμένο | 2:06:07 39. Στέλιος Καζαντζίδης - Το Αγριολούλουδο | 2:10:41 40. Στέλιος Καζαντζίδης - Στο Τραπέζι Που Τα Πίνω | 2:13:42

Ανθήλια ΑΝθΗΛΙΑ from ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ [PARA TON KOSMO] by Georgia Velivasaki, Andreas Ziakas

Ανθήλια ΑΝθΗΛΙΑ


[Ποίηση: Ζωή Δικταίου]

Μια θυγατέρα αλώνιζε μια Κυριακή, μια σκόλη
δίκοκκο στάρι τ’ αοριού, μαυράγανο κριθάρι.
Είχε βολόσυρο παλιό και βίτσες κυδωνένιες
και το σκαμνί πελεκητό, ξύλο ασφενταμένιο.

Πυρώνει ο ήλιος, καίει τη, αθιβολή τσ’ αγάπης,
αμίλητο κρυγιό νερό και παραπονεμένο.
Μήδε αγγέλαμος κουνεί, μήτε άρτηκας λυγιέται
μήτε άθρωπος επέρνανε, ψυχή φανερωμένη.

Βγάνει τ’ άσπρο μπολίδι τζης, μαύρα μαλλιά στσι ώμους,
λύνει το ζιπονάκι τζης, σφιχτές δυο περδικούλες,
οι βούλες απ’ τα μάθια τζης, κερήθρα και κανέλα
και το γλυκό τραγούδι τζης μερώνει τα γεράκια.

«Γροικάτε όρη και βουνά, γροικάτε δεντρουλάκια,
εγώ ’μαι η Ανθήλια η αρφανή, από μάνα και κύρη
μήτε διψώ, μήτε πεινώ, μήτε έγνοιαν άλλην έχω,
μια ράπη το χειλάκι μου, ήσκισε και ματώνει
κι ανεστορούμαι μιας φιλιάς που μ’ ανεμοκυκλώνει,
μα ήτονε ψεύτης, δίμουρος και κομπωτής τσ’ αγάπης
για κειονά αλώνι βούλισε και βάλε με στο χώμα…»

Ήκουσ’ ο αέρας τση κορφής, ζερβά μαλαματίζει,
και ροζονάρισε τσ’ ανθούς πού ’χενε στα μαλλιά τζης,
μα πάλι δεν επρόλαβε κι εσμίξανε οι χρόνοι
με τσι παντέρμους τσι καιρούς και σπάσαν τα κερκέλια

Κι εβγήκε ο Μαύρος Θεριστής κι εθέρισε τη νιότη.
Κόκκινο μήλο τση ’βαλε στο κρουσταλλένιο χέρι
κι ήναψε την κεροδοσιά να τηνε κάμει ταίρι.
Όντε του μήλου τον κουμπέ μυρίσεις θα με νιώσεις
το μήλο, Ανθήλια, μην το φας κι αλλού να μην το δώσεις.

credits

from ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ [PARA TON KOSMO], released October 8, 2026
Music: Andreas Ziakas
Poetry: Zoe Diktaiou

Featuring: Andreas Smyrnakis
Andreas Ziakas: Guitar
Lefteris Andriotis: Cretan Lyra
Maria Hristova: Cello
Leonidas Kyridis: Double Bass

Αλκίνοος Ιωαννίδης ‎• Ο Δρόμος, Ο Χρόνος Και Ο Πόνος [1997]

 

Γιάννης Μαρκόπουλος • Παιχνίδι Με Το Χρόνο [Lp Version] [1988]

 



