National Science Foundation/Event Horizon Telescope press conference

https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/764445_ektakto-i-nasa-apodesmeyse-tin-proti-fotografia-tis-mayris-trypas-toy

How Do You Observe a Black Hole? The Event Horizon Telescope on the Verg...

Κατηγορία: Μαθηματικά

https://physics4u.wordpress.com/category/%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-2/

Space-Time

https://www.quantamagazine.org/tag/space-time/

Photos II - Ν. Λυγερός - Παρέλαση για την ημέρα της Εθνικής Ανεξαρτησίας...

Video - N. Λυγερός - Σύλλογος Β. Ηπειρωτών στην παρέλαση της Βοστώνης. 0...

Photos IV - Ν. Λυγερός - Παρέλαση για την ημέρα της Εθνικής Ανεξαρτησίας...

Snowy White - Riding the Blues

Χρῆστος Γιανναρᾶς Kαρνάβαλος «προοδευτικών» δυνάμεων

Posted: 07 Apr 2019 11:14 PM PDT Η εικόνα που εμφανίζει σήμερα η «Ευρωπαϊκή Ενωση», είκοσι έξι χρόνια από την ίδρυσή της (Μάαστριχτ, 1993), παραπέμπει σε πολυεθνικό σχήμα εξουσιαστικό, με πεδίο άσκησης εξουσίας τόσο τις κοινωνίες των κρατών-μελών της όσο και τον διεθνοποιημένο στίβο της οικονομίας. Η προτεραιότητα της οικονομίας στις ιδρυτικές προϋποθέσεις (και στοχεύσεις) της Ε.Ε. προσδίδουν στην οργάνωση και στη λειτουργία της στοιχεία ολοκληρωτικού χαρακτήρα. Η λέξη «ολοκληρωτικός» ηχεί σαν αναξιόπιστη υπερβολή, αφού πρόκειται για την Ευρώπη, τη μήτρα της νεωτερικής δημοκρατίας. Ομως «ολοκληρωτισμός» δεν είναι μόνο η στανική, με βία και τρομοκρατία, επιβολή μιας ιδεολογίας και των πρακτικών εφαρμογών της. Ολοκληρωτισμός είναι κάθε μορφή εξουσίας, που παρακάμπτει τη λαϊκή βούληση, έστω και με εξαπάτησή της – συντηρώντας προσχήματα δημοκρατίας σε λειτουργία παράλληλη με αυθαιρεσία απόλυτη των λειτουργών της. Στην περίπτωση της Ε.Ε. έχουμε ένα πολυδαίδαλο στη διάρθρωσή του, πολυεθνικό, γραφειοκρατικό σχήμα, που επιβλέπει και συντονίζει οικονομίες κρατών (ως κάποιο σημείο και πολιτικές) – κάτι που μάλλον αποκλείει τον έλεγχο από τις επιμέρους κοινωνίες του κεντρικού συντονισμού και της επίβλεψης. Θα μπορούσε επιπλέον να παρατηρήσει κανείς ότι, για τον κοινό νου, οι έννοιες «δημοκρατία» και «ελευθερία αγορών» αλληλοαποκλείονται, είναι ασύμβατες και ασύμπτωτες – δεν συμβιβάζεται η προτεραιότητα των σχέσεων κοινωνίας με ταυτόχρονη προτεραιότητα του ατομικού κέρδους. Εκ των πραγμάτων αποκλείεται στην Ε.Ε. κάθε αντιπολιτευτικός λόγος. Υπάρχουν διαφωνίες, αλλά αφορούν πάντοτε στην υπεράσπιση εθνικών συμφερόντων, δεν υπάρχει περιθώριο διαφωνίας ή αμφισβήτησης των κεντρικών κατευθύνσεων πολιτικής των Βρυξελλών – χαρακτηριστικό και οδυνηρότατο παράδειγμα το «μεταναστευτικό». Επίσης εκ των πραγμάτων αποκλείεται η αμφισβήτηση του ηγεμονικού ρόλου της Γερμανίας στην Ε.Ε., αφού η οικονομική υπεροχή των Γερμανών είναι εξασφαλισμένη, πασιφανής και μεθοδικά συντηρούμενη. Ετσι αποκλείεται κάθε ζύμωση και διεργασία που θα οικοδομούσε προοδευτικά την πραγμάτωση του οράματος των πρωτοπόρων της «ευρωπαϊκής ενοποίησης» – όρους και προϋποθέσεις ειρηνικής συνύπαρξης, δημιουργικής αλληλοβοήθειας, μεθοδικής συνεργασίας. Το όραμα δεν ήταν η «ευρωμαρμελάδα», ένας πολτός εξομοίωσης ιδιαιτεροτήτων και πολιτισμικών παραδόσεων: να πιθηκίσει η Ευρώπη το εξωμήτριο έκγονό της, τις