Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026

Μαριάννα Δημητρης Ανδρέας : ''Το ένδον της μνήμης'' . Πριν από 9 χρόνια Costas Tsiantis 8 Ιουλίου 2017 · https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1940450316196478&id=100006945849756



"ΤΟ ΕΝΔΟΝ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ"
Πρόκειται για την 19η στη σειρά καινούργια δισκογραφική εργασία του μουσικοσυνθέτη Ανδρέα Α. Αρτέμη που κυκλοφόρησε τον Μάϊο 2017.Η επίσημη παρουσίαση του νέου δίσκου πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στον ΙΑΝΟ (Σταδίου 24 Αθήνα) την Τετάρτη 10 Μαϊου 2017 στις 6.00 το απόγευμα.
Η μουσική κι ερμηνεία του συνθέτη διαπλέκονται με τις σύγχρονες ποιητικές φωνές της Μαριάννας Βλάχου Καραμβάλη και του Δημήτρη Καραμβάλη (7+7ποιήματα...)΅μέσα από την επιμονή της μνήμης να αναπλάθει και να μεταπλάθει τις εικόνες της στο πέρασμα του χρόνου…΅
Η δισκογραφική εργασία είναι μια επισφράγιση της μακρόχρονης αδελφικής φιλίας που συνδέει τον συνθέτη με τους ποιητές και συντελεστές του δίσκου.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Ανδρέας Α.Αρτέμης μελοποιεί από τη δεκαετία του 1980 και σύγχρονες ποιητικές φωνές, ένα δύσκολο εγχείρημα που στόχο έχει να αναδείξει το εσώτερο διάστημα της μουσικοποιητικής τέχνης.
Ανδρέας Α.Αρτέμης
Ο μουσικοσυνθέτης Λογοτέχνης Ανδρέας Α.Αρτέμης γεννήθηκε στην Κύπρο. Απαριθμεί εδώ και τριάντα χρόνια ένα μεγάλο αριθμό εμφανίσεων στη Κύπρο και στο εξωτερικό με δικές του συνθέσεις. Η ενασχόληση του με την μελοποιημένη ποίηση είναι συνδεδεμένη με τη φόρμα των φωνητικών ερμηνευτικών δυνατοτήτων του, που προσφέρονται λόγω ηχοχρώματος της ίδιας της φωνής του.
Επεξηγηματικά να πούμε ότι σε όλο το φάσμα της συνθετικής δραστηριότητας του Ανδρέα Αρτέμη, κυριαρχεί η ερμηνεία της ποίησης μαζί με τη μουσική της. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 15 βιβλία του ανάμεσα τους ποιητικά ,θεατρικά και άλλα .Από το 2000 μέχρι το 2017 έχει εκδώσει σε δικές του παραγωγές 19 ψηφιακούς δίσκους. Είναι και δάσκαλος Φωνητικών μαθημάτων. Είναι επίσης ο εμπνευστής του Φωνητικού Συνόλου “Ηχώ”που αποτελείται από μαθητές του. Εργάζεται ως παραγωγός -παρουσιαστής σε Ραδιοφωνικούς σταθμούς κι αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά με στόχο πάντα την ανάδειξη της Ελληνικής ψυχής της Κύπρου. Οι Μουσικές του Συνθέσεις αποκαλύπτουν πάντα τη «διάθεση διαπλεκόμενων ηχοχρωματικών» ηλεκτρονικών εντάσεων με τη χρήση ενίοτε και «κλασσικών μουσικών οργάνων..» .(K.P)
Δημήτρης Καραμβάλης:
Ο Δημήτρης Καραμβάλης γεννήθηκε στο Καμερούν το 1953,κατάγεται όμως από την Γέρα της Λέσβου κι είναι ανηψιός του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη. Σπούδασε νομικά και δημοσιογραφία εξασκώντας το επάγγελμα του νομικού ως επίτιμος δικηγόρος.
Ποιητής ,δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας μέλος πολλών λογοτεχνικών εταιρειών στην Ελλάδα.
Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί σε πολλά βιβλία μελέτες, δοκίμια, κριτικές και ποίηση του. Επίσης ασχολείται με την ζωγραφική και τη μουσική.
Μαριάννα Βλάχου Καραμβάλη:
Η Μαριάννα Βλάχου Καραμβάλη γεννήθηκε στην Αθήνα.Κατάγεται από την Ευρυτανία και διετέλεσε επίτιμος δικηγόρος με σπουδές στο εξωτερικό.
Έχει εκδώσει τρείς ποιητικές συλλογές ,αλλά μεγάλο μέρος του έργου της παραμένει ανεκδοτο.Ποιήματα της έχουν μεταφραστεί στ’ αγγλικά,Ιταλικά και Πολωνικά.Με τη φωνή της έχει ντύσει πολλές λογοτεχνικές εκδηλώσεις.
Ποιήματα της έχουν μελοποιηθεί από τον Ανδρέα Α. Αρτέμη και τον σύζυγο της Δημήτρη Καραμβάλη.
ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΔΟΝ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΨΕΙ:
ΑΝΔΡΕΑΣ Α.ΑΡΤΕΜΗΣ:
«ΤΟ ΕΝΔΟΝ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ»
σε ποίηση:
Μαριάννας Βλάχου Καραμβάλη
και Δημήτρη Καραμβάλη.
(έκδοση ανεξάρτητης παραγωγής 2017)
Πρόκειται για υψηλές πτήσεις συνθετικών κι ερμηνευτικών συλλήψεων του μουσικοσυνθέτη κι ερμηνευτή Ανδρέα Α. Αρτέμη δοσμένα όλα και τα δεκατέσσερα κομμάτια του νέου του ψηφιακού δίσκου με αόρατα αποσιωπητικά ελεύθερου τονικού αισθήματος, χωρίς φανφάρες έξω από την ρυθμοποιϊα της σημερινής εποχής που διεκδικεί άλλα μοντέλα ακουσμάτων.
Ο συνθέτης κι ερμηνευτής Ανδρέας Αρτέμης μεταφράζει στο σφυγμό των ποιημάτων που μελοποιεί βαθειά συναισθήματα για να μας αποκαλύψει τελικά,αυτό που αισθάνεται.Ακολουθεί τη μουσική δονητική κάθε λέξης της ποιήτριας Μαριάννας Βλάχου Καραμβάλη και του Δημήτρη Καραμβάλη,με ένα τρόπο συνθετικό κι ερμηνευτικό,πλούσιο σε ηχοχρώματα και συναισθήματα.
Οι νέες εμπνεύσεις του συνθέτη που μας έχει συνηθίσει και σε προηγούμενες παραγωγές δίσκων με έργα του,καταφεύγει στον κοινό κώδικα της γλώσσας και μουσικής στην πιο υψηλή μουσική της διάρθρωση.Πως θα μπορούσε άλλωστε να εξαιρεθεί η ποίηση από έναν μουσικό πού ξέρει να σταθμίζει το ειδικό βάρος των λέξεων όντας κι ο ίδιος ποιητής.Ξέρει να τιμά μουσικά τη μετασχηματιστική ισχύ της ποίησης, να αποδεσμεύει την κρυφή της δύναμη και να δίνει χάρις στην υψηλή ποιητική νοημοσύνη, μελοποιώντας εις βάθος τη σύγχρονη ελληνική ποίηση-ένα δύσκολο εγχείρημα θα έλεγα, σε μια εποχή μας που ίσως έχει ανάγκη επαναπροσδιορισμού: μουσικής και ποίησης…
Τα τραγούδια του δίσκου επτά συν επτά μελοποιημένα ποιήματα-κάθαρσης,κινούνται,σε ένα ύφος ανεπιτήδευτου, απλότητας και λιτότητας Η μελοποίηση της ποίησης άλλωστε είναι επιπλέον όσων προαναφέρθηκαν και μια άσκηση για τον ίδιο τον Ανδρέα Αρτέμη, μια θητεία μνήμης προσωπικής και συλλογικής, αφού η μελοποιημένη ποίηση κορυφώνεται στο έργο του, περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην τριαντάχρονη πορεία του.
