Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2023

David Kaiser- ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

 Εκδόσεις Ροπή - ROPI Publications

«Τα κεντρικά γραφεία της Εθνικής Τράπεζας της Αυστρίας, στο κέντρο της Βιέννης, είναι εξαιρετικά ασφαλή. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, στο υπόγειο του κτηρίου, υπάλληλοι εκτελούν δοκιμές ποιοτικού ελέγχου σε τεράστιες δεσμίδες από ευρώ. Όμως ένα βράδυ τον Απρίλιο του 2016 ένα μέρος της τράπεζας είχε παραχωρηθεί για την πραγματοποίηση ενός διαφορετικού πειράματος. Μια ομάδα νεαρών φυσικών, κουβαλώντας ηλεκτρονικό εξοπλισμό υψηλής ευαισθησίας, είχαν λάβει άδεια να ανέβουν μέχρι τον τελευταίο όροφο, όπου και συναρμολόγησαν δύο τηλεσκόπια. Το ένα το έστρεψαν προς τον ουρανό, προς την κατεύθυνση ενός μακρινού άστρου στον Γαλαξία. Το άλλο το έστρεψαν προς την πόλη, αναζητώντας μια ακτίνα λέιζερ, η οποία εκπεμπόταν από μια ταράτσα αρκετά οικοδομικά τετράγωνα μακριά. Παρά τον αστρονομικό εξοπλισμό τους, όμως, το πραγματικό θήραμά τους ήταν κατά πολύ μικρότερο. Στόχος τους ήταν να διεξάγουν μια νέα πειραματική δοκιμή των προβλέψεων της κβαντικής θεωρίας.
Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς το πόσο αλλόκοτη είναι η κβαντική φυσική. Ακόμα και οι Άλμπερτ Αϊνστάιν και Έρβιν Σρέντιγκερ, που συγκαταλέγονταν στους δημιουργούς της θεωρίας, την έβρισκαν υπερβολικά παράξενη για να είναι απολύτως αληθής. Πρώτα απ’ όλα, σε αντίθεση με τη Νευτώνεια φυσική και την σχετικότητα του Αϊνστάιν, οι οποίες εξηγούσαν κομψά τη συμπεριφορά όλων των πραγμάτων, από την πτώση των μήλων μέχρι την κίνηση των γαλαξιών, η κβαντική θεωρία προσέφερε μονάχα πιθανότητες για διάφορα αποτελέσματα κι όχι απόλυτα συμπαγείς προβλέψεις.
Ο Αϊνστάιν δεν δεχόταν το γεγονός ότι η κβαντική θεωρία αντιμετώπιζε αντικείμενα στον πραγματικό κόσμο σαν απλά νέφη πιθανοτήτων –σαν να ήταν και να μην ήταν εκεί ταυτόχρονα ή στην περίπτωση της διάσημης, φανταστικής γάτας του Σρέντιγκερ, ταυτόχρονα ζωντανά και νεκρά. Το πιο παράδοξο όλων ήταν αυτό που ο Σρέντιγκερ αποκαλούσε «διεμπλοκή». Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εξισώσεις της κβαντικής θεωρίας υπονοούσαν πως η συμπεριφορά ενός υποατομικού σωματιδίου ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τη συμπεριφορά ενός άλλου, ακόμα κι αν αυτό το δεύτερο σωματίδιο βρισκόταν στην άλλη άκρη του δωματίου ή ακόμα και στην άλλη άκρη του πλανήτη ή στον γαλαξία της Ανδρομέδας. Η επικοινωνία μεταξύ τους έμοιαζε αδύνατη, μιας και το φαινόμενο αυτό ήταν ακαριαίο και ο Αϊνστάιν είχε ήδη αποδείξει πως τίποτα δεν μπορεί να ταξιδέψει πιο γρήγορα από το φως. Σε μια επιστολή του προς έναν φίλο, ο Αϊνστάιν απέρριψε τη διεμπλοκή ως «απόκοσμη δράση από απόσταση» –μοιάζοντας περισσότερο με ιστορία για φαντάσματα απ’ ότι ευυπόληπτη επιστήμη .Όμως πώς θα δικαιολογούνταν οι εξισώσεις;
