Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Πέμπτη 2 Μαρτίου 2023

Κώστας Καραΐσκος. Σκυλολόι και funeral pass...

 Κώστας Καραΐσκος 22 ώρ. 

Πέφτω νά κοιμηθῶ, νά ἡσυχάσω ἀπό τή φρίκη πού ἀπό τό πρωί μᾶς μαστιγώνει, καί τί ὄνειρο βλέπω; Ἔγινε, λέει, λαϊκός ξεσηκωμός καί ὅλος ὁ κόσμος κατέβηκε στούς δρόμους. Μιά γ@μημένη μέρα δέν πῆγε κανένας στή δουλειά, στό καφενεῖο, στήν ἀγορά ἀλλά πῆγε ἔξω ἀπό τόν ΟΣΕ, τά ὑπουργεῖα, τά κομματικά γραφεῖα καί τά ἔκανε ὅλα ἴσωμα. Οἱ ἀστυνομικοί ἀρνήθηκαν νά γίνουν μπάτσοι τοῦ καθεστῶτος, δέν χτύπησαν τά ἀδέρφια τους. Γίνανε λαϊκές ἐπιτροπές, πετάχτηκαν στίς φυλακές ὅλα τά κομματόσκυλα. Ἡ μαφία τοῦ Μαξίμου σωριάστηκε στά σκατά της. Συνελήφθη μέ κατηγορητήριο τίς φωτογραφίες τῶν χαμένων παιδιῶν, τῶν κομμένων ποδιῶν, τῶν καμένων κορμιῶν.
Ἦταν, λέει, ἡ θυσία πού χρειαζόταν ἡ πατρίδα γιά νά πετάξει ἀπό πάνω της τό σιχαμερό σύστημα ἐξουσίας: προδότες, παιδεραστές, κοκαϊνομανεῖς, ξεπουλητάρια πολιτικοί, δικαστές, ἐπιχειρηματίες, τραπεζίτες, μηντιάρχες, τσιράκια πάσης φύσεως...
Ξυπνάω καί ἀντιλαμβάνομαι πώς ἦταν μόνο ὄνειρο. Τό σκυλολόι εἶναι ἀκόμα ἐκεῖ, ἐμεῖς ὅλοι κουρνιασμένοι στό κοτέτσι κι ὁ Μητσοτάκης νά ἀνακοινώνει τό funeral pass...

Κώστας Καραΐσκος

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑ- ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ. Λιλη Παντα