Καλοτάξιδη να είναι λοιπόν η νέα εργασία συνθέτη και ποιητών. Είθε να μαγέψουν το κοινό τους και να αιχμαλωτίσουν το ενδιαφέρον των εκλεκτών εκείνων ακροατών θαυμαστών της μουσικοποιητικής τέχνης ,καθώς το ίδιο το έργο θα αναμετριέται με την αιωνιότητα μέσα απ’ τον έρωτα και μέσα από την αλήθεια… από «το ένδον της μνήμης»-έργο ανάμεσα σε εμάς όλους και τον χρόνο, ανάμεσα στην αλήθεια και τη μνήμη.
Ευγένιος Χόρν
Εθνομουσικολόγος
Γερμανία 2017
====================================
ΑΝΔΡΕΑΣ Α.ΑΡΤΕΜΗΣ:
«ΤΟ ΕΝΔΟΝ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ»
σε ποίηση:
Μαριάννας Βλάχου Καραμβάλη
και Δημήτρη Καραμβάλη.
Γράφει ο Χρήστος Μαυρής:
ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟΝ ''ΙΑΝΟ'' ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
Την Τετάρτη 10.5.2017, παρουσιάσθηκε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του ''ΙΑΝΟΥ'' (επί της Σταδίου) η νέα δισκογραφική δουλειά του Ελληνοκύπριου μουσικοσυνθέτη Ανδρέα Α. Αρτέμη, πάνω σε ποίηση των γνωστών Ελλήνων ποιητών Μαρίνας και Δημήτρη Καραμβάλη. Ήταν μία βραδιά που περιλάμβανε ομιλίες για τους τιμώμενους, (ποιητές και μουσικοσυνθέτη), με απαγγελίες από τους ίδιους τους ποιητές και στη συνέχεια ζωντανή ερμηνεία όλων των τραγουδιών του δίσκου. Εντύπωση προκάλεσε η αθρόα προσέλευση του κοινού στην εκδήλωση που υπολογίζεται ότι τα άτομα που την παρακολούθησαν ξεπερνούσαν τα 300! Έγινε πραγματικά το αδιαχώρητο. Ήταν εκεί λογοτέχνες (ποιητές και πεζογράφοι), μουσικοί, δημοσιογράφοι, Ακαδημαϊκοί, μέλη του Λυκείου Ελληνίδων, μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και πολλοί άλλοι.
Είχα αποδεχθεί την τιμητική πρόσκληση του φίλου-μου Ανδρέα Αρτέμη και παρέστηκα στην εκδήλωση (ο μόνος από την Κύπρο) για να πω δύο κουβέντες (σε αυστηρά χρονικά πλαίσια) για τον ίδιο και το έργο-του.
ΠΡΟΙΚΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΤΕΜΗΣ
Έχει ειπωθεί, κυρίες και κύριοι-αγαπητοί φίλοι, κατ’ επανάληψη-και καλά ειπώθηκε-πως η πλατειά διάδοση και αναγνώριση της σύγχρονης Ελληνικής ποίησης, σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, οφείλει τα μέγιστα στη μουσική.
Για την ακρίβειαν οφείλει χάριτας στους εμπνευσμένους μουσικούς που έσκυψαν με πραγματική αγάπη πάνω στη δουλειά των σύγχρονων Ελλήνων ποιητών όπου, αφού πάντρεψαν την ποίηση αρμονικά με τη μουσική-τους, στη συνέχεια άφησαν το δημιούργημά-τους να παραβγεί με αξιώσεις στα σταυροδρόμια και τις λεωφόρους του παγκόσμιου πολιτισμού.
Είναι δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες, τα ονόματα των Ελλήνων ποιητών, μειζόνων ή ελασσόνων, που δέχθηκαν τις ευεργετικές ικανότητες των συνθετών και της μουσικής-τους.
Ενδεικτικά και επιλεκτικά αναφέρω τη μεγάλη βοήθεια που δέχθηκε η ποίηση του Σεφέρη, του Ελύτη και του Ρίτσου από τη μουσική του Θεοδωράκη.
