Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

KING OF ASINE

Μέλυδρον ( Είναι ωραία η θάλασσα ) - Πυξ Λαξ

ΚΥΠΡΟΣ: ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜA! - του Μίκη Θεοδωράκη

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ (τού Δημ.Κωσταντακόπουλου)
Σχολιάζοντας το άρθρο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου σχετικά με την Διάσκεψη της Γενεύης δεν θα επαναλάβω τις καίριες αναλύσει...
THEODORAKISM.BLOGSPOT.COM

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ: ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΕΥΗ, Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου-

http://www.konstantakopoulos.gr/2017/06/24/%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CF%85%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%85%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%B7-%CE%B4/

Η επικείμενη σύγκλιση της Διάσκεψης της Γενεύης συνιστά βαρύτατο έγκλημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υφαρπάσσει την ύψιστη συντακτική εξουσία που έχει μόνο ο κυπριακός λαός και κανείς άλλος, αποδίδοντάς την σε διάσκεψη όπου συμμετέχουν τρία ξένα κράτη.
Δεν είναι μόνο παράνομη, είναι και παράλογη. Καλούνται Βρετανία και Τουρκία, δύο κράτη με αιώνες βλέψεων στο νησί, που υποκίνησαν τη διαμάχη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διεξήγαγαν αιματηρούς πολέμους εναντίον της Κύπρου, να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος που δημιούργησαν. Μόνο να αποτελειώσουν την Κύπρο μπορούν αυτοί.

ΖΩΗ ΚΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ


Χαραλαμπάκης Γιάννης
εκπληκτική φωτογραφία σήμανε το τέλος της καριέρας του ταυρομάχου Αλβάρο Μουνέρα. Ο ίδιος, πλέον τάσσεται δημόσια ενάντια στις ταυρομαχίες. Ο Μουνέρα, αργότερα δήλωσε για τη στιγμή εκείνη... «Και ξαφνικά, έστρεψα το βλέμμα μου προς τον ταύρο. Είχε στα μάτια του μια αθωότητα, που βλέπεις σε κάθε ζώο, και με κοίταξε με αυτή, σα να με ικέτευε να σταματήσουμε. Ήταν, μια κραυγή απόγνωσης για δικαιοσύνη που διαπέρασε όλο μου το είναι. Το περιγράφω σα μια ανθρώπινη προσευχή, καθώς όταν κάποιος εξομολογείται, ελπίζει ότι θα συγχωρεθεί. Ένιωσα, σαν το χειρότερο πλάσμα πάνω στη Γη»

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΑΚΑΡΘΙΣΜΟΣ-Ευάνθης Χατζηβασιλείου* Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΗΣ, 1949-1967

https://eclass.uoa.gr/modules/document/file.php/ARCH271/anticommunism.pdf 
Ευάνθης Χατζηβασιλείου* Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΗΣ, 1949-1967:Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών. 
''Η καραμανλική ηγεσία της Κεντροδεξιάς, ακριβώς επειδή ήθελε να πάει «πιο πέρα» από την κατασταλτική αντιμετώπιση του κομμουνισμού, ενώ, αντίθετα, δεχόταν τα (συχνά συντονισμένα) πυρά της άκρας Δεξιάς και της άκρας Αριστεράς για θεμελιώδεις επιλογές (κυπριακή ανεξαρτησία, δυτικός προσανατολισμός, συμμετοχή στην ευρωπαϊκή ενοποίηση) ή μόνης της άκρας Δεξιάς για τον εκπαιδευτικό εκσυγχρονισμό, διέσπασε το αντικομμουνιστικό μέτωπο και σε σημαντικό βαθμό απομακρύνθηκε από τις ακραίες στρατηγικές της καταστολής. Ο Τσάτσος, ο Ζολώτας, ο Καραμανλής είχαν μετάσχει στη Σοσιαλιστική Ένωση του 1942-44, γεγονός για το οποίο τους κατήγγελλε η Ελευθερία ότι παρίσταναν τον «αριστερού-τσικον», όταν ο Γ. Παπανδρέου μαχόταν εναντίον του κομμουνισμού. Άλλωστε, οι θεωρίες περί αποκλεισμού «όλων των μελών του ΕΑΜ» στη μετεμφυλιακή Ελλάδα παραβλέπουν ότι και ένας από τους αδελφούς του ίδιου του Καραμανλή είχε μετάσχει στο ΕΑΜ''. Αυτές οι επισημάνσεις όμως δεν αρκούν για να ερμηνεύσουν τη σχέση ΕΡΕ και αντικομμουνισμού. Παράλληλα, στις τάξεις της ΕΡΕ (αλλά όχι στην ηγετική της ομάδα) υπήρχαν εκφραστές πολύ πιο συντηρητικών αντιλήψεων: π.χ. ο Ανδρέας Αποστολίδης, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έως το 1957, ο υπουργός Εργασίας Α. Δημητράτος, ο Παναγιώτης Πιπινέλης, μετά το 1958. Επισημαίνεται ακόμη η συμμετοχή στους συνδυασμούς της ΕΡΕ, μετά το 1961, προσώπων όπως ο περιβόητος μεταξικός Κωνσταντίνος Μανιαδάκης ή ο Νίκος Φαρμάκης
ECLASS.UOA.GR

Οι 7 απαραίτητες τομές που προτείνει το DiEM25

Μέλυδρον ( Είναι ωραία η θάλασσα ) - Πυξ Λαξ

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Arnissi, Mikis Theodorakis & Giorgos Seferis// Άρνηση, Μίκης Θεοδωράκης ...

Νέα κατάρριψη από ρωσικό α/α S-300VM στην Συρία - Η Μόσχα κατασκευάζει κολοσσιαία βάση στα σύνορα Συρίας-Ιράκ!


http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/607526_nea-katarripsi-apo-rosiko-aa-s-300vm-stin-syria-i-mosha

Το Δηλητήριο Που Πίνεις | Σταύρος Ξαρχάκος

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)