ΗΠΑ. Την Ευρώπη τη συνιστούσε πάντοτε η ποικιλότητα των παραδόσεων πολιτισμού, καλλιέργειας, χαρακτήρων, νοοτροπίας και καλαισθησίας. Ταυτιζόταν η Ευρώπη πάντοτε με τις εθνικές «σχολές» στην Τέχνη (μουσική, ζωγραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική, λογοτεχνία), αλληλοεπηρεαζόμενες, αλλά με προφανή την ιδιαιτερότητα κάθε λαού. Η Ευρώπη ήταν τα πανεπιστήμιά της (Σορβόννη, Οξφόρδη, Καίμπριτζ, Χαϊδελβέργη, Λειψία, Τυβίγγη, Ουψάλα, Λουβαίν, Σιέννα, Πάντοβα, Σαλαμάνκα), αυτονοήτως κρατικά, αφού κάθε κοινωνία με στοιχειώδη αυτοσεβασμό, θέλει να εκπαιδεύει με τα δικά της κριτήρια τα στελέχη της, όχι με τις νόρμες του απάτριδος ιδιωτικού κεφαλαίου. Τέτοιες ευρωκεντρικές απόψεις και οπτικές μοιάζουν σιωπηρά απαγορευμένες από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών που, χωρίς λαϊκή εντολή, κυβερνάει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Με λαϊκή ψήφο εκλέγονται μόνο οι ευρωβουλευτές, αλλά το Ευρωκοινοβούλιο δεν έχει εκτελεστικές εξουσίες. «Κατά σύμπτωση» ασφαλώς, στα πόστα των καίριων αποφάσεων συμβαίνει να βρίσκονται συνήθως πρώην (ή μελλοντικά) στελέχη μεγάλων εταιρειών του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Συστήματος! Οι πολίτες των χωρών-μελών της Ε.Ε. δεν είναι δυνατό να γνωρίζουν την «επίσημη» (κοινής συναίνεσης) άποψη των Ευρωπαίων εταίρων για καίρια θέματα της ταυτότητας και των προοπτικών της Ενωσης. Δεν υπάρχει οργανωμένη από την Ε.Ε. έγκυρη πληροφόρηση των πολιτών για τις αποφάσεις των Βρυξελλών, ούτε, βέβαια, δυνατότητα αντιλόγου, διορθωτικών προτάσεων, εναλλακτικών θεωρήσεων. Αυτή η απουσία ενισχύει την εντύπωση «ολοκληρωτικού» κλίματος – αφού και οι ευρωβουλευτές μόνο ψυχολογική εκτόνωση δικαιούνται. Στην Ελλάδα κάθε κυβέρνηση συντηρεί μια τηλεοπτική εκπομπή, εβδομαδιαία, που «ενημερώνει» τους πολίτες για τις δραστηριότητες της Ε.Ε. Αυτονόητα η εκπομπή εκχωρείται ως ρουσφέτι σε κομματικό δημοσιογράφο, συνήθως μέτριο έως και μικρονοϊκό. Ετσι, η «ειδική» αυτή εκπομπή είναι, κατά κανόνα, ανούσια και βαρετή. Σε ποιον να το καταγγείλει ο πολίτης; Αν ζητήσει ο Ελληνας πολίτης να πληροφορηθεί τι είναι ο «ευρωσκεπτικισμός», ο υπουργός Τύπου θα του απαντήσει με τον γνωστό φανατισμό του εξωμότη και αλλαξόπιστου: Ευρωσκεπτικισμός είναι ο νεοναζισμός στην Ευρώπη, η Ακρα Δεξιά, ο ωμός φασισμός, ο τραμπουκισμός. Αυτή η απάντηση δεν είναι αποκύημα τυφλού φανατισμού ή ψυχοπαθολογικής αβελτηρίας. Είναι εσκεμμένη κατασυκοφάντηση μιας μεγάλης μερίδας Ευρωπαίων πολιτών, που εμμένουν ενεργά στο όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αλλά επιμένουν να υπερασπίζονται την ιδιοπροσωπία εθνικών, τοπικών και γλωσσικών παραδόσεων, αρνούνται τον μετασχηματισμό των κοινωνιών σε αγορές, των πολιτών σε αδιαφοροποίητους καταναλωτές. «Σκεπτικισμός» σημαίνει επιφύλαξη, όχι άρνηση ή απόρριψη. Η επιφύλαξη προϋποθέτει κριτική σκέψη, επομένως ελευθερία από δόγματα και αυθεντίες. Η εθελοδουλεία της υποταγής σε δόγματα και αυθεντίες (ο «φόβος της ενηλικίωσης») είναι το πρώτιστο γνώρισμα του μαρξισμού. Σήμερα στην Ελλάδα τα θρέμματα του μαρξιστικού ολοκληρωτισμού «διαχειρίζονται» την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Καρνάβαλος «προοδευτικών» δυνάμεων.

