Κώστας Τσιαντής- Σχόλιο στο άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη : ‘’ΒΡΕΙΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΙΝ ΤΟΥ ΣΟΙΜΠΛΕ’’.

 Το σχίσμα Ανατολή-Δύση, που μας ακολουθεί επί αιώνες, επανέρχεται σε κάθε ευκαιρία στο προσκήνιο, Το θέμα αυτό σήμερα, εκτός από την πνευματική του (μεταφυσική) διάσταση έχει διάσταση πρώτιστα πραγματιστική, με την έννοια ότι αφορά την οικονομία και την εθνική ανεξαρτησία της χώρας. Το ότι βρισκόμαστε στην ΕΕ δεν παρεμποδίζει, πιστεύω, να διεκδικούμε το δικαίωμά μας να συνεργαζόμαστε ισότιμα με τους λαούς της αλλά και με άλλους λαούς εκτός αυτής, όταν μέσα από τη συνεργασία αυτή εξυπηρετούνται η επιβίωση και η ανάταξη μιας χώρας που βρίσκεται σε ανθρωπιστική κρίση αλλά και υπηρετείται η εμπέδωση παγκόσμια των όρων της ειρηνικής συνύπαρξης, συνεργασίας και προόδου. Είναι ανάγκη, συνεπώς, να αξιοποιηθεί άμεσα το σκεπτικό του Μίκη Θεοδωράκη (το οποίο κακώς ερμηνεύεται από κάποιους ότι εισηγείται αποχώρηση από την ΕΕ). Είναι ανάγκη τις πολιτικές διαπραγματεύσεις και το αναπτυξιακό της σχέδιο η κυβέρνηση να τα συνδέσει άμεσα με τη δημιουργία κοινοπραξιών για την αξιοποίηση του Εθνικού μας Πλούτου, «με αντάλλαγμα οικονομικές συμφωνίες που θα μας απαλλάξουν από τον θανάσιμο εναγκαλισμό των δανειστών μας» και θα βοηθήσουν αποφασιστικά στη διεύρυνση της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Κυβέρνηση προς δανειστές: 'Αυτές είναι οι μεταρρυθμίσεις - Ότι έχει εξαγγελθεί προχωράει κανονικά' | DefenceNet.gr

Κυβέρνηση προς δανειστές: 'Αυτές είναι οι μεταρρυθμίσεις - Ότι έχει εξαγγελθεί προχωράει κανονικά'.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΚΑΛΙΟΣ-Η ιστορία γράφεται και με συμβιβασμούς

Η ιστορία γράφεται και με συμβιβασμούς.Όμως, με συμβιβασμους που την πανε μπροστά.Την ιστορία την πανε μπροστά κοινωνικές δυνάμεις με ηθικό ανάστημα και με πολιτική συνέπεια.Η  πολιτική καταξίωσή τους είναι και ηθική - ιστορική καταξίωση. Η δυσκολία είναι να μπορεί κανείς να δώσει πραγματικές λύσεις στα πραγματικά προβλήματα της χώρας, του λαού

H Τουρκία εκτός του Συστήματος Αεροπορικής Διοίκησης και Ελέγχου του ΝΑΤΟ - Τι σημαίνει αυτό για την ΠΑ | DefenceNet.gr

H Τουρκία εκτός του Συστήματος Αεροπορικής Διοίκησης και Ελέγχου του ΝΑΤΟ - Τι σημαίνει αυτό για την ΠΑ.

