Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ (1989) :ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ- ''Μια ευρύτερη συμμετοχή (πέραν εκείνης της κυβερνητικής πλεοψηφίας) στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων!...''


'Μια ευρύτερη συμμετοχή (πέρα από εκείνη της κυβερνητικής πλεοψηφίας) στη διαδικασία λήψης των αποφάσων...''

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΙΧΕ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΟΛΓΑΣ ΤΡΕΜΗ ΛΙΓΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ.
YOUTUBE.COM

Μου αρέσει!
Σχολιάστε
Σχόλια
Costas Tsiantis Κι όμως ακόμα οι δολοφόνοι επιμένουν. Ποιός όπλησε το χέρι τους? Και ποιούς υπηρετεί αντί για το βάθεμα η κατάλυση της Δημοκρατίας που κρύβεται στα λόγια «Όποτε η Αριστερά συμφιλιώθηκε με τη Δεξιά εμείς χάσαμε». Σε ποιούς αναφέρεται το ‘’εμείς’’? Ας απαντήσει ο λαός, γιατί η αριστερά είναι ιστορικά συνυφασμένη με εθνικοαπελευθερωτικούς και κοινωνικούς αγώνες, κι όχι με δολοφονίες!

CLARO DE LUNA (Moonlight Sonata) - BEETHOVEN

Το μωβ τραγούδι ΝΙΚΟΣ ΑΪΒΑΛΗΣ

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

το πιτσιρίκι · Να σου έχουν πάρει την Ελλάδα και εσύ να διαμαρτύρεσαι για το νερό ...

