Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τρίτη 21 Μαρτίου 2023

Στέφανος Αρετάκης -ύπαρξη μιας νέας αστάθειας

 ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ

"Πόσοι από εμάς τον γνωρίζουμε;
Είναι ο Έλληνας μαθηματικός Στέφανος Αρετάκης. Γεννηθείς στην Αθήνα το 1987. Ο Στέφανος είναι από τους λίγους ανθρώπους στον πλανήτη που έχει μαθηματικό θεώρημα με το όνομά του.
Κατάφερε να αποδείξει μαθηματικά την ύπαρξη μιας νέας αστάθειας (των λεγόμενων στα μαθηματικά "ακραίων Μελανών οπών") η οποία ονομάστηκε "Αστάθεια Αρετάκη" και πλέον αποτελεί αντικείμενο μελετών στη Φυσική.
Άνθρωποι σαν το Στέφανο ευθύνονται για τα θαύματα τις επιστήμης που είτε θεραπεύουν ασθένειες και σώζουν ζωές, είτε κάνουν την καθημερινότητά μας ευκολότερη...
Βέβαια ο Στέφανος δεν έχει ανάγκη τη δημοσιότητα. Το μέλλον προμηνύεται λαμπρό για εκείνον.
Ίσως τα νέα παιδιά όμως έχουν ανάγκη τη δημοσιότητα του Στέφανου. Για να τον γνωρίσουν και να εμπνευστούν. Για να ταυτιστούν μαζί του. Και να πιστέψουν πως μόνο με κόπο και προσπάθεια εξασφαλίζεται ένα πραγματικά λαμπρό μέλλον...
Συγχαρητήρια Στέφανε! Είσαι έμπνευση
Συγχαρητήρια σε κάθε άνθρωπο που με τις πράξεις του παει ένα βήμα μπροστά τον εαυτό του,
την οικογένεια του ή την κοινωνία που ζει."
-----------------------------
www.fractalart.gr || Επιμ:Δ.Ντζαδήμα 📷Via: Dimitris Savvidis



Δευτέρα 20 Μαρτίου 2023

Μαρία Δεναξά : Η πολιτική και κοινωνική κρίση στη Γαλλία , θρυαλλίδα παγ...


Η δημοσιογράφος- αρθρογράφος και ανταποκρίτρια στο Παρίσι , ελληνικών ΜΜΕ, Μαρία Δεναξά, μιλώντας σήμερα στον 98.4 , ανέλυσε τα βαθύτερα αίτια της σύγκρουσης της Γαλλικής κοινωνίας, με επιφαινόμενο το συνταξιοδοτικό .Η Μαρία Δεναξά, σημείωσε πως η Γαλλική κοινωνία από την μια αντιλαμβάνεται το ρόλο και τι εξυπηρετεί ο Μακρόν , όμως από την άλλη βλέπει ότι δεν υπάρχει και αξιόπιστη εναλλακτική πολιτική πρόταση. Ωστόσο , όπως τονίζει, τα αίτια είναι βαθύτερα σε μια κοινωνία που έχει ανοίξει η συζήτηση για το ρόλο ενός παγκόσμιου συστήματος, που συνιστά δυστοπία για τις κοινωνίες , με την προσπάθεια απόλυτου ελέγχου τους. Η Μαρία Δεναξά παραθέτει τα τρία επικρατέστερα σενάρια για τις πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία, σημειώνει όμως πως η κατάσταση στην Ευρώπη με την διαρκή φτωχοποίηση και υποβάθμιση των κοινωνιών, είναι αποτέλεσμα των πολιτικών των ΗΠΑ , που επιχειρούν την δική τους οικονομική και γεωπολιτική κρίση, να την επιλύσουν με τον απόλυτο έλεγχο και παρακμιακή περίσφιξη των ευρωπαϊκών κοινωνιών

Γιώργος Ρωμανός: Συγκλονιστική ανάλυση για Τραμπ, Ρωσία, παγκοσμιοποίηση...

Έφτασε ο κινέζος πρόεδρος στη Μόσχα |Μεσημεριανό Δελτίο Ειδήσεων 20/03/2...

ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ, 11/05/2016

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΊΤΕ! ΑΠΩΘΕΙΣΤΕ ΤΑ ΑΡΠΑΚΤΙΚΆ! ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ !

ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ είναι διαμάντια. Έχουμε νερό φθηνό, καθαρό, ασφαλές, δημόσιο και κερδοφόρο. Με το σημερινό νομοσχέδιο συνεχίζεται η προσπάθεια της ολιγαρχίας που κάνει τα πάντα ιδιωτικά για να τσεπώνει τεράστιες προσόδους από το υστέρημα του ελληνικού λαού.

ΕΔΩ Η ΣΥΝΕΝΕΤΕΥΞΗ στο Ράδιο Θεσσαλονίκη

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΤΕΜΗΣ- Α ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ και ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

 ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΑΝΔΡΕΑ ΚΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ! ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Μπορεί να είναι εικόνα 12 άτομα, άτομα που παίζουν μουσικά όργανα, όρθια άτομα και εσωτερικός χώρος


 
ΣΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ και ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
21 Μαρτίου 2023 (Ημέρα των ποιητών)
Η ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ…
Οι ποιητές που αγάπησα και μελοποίησα οι περισσότεροι-ες, ζουν σε άλλη όχθη ή στα σύννεφα… Ενοικούν μέσα στις μουσικές μου και περιμένουν… και κανείς σας όμως δεν γνωρίζει στ’ αλήθεια, τι ασήκωτο φορτίο είναι να ζεις στα σύννεφα.
Αυτή η αναμονή των, με πιέζει περίεργα καθώς ο χρόνος τρέχει χωρίς σωστικά σωσίβια ή νοσηλευτικά συνεργεία. Τι δυνατότητες επιζούν ακόμη άραγε μιας μελλοντικής συνάντησης; Ο γράφων συνθέτης δημιουργεί πάντοτε τις προϋποθέσεις..
Οι ποιητές μου λοιπόν, ακροβατούν υφαίνοντας με μακρόσυρτα φωνήεντα τη μελλοντική μας συνάντηση … Ίσως μάλιστα μειδιούν με τις ανάλαφρες ενίοτε διατυπώσεις μου.Μπορεί και να κλαίνε, αφού ήδη γνωρίζουν πως στο μάταιο τούτο κόσμο, καμιά ποίηση δεν μπορεί πια να μας σώσει….!
Έζησα με τους ποιητές και τις ποιήτριες μου, φωτεινά μουσικά διαστήματα, μια γεμάτη ζωή, τριανταπέντε χρόνων. Στην άκρη της νησίδας των μουσικοποιητικών αινιγμάτων, αιωρούνται λέξεις, φράσεις, μουσικά σχήματα κι ο χρονοκλέφτης δεν μας λυπάται πια!
Τώρα οι ποιητές μου κι εγώ, αιωρούμαστε στα σύννεφα. Το εσώτερο μας διάστημα δίνες προοπτικής, συρρικνώνονται για να γίνουν κάποτε βροχή. Για να ξεδιψούν στο άπτερο του «τίποτα» αυτοί που θα έρθουν; Όταν διάφανα μαντήλια ίσως θα ανεμίζουν εκδοχές, παραδοχές ,ενοχές, πως κάποτε ζήσαμε χαμηλόφωνα, σε μεσοδιαστήματα έγχορδων πόθων… ή σε άδεια βαγόνια, απλοί ταξιδιώτες.
Α.Α.Α
(η φωτογραφία είναι από την παράσταση και συνάντηση μας 14 Φεβρουαρίου 2020 στην Αθήνα στο Cabaret Voltaire,με ποιητές/τριες,που μελοποίησα έργα τους,τα τελευταία χρόνια.:
Δημήτρης & Μαριάννα Καραμβάλη,Ντίνος Κουμπάτης, Νίκος Παναγιωτάρας, Μαίρη Γραμματικάκη,Νίκη Παπουλάκου, Ανδρέας Βρυώνης,Θεόδωρος Ταβουλάρης και η αείμνηστη Δέσποινα Μπόγρη... όλοι μας, ανάμεσα στις ερηνεύτριες της βραδιάς: Ελένη Ευσταθίου,Νόρα Οικονόμου, Jacqueline Anna Crickitt, Κική Μανώλη, Μαρία Μπεγνή και Τέτα Βασιλάκη
Όλες οι αντιδράσεις:
Costas Tsiantis

Κυριακή 19 Μαρτίου 2023

Ανδρέας Α. Αρτέμης 4 ώρ. · ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ

Ανδρέας Α. Αρτέμης 4 ώρ. · ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ για την ημέρα ποίησης ..που φτάνει! 