Οι φυσικοί συχνά επικαλούνται διδύμους όταν προσπαθούν να καταστήσουν πιο σαφή τα πιο ευφάνταστα στοιχεία των θεωριών τους. Η σχετικότητα του Αϊνστάιν, για παράδειγμα, εισήγαγε το αποκαλούμενο παράδοξο των διδύμων, το οποίο δείχνει το πως ένα ταξίδι με μεγάλη ταχύτητα μέσα στον χώρο και στον χρόνο μπορεί να κάνει ένα άτομο να γεράσει πιο αργά απ’ ότι ο δίδυμός του. (Το ενδιαφέρον του Σρέντιγκερ για τους διδύμους ήταν λιγότερο ακαδημαϊκό και αφορούσε κυρίως τις περιπέτειές του με τις αδερφές Γιούνγκερ). Όντας φυσικός και έχοντας αποκτήσει με τη σύζυγό μου δίδυμα, με διευκολύνει να τα σκέφτομαι όταν προσπαθώ να ξεδιαλύνω τον παράξενο χορό της διεμπλοκής.
[...] Εξ’ αρχής, όμως, οι φυσικοί έχουν αναγνωρίσει πως τα πειράματά τους αφήνουν ανοικτά αρκετά «παραθυράκια», συνθήκες οι οποίες θα μπορούσαν, θεωρητικά, να δικαιολογήσουν τα παρατηρούμενα αποτελέσματα ακόμα και στην περίπτωση που η κβαντική θεωρία είναι εσφαλμένη και η διεμπλοκή μια απλή ψευδαίσθηση. Ένα από αυτά τα παραθυράκια, γνωστό ως «τοπικότητα», αφορά τη ροή της πληροφορίας: μπορεί ενδεχομένως ένα σωματίδιο που βρίσκεται στη μια άκρη του πειράματος, ή το όργανο που το μετρά, να έχει στείλει κάποιου είδους μήνυμα στην άλλη πλευρά του πειράματος πριν ολοκληρωθεί η δεύτερη μέτρηση;
Ένα άλλο παραθυράκι αφορά τη στατιστική: θα μπορούσαν, άραγε, τα σωματίδια τα οποία έχουν μετρηθεί να αντιπροσωπεύουν με κάποιο τρόπο ένα μεροληπτικό δείγμα, αποτελώντας κάποιες λιγοστές «παράξενες» παραγγελίες επιδορπίων ανάμεσα σε άλλες χιλιάδες αθέατες και απολύτως συνηθισμένες; Οι φυσικοί με την πάροδο των ετών έχουν επινοήσει έξυπνους τρόπους για να κλείνουν το ένα ή το άλλο από αυτά τα δύο παραθυράκια και από το 2015, αρκετά έξυπνα πειράματα όπως αυτό που θα περιγράψουμε έχουν καταφέρει να τα κλείσουν και τα δύο ταυτόχρονα.»
- Απόσπασμα από το βιβλίο του Ντέιβιντ Κάιζερ "Κβαντική Κληρονομιά: Ανταποκρίσεις από έναν Αβέβαιο Κόσμο" [Μτφ. Γρηγόρης Πανουτσόπουλος, Θεμιστοκλής Χαλικιάς].
Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο:
Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο
Nikolaos Theodorakatos και 337 ακόμη
29 κοινοποιήσεις
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΛΑΧΟΣ (1928-2023).

