John Mearsheimer: Cold War 2.0 & NATO's Defeat in Ukraine

ΚΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙΣ . Γ. Σεφέρης Μ. Τερζής Κ. Μακεδόνας

Σκορπάει σκυλόδοντα το φως, η άσφαλτος λιώνει

τα σπίτια με χαμηλωμένα βλέφαρα πονούν

κι οι μηχανές πριονίζουν σάρκες χωρίς εμάς

Και δε μας ακούς και δε μας βλέπεις

έξι μήνες φυλακωμένος σε δυο δρασκελιές κάμαρη

και σκούζω νύχτα μέρα από τις πληγές μου.

Τούτο γινότανε στις δεκατρείς

τουτ’ νού του μήνα (Αύγουστος 1853)

Κι ο ανακριτής τονίζοντας τις γενικές πληθυντικές

έκανε την κατ’ οίκον έρευνα χωρίς ν’ αφήσει τίποτε˙

κατώγια, ταβάνια, κασέλες, εικόνες δικές σου (του Θεού)

Και δε μας ακούς και δε μας βλέπεις

Και δε μας ακούς και δε μας βλέπεις

Κι ο μοίραρχος με τη στολή του, ο Πτολεμαίος

Πήρε το γέρο ανήμερα της Παναγιάς

Στο Μεντρεσέ που φυλακώνουν τους κακούργους.

                            ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ 

                            Κυριακή 20 Αυγούστου 1939

Γιώργος Καραμπελιάς: Η “ρωσική παράταξη” στην Ελλάδα και η Ουκρανία

 ΚΡΙΤΙΚΗ  ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ.

Σύμφωνα με τους αμερικανούς καθηγητές Sachs και Mearsheimer και όχι μόνον, η ουκρανική κρίση δεν ξεκινά το 2022 αλλά το 2014, όταν το Euromaidan[1] και η ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου Γιανουκόβιτς με πραξικόπημα άλλαξαν τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της Ουκρανίας με έντονη δυτική εμπλοκή. Μετά την ανατροπή Γιανουκόβιτς, η νέα κυβέρνηση δήλωσε ότι θα στραφεί πιο αποφασιστικά προς την ΕΕ και το ΝΑΤΟ- ΟΤΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΠΕΙ ΤΗΝ ΟΥΔΕΤΕΡΌΤΗΤΑ. Η Μόσχα εξέλαβε αυτή τη μετατόπιση ως στρατηγική απειλή, ιδίως επειδή Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι είχαν δώσει στη Ρωσία διαβεβαιώσεις στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ότι το ΝΑΤΟ «δεν θα επεκταθεί ανατολικά», κάτι που η ρωσική ηγεσία θεωρούσε θεμελιώδη βάση της μεταψυχροπολεμικής τάξης. Κατόπιν αυτών, η προσάρτηση της Κριμαίας και η εξέγερση στο Ντονμπάς το 2014 παρουσιάζονται ως αντίδραση στη νέα κατάσταση, ενώ οι Συμφωνίες του Μινσκ στις οποίες οι Ευρωπαίοι (Γερμανία κυρίως) είχαν ρόλο εγγυητή δεν εφαρμόστηκαν, αφήνοντας μια παγωμένη σύγκρουση που «έβραζε» επί οκτώ χρόνια. Παράλληλα, η Ουκρανία ενίσχυσε τη ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΉ ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑ ΜΕ ΤΟ ΝΑΤΟ, κάτι που οι δύο αναλυτές θεωρούν ότι η Ρωσία αντιμετώπισε ΩΣ ΥΠΑΡΞΙΑΚΉ ΑΠΕΙΛΉ. Η συσσώρευση στρατευμάτων το 2021 και η εισβολή του 2022, στη δική τους ανάγνωση, αποτελούν κλιμάκωση μιας κρίσης που είχε ήδη ξεκινήσει το 2014, όχι την αρχή της.

ΣΗΜ 1. Το Euromaidan ξεκίνησε τον Νοέμβριο 2013, όταν ο πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς αποφάσισε να μην υπογράψει τη συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan) στο Κίεβο για να διαμαρτυρηθούν. Οι διαδηλώσεις εξελίχθηκαν σε ευρύτερο κίνημα κατά της διαφθοράς και υπέρ μιας πιο ευρωπαϊκής πορείας. Η κατάσταση κλιμακώθηκε με βίαιες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας.

ΣΗΜ 2. Οι Συμφωνίες του Μινσκ (2014 και 2015) είχαν συγκεκριμένους εγγυητές/μεσολαβητές: 1.Τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (OSCE) για την επίβλεψη της συμφωνίας, 2. Τη Γερμανία & Γαλλία (ως διπλωματική εγγύηση), και 3. Ρωσία & Ουκρανία (συμβαλλόμενα μέρη).

