Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2020

200 Ευρυτάνες έπεσαν στο Αλβανικό μέτωπο

 Φίλιππος Πατσογιάννης

Χελιδονα (Λαστοβο)

7 ώρ. 
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τo σεμινάριο του Αλέξανδρου Σχισμένου (Alexandros Schismenos) για τον Κορνήλιο Καστοριάδη

 Τo σεμινάριο του Αλέξανδρου Σχισμένου (Alexandros Schismenos) για τον Κορνήλιο Καστοριάδη παραδίδεται και εξ αποστάσεως, διαδικτυακά (online) ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΣΧΙΣΜΕΝΟΣ

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Νάνος Βαλαωρίτης (Nanos Valaoritis)

 

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Χρῆστος Μαλεβίτσης / Τὰ μῆλα τῶν Ἑσπερίδων (σ. 141) |Dimitris Pallis

 

Ὁ ἄνθρωπος ἀκολουθεῖ τὴ στενωπὸ τῆς ἱστορίας του, μέσα στὴν ἀπέραντη μοναξιὰ τῆς φύσεως. Ποῦ ξεκίνησε καὶ πάει ἀπὸ αὐτὴ τὴ στενωπό; Ὁ ἴδιος δὲν τὸ γνωρίζει. Τὴ διανοίγει ἀνάμεσα ἀπὸ ἐρήμους ἢ ἀπὸ τροπικὴ βλάστηση· κάτω ἀπὸ αἰθρίες ἢ σκοτεινοὺς οὐρανούς. Ὁ χρόνος καταπόδι του σβύνει τὰ ἴχνη τῆς στενωποῦ καὶ ὁ ὁδηγητικὸς ὁρίζοντας διαγράφεται ἀσαφής. Καμιὰ βεβαιότητα στὴν ἱστορία, ἐνῶ ἡ φύση ἀκμάζει βέβαιη εἰς τὸ διηνεκές. Κάποια μέρα ὁ φυσικὸς χρόνος σαρώνει τὴ στενωπὸ ὁλοτελῶς. Τὰ σπίτια σὰν γκρεμίζονται, παλαιὰ πλέον, ὁ κόσμος ἐξακολουθεῖ νὰ μένει ὁλοκαίνουργιος, μιὰ σπιθαμὴ ἐπάνω ἀπὸ τὰ ἐρείπια· ὥσπου νὰ τὰ περικαλύψει καὶ τὰ τελευταῖα ἡ παρθένα βλάστηση, ἀφανίζοντας κάθε ἱστορικὴ μνήμη.
Ἀπὸ τὴν ὀπτικὴ τῆς φύσεως ἡ παρεμβολὴ τῆς ἱστορίας εἶναι μία ἀσχημία. Ἐπειδὴ ὁ,τιδήποτε ὡραῖο ἔγινε ἐπληρώθηκε μὲ τόσο αἷμα, ποὺ ἀμαυρώνει τὴ λάμψη του. Εὐτυχῶς ποὺ οἱ ἄνθρωποι λησμονοῦν. Ἂν ἦταν νὰ διατηροῦνται οἱ πικρὲς μνῆμες ὅλων τῶν γενεῶν, ἡ ἀπελπισία θὰ ἦταν μόνιμο ψυχικὸ καθεστώς.
Ἀπὸ τὴν ὀπτικὴ τῆς ἱστορίας ἡ ἐπιβολὴ τῆς φύσεως εἶναι μιὰ ὡραιότης. Ἡ φύση εἶναι ποὺ κάθε φορὰ ἀποκαθαρίζει τὸ ἄγος τὸ ἀνθρώπινο καὶ σαρώνει τὴν ἱστορικὴ κόπρο, καὶ ἐπαναφέρει τὸ ρυθμὸ καὶ τὴν τάξη.
Κι ὡστόσο, ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν ἱστορία του προσπαθεῖ νὰ ἐγκαταστήσει ἄλλο ρυθμὸ καὶ ἄλλη τάξη, τοῦ πνεύματος· καὶ ἐδῶ ἔγκειται τὸ χωρίς λύση δράμα του. Διότι ἡ ἄλλη τάξη τοῦ πνεύματος εἶναι ρωγμὴ στὴν τάξη τῆς φύσεως. Καὶ ἡ ρήξη ἀποτελεῖ πηγὴ ὀδύνης. Αὐτὴ ἡ ρωγμὴ ποὺ συνιστᾶ τὴν ἐσωτερικότητα τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχει ἀπὸ τὴ γένεσή του.
Χρῆστος Μαλεβίτσης / Τὰ μῆλα τῶν Ἑσπερίδων (σ. 141)
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Spyros Koutroulis και 46 ακόμη
1 σχόλιο
5 κοινοποιήσεις
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2020

