Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

Σπ. Περβαινάς: Μεγαλειώδης γκάφα Τραμπ

 

Σταύρος Λυγερός: «Η Ελλάδα μπήκε στον χορό του πολέμου»

 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης: 57 + 168 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 


Αντώνης Ανδρουλιδάκης · Ακολουθήστε 35 λ.
·
57 + 168 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τα 168 μικρά κορίτσια που δολοφονήθηκαν σε ένα σχολείο του Ιράν, δεν αφορούν προφανώς κάποιου είδους «γεωπολιτική εξέλιξη». Πρόκειται για ακόμη ένα ρήγμα στον -όποιο δυτικό- πολιτισμό.
Η Ελλάδα, μια χώρα που βίωσε στην μακρά ιστορική διαδρομή της τόσα τραύματα ενώ ακόμη φέρει ανεπούλωτο το τραύμα των Τεμπών, δεν μπορεί να περιορίζεται σε ανακοινώσεις ισορροπίας. Δεν μπορεί να μιλά για «στρατηγική σταθερότητα» όταν το απόλυτο όριο -η προστασία των παιδιών- έχει ήδη προ πολλού καταρρεύσει.
Γιατί, αν το Κίνημα των Τεμπών σήμανε κάτι, ήταν ότι οι ζωές των παιδιών δεν μπαίνουν σε λογιστική, ότι η απώλεια δεν βαφτίζεται “παράπλευρη” και ότι η ευθύνη δεν διαχέεται στο απρόσωπο.
Και βέβαια αυτή η ηθική δεν μπορεί να σταματά στα σύνορα.
Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται -για μια ακόμη φορά- σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι:
θα είναι χώρα-γέφυρα ή χώρα-προγεφύρωμα;
Θα αναλάβει, επιτέλους, ένα ρόλο γέφυρας ανθρωπιστικής πρωτοβουλίας απόλυτα συμβατό το πολιτισμικό της κεφάλαιο ή θα συνεχίσει να λειτουργεί ως στρατιωτικό προγεφύρωμα/εξάρτημα συμμαχιών με τους επικυρίαρχους;
Η αλήθεια είναι ότι η μέχρι τώρα εξωτερική πολιτική κινείται κυρίως εντός ευρωατλαντικών πλαισίων, χωρίς καμμία δημόσια συζήτηση για το ηθικό και ανθρωπιστικό αποτύπωμα αυτών των επιλογών. Γιατί στην μακρόχρονη λαϊκή μας παράδοση, απ' την Αντιγόνη έως την «Συνάντηση των 6» (Six Nation Peace Initiative) του Ανδρέα Παπανδρέου -για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό- η συμμετοχή μας σε στρατιωτικούς σχεδιασμούς που παράγουν τέτοιες τραγωδίες δεν αντιμετωπιζόταν, όπως στη Δύση, ως ένα τεχνικό ζήτημα.
Κοντολογίς, η ασφάλεια δεν μπορεί να χτίζεται πάνω σε κατεστραμμένα σχολεία.
Και όσο κι αν μοιάζει ίσως ουτοπικό είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να εκδηλωθεί αυτό που θα ονομάζαμε Φροντιστική Εξωτερική Πολιτική.
Φροντιστική Εξωτερική Πολιτική σημαίνει:
- Απόλυτη προτεραιότητα στην προστασία αμάχων και παιδιών σε κάθε διεθνή τοποθέτηση.
- Πρωτοβουλία για διεθνή σύμβαση καθολικής προστασίας σχολείων ως απολύτως αποστρατιωτικοποιημένων ζωνών.
- Ανεξάρτητη διεθνή έρευνα για επιθέσεις σε εκπαιδευτικές δομές.
- Αναθεώρηση στρατιωτικών συμφωνιών όταν αυτές συνδέονται με επιχειρήσεις που παραβιάζουν το ανθρωπιστικό δίκαιο.
- Διπλωματική κινητοποίηση στον ΟΗΕ και στην ΕΕ για μηδενική ανοχή σε πλήγματα κατά παιδιών.
Και στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν είναι ουτοπία. Είναι επανατοποθέτηση αξιών, την οποία καλείται να υιοθετήσει το Κίνημα των Τεμπών
Γιατί, το Κίνημα των Τεμπών δεν ήταν απλώς μια διαμαρτυρία για μια εθνική τραγωδία. Ήταν μια ηθική αφύπνιση. Ήταν η άρνηση να κανονικοποιηθεί ο θάνατος νέων ανθρώπων στο όνομα της «αναγκαιότητας» ή του «τυχαίου».
Το Κίνημα οφείλει να πει καθαρά: Δεν υπάρχουν “δικά μας” και “ξένα” παιδιά. Δεν υπάρχουν “φιλικά” και “εχθρικά” θύματα. Η ζωή προηγείται της γεωπολιτικής. Και αυτό δεν δεν είναι κάποια ιδεολογική επιλογή. Είναι συνέπεια.
Το Κίνημα θα μπορούσε να απαιτήσει από την κυβέρνηση η Ελλάδα να:
- Καταθέσει ψήφισμα στον ΟΗΕ για Καθεστώς Απόλυτης Προστασίας Σχολικών Υποδομών σε Εμπόλεμες Ζώνες.
-Ζητήσει ειδικό εισηγητή για εγκλήματα κατά παιδιών σε σύγχρονες συγκρούσεις.
- Προωθήσει περιφερειακή διάσκεψη στην Ανατολική Μεσόγειο με θέμα την προστασία αμάχων και ιδιαίτερα των παιδιών.
- Δημιουργήσει εθνικό μηχανισμό/παρατηρητήριο ελέγχου στρατιωτικών παρεμβάσεων με ανθρωπιστικά κριτήρια.
Ο κόσμος μας κινείται, χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό, με ταχύτητα, προς όλο και μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση. Και οι κοινωνίες καλούνται να επιλέξουν στρατόπεδα. Η Ελλάδα μπορεί να επιλέξει κάτι διαφορετικό: να θέσει ως αδιαπραγμάτευτο όριο την προστασία της παιδικής ζωής. Να πεί ότι η φροντίδα δεν είναι αδυναμία, αλλά η πιο ριζοσπαστική πολιτική θέση.
Αν τα Τέμπη μάς δίδαξαν ότι καμία ζωή δεν είναι αναλώσιμη, τότε το ίδιο οφείλουμε να πούμε και για τα 168 παιδιά.
Γιατί όταν σκοτώνονται παιδιά, η ουδετερότητα δεν είναι ρεαλισμός. Είναι η αρχή της απανθρωποποίησης-δηλαδή του αντίποδα του Ελληνικού μας ανθρωποκεντρικού Πολιτισμού.