Simple Man: Οι τελευταίοι
Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμε ότι θα είναι πάντα εκεί να μάς περιμένουν, όπως οι σπαρμένοι κίονες σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, που πλέον ούτε σαν τουρίστες δεν θα μπορούμε να τους προσκυνήσουμε. Μεσοτοιχία στα μέτρα του ανθρώπου αρχαίοι ναοί με το υπερπολυτελές τερατούργημα ενός κακομοίρη Κινέζου που θα βάλει τον πολύχρωμο Δράκο του να πάρει την δόξα του μαυροντυμένου Μινώταυρου.
Δάκρυ μόνο για αυτά που βουβά έπεφταν όπως τα δέντρα στην Ιερισσό, όπως οι φωλιές των αγριογούρουνων και τα μονοπάτια των ζαρκαδιών για το χρυσάφι που οι Δυτικοί στοιβάζουν στα αμπάρια των πλοίων τους σαν νέοι Φρανθίσκο Πιθάρρο. Αυτοβαφτιστήκαμε εμείς Δυτικοί δίνοντας το λαιμό ανυπεράσπιστων θαυμάτων της ελληνικής φύσης ως λάφυρο.
Θρήνος μόνο για τις ακρογιαλιές που είτε βουλιάξαμε τα πόδια μας σε αυτές ή το είχαμε όνειρο ότι μια μέρα θα τις ακουμπήσουμε. Η άμμος τους, τα βράχια τους και ο αφρός του κύματος θα μπουν σε ευρωπαϊκή τακτοποίηση, θα δεχθούν τις πολυτελείς πλαστικούρες και τα τσιμεντένια μεγαθήρια τύπου Μαϊάμι. Δεν μπορεί το αλμυρίκι να φυτρώνει άναρχα. Το άναρχο είναι τρομοκρατία για τους ορισμούς των ευρωπαϊκών “ιδεωδών” και πάντα το ταξίδι στο Μαϊάμι θάμπωνε την πλειοψηφία των βλαχοΛουδοβίκων.
Θυμός μόνο για τα ποτάμια που ως ταυτοποιημένοι ευρωπαίοι έχουμε δεχθεί εδώ και 17 ολόκληρα χρόνια ότι δεν είναι στοιχεία της φύσης αλλά προϊόντα υδροηλεκτρικής ενέργειας. Έτοιμοι να φυλακίσουν κι άλλα ποτάμια, να τα κάνουν φράγματα να γίνουμε αναπτυγμένοι, να γίνουμε δυτικοί, Ευρωπαίοι. Να βουλιάξουν πεδιάδες και φαράγγια, να πεθάνουν από ασφυξία δελφίνια, να λιμοκτονήσουν αγριόπαπιες και κύκνοι εις το όνομα του δυτικού πολιτισμού.
Λυγμός μόνο για τα πεδία μαχών υπέρ της ελευθερίας που μόνο μια στήλη λιτή ανέφερε την ανθρώπινη πράξη και τόνοι ξεραμένου αίματος και οστών θαμμένα κάτω από τα πόδια μας. Με σύρματα θα ορίσουν οι Δυτικοί την ιδιοκτησία τους σπάζοντας την στήλη ως άριστοι απόγονοι των Φιλλελήνων. Αμμοκονία θα κάνουν το μάρμαρο, το αίμα και τα οστά. Αμμοκονία....
Πίκρα μόνο για τους λίγους. Για όσους έχουν ήδη νιώσει λύπη, έχουν χύσει δάκρυ, έχουν θυμώσει και κρατάνε βουβό λυγμό για όλα αυτά που τους κληροδοτήθηκαν και προδοτικά παραδόθηκαν από τους πολλούς στων οποίων την ταυτότητα λείπει ο επιθετικός προσδιορισμός για το“ Έλληνας ”: “Κομπλεξικός Έλληνας”.
Αυτό είναι το χειρότερο είδος που πέρασε από τον πλανήτη, που όχι μόνο δεν κατάλαβε που έτυχε να γεννηθεί αλλά έκανε τα πάντα να ξεκαρφώσει και τον τελευταίο κόκκο ελληνικής άμμου για να πάρει μια άλλη ταυτότητα στα λιλιπούτεια μέτρα του. Να γίνει Άγγλος, Γερμανός, Ιταλός, Γάλλος, ακόμα και Τούρκος ή Αλβανός, Βλάχος ή Σκοπιανός αρκεί να μην έχει να υπερασπιστεί αυτά που τυχαία του χαρίστηκαν. Να βγάλει αυτό το βάρος από πάνω του αφού δεν μπορούσε ούτε να το χαρεί, άρα ούτε να το υπερασπιστεί. Ο δύσκολος τρόπος είναι να κρατήσεις την ταυτότητα σου, ο εύκολος να την αποποιηθείς για 100 τμ τσιμεντένιου κλουβιού με τραπεζικό δάνειο και ένα επίδομα από την μαμά Ευρώπη ως εθνικά ανάπηρος.
Φτιαγμένοι από ένα τυχαίο ζευγάρωμα, σε μια τυχαία χρονική στιγμή, δυστυχώς όμως σε αυτόν τον τόπο. Δυστυχώς σε αυτό το κομμάτι γης που όλοι οι θεοί του σύμπαντος βάφτισαν ως “Το κέντρο του κόσμου”. Και οι κομπλεξικοί άνοιξαν τις πόρτες του κέντρου και μπήκε μέσα όλος ο κόσμος. Με δραπανηφόρα, με αλυσοπρίονα, με μπουλντόζες, με γεωτρύπανα, με τουρμπίνες, με ανεμογεννήτριες, με ηλιοσυλλέκτες, με τράπεζες και πάνω από όλα με την λαιμαργία του κατακτητή.
Το μόνο που μένει για τους λίγους είναι να πάρουν μία μπουκάλα κρασί φτιαγμένο με τα τελευταία ελληνικά σταφύλια, ένα κομμάτι τυρί από το τελευταίο ελληνικό γάλα, ένα κομμάτι ψωμί από το τελευταίο ελληνικό στάρι, να ανέβουν στο τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ξέφωτο, να ακουμπήσουν στον τελευταίο όρθιο ελληνικό έλατο, δίπλα από το τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ρυάκι. Να ζητήσουν σιωπηλά συγνώμη για αυτά που δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν, για αυτά που η ελευθεριότητας της Κομπλεξοκρατίας κατάφερε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όση αντίσταση αυτοί κι αν προέβαλαν.
Αυτοί οι λίγοι, οι τελευταίοι, αν έχουν τα κότσια να κάνουν ζημιές ως άναρχα πνεύματα υπέρ της Ελευθερίας, ελληνοπρεπώς θα πράξουν. Κι αν είναι να πεθάνουν γέροι κι ανίκανοι ας αφήσουν την τελευταία τους πνοή αδιαπραγμάτευτοι....

Από το πιτσιρίκι καληνύχτα σας

Ο Άρης Βελουχιώτης απαντά στον ανιστόρητο Νίκο Φίλη

http://diktioellada.blogspot.gr/2016/09/blog-post_23.html

Συμφωνήθηκε η διοίκηση του «Κατοχικού Ταμείου» - Από Ιανουάριο βγάζει στο... σφυρί τις 6 πρώτες ΔΕΚΟ

Συμφωνήθηκε η διοίκηση του «Κατοχικού Ταμείου» - Από Ιανουάριο βγάζει στο... σφυρί τις 6 πρώτες ΔΕΚΟ: Η σύσταση του υπέρ-Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων ή του “Κατοχικού Ταμείου” φαίνεται να έχει ολοκληρωθεί και με την ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου αύριο στη Βουλή για τα προαπαιτούμενα της υποδ

Πολεμική κατά της Εκκλησίας Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου.

http://www.antibaro.gr/article/15829

Ο Δημήτρης Γληνός και ο Νίκος Ζαχαριάδης για την εκκλησία και την Ορθοδοξία Δύο κείμενα για το ρόλο της εκκλησίας και τη σχέση της με το κράτος