Κώστας Τσιαντής Σχόλιο για τις δηλώσεις του αγωνιστή Μ. Γλέζου

Δεν χρειάζεται μετά από όσα είπε η κομμουνιστική πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και ο αγωνιστής Μ. Γλέζος παρά να μηδενίσουμε ό,τι μεγάλο πάει να γεννηθεί και που συσπειρώνει την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Διασπάσαμε μια φορά και δεν αφήσαμε να συγκροτηθεί το παλλαϊκό μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α (2010), και επανερχόμαστε τώρα να διασπάσουμε το αυθόρμητα δημιουργούμενο παλαιικό μέτωπο στήριξης του αγώνα που διεξάγει η κυβέρνηση προκειμένου να βάλει σε τροχιά εφαρμογής το πρόγραμμά της. Πρόκειται για εθνικό έγκλημα, το οποίο θέλω να ελπίζω οφείλεται σε παρανόηση μόνο και κακή ερμηνεία των πραγματικών δεδομένων της διαπραγμάτευσης και των στόχων και της στρατηγικής της κυβέρνησης. Κρίμα!. Κρίμα, αριστερά και δεξιά να ακούω παντού την ίδια κριτική όμοια με εκείνη που διατυπώνει η προπαγάνδα των ενόχων μνημονιακών κυβερνητικών στελεχών και κονδυλοφόρων, που προσπαθούν να μηδενίσουν και να παραμορφώσουν το κάθε τι προκειμένου να αποσείσουν τις δικές τους βαριές ευθύνες και να επαναφέρουν την πολιτική της λιτότητας και των ολιγαρχών στο προσκήνιο! Κρίμα σ' αυτούς που δεν έχουν λίγο υπομονή και σπεύδουν να συμπράξουν στο να γίνει γεγονός η " αριστερή παρένθεση" που ήθελε ο Σαμαράς κι εξακολουθεί να θέλει ο Σόιμπλε, που είχε το θράσος να ζητήσει να φύγει ο υπουργός οικονομικών της Ελλάδας ! Η μεταφυσική αντίληψη κατατρέχει τον ελληνική πολιτική, που δεν μπορεί να βρει το δρόμο της ανάμεσα στο όραμα και τη σκληρή διεθνή πραγματικότητα Και όταν έρχεται η στιγμή που τον βρίσκει προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον οδηγήσει στο γκρεμό! 

Bloomberg: 'Τι κέρδισε η κάθε πλευρά από τη χθεσινή συμφωνία' - Το Βερολίνο επιμένει στην απαξίωση των εκλογών και των ψηφοφόρων | DefenceNet.gr

Bloomberg: 'Τι κέρδισε η κάθε πλευρά από τη χθεσινή συμφωνία' - Το Βερολίνο επιμένει στην απαξίωση των εκλογών και των ψηφοφόρων.

Κώστας Τσιαντής ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ

Η Ελλάδα αλλάζει σελίδα. Ανακτά το ρόλο του ισότιμου εταίρου στη λήψη αποφάσεων στη Ευρώπη, διεκδικεί με «τόλμη και αρετή»  το μέλλον της και ξεδιπλώνει το όραμα και τις δυνατότητές της που την επαναφέρουν στη ζωή, στην ανάπτυξη  και στην παραγωγική ευημερία. 

Ένας νέος άνεμος φυσά στις πρωτεύουσες και τις πλατείες της Ευρώπης που απελευθερώνει δυνάμεις και δυνατότητες για το ξεπέρασμα της Ολιγαρχίας, τη γεφύρωση του δημοκρατικού  ελλείμματος, την ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, με τη νέα της κυβέρνηση η Ελλάδα παίρνει την τύχη στα χέρια της. Στέκεται ορθή μέσα στο Κολοσσιαίο και ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον. Δίνει τέλος στον πολιτικό ανορθολογισμό που τη βασάνισε για πέντε χρόνια ή δεκαετίες, αφήνει πίσω τη θανατηφόρα συνταγή της λιτότητας και αποτυπώνει ισότιμα το δικό της λόγο, συγγράφοντας μαζί με τους εταίρους της το σχέδιο για την αντιμετώπιση του χρέους και την οριστική έξοδο από την κρίση.

Δίνει τέλος στο Μνημόνιο, αξιοποιώντας το τετράμηνο της ζητούμενης παράτασης για μέτρα (πρόγραμμα γέφυρα) που απορρέουν από το ίδιο το πρόγραμμά της που ψήφισε ο ελληνικός λαός. Παράλληλα διεκδικεί τη χρηματοδότηση ενός φιλόδοξου  αναπτυξιακού προγράμματος με καινοτόμο  ορθολογισμό που δεν θα επιβαρύνει τους ευρωπαϊκούς λαούς αλλά θα αξιοποιεί τους υφιστάμενους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη διεθνή συνεργασία για την οριστική έξοδό της από την κρίση - αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα συντάξει η ίδια, σύμφωνα με τις  προεκλογικές της δεσμεύσεις.   