Ευάγγελος Βενέτης : Μια εντελώς διαφορετική ανάγνωση για την επίθεση στο Ιράν...

 


Μια εντελώς διαφορετική ανάγνωση για την επίθεση στο Ιράν και την αντίδραση του με διεύρυνση των μετώπων
Ο Δρ. Ευάγγελος Βενέτης είναι ειδικός σε θέματα Ισλάμ και Μέσης Ανατολής, ιστορικός, διδάσκων πανεπιστημίου, πολιτιστικός διαμεσολαβητής στο προσφυγικό και πολιτικός αναλυτής, αναλύει στον 98.4 γιατί το Ιράν είναι ένα γεωπολιτικό παράδοξο, στο χώρο της δυτικής Ασίας , εμπόδιο όπως λέει, στους ευρύτερος σχεδιασμούς στη περιοχή των ΗΠΑ και Ισραήλ. Ο κ. Βενέτης, κόντρα στην ενημέρωση στα δυτικά μέσα ενημέρωσης, υποστήριξε ότι οι Αμερικανοί παρά τα θρυλούμενα δεν έχουν καταφέρει να πλήξουν την βαλιστική ισχύ του Ιράν καίρια ακόμη, με αποτέλεσμα οι δυνάμεις τους στις βάσεις που διαθέτουν στις αραβικές μοναρχίες του Κόλπου να έχουν αποσυρθεί . Ο κ. Βενέτης υποστήριξε ότι η Κίνα δεν είναι αμέτοχη και μόνο φραστικά καταγγέλλουσα την επίθεση στο Ιράν, αλλά συνδράμει οπλικά και πληροφοριακά την χώρα. Τόνισε ότι η εμπλοκή Κύπρου και Ελλάδας, δεν είναι ακούσια ελέω Βρετανικών και Αμερικανικών βάσεων, αφού όπως λέει, οι Ιρανοί έχουν βεβαιότητα ότι και το αεροδρόμιο στη Πάφο , χρησιμοποιείται από πλήθος αμερικανικών μαχητικών.