Δύο σημαντικά κείμενα για το ρόλο της εκκλησίας και τη σχέση της με το κράτος. (Του Γιώργου Καραγιάννη)


Η πρόσφατη διένεξη κυβέρνησης- εκκλησίας, με αφορμή το μάθημα των θρησκευτικών αλλά και κάποιες νύξεις για τις σχέσεις της εκκλησίας με τη χούντα,…
IMERODROMOS.GR

Μου αρέσει!
Σχολιάστε
Σχόλια
Costas Tsiantis Οταν υπάρχουν  άνθρωποι  ακέραιοι σαν κι αυτούς στο γένος, ακόμα κι αν κάπου (και τότε που) διαφωνείς, μη φοβάσια. Ο αγώνας για την αλήθεα, την ελευθερία και το δίκιο μας ενώνει!..

Cosmosystème -Cosmosystem- Κοσμοσύστημα: Γ.Κοντογιώργης, Κράτος κατοχής της ελληνικής χώρας...

Γ.Κοντογιώργης, Κράτος κατοχής της ελληνικής χώρας...: Γ.Κοντογιώργης, Κράτος κατοχής της ελληνικής χώρας. Κράτος ιδιοποίησης του δημόσιου αγαθού. Κράτος αποδόμησης της κοινωνικής συλλογικότητας...

Ορθόδοξη Εκκλησία και Διαφωτισμός: ταύτιση και απόκλιση δύο αντιτιθέμενων κόσμων. Λεσβιακά 20(2004)49‐64


''Φυσικό επακόλουθο των παραπάνω, η βίαιη αποκοπή του Γένους από τη βυζαντινή παράδοση και η εξ αλλοτρίων κέντρων επιβολή ηθικών και φιλοσοφικών αρχών που προερχόταν κατευθείαν από την αρχαιοελληνική κληρονομιά. Γι’ αυτό και η διάπλαση της ιστορικής συνείδησης του Νεότερου Ελληνισμού στηρίχθηκε εξ ολοκλήρου στους Αρχαίους Έλληνες. Το ιστορικό λοιπόν ατόπημα ήδη είχε συντελεσθεί. Κι αυτό, διότι, ακόμη και σήμερα δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το εξής απλό: ότι δηλαδή, ένα από τα θεμελιώδη μαθήματα που μας παρέδωσε η μακρόσυρτη βυζαντινή κληρονομιά, είναι αυτό που θέλει την Ορθοδοξία να εμπεριέχει ολάκερο τον Ελληνισμό και όχι αντίστροφα, ο Ελληνισμός την Ορθοδοξία. Τούτο το καίριο κατά τη γνώμη μου γεγονός, ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός βαθιά το αγνόησε «υπό το μανδύα της προοδευτικότητας»


http://www.immyt.net/publications/istoria_ellinismou/arxeia/orthodoji_ekklisia_diafotismos.pdf

