Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Γερμανίδα μηνύει την Ελλάδα για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας (ως αποτέλεσμα της πολιτικής λιτότητας)

Γερμανίδα μηνύει την Ελλάδα για έγκλημα κατά της ανθρωπότηταςhttp://www.freepen.gr/2014/10/blog-post_919.html

Αμφίπολη: Νέες εντυπωσιακές φωτογραφίες και σχέδια μέσα από τον τάφο | DefenceNet.gr

Αμφίπολη: Νέες εντυπωσιακές φωτογραφίες και σχέδια μέσα από τον τάφο.
.

Μάλλον θα' μαι ρατσιστής


Μάλλον θα 'μαι ρατσιστής... http://www.freepen.gr/2014/10/blog-post_583.html

Σ. Δημόπουλος- Το γεωπολιτικό πλαίσιο της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ρωσίας

http://www.freepen.gr/2014/10/blog-post_93.html

Δεν προλαβαίνει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ τη στροφή στο ρεαλισμό… Τι πρέπει να κάνε


Δεν προλαβαίνει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ τη στροφή στο ρεαλισμό… Τι πρέπει να κάνει http://www.freepen.gr/2014/10/blog-post_61.html

Τι λέει η CIA για τις “ΑΟΖ” Ελλάδας - Κύπρου. Διεθνή ύδατα και “συνεκμετάλλευση


Τι λέει η CIA για τις “ΑΟΖ” Ελλάδας - Κύπρου. Διεθνή ύδατα και “συνεκμετάλλευση” http://www.freepen.gr/2014/10/cia.html
  • Aρέσει σε εσάς και σε 45 ακόμη.
  • Konstantinos Liotsos ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΑ
    ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗ ΑΝΑΚΥΡΗΞΗ
    ΤΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΩΝ

    ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΗΡΥΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΕΙ
    ΟΛΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ. ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ
    ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΕΣ ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΥ
    ΓΝΩΣΤΩΝ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΙΣ
    ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ.
  • Spyros Syskakis Αν κάποιος δεν το καταλαβαίνει σίγουρα θα υπάρχει κάποιος λόγος που δεν θέλει .Σε διεθνή ύδατα δεν ασκείς κυριαρχικά δικαιώματα.Γνωστό αυτό. Το Cape Ray το θυμάστε ? Tα ΜΜΕ μήνες έλεγαν και διατυμπάνιζαν πως κάνει υδρόλυση σε διεθνή ύδατα. Αν υπάρχε...Δείτε περισσότερα

http://www.freepen.gr/2014/10/cia.html

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ
Ομιλητές: η κ. Simone Le Baron (Γαλλίδα) καθηγήτρια γαλλικών, γλωσσολόγος, συγγραφέας, ο κ. Arsam Momeni (Ιρανός) διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής, συγγραφέας και ο κ. Sam Chekwas (Νιγηριανός) οδοντίατρος, εκδότης, συγγραφέας.

Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ" ΤΗΝ 9 - 9 - 2014.
ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ Η ΚΑΜΕΡΑ ΤΟΥ "ΔΙΟΝ" ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΣ! (Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΠΡΟΕΒΛΗΘΗ ΣΤΟ DION TV ΚΑΤ' ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΝ)

Α' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=PDLuWK2X_cE
Β" ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=sKHmDbPJBbo
Γ' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=2ts1q5GnGQE
Δ' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=neLjD5oMEcY

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΙ - ΘΕΑΣΙ !!!

Ανάρτηση από τον/τη Stefanos στο Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ τη 1 Οκτωβρίου 2014 - 7:13 μ.μ. 

Ινφογνώμων Πολιτικά: Α' Διεθνές Συνέδριο Ελληνορωσικών Σχέσεων 27-28 Σεπ 2014 - Η ομιλία του Σάββα Καλεντερίδη (βίντεο)

 Α' Διεθνές Συνέδριο Ελληνορωσικών Σχέσεων 27-28 Σεπ 2014 - Η ομιλία του Σάββα Καλεντερίδη (βίντεο)