Ελένη Αρβελερ-Γλυκατζη , Κείμενο-φωτό Ευαγγελία Παπαδοπούλου

 Stelios Diamantis

Η εικόνα ίσως περιέχει: 7 άτομα, άτομα που στέκονται
Ψυχανεμίζομαι
27 Οκτωβρίου στις 2:29 μ.μ. 
''Το τι έχει να ζήσει αυτός ο λαός από την συμμορία των "αριστων" το είδαμε απόψε με την Ελένη Αρβελερ-Γλυκατζη που παρουσίασε στη εκπομπή του ο κος Χατζηνικολαου!
Και άφησε άφωνο, η γηραιά κυρία των 94 χρόνων, η βυζαντινολογος ιστορικός, τον βασανισμένο αυτό λαό.
Στην ΕΠΟΝ, μας είπε, ότι ήταν στα νιάτα της η κα Γλυκατζη
και έκανε αντίσταση αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι οι αριστεροί και
οι άλλοι ήταν ίδιοι.
Μάλιστα στα Δεκεμβριανα οι Άγγλοι φίλοι της την πήγαν σπίτι της πάνω σε ένα τανκ, όταν τους πατεράδες μας τους σκότωναν η τους έστελναν εξορία στην Ελ Νταμπα της Αιγύπτου στα στρατόπεδα τους εκεί.
Μετά η σπουδαία κυρία η βυζαντινολογος βρέθηκε στο παλάτι,
βοηθός της βασίλισσας Φρειδερίκης, η οποία όπως είπε ήταν παρεξηγημένη γιατί βοήθησε τον τόπο μας και έκτισε πολλά σχολεία.
Η κα Γλυκατζη αναφέρεται βέβαια στις 52 παιδοπολεις, εκεί που η Φρίκη μάζεψε τα παιδιά των κομμουνιστών οι οποίοι βρίσκονταν στις φυλακές και τις εξορίες, για να τα απομακρύνει απο τους γονείς τους και να τα κάνει γενιτσαρους.
36.562 παιδιά κλείστηκαν τότε που ήταν η κυρία Γλυκατζη βοηθός της βασίλισσας γιατί γνώριζε τα γαλλικά στις παιδοπολεις.
Απο τα οποία 15000 παιδιά-εμπορεύματα μέσω του υπερωκεανειου "Φρειδερίκη" με την εποπτεία του Ελληνοαμερικανου Σ. Σπανού (θαμώνα του παλατιού και προέδρου της ΑΧΕΠΑΝΣ την δεκαετία του 50) παραδόθηκαν στην Αμερική για υιοθεσία έναντι 4000 δολαρίων το κεφάλι.
Μάλιστα στην επίσκεψη της βασίλισσας στην παιδοπολη
της Στυλίδας, που φιλοξενούσε 300 παιδιά, την συνόδευσε η κα Γλυκατζη.
Μετά τον εμφύλιο το 1953 η κυρία την έκανε για την Γαλλία, όταν ο τόπος εδώ μετραγε τις πληγές του.
Εκεί παντρεύτηκε τον Γάλλο αξιωματικό Ζακ Αρβελερ και το 1967, όταν η χούντα έβαλε στο γύψο τον λαό μας και γέμισαν οι φυλακές ξανά και οι εξορίες, η κυρία βυζαντινολογος έγινε καθηγήτρια και στη συνέχεια πρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης.
Μάλιστα, σαν εξέχουσα προσωπικότητα, κάλεσε στην θητεία της, 22 φορές την αστυνομία να μπει στο πανεπιστήμιο και να συλλάβει τους Γάλλους φοιτητές που έκαναν "ζημιές".
Στο τέλος η κα καθηγήτρια μίλησε και για την πανδημία του κορονοιου.
Και είπε ότι όπως κάθε πανδημία ετσι και αυτή θα βοηθήσει στην ανανέωση των γενεών.
Και όποιος δεν κατάλαβε τα γαλλικά, θέλει να πει ότι επειδή οι γέροι ζουν πολλά χρόνια μια πανδημία θα λύσει τα χέρια του κράτους το οποίο πληρώνει πολλές και υψηλές συντάξεις.
Κατά τα άλλα, όλες "οι προσωπικότητες των αριστων"
σε διατεταγμένη υπηρεσία, να βάλουν ένα χεράκι στους δύσκολους καιρούς που ζούμε!''
.
(Κείμενο-φωτό Ευαγγελία Παπαδοπούλου)
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ἀνακοίνωσις τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἰ. Μεταξᾶ πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ ἀρχισυντάκτας τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου 30 Ὀκτωβρίου 1940

