Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Κώστας Μαστροκώστας : Μερικές αλήθειες για το 1821

 Κώστας Μαστροκώστας

5 ημ.

Μερικές αλήθειες για το 1821

Είναι στοιχείο προβληματισμού το γεγονός, πως οι Έλληνες είναι ίσως ο μοναδικός λαός της Ευρώπης που δεν γνωρίζει ούτε τις βασικές λεπτομέρειες από την ιστορικότερη επανάσταση που έχει λάβει μέρος, όπως επίσης είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι αγνοούν το πότε ιδρύθηκε τελικά το νέο ελληνικό κράτος. Η μυθολογική προσέγγιση για μια ακόμα φορά σκέπασε τα ιστορικά γεγονότα και αυτό βέβαια δεν έγινε από ιστορική άγνοια ή αφέλεια.

Σε ότι αφορά την ημερομηνία έναρξης της Επανάστασης καλό είναι να ξέρουμε πως αυτή θεσμοθετήθηκε το 1838 από τον τότε βασιλιά Όθωνα. Δεκαεπτά (17) χρόνια μετά την κήρυξη της Επανάστασης του 1821, ο περιορισμένων διανοητικών ικανοτήτων, «ελέω Θεού» βασιλιάς της Ελλάδας Όθωνας Βίτελσμπαχ, όρισε την 25η Μάρτη ως μέρα Εθνική Εορτής με το παρακάτω διάταγμα: «Θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25 Μαρτίου, λαμπρά καθ’ εαυτήν εις πάντα Έλληνα διά την εν εαυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος διά την κατ’ αυτήν την ημέραν έναρξιν του υπέρ της ανεξαρτησίας αγώνος του ελληνικού έθνους, καθιερούμεν την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέρα Εθνικής Εορτής». Εν Αθήναις την 15 Μαρτίου 1838, Όθων

Η παραχάραξη του 21 λοιπόν έγινε με το βασιλικό διάταγμα του Όθωνα!

Μέχρι τότε η εθνική γιορτή είχε καθιερωθεί να γιορτάζεται την Πρωτοχρονιά, σε ανάμνηση της 1ης Γενάρη, που η Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου την 1/1/1822 κήρυξε επίσημα και πανελλαδικά την Εθνική Ανεξαρτησία της Ελλάδος και συνέταξε το πρώτο Ελληνικό Σύνταγμα. Ο Βαυαρός μονάρχης Όθωνας που επιβλήθηκε από τις "προστάτιδες δυνάμεις" στον σβέρκο του λαού μας, για να κόψει κάθε δεσμό με την Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου κατάργησε την Πρωτοχρονιά ως μέρα Εθνικής γιορτής κι αυθαίρετα τη μετέθεσε στις 25 Μάρτη. Έτσι, όπως αναφέρει ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος, ταυτίζοντας την Εθνική γιορτή με τη γιορτή της Θεοτόκου: «Η Εθνική γιορτή έχανε τον πολιτικό και επαναστατικό χαρακτήρα και έπαιρνε θρησκευτική απόχρωση».

Είναι προφανές ότι η ημερομηνία της έναρξης της Επανάστασης του ’21, πρέπει να στηρίζεται στο πρώτο ιστορικά επαναστατικό γεγονός, της απόφασης του ξεκινήματος του επαναστατικού αγώνα, κατά του τυράννου, έστω και αν ο προγραμματισμός και η προπαρασκευή της προέβλεπαν την έναρξη στις 25 Μάρτη ( Σύναξη της Βοστίτσας ). Η Λευτεριά ενός σκλάβου λαού αρχίζει από τη στιγμή που ξεσηκώνεται και παίρνει τα όπλα για να συντρίψει τα δεσμά της σκλαβιάς του. Και δεν υπάρχει καμιά ιστορική πηγή στην οποία να έχει καταγραφεί μια τέτοια επαναστατική πράξη στις 25 Μάρτη. Μάλιστα στην ιστορία έχουν καταγραφεί αρκετές ένοπλες επαναστατικές πράξεις του 1821 πριν από τις 25 Μάρτη, η μια έξω από τον Ελλαδικό χώρο. Στις 22 Φλεβάρη 1821 ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας και αρχηγός της Επανάστασης, Αλέξανδρος Υψηλάντης μαζί με τα αδέλφια του περνά τον Προύθο ποταμό και στο Σκουλένι της Μολδαβίας τον περιμένουν 200 έφιπποι με αρχηγούς τους Γεράσιμο Ορφανό και Βασίλη Θεοδώρου καλώντας τους Έλληνες στα όπλα.