 Ο χρήστης Χρήστος Αρβανίτης έγραψε

— Πλήρης ημερών (στα 95 του έτη) απεδήμησε εις Κύριον σήμερα το πρωί στις 6, ο αγαπημένος όλων μας, καθηγητής Παναγιώτης Βλάχος- φιλόλογος και γενικός επιθεωρητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης . Η εξόδιος ακολουθία θα τελεσθεί αύριο (Κυριακή), στις 12 το μεσημέρι από τον μητροπολιτικό Ι.Ν. Αγίας Τριάδας Καρπενησίου.
— Ο άνθρωπος που μας έδωσε άπλετο φως γνώσης και καθοριστικά μαθήματα κοινωνικής συμπεριφοράς, θα παραμένει πάντα στη σκέψη μας σαν ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΚΕΡΙ. Θα εξακολουθεί να μας διδάσκει, όσο ζούμε, για να γινόμαστε σοφότεροι και καλύτεροι.





ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΓΑΛΕ ΔΑΣΚΑΛΕ. Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΙΚΉ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΣΎΝΗ ΣΟΥ ΑΝΕΔΕΙΞΑΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΗ ΓΗ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΝΕΥΜΑ ΙΚΑΝΟ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ  ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΑΘΌ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΜΥΣΤΗ. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΝ ΠΡΟΥΣΣΟ ΘΑ ΓΕΜΕΙ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΠΌ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΟΥ. 

Κώστας Τσιαντής 14/1/2023

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΛΑΧΟΣ – IN MEMORIAM
Αντίο κύριε Καθηγητά…
Πλήρης ημερών απεβίωσε σήμερα ο καθηγητής μας Παναγιώτης Βλάχος. Δεν υπάρχουν Καρπενησιώτες και γενικότερα Ευρυτάνες, οι οποίοι φοίτησαν στο Γυμνάσιο Καρπενησίου και να μην είχαν την τύχη να τους διδάξει φιλολογικά μαθήματα και άλλοι ευάριθμοι να μην τον έζησαν ως Γυμνασιάρχη. Ο Παναγιώτης Βλάχος ήταν ένας σπουδαίος κλασικιστής φιλόλογος με ιδιαίτερη επιμονή σε μιαν απλή αρχαΐζουσα, η οποία πλησίαζε τους αττικούς, χωρίς όμως τις ακρότητες, τις «κρυάδες« και τους «γαλλισμούς» στη σύνταξη της καθαρεύουσας. Ήταν μια γλώσσα την οποία χειριζόταν με μεγάλη ικανότητα τόσο στον γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο του. Ως Γυμνασιάρχης αυστηρός, υποχρεωμένος να εναρμονίζεται με το αυταρχικό εκπαιδευτικό πλαίσιο εκείνης της εποχής. Ωστόσο, η ευρυμάθειά του, η ευπροσηγορία του, οι «εξωσχολικές» ενασχολήσεις του τον έφερναν κοντά στους μαθητές του. Τον θυμάμαι και ως καθηγητή μου στον οποίο οφείλω τα γράμματα που έμαθα και ως Γυμνασιάρχη, που ουκ ολίγες φορές πρωί πρωί στην είσοδο του σχολείου μου απαγόρευε την είσοδο, στέλνοντάς με για… κούρεμα! Τον θυμάμαι όμως και ως μέλος της βραδινής παρέας στο Ευαγγελοδημαίικο μαγαζί, όπου και με άλλους πνευματικούς ανθρώπους συζητούσαν όρθιοι, τσιμπολογώντας κόκκους ψημένου καφέ, λες και ήταν στραγάλια, από την παρακείμενη μηχανή καφεκοπτείου.
Το φιλολογικό επιστημονικό έργο του είναι πλούσιο, ένα μόνο μικρό μέρος μάς κατέλειπε στο 1.030 σελίδων βιβλίο του «Λόγοι και Μελετήματα Επίκαιρα και Διαχρονικά» (Αθήνα 2018). Αλλά, πέρα από αυτά, που αποτελούν σημαντικές πηγές για την ιστορία του τόπου μας, συνέγραψε και μια σειρά βιβλίων, πάνω από δέκα στον αριθμό. Επίσης δεκάδες είναι οι επιστημονικές εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και συμπόσια, που φιλοξενούνται στα αντίστοιχα Πρακτικά τους.
Ο Παναγιώτης Βλάχος γεννήθηκε στο Στένωμα Ευρυτανίας το 1927, όπου τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και εν συνεχεία φοίτησε στο Γυμνάσιο Καρπενησίου. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ως αριστούχος. Διορίστηκε στο Γυμνάσιο Καρπενησίου το 1953 και είχε την τύχη να συνυπηρετεί με πολλούς καθηγητές του, όπως άλλωστε αργότερα ευτύχησε να έχει συναδέλφους παλαιούς μαθητές του! Χρημάτισε διευθυντής του Γυμνασίου και του Λυκείου Καρπενησίου έως την προαγωγή του σε Επιθεωρητής Φιλολόγων το 1971. Ακολούθως υπηρέτησε ως Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης.
Στο Καρπενήσι, όπως προείπαμε, άφησε πολύπλευρο έργο εκπαιδευτικό, πνευματικό και πολιτιστικό, εξασφαλίζοντας κοινή αποδοχή και αναγνώριση. Ως καθηγητής διακρινόταν για την επαγωγό διδασκαλία, γοητεύοντας τους μαθητές του. Η συμμετοχή του στα πολιτιστικά κοινά ήταν συνεχής, αφήνοντας ανεξίτηλη την προσωπική σφραγίδα του: και ως άμισθος επιμελητής αρχαιοτήτων και ως μέλος της επιτροπής για την ανακαίνιση του Ι. Ναού Αγίας Τριάδας και ως πρωτεργάτης της δημιουργίας του Συλλόγου «Ευγένιος ο Αιτωλός με την πλούσια βιβλιοθήκη του και ως εθελοντής του Εθνικού Ιδρύματος, διδάσκοντας αφιλοκερδώς θεωρητικά μαθήματα στις Τεχνικές Σχολές του και αναπτύσσοντας ενδιαφέροντας θέματα στον Ραδιοφωνικό Σταθμό του και ως πρόεδρος του Γενικού Νοσοκομείου Καρπενησίου. Ευρύτατη ήταν και η συμμετοχή του σε διάφορες επιστημονικές εταιρείες και Συλλόγους: διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων, μέλος της διοίκησης της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Αρσάκεια), του Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών, εταίρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών κ.λπ. Αποτέλεσμα της δραστηριότητάς του είναι ένα Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και δεκάδες διπλώματα, μετάλλια και τιμητικές διακρίσεις.
Αξέχαστος κύριε καθηγητά…
(και όχι βεβαίως για τις σβουριχτές καρπαζιές και για το τράβηγμα των αυτιών, αλλά γιατί ήσουν από εκείνους μάς έμαθαν γράμματα!!!).