Είναι ευτυχές γεγονός για την Ελλάδα ότι διαθέτει σήμερα μια νέα κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) από ανθρώπους με όραμα, τόλμη, ικανότητες, ήθος και  πάθος προσφοράς στην πατρίδα και το λαό. Οι άνθρωποι αυτοί εμπνέουν αξιοπιστία και δεν είναι τυχαίο ότι το 80% του ελληνικού λαού προσβλέπει κι ελπίζει σ’ αυτή την κυβέρνηση.

Δεν είμαι προσωπολάτρης, αλλά δεν μπορώ να μην ξεχωρίσω το ρόλο του Βαρουφάκη σ’ αυτή την κοινωνική ανατροπή, όπως δεν μπορώ να μην εξάρω το πολιτικό αισθητήριο του πρωθυπουργού  που τόσο πολλά στήριξε πάνω του.  

Ο άνθρωπος αυτός (Βαρουφάκης) ανέτρεψε (μαζί με τον Τσίπρα) την αρνητική αντίληψη που επικρατούσε διεθνώς για τη χώρα μας και εξέπληξε τους πάντες σε Ευρώπη, ΗΠΑ κ.ά. αποκαλύπτοντας την αλήθεια των πραγμάτων με την αποφασιστικότητά του, την παρρησία του και  τον βαθύ οικονομικο-πολιτικό και κοινωνικό ορθολογισμό του.

Ο Βαρουφάκης έχει ένα συνολικό σχέδιο στο μυαλό του για την Ελλάδα και την Ευρώπη (όπως το έχει άλλωστε καταγράψει στο βιβλίο του Μια μετριοπαθής πρόταση για την Ευρώπη), το οποίο επί πέντε χρόνια το  υποβάλλει ξανά και ξανά στη βάσανο της αντιπαράθεσης με άλλους διεθνείς οικονομολόγους νομπελίστες ή χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πλείστοι εξ αυτών δεν αδιαφόρησαν αλλά βρέθηκαν αναφανδόν στο πλευρό της Ελλάδος (με σωρεία άρθρων, συνεντεύξεων και κοινών ανακοινώσεων) κατά την περίοδο που έδινε την άνιση μάχη της στην Ευρώπη,  απέναντι στην αυστηρή πολιτική της λιτότητας που εξέφραζε κύρια η Γερμανία. Η Ελλάδα έχει σήμερα την ικανοποίηση ότι αρχίζει  επιτέλους να εισακούεται και να έχει βαρύνοντα λόγο στην οικονομική πολιτική, ενώ μέχρι σήμερα (με τις κυβερνήσεις των μνημονίων) ποιος την άκουγε και τη λογάριαζε;

Σήμερα έχουμε στην Ελλάδα το πρώτο αποφασιστικό βήμα όσον αφορά το ξετύλιγμα μιας πολιτικής που βάζει  τέλος στη λιτότητα, βάζει τέλος στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, βάζει τέλος στην αύξηση του ΦΠΑ, τελειώνει τον ΕΝΦΙΑ και δρομολογεί το Πρόγραμμα Γέφυρα, του οποίου τη λίστα με τα μέτρα θα υποβάλλει αύριο η κυβέρνηση στο ευρωγκρούπ.

Δεν αποφασίζει βέβαια μονομερώς η ελληνική κυβέρνηση, με την έννοια ότι τα μέτρα κοστολογούνται και ελέγχονται ώστε να μην ξεφεύγουν από τις δημοσιονομικές και χρηματοπιστωτικές ισορροπίες, που ο αντίκτυπός τους στην Ελλάδα έχει και αντίκτυπο στην Ευρώπη (σε χώρες-πιστωτές). Ούτε βέβαια η κυβέρνηση θα αποφασίσει μονομερώς το αναπτυξιακό  πρόγραμμα που  θα ζητήσει να χρηματοδοτηθεί από την ΕΕ και άλλες χώρες ή οργανισμούς, ωστόσο αυτή η ίδια θα είναι εκείνη που θα το σχεδιάσει και θα το συντάξει σύμφωνα με τις επαγγελίες της. Δηλαδή, αντίθετα με τις προηγούμενες κυβερνήσεις της πενταετίας, σήμερα είναι η ίδια η κυβέρνηση που χαράξει με το πρόγραμμά της την πορεία και την προοπτική για το μέλλον και την τύχη του τόπου και όχι η Τρόικα.