Ν. ΜΠΕΡΝΤΙΑΕΦ Από το «Περί δουλείας και ελευθερίας του ανθρώπου» [Μετάφραση: Τασίας Ευθυμιάδου-Αλισανδράτου] Από το περιοδικό «Εποχές» Νο 31, Νοέμβριος 1965, Αθήναι.

http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/berdayev_douleia.html

''ΥΠΑΡΧΕΙ μια πολύ αυστηρή διάκριση ανάμεσα στον Θεό και την ανθρώπινη ιδέα για το Θεό, ανάμεσα στον Θεό ως υπάρχοντα και τον Θεό ως αντικείμενο. Ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο βρίσκεται η ανθρώπινη συνείδηση, η εξωτερίκευση και η προβολή της περιορισμένης κατάστασης αυτής της συνείδησης, με μια λέξη η αντικειμενοποίηση. Ο αντικειμενοποιημένος Θεός αποτέλεσε για τον άνθρωπο το αντικείμενο ενός δουλικού θαυμασμού. Αλλά το παράδοξο συνίσταται στο γεγονός ότι ο αντικειμενοποιημένος Θεός είναι ένας Θεός αλλοτριωμένος από τον άνθρωπο και που τον κυριαρχεί, ένας Θεός που δημιουργήθηκε από τον περιορισμένο και πεπερασμένο άνθρωπο και ο οποίος αντανακλά ό,τι το περιορισμένο και πεπερασμένο έχει ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος γίνεται -ας πούμε- δούλος εκείνου που ο ίδιος αντικειμενοποίησε και εξωτερίκευσε. Σ’αυτό ο Feuerbach είχε ασφαλώς δίκιο, παρ’όλο που το πρόβλημα του Θεού δε βρίσκει εκεί τη λύση του''.

Πρώτη φορά στην δημοσιότητα βίντεο του Ελευθέριου Βενιζέλου που ομιλεί αγγλικά και αυτοσαρκάζεται για τα λάθη του

https://www.facebook.com/panos.sotiriou3/videos/10217741409343339/
https://www.pronews.gr/istoria/763073_proti-fora-stin-dimosiotita-vinteo-toy-eleytherioy-venizeloy-poy-omilei-agglika-kai

Δημήτρης Νανόπουλος

ΕΛΛΑΔΑ 25.05.2003

Το σύμπαν θα υπάρχει για πάντα

Συνέντευξη στην Τασούλα Καραϊσκάκη

Πώς γεννήθηκαν τα αστέρια; Ποια είναι η μοίρα τους; Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το σύμπαν; Τι είμαστε;

«Είμαστε μια ανακατανομή του τίποτα. Το σύμπαν εμφανίστηκε τυχαία, εμείς εμφανιστήκαμε τυχαία, ως ελάχιστη ύλη ενός όλου όπου η ενέργεια είναι μηδενική», λέει ο ακαδημαϊκός Δημήτρης Νανόπουλος, σε συνέντευξή του στην «K» με αφορμή ομιλία του, την ερχόμενη Τρίτη στις 8 μ.μ. στην Ακαδημία Αθηνών, όπου θα εκθέσει τα νέα δεδομένα για τη γένεση και εξέλιξη του σύμπαντος.