▶ Α΄ Πλευρά 1. Το Σπίτι Το Παραδοσιακό | Λεωνίδας Βελής, Ηλέκτρα [0:00] ◾ Στίχοι: Κώστας Βίρβος 2. Ερωτικό Παιχνίδι | Βίκυ Μοσχολιού [3:58] ◾ Στίχοι: Κωστούλα Μητροπούλου 3. Πού Είσαι Αγάπη | Λεωνίδας Βελής [7:27] ◾ Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος 4. Ο Πίνακας | Βασιλική Λαβίνα [10:38] ◾ Στίχοι: Κώστας Βίρβος 5. Η Ώρα Δύο Χτύπησε | Μιχάλης Δημητριάδης, Ηλέκτρα [14:30] ◾ Στίχοι: Κώστας Βίρβος ▶ Β΄ Πλευρά 6. Ο Ανίκητος | Βίκυ Μοσχολιού [18:03] ◾ Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος 7. Η Πιο Μεγάλη Μοναξιά | Λεωνίδας Βελής [21:12] ◾ Στίχοι: Κώστας Βίρβος 8. Η Άσφαλτος | Βασιλική Λαβίνα [24:47] ◾ Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος 9. Οδός Ίωνος 5 | Λεωνίδας Βελής [27:22] ◾ Στίχοι: Κώστας Βίρβος 10. Η Μικρή Ελένη Των Πόλεων | Γιάννης Μαρκόπουλος [32:16] ◾ Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος
Αρχίζοντας το σημείωμα αυτό θέλω να ευχαριστήσω τον Κώστα Βίρβο που μου διέθεσε τους στίχους σε πέντε από τα δέκα τραγούδια του δίσκου μου, από την ανέκδοτη συλλογή του «Φώτα στην ομίχλη». Να ευχαριστήσω τον ζωγράφο Δημήτρη Μυταρά που μου έδωσε το νέο του πίνακα για εξώφυλλο. Η ζωγραφιά δίνει μία χρωματική απεικόνιση των ηχητικών πεδίων μέσα στην οποία κινείται αυτή η σειρά των τραγουδιών. Ο τίτλος του νέου μου δίσκου προέρχεται από στίχο της Κωστούλας Μητροπούλου και υπηρετεί την αρχική ιδέα να συνθέσω τραγούδια που δεν συνδέονται μεταξύ τους με μια κεντρική υπόθεση. Η ιδέα αυτή παρέμεινε. Ελάχιστα διαφοροποιήθηκε στην ηχογράφηση. Καθ’ ένα από τα τραγούδια αυτά δρα μόνο του δίχως εξάρτηση από το άλλο.
🔺 Σημείωμα Στον Δίσκο :
Επίσης να διευκρινίσω ότι τα μοτίβα, οι ρυθμοί και γενικά η μουσική ατμόσφαιρα που έχω εδώ δεν υποτάσσεται στη σημερινή αντίληψη που θέλει κάθε ηχητικό αντικείμενο να λειτουργεί μόνο με εφέ. Άλλωστε το μοντέρνο δεν μου λέει τίποτα. Αντίθετα τα τραγούδια αυτά επιστρέφουν σε σίγουρες θέσεις, διαχρονικές και συναρπαστικές. Θέσεις που βρίσκουμε διάσπαρτες σε άφθαρτα μέρη της μουσικής μας χώρας και λειτουργούν ως πρατήρια ευαισθησίας, αισθητικής, αλήθειας και στοχασμών. Στα αυστηρώς καθορισμένα μέτρα του μουσικού υλικού και των χρωμάτων της ορχήστρας, οι τραγουδιστές λειτούργησαν ελεύθερα με ελάχιστες παρεμβολές εκ μέρους μου στην ερμηνεία τους.
Όλα τα τραγούδια είναι νέα εκτός από το «Πού είσαι αγάπη» από το φιλμ του Νίκου Τζίμα («Τα χρόνια της θύελλας» 1985). Κλείνοντας αυτό το σημείωμα σας δηλώνω ότι και ο δίσκος αυτός μιλάει Ελληνικά και είναι άλλη μια κατάθεση για να τονίσουμε την ιδιαιτερότητά μας μέσα στην πολιτεία.