Είναι προφανές ότι με όσα κάνει η κυβέρνηση δεν έρχεται να ανατρέψει τον καπιταλισμό ούτε να απομακρυνθεί από την Ευρώπη. Προτείνει και  προωθεί μια πολιτική για την  ανάπτυξη, τον εκδημοκρατισμό και την κοινωνική ευημερία στην Ευρώπη, όπου έλλογα και περήφανα διεκδικώντας ανακτά τον θεσμικό ρόλο της και συμμετέχει σ’ αυτή ως ισότιμος πολιτικά εταίρος!.

Το πλήθος των παραμέτρων που υπεισέρχονται στο οικονομικο-πολιτικό μας πρόβλημα δυσκολεύουν σίγουρα  τον μη ειδικό στο να το παρακολουθήσει. Η συνέντευξη που έδωσε ο Βαρουφάκης μετά το ευρωγκρούπ πιστεύω πως βοηθάει σημαντικά στο να καταλάβουμε που πάμε.  Βέβαια, μέχρι να γίνει η μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη προοπτική των πραγμάτων κατανοητή, θα ακουστούν του κάθε είδους οι κριτικές, μέσα στις οποίες έτσι κι αλλιώς  κρύβονται πάντα γόνιμες ιδέες. Ωστόσο, ανεξάρτητα από κριτικές, κανείς δεν μπορεί να  αμφισβητήσει  ότι αυτά που έπραξε η κυβέρνηση μέσα σε τόσο λίγο χρόνο και υπό συνθήκες ασφυκτικές συνιστούν αναντίρρητα μια έκπληξη και μια πολλά υποσχόμενη καλή αρχή.

Dimitris Konstantakopoulos: Επιστολή στην εφημερίδα Zeit

Dimitris Konstantakopoulos: Επιστολή στην εφημερίδα Zeit..

Μια καλή συμφωνία- Γ. Βαρουφάκης: «Ήθελαν να πεθάνουμε από ασφυξία άλλα δεν τα κατάφεραν» | DefenceNet.gr

Μια καλή συμφωνία- Γ. Βαρουφάκης: «Ήθελαν να πεθάνουμε από ασφυξία άλλα δεν τα κατάφεραν».

MIKE WHITNEY-Ironman Varoufakis’s Revolutionary Plan for Europe

FEBRUARY 19, 2015

SHARE ON FACEBOOKSHARE ON TWITTERSHARE ON GOOGLEMORE SHARING SERVICES190

Don't Tell Anyone in Berlin

Ironman Varoufakis’s Revolutionary Plan for Europe

by MIKE WHITNEY

“The ongoing dispute between the German and Greek governments is nothing less than a democratic revolution against German hegemony and the attempt of the Germans and their paladins in the EU to dictate Greek domestic policy.”

–Mathew D. Rose, It’s a revolution, Stupid! Naked Capitalism

“Germany is eating itself over Greece. It is eroding its moral authority, and seems prepared to destroy the eurozone’s integrity just to make a point.”

–Paul Mason, Germany v Greece is a fight to the death, a cultural and economic clash of wills, Guardian

If you haven’t been following developments in the Greek-EU standoff, you’re really missing out. This might be the best story of the year. And what makes it so riveting, is that no one thought that little Greece could face off with the powerful leaders of the EU and make them blink. But that’s exactly what’s happened. On Monday, members of the Eurogroup met with Greece’s finance minister, Yanis Varoufakis, to decide whether they would accept Greece’s terms for an extension of the current loan agreement. There were no real changes to the agreement. The only difference was semantics, that is, the loan would not be seen as a bailout but as “a transitional stage to a new contract for growth for Greece”. In other words, a bridge to a different program altogether.

In retrospect, Varoufakis’s strategy was pure genius, mainly because it knocked the EU finance ministers off balance and threw the process into turmoil. After all, how could they vote “thumbs down” on loan package that they had previously approved just because the language was slightly different? But if they voted “thumbs up”, then what?