«Το σύμπαν -λέει ο διαπρεπής επιστήμονας (Mitchell/Heep έδρα Φυσικής Υψηλών Ενεργειών και διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας A&M.)- δεν θα πεθάνει ούτε μέσα στις φλόγες, ούτε από γηρατειά, όπως έχουν προμαντεύσει κάποιοι αστρονόμοι. Το σύμπαν θα συνεχίζει να υπάρχει στους αιώνες των αιώνων συνεχώς διαστελλόμενο. Το ξέραμε χρόνια, αλλά τώρα έχει αποδειχθεί πειραματικά. Από τις 13 Φεβρουαρίου, που αξιολογήθηκαν τα πειραματικά δεδομένα τα οποία συνέλεξε διαστημικό όχημα της NASA, φορτωμένο με όργανα ύψιστης ακριβείας, οι επιστήμονες μιλούν πλέον με σιγουριά για την ηλικία, τη φύση, την εξέλιξη του σύμπαντος».

Σύμφωνα με τον κ. Νανόπουλο, τα ευρήματα αυτά είναι «η πιο σημαντική ανακάλυψη των τελευταίων πενήντα χρόνων».

Πίσω στον χρόνο

Τα όργανα «είδαν» βαθιά στον χώρο και τον χρόνο και συνέλαβαν το σύμπαν στη νηπιακή του ηλικία. Τότε, που η ύλη δεν είχε ακόμη δημιουργηθεί, ή καλύτερα, τη στιγμή ακριβώς που δημιουργούνταν. Μας «διηγήθηκαν», λέει ο κ. Νανόπουλος, πολλά για τη στιγμή της γένεσής του, τότε που σχεδόν ένα τίποτα, ένα «πρωταρχικό» άτομο εξερράγη και από την έκρηξη αυτή προήλθαν ο χώρος, ο χρόνος, η ύλη. Μας «είπαν» από τι είναι καμωμένη η συμπαντική ύλη, κι ότι εμείς αποτελούμε ένα απειροελάχιστο κομμάτι της. Μας «μίλησαν» για το «σχήμα» του σύμπαντος - είναι επίπεδο.

Δηλαδή, επιβεβαίωσαν όσα για χρόνια πίστευαν οι επιστήμονες για τη γένεση του κόσμου.

- Ποια είναι η σημασία των νέων πειραματικών δεδομένων;

- Τεράστια. H κοσμολογία, η επιστήμη που μελετά την εμφάνιση και την εξέλιξη του σύμπαντος, τα τελευταία 15 χρόνια περνάει τον «χρυσό αιώνα της». «Παρθενώνας» της, τα πειραματικά δεδομένα που συνέλεξε πρόσφατα, από τις 13 Φεβρουαρίου, ένας δορυφόρος της NASA ονόματι WMAP (WilkinsoMicrowave Anisotropy Ρrobe).

Αλλά ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή. Τα τελευταία 70 χρόνια, ξέρουμε ότι ζούμε σε ένα σύμπαν διαστελλόμενο. H πιο γνωστή και πειστική θεωρία για τη γένεση του σύμπαντος είναι εκείνη του Μπινγκ Μπανγκ, της Μεγάλης Εκρηξης. Κάποια στιγμή, πριν από 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια (γνωρίζουμε τώρα -μετά τα πειράματα της NASA- ακριβώς τη στιγμή), έγινε αυτή η μεγάλη έκρηξη και από τότε το σύμπαν διαστέλλεται.