Στις 21 Μάρτη 1821 ο Φιλικός κι αρχηγός της Επανάστασης της Πάτρας, ο τσαγκάρης Παναγιώτης Καρατζάς, κάλεσε το λαό της Πάτρας στα όπλα και στις 22 Μάρτη την πολιόρκησαν, ενώ στις 21 του μήνα επίσης έχουμε και την απελευθέρωση των Καλαβρύτων. Στις 23 ελευθερώθηκε η Καλαμάτα με την παράδοση των Τούρκων, από τις 17 Μαρτίου δε, είχε υψωθεί η επαναστατική σημαία από τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τους Μανιάτες στην Τσίμοβα ( Αρεόπολη ). Ιστορικά λοιπόν η 21η Μάρτη είναι η πρώτη ένοπλη εξέγερση που έγινε στο Μοριά και σε όλη την Ελλάδα το 1821 κι η Πάτρα η πρώτη πόλη που επαναστάτησε, με αρχηγό τον Παναγιώτη Καρατζά.

Η Επανάσταση λοιπόν με βάση τα ανωτέρω ιστορικά γεγονότα, ξεκίνησε αρκετές μέρες πιο πριν της 25ης Μαρτίου. Οι ιστορικοί της εποχής G. Finlay, Σ. Τρικούπης και Ι. Φιλήμων αναφέρουν ότι γύρω στα 1840 οι κοινωνικοπολιτικές ομάδες, αρχιερείς και πρόκριτοι, άρχισαν την προσπάθεια της παραποίησης των συμβάντων που συνδέονται με τον Π. Πατρών Γερμανό και τους προκρίτους της Αχαΐας κι απερίφραστα καταγγέλλουν την πλαστογράφηση του περιστατικού της μετάβασης κι άφιξης του Π. Πατρών Γερμανού και των προεστών της Αχαΐας στην Αγία Λαύρα. Οι κοτζαμπάσηδες κι ο ανώτερος κλήρος τοποθέτησαν το ξεκίνημα της Επανάστασης στη Μονή της Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων, συμπληρώνοντας έτσι την πλαστογραφημένη έναρξη της Επανάστασης, με το Οθωνικό διάταγμα. Έτσι πλάστηκε ο μύθος της Αγίας Λαύρας που εμφάνιζε τον Π. Πατρών Γερμανό να υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα, στις 25 Μάρτη, περιστοιχισμένο από κοτζαμπάσηδες κι οπλαρχηγούς. Οι προύχοντες και το ανώτερο ιερατείο, σε καμιά περίπτωση δε θα μπορούσαν να καταργήσουν την Εθνική γιορτή της Πρωτοχρονιάς και να πλάσουν τον μύθο της Αγίας Λαύρας χωρίς την καθιέρωση της 25ης Μάρτη, ως επέτειο της Εθνικής γιορτής. Η οριοθέτηση της Αγίας Λαύρας ως συμβόλου δεν κυκλοφόρησε πριν την έκδοση του Οθωνικού διατάγματος στις 15.3.1838, γιατί ακόμη δεν είχε πλαστεί, όπως αποδείχτηκε. Ο θρύλος της Αγία Λαύρας, κατά τον ιστορικό Ι. Φιλήμονα, κυκλοφόρησε το 1840, χωρίς να ελεγχθεί. Η διάδοση του θρύλου αυτού βοηθήθηκε από τη ζωγραφική σύνθεση του Βρυζάκη (1814 – 1878) «Ύψωσις της σημαίας της Επαναστάσεως εις την Αγίαν Λαύραν», που είναι φανταστική, και φιλοτεχνήθηκε το 1851...


ΣΧΟΛΙΟ ΚΤ. Σήμερα (29/3/2026), ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΤΡΩΝ, στο Αρχιερατικό μνημόσυνο που έγινε υπέρ εκείνων που σφάχτηκαν και ποικιλοτρόπως βασανίστηκαν στην Πάτρα κατά την έναρξη του επαναστατικού αγώνα ακούστηκε ότι ο αριθμός των 12.000 νεκρών. Φαίνεται πώς η ιστορική έρευνα έχει δρόμο ακόμα να κάνει.


Η ΑΙ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ

Η Πάτρα υπέστη τις μεγάλες σφαγές, εμπρησμούς και καταστροφές στις 21–23 Μαρτίου 1821, όταν ξέσπασαν οι πρώτες συγκρούσεις της Επανάστασης. Η κορύφωση της καταστροφής σημειώθηκε στις 22–23 Μαρτίου, με κανονιοβολισμούς από το κάστρο, πυρπολήσεις ελληνικών σπιτιών και μαζικές δολοφονίες αμάχων.



ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ (20 Μαρτίου – 3 Απριλίου 1821)

Ημερομηνία

Γεγονός

20 Μαρτίου 1821

Ένταση στην πόλη· άμαχος πληθυσμός αρχίζει να εγκαταλείπει σπίτια.