H ποιητική αυτή νοημοσύνη μπορεί να λείπει από τους «παντογνώστες-συμπορευτές» και, ωστόσο, να κατοικεί μέσα στον πιο απλόν άνθρωπο. Μπορεί, δεν ξέρω, να στηρίζεται σε μια συναισθηματική και ψυχική αγωγή, να 'χει σχέση με την ύπαρξη μιας καλής ποιότητας ευαισθησίας, με την παρουσία μιας ανάγκης πραγματικής για ποιητικό πέταγμα,που απουσιάζει παντελώς θα’λεγα από την εποχή και τούτο τον τόπο. Ωστόσο η τέχνη, λοιπόν, που δεν πρέπει και δεν μπορεί να γίνει "της κοινωνίας η μαμή", οφείλει εγκαταλείποντας τη νωχελική της αυταρέσκεια και την ελιτιστική της αυτοαπομόνωση, να εκφράσει χωρίς διχαστικές τάσεις, μικρόψυχα διλήμματα και ιδιοτελή προσχήματα, τις πανανθρώπινες ανησυχίες, αγωνίες και ευαισθησίες και να γίνει ο συνεκτικός κρίκος ανάμεσα στη θεία μακαριότητα και στην ανθρώπινη ματαιότητα. Οι λεγόμενοι «προοδευτικοί», οι οποίοι σε μια προσπάθεια, τάχατες, να καθάρουν την ιστορία, διέλυσαν την αξιακή της βάση. Ένας σοφός παλιός αρθρογράφος (Γ.Ρ) έγραψε κάποτε: Ο άνθρωπος που ζει μόνος του είναι, λέει ο Αριστοτέλης, ή θεός ή θηρίο. Οι άνθρωποι του καιρού μας πιστεύοντας πως κόλαση δεν είναι τόσο η απουσία των άλλων όσο οι άλλοι, επιδιώκουν συστηματικά και κάποτε αυτοβασανιστικά την απομόνωση, επειδή φοβούνται τη μοναξιά. Προτιμούν την αριστοκρατική εξωτερική μοναξιά της αυτοαπομόνωσης, της ερημιάς, από αυτήν της πολυκοσμίας, την εσωτερική, την υπαρξιακή, αυτήν της κοινωνικής υποκρισίας. Α.Α.Α Υ.Γ: O ποιητής Τάσος Λειβαδίτης έγραψε κάποτε :"Mα πως περπατάς επί των κυμάτων;" ρώτησα. "Eχασα τον δρόμο" μου λέει. Aπάντηση: Oι μεγάλες φτερούγες του δεν χωράνε μέσα στον ύπνο..."

Σάββατο 18 Μαρτίου 2023

Αδιαφορεί ο Πούτιν για τα εντάλματα – Επισκέπτεται καλλιτεχνικό σχολείο ...

Β.Πούτιν κατά ΗΠΑ και ΕΕ: «Τυπώσατε 8,4 τρισ. δολάρια χωρίς αντίκρισμα κ...

''ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ, ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ''.

 ΒΙΝΤΕΟ ΔΙΑΛΕΞΗΣ ΕΔΩ

«Υποσχέσεις αθανασίας: Εισαγωγή στον Υπερανθρωπισμό και στον Τεχνικό Μετανθρωπισμό». Διάλεξη του Θεοφάνη Τάση στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Στην διάλεξη παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά και οι κεντρικές έννοιες του υπερανθρωπισμού και του τεχνικού μετανθρωπισμού, όπως επίσης οι μεταξύ τους ομοιότητες και διαφορές. Εστιάζοντας στην σημασία της αθανασίας σκιαγραφείται μια κριτική σε αμφότερους στο πλαίσιο ενός ψηφιακού ανθρωπισμού.
Όλες οι αντιδράσεις:
Costas Tsiantis
1
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση
Costas Tsiantis
''ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ, ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ''. ΜΟΥ ΑΡΚΕΊ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ- ΜΕ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ , ΤΑ ΠΑΘΗ, ΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ- ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΊ ΚΑΙ ΚΡΑΤΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ, ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ.
1
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση

Νικόλας Άσιμος, Σωτηρία Λεονάρδου - Εγώ με τις ιδέες μου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)