ΚΙΝΑ

 

Ο ασιατικός γίγαντας με πάνω από 1,4 δισεκατομμύρια κατοίκους, υπό την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, πραγματοποιεί σε λίγες δεκαετίες μια ανοδική πορεία οικονομικής και ανθρώπινης ανάπτυξης ιστορικών διαστάσεων, και προκαλεί έτσι έντονες αντιδράσεις στις παρακμάζουσες δυτικές δυνάμεις, όπως δείχνει η τρέχουσα σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών του Ντόναλντ Τραμπ και των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλων χωρών του δυτικού πόλου, όπως ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα ή η Αυστραλία.

prensa-rebelde.blogspot.com

Ο δρόμος της ΛΔ της Κίνας προς την πρώτη θέση στην παγκόσμια οικονομική ισχύ σε 30 γραφήματα

Κώστας Δουζίνας. Αντίσταση και φιλοσοφία στην κρίση

 

Ένα βιβλίο γραμμένο εν θερμώ για την παγκόσμια κρίση και το δικαίωμα στην αντίσταση για τη νεοφιλελεύθερη βιοπολιτική και την άμεση δημοκρατία για την ευθύνη των διανοουμένων και την ποίηση του πλήθους. Ένα βιβλίο ριζοσπαστικής πολιτικής φιλοσοφίας για την Ελλάδα και την Ευρώπη που έρχονται. Αν το πρώτο μνημόνιο ήταν μια ελληνική τραγωδία, οι επόμενες συμφωνίες μοιάζουν με φάρσα που -όπως όλες οι φάρσες και αντίθετα από τις τραγωδίες- δεν οδηγεί σε κάθαρση αλλά στην ασταμάτητη ταπείνωση των πρωταγωνιστών της. Αυτό που δεν είχαν προβλέψει πολιτικοί και τραπεζίτες είναι ότι η κρίση θα μπορούσε να αντιστραφεί και να γίνει δημιουργική. Από τον Δεκέμβρη ως τη "Στάση Σύνταγμα", όπως ονόμασα συμβολικά το κίνημα των αγανακτισμένων στις πλατείες, η αντίσταση του πλήθους άλλαξε το πολιτικό παιχνίδι κι έβαλε στην επικαιρότητα το ενδεχόμενο μιας πολιτικής, ηθικής και πολιτισμικής αναγέννησης. Η Ευρώπη χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως πειραματόζωο για να δοκιμάσει τις συνθήκες αναδιοργάνωσης του ύστερου καπιταλισμού. Αυτό που δεν περίμεναν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές ελίτ ήταν ότι το πειραματόζωο θα καταλάμβανε το εργαστήριο, θα έδιωχνε τους τυφλούς επιστήμονες και θα άρχιζε ένα διαφορετικό πείραμα: την ίδια τη μετεξέλιξή του από αντικείμενο σε υποκείμενο της πολιτικής πράξης. Η έννοια και τα όρια της δημοκρατίας παίζονται πάλι στον τόπο όπου γεννήθηκαν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

https://alexandria-publ.gr/wp-content/uploads/2015/12/douzinas-dt.pdf

Περιεχόμενα Πρόλογος 1. Χρέος, κρίση, θέαμα 2. Καπιταλισμός, νεοφιλελευθερισμός, βιοπολιτική Παρέκβαση Ι: Διανοούμενοι και ευθύνη 3. Ανομία και ανυπακοή 4. Αντιστάσεις Παρέκβαση ΙΙ: Αδικία – το δικαίωμα στην αντίσταση 5. Πλήθος, λαός, δήμος 6. Ριζοσπαστική πολιτική φιλοσοφία Παρέκβαση ΙΙΙ: Η Ευρώπη που έρχεται

Όπως εξηγείται στον Πρόλογο, το βιβλίο γράφτηκε «εν θερμώ» τον Αύγουστο του 2011 κι αποτελεί έναν φιλοσοφικό αναστοχασμό των φαινομένων και των γεγονότων που προηγήθηκαν. Τα δύο πρώτα κεφάλαια (1 και 2) περιγράφουν την κρίση και το χρέος όχι μόνο ως παγκόσμιο και ελληνικό πρόβλημα αλλά και ως ευκαιρία ή μέσο («επιθυμία του χρέους» από την πλευρά των ελίτ) για την επικράτηση ενός κυνικού, βιοπολιτικού καπιταλισμού. Στις νεοφιλελεύθερες και νεοαποικιακές συνθήκες που επιβάλλονται σήμερα στην Ελλάδα, καπιταλισμός-καζίνο και εκσυγχρονισμός, δόγμα του σοκ και κατάσταση έκτακτης ανάγκης προσβάλλουν τα βιοτικά συμφέροντα και τα δημοκρατικά δικαιώματα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και το βαθύτερο ήθος που τη συνέχει

