Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

Δημήτρης Πατέλης : ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ:

 


Δημήτρης Πατέλης

41 λ. 
ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ:
8 Ιουνίου 2010:
«Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι ο ΟΗΕ δεν έχει καμία δυνατότητα να αλλάξει την πορεία των γεγονότων, και πολύ σύντομα οι αρχι-αντιδραστικοί που κυβερνούν στο Ισραήλ (...) θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αταλάντευτη αντίσταση του Ιράν — ενός έθνους με πληθυσμό άνω των 70 εκατομμυρίων ανθρώπων και με γνωστές θρησκευτικές παραδόσεις, το οποίο δεν θα αποδεχθεί τις θρασείς απειλές κανενός από τους αντιπάλους του (...). Το Ιράν δεν θα υποταχθεί (...). Οι συνέπειες των ιμπεριαλιστικών μηχανορραφιών των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να είναι καταστροφικές και να επηρεάσουν όλους τους κατοίκους του πλανήτη πολύ περισσότερο από όλες τις οικονομικές κρίσεις μαζί».
24 Ιουνίου 2010:
«Σήμερα, (...) τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και το Ισραήλ (...) υποτιμούν τη δύναμη των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν, που αριθμούν πάνω από ένα εκατομμύριο, καθώς και τις πολεμικές τους δυνατότητες στην ξηρά, αλλά και τις αεροπορικές, ναυτικές και χερσαίες δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης. Σε αυτούς προστίθενται και 20 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες ηλικίας από 12 έως 60 ετών, επιλεγμένοι και συστηματικά εκπαιδευμένοι από διάφορα ένοπλα σώματα ανάμεσα στα 70 εκατομμύρια κατοίκους της χώρας. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είχε καταστρώσει σχέδιο πολιτικής εκστρατείας, το οποίο, στηριγμένο στις αξίες του καπιταλιστικού καταναλωτισμού, θα έπρεπε να διχάσει τους Ιρανούς και να ανατρέψει το καθεστώς. (...). Είναι γελοίο να πιστεύει κανείς ότι τα αμερικανικά πολεμικά πλοία, ενωμένα με τα ισραηλινά, θα μπορούσαν να προκαλέσουν συμπάθεια έστω και σε έναν πολίτη του Ιράν».
4 Ιουλίου 2010:
«Ο λαός του Ιράν, ένα έθνος με χιλιόχρονες πολιτιστικές παραδόσεις, χωρίς αμφιβολία θα αμυνθεί απέναντι στους επιδρομείς. (...) Ο πρόεδρος αυτής της χώρας και οι θρησκευτικοί της ηγέτες, εμπνευσμένοι από την Ισλαμική Επανάσταση του Ρουχολά Χομεϊνί, δημιουργού των Φρουρών της Επανάστασης, των σύγχρονων Ενόπλων Δυνάμεων και του νέου ιρανικού κράτους, θα αντισταθούν. Στους λαούς του κόσμου (...) δεν απομένει άλλη επιλογή παρά να έρθουν αντιμέτωποι με τις συνέπειες ενός καταστροφικού πυρηνικού πολέμου, που θα ξεσπάσει στο αμέσως προσεχές διάστημα».
3 Σεπτεμβρίου 2010:
«Μου φαίνεται απίστευτο ότι ο φόβος (...) καθορίζεται από τις πιθανές συνέπειές του στις τιμές του πετρελαίου και στον αγώνα κατά της ύφεσης. Από την πλευρά μου, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι η ικανότητα του Ιράν να απαντήσει με προβλέψιμο τρόπο θα προκαλέσει έναν σκληρό πόλεμο, ο έλεγχος του οποίου θα ξεφύγει από τα χέρια των εμπλεκομένων πλευρών, και αυτός αναπόφευκτα θα μετατραπεί σε παγκόσμια πυρηνική σύγκρουση. Αυτό ακριβώς υποστήριζα πάντοτε».
26 Σεπτεμβρίου 2010:
«Αν επιτεθούν στο Ιράν για να καταστρέψουν τους αντιδραστήρες του, ο πόλεμος θα γίνει πυρηνικός, απλώς και μόνο επειδή οι Ιρανοί έχουν αναπτύξει συμβατικά αμυντικά όπλα, έχουν αναπτύξει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, διαθέτουν εκατοντάδες εκτοξευτές πυραύλων· κανένα πλοίο επιφανείας δεν θα μείνει άθικτο, διότι μπορεί να αμυνθεί απέναντι σε έναν ή δύο πυραύλους, αλλά όχι απέναντι σε μαζικά πυρά που εκτοξεύονται ταυτόχρονα, απ’ όσο γνωρίζω. Μπορείτε να φανταστείτε μια τέτοια κατάσταση; Αν υποτιμήσουν τους Ιρανούς και χτυπήσουν αυτές τις εγκαταστάσεις, οι απώλειες των επιτιθέμενων θα είναι πολύ υψηλές. Οι επιτιθέμενοι γνωρίζουν ότι θα αρχίσει ένας ατελείωτος πόλεμος· ποιος θα μπορέσει να ελέγξει μια τέτοια κατάσταση; Η εντολή για επίθεση δίνεται εύκολα — έτσι άρχισαν όλοι οι πόλεμοι — αλλά κατά τη γνώμη μου αυτός μπορεί να είναι και ο τελευταίος, γιατί σε αυτή την περίπτωση, κατά τη γνώμη μου, αναπόφευκτα θα μετατραπεί σε πυρηνικό. Ελπίζω να μη συμβεί αυτό, αλλά αυτή είναι μία από τις βραχυπρόθεσμες απειλές που θεωρώ αναπόφευκτη».
7 Οκτωβρίου 2010:
«Βρισκόμαστε πράγματι σε ένα σταυροδρόμι όπου απειλείται το μέλλον της ανθρωπότητας, διότι αν πραγματοποιηθεί πυρηνική επίθεση κατά του Ιράν — πράγμα που ήδη δηλώνεται ανοιχτά, ενώ από το 2004 γίνονται στρατιωτικές προετοιμασίες — αυτό σημαίνει ότι, πρώτον, σε αυτόν τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, που σήμερα περιορίζεται σε τρία θέατρα πολεμικών επιχειρήσεων — το Αφγανιστάν, το Ιράκ και την Παλαιστίνη — θα γίνουμε μάρτυρες μιας κλιμάκωσης της στρατιωτικής σύγκρουσης, με πιθανότητα οι εξελίξεις να οδηγήσουν σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο».
15 Οκτωβρίου 2010:
«Σήμερα υπάρχει άμεση απειλή πολέμου με χρήση τέτοιου είδους όπλων, και δεν έχω ούτε την παραμικρή αμφιβολία ότι μια επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν θα μετατραπεί αναπόφευκτα σε παγκόσμια πυρηνική σύγκρουση. Οι λαοί είναι υποχρεωμένοι να απαιτήσουν από τους πολιτικούς ηγέτες το δικαίωμά τους στη ζωή (...) αύριο θα είναι ήδη πολύ αργά».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)