Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2019

Stamatis Spanoudakis Σταμάτης Σπανουδάκης

Δεν θα έγραφα αυτά τα λίγα λόγια, αν δεν έβλεπα και άκουγα τι, αλλά κυρίως ποιοί μας ετοιμάζουν τις γιορτές, για το 1821. Πόσο απροκάλυπτα πιά, δυστυχώς όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις μας και τα υπάκουα παρακλάδια και παπαγαλάκια τους, με το πρόσχημα της εορτής των 200 χρόνων, προσπαθούν και εκ’ δεξιών πια τώρα, να πληγώσουν και να γκρεμίσουν, όλα όσα είμαστε, πιστεύουμε και αγαπάμε. Καλύτερα να ανέθεταν τις γιορτές τους, στο Τουρκικό υπουργείο πολιτισμού, αν βέβαια υπάρχει κάτι τέτοιο.
Οι Τούρκοι τουλάχιστον, θα σεβόντουσαν νομίζω αυτήν την ηρωική χούφτα ανθρώπων, που γονάτισε «για του Χριστού την πίστη την αγία», την «παντοδύναμη» αυτοκρατορία τους.
Κρίμα Νέα δημοκρατία, κρίμα κύριε πρωθυπουργέ, κρίμα πρόεδρε της παρ’ ολίγον δημοκρατίας, κρίμα και λοιπές πολιτικές, αδύναμες δυνάμεις.
Μα που πήγαν οι Έλληνες; Πάντως όχι στην βουλή.

Αυτά τα λίγα περί των εορτών και των ανθρώπων που θα μας «διδάξουν» την «πραγματική» ιστορία μας.
Πως βρε παιδιά μου, θα καταφέρετε να βγάλετε απο το αίμα μας, την Ελλάδα πού κυλάει; τούς ήρωες, τους αγωνιστές, τους Αγίους, και τελικά τον ίδιο τον Χριστό; Το Α και το Ω; Ποιοί είστε; ποιόν αντιπροσωπεύετε;

Αυτά γι’ αυτούς λοιπόν, που ένα γλυκό γαλανόλευκο αεράκι θα στείλει κάποια στιγμή, στο έρημο και μοναχικό σπίτι τους, να αναλογίζονται τα «περασμένα μεγαλεία» τους και ελπίζω, το τί «προσέφεραν» στην πατρίδα τους.
Στα δικά μας τώρα. Εγώ όπως ξέρετε γράφω για το 1821. Σάς έπαιξα και ένα απόσπασμα τον Οκτώβριο στο Ηρώδειο. Γράφω και για να απαντήσω σε όλους αυτούς και πολλούς άλλους, με το μόνο όπλο που διαθέτω. Την μουσική. Κυρίως όμως, για να τιμήσω πραγματικά το 1821. Όπως κάνω χρόνια τώρα για τον Αλέξανδρο, τον Ιωάννη, τον Κων/νο Παλαιολόγο, τον Πλαστήρα, την Πόλη, την Σμύρνη, την Ηλιοποτισμένη, και βέβαια την Δέσποινα και τον Χριστό.
Και με την ματαιοδοξία του καλλιτέχνη, αλλά και την σιγουρία του μουσικού μου παρελθόντος, ελπίζω ότι όταν η σκόνη κατακαθήσει και έκαστος κατεργάρης επιστρέψει στον πάγκο του, αυτή η μουσική θα μείνει στα αυτιά και τις ψυχές σας. Και των παιδιών σας.
Σαν προσευχή, σαν γαλάζια κυματιστή ανεπαίσθητη αύρα, ελληνικού δειλινού.
Πάντα Θεού θέλοντος.
Stamatis Spanoudakis Σταμάτης Σπανουδάκης (OFFICIAL)
Μουσικός/Συγκρότημα
Μάθετε περισσότερα
Stamatis Spanoudakis Σταμάτης Σπανουδάκης (OFFICIAL)
19 λεπτά
Δεν θα έγραφα αυτά τα λίγα λόγια, αν δεν έβλεπα και άκουγα τι, αλλά κυρίως ποιοί μας ετοιμάζουν τις γιορτές, για το 1821. Πόσο απροκάλυπτα πιά, δυστυχώς όλες αν...
Δείτε περισσότερα
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Το διεφθαρμένο τρίγωνο της Novartis: Γιατροί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι


TVXS.GR
Το διεφθαρμένο τρίγωνο της Novartis: Γιατροί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι
Μια εκδήλωση «αυστηρά ακατάλληλα για διεφθαρμένους» διοργάνωσε το Tvxs.gr στον κινηματογράφο «Τριανόν», όπου προβλήθηκε το αποκαλυπτικό ελβετικό ντοκιμαντέρ «Η Στρ....