Κώστας Τσιαντής : ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Με αφορμή το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη  ''ΚΡΙΜΑ'' (2013):http://elepistole.blogspot.gr/2014/09/blog-post_13.html
Κώστας Τσιαντής- ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, όπου το πρόβλημα είναι στην όψη του ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ και στο βάθος του ΠΡΟΒΛΗΜΑ υπεράσπισης της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ μας μέσα στη δύνη της παγκοσμιοποίησης.
Είναι ανάγκη συνεπώς να διακρίνουμε και να εστιάσουμε την προσοχή μας σε  βασικές δομικές παθογένειες που μας οδήγησαν εδώ και σε δομικές αλλαγές που απαιτούνται για να σηκώσουμε κεφάλι:

1. Είναι ανάγκη  να κάνουμε τη διάκριση ανάμεσα στο  ΛΑΟ και την ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ του λαού, εξ αιτίας της οποίας  και δια της οποίας ΔΙΧΑΣΤΗΚΕ τόσες φορές-   ανάγκη να διακρίνουμε το λαό από τις ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΑΣ που κλέβουν κάθε φορά  το κλειδί της λύσης:  την ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.
Και δεν μπορούμε σήμερα να πετύχουμε τίποτα χωρίς λαϊκή  ενότητα. Μπροστά στη συγκυρία που ζούμε:  Ή ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΧΑΘΟΥΜΕ.

2. Αυτό σημαίνει, σύμπραξη,  συμπόρευση και αγωνιστική αλληλεγγύη ΤΩΡΑ ώστε να δημιουργήσουμε το παλλαϊκό  κίνημα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (άμεσης) για να πάρουμε πίσω την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, να οικοδομήσουμε το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, να αποκτήσουμε την εθνική μας ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-- να κάνουμε κουμάντο στο σπίτι μας. Τίποτα δεν είναι πιά όπως χθες- τίποτα δεν είναι πια γεωπολιτικά δεδομένο προκειμένου να επιβιώσουμε ως λαός και να απελευθερωθούμε.

3. Είναι  ευρέως κατανοητό ότι οι ιστορικές μνήμες από τους διχασμούς, τον εμφύλιο και τις διώξεις, αλλά και η άκριτη υιοθέτηση εισαγόμενων αντιλήψεων και ιδεών που υπονομεύουν την Ελληνικότητα και συμπορεύονται με τον αφελληνισμό και την πανίσχυρη  προπαγάνδα άλωσης της συνείδησης, που έχει εξαπολύσει η  Νέα Τάξη, κάνουν δύσκολο το εγχείρημα. Αυτό απεδείχθη και από τους συναγωνιστές στη ΣΠΙΘΑ που, παρά τις προσπάθειες του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ,  δεν πέτυχαν να αποφύγουν την εσωστρέφεια και να συνδιαλεγούν με τη διαφορετικότητα, παρότι όλοι διακήρυσσαν πίστη στην Ιδρυτική της Διακήρυξη του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών (2 Δεκ.2010). Είναι λοιπόν ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ και να ΒΡΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ MAΣ (ως έθνος με ρόλο θετικό-δημιουργικό  στη δοκιμαζόμενη οικουμένη), αφού πρώτα επιχειρήσουμε και καταφέρουμε σταδιακά να ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ: δηλαδή, να προσεγγίσουμε  ‘’την ηθική βάση της ετερότητας’’. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

4. Πως γίνεται σήμερα να είμαστε σχεδόν όλοι (οι  ''μη προνομιούχοι'') ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ (του μανιακού καπιταλισμού) και να μην συμφωνούμε σε κοινή δράση, τη στιγμή κατά την οποία γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα πράγματα, αφού έχουμε:
α. Την οικονομική ΕΠΙΣΤΗΜΗ που μας δείχνει ποιος μας κλέβει (=ΜΑΣ ΚΛΕΒΕΙ ΤΗ ΖΩΗ μας ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ μας), και
β. Έναν μακραίωνα πολιτισμό και μια  δημοκρατική πολιτική παράδοση (Σόλων, Κλεισθένης, Θεμιστοκλής, Εφιάλτης, Περικλής) που μας λέει πως οριοθετούνται η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και το ΔΙΚΑΙΟ στην  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; Πού διαφοροποιούμαστε λοιπόν;

