ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ:
8 Ιουνίου 2010:
«Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι ο ΟΗΕ δεν έχει καμία δυνατότητα να αλλάξει την πορεία των γεγονότων, και πολύ σύντομα οι αρχι-αντιδραστικοί που κυβερνούν στο Ισραήλ (...) θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αταλάντευτη αντίσταση του Ιράν — ενός έθνους με πληθυσμό άνω των 70 εκατομμυρίων ανθρώπων και με γνωστές θρησκευτικές παραδόσεις, το οποίο δεν θα αποδεχθεί τις θρασείς απειλές κανενός από τους αντιπάλους του (...). Το Ιράν δεν θα υποταχθεί (...). Οι συνέπειες των ιμπεριαλιστικών μηχανορραφιών των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να είναι καταστροφικές και να επηρεάσουν όλους τους κατοίκους του πλανήτη πολύ περισσότερο από όλες τις οικονομικές κρίσεις μαζί».
24 Ιουνίου 2010:
«Σήμερα, (...) τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και το Ισραήλ (...) υποτιμούν τη δύναμη των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν, που αριθμούν πάνω από ένα εκατομμύριο, καθώς και τις πολεμικές τους δυνατότητες στην ξηρά, αλλά και τις αεροπορικές, ναυτικές και χερσαίες δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης. Σε αυτούς προστίθενται και 20 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες ηλικίας από 12 έως 60 ετών, επιλεγμένοι και συστηματικά εκπαιδευμένοι από διάφορα ένοπλα σώματα ανάμεσα στα 70 εκατομμύρια κατοίκους της χώρας. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είχε καταστρώσει σχέδιο πολιτικής εκστρατείας, το οποίο, στηριγμένο στις αξίες του καπιταλιστικού καταναλωτισμού, θα έπρεπε να διχάσει τους Ιρανούς και να ανατρέψει το καθεστώς. (...). Είναι γελοίο να πιστεύει κανείς ότι τα αμερικανικά πολεμικά πλοία, ενωμένα με τα ισραηλινά, θα μπορούσαν να προκαλέσουν συμπάθεια έστω και σε έναν πολίτη του Ιράν».
4 Ιουλίου 2010:
«Ο λαός του Ιράν, ένα έθνος με χιλιόχρονες πολιτιστικές παραδόσεις, χωρίς αμφιβολία θα αμυνθεί απέναντι στους επιδρομείς. (...) Ο πρόεδρος αυτής της χώρας και οι θρησκευτικοί της ηγέτες, εμπνευσμένοι από την Ισλαμική Επανάσταση του Ρουχολά Χομεϊνί, δημιουργού των Φρουρών της Επανάστασης, των σύγχρονων Ενόπλων Δυνάμεων και του νέου ιρανικού κράτους, θα αντισταθούν. Στους λαούς του κόσμου (...) δεν απομένει άλλη επιλογή παρά να έρθουν αντιμέτωποι με τις συνέπειες ενός καταστροφικού πυρηνικού πολέμου, που θα ξεσπάσει στο αμέσως προσεχές διάστημα».
3 Σεπτεμβρίου 2010:
«Μου φαίνεται απίστευτο ότι ο φόβος (...) καθορίζεται από τις πιθανές συνέπειές του στις τιμές του πετρελαίου και στον αγώνα κατά της ύφεσης. Από την πλευρά μου, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι η ικανότητα του Ιράν να απαντήσει με προβλέψιμο τρόπο θα προκαλέσει έναν σκληρό πόλεμο, ο έλεγχος του οποίου θα ξεφύγει από τα χέρια των εμπλεκομένων πλευρών, και αυτός αναπόφευκτα θα μετατραπεί σε παγκόσμια πυρηνική σύγκρουση. Αυτό ακριβώς υποστήριζα πάντοτε».
26 Σεπτεμβρίου 2010:
«Αν επιτεθούν στο Ιράν για να καταστρέψουν τους αντιδραστήρες του, ο πόλεμος θα γίνει πυρηνικός, απλώς και μόνο επειδή οι Ιρανοί έχουν αναπτύξει συμβατικά αμυντικά όπλα, έχουν αναπτύξει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, διαθέτουν εκατοντάδες εκτοξευτές πυραύλων· κανένα πλοίο επιφανείας δεν θα μείνει άθικτο, διότι μπορεί να αμυνθεί απέναντι σε έναν ή δύο πυραύλους, αλλά όχι απέναντι σε μαζικά πυρά που εκτοξεύονται ταυτόχρονα, απ’ όσο γνωρίζω. Μπορείτε να φανταστείτε μια τέτοια κατάσταση; Αν υποτιμήσουν τους Ιρανούς και χτυπήσουν αυτές τις εγκαταστάσεις, οι απώλειες των επιτιθέμενων θα είναι πολύ υψηλές. Οι επιτιθέμενοι γνωρίζουν ότι θα αρχίσει ένας ατελείωτος πόλεμος· ποιος θα μπορέσει να ελέγξει μια τέτοια κατάσταση; Η εντολή για επίθεση δίνεται εύκολα — έτσι άρχισαν όλοι οι πόλεμοι — αλλά κατά τη γνώμη μου αυτός μπορεί να είναι και ο τελευταίος, γιατί σε αυτή την περίπτωση, κατά τη γνώμη μου, αναπόφευκτα θα μετατραπεί σε πυρηνικό. Ελπίζω να μη συμβεί αυτό, αλλά αυτή είναι μία από τις βραχυπρόθεσμες απειλές που θεωρώ αναπόφευκτη».
7 Οκτωβρίου 2010:
«Βρισκόμαστε πράγματι σε ένα σταυροδρόμι όπου απειλείται το μέλλον της ανθρωπότητας, διότι αν πραγματοποιηθεί πυρηνική επίθεση κατά του Ιράν — πράγμα που ήδη δηλώνεται ανοιχτά, ενώ από το 2004 γίνονται στρατιωτικές προετοιμασίες — αυτό σημαίνει ότι, πρώτον, σε αυτόν τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, που σήμερα περιορίζεται σε τρία θέατρα πολεμικών επιχειρήσεων — το Αφγανιστάν, το Ιράκ και την Παλαιστίνη — θα γίνουμε μάρτυρες μιας κλιμάκωσης της στρατιωτικής σύγκρουσης, με πιθανότητα οι εξελίξεις να οδηγήσουν σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο».
15 Οκτωβρίου 2010:
«Σήμερα υπάρχει άμεση απειλή πολέμου με χρήση τέτοιου είδους όπλων, και δεν έχω ούτε την παραμικρή αμφιβολία ότι μια επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν θα μετατραπεί αναπόφευκτα σε παγκόσμια πυρηνική σύγκρουση. Οι λαοί είναι υποχρεωμένοι να απαιτήσουν από τους πολιτικούς ηγέτες το δικαίωμά τους στη ζωή (...) αύριο θα είναι ήδη πολύ αργά».
