Η ΕΛΕΥΘΕΡΙEΣ ΜΑΣ ΣΕ ΣΟΒΑΡO ΚΙΝΔΥΝΟ (Μας κοινοποιήθηκε από European Parliament)

Ηλίας Σταμπολιάδης

Το Συνυπεύθυνο και το Συνακόλουθο

Όσο βαθαίνει η κρίση τόσο ξεδιπλώνεται η παραφροσύνη των υπαιτίων της. Στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν την ανομία και τα εγκλήματα τους  καταφεύγουν σε παραλογισμούς που εάν δεχθούμε ότι αποτελούν νέο ήθος και νέο τρόπο σκέψης τότε σίγουρα οδηγούμαστε στην κατάρρευση του πολιτισμού. Εάν  καταρρεύσουν οι αρχές και η έννοια  της λογικής ως απαραίτητες προϋποθέσεις για τη λειτουργία ενός συστήματος κοινωνιοκεντρικού (κομμουνιστικού) ή ατομοκεντρικού  (καπιταλιστικού) τότε οδηγούμαστε στην αναρχία και τον μηδενισμό.

Σχετικά με τους μεγαλοκαταθέτες στην Κύπρο, και αύριο αλλού, προκειμένου  να δικαιολογήσουν τη ληστρική τους επιδρομή οι εκπρόσωποι της Γερμανίας  δήλωσαν ότι και αυτοί είναι συνυπεύθυνοι για την πορεία της Τράπεζας που διάλεξαν να καταθέσουν τα χρήματα τους. Όμως  όλοι γνωρίζουμε ότι οι καταθέτες δεν συμμετέχουν στη διοίκηση της Τράπεζας που είναι μία επιχείρηση των μετόχων της που έχουν λόγο στη διαχείριση και καρπώνονται τα κέρδη ή ζημιώνονται  από τις απώλειες.

Εάν υποθέσουμε ότι αλλάζουν οι κανόνες, τότε με την ίδια λογική και οι αγορές που έχουν δανείσει σε ιδιώτες ή και κράτη,  και μάλιστα με επιτόκιο ανάλογο της φερεγγυότητας του δανειολήπτη, είναι συνυπεύθυνες στην περίπτωση που ο δανειζόμενες αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη του. Μάλιστα, η ευθύνη των αγορών είναι κατά πολύ μεγαλύτερη της αναλογούσας σε αυτή των καταθετών καθόσον  εκ θέσεως έχουν όλα τα στοιχεία για να γνωρίζουν εκ των προτέρων σε ποιους δανείζουν και εάν μάλιστα τα δανειζόμενα κεφάλαια θα επενδυθούν  παραγωγικά ώστε να εγγυώνται την εξόφληση του δανείου.

Βεβαίως οι Γερμανοί εξυπνάκηδες ανέφεραν τα περί ευθύνης των καταθετών για να προτρέψουν  εμμέσως το κοινό να καταθέτει σε γερμανικές τράπεζες που Σήμερα θεωρούνται ασφαλείς. Δεν καταλαβαίνουν ότι η εφαρμογή του μέτρου της συνευθύνης των καταθετών συνεπάγεται ως επακόλουθο και την συνευθύνη των δανειστών έναντι αδυναμίας πληρωμής εκ μέρους των δανειζόμενων.

Θα πρέπει να απαιτήσουμε εδώ και τώρα την εφαρμογή της συνακόλουθης ευθύνης και να κουρέψουμε ακόμη και μονομερώς τα δάνεια, την αποπληρωμή των οποίων, οι αναίσχυντοι και προδότες πολιτικοί μας, εναπόθεσαν στις πλάτες του εργαζόμενου και συνταξιούχου και τους κούρεψαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων.

Θα πρέπει να επαναστατήσουμε εδώ και τώρα εάν θέλουμε να αποκαλούμαστε ανθρώπινα όντα με διακριτικό στοιχείο τη λογική, έναντι της άλογης φύσης. Όχι μόνο να εκδιώξουμε τους υπεύθυνους από την εξουσία αλλά και να τους τιμωρήσουμε δεόντως. Η ευθύνη της επιστημονικής κοινότητας ως φορέα της λογικής και των εξ αυτής απορρεόντων συνεπειών είναι τεράστια και αύριο θα ευρεθεί και αυτή υπόλογη  έναντι του έθνους αλλά και της ανθρωπότητας.