Well, then they would be acknowledging (and, tacitly, approving) Greece’s determination to make the program less punitive in the future. That means they’d be paving the way for an end to austerity and a rethink on loan repayment. They’d also be conceding that Greece’s democratically-elected government had the right to alter the policies of the Eurogroup. How could they let that happen?

But, then again, how could they vote it down, after all, it was basically the same deal. As Varoufakis pointed out in a press conference on Monday:

“We agree to the terms of our loan agreements to all our creditors”. And we have “agreed to do nothing to derail the existing budget framework during the interim period.”

See? It’s the same deal.

This is the conundrum the Eurogroup faced on Monday, but instead of dealing with it head-on, as you would expect any mature person to do, they punted. They put off the loan extension decision for another day and called it quits. Now maybe that was the smart thing to do, but the optics sure looked terrible. It looked like Varoufakis stared them down and sent them fleeing like scared schoolchildren.

Now, remember, Monday was the absolute, drop-dead deadline for deciding whether the Eurogroup would approve or reject the new terms for Greece’s loan extension. That means the Eurogroup’s task could not have been more straightforward. All they had to do was vote yes or no. That’s it.

Instead, they called ‘Time Out’ and kicked the can a little further down the road. It was not a particularly proud moment for the European Union. But what’s even worse, is the subterfuge that preceded the meetings; that’s what cast doubt on the character of the people running EU negotiations. Here’s the scoop: About 15 minutes before the confab began, Varoufakis was given a draft communique outlining the provisions of the proposed loan extension. He was pleasantly surprised to find that the document met all his requirements and, so, he was prepared to sign it. Unfortunately, the document was switched shortly before the negotiations began with one that backtracked on all the crucial points.

I’m not making this up. The freaking Eurogroup tried to pull the old switcheroo on Varoufakis to get him to sign something that was different than the original. Can you believe it? And it’s only because Varoufakis studiously combed through the new memo that he was able to notice the discrepancy and jam on the brakes. As it happens, the final copy was just a rehash of the same agreement that Varoufakis has rejected from the onset. The only difference was the underhanded way the Eurogroup tried to slip it by him.

Now you tell me: Would you consider people who do something like that “trustworthy”?

Of course not. This is how people behave when they don’t care about integrity or credibility, when all that matters is winning. If the Eurogroup can trick the Greeks into signing something that’s different than what they think they’re signing; then tough luck for the Greeks. “Caveat emptor”. Buyer beware. The Eurogroup has no problem with that kind of shabby double-dealing. That’s just how they play the game.

But their trickery and bullying hasn’t worked, mainly because Varoufakis is too smart for them. And he’s too charismatic and talented too, which is a problem for the EU bigwigs who resent the fact that this upstart Marxist academic has captured the imaginations of people around the world upsetting their little plan to perpetuate Greece’s 6-year long Depression. They never anticipated that public opinion would shift so dramatically against them, nor had they imagined that all of Europe would be focused laserlike on the shady and autocratic workings of the feckless Eurogroup. That’s not what they wanted. What they wanted was carte blanche to impose their medieval policies on the profligate Greeks, just like the good old days after Lehman Brothers tanked. After all, that’s how a “anti-democratic imperialist project” like the EU is supposed to work, right?

Right, except now Varoufakis and his Marxist troopers have thrown a wrench in the Eurogroup’s plans and put the future in doubt. The tide has turned sharply towards reason, solidarity and compassion instead of repression, exploitation and cruelty. In just a few weeks, the entire playing field has changed, and Greece appears to be getting the upper hand. Who would have known?

If you look at the way that Varoufakis has handled the Eurogroup, you have to admire the subtlety, but effectiveness of his strategy. In any battle, one must draw attention to the righteousness of their cause while exposing the flaws in the character of their adversary. The incident on Monday certainly achieved both. While David never really slayed Goliath, Goliath is certainly in retreat. And that’s alot better than anyone expected.