Ένας τέτοιος εμπνευσμένος μουσικός είναι και ο Ανδρέας Αρτέμης, τον οποίο τιμούμε απόψε και που θα έχουμε την χαρά σε λίγο να ακούσουμε τις δημιουργίες-του.
Ο Ανδρέας Αρτέμης, όπως είναι γνωστό, έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα 19 ψηφιακούς δίσκους, οι οποίοι περιέχουν δική-του μουσική. Μουσική όμως που έχει γραφτεί από αφορμή την ποίηση. Δηλαδή εργάζεται σχεδόν άπάνω σε ποιητικά κείμενα. Υπολογίζω πως έχει μελοποιήσει μέχρι σήμερα ποιήματα 200 ή και περισσότερων ποιητών. Ποιήματα σε παραδοσιακή μορφή ή σε ελεύθερο στίχο.
Και εδώ, πιστεύω, δικαιωματικά ανήκει στον Ανδρέα Αρτέμη μια πανελλήνια πρωτιά. Η πρωτιά του μουσικοσυνθέτη που έχει μελοποιήσει τους περισσότερους Έλληνες ποιητές.
Αναφέρω κάποια ονόματα: Σαπφώ, Καρυωτάκης, Μυρτιώτισσα, Λαπαθιώτης, Μαρία Πολυδούρη, Ρίτα Μπούμη-Παπά, Δημήτρης Ιατρόπουλος, Θεοδόσης Πιερίδης, Κώστας Ουράνης, Μάνος Κράλης, Τεύκρος Ανθίας, Γαλάτεια Καζαντζάκη, Χριστόδουλος Γαλατόπουλος, Γιάννης Σκαρίμπας, Μενέλαος Λουντέμης, Νίκος Καζαντζάκης, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης κ.ά..
Από τη συνεργασία που είχα μαζί-του τα τελευταία χρόνια διαπίστωσα με έκπληξη πως είναι ένας άνθρωπος που αναπνέει και ζει για τη μουσική. Ειλικρινά, είναι σκυμμένος πάνω από το πιάνο-του από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Δηλαδή, θέλω να επισημάνω πως τον Ανδρέα Αρτέμη ως δημιουργό τον διέπουν δυο βασικές αρχές, οι οποίες είναι το πάθος και η αγάπη. Πάθος για τη μουσική και αγάπη για τους ποιητές.
Είναι σίγουρα προικισμένος και χαρισματικός μουσικοσυνθέτης, πιστοποιημένος με την κόκκινη σφραγίδα της Θείας Δωρεάς. Και αυτό γιατί η μουσική-του, αλλά και η φωνή-του, έρχονται από τα βάθη του μυστηρίου, της αγάπης και της ιστορίας.
Υπό αυτή την έννοια έχει κατορθώσει να δημιουργήσει γνήσια μουσικά έργα, μέσα στα οποία είναι αποτυπωμένος ο ελληνικός ουρανός, η ελληνική θάλασσα και ο ελληνικός πολιτισμός. Γενικά το ελληνικό φως. Είναι μουσικά έργα που αιφνιδιάζουν και καταπλήσσουν τους ακροατές-τους για την υψηλή ποιότητα της τέχνης που περιέχουν.
Με άλλα λόγια, η μουσική-του γαληνεύει και ανορθώνει τις γονατισμένες ψυχές-μας που αντιπαλεύουν καθημερινά και αδιάκοπα μέσα σ’ ένα άγρια τρικυμισμένο κόσμο.
Είναι μουσική που μπορεί να μας οδηγήσει από το πυκνό σκοτάδι στο άπλετο φως, από την πίκρα και την απογοήτευση στην χαρά και την αισιοδοξία.
Προσωπικά, υποκλίνομαι στο μεγάλο ταλέντο-του, την ανεξάντλητη όρεξή-του για δημιουργία και τη σεμνότητά-του.
Ενώπιον-σας σήμερα δηλώνω με εντιμότητα πως είμαι υπερήφανος που τον έχω φίλο-μου.
Χρήστος Μαυρής
Δημοσιογράφος, ποιητής ,μελετητής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)