Ηλίας Σταμπολιάδης

Καθηγητής

Πολυτεχνείο Κρήτης

31/3/2013

Χατζημαρκάκης: Προμελετημένα όσα έγιναν στην Κύπρο (Επίκαιρα)

Η ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΣΟΙΜΠΛΕ ΣΤΙΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ.

«Πρέπει να αναδείξουμε το άδικο που έγινε στην Κύπρο» είπε ο.Χατζημαρκάκης, ενώ αναφερόμενος στην αποστολή εμπειρογνωμόνων που εγκρίθηκε από την Ευρωζώνη, ανέφερε ότι η Κύπρος δεν χρειάζεται δημόσιους υπάλληλους της ΕΕ. «Στην Ελλάδα η ίδια ομάδα δεν απέδειξε ότι είναι απαραίτητη».

Νίκος Λυγερός (Αντίβαρο)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.

Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΌΠΟΥΛΟΣ (Ινφογνώμων)

Η απάτη με την ΑΟΖ - τα ντοκουμέντα

Βαρουφάκης: Αυτή τη στιγμή η Κύπρος είναι εκτός ευρώ (Ινφογνώμων)

Αυτή τη στιγμή η Κύπρος είναι εκτός ευρώ

ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ-''Υπάρχει και άλλη πρόταση για την Κύπρο''

.ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΕΠΕΒΛΗΘΗ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΟΖΩΝΗ.

ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΚΥΠΡΙΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ;

ΔΙΩΞΤΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΑΠ' ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!

«Η Γερμανία εναντίον της Ευρώπης»

ΠΗΓΗ http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=56832&category_id=541

ΝΕΑ -ΣΤΑ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ ΒΟΡΕΙΟΙ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΙ

Μίκης Θεοδωράκης

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ

Όταν μια Κυβέρνηση καταφεύγει στην χρήση της τυφλής βίας, είναι καταδικασμένη εθνικά, ηθικά και ιστορικά. Όταν τρομάζει με τις λέξεις «Κύπρος-Ρωμιοσύνη» και «Ελευθερία ή Θάνατος», τότε σημαίνει ότι έχει πουλήσει την ψυχή της στους ξένους.

Είναι περιττό λοιπόν να ζητάμε από τα αφεντικά των ΜΑΤ εξηγήσεις για την σύλληψη του συναγωνιστή μας Γαβριήλ Πελεκίδη, που τον συγχαίρω για την πατριωτική στάση του. Αν μπορούσαν, θα μας έπιαναν όλους και θα μας έστελναν σε νέα Μακρονήσια.

Όσο ο ελληνικός λαός θα εξακολουθεί να ανέχεται να βλέπει τη χώρα μας προτεκτοράτο που το κυβερνούν οι ξένοι και τα όργανά τους και τους δήθεν φίλους του να τον ξεγελούν με «ψεύτικες αλήθειες», πρέπει να είναι έτοιμος για νέους εξευτελισμούς, διώξεις, πείνα, εξαθλίωση, σοκ-δέος και ντροπή.

Αντίθετα όσοι είναι και θέλουν να μείνουν με κάθε θυσία Έλληνες, οφείλουν να ακούσουν τη φωνή της Σπίθας, που τους δείχνει την οδό του λυτρωμού.

• Να σταματήσουμε να είμαστε εξαρτημένοι από την Ευρώπη του 4ου Ράιχ.
• Βασισμένη στον κρυμμένο τεράστιο πλούτο της χώρας μας, μια νέα ελεύθερη Κυβέρνηση μπορεί να συνάψει άμεσα οικονομικές σχέσεις με χώρες εκτός της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.
• Έτσι μόνο θα γίνουμε αυτάρκεις, ανεξάρτητοι και ελεύθεροι.
• Έτσι θα χτίσουμε την αυριανή Ελλάδα, στην οποία θα κυριαρχεί μία μόνο θέληση και μόνο ένας Νόμος: του Ελληνικού Λαού.
• Όμως για να γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα να φτάσει μέσα του στο ψυχικό και πατριωτικό ύψος των προγόνων μας, που τόλμησαν να τα βάλουν με την Οθωμανική Αυτοκρατορία με ένα σύνθημα: «Ελευθερία ή Θάνατος» και να μπουν έτσι στον δρόμο του Αγώνα και της Θυσίας.