5. Η διαφοροποίηση πιστεύω (αφήνοντας κατά μέρος τις εγωπαθολογίες, τη διαπλοκή, τις ξένες παρεμβάσεις και τη διαφθορά που διέπουν το πολιτικό σύστημα ή και επίδοξους διαδόχους του) βρίσκεται στο πως βλέπουμε την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, την ΕΛΛΑΔΑ, σε σχέση με βασικά ζητήματα: 1.Το μεταναστευτικό και  δημογραφικό πρόβλημα, 2. Τη σχέση εθνισμού-διεθνισμού, 3. Την αμυντική πολιτική,  4. Τη σχέση με την ΕΕ, 5. Τη σχέση με την παράδοση και τον πολιτισμό της  κ.ο.κ. Δεν αναφέρω το οικονομικό-αναπτυξιακό πρόβλημα, γιατί αυτό μόνο στο πλαίσιο μιας Δημοκρατικής κι Ανεξάρτητης Ελλάδας μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί. Στο  πλαίσιο μιας κυβέρνησης του ΛΑΟΥ που θα στηρίζεται σε ένα αρραγές παλλαϊκό μέτωπο.

6. Όσοι πιστεύουμε στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (στην πραγματική-άμεση δημοκρατία που εφήρμοσαν κι έφτιαξαν το Χρυσό Αιώνα οι μακρινοί πρόγονοί μας) δεν μπορεί να ξεχνάμε ότι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι ζήτημα των ΠΟΛΙΤΩΝ και όχι των  ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.
Έχοντας αυτό υπόψη, σε σχέση με τα θέματα που προαναφέραμε, ο ελληνικός λαός έχει εκφράσει (έστω έμμεσα) την άποψή του- ανεξάρτητα απ’ το αν αυτή μας αρέσει ή όχι-  επανειλημμένα σε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις. Δημοκρατική αρχή είναι  η άποψη αυτή να είναι σεβαστή. Δεν μπορείς να λες ότι υπηρετείς το λαό αν δε σέβεσαι τη γνώμη του (με τα λάθη και τις αδυναμίες του).

7. Όποιος λοιπόν θέλει να μιλάει περί πολιτικής  σήμερα δεν μπορεί να ξεχνά  ότι Η ΠΟΛΙΙΤΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ απλά ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ αλλά ΕΚΦΡΑΣΗ της ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ  ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ.

8. Πέρα όμως από αυτό, η πολιτική είναι επεξεργασμένη ΠΡΟΤΑΣΗ διεξόδου, η οποία λαμβάνει υπόψη της τις ΑΝΑΓΚΕΣ και την ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ  του ΛΑΟΥ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ του, την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ.
Σήμερα, υπό καθεστώς μανιακού καπιταλισμού,  με την ΤΡΟΙΚΑ-ΝΕΑ ΤΑΞΗ  έχει επιβληθεί ΣΤΗ ΧΏΡΑ σιωπηλά- ερήμην της βούλησης του λαού- αλλαγή κοινωνικού καθεστώτος. Έχουν εξαφανίσει τη Μεσαία Τάξη και επέφεραν και συνεχίζουν να επιφέρουν γενική φτωχοποίηση που βγάζει στο σφυρί περιουσίες -δημόσιες και ιδιωτικές!- προς όφελος των αρπακτικών και μιας μικρής κάστας που εκμεταλλεύεται ασύδοτα τους Έλληνες.  Ποιός θα βρει δουλειά και ποιός θα επιζήσει υπό αυτές τις συνθήκες;
Και ποιό το όφελος από το ποιός θα επικρατήσει στις εκλογές που έρχονται, αν το πρόγραμμά του ανακυκλώνει ή εξωραΐζει τη μνημονιακή πολιτική και  δεν δίνει ΔΙΕΞΟΔΟ ΖΩΗΣ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, τη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ;

9. Χωρίς κατανόηση της κατάστασης και σύμπραξη της δημοκρατικής αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης για δημιουργία αρραγούς ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, ελπίδα ουσιαστικής αλλαγής δεν διαφαίνεται. Αλλά πρόοδος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ΑΛΛΑΓΗ, και πρωτίστως, χωρίς αυτοί που ΤΗ ΘΕΛΟΥΝ να ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥΣ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ- «Ο ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ ΚΑΙ Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

ΠPΟΣΚΛΗΣΗ

Προσκαλούνται τα μέλη της ΕΦΕ
(και κάθε άλλος ενδιαφερόμενος)
να παρακολουθήσουν την εκδήλωση
της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας
κατά την οποία θα μιλήσει

