Ανατροπή για το 1974! Νέα ντοκουμέντα για τον ρόλο Κίσινγκερ και το Κυπριακό. «ΠΡΟΓΕΦΥΡΩΜΑ». Αβρακότος.. Επιστολή Νίξον που δεν παρεδόθη...

 

Ποιοι πρόδωσαν την Κύπρο? | Γεώργιος Σταύρου, διευθυντής γραφείου του Δημήτρη Ιωαννίδη

 

Γ. Σμαραγδής: Γιατί ο Νόλαν επέλεξε μαύρη Ωραία Ελένη για την «Οδύσσειά» του. Η ΘΈΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣΚ

Γ. Σμαραγδής: Γιατί ο Νόλαν επέλεξε μαύρη Ωραία Ελένη για την «Οδύσσειά» του 

Ο Μπιλ Γκέιτς αποκαλύπτει: Ποιο επάγγελμα δεν θα αντικατασταθεί ποτέ από την τεχνητή νοημοσύνη

Ο Μπιλ Γκέιτς αποκαλύπτει: Ποιο επάγγελμα δεν θα αντικατασταθεί ποτέ από την τεχνητή νοημοσύνη 

Στίχοι: Κώστας Μπαλαχούτης Μουσική: Χρήστος Παπαδόπουλος

 

Γιώργος Σταυριανός - Ελένη | Official Audio Release

 

Αντώνη Λιάκου «Η άνοδος και η πτώση του δυτικού κανόνα της ιστορίας»

 Νίκος Α. Γκιώνης

 

·

Ακολουθήστε

1 ημ. 

·

Το φθινόπωρο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πόλις το βιβλίο του Αντώνη Λιάκου «Η άνοδος και η πτώση του δυτικού κανόνα της ιστορίας»

Για περισσότερο από δύο αιώνες, η Δύση δεν κυριάρχησε μόνο στην παγκόσμια οικονομία και πολιτική. Καθόρισε επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες αντιλαμβάνονταν την πορεία τους μέσα στον χρόνο. Η ιστορία της Ευρώπης παρουσιάστηκε ως η ιστορία της ανθρωπότητας: μια ενιαία διαδρομή από την αρχαιότητα προς τη νεωτερικότητα, την πρόοδο και την ελευθερία. Οι άλλοι λαοί καλούνταν να αναγνωρίσουν τη θέση τους πάνω σε αυτή την κλίμακα — να ακολουθήσουν, να προλάβουν, να μιμηθούν ή να αντισταθούν.

Πώς συγκροτήθηκε όμως αυτός ο δυτικός κανόνας της ιστορίας; Με ποιους τρόπους ταξίδεψε στον κόσμο και μεταφράστηκε σε διαφορετικές γλώσσες και παραδόσεις; Ποιες επιθυμίες γέννησε και ποιες μορφές αρνητικής συνείδησης προκάλεσε στις κοινωνίες που ένιωθαν ότι βρίσκονται στο περιθώριο ή «πίσω» από την Ευρώπη; Και τι απέμεινε από την οικουμενική του αξίωση όταν οι αποικιοκρατούμενοι λαοί, οι αποκλεισμένες ομάδες και οι τραυματικές μνήμες διεκδίκησαν τη δική τους θέση στην ιστορία;

Το βιβλίο παρακολουθεί την άνοδο, την παγκόσμια διάδοση, τις αναμετρήσεις και τελικά την υποχώρηση του δυτικού κανόνα. Κινείται από την Ευρώπη προς την Ασία, την Αφρική και την Αμερική, και από τις μεγάλες αφηγήσεις της προόδου στις ιστορίες της αποικιοκρατίας, της βίας, του τραύματος και των απόκληρων. Παράλληλα, θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα: τι συμβαίνει στην ίδια την ιστορική σκέψη όταν οι θριαμβικές αφηγήσεις χάνουν την πειστικότητά τους και οι νεκροί επιστρέφουν για να διεκδικήσουν δικαιοσύνη και μνήμη;

Η πτώση του δυτικού κανόνα δεν σημαίνει ούτε το τέλος της ιστορίας ούτε απλώς την αντικατάσταση μιας κυρίαρχης αφήγησης από πολλές ανταγωνιστικές εθνικές και πολιτισμικές αφηγήσεις. Στον σημερινό πολυκεντρικό κόσμο, το νεωτερικό δεν ταυτίζεται πλέον αναγκαστικά με το δυτικό, ενώ η επιθυμία για το μέλλον δεν αποτελεί μονοπώλιο της Δύσης. Το ερώτημα είναι εάν από τη σύγκρουση των κανόνων μπορεί να προκύψει μια πολύπλεγματική ιστορία: μια ιστορία των διασταυρώσεων, των μεταφράσεων και της αμοιβαίας εμπλοκής.

