Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026

ΗΠΑ-ΙΡΑΝ. Ο Donald Trump υπερασπίστηκε τη συμφωνία του στη Σύνοδο της G7

 Niκος Σιμος

 
Ακολουθήστε

5 ώρ. 
" Ο Donald Trump υπερασπίστηκε τη συμφωνία του στη Σύνοδο της G7 στη Γαλλία και δήλωσε ότι θα ήταν πρόθυμος να τη διαβάσει δημόσια
Ο Αντιπρόεδρος JD Vance, που έχει αναλάβει να υπερασπιστεί τη συμφωνία στο εσωτερικό των ΗΠΑ, απέδωσε την καθυστέρηση σε διπλωματικές διαδικασίες στον μουσουλμανικό και αραβικό κόσμο.
Τόνισε επίσης ότι οποιοδήποτε οικονομικό όφελος για το Ιράν θα εξαρτηθεί από την τήρηση της δέσμευσης που περιλαμβάνεται στο κείμενο να μην επιδιώξει ποτέ την απόκτηση πυρηνικού όπλου.
Οι δηλώσεις του JD Vance άφησαν να εννοηθεί ότι μια κυβέρνηση που βασίζεται στη λογική της «τέχνης της συμφωνίας» οραματίζεται μια ελκυστική μεγάλη συμφωνία για το Ιράν, η οποία θα μπορούσε να τερματίσει το καθεστώς διεθνούς απομόνωσης του "
Είναι προφανές το στρατηγικό στραπάτσο των ΗΠΑ και η πολιτική ήττα των νεοσυντηρητικών της Ουάσιγκτον στην υπόθεση του Ιράν
Το υπερήφανο Ιράν ουσιαστικά είναι ο στρατηγικός νικητής με ενωμένο τον λαό του κάτω από τις πάγιες Αξίες της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας του !
Αξίες που τείνουν να ξεχαστούν από την κοινωνία στον πλανήτη στην δίνη ενός ανήθικου και αδυσώπητου παγκόσμιου καπιταλιστικού ανταγωνισμού για το επίδικο της ηγεμονίας, σε ένα αντικοινωνικό μέλλον
Το Ιράν και ο λαός του στέλνει το πανανθρώπινο και ιστορικό μήνυμα σε όλη την οικουμένη :
ΘΕΛΕΙ ΠΙΣΤΗ, ΑΓΩΝΑ , ΑΡΧΕΣ , ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΕΣ Η ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ, Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Ένα μήνυμα που είναι αμφίβολο αν θα μετουσιωθεί σε πεποίθηση στον καταναλωτικό άνθρωπο του άλλοτε Δυτικού κόσμου που βιώνει μια πρωτοφανούς έκτασης και πολλαπλών διαστάσεων παρακμή
Είναι πρόωρο να εκτιμηθεί το μέλλον στο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό πεδίο όσο αφορά τον Περσικό κόλπο μετά την υπογραφή της Αμερικανοιρανικής συμφωνίας
Φαίνεται πολύ καλή για το Ιράν για να είναι πραγματικά υλοποιήσημη, χωρίς όμως και να αποκλείεται, αν πάρει κανείς υπ' όψιν τον διαρκώς αναθεωρούμενο παγκόσμιο διεθνή καπιταλιστικό χάρτη
Από την άλλη με την υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας η ρεπουμπλικανική φράξια, υπό τον αντιπρόεδρο Βανς, φαίνεται ότι επικράτησε έναντι της αντίστοιχης του υπουργού εξωτερικών Ρούμπιο και αυτό δίνει περιθώρια πολιτικών ελιγμών στην πολιτική ομάδα και στις ομόροπες αμερικανικές δεξαμενές σκέψης που θα ήθελαν ένα άλλο τρόπο διατήρησης της παρουσίας των ΗΠΑ στην περιοχή από αυτήν που με την πίεση των Σιωνιστών επιλέχτηκε και απέτυχε παταγωδώς
Αν υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία - πράγμα εξαιρετικά δύσκολο αν λάβει κανείς υπ' όψιν του τις πιέσεις του σκληρού πυρήνα των Δυτικότροπων παγκοσμιοποιητών - το Ιράν, απελευθερωμένο από τις αλυσίδες ενός σχεδόν πεντηκονταετούς αποκλεισμού από τις αγορές θα αλλάξει.
Το απελευθερωμένο Ιράν με έντονες τις τάσεις της Εθνικής ανεξαρτησίας θα διαμορφώσει μια διαφορετική πορεία μέσα στον διαρκώς μεταβαλλόμενο καπιταλιστικό κόσμο, αλλάζοντας τις γεωπολιτικές και γεωοικονομικές προϋποθέσεις στην Μέση Ανατολή αλλά και στον υπόλοιπο αναθεωρούμενο κόσμο
Νίκος Σίμος
Λιγότερα
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)

Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)