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΠΟΛΙΤΗΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ
ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΥ
 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Το θέμα της ομιλίας του είναι:

«Ο ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ ΚΑΙ Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ»

Η ομιλία θα γίνει
ΤΗΝ 9Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ ΩΡΑ 19:00-21:00
στο Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης», Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50)

Αθήνα, 29/9/2014


  
Περίληψη: Για πολλούς στοχαστές το μέτρο βάσει του οποίου κρίνονται τα κοινωνικά γεγονότα, είναι αν και κατά πόσο αυτά βρίσκονται σε συνάφεια με μία προδιαγεγραμμένη αντίληψη της ανθρώπινης πορείας, το περίφημο “σχέδιο του Διαφωτισμού”, η οποία συνδέεται αρχικά με τον Χέγκελ και αποκτά σαφέστερο περιεχόμενο με τον Μαρξ. Η Πτώση της Βαστίλλης, που μετατρέπει τον υπήκοο σε πολίτη και η κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων, που φέρνει την εξουσία στα χέρια της κατώτερης τάξης, σηματοδοτούν αυτήν την πορεία. Οτιδήποτε επιταχύνει την ανθρώπινη προέλαση σε αυτήν την κατεύθυνση, εκλαμβάνεται ως επαναστατικό και αποκτά θετικό πρόσημο. Αντιθέτως, κάθε τι που αντιτίθεται στις επιταγές αυτής της συγκεκριμένης ιστορικής αντίληψης, θεωρείται ότι πασχίζει να δεσμεύσει την κοινωνία σε αναχρονιστικές μορφές οργάνωσης. Γίνεται, επομένως, αντιληπτό ως συντηρητικό ή αντιδραστικό και λαμβάνει υποχρεωτικά αρνητικό πρόσημο, αφού επιδιώκει ν’ αντιστρέψει τη φορά του τροχού της ιστορίας. Αυτή η προσέγγιση επέτρεψε την ανέξοδη κατηγοριοποίηση των εννοιών “προόδου” και “συντήρησης”· αποτέλεσε δε κυρίαρχο μεθοδολογικό εργαλείο πολλών σχολών της κοινωνικής επιστήμης τον περασμένο αιώνα. Εν τούτοις, πάνω από τη διάκριση σε κατέχοντες και μη-κατέχοντες τα μέσα παραγωγής, υψώνεται το τείχος που χωρίζει τους υπερασπιστές της ελευθερίας από εκείνους, που αντιτάσσουν την ανάγκη άσκησης σιδηράς εξουσίας. Πέρα, από την κάθετη διάκριση αριστερά/δεξιά, επανάσταση/συντήρηση, υπάρχει μία πιο ουσιαστική διάκριση, η οποία τέμνει οριζόντια το πολιτικό φάσμα: αυτή, που σχηματοποιείται από το δίπολο ελευθερία/εξουσία. Ο προσανατολισμός προς την εξουσία δεν έχει συγκεκριμένο χρώμα. Όσο υπάρχει εξουσιαστική δεξιά, άλλο τόσο υπάρχει εξουσιαστική αριστερά. Απεναντίας, τα στοιχεία που ενώνουν τους υπερασπιστές της ελευθερίας, ανεξάρτητα από τη συμβατική τους τοποθέτηση στο οικονομικό φάσμα, είναι περισσότερα από όσα τους χωρίζουν. Είναι ευνόητο ότι στο οικονομικό επίπεδο η αναρχική πολιτική φιλοσοφία γειτνιάζει με το μαρξισμό. Ωστόσο, σε ηθικό και πολιτικό επίπεδο, έχει πολύ πιο ουσιαστικές διαφωνίες με το μαρξισμό. Απεναντίας έχει πολύ περισσότερα και, ιδίως, βαθύτερα κοινά με τον ηθικό και πολιτικό φιλελευθερισμό.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΕΥΧΟΣ 1Ο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΕΥΧΟΣ 1Ο
                  