Ένα βιβλίο για την ιστορία ως παγκόσμια δύναμη — αλλά και για τον κόσμο που αναδύεται όταν καμία ιστορία δεν μπορεί πλέον να αξιώνει ότι είναι η ιστορία όλων.

Με την «Άνοδο και πτώση του δυτικού κανόνα της ιστορίας» ολοκληρώνεται η τριλογία που είχε αρχίσει με τον «Πώς το παρελθόν γίνεται ιστορία», το 2007, και «Αποκάλυψη, Ουτοπία, Ιστορία», (κρατικό βραβείο δοκιμίου) το 2011. Και τα τρία βιβλία αφορούν την εξερεύνηση της ιστορικής συνείδησης στον σύγχρονο κόσμο.

Λιγότερα

James Webb Telescope Discovers Hidden Giant Planet in Famous Star System By NASAJuly 24, 2026

 

This artist’s concept shows the Beta Pictoris system with the discovered giant exoplanet Beta Pictoris d at the right. It has the widest orbit of the known three exoplanets within the system. Credit: NASA, ESA, CSA, STScI, Ralf Crawford (STScI)

Αντώνης Ανδρουλιδάκης · ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΗΝ ΛΙΓΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ

 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης

4 ώρ. ·

ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΗΝ ΛΙΓΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ

Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια εικόνα από μια παράσταση του Τζίμη Πανούση. Στην οθόνη προβάλλονταν μόνο μάτια γυναικών. Το ένα ζευγάρι μετά το άλλο. Μάτια κουρασμένα. Μάτια λυπημένα. Γεμάτα θλίψη. Μάτια που έμοιαζαν να βρίσκονται πολύ μακριά από εκεί όπου ήταν το σώμα τους.

Κανείς μας δεν ήξερε τι βλέπαμε. Και ύστερα η εικόνα άρχισε σιγά σιγά να ανοίγει. Το κάδρο μεγάλωνε. Και τότε συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν σκηνές από πορνογραφικές ταινίες. Δεν θυμάμαι να με συγκλόνισε το γυμνό σώμα. Με συγκλόνισαν τα μάτια και κυρίως η ολοκληρωτική αντίθεση τους με το σώμα. Ήταν για όλους μας θυμάμαι ένα σοκ. Γιατί τα μάτια πρόδιδαν κάτι που το σώμα δεν μπορούσε να κρύψει. Την απουσία.

Μέχρι και σήμερα αναρωτιέμαι καμιά φορά πόσοι άνδρες έχουν κοιτάξει πραγματικά τη γυναίκα τους στα μάτια την ώρα που κάνουν έρωτα. Όχι πριν. Όχι μετά. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Όχι για να δουν αν το απολαμβάνει και να επιβεβαιώσουν την επιδοσιακή τους αρσενικίλα. Αλλά για να δουν αν εκείνη είναι εκεί. Αν συναντιούνται. Ή αν απλώς χρησιμοποιούν το σώμα της σαν τόπο εκτόνωσης της δικής τους ανάγκης.

Γιατί το μεγαλύτερο δράμα μιας γυναίκας δεν είναι ότι κάποιος επιθυμεί το σώμα της. Είναι ότι, τη στιγμή που το επιθυμεί, παύει να βλέπει το πρόσωπό της. Και τότε το σώμα παύει να ανήκει σε ένα πρόσωπο. Γίνεται ένα αντικείμενο χρήσης. Και αυτό πονάει ακόμη κι όταν υπάρχει συναίνεση. Γιατί η συναίνεση είναι απαραίτητη για να υπάρξει σεβασμός. Δεν είναι όμως από μόνη της αρκετή για να υπάρξει έρωτας.

Δυστυχώς, ξέρω καλά από τη δουλειά μου, πως αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην πορνογραφία. Μερικές φορές συμβαίνει και μέσα στον γάμο. Μέσα στις σχέσεις. Μερικές φορές συμβαίνει ακριβώς εκεί. Όταν ο άνδρας πιστεύει πως η επιθυμία του είναι αρκετή για να ονομαστεί έρωτας. Και ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.