As for the “cause”, well, that speaks for itself. The Greek bailout was never reasonable because the plan wasn’t designed to create a path for Greece to grow its way out of debt and deflation. No. It was basically a public relations smokescreen used to conceal what was really going on behind the scenes, which was a massive giveaway to the banks and bondholders. Everyone knows this. Check this out from Naked Capitalism:

“According to the Jubilee Debt Campaign, 92% of €240 billion Greece has received since the May 2010 bailout went to Greek and European financial institutions.” (Naked Capitalism)

Yep, it was all just one big welfare payment to the moocher class. Meanwhile, the Greeks got zilch. And, yet, the Eurogroup wants them to continue with this same program?

No thanks.

As far as Greece’s finances are concerned, they’ve gotten progressively worse every year the bailout has dragged on. For example, Greece’s debt-to-GDP ratio has gone from 115 percent in 2010 more than 170 percent today. The country is headed in the wrong direction, which is what makes Varoufakis’s remedies so compelling. It’s because everyone knows that ‘if you are already in a hole, stop digging’. That’s the logic behind Varoufakis’s position; he simply wants to “stop digging.” But that can’t be done by borrowing more money to repay debts that only get bigger with each new bailout. And it can’t be done by implementing excruciating belt-tightening measures that increase unemployment and shrink the economy. It can only be done by reducing one’s debts and initiating programs that help to grow the economy back to health. This isn’t rocket science, but it is anathema to the retrograde ideology of the European Union which is one part bonehead economics and one part German sanctimony. Put the two together and you come up with a pre-Keynesian dystopia where one of the wealthiest regions in the world inches ever-closer to anarchy and ruin for the sole purpose of proving that contractionary expansion actually works. Well, guess what? It doesn’t, and we now have six years of evidence to prove it.

It’s worth noting that the Eurogroup hasn’t budged one inch from its original position. In other words, there really haven’t been any negotiations, not in any meaningful sense of the word. What there has been is one group of pompous blowhards reiterating the same discredited mantra over and over again, even though austerity has been thoroughly denounced by every reputable economist on the planet. Of course that doesn’t matter to the ex-Goldman swindlers at the ECB or their hairshirt counterparts in Berlin. What they want is to extract every last drop of blood from their Greek victims. That’s their game. And, of course, ultimately what they want to do is annihilate the entire EU welfare state; crush the unions, eviscerate pensions, wages and health care, and privatize everything they can get their greasy hands on. That’s the real objective. Greece’s exorbitant debts are just a means to an end, just a way to decimate the middle class in one fell swoop.

Keep in mind, the EU just narrowly avoided a triple-dip recession in the third quarter, which would have been their third slump in less than six years. How do you like that track record? It just illustrates the stunning mismanagement of the Union’s economic affairs and the incompetence of the bureaucrats making the decisions. Even so, these same leaders have no qualms about telling Greece to step in line and follow their diktats to the letter.

Can you believe the arrogance?

Fortunately, Greece has broken from the herd and set out on a new course. They’ve disposed of the mealy-mouth, sellout politicians who used to run the country and put the A-Team in their place. And, boy, are they happy with the results. Syriza’s public approval ratings are through the roof while Varoufakis has become the most admired man in Europe. The question is whether this new troupe of committed leftists can deliver the goods or not. So far, there’s reason for hope, that is, if we can agree about what Varoufakis’s strategy really is.

In earlier writings, Varoufakis said that he wants a New Deal for Greece. He said:

“Unless we have a new deal for Europe, Greece is not going to get a chance….It’s a necessary condition that the eurozone finds a rational plan for itself…. until and unless the eurozone finds a rational plan for stopping this train wreck throughout the European Union, throughout the eurozone, Greece has no chance at all.” Naked Capitalism)

Okay, so Varoufakis wants to stay in the EU, but he wants a change in policy. (Reducing the debts, ending austerity, and boosting fiscal stimulus.) But he also has more ambitious plans of which no one in Brussels, Frankfurt or Berlin seems to be aware. He wants to change the prevailing culture of the Eurozone; gradually, incrementally, but persistently. He wants a Europe that is more democratic and more responsive to the needs of the member states, but he also wants a Europe that is more united via institutions and programs that will strengthen the union. He believes that success will only be achieved if concrete steps are taken “to unify the banking system”, mutualize debt (“the Federal Government having its own debt over and above states.”) …”And thirdly we need an investment policy which runs throughout the Eurozone… a recycling mechanism for the whole thing. Unless we have these things,… I’m afraid there is absolutely nothing to avert the continuation of this slow motion derailment.” (Naked Capitalism)