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019

Για άλλη μια φορά συγκλονιστικός Σταμάτης Σπανουδάκης:

''Ναί λοιπόν,ζώ σ” αυτήν την χώρα.

Μ” αυτούς τούς τόσο διαφορετικούς, από εμένα τουλάχιστον, ανθρώπους, πολιτικούς, παράγοντες και τηλεπερσόνες.
Ποτέ στην ζωή μου, δέν είχα σε υπόληψη, τούς έξυπνους, τούς σπουδασμένους, τούς λαοφιλείς, η τού επώνυμους.

Άλλωστε αυτοί είναι που καθημερινά, καταστρέφουν ότι αγγίζω κι” ότι αγαπώ. Την ιστορία μας, την γλυκειά Πόλη, την αγαπημένη Σμύρνη, το χιλιόχρονο Βυζάντιο, την πίστη, την ψυχή την παλληκαριά τελικά, του να είσαι Έλληνας.

Σέβομαι και αποζητώ, τούς απλούς, τούς αμόρφωτους, τους ταπεινούς και τίς καθαρές καρδιές. Αυτοί μας λείπουν, αυτοί μας βαστάνε.
Λόγω αυτών, υπάρχουμε ακόμα.
Είναι τόσο εύκολο να καταλάβετε τούς σκάρτους, τούς δήθεν.
Θα τούς βλέπετε παντού, θα έχουν γνώμη γι όλα, θα έχουν εξουσία,
θα παίζεται παντού η μουσική τους, ή η όποια τέχνη τους, αλλά αυτά που θα λένε η θα κάνουν, δεν θα σας χαρίζουν ούτε μια στιγμή χαράς, κατάνυξης η ευλογίας. 
Δεν θα σας ξεκολλήσουν στιγμή, από το χώμα. Εκεί σας θέλουν, για να άρχουν στον «λαό», στο «κοινό» τους.
«Δείχνουν νικητές κι” είναι νικημένοι, δείχνουν ζωντανοί κι” είναι πεθαμένοι».

 Οι άλλοι τώρα, αυτοί που απέχουν ή τούς απέχουν σκοπίμως, είναι αυτοί που πρέπει να ψάξετε, για να αναπαυθείτε κοντά τους. Για να τούς μιμηθείτε, να τούς καταλάβετε και να τους αγαπήσετε.
Αυτοί κρατάνε την Ελλάδα, αυτοί θα την σηκώσουν πάλι ψηλά, στην θέση που της αξίζει.
Να δώσει ο Θεός να το ζήσω κι” εγώ κοντά τους.
Κοντά στήν κρυφή τους μεγαλοσύνη, την υγειή αβεβαιότητα τους και την ύστατη ταπείνωση μπροστά, στην μητέρα πατρίδα.
Ζεί η Ελλάδα και θα ζεί, κόντρα στούς άφρονες ηγέτες και εφιάλτες, γιατί έχει από γεννησιμιού της, αγκαλιάσει το αληθινό όνειρο.
Έχει ανδρωθεί, με το Θείο γάλα. Έχει προδοθεί, έχει πονέσει και πονάει ακόμη. «Δέν υπάρχει αγάπη, δίχως πόνο».

Ο Θεός μαζί μας λοιπόν, κι εμείς μικρά παιδιά, στήν απλωμένη ζεστή αγκαλιά Του. Και οι στρατιές τών αγγέλων Του, ας δείξουν για λίγο και σ” εμάς τούς ολιγόπιστους, τα γλυκά, νικητήρια και αποφασισμένα,πρόσωπά τους.
Αμήν, Αμήν, Αμήν!

Πηγή yiorgosthalassis. blogspot
Πηγή φωτογραφίας, από το διαδίκτυο.
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΑΥΡΙΟ- ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ

Παραμονή απόψε της γιορτής των Ταξιαρχών, 8 Νοεμβρίου. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΜΙΚΑΕΛΑ, ΤΟ ΜΙΧΑΗΛ, ΤΗ ΓΑΒΡΙΕΛΑ, ΤΟΝ ΓΑΒΡΙΗΛ, ΤΟΝ ΤΑΞΙΆΡΧΗ ,
ΣΕ ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ.
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ: " Της Μονής του Πανόρμου* προστάτης πέφυκας, ένθα υπάρχει παμμάκαρ ως θησαυρός δωρεών, η σεπτή και αγία Εικόνα σου. Ταξιάρχα Μιχαήλ αξιοθαύμαστε, προς ήν προστρέχει ευλαβώς ο περιούσιος Λαός, αιτών πταισμάτων τήν λύσιν, και των ψυχών σωτηρία, ω Ταξιάρχα μεσιτείαις Σου." (Μια ιδιαίτερη βυζαντινή απόδοση). Δωδεκάνησα , Νήσος ΣΥΜΗ.
YOUTUBE.COM
Απολυτίκιον Αρχάγγελου Μιχαήλ του Πανορμίτη / Archangel Michael of Panormitis Apolitikio
Byzantine Arc " Της Μονής του Πανόρμου προστάτης πέφυκας, ένθα υπάρχει παμμάκαρ ως θησαυρός δωρεών, η σεπτή και αγία Εικόνα σου. Ταξιάρχα Μιχαήλ αξιοθαύμαστε...
Costas Tsiantis
1 σχόλιο
Μου αρέσει!
ΣχόλιοΚοινοποιήστε
Σχόλια
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η παρέλαση ως αποκριάτικο δρώμενο Γιατρομανωλάκης Γιώργης 07.11.2019, 07:45

