Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Πέμπτη 9 Απριλίου 2026

Νίκος Σίμος - Η χαρά μάλλον κράτησε λίγο ..

 Νικος Σιμος

 
Ακολουθήστε

20 ώρ. 
Η χαρά μάλλον κράτησε λίγο ...
Πολύ φοβάμαι ούτε ένα 24ωρο !
Οι Σιωνιστές χτυπάνε τον Λίβανο, ενώ είναι σαφές ότι για να προσέλθει το Ιράν σε συζητήσεις πάνω στα δικά του 10 σημεία διαρκούς ειρήνης, σε όλα τα μέτωπα έπρεπε να υπάρχει παύση εχθροπραξιών
Αυτό άλλωστε αποτελεί και όρο της ειρηνευτικής συμφωνίας .
Οι Σιωνιστές ηττημένοι χωρίς καμία στρατηγική επιτυχία στον πόλεμο που προκάλεσαν, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο για μια ακόμα φορά, δεν θα αποδεχθούν την κίνηση Τραμπ για εκεχειρία, που στην ουσία ήταν μια διέξοδος στο αδιέξοδο που έχει ο ίδιος περιέλθει .
Το Ισραήλ ακόμα μια φορά προκαλεί την ανήμπορη διεθνή κοινότητα και τον πολιτικά άκυρο ΟΗΕ στην επικίνδυνη για την παγκόσμια ειρήνη κρίση αυτή στην Μέση Ανατολή.
Η εύθραυστη εκεχειρία των 14 ημερών μεταξύ ΗΠΑ - Ιράν τώρα κινδυνεύει πραγματικά πριν ακόμα ολοκληρωθεί ένα 24ωρο !
Τα νέα ισραηλινά πλήγματα στον Λίβανο ανεβάζουν επικίνδυνα την ένταση ξανά στην περιοχή, πυροδοτώντας φόβους για νέα κλιμάκωση και επαναφέροντας το ενδεχόμενο της ευρύτερης σύγκρουσης στη σκιά των ήδη τεταμένων και λεπτών ισορροπιών.
Η Τεχεράνη προχώρησε εκ νέου σε αναστολή της διέλευσης δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ μετά από επανειλημμένες ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο και διαμήνυσε ότι δεν θα προσέλθει σε κανένα διάλογο αν συνεχιστεί η επίθεση στον Λίβανο
Ο διαταραγμένος Τραμπ είναι εύκολο "εργαλείο " στα χέρια των Σιωνιστών, μέσα και έξω από τις ΗΠΑ.
Η Κίνα διαπιστώνει - από διαπιστώσεις άλλο τίποτα - ότι το Ισραήλ είναι η διαχρονική πηγή των αναταράξεων στην Μέση Ανατολή, αλλά αποτελούσε τον προνομιακό εμπορικό εταίρο του Ισραήλ την περίοδο της γενοκτονίας των Παλαιστινίων στην Γάζα και ταυτόχρονα όλο αυτό το χρονικό διάστημα της απρόκλητης επίθεσης των Αμερικανοσιωνιστών, πίεζε την Τεχεράνη να ανοίξει διάλογο με τους Αμερικανούς και να επιστρέψει στην διπλωματία για την λήξη της εμπόλεμης κατάστασης.
Θα έπραττε άραγε το ίδιο αν ήταν στην θέση του Ιράν, με αφορμή, για παράδειγμα, μια επίθεση Αμερικανική για την υπεράσπιση της Ταϊβάν, για την οποία η Κίνα παγίως υποστηρίζει ότι αποτελεί εθνικό έδαφος της;
Με ενδιαφέρον θα δούμε τώρα πως θα αντιδράσει στις Σιωνιστικές προκλήσεις και απέναντι στον Τραμπ, που έσπευσε να κάνει ερμηνεία, στους καθαρούς και σαφείς όρους της 15θημερης εκεχειρίας, εξαιρώντας τον Λίβανο !
Το μεγάλο μειονέκτημα σε τακτικό στρατιωτικό επίπεδο των Αμερικανοσιωνιστών είναι ότι τα αντιβαλλιστικά και τα βαλλιστικά βλήματα εξαντλούνται και η χερσαία επέμβαση που δοκιμάστηκε απέτυχε παταγωδώς.
Αν οι ΗΠΑ συνεχίσουν αυτό το θανατηφόρο παιχνίδι, οι απώλειες θα είναι ανυπολόγιστες και στο πολιτικό και στο οικονομικό πεδίο για όλους τους καπιταλιστικούς ανταγωνιστές, παρά τα αντίθετα και εν πολλοίς προπαγανδιστικά, ότι υπάρχουν κερδισμένοι από αυτόν τον πόλεμο.
Μεγάλος ηττημένος βέβαια πάλι η παγκόσμια κοινωνία, όλοι εμείς που θα πληρώσουμε πανάκριβα τους καπιταλιστικούς ανταγωνισμούς των ελίτ και την αρρωστημένη θυμοσοφία ενός έθνους, που αρχίζει να αυτοπεριθωριοποιείται από την παγκόσμια κοινότητα.
Πρόεδρε των ΗΠΑ κ Τραμπ στον πόλεμο που σε παρέσυραν οι Σιωνιστές του Νετανιάχου έχασες! ...αποφάσισε ...θα μας πάρεις όλους μαζί σου στον ιλλιγγιώδη κατήφορό σου ;
Νίκος Σίμος
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)

Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)