    Κυκλοφορεί ήδη σε όλη την Ελλάδα το 10ο τεύχος της ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, με πλούσια ύλη και άποψη για τα πράγματα.
    Στο τεύχος δημοσιεύεται τεκμηρωμένη, αντίθετη προς τα συνήθως δημοσιευόμενα στον τύπο, ανάλυση της οικονομικής και πολιτικής επικαιρότητας από τον Κωνσταντίνο Κόλμερ («Το Πρωτογενές Έλλειμμα και η Περικοπή των Συντάξεων»).
    Επίσης δημοσιεύονται αναλύσεις γιά τα εθνικά ζητήματα [Θεοφάνης Μαλκίδης: «Ελληνική Θράκη»], την πολιτική επικαιρότητα [Χρήστος Χαλαζιάς: «Πολιτικά σφάλματα δημιουργούν μη αναστρέψιμες καταστάσεις»], την γεωργία [Πάνος Παναγόπουλος: «Η μη ανταγωνιστική γεωργία μας αποτελεί εθνικό πρόβλημα»], την φορολογία [Μάνος Κρανίδης:«Σαράντα φόροι και τέλη στα ακίνητα!»] κ.ά.
    Στο τεύχος συμπεριλιμβάνεται βαρυσήμαντο άρθρο του Γιάννη Μαρίνου, με τίτλο «Η δραματοποιημένη επανάληψη μιας προηγηθείσας τραγωδίας».
     Σε μία εκ βαθέων συνέντευξή του, ο συγγραφέας και εκδότης Γιώργος Καραμπελιάς αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της ιδεολογικής του διαδρομής και της πολιτικής του δράσης, από τα φοιτητικά του χρόνια στο Παρίσι μέχρι τους σημερινούς αγώνες του γιά την διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης θεωρίας γιά τον Ελληνισμό.
    Το κεντρικό αφιέρωμα του τεύχους αφορά το Κυπριακό ζήτημα και έχει τίτλο  «Κύπρος, 1974-2014: 40 χρόνια αισχύνης». Γράφουν  κατά σειρά οι Αντώνης Δ. Παπαγιαννίδης («To χρυσοπράσινο φύλλο και ο πειρασμός του ανέξοδου Ελλαδίτικου ριζοσπαστισμού»), ο Δ. Πολίτης («Η Κύπρος δεν κείται μακράν»), ο Μελέτης Μελετόπουλος («Μία άγνωστη προσπάθεια αποτροπής του Αττίλα»), ο Παύλος Καρούσος («Ανοίγει ο φάκελος της αποστολής ‘ΝΙΚΗ’»), ο Κωνσταντίνος Κόλμερ («Η νέα τραγωδία της Κύπρου»), ο ανταποκριτής της ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ στην Λευκωσία Κώστας Παπασταύρου («Το Κυπριακό στην μέγγενη του πάρε-δώσε!»), ο Θαλής Καραγιαννόπουλος («Σκέψεις μετά από μία επίσκεψη») . Στο αφιέρωμα δημοσιεύεται το χρονικό του Αττίλα και 
προβάλλεται η άποψη ότι η μη λύση είναι καλύτερη από την ‘λύση’ που μεθοδεύεται.
    Στον Φάκελλο Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, που έχει θέμα «Η επιχείρηση αναβίωσης του Χαλιφάτου», παραθέτουν τις απόψεις τους οι Α. Δ. Παπαγιαννίδης(«Πόσο απέχει το Ιράκ (και η Ουκρανία) από τα Βαλκάνια;»), ο Γιάννης Χατζόπουλος («Ιρανικά διλήμματα στην Μεσοποταμία») ο Γιώργος Φοίνικας («Επικίνδυνη συγκυρία για την ελληνική εξωτερική πολιτική»), ο Σωτήρης Δημόπουλος («Ρωσσικά στοιχήματα στην Εγγύς Ανατολή») και ο Χρήστος Ζιώγας («Η Σαουδική Αραβία παράγων σταθερότητας και αστάθειας»). 
    Στα πολιτιστικά, ξεχωρίζουν οι κριτικές θεάτρου του Γιάννη Δρακόπουλου και κινηματογράφου του Κωνσταντίνου Μπλάθρα, Τέλος, η Βιβλιοκριτική«Edmund Burke, Στοχασμοί για την Επανάσταση στην Γαλλία» του Σπύρου Κουτρούλη και το Σταυρόλεξο του Νίκου Λιναρδάτου.

    Το τεύχος διατίθεται κεντρικά στις Εκδόσεις Παπαζήση (Νικηταρά 2 και Εμμ.Μπενάκη), κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα κέντρα τύπου και αποστέλλεται κατ’ οίκον στους συνδρομητές (γιά συνδρομή 6980-149044).