Γιάννης Μαρκόπουλος

Στέφανος Ρωζάνης: Λήθη

 


16. Χρίστος Παπαδημητρίου | 100 Χρόνια Ακαδημία Αθηνών

 

Σεληνη_1969Ιούλιος20

 


Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ-ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ

 


Στίχοι: Άγγελος Αξιώτης Μουσική: Τάκης Σούκας Ανήμπορος τις νύχτες φτερουγίζεις με το μυαλό σου σ άλλες εποχές, τριαντάφυλλο στον κόσμο που σαπίζεις για να πληρώνεις ξένες ενοχές. Σκοτώνουν την αγάπη πριν το τέρμα, το μίσος κυβερνάει και το ψέμα. Σκοτώνουν την αγάπη πριν το τέρμα, το μίσος κυβερνάει και το ψέμα. Στους δρόμους της ζωής σου ταξιδεύεις και ψάχνεις για καινούριους ουρανούς. Τα χνάρια σου χαθήκαν, κινδυνεύεις, εδώ δεν αγαπούν τους ταπεινούς.
Σκοτώνουν την αγάπη πριν το τέρμα, το μίσος κυβερνάει και το ψέμα. Σκοτώνουν την αγάπη πριν το τέρμα, το μίσος κυβερνάει και το ψέμα.

Ανατολή * Κ.Παλαμάς * Γιώργος Νταλάρας * Μιχάλης Τερζής

 


Ποιηση: Κωστής Παλαμάς Μουσική: Μιχάλης Τερζής 1. Γιώργος Νταλάρας Γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα, μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα, λυπητερά Πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας. Είναι χυμένη απ’ τη μουσική σας και πάει με τα δικά σας τα φτερά και πάει με τα δικά σας τα φτερά. Μέσα σας κλαίει το μαύρο φτωχολόι· κι όλα σας, κι η χαρά σας, μοιρολόι· πικρό κι αργό. Μαύρος, φτωχός και σκλάβος κι ακαμάτης στενόκαρδος κι αδούλευτος, διαβάτης μαζί με σας κι εγώ μαζί με σας κι εγώ. Σας γέννησε και μέσα σας μιλάει και βογγάει και βαρειά μοσχοβολάει η λαγγεμένη Ανατολή Και μια φυλή ζει μέσα σας και λιώνει και μια ζωή δεμένη σπαρταρά γιαννιώτικα, σμυρνιώτικα, πολίτικα, μαυρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα, λυπητερά.

Δημήτρης Πατέλης : Σε μία ιδιαίτερα βαρύνουσα δημόσια παρέμβαση για το μέλλον και τους υπαρξιακούς κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης προχώρησε ο καθηγητής Georgios Chalkiadakis Γιώργος Χαλκιαδάκης,

 


4 ώρ. 
‼️
Σε μία ιδιαίτερα βαρύνουσα δημόσια παρέμβαση για το μέλλον και τους υπαρξιακούς κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης προχώρησε ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης, Georgios Chalkiadakis Γιώργος Χαλκιαδάκης, εκ των κορυφαίων ερευνητών του κλάδου διεθνώς, φέρνοντας στο προσκήνιο τη δραματική προειδοποίηση του πρωτοπόρου της βαθιάς μάθησης (deep learning) και κατόχου του Βραβείου Turing, Yoshua Bengio.

‼️
Με αφορμή ανοικτή επιστολή του Bengio —η οποία προσομοιάζει σε ηθικό προβληματισμό με τις ιστορικές εξομολογήσεις του Ρόμπερτ Οπενχάιμερ μετά τη δημιουργία της ατομικής βόμβας— ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης υποστηρίζει ανοικτά ότι η επιστημονική κοινότητα και η βιομηχανία οφείλουν να παγώσουν άμεσα την κούρσα για τη Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη (AGI).

‼️
Ερμηνεύοντας και προεκτείνοντας το μήνυμα του Bengio, ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιώργος Χαλκιαδάκης διατύπωσε μια σαφή και συγκεκριμένη κατευθυντήρια γραμμή για την ερευνητική πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί παγκοσμίως:

⚠️
«Αυτό που είναι αναγκαίο είναι να διοχετεύσουμε όλους τους διαθέσιμους για Τεχνητή Νοημοσύνη πόρους στην έρευνα για ασφαλή Τεχνητή Νοημοσύνη, και όχι στην έρευνα για Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη – η οποία πρέπει να παγώσει».

Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ 

«Γνωρίζω τι σημαίνει να πιστεύεις ακράδαντα στο έργο σου και, παρ’ όλα αυτά, να ξυπνάς κάθε πρωί καλούμενος να αντιμετωπίσεις το βάρος των ηθικών μας επιλογών. Η ενασχόλησή μου με τη βαθιά μάθηση (deep learning) συνέβαλε στο να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, το οποίο απειλεί τις κοινωνίες μας και τον ίδιο τον ιστό της ανθρώπινης εμπειρίας. Εβδομάδα με την εβδομάδα, γινόμαστε μάρτυρες νέων και εντεινόμενων κινδύνων που απορρέουν από κορυφαία μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης — κινδύνων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είχαν προβλεφθεί εδώ και χρόνια ή και δεκαετίες από ερευνητές του κλάδου».

«Για μεγάλο χρονικό διάστημα, συνέχισα την έρευνά μου υποβαθμίζοντας τα επιχειρήματα ορισμένων συναδέλφων μου ότι κατασκευάζαμε κάτι μη ασφαλές. Στην πραγματικότητα, αδυνατούσα να αποδεχτώ το γεγονός ότι η δουλειά μου —το έργο της ζωής μου— θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη. Έπεσα στην παγίδα της “κατευθυνόμενης σκέψης” (motivated reasoning), πιστεύοντας ό,τι χρειαζόταν να πιστέψω ώστε να μπορώ να συνεχίσω να κάνω τη δουλειά που αγαπούσα. Έλεγα στον εαυτό μου ότι, αν οι καταστροφικοί κίνδυνοι της τεχνητής νοημοσύνης ήταν πραγματικοί, επρόκειτο για ένα απομακρυσμένο ενδεχόμενο — ένα πρόβλημα για το οποίο κάποιοι άλλοι θα έβρισκαν αναγκαστικά λύσεις προτού να είναι πολύ αργά».

Συνεχίζοντας, ο ίδιος θέτει υπό αίρεση την αξία των ανώτατων επιστημονικών διακρίσεων όταν αυτές συγκρούονται με την πανανθρώπινη ασφάλεια:

«Τιμήθηκα με ένα βραβείο Turing για αυτό, αλλά αυτό το βραβείο δεν σημαίνει πολλά εάν το έργο μας δεν εξυπηρετεί το κοινό καλό ή, ακόμη χειρότερα, εάν έχει ως αποτέλεσμα καταστροφική βλάβη [για την ανθρωπότητα]».

Η πρόταση Χαλκιαδάκη: Άμεσο «πάγωμα» της Γενικής ΤΝ και στροφή στην ασφάλεια

Ερμηνεύοντας και προεκτείνοντας το μήνυμα του Bengio, ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιώργος Χαλκιαδάκης διατύπωσε μια σαφή και συγκεκριμένη κατευθυντήρια γραμμή για την ερευνητική πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί παγκοσμίως:

«Αυτό που είναι αναγκαίο είναι να διοχετεύσουμε όλους τους διαθέσιμους για Τεχνητή Νοημοσύνη πόρους στην έρευνα για ασφαλή Τεχνητή Νοημοσύνη, και όχι στην έρευνα για Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη – η οποία πρέπει να παγώσει».

Η θέση αυτή έρχεται να ευθυγραμμιστεί με το καταληκτικό κάλεσμα του Bengio προς τους ερευνητές της βιομηχανίας αιχμής να εγκαταλείψουν τις κερδοσκοπικές εταιρείες που επιταχύνουν ανεξέλεγκτα την ανάπτυξη μοντέλων:

«Είμαι πεπεισμένος ότι με τη βοήθειά σας, μπορούμε να συνεχίσουμε να καινοτομούμε, ακολουθώντας μια διαφορετική πορεία, ενημερωμένοι από αυτό που γνωρίζουμε τώρα ότι θα συμβεί καθώς τα έξυπνα αλλά κακώς ευθυγραμμισμένα συστήματα γίνονται πιο ικανά. Ένα μονοπάτι που θα ξεκλειδώσει όλες τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, χωρίς συμβιβασμούς στην ασφάλεια. Κανείς από εμάς μόνος του δεν μπορεί να σταματήσει την κούρσα [προς την ανεξέλεγκτη Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη], αλλά αρκετοί από εμάς μπορούν. Υπάρχει ακόμη χρόνος, και υπάρχει χώρος για εσάς εδώ.

Γ. Αϋφαντής: Πού οδηγούν τα παιχνίδια Τραμπ-Πούτιν

 

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)