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΑ

Β/ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΌ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ/ ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ


Ένα γράμμα - Νότης Σφακιανάκης


Άδεια καρδιά άδεια κλαδιά τoυ φθιvoπώρoυ η βρoχή πως με πovά άδεια ματιά φώτα σβηστά πάλι ζωvτάvεψες στα μάτια μoυ μπρoστά Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές μέσα σε κρύα πρωινά και σ’ εκδρομές έπεσα χθες μέσ’ στου μυαλού μoυ τις σκιές κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ `λεγες μηv κλαις Εvα γράμμα vα μoυ στείλεις vα μoυ πεις πως νοιάζεσαι vα μoυ πεις ότι σoυ λείπω κι ότι με χρειάζεσαι Όλα καλά κι άλλα πoλλά vα μηv κρυώσεις vα σκεπάζεσαι καλά κι όταν βρεθείς μόvη ξανά vα με φωνάξεις vα σε πάρω αγκαλιά Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές μέσα σε κρύα πρωινά και σ’ εκδρομές έπεσα χθες μέσ’ στoυ μυαλού μoυ τις σκιές κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ `λεγες μηv κλαις

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2023

Κ. Τσιαντής (σχόλιο). Μετοχή ''νοηθησόμενη''.

ΚΡΙΜΑ. ΨΑΧΝΩ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΞΙΚΆ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗ ΛΈΞΗ ''νοηθησόμενη'' (προκειμένου να μεταφράσω ξένο όρο) αλλά δεν υπάρχει πουθενά. Κρίμα, που ενώ κάποιοι λένε, ότι η γλώσσα είναι ο κόσμος μας, εντούτοις αυτός ο κόσμος κατακτήθηκε από πυκνή αδιαπέραστη ομίχλη και κατέστη πλέον ακοινώνητος . Να όμως που υπάρχουν κι οι εξαιρέσεις. Και για να συμπορευτώ με την ελπίδα σας/ ή την αδιαφορία σας, σας γνωρίζω πως υπάρχει ακόμα. Στο ''νοηθήσομαι'' που θα δείτε στη σελίδα παίξτε με το/εμφάνιση/ απόκρυψη, και θα βρείτε την παθητική μετοχή ''νοηθησόμενη''. Να που οι ξένοι/Ευρωπαίοι έχουν κατακτήσει πλέον σήμερα μεγαλύτερο εννοιολογικό εξοπλισμό να νοούν και να εκφράζουν πράγματα και καταστάσεις. Κι ευτυχώς ο χώρος της μετάφρασης μας αναγκάζει να δούμε τα δικά μας τα λησμονημένα εγκλήματα και να σκεφτούμε πώς θ' ακολουθήσουμε (αν δεν συμπορευτούμε με) τους προπορευόμενους στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης/ εποχή κατ' εξοχήν ενεργοποίησης του πλούτου και των διαστάσεων των εννοιών. ΩΡΑ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ. ΟΔΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΉ ΑΚΡΊΒΕΙΑ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΌ ΜΑΣ. ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ ΑΜΕΣΑ ΤΏΡΑ, ΚΙ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΛΟΒΟΤΟΜΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΙΖΕΡΙΑΣ! ΩΣ ΚΙ Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΌ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ. ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ?