Αθήνα, 25η Μαρτίου 2013

Μίκης Θεοδωράκης

Ο ΕΛΥΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ (Σταλμένο από φίλους στη Θεσσαλονίκη)

Αυτή είναι η συγκλονιστική ομιλία του Οδυσσέα Ελύτη για την Κύπρο

Ο Νομπελίστας ποιητής, σε αυτή την ξεχασμένη ομιλία, αναφέρεται στην εμπειρία του από τους 5 μήνες που έζησε στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1970 αποδίδοντας μοναδικά την ιστορία και την παλλόμενη ταυτότητά της. Μιλάει και για τον Μακάριο, ενώ σημειώνει: «Αλλά αυτό είναι το θαύμα. Να δυναμώνεις και να αντρειεύεσαι τότε ακριβώς που κινδυνεύεις να χάσεις αυτά που αγαπάς, όμως να ξέρεις πως είναι δικά σου, κατάδικά σου. Και να τους δίνεις την χροιά του ακατάλυτου και του αιώνιου...»

Αναλυτικά η ομιλία -που αυτές τις κρίσιμες και πάλι στιγμές όπου τίθενται και θέματα ταυτότητας και συνέχειας διαβάζεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον- έχει ως εξής:

«Με έχουν ονομάσει, κατά καιρούς, ποιητή της θάλασσας, ποιητή των νησιών και του ήλιου. Και ώς ένα σημείο είμαι. Αλλά δεν είμαι μόνο αυτό. Δεν είμαι μόνο αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς, όταν ακούει τέτοιους χαρακτηρισμούς και νομίζει ότι έχει να κάνει με εντυπώσεις και περιγραφές, με μια απλή φυσιολατρεία. Τα φυσικά στοιχεία έχουν μια δεύτερη και μια τρίτη σημασία, όπου η γλώσσα και η ιστορική μνήμη εμπλέκονται και δημιουργούν μια άλλη πραγματικότητα, για τις καθημερινές μας στιγμές ασύλληπτη. Αποτελούν, θα έλεγα, στην κλίμακα του πνεύματος, ένα αλφάβητο που με την κατάλληλη χρήση του, εξαιρετικά δύσκολη –πρέπει να το πω και αυτό αμέσως–, ξεκλειδώνει τα μυστικά και αποδίδει το μυστήριο που μας περιβάλλει, το κάνει προσιτό στην ψυχή μας. Και η ψυχή μας είναι μεγάλη υπόθεση. Η ατομική μας ψυχή και η ομαδική. Γιατί υπάρχει και η ομαδική ψυχή, που αντιπροσωπεύει κάθε λαό στο σύνολό του και στην ιδιοτυπία του. Απ' αυτή την άποψη ήθελα να πω λίγα πράγματα, και αν μίλησα στην αρχή για τον εαυτό μου –πράγμα που δεν το συνηθίζω– το έκανα για να φτάσω ακριβώς εκεί.

Μου δόθηκε η ευκαιρία στους πέντε μήνες που πέρασα στην Κύπρο το καλοκαίρι του '70, να την τριγυρίσω όλη, να δω τα αρχαία της, τα Βυζαντινά της, τα σημερινά της, σε αδιάσπαστη συνέχεια, σε αδιάσπαστη ενότητα ανάμεσα τους και ανάμεσά στο τοπίο. Αυτό έχει μεγάλη σημασία. Με εντυπωσίασε και μου έδωσε μια βαθιάν ικανοποίηση, θα έλεγα μιαν επαλήθευση της ταυτότητάς μου σαν μέλους μιας κοινότητας που σαν Γένος επέτυχε πάντοτε.

Ο Ελληνισμός είναι μια κοινότητα που με ποικίλες μορφές και κάτω από ποικίλες περιστάσεις αντίξοες, δραματικές, εξοντωτικές κάποτε, κατάφερε παρ' όλα αυτά να επιβιώσει. Δεν ξέρω αν έχουμε άλλο τέτοιο παράδειγμα στην ιστορία. Και το μόνο του όπλο, αλλά ένα όπλο μοναδικό και παντοδύναμο, εστάθηκε η γλώσσα του. Η «ελληνική λαλιά», όπως έλεγε ο Καβάφης, «ως την Βακτριανή την πήγαμε – ως τους Ινδούς».

Να γιατί είμαι υπερήφανος ασκώντας μια τέχνη που χρησιμοποιεί ακριβώς αυτό το όργανο. Και να γιατί μου έδωσε τόση ικανοποίηση η συμβίωσή μου με την πραγματικότητα της Κύπρου. Γιατί βρήκα τα «ανάλογα» της γλώσσας αυτής, έξω από κάθε ιστορική ή πολιτική σκοπιμότητα, σ' αυτή τη «μνήμη» που την κουβαλάτε και την εξωτερικεύετε όλοι σας και που είναι μαρτυρία ενός ανεπανάληπτου πολιτισμού.