Κώστας Τσιαντής : ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ


Με αφορμή το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη  ''ΚΡΙΜΑ'' (2013): http://elepistole.blogspot.gr/2014/09/blog-post_13.html

Κώστας Τσιαντής- ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, όπου το πρόβλημα είναι στην όψη του ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ και στο βάθος του ΠΡΟΒΛΗΜΑ υπεράσπισης της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ μας μέσα στη δύνη της παγκοσμιοποίησης.
Είναι ανάγκη συνεπώς να διακρίνουμε και να εστιάσουμε την προσοχή μας σε  βασικές δομικές παθογένειες που μας οδήγησαν εδώ και σε δομικές αλλαγές που απαιτούνται για να σηκώσουμε κεφάλι:

1. Είναι ανάγκη  να κάνουμε τη διάκριση ανάμεσα στο  ΛΑΟ και την ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ του λαού, εξ αιτίας της οποίας  και δια της οποίας ΔΙΧΑΣΤΗΚΕ τόσες φορές-   ανάγκη να διακρίνουμε το λαό από τις ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΑΣ που κλέβουν κάθε φορά  το κλειδί της λύσης:  την ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.
Και δεν μπορούμε σήμερα να πετύχουμε τίποτα χωρίς λαϊκή  ενότητα. Μπροστά στη συγκυρία που ζούμε:  Ή ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΧΑΘΟΥΜΕ.

2. Αυτό σημαίνει, σύμπραξη,  συμπόρευση και αγωνιστική αλληλεγγύη ΤΩΡΑ ώστε να δημιουργήσουμε το παλλαϊκό  κίνημα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (άμεσης) για να πάρουμε πίσω την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, να οικοδομήσουμε το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, να αποκτήσουμε την εθνική μας ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-- να κάνουμε κουμάντο στο σπίτι μας. Τίποτα δεν είναι πιά όπως χθες- τίποτα δεν είναι πια γεωπολιτικά δεδομένο προκειμένου να επιβιώσουμε ως λαός και να απελευθερωθούμε.

3. Είναι  ευρέως κατανοητό ότι οι ιστορικές μνήμες από τους διχασμούς, τον εμφύλιο και τις διώξεις, αλλά και η άκριτη υιοθέτηση εισαγόμενων αντιλήψεων και ιδεών που υπονομεύουν την Ελληνικότητα και συμπορεύονται με τον αφελληνισμό και την πανίσχυρη  προπαγάνδα άλωσης της συνείδησης, που έχει εξαπολύσει η  Νέα Τάξη, κάνουν δύσκολο το εγχείρημα. Αυτό απεδείχθη και από τους συναγωνιστές στη ΣΠΙΘΑ που, παρά τις προσπάθειες του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ,  δεν πέτυχαν να αποφύγουν την εσωστρέφεια και να συνδιαλεγούν με τη διαφορετικότητα, παρότι όλοι διακήρυσσαν πίστη στην Ιδρυτική της Διακήρυξη του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών (2 Δεκ.2010). Είναι λοιπόν ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ και να ΒΡΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ MAΣ (ως έθνος με ρόλο θετικό-δημιουργικό  στη δοκιμαζόμενη οικουμένη), αφού πρώτα επιχειρήσουμε και καταφέρουμε σταδιακά να ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ: δηλαδή, να προσεγγίσουμε  ‘’την ηθική βάση της ετερότητας’’. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

4. Πως γίνεται σήμερα να είμαστε σχεδόν όλοι (οι  ''μη προνομιούχοι'') ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ (του μανιακού καπιταλισμού) και να μην συμφωνούμε σε κοινή δράση, τη στιγμή κατά την οποία γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα πράγματα, αφού έχουμε:
α. Την οικονομική ΕΠΙΣΤΗΜΗ που μας δείχνει ποιος μας κλέβει (=ΜΑΣ ΚΛΕΒΕΙ ΤΗ ΖΩΗ μας ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ μας), και
β. Έναν μακραίωνα πολιτισμό και μια  δημοκρατική πολιτική παράδοση (Σόλων, Κλεισθένης, Θεμιστοκλής, Εφιάλτης, Περικλής) που μας λέει πως οριοθετούνται η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και το ΔΙΚΑΙΟ στην  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; Πού διαφοροποιούμαστε λοιπόν;