So, there you have it. Nationalize the banking system, create a Euro-wide bond market, and establish mechanisms for fiscal transfers to the weaker states like we do in the US via welfare, food stamps, gov contracts, subsidies etc. to create some balance between the very rich and productive states like California and New York and the poorer states like South Dakota and Oklahoma. That’s what it’s going to take to create a viable United States of Europe and escape these frustratingly recurrent crises. Varoufakis knows this, but of course he’s not pushing for this. Not yet at least.

Instead, he’s decided to take it slowly, one step at a time. Incremental change, that’s the ticket. Just keep plugging away and building support until the edifice cracks and democracy appears.

That’s Varoufakis’s plan in a nutshell: Revolution from within. Just don’t tell anyone in Berlin.

MIKE WHITNEY lives in Washington state. He is a contributor to Hopeless: Barack Obama and the Politics of Illusion (AK Press). Hopeless is also available in a Kindle edition. He can be reached at fergiewhitney@msn.com.

Γ. Δελαστίκ-Θανάσιμη απειλή ενδεχόμενη υποταγή της κυβέρνησης

http://www.freepen.gr/2015/02/blog-post_1306.html

Freepen.gr: Θανάσιμη απειλή ενδεχόμενη υποταγή της κυβέρνησης. Του Γ. Δελαστίκ

FREEPEN.GR

Κώστας Τσιαντής- Οι προσκυνημένοι

Αντί ο ελληνικός λαός να είναι τούτη την ώρα  ενωμένος σε μια γροθιά για να διεκδικήσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό το αυτό σχέδιο με την κυβέρνηση που διαπραγματεύεται και προσπαθεί να διαχωρίσει τη σύμβαση δανεισμού από το Πρόγραμμα-Μέτρα-Μνημόνιο (που εξουθένωσε  τον ελληνικό λαό αφενός με τις άγριες περικοπές μισθών-συντάξεων και την ανεργία και αφετέρου με την άγρια φορολογία και τον ΕΝΦΙΑ),  ο μεν Σαμαράς υπογράφει την ανακοίνωση του λαϊκού κόμματος για συνέχιση των Μνημονίων, η ΝΔ (με τους προκλητικούς αισχρούς εκπροσώπους της στα ΜΜΕ) θέλει να δείξει το αδιάσπαστο μεταξύ  σύμβασης δανεισμού και μνημονιακού προγράμματος (παραβλέποντας ότι έγιναν εκλογές στη χώρα και συμπαρατασσόμενη ουσιαστικά με τον Σόιμπλε-Μνημόνιο!), άλλοι προσπαθώντας να κάνουν κριτική στο Βαρουφάκη (που τυγχάνει της ανεπιφύλακτης στήριξης όλων των μεγάλων διεθνών οικονομολόγων) και άλλοι προσπαθώντας να ξαναφέρουν στο προσκήνιο τα σενάρια της δραχμής, αδιαφορώντας για τη βούληση του λαού και συμπαρατασσόμενοι  με τους μπιμπισίδες, τον Ζισκάρ ντ’εστέν, τον Σαρκοζί, το γερμανικό AfD κ.ό.κ. Τι θα γινόταν, αν όλοι αυτοί, αντί να κάνουν τις Κασσάνδρες, είχαν ριχτεί στη μάχη κι ύψωναν λίγο ανάστημα απέναντι στους Ολιγάρχες της Ευρώπης; Παραμένουν αιχμάλωτοι δυστυχώς της μικροψυχίας τους, της μικροπολιτικής τους και του υποταγμένου στα συμφέροντα κομματισμού τους. Τί προσφέρουν στον ελληνικό λαό και την πατρίδα τούτη την ώρα; Μόνο τον υψηλό μισθό τους να παίρνουν και να προσπαθούν να εντυπωσιάσουν στις οθόνες, τσαλακώνοντας την αισθητική και τη νοημοσύνη μας ! ΑΛΛΑ  ΟΛΟΙ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ!!