Αυτό που θαυμάζουμε στην ελληνική τέχνη της ακμής, δεν είναι αυτό που πίστεψαν οι Δυτικοί ότι συνεχίστηκε με την Αναγέννηση. Ούτε αυτό που πραγματοποιήσανε αργότερα με τα νεοκλασσικά κτίρια που κοσμούν τις πρωτεύουσές τους. Είναι μια ειδική αίσθηση για τα πράγματα και τις αναμεταξύ τους σχέσεις, που οδηγεί στην ευγένεια, είτε καταπιάνεσαι με μεγάλα είτε με ταπεινά έργα. Για την αντίληψή μου –θα μπορούσα να πω για την αντίληψη ολόκληρης της γενεάς μου– η συνέχεια του πνεύματος εκείνου πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά και μόνον από τον λαϊκό πολιτισμό. Μια εσωτερική αυλή σπιτιού με τους ασβεστωμένους τοίχους, τα λουλούδια στους τενεκέδες, τα πέτρινα σκαλάκια, ή ένας περίβολος μοναστηριού με τα κυπαρίσσια, τη στέρνα, τις στοές και τα κελλιά, βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην αντίληψη που έφτιαχνε τους Απόλλωνες και τις νίκες, τους Οσίους και τις Θεομήτορες, απ' όλες τις μεγαλόπρεπες κολόνες και μετόπες των Ευρωπαϊκών Ανακτόρων. Και αυτό συνέβη επειδή, αξεδιάλυτα συνυφασμένα, το τοπίο και η γλώσσα, επιβιώσανε μέσα στο ομαδικό υποσυνείδητο, διατηρηθήκανε μέσα στους ύμνους της Ορθοδοξίας και στα Δημοτικά Τραγούδια –το παρατηρούμε αυτό εντελώς ιδιαίτερα στην Κύπρο– και έφτασαν ώς τις μέρες μας, είτε οι καιροί ήτανε καλοί είτε χαλεποί. Τολμώ, μάλιστα, να πω ότι λειτουργήσανε πιο οργανικά και πιο έντονα στη δεύτερη περίπτωση – κάτι που γεννά την απορία των ξένων και παραμένει για την αντίληψή τους ακατανόητο. Πολύ συχνά μου έτυχε να με ρωτήσουνε στις συνεντεύξεις: Για ποιό λόγο η ποίηση η ελληνική γυρίζει στην μοίρα του φορέα της; Καμιά σχεδόν ποίηση ξένης χώρας δεν ασχολείται με την Ιστορία και την μοίρα του λαού της. Τους απάντησα: Επειδή ο Ελληνισμός έζησε πάντοτε κοντά στον κίνδυνο. Επειδή ό,τι κινδυνεύει, ζητάς να το διασώσεις. Επειδή νιώθουμε μόνοι. Επειδή σαν πολιτιστική μονάδα δεν έχουμε συγγενείς. Και επειδή –προσθέτω εγώ τώρα μεταξύ μας– στο βάθος μας φοβόντουσαν πάντοτε, όσο αδύναμοι και αν είμασταν. Και μας πολεμούσανε, «Πέλαγο μέγα πολεμά, βαρεί το καλυβάκι!», για να ξαναθυμηθώ τον Σολωμό. Ή μήπως αυτό δεν συμβαίνει σήμερα με την Κύπρο;

Κώστας Τσιαντής - ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΝΑΖΙΣΜΟ!

Το φάντασμα του ολοκληρωτισμού ζωντάνεψε ξανά και δηλητηριάζει σήμερα την Ευρώπη

Το έγκλημα που προωθούν στην Κύπρο, την Ελλάδα και  τον Ευρωπαϊκό Νότο οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της Νέας Τάξης και του ναζισμού στην ΕΕ, κατά παραβίαση κάθε έννοιας νομιμότητας και αρχής Δικαίου,  δείχνει ξεκάθαρα ότι όχι μόνο   δρουν  υποκριτικά και προπαγανδιστικά όταν επικαλούνται λέξεις με δικαιικό ή  ηθικό πρόσημο, όπως τη λέξη solidarity -  αλληλεγγύη, αλλά ότι έχουν καταστεί πλέον ουσιαστικά  ο εχθρός για την ελευθερία και τη Δημοκρατία στην Ευρώπη. Καταστρέφουν με μανία τον πολιτισμό, τους θεσμούς και τα ιδεώδη   για τα οποία αγωνίστηκαν επί αιώνες οι ευρωπαϊκοί λαοί και πάνω στα οποία οικοδόμησαν την ελπίδα ενός κοινού μέλλοντος άξιο του ονόματος του ανθρώπου.