5. Η διαφοροποίηση πιστεύω (αφήνοντας κατά μέρος τις εγωπαθολογίες, τη διαπλοκή, τις ξένες παρεμβάσεις και τη διαφθορά που διέπουν το πολιτικό σύστημα ή και επίδοξους διαδόχους του) βρίσκεται στο πως βλέπουμε την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, την ΕΛΛΑΔΑ, σε σχέση με βασικά ζητήματα: 1.Το μεταναστευτικό και  δημογραφικό πρόβλημα, 2. Τη σχέση εθνισμού-διεθνισμού, 3. Την αμυντική πολιτική,  4. Τη σχέση με την ΕΕ, 5. Τη σχέση με την παράδοση και τον πολιτισμό της  κ.ο.κ. Δεν αναφέρω το οικονομικό-αναπτυξιακό πρόβλημα, γιατί αυτό μόνο στο πλαίσιο μιας Δημοκρατικής κι Ανεξάρτητης Ελλάδας μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί. Στο  πλαίσιο μιας κυβέρνησης του ΛΑΟΥ που θα στηρίζεται σε ένα αρραγές παλλαϊκό μέτωπο.

6. Όσοι πιστεύουμε στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (στην πραγματική-άμεση δημοκρατία που εφήρμοσαν κι έφτιαξαν το Χρυσό Αιώνα οι μακρινοί πρόγονοί μας) δεν μπορεί να ξεχνάμε ότι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι ζήτημα των ΠΟΛΙΤΩΝ και όχι των  ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.
Έχοντας αυτό υπόψη, σε σχέση με τα θέματα που προαναφέραμε, ο ελληνικός λαός έχει εκφράσει (έστω έμμεσα) την άποψή του- ανεξάρτητα απ’ το αν αυτή μας αρέσει ή όχι-  επανειλημμένα σε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις. Δημοκρατική αρχή είναι  η άποψη αυτή να είναι σεβαστή. Δεν μπορείς να λες ότι υπηρετείς το λαό αν δε σέβεσαι τη γνώμη του (με τα λάθη και τις αδυναμίες του).

7. Όποιος λοιπόν θέλει να μιλάει περί πολιτικής  σήμερα δεν μπορεί να ξεχνά  ότι Η ΠΟΛΙΙΤΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ απλά ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ αλλά ΕΚΦΡΑΣΗ της ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ  ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ.

8. Πέρα όμως από αυτό, η πολιτική είναι επεξεργασμένη ΠΡΟΤΑΣΗ διεξόδου, η οποία λαμβάνει υπόψη της τις ΑΝΑΓΚΕΣ και την ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ  του ΛΑΟΥ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ του, την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ.
Σήμερα, υπό καθεστώς μανιακού καπιταλισμού,  με την ΤΡΟΙΚΑ-ΝΕΑ ΤΑΞΗ  έχει επιβληθεί σιωπηλά- ερήμην της βούλησης του λαού- αλλαγή κοινωνικού καθεστώτος στη χώρα. Έχουν εξαφανίσει τη Μεσαία Τάξη και επέφεραν και συνεχίζουν να επιφέρουν γενική φτωχοποίηση που βγάζει στο σφυρί περιουσίες -δημόσιες και ιδιωτικές!- προς όφελος των αρπακτικών και μιας μικρής κάστας που εκμεταλλεύεται ασύδοτα τους Έλληνες.  Ποιός θα βρει δουλειά και ποιός θα επιζήσει υπό αυτές τις συνθήκες;
Και ποιό το όφελος από το ποιός θα επικρατήσει στις εκλογές που έρχονται, αν το πρόγραμμά του ανακυκλώνει ή εξωραΐζει τη μνημονιακή πολιτική και  δεν δίνει ΔΙΕΞΟΔΟ ΖΩΗΣ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, τη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ;


9. Χωρίς κατανόηση της κατάστασης και σύμπραξη της δημοκρατικής αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης για δημιουργία αρραγούς ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, ελπίδα ουσιαστικής αλλαγής δεν διαφαίνεται. Αλλά πρόοδος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ΑΛΛΑΓΗ, και πρωτίστως, χωρίς αυτοί που ΤΗ ΘΕΛΟΥΝ να ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥΣ.

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)