''Προφανώς ο μιλιταρισμός, οτιδήποτε και αν εννοούν με αυτό οι κυρίες που υποκρίνονται τις μαθήτριες, δεν έχει σχέση με την ελευθερία.
Ωμός η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, οι νεκροί της Αλβανίας, ο Μιχάλης από το χωριό μου, ο Γιάννης από το διπλανό, όσοι άλλοι, τόσοι και τόσοι, έμειναν εκεί στα βουνά για πάντα υπερασπιζόμενοι μια Ελλάδα και μια ζωή αξιοπρεπή και ελεύθερη, αυτοί έχουν και παραέχουν σχέση με την ελευθερία. Και όχι μόνο – αυτοί που έμειναν για πάντα στα βουνά, αλλά και εκείνοι «οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες», όλοι οι νεκροί μας, όλοι οι σακατεμένοι μας, όλοι οι ανάπηροί μας, όλοι όσοι έπαθαν για μας (και οπωσδήποτε για τις ακτιβίστριες) έχουν σχέση μόνο με την ελευθερία. Αυτοί έδωσαν την ελευθερία ακόμη και σε εκείνες τις ευαίσθητες κυρίες να τους περιγελούν..


TOVIMA.GR
Η παρέλαση ως αποκριάτικο δρώμενο - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online
Πολλά έχουν γραφεί και μάλλον θα εξακολουθούν να γράφονται για εκείνο το μαθητικό (υποτίθεται) happening κατά την επίσημη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στην

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

KING OF ASINE - YouTube

YOUTUBE.COM
KING OF ASINE - YouTube
Παρ

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από π.Παναγιώτη Ευσταθίου Πρόκληση Θρησκευτικού αισθήματος;

Από π.Παναγιώτη Ευσταθίου
Πρόκληση Θρησκευτικού αισθήματος;
Με την ευκαιρία όλων αυτών που ακούστηκαν και του πρόσφατου δημιουργηθέντος θορύβου περί προκλήσεως του θρησκευτικού αισθήματος των μουσουλμάνων μεταναστών θέλω να μοιραστώ μερικές σκέψεις μαζί σας.
Σίγουρα το να προκαλείς το θρησκευτικό αίσθημα κάποιου δεν είναι μόνο απαράδεκτο αλλά και κατακριτέο.
Επίσης ο σεβασμός προς την πίστη του άλλου είναι επιβεβλημένη και Συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρέωση όλων μας στο ανεξίθρησκο Ελληνικό κράτος.

Με προβληματίζει βέβαια ότι υπάρχουν φωνές διαμαρτυρίας και καταδίκης μόνο όταν προκαλείται το θρησκευτικό αίσθημα των μουσουλμάνων, των μαρτύρων του Ιεχωβά, των δωδεκαθεϊστών και ποτέ όταν προκαλείται το θρησκευτικό αίσθημα των Ορθοδόξων Χριστιανών.
Το πρώτο εύλογο ερώτημα που γεννάται είναι γιατί όλοι αυτοί που σήμερα διαμαρτύρονται για την κατανάλωση χοιρινού κρέατος και αλκοόλ κοντά σε δομές φιλοξενίας μουσουλμάνων μεταναστών δεν ύψωσαν την φωνή τους όταν η Ένωση Αθέων καλούσε σε κρεατοφαγία την Μεγάλη Παρασκευή; Γιατί δεν υψώνουν την φωνή τους κάθε χρόνο σε εκείνο το απάνθρωπο και σαδιστικό έθιμο του αυτομαστιγώματος μουσουλμάνων σε δημόσιους χώρους μπροστά στα μάτια ακόμα και μικρών παιδιών και μεταδιδόμενο από όλα τα δελτία ειδήσεων;
Γιατί έκαναν πως δεν βλέπουν όταν θεατρικές παραστάσεις ή κινηματογραφικές ταινίες προσέβαλαν την πίστη και το θρησκευτικό αίσθημα εκατομμυρίων Ορθοδόξων Χριστιανών, με το βλάσφημο περιεχόμενό τους;