 Λιλη Παντα

21 ώρ. 
Συγνωμη παιδια 🥲
Έκοψες εισιτήριο στο πρώτο βαγόνι, κουπέ 8,θέση 12.
Δεν σκέφτεσαι την διαδρομή, αυτή είναι πια μία συνήθεια εβδομαδιαία ,σχεδόν.
Σκέφτεσαι περισσότερο τί θα κάνεις όταν φτάσεις στον προορισμό σου.
Ποιούς φίλους θα δεις, το πρόγραμμα της επόμενης μέρας στην σχολή.
Στον σταθμό λίγο πολύ όλοι" γνωρίζεστε φατσικά".
Τα ίδια σχεδόν πρόσωπα κάθε φορά μετά από σαββατοκύριακα, διακοπές, τριήμερα.
Είναι πλέον ρουτίνα το ταξίδι.
Φοράς τα ακουστικά, για να αποφύγεις τα πολλά πολλά με τους συνεπιβάτες και υπολογίζεις ότι σε μισή ώρα, το πολύ, θα είσαι στον προορισμό σου.
Σκοτάδι, κρύο, κραυγές,συντρίμμια, φωτιές, καπνοί, σειρήνες!
Σκέφτεσαι την μάνα σου που θα αγωνιά, τον πατέρα σου που θα τρέχει, σαν τρελός, με το αυτοκίνητο...για να έρθει να σε βρει...
Κρυώνεις πολύ..πονάς..πονάνε κι άλλοι.
Κάποιος κοντά σου έχει πεθάνει..μάλλον!
Σκέφτεσαι ότι κι εσύ έχεις πεθάνει...μάλλον.... και βρίσκεσαι στην κόλαση.
Θυμάσαι, την χαρά που είχαν όλοι, όταν πέρασες με επιτυχία στο Πανεπιστήμιο της Λάρισας.
Τότε νόμιζες ότι ορίζεις την μοίρα σου...!
Μετά σκέφτεσαι το κορίτσι σου που θα σε περιμένει...!
" Μα πού είναι κάποιος να σου δώσει λίγο νερό? "
Κρυώνεις, δεν μπορείς να πάρεις ανάσα από τους καπνούς.
Κάτι είναι λάθος σε όλο αυτό...είναι όνειρο...μάλλον!
Όχι, εφιάλτης είναι...σίγουρα!
Δεν αισθάνεσαι τα πόδια σου και σιγά σιγά ούτε η σκέψη σου είναι καθαρή.
Πώς να αντέξει το μυαλό τόσες εικόνες, τόση φρίκη, τόσο πόνο...!
Ένα κουμπί, ένα γ@μ@μ@νο κουμπί, άλλαξε ολόκληρη την ζωή σου.
Ένα σύστημα, ένα ολόκληρο σύστημα που με ένα κουμπί ξέρει τί τρως,πού μένεις, τί χρωστάς, και δεν ξέρει να προστατέψει την ζωή σου.
Γιατί η ζωή σου είναι πολύ φθηνή, ενώ το κουμπί είναι πολύ ακριβό...κάποιοι έβαλαν τις δικές τους προτεραιότητες πάνω από τις δικές σου.
Και ξέρεις γιατί?
Γιατί αυτοί δεν θα μπούνε ποτέ σε τραίνο, ούτε σε λεωφορείο..γιατί αυτοί είναι σημαντικότεροι από εσένα.
Γιατί μία συγνώμη δεν τους κοστίζει τίποτα, γιατί θα υπάρχει πάντα το εξιλαστήριο θύμα για την βρώμικη δουλειά.
Γιατί θα γίνεις ένα νούμερο, σ'ένα δυστύχημα,ανάμεσα σε πολλούς άλλους.
Γι'αυτούς θα είσαι ένας αριθμός σε μία στατιστική αργότερα..!
Γιατί δεν θα δούνε ποτέ την μάνα σου στο πρόσωπο όταν θα ουρλιάζει από τον πόνο...γιατί αυτή έχασε ότι πολυτιμότερο είχε...!
Γι' Αυτήν είσαι ήσουν και θα είσαι το παιδί της...όχι ένας τυχαίος αριθμός.
Σ'ένα ταξίδι ρουτίνας, σε μία διαδρομή που την έκανες σχεδόν πάντα μετά από ένα σαββατοκύριακο, γιορτές, αργίες...!
Συγνώμη για όλο αυτό αλλά με πνίγει ο θυμός,η αγανάκτηση ... Μια χώρα που δεν σέβεται τη ζωή των πολιτών της πρέπει άμεσα να ισοπεδωθεί και να χτιστεί σε καινούργια,πιο γερά θεμέλια.... Λυπάμαι, ειλικρινά λυπάμαι πολύ , όλες οι μάνες σήμερα κλαίνε για αυτά τα παιδιά σαν να ήταν δικά τους. Κανείς να μην ζει τέτοιο πόνο 😭😭😭😭😭
Αθώες μου ψυχουλες,βιαστικατε να γίνετε άγγελοι στον ουρανό... Συγνώμη που δεν προλάβατε να ζήσετε,συγνώμη που με την αδιαφορία κάποιων σας στείλαμε στον θάνατο, ΣΥΓΝΏΜΗ...
Χρυσή Χρύσα Κούτλα
Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, τρένο, εξωτερικοί χώροι και κείμενο που λέει "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ antivirus"
Όλες οι αντιδράσεις:
Εσείς, Chrysoula Nerantzouli, Γεώργιος Εργείλαος Τσιπάς και 67 ακόμη

Τετάρτη 1 Μαρτίου 2023

«Τσούρμο ανοήτων οι ηγέτες της Ευρώπης»