Ο κ. Βενέτης είπε ακόμη, πως ούτε η Σούδα είναι εκτός βεληνεκούς, αφού κανείς δεν γνωρίζει αν το Ιράν μπορεί να χτυπήσει με υπερηχητικούς πυραύλους μέσω Λιβάνου. Κατά συνέπεια, όπως τονίζει, η εικόνα διάλυσης της κρατικής και αποτρεπτικής ικανότητας του Ιράν, είναι πλασματική και για αυτό είναι υπαρξιακό ζήτημα στρατηγικής η διαρκής περιφερειοποίηση του πολέμου .
Οι Ιρανοί , λέει ο κ. Βενέτης επενδύουν στην δυσκολία των Αραβικών χωρών στη περιοχή για χερσαία επιχείρηση, την διεύρυνση των οικονομικών συνεπειών με άξονα τα ενεργειακά και στο γεγονός ότι παρά το αρχικό μούδιασμα, η κοινωνία στην πλειοψηφία της συσπειρώνεται στη κρατική οντότητα και την διοίκηση της ακόμη κι αν δεν τάσσεται με τις απόψεις της. Ο κ. Βενέτης τόνισε πως η εξπρές επιδίωξη των ΗΠΑ- Ισραήλ για το εσωτερικό του Ιράν , ακόμη και η επιτυχία εξόντωσης του πνευματικού ηγέτη του Χαμενεϊ, λειτουργεί ανάστροφα στο εσωτερικό του Ιράν που πλέον αποδεικνύει στο πεδίο , ότι η λογιστική του υποστήριξη στα πυραυλικά του συστήματα είναι για την ώρα ικανή να ανταποδίδει καίρια πλήγματα, την ώρα που ο ανεφοδιασμός των ΗΠΟΑ και Ισραήλ είναι σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις.

Ερντογάν για Ιράν: Κίνδυνος να εξαπλωθεί η ένταση στην ευρύτερη περιοχή | Ethnos

 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ- ΠΟΛΕΜΟΣ. ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ

Mehdi Taremi : «Για την πατρίδα...»

 


🔶
 Ο αστέρας της ιρανικής εθνικής ομάδας 
🇮🇷
 Mehdi Taremi, επιθετικός της ελληνικής ομάδας Ολυμπιακός και πρώην παίκτης της Πόρτο και της Ίντερ Μιλάνου, ενημέρωσε τους υπεύθυνους της τρέχουσας ομάδας του για την επιθυμία του να επιστρέψει στη χώρα του και να σταθεί στο πλευρό της ηγεσίας του στρατού και της στρατιωτικής διοίκησης, προκειμένου να πάρει τα όπλα και να υπερασπιστεί την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.
🔶
 Τα στελέχη της Ιρανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου προσπαθούν να πείσουν τον παίκτη να μείνει στην Ελλάδα, αλλά η απάντηση του Ιρανού επιθετικού ήταν κατηγορηματική: «Αυτή είναι η στιγμή που η χώρα μου με χρειάζεται περισσότερο»


Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ ~ " ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 1903 " [ 1917 ]

 

Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ ~ " ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 1903 " [ 1917 ]
[ Αναγνωρισμένα Ποιήματα ( 1897 - 1933 ) ]

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026

 

McGregor: ««TO ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΛΟΜΒΥ ΕΧΕΙ ΕΞΑΓΟΡΑΣΕΙ ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΥΚΌ ΟΙΚΟ (4.30+).Δεν πρόκειται για αλλαγή καθεστώτος στο Ιραν αλλά για την καταστροφή μιας ανεξάρτητης χώρας ώστε να περιέλθει στην επικράτεια του μεγάλου Ισραήλ... Η Ινδία ανήκει στους ενήλικες που βρίσκονται στο δωμάτιο»»

 

Μεντβέντεφ: «Θα ξεκινήσει αναμφίβολα ο Γ' Παγκόσμιος αν συνεχίσει την παρανοϊκή γραμμή του ο Τραμπ»

 

Καλλιτέχνες του δρόμου - street art


 Καλλιτέχνες του δρόμου - street art 
6 ημ.  

Μουσικοί του δρόμου - Αθήνα (Ερμού)
22/2/2026
Τίτλος τραγουδιού: Hasta siempre comandante
(Carlos Puebla)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)