Κοντά στον χρόνο μηδέν

Η διαστολή του σύμπαντος και το πεπερασμένο της ταχύτητας του φωτός είναι τα θεία δώρα που μας έδωσε η φύση, ώστε να μπορούμε να τη μελετήσουμε. Οταν κοιτάμε τον ήλιο, δεν τον βλέπουμε όπως είναι αυτήν τη στιγμή, αλλά όπως ήταν πριν από 8 λεπτά. Το φως παίρνει χρόνο μέχρι να φτάσει. Αν, λοιπόν, με τηλεσκόπια μεγάλης ισχύος δούμε ουράνια σώματα που «ακτινοβολούν» στο βάθος του χώρου, είναι σαν να βλέπουμε στο βάθος του χρόνου.

Τους τελευταίους μήνες είχαμε εικόνες του σύμπαντος στα 380.000 χρόνια από την εμφάνισή του. Δηλαδή, πολύ κοντά στην αρχή του. Και μάλιστα, σε ένα πολύ κομβικό σημείο της εξέλιξής του. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ύλη και ενέργεια ήταν σαν μια «σούπα». Επειτα, άρχισαν να διαχωρίζονται και να εμφανίζονται τα πρώτα άτομα που έφτιαξαν το υδρογόνο, το ήλιο και άλλα στοιχεία.

Ολα στην τύχη

- Τα αστέρια πώς δημιουργήθηκαν;

- Αυτό μάς το λέει μια θεωρία που διατυπώθηκε για πρώτη φορά πριν από 20 χρόνια, αλλά επιβεβαιώθηκε πλήρως τώρα, με τα πειράματα της NASA. Είναι η θεωρία του κοσμικού πληθωρισμού, που μας λέει ότι το σύμπαν, μερικά τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Εκρηξη, πραγματοποίησε μια αιφνίδια, τρομακτική διαστολή (σκεφθείτε ένα κοινό μπαλόνι να λαμβάνει αίφνης τις διαστάσεις όλης της Ελλάδας). Τότε γεννήθηκαν κάποιες ασυμμετρίες και ανομοιογένειες, κάποιες ανωμαλίες. Μία από αυτές είμαστε κι εμείς.

- Δηλαδή;

- Για να δημιουργηθούν δομές στο σύμπαν και να μην είναι μια ομοιογενής «σούπα», έπρεπε να υπάρχουν διακυμάνσεις. Αν το σύμπαν ήταν παντού ομοιογενές, δεν θα προέκυπτε τίποτα. Κάπου, λοιπόν, τυχαία (σύμφωνα με την κβαντική φυσική), λόγω διαφορετικής πυκνότητας της ύλης, έγινε μια μικρή ενεργειακή διακύμανση. Αν βάλω μια μάζα σε έναν χώρο, λόγω της βαρύτητας, θα έλξει κι άλλη μάζα, δημιουργώντας έναν όγκο που θα μεγαλώνει. Ετσι δημιουργήθηκαν τα αστέρια. Τυχαία. Τυχαία εμφανίστηκε το σύμπαν, τυχαία δημιουργήθηκαν τα πρώτα αστέρια και οι γαλαξίες. O ήλιος μας είναι ένα κοινό αστέρι κι η Γη ένας βράχος που πιάστηκε σε τροχιά γύρω του από τις δυνάμεις του Νεύτωνα...

Ολα αυτά τα γνωρίζουμε τα τελευταία 50 χρόνια. Ομως τώρα, τα επιβεβαιώσαμε. H «φωτογραφία» του σύμπαντος σε ηλικία 380.000 ετών, τη στιγμή που παίχθηκε το μεγάλο παιχνίδι της εξέλιξής του, είναι για μας μια τρομακτική «εξέδρα» από την οποία κοιτάζουμε πίσω, κοιτάζουμε μπροστά...

Συμπαντικός μηδενισμός

- Ποιο είναι το μέλλον του σύμπαντος;

- Θα διαστέλλεται για πάντα. Είναι ένα ανοιχτό σύμπαν και είναι επίπεδο. Δεν έχει δύο διαστάσεις, αλλά ακολουθεί την ευκλείδειο γεωμετρία. Τον πιο απλό τρόπο ανάπτυξης. Θα μπορούσε να είναι σφαίρα, αλλά είναι σαν ένας κύβος που μεγαλώνει. Μέσα του δεν υπάρχει πουθενά καμπυλότης.