Τα δύο επόμενα κεφάλαια (3 και 4) παρακολουθούν τις αντιστάσεις που εκδηλώθηκαν πρόσφατα στην Ελλάδα, τοποθετώντας τες όχι στο ερμηνευτικό πλαίσιο της «ανομίας» που άκριτα υιοθετούν οι εκπρόσωποι της εξουσίας, αλλά στην πλούσια ιστορική παράδοση και ριζοσπαστική προοπτική της πολιτικής ανυπακοής. Δεκέμβρης, Υπατία, Κερατέα, «Δεν πληρώνω», «Στάση Σύνταγμα» (όπως ονομάζει ο συγγραφέας το κίνημα των πλατειών) – μια αλυσίδα αντίστασης ενώνει, παρά τις διαφορές τους, αυτούς τους τόπους, τα γεγονότα και τις στιγμές, επαναπροσδιορίζοντας την πολιτική και τη δημοκρατία. Τα δύο τελευταία κεφάλαια (5 και 6) προσεγγίζουν το πλήθος ως κοινωνική και πολιτική κατηγορία με ποικίλες εκφάνσεις, από τον όχλο μέχρι το δήμο, και με κρίσιμες συνέπειες για τη φιλοσοφία και την πολιτική. Το πλήθος, που εμφανίζεται στη θεωρία ως δημιούργημα αλλά και δύναμη ανατροπής του μεταφορντικού καπιταλισμού και της παγκόσμιας Αυτοκρατορίας, ανασυντίθεται μέσα από την εμπειρία της «Στάσης Σύνταγμα» σε υποκείμενο πολιτικής πράξης και ποίησης, άμεσης δημοκρατίας και ριζικού ανταγωνισμού, που μετασχηματίζει τις αριστερές στρατηγικές των συμμαχιών και της ηγεμονίας.

Ανάμεσα στα κεφάλαια παρεμβάλλονται σύντομα συνοδευτικά ή συνδετικά κείμενα, ενώ το βιβλίο συμπληρώνεται με τρεις εκτενείς παρεκβάσεις: (Ι) για το ρόλο και την ευθύνη των διανοουμένων, «δημόσιων» ή «ακαδημαϊκών»· (ΙΙ) για την αδικία και την επανάσταση, την επαγγελία των δικαιωμάτων και την οντολογία της αντίστασης· (ΙΙΙ) για την κρίση και την προοπτική της ευρωπαϊκής ιδέας και της μεσογειακής κληρονομιάς. 

Ο Κώστας Δουζίνας είναι καθηγητής Νομικών, διευθυντής του Birkbeck Institute for the Humanities και αντιπρύτανης του Birkbeck College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σπούδασε στην Αθήνα, το Λονδίνο και το Στρασβούργο. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια του Middlesex, του Lancaster, της Πράγας, της Αθήνας, του Πεκίνου, της Νανκίνγκ, της Μελβούρνης και στο Griffith. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Κριτικών Νομικών Σπουδών (Critical Legal Conference), αρχισυντάκτης του Law and Critique: The International Journal of Critical Legal Thoughts και διευθυντής του εκδοτικού οίκου Birkbeck Law Press. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Νομικής Σχολής του Birkbeck και του Νομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κύπρου. Τα βιβλία του, που έχουν μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες, είναι: Postmodern Jurisprudence, Justice Miscarried, Law and Psychoanalysis, The End of Human Rights, Law and the Image, Critical Jurisprudence, Human Rights and Empire, Adieu Derrida, The Idea of Communism (επιμ. μαζί με τον Slavoj Zizek). Τα νέα έργα του New Critical Legal Studies, The Meaning of Human Rights και Left and Rights θα κυκλοφορήσουν το 2012. Οι ελληνικές εκδόσεις των έργων του είναι μεταξύ άλλων: Ο Λόγος του νόμου, Νόμος και αισθητική, Το τέλος των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Αυστηρή προειδοποίηση Μελόνι προς ευρωπαίους ομολόγους – Το σημείωμα που...

ΓΑΛΑΞΙΑΣ NGC6684 . Huble telescope.

 

 

Located 44 million light-years from Earth in the constellation of Peacock. 

Theodore Postol: Iran Is Now an Undeclared Nuclear State

ORBAN EXPOSES EU War Plan, Says ‘Ukraine Is a Trojan Horse Meant to Bank...

Μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων 01/02/26 | OPEN TV. ΙΡΑΝ. Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.

Μπαλτζώης στο Newsbreak: Οι Τούρκοι ετοιμάζουν ενέργειες χειρότερες των ...

Η Κίνα Εισβάλλει στον Ορμούζ - Κινεζικά αντιτορπιλικά Type 052D «φορτωμέ...