Μεσημεριανό Δελτίο Ειδήσεων 01/03/2023 | OPEN TV

ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΙ- Δημήτρης Πατέλης

 Δημήτρης Πατέλης

3 ημ. 
Δεν υπάρχει πρόεδρος των ΗΠΑ τα χέρια του οποίου δεν είναι βαμμένα στο αίμα λαών της αλλοδαπής. Εδώ ενδεικτικά οι εν ζωή πρόεδροι των 🇺🇸ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ, Μπιλ Κλίντον, Τζορτζ Μπους, Τζορτζ Μπους-υιός, Μπαράκ Ομπάμα και κατάλογοι των χωρών στις οποίες διεξήχθησαν πόλεμοι υπό τους προέδρους αυτούς λόγω εισβολής των ΗΠΑ ή άλλων ενεργειών των ΗΠΑ.
Κύριε Μπλίνκεν;
📍Ως προς τον αριθμό των πολέμων σχεδόν σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο οι ΗΠΑ ξεπερνούν κατά πολύ οποιοδήποτε άλλο κράτος, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, της Λ.Δ. Κίνας, της Λ.Δ. Κορέας κ.λπ..
📍Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά τον τεράστιο αριθμό των πολεμικών επιχειρήσεων, οι ΗΠΑ έχουν κηρύξει επίσημα τον πόλεμο μόνο 11 φορές.
📍 Τις περισσότερες φορές, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ ήταν βίαιες επεμβάσεις που παραβίαζαν το διεθνές δίκαιο. Πολλές από αυτές τις επεμβάσεις είχαν ως αποτέλεσμα πολλές αδικαιολόγητες απώλειες αμάχων, την καταστροφή υποδομών και, κατά συνέπεια, την καταβύθιση ολόκληρων χωρών στο χάος.
Μπορεί να είναι εικόνα 5 άτομα και κείμενο που λέει "There has been no American president who has not engaged in wars and murders outside of the US borders. those of them who are now alive had their bloody hands involved in wars in the countries mentioned below FB.com/BarackObama Balkans Iraq Sudan Rwanda -Salvador Guatemala Angola Afghanistan Gulf War NAE Panama 209901 Somalia libya Syria Yemen Afghanistan Ukraine Iraq Afghanistan Soviet Union Carter Clinton George H. W. Bush George W.Bush W. Bush Obama"
Όλες οι αντιδράσεις:
Εσείς, Γιώτα Ματέρη και 111 ακόμη

ΤΡΑΓΩΔΙΑ... Η απόσταση μεγαλώνει ανάμεσα στην τεχνολογία και το ελληνικό πολιτικό σύστημα.

 Costas Tsiantis

1 λ. 
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Φίλοι
ΤΡΑΓΩΔΙΑ... Η απόσταση μεγαλώνει ανάμεσα στην τεχνολογία και το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Καλά τα 180 km/h, αλλά με τί συστήματα ελέγχου?..

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2023

ΕΚΘΕΣΗ Rand

ΕΚΘΕΣΗ Rand  

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΟΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΙΣ ΕΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ&ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Γιώργος Ρωμανός: Μακελειό! Πόσες χιλιάδες νεκρούς θα αντέξουν ακόμα οι α...

Πέτρος Αξαόπουλος- ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 2023

 

Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα, όρθια άτομα, άτομα που παίζουν μουσικά όργανα, εξωτερικοί χώροι και κείμενο που λέει "Καθαρά Δευτέρα Κόρωνος 2023"
Καθαρά Δευτέρα 2023. Η Κόρωνος έχει καλέσει ντόπιους και ξένους για να γιορτάσουν μαζί την ημέρα αυτή. Η πυκνή κατσιφόρα δεν στάθηκε εμπόδιο στο πρόγραμμά μας, ενώ οι έντονοι ήχοι των κουδουνιών και η μυρωδιά της λαγάνας από τον τοπικό φούρνο, μας καλωσορίζουν φθάνοντας μέσα στο χωριό. Καθίσαμε κάτω από τον πλάτανο της Αγ. Μαρίνας, που υπομονετικά τόσα χρόνια φιλοξενεί όλες τις θρησκευτικές και γενικά τις εορταστικές εκδηλώσεις. Η τσαμπούνα και το τουμπάκι έχουν ξεκινήσει να δίνουν τους ωραίους ήχους τους, θυμίζοντάς μας τις εποχές στο χωριό που την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας στα περισσότερα δώματα και τις αυλές, με αυτούς τους ήχους ξεκίναγαν αυθόρμητα το χορό. Τα νηστήσιμα, πλουσιοπάροχα σερβίρονται σε όλα τα τραπέζια ενώ το κρασί ρέει άφθονο. Ένα μεγάλο εύγε στον πολιτιστικό σύλλογο της Κορώνου, αλλά και σε όλες και όλους που συνεισέφεραν σε αυτή την εορταστική εκδήλωση.

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)