Υπήρχαν τρεις θεωρίες για την ανάπτυξη του σύμπαντος. Το κλειστό σύμπαν (μεγαλώνει μέχρι να σταματήσει κάπου και να γυρίσει πίσω)? το ανοιχτό σύμπαν που διαστέλλεται αέναα με καμπύλη? και το ανοιχτό σύμπαν που διαστέλλεται αέναα χωρίς καμπύλη. H φύση επέλεξε το πιο απλό. Εγώ το ονομάζω συμπαντικό μηδενισμό. Διότι, στο επίπεδο σύμπαν όπου ζούμε, η ολική ενέργεια είναι μηδέν. Υπάρχει θετική και αρνητική ενέργεια. Το τελικό άθροισμα είναι μηδέν. Είναι μια πολύ ικανοποιητική φιλοσοφική απάντηση.

Το σύμπαν ξεκίνησε από το τίποτα, που έχει εξ ορισμού ενέργεια μηδέν, απέκτησε δομή αλλά συνεχίζει να έχει ολική ενέργεια μηδέν. Με άλλα λόγια, είμαστε μια ανακατανομή του τίποτα.

- Ναι, αλλά από κάποιο υλικό είναι φτιαγμένο το σύμπαν, ποιο είναι αυτό;

- Τα άτομα και τα μόρια από τα οποία είμαστε φτιαγμένοι εμείς, αποτελούν το 4% του συνολικού σύμπαντος. Το 23% είναι σκοτεινή ύλη και το 73% είναι σκοτεινή ενέργεια. Μια πρόταση που συμπληρώνει την κοπερνίκειο επανάσταση. Οχι μόνο δεν είμαστε το κέντρο του σύμπαντος, αλλά δεν είμαστε καν φτιαγμένοι από το βασικό υλικό του. Για τη σκοτεινή ύλη (τη λέμε σκοτεινή γιατί δεν ακτινοβολεί) η ομάδα μου διατύπωσε την επικρατέστερη μέχρι στιγμής πρόταση, που περιγράφει τι είναι τα νουτραλίνα, τα σωμάτια της σκοτεινής ύλης. Αλλά δεν υπάρχει ακόμη ένα θεωρητικό πρότυπο για τη σκοτεινή ενέργεια.

- Οι μαύρες τρύπες;

- Μια μαύρη τρύπα δημιουργείται όταν ένα αστέρι παύει να φεγγοβολεί. O ήλιος αποτελείται από πρωτόνια και ηλεκτρόνια που καίνε. Είναι ένας μεγάλος πυρηνικός αντιδραστήρας. Αλλά δεν έχει άπειρη μάζα. O δικό μας ήλιος ζει 4,6 δισ. χρόνια και θα ζήσει ακριβώς άλλα τόσα. Θα συσταλεί πολύ, θα γίνει αυτό που λέμε «νάνος» και θα μετατραπεί ή σε ουδέτερο αστέρι ή σε μαύρη τρύπα. Αλλά όταν ένα αστέρι συσταλεί πολύ, η συμπύκνωση μάζας είναι τρομακτική όπως και το βαρυτικό πεδίο που δημιουργεί. Ετσι, ό,τι περάσει από κοντά του, το ρουφάει και το εξαφανίζει.

- Δηλαδή, γνωρίζουμε απόλυτα την τύχη του ηλιακού μας συστήματος. Εχουμε 4,6 δισ. χρόνια ζωής.

- Πολύ λιγότερα. Τη Γη θα την καταστρέψουμε πολύ νωρίτερα εμείς οι ίδιοι. Αυτός ο πλανήτης είναι χαμένος. Το βλέπουμε. Απειλείται από πυρηνική, από περιβαλλοντική καταστροφή. Οσο για τον άνθρωπο, μετοικώντας, θα κάνει άλλο ένα βήμα στην εξέλιξή του. Διότι, οι έξυπνοι, θα μπουν σε διαστημόπλοια και θα φύγουν. Θα μείνουν οι Ταλιμπάν Δύσης και Ανατολής.

Κριτικό σχόλιο: http://elepistole.blogspot.com/2015/11/blog-post_10.html