Κώστας Τσιαντής

13/ 1 /.2023

Εσείς και Βαγγέλης Κουτσοθανάσης

"Η Δύση Έπεσε" - Μαρία Δελιβάνη (Πρύτανης ΠΑΜΑΚ) ELEFTHEROS EP.45

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2023

ΖΑΤΟΥΝΑ- ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ : Στίχοι-Μουσική-Φωνή Κώστας Τσιαντής, Ενορχήστρωση/ εναρμόνιση Μιχάλης Ανδριτσόπουλος.

Ζάτουνα Ζάτουνα

Σπίτι μας κλείσαν τα πέτρινα χρόνια

μ' ένα τραγούδι παλεύω τα στοιχειά

τις Αρκαδίες σου να λευτερώσω

που κρύβεις στα δάση  τα δασιά.


Πόσο με ξέρεις και δε μου μιλάς

πόσο με ξέρεις κι ας με αρνιέσαι

απ΄τον ίδιο Πατέρα παίρνεις το φως

κι απ' την ίδια τη Μάνα γεννιέσαι.


Ζατουνα Ζάτουνα

Το γράμμα μου το Λούσιο περνάει

πάτριο πέρασμα η Λευτεριά

στου Μαίναλου αντίκρυ μου τη σιωπή

και στ' ανυπότακτα όνειρα.


Πόσο με ξέρεις και δε μου μιλάς

πόσο με ξέρεις κι ας με αρνιέσαι

απ΄τον ίδιο πατέρα παίρνεις το φως

κι απ' την ίδια τη Μάνα γεννιέσαι.


''Απόρθητες είναι οι ιδέες και αυτοί

που τις υπερασπίζονται ηρωϊκά,

απόρθητες είναι και οι ψυχές των Ελλήνων

που έχω τάξη κι εγώ να τραγουδώ''**

_______________________________

**Από το γράμμα που έστειλε ο Μίκης  Θεοδωράκης στη διεθνή κοινότητα, από τη Ζάτουνα όπου ήταν εξόριστος (1969).

Το γράμμα εδώ: Το γράμμα του Μίκη Θεοδωράκη από τη Ζάτουνα-23 Απριλίου 1969-


Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2023

Ουκρανία: Ουνία, Βατικανό, Πολωνία εναντίον Ορθοδοξίας

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ-ΟΠΩΣ ΚΙ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. ΜΟΝΟ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΝΕΙ- ΘΕΡΜΟΣ/ΨΥΧΡΟΣ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ

 ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ-ΟΠΩΣ ΚΙ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. ΜΟΝΟ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΝΕΙ- ΘΕΡΜΟΣ/ΨΥΧΡΟΣ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ. https://www.frontpages.gr/d/20230111/1/%CE%97-%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CEoi%B9%CE%BD%CE%AE

Εφημερίδα Η Καθημερινή - 11/1/2023 - Σύγκρουση Εισαγγελίας Αρείου Πάγου με την ΑΔΑΕ
FRONTPAGES.GR
Εφημερίδα Η Καθημερινή - 11/1/2023 - Σύγκρουση Εισαγγελίας Αρείου Πάγου με την ΑΔΑΕ
Εφημερίδα Η Καθημερινή - 11/1/2023 - Σύγκρουση Εισαγγελίας Αρείου Πάγου με την ΑΔΑΕ. Διαβάστε τα πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων και περιοδικών. Πρωτοσέλιδα από τι...


ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)