Η πολιτική διαχείριση της κρίσης εκ μέρους της Γερμανίας δείχνει ότι η ιδέα μιας ενωμένης, ελεύθερης και δημοκρατικής  Ευρώπης δεν βρίσκεται απλά σε κίνδυνο, αλλά χρησιμοποιείται συστηματικά για να καλύψει την προώθηση των σχεδίων της Νέας Τάξης ανασταίνοντας ξανά τον γερμανικό υπερεθνικισμό ενάντια στα πιο αδύναμα ευρωπαϊκά έθνη και τους λαούς.  Ποιο ευρωπαϊκό όραμα είναι δυνατό να μείνει όρθιο μπροστά σ'αυτή τη νέα επέλαση του Ράιχ που έχει καταστήσει την οικονομία πολεμική μηχανή κουρτισμένη  να παραβιάζει με ψυχοπαθολογική μανία τις αρχές του Δικαίου και την ισότιμη συμμετοχή των εθνών στην ευρωπαϊκή οικογένεια; Η φωνή του υπερανθρώπου στο υποσυνείδητό τους σχεδιάζει για τους λαούς νέο ολοκαύτωμα που οι αξιωματούχοι τους έχουν συνηθίσει  να απολαμβάνουν με μουσική Μπετόβεν.

 Απέναντι στον ολοκληρωτισμό της Νέας Τάξης και στον αναγεννώμενο παγγερμανισμό οι λαοί της Ευρώπης είναι ώρα να ορθώσουν ενωμένοι το ανάστημά τους. Καλούνται από την ιστορία και τον πολιτισμό τους να αντισταθούν όπως παλιότερα απέναντι στη βαρβαρότητα και  να απωθήσουν  τις ποικιλόμορφες ελίτ του οικονομικού πολέμου που λεηλατούν τα μέλη της ίδιας της οικογένειάς τους με σκοπό να τα υποτάξουν στα αβυσσαλέα σχέδιά τους.

Ναι! Το φάντασμα του ολοκληρωτισμού ζωντάνεψε ξανά και δηλητηριάζει σήμερα την Ευρώπη. Κι ενώ επιχειρεί  με τρόπο γκεμπελικό να δείχνει  στην παγκόσμια κοινή γνώμη ότι προσφέρει βοήθεια προς τους λαούς της Νότιας Ευρώπης,  στην πραγματικότητα  προωθεί τον αφανισμό τους και το σφίξιμο της θηλιάς γύρω από το λαιμό τους. Δεν σέβονται πια τίποτα. Ωστόσο διαθέτουν  ποικιλόμορφα ανδρείκελα σε κάθε χώρα ανίκανα μεν να υπερασπισθούν τη συνταγματική νομιμότητα και την  εθνική αξιοπρέπεια, αλλά  ικανά να μας ρίχνουν στην άβυσσο και στη Λερναία Ύδρα των μνημονίων  της αυτοκρατορίας του ολοκληρωτισμού.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΚΑΙ ΣΤΡΕΦΟΥΝ ΑΝΕΝΔΙΑΣΤΑ ΤΑ ΠΥΡΑ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΟΎΝ ΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΩΜΑ  ΤΗΣ. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ: ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΑΠ' ΤΗ ΒΟΗθΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ  ΝΑΖΙΣΜΌ. 

Απέναντι στην κατάσταση αυτή, που βιώνεται σήμερα τραγικά από τον ευρωπαϊκό Νότο αλλά  που η  γενική επέκτασή της είναι ζήτημα χρόνου, οι λαοί της Ευρώπης καλούνται να βγουν από τον εφησυχασμό και να διεκδικήσουν από κοινού το μέλλον  τους. Οι άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης σε κάθε γωνιά της Ευρώπης είναι ώρα να βγουν από τις βιβλιοθήκες και τα εργαστήριά τους  και ν’ αναλάβουν τον πολιτικό και αγωνιστικό τους  ρόλο. Η ιστορία στην Ευρώπη βρίσκεται πάλι στην αρχή. Το δέντρο της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας  πεθαίνει και χρειάζεται ξανά πανευρωπαϊκό μέτωπο αντίστασης, τον ιδρώτα ή το αίμα μας.