Archaic Greek in a modern world

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ

Η προσπάθεια για εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος από την ελιτ της νέας τάξης είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Επιδιώκει η νέα τάξη να κατασκευάσει τη δική της παγκόσμια θρησκεία, ώστε να εξασφαλίσει τη μακραίωνη κυριαρχία της πάνω σε έθνη και λαούς. Δύσκολο είναι να ξεχωρίσεις τη θρησκεία από την πολιτική της χρήση. Για τους Ελληνες η Ορθοδοξία είναι συνυφασμένη με τους αγώνες για την επιβίωση και την απελευθέρωση του γένους, τόσο κατά τους χρόνους της μακράς δουλείας (με ρόλο κυρίως συντηρητικό) όσο και κατά τους χρόνους της εθνικής απελευθέρωσης (επανάσταση του 1821) και της αντίστασης κατά της ναζιστικής κατοχής, η οποία επαναλαμβάνεται σήμερα μέσα από το σιωπηλό και μη οργανωμένο ακόμα αντιμνημονιακό κίνημα.  Λοιπόν, τί θέλουμε από την Ορθοδοξία? Να την εξαφανίσουμε μαζί με τους Ορθοδόξους? Ή να την κάνουμε όργανο του Ροκφέλλερ και του Σόρος? Να πουλήσουμε την περιουσία της για να τη δώσουμε στους τραπεζίτες? Βεβαίως λάθη κάνουν οι  λειτουργοί της και σημεία του δόγματος ενδεχομένως χρίζουν βελτίωσης. Αλλά σε ποιόν κάνει κακό? Δεν υπερασπίζεται το λαό και την πατρίδα ενάντια στο Μινώταυρο της νέας τάξης? Και ποιού μη ορθόδοξου επηρεάζει αρνητικά τη ζωή? Αυτή έκανε τη γενοκτονία των Ινδιάνων και τους επιθετικούς πολέμους που αφάνισαν τον άνθρωπο από την ανθρωπότητα (αν και ουδείς αναμάρτητος)?
     Η Ορθοδοξία γεννήθηκε αιώνες νωρίτερα από τον ιστορικό υλισμό, σφραγίζοντας με το αίμα του σταυρωμένου από τις εξουσίες Χριστού τις αρχιμήδειες αρχές του Ελληνισμού: τη Δημοκρατία και την οντολογική διαφορά, την οποία παρήγαγε η αρχαιοελληνική φιλοσοφία και επιστήμη.  Δύο θεμελιακοί τρόποι του νοείν προέκυψαν απ’ αυτή την παράδοση, οι οποίοι λειτουργούν, πριν την Ορθοδοξία,  στην πανοραμική πνευματική όραση του Παρμενίδη- βιωματικός καρπός της αποφλοίωσης του χωροχρονικού ''υπάρχω'' έως το έσχατο: έως την αναλλοίωτη απάτωρα αρχή του παντός (που προσήμαναν οι Ορφικοί). Το ίδιο και με τον Ηράκλειτο, ο οποίος παράλληλα με το γίγνεσθαι, αναγνωρίζει το αγέννητο- ''αείζωον πυρ'' ως αρχή του παντός. Αλλά ποιός κάνει το τόλμημα του αυτοβυθισμού και της αυτοαναίρεσης προκειμένου να κατανοήσει τον Παρμενίδη και τον Ηράκλειτο? Και σε τελευταία ανάλυση ποιός νοιάζεται? ''Τι είναι το καλό με την αλήθεια;'', ρώτησε ο Νίτσε. Και προχτές σε μια συζήτηση, προσπαθώντας να ρωτήσω ''ποιά επιστημονική αλήθεια κυβερνάει την οικονομία της παγκόσμιας αγοράς;'', κατατροπώθηκα αμέσως παίρνοντας την απάντηση: ''Δε μας ενδιαφέρει!'' Αλλά η οντολογική διαφορά θα υφίσταται όσο θα υπάρχει νόηση με συνείδηση του εαυτού της και όχι απλά νόηση-λειτουργία ως artificial intelligence ! Η διαφορά αυτή είναι που μας κάνει να διαφέρουμε από τ’ άψυχα όντα αλλά κι ως πρόσωπα μεταξύ μας. Και αυτή είναι που διαφοροποιεί Δύση και Ανατολή. Κι εμείς; H Ελλάδα; To τραγικό συναμφότερον!
Για ποιό λόγο λοιπόν πρέπει να κλείσουμε τα μάτια και ν’ αφανιστούμε και να μη αντιδρούμε σ΄όσα συμβαίνουν? Είναι ικανή η καθε εξουσία ή ηγεσία να καταλάβει τί υπερασπιζόμαστε?

25-9-2016.
Σημείωση. Το σύντομο αυτό άρθρο δημοσιεύτηκε για δέκα λεπτά στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟ και το ξήλωσαν στη συνέχεια απαντώντας μου ότι: ''Φόβοι και συνωμοσιολογία περί μεταφυσικών θεμάτων δεν συνάδουν με το πνεύμα της σελίδας. Επίσης, δεν συνάδουν με τον ορθό λόγο και τη φιλοσοφία θεοκρατικές απόψεις που ακυρώνουν το πρόταγμα για τη δημοκρατία. Εννοείται ότι η σελίδα δεν είναι κάδος ιδεολογικών απορριμάτων δημοσιεύοντας πράγματα που αντιβαίνουν το αμεσοδημοκρατικό πρόταγμα....''. Ναι, αγαπητοί αγαγνώστες, μας δόθηκε η ευκαιρία να μάθουμε πόσο πιστεύουν και υπερασπίζονται οι συμπολίτες μας αυτοί την ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών και των απόψεων- πόσο δημοκράτες και ελεύθεροι είναι! Δυστυχώς, αντί για διάλογο, η ίδια η πράξη και το ύφος τους δείχνουν πόσο βαθιά έχει εισχωρήσει στον τόπο μας το καλυμμένο χέρι του ολοκληρωτισμού της νέας τάξης που επικαλείται και καπηλεύεται αξίες, και μάλιστα εκείνη της Δημοκρατίας, ακριβώς για να τις χειραγωγήσει, να τις μεταστρέψει και να τις καταπνίξει! Δεν πτοούμαστε όμως. Υπερασπιζόμαστε τη συνέχεια του γένους μας: τόσο τη σύχρονη και Βυζαντική όσο και την αρχαιοελληνική μας παράδοση, την οποία δεν θ' αφήσουμε να την εκμεταλλεύονται, να την παρμοφώνουν και τη βιάζουν!