Ο έρωτας δεν αρχίζει από το σώμα. Αρχίζει από το βλέμμα. Από εκείνη τη στιγμή που λες στον άλλον, χωρίς λέξεις: «Σε βλέπω.»

Όχι το σώμα σου. Εσένα.

Κι ίσως η πιο σκληρή ερώτηση που μπορεί να κάνει ένας άνδρας στον εαυτό του να μην είναι: «Ικανοποίησα τη γυναίκα μου;» Αλλά: «Αν κοιτούσα τα μάτια της εκείνη τη στιγμή ... θα έβλεπα άραγε μια γυναίκα που με συναντά ή μια γυναίκα που απλώς με ανέχεται;»

Γιατί υπάρχουν σώματα που ενώνονται. Και υπάρχουν πρόσωπα που συναντιούνται. Και, να πάρει η ευχή, δεν είναι το ίδιο!

Ρε παιδιά... την ώρα που κάνετε έρωτα, κοιτάξτε τη λίγο στα μάτια. Γιατί τα μάτια μιας γυναίκας δεν μπορούν να προσποιηθούν ότι συναντήθηκαν, όταν στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν. Το σώμα μπορεί να υποκριθεί συνειδητά ή ασυνείδητα. Το σώμα μπορεί να παίξει ρόλους. Τα μάτια, σχεδόν ποτέ.

Και αυτό είναι και δικιά σου ευθύνη αγαπητέ...

Αν τολμήσεις να τα κοιτάξεις, ίσως ανακαλύψεις όχι μόνο πώς είναι εκείνη, αλλά και ποιος είσαι εσύ απέναντί της.

ΥΓ. Αν υπάρχει ένας άνθρωπος στον οποίο απευθύνεται πρώτα αυτό το κείμενο, είμαι εγώ. Γιατί όλοι οι άνδρες μεγαλώσαμε μέσα σε μια κουλτούρα που μας έμαθε να κοιτάζουμε το γυναικείο σώμα. Και όλοι έχουμε να μάθουμε ξανά πώς να κοιτάζουμε το πρόσωπο.

Λιγότερα

ΤΟ ΤΡΙΦΩΝΟ ΠΟΤΑΜΙ

 

Γιώργος Σταυριανός (1948-2026). 'Εφυγε 22 Ιουλιου από κοντά μας

 

Ο Τζέικ Σωτηριάδης μιλά στον Σάββα Καλεντερίδη

 

Ο απόστρατος αντισμήναρχος της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών και πρώην αξιωματικός πληροφοριών Τζέικ Σωτηριάδης μιλά στον Σάββα Καλεντερίδη και στην εκπομπή «Geopolitics» της τηλεόρασης της «Ναυτεμπορικής».

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη αναλύει τις αμερικανικές εκτιμήσεις για την ελληνοτουρκική κρίση του 2020 και αποκαλύπτει ότι στο Πεντάγωνο επικρατούσε η άποψη πως, ανεξάρτητα από τις εξελίξεις, η Ελλάδα τελικά θα έκανε πίσω.

Παράλληλα, εξηγεί γιατί το πρόβλημα της Τουρκίας δεν περιορίζεται στο πρόσωπο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά αφορά ένα βαθύτερο ιδεολογικό και θεσμικό σύστημα που έχει διαμορφωθεί στη γειτονική χώρα. Τι πραγματικά είπε ο Ντόναλντ Τραμπ για τα F-35; Μπορεί η Τουρκία να επιστρέψει στο πρόγραμμα; Ποιος είναι ο ρόλος του Κογκρέσου και του Ισραήλ; Πώς βλέπει η Ουάσιγκτον την άνοδο ενός παντουρκικού μπλοκ από την Ευρώπη μέχρι την Κεντρική Ασία; Ο Τζέικ Σωτηριάδης καταθέτει επίσης τη μαρτυρία του από τη νύχτα της κατάρριψης του ρωσικού Su-24 από τουρκικό F-16, όταν υπηρετούσε στο αμερικανικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων στο Κατάρ. Στη συζήτηση αναλύονται ακόμη η στρατηγική του ΝΑΤΟ, οι σχέσεις ΗΠΑ–Ευρώπης, ο πόλεμος με το Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ, η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή και η άρνηση της Τουρκίας να αναλάβει τις ευθύνες της για τις Γενοκτονίες των χριστιανικών λαών της Ανατολής.

Παρουσιάζει ο Σάββας Καλεντερίδης.