Ας μιλήσουμε όμως τώρα για ένα πιο επικίνδυνο μονοπάτι. Το τι μπορεί να θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος ή όχι είναι πολύ υποκειμενικό. Εδώ θα ήθελα να θέσω ορισμένα ερωτήματα και να καταθέσω τον προβληματισμό μου.
Μήπως αύριο θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος το χτύπημα των καμπάνων στις Εκκλησίες, οι λιτανείες των εικόνων και των Επιταφίων μας στους δρόμους;
Μήπως αύριο θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος το να υπάρχουν εικόνες στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στα δικαστήρια, σε δημόσιες υπηρεσίες;
Μήπως αύριο θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος το ότι η ενδυμασία των Ελληνίδων δεν συνάδει με τις επιταγές του Κορανίου;
Μήπως αύριο θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος το ότι δεν μπορεί μία μουσουλμάνα να συνδιαλέγεται σε μία οποιαδήποτε υπηρεσία με άνδρα και μάλιστα μη μουσουλμάνο;
Μήπως αύριο θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος το να υπάρχει χοιρινό κρέας ή αλκοόλ σε κυλικεία σχολείων ή δημόσιων υπηρεσιών;
Μήπως αύριο θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος το να υπάρχει ο Σταυρός στην Ελληνική σημαία;
Μήπως αύριο θεωρηθεί πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος το να μπορώ να φοράω δημόσια το ράσο του Ορθοδόξου κληρικού;
Θα μπορούσε να συνεχιστεί η λίστα των ερωτημάτων αλλά νομίζω ότι ήδη έχουμε προβληματιστεί για το πόσο επικίνδυνα μονοπάτια καλούμαστε να διαβούμε όταν γίνεται λόγος από πολιτικά πρόσωπα για πρόκληση θρησκευτικού αισθήματος.

Κλείνοντας θα ήθελα να θέσω ένα τελευταίο ερώτημα. Μήπως τελικά όλο αυτό γίνεται για να αποδομηθεί ότι δεν μπόρεσε να αποδομηθεί τα τελευταία χρόνια και να καταστήσει την Ελλάδα ένα αθεϊστικό - ουδετερόθρησκο κράτος με το δήθεν επιχείρημα της πρόκλησης του θρησκευτικού αισθήματος;
π. Παναγιώτης Ευσταθίου
Φωτο. Ηλιοβασίλεμα στο Αιγαίο
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΔΙΚΑΙΟ

· 5 Νοεμβρίου 
 
Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΔΙΚΑΙΟ
Αναστάτωση στο διαδίκτυο έχει προκαλέσει ο χαρακτηρισμός "κτηνωδία" του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιαννούλη για το ψήσιμο χοιρινού και την κατανάλωση αλκοόλ κοντά σε δομές προσφύγων, ο οποίος μάλιστα μίλησε για "ποινικά κολάσιμο σαδισμό".
Η δήλωσή του ανέσυρε στην μνήμη μου την "εορτή", με τίτλο Φανερός Δείπνος που διοργανώνουν ετησίως τα μέλη της Ένωσης Άθεων, ειδικά την Μεγάλη Παρασκευή. Μια εορτή που με αλαζονεία, τολμώ να πω, την διαφημίζουν κόντρα στο γενικευμένο συναίσθημα των ημερών.


Αν κάποιος/α τολμούσε την ημέρα αυτή να κριτικάρει σκληρά την επιλογή της Ένωσης Άθεων είμαι σίγουρος ότι άτομα του προοδευτικού χώρου, μπορεί και ο ίδιος ο κ. Γιαννούλης, θα έβγαιναν και θα μιλούσαν για μεσαίωνα, Ταλιμπάν, σκοταδιστές και οπισθοδρομική ελληνική κοινωνία. Το έχουν κάνει άλλωστε πολλές φορές.
Σήμερα που συμβαίνει κάτι αντίστοιχο, αλλά με διαφορετική αφετηρία και άλλο προορισμό, ως "εκ θαύματος", αυτοί που το Πάσχα θα μιλούσαν για το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση αλλάζουν θέση (κωλοτούμπα το λένε κάποιοι) και μιλάνε για "κτηνωδία"...

Θα πρέπει να καταλάβουμε κάποια πράγματα: μπορεί ο σανός να πωλείται με την οκά σε αυτή την χώρα όμως δεν είμαστε όλοι σανοφάγοι. Δεν γίνεται να είσαι ζευγάς το πρωΐ και παπάς το απόγευμα, όπως περίπου λέει και η παροιμία. Κυρίως όμως πρέπει να συμφωνήσουμε ότι η επιλεκτική ευαισθησία ΔΕΝ συνιστά δίκαιο.
Κατά τα άλλα η χώρα βουλιάζει αύτανδρη και εμείς κοιτάμε αλλού...
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)

Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)