21 Μαρτίου 1821

Έναρξη εχθροπραξιών· οι Τούρκοι συγκεντρώνονται στο κάστρο· πρώτες συγκρούσεις στη συνοικία Τάσι.

22 Μαρτίου 1821

Κανονιοβολισμός της πόλης από το κάστρο· εμπρησμοί ελληνικών σπιτιών· φόνοι αμάχων· μαζική φυγή γυναικόπαιδων προς τη θάλασσα.

22 Μαρτίου 1821 (βράδυ)

Ο Παναγιώτης Καρατζάς οργανώνει παραπλανητική επιχείρηση για να σωθεί ο πληθυσμός.

23 Μαρτίου 1821

Είσοδος των Ελλήνων οπλαρχηγών στην πόλη· όρκος στην πλατεία Αγ. Γεωργίου· κορύφωση των καταστροφών.

3 Απριλίου 1821

Άφιξη Γιουσούφ Πασά και νέος κύκλος βίας.

ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ (ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΣΥΝΟΨΗ)

1. Πριν την έκρηξη (Φεβρουάριος–20 Μαρτίου)

  • Οι Πατρινοί αρνούνται να πληρώσουν φόρους.

  • Κυκλοφορούν ένοπλοι στην πόλη.

  • Οι Τούρκοι φοβούνται εξέγερση και μεταφέρουν τις οικογένειές τους στο κάστρο.

2. 21 Μαρτίου – Η πρώτη αιματηρή σύγκρουση

  • Στη συνοικία Τάσι γίνεται η πρώτη μάχη.

  • Σκοτώνεται ο Κεφαλλονίτης Βασίλης Ορκουλάτος.

3. 22 Μαρτίου – Η πραγματική “σφαγή”

  • Οι Τούρκοι κανονιοβολούν την πόλη από το κάστρο.

  • Πυρπολούν σπίτια Ελλήνων, σκοτώνουν αμάχους.

  • Γυναικόπαιδα μπαίνουν στη θάλασσα μέχρι το λαιμό για να σωθούν από τα πλοία.

  • Ο Καρατζάς οργανώνει εκκένωση και παραπλάνηση.

4. 23 Μαρτίου – Η κορύφωση

  • Είσοδος των οπλαρχηγών (Λόντος, Παπαδιαμαντόπουλος, Ρούφος, Ζαΐμης κ.ά.).

  • Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ορκίζει τους αγωνιστές.

  • Ο Γάλλος πρόξενος Πουκεβίλ περιγράφει την πόλη ως “πύρινο θόλο” με κατεστραμμένα σπίτια και πανικό.

5. Μετά τις 23 Μαρτίου

  • Η πόλη παραμένει σε χάος.

  • Στις 3 Απριλίου φτάνει ο Γιουσούφ Πασάς και ξεκινά νέος κύκλος βίας.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ»;

Δεν υπάρχει μία ημερομηνία. Ο όρος αναφέρεται στο σύνολο των γεγονότων 21–23 Μαρτίου 1821, με επίκεντρο τις 22–23 Μαρτίου, όταν:

  • έγιναν οι μαζικότερες δολοφονίες αμάχων,

  • κάηκε μεγάλο μέρος της πόλης,

  • ο κανονιοβολισμός από το κάστρο προκάλεσε τεράστιες καταστροφές.

Ορισμένες πηγές μιλούν για “σφαγή των Πατρών” ακόμη και για γεγονότα που ακολούθησαν (π.χ. άφιξη Γιουσούφ Πασά στις 3 Απριλίου).

? ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ;

1. Διαφορετική οπτική (διπλωμάτες, Έλληνες, Οθωμανοί)

  • Οι ξένοι πρόξενοι (π.χ. Πουκεβίλ) περιγράφουν την πόλη ως ολοκληρωτικά φλεγόμενη.

  • Οι Έλληνες αγωνιστές τονίζουν τις μάχες και την είσοδο των οπλαρχηγών.

  • Οθωμανικές αναφορές μιλούν για “καταστολή εξέγερσης”.

2. Διαφορετικός ορισμός της “σφαγής”

  • Άλλοι εννοούν τις 22–23 Μαρτίου.

  • Άλλοι περιλαμβάνουν και τα γεγονότα του Απριλίου.

3. Ανακρίβειες ή υπερβολές

  • Π.χ. η αναφορά για “σακιά με 2.500 ζευγάρια αυτιά” είναι πιθανότατα προπαγανδιστική υπερβολή.

? ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Πάτρα “σφαγιάστηκε” ουσιαστικά στις 22–23 Μαρτίου 1821, μέσα σε ένα τριήμερο (21–23 Μαρτίου) όπου η πόλη:

  • κανονιοβολήθηκε,

  • πυρπολήθηκε,

  • λεηλατήθηκε,

  • και υπέστη μαζικές δολοφονίες αμάχων.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)