Ἀνακοίνωσις τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἰ. Μεταξᾶ πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ ἀρχισυντάκτας τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου εἰς τὸ Γενικὸν Στρατηγεῖον (ξενοδοχεῖον «Μεγάλη Βρεταννία») εἰς τὰς 30 Ὀκτωβρίου 1940 

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΛΕΒΙΤΣΗΣ, «Η Φιλοσοφία του Χάιντεγκερ» (1974). Γιώργος Κρανιδιώτης

 «Τα άλλα όντα είναι δεδομένα· το πάρειμι (Dasein) δεν είναι: το χαρακτηρίζει η διαρκής μεταβλητικότητα. Δεν έχει ένα δεδομένο "είναι". Το "είναι" του είναι αυτό που ακόμα "δεν είναι". Είναι πάντοτε μία "δυνατότητα να είναι". Αυτή η διαρκής αυτοϋπέρβασή του είναι η ελευθερία του, η οποία δεν του είναι "ιδιότητα", αλλά αυτό τούτο το "είναι" του. Το πάρειμι θα αποφασίσει για αυτό που θα είναι. [...]

Το πάρειμι δεν έχει "ουσία", δηλαδή αναλλοίωτα χαρακτηριστικά, όπως έχουν τα άλλα όντα, αλλά ακριβώς "ουσία" του - δηλαδή το έσχατο θεμέλιό του - είναι ο τρόπος της υπάρξεώς του, η εκλογή του και η απόφασή του να υπάρξη έτσι ή αλλοιώς. Ώστε το είναι του είναι οι δυνατότητές του».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΛΕΒΙΤΣΗΣ, «Η Φιλοσοφία του Χάιντεγκερ» (1974).
Θαυμάσια εισαγωγή στη φιλοσοφία του Χάιντεγκερ, η οποία καλύπτει όλες τις διανοητικές φάσεις του φιλοσόφου και όχι μόνο το «Είναι και Χρόνος».
Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο που λέει "Χρήστου Μαλεβίτση Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΧΑΙΝΤΕΓΚΕΡ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΔΩΔΩΝΗ,, ΑΘΗΝΑ"
Εσείς, Γιώργος Μιχάλης και 86 ακόμη
6 κοινοποιήσεις
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ο μικρός στρατιώτης 28 Οκτωβρίου 1940

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2020

ΟΔΥΣΣΕΙΑ - Μίκης Θεοδωράκης

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Στα άκρα | Κωνσταντίνος Δασκαλάκης» - Α΄ Μέρος | 9/9/20 | ΕΡΤ

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιάννη Βλαχογιάννη, Ἱστορικὴ Ἀνθολογία. Ἀνέκδοτα – Γνωμικά – Περίεργα Ἀστεῖα ἐκ τοῦ βίου διασήμων Ἑλλήνων 1820-1864. Ἀθήνα, 1927

 KATA τὰ 1820 ἕνας βοσκὸς μὲ τὸ κοπάδι του καθισμένος στὸ πεζοῦλι κάποιου ρημοκλησιοῦ ἔπαιζε τὴ φλογέρα του. Ἐκεῖ ἕνας Ἄγγλος περιηγητής, περαστικός, ἀφοῦ χαιρέτησε, ρώτησε τὸ βοσκό:

— Τί πιστεύεις;
Ὁ τσοπάνος σήκωσε τὴν ἀγκλίτσα του καὶ χτύπησε τὸν τοῖχο τῆς ἐκκλησιᾶς:
— Ὅ,τι πιστεύει τούτη! εἶπε.
— Καὶ τί πιστεύει τούτη;
— Ὅ,τι πιστεύω γώ!
[Γιάννη Βλαχογιάννη, Ἱστορικὴ Ἀνθολογία. Ἀνέκδοτα – Γνωμικά – Περίεργα Ἀστεῖα ἐκ τοῦ βίου διασήμων Ἑλλήνων 1820-1864, Ἀθήνα, 1927.]

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)

Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)