Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Σάββατο 14 Μαΐου 2016

Ta Nera Ton Potamon Midea Mikis Theodorakis OPERA HIGHLIGHTS

The Army Started Antegony Mikis Theodorakis Opera HIGHLIGHTS


Στην κορυφή, της αισθητικής του προσπάθειας ο Μίκης Θεοδωράκης αποφασίζει να ασχοληθεί με την Αρχαία Ελληνική Τραγωδία και επιλέγει τέσσερις ηρωίδες, Την Μήδεια, την Ηλέκτρα, την Αντιγόνη και την Λυσιστράτη. Ξεκινά την σύνθεση της πρώτης Λυρικής Τραγωδίας (όπερας) στα 1988 και ολοκληρώνει στα 2002 με την Λυρική Κωμωδία (όπερα) Λυσιστράτη.
Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώνει το βασικό εγχείρημα όλης του της ζωής: την μελοποίηση της ποίησης επιλέγοντας αυτή τη φορά τις κορυφές της ελληνικής ποίησης. Επίσης "παντρεύει" τελειωτικά και με τον πιο ευτυχή τρόπο τις δυο βασικές κατευθύνσεις που χαρακτηρίζουν τη μουσική του: Τον τραγουδοποιό με τον συμφωνιστή. Μετά από μια συνεχή θητεία και πλούσια παραγωγή σαράντα ετών, Φαίνεται ότι αισθάνεται τον εαυτό του ώριμο να αναμετρηθεί και να εκφράσει τον τραγικό λόγο και το αρχαίο δράμα όπως το αποτύπωσαν στα έργα τους ο Αισχύλος, Ο Σοφοκλής, Ο Ευριπίδης και ο Αριστοφάνης. Είναι γνωστό ότι η μελωδία του Μ.Θεοδωράκη είναι ο πυρήνας της μουσικής του. Παράλληλα η ποίηση και γενικά ο λυρισμός υπήρξαν γι'αυτόν η πεμπτουσία της Τέχνης. Ίσως γι'αυτό φρόντισε να ενώσει στα έργα του Ποίηση και Μουσική συνθέτοντας είτε Κύκλους Τραγουδιών είτε Ορατόρια είτε Συμφωνίες Ορατόρια είτε Όπερες (Λυρικές Τραγωδίες).

Tote Laos Polis Electra Mikis Theodorakis Opera HIGHLIGHTS

My Dear Whatever You're Holding Mikis Theodorakis Opera HIGHLIGHT

Κώστας Τσιαντής- ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΙ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΖΩΗ

Η δημοκρατία δε μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την αιτιότητα, αλλά ούτε κι η οικονομική ελιτ που ορίζει πλέον σήμερα την πολιτική- αυτή είναι ο κατεξοχήν χρήστης και τροφοδότης της. Ζούμε ωστόσο ως πολίτες με την εντύπωση ότι ο δημόσιος και παγκόσμιος βίος κατέχεται από το φάντασμα του ανορθολογισμού και αυτό είναι που παρεμποδίζει τη συλλογική μας αντίδραση στη βαρβαρότητα. Ωστόσο η εντύπωση αυτή έχει διαμορφωθεί ορθολογικά- επιστημολογικά (από την εποχή της νέας επιστήμης και της διαίρεσης της Αριστοτελικής αιτιότητας), χωρίς όμως φροντίδα και πρόνοιες για τη δημοκρατία και τους ανθρώπους, των οποίων η μοίρα αφέθηκε στην εκβιαζόμενη και ελεγχόμενη από τις οικονομικές ελίτ πολιτική αντιπροσώπευση. Η φθορά του συστήματος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και οι παραχωρήσεις της στους τραπεζίτες (όπως εκείνη του προέδρου Wilson των ΗΠΑ, ο οποίος το 1914 έδωσε στην ιδιωτική FED το δικαίωμα να κόβει το χρήμα κι όχι το κράτος) επέτρεψαν στην οικονομική ελίτ να ελέγξει σταδιακά την Πολιτική και να φτάσει σήμερα να εξουσιάζει τον πλανήτη. Συνηθισμένοι όμως στην εντύπωση του φαντάσματος (αν και πολλά πράγματα συχνά το αιτιολογούν) και ευρισκόμενοι συχνά σε αδυναμία να επεξεργαστούμε τον τεράστιο όγκο βιβλίων, πηγών και πληροφοριών από μόνοι μας, μείναμε με τις μισές αλήθειες μιας κατασκευασμένης σκόπιμης σύγχυσης, ανήμποροι να εξηγήσουμε την αποτυχία μας και να πιστέψουμε ότι υπάρχει δρόμος να δράσουμε για ν’ αλλάξουν τα πράγματα. Αλλά κάποιες στιγμές ως μεγάλος δάσκαλος η Φύση εγείρει μέσα μας την αμφιβολία και μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε το απαράδεκτο  της ιστορικής  κατάστασης που ζούμε. Στην αγκαλιά της και στον έλλογο χτύπο της μύρια ‘’άλογα’’ ζώα ζουν, χαίρονται, μεγαλώνουν, αναπαράγουν και πεθαίνουν κλείνοντας τον κύκλο τους και δίνοντας συνέχεια στη ζωή εις το διηνεκές (εάν και εφ’ όσον οι έλλογοι εμείς δεν την καταστρέψουμε). Λοιπόν; Πώς είναι δυνατόν εμείς ως ιστορικά όντα να αποτυγχάνουμε; Πώς είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε το φάντασμα του ανορθολογισμού στη ζωή μας και να μη ζητάμε το λόγο και την ανατροπή γι’ αυτά που ορθολογικά και με μαθηματική ακρίβεια μια μικρή ομάδα ανθρώπων με μη νομιμοποιημένη εξουσία ανεξέλεγκτα σχεδιάζει και πραγματώνει; 14- 5- 2015

Παρασκευή 13 Μαΐου 2016

Gregorian Ft Sarah Brightman - Moment Of Peace

Η Αριστερά ως στυλοβάτης της παγκοσμιοποίησης (Α και Β μέρος) 28 April 2016 Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς. Αναδημοσίευση από το «Άρδην-Ρήξη».

http://www.antibaro.gr/article/15056

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΡΗΣ ΠΕΡΙ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ- ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ- ΜΕ ΑΝΑΛΟΓΟ ΤΡΟΠΟ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ!

Γ. ΣΑΡΡΗ- ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ / ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

https://den.com.gr/giorgos-sarris-bank-fraud/

Πέμπτη 12 Μαΐου 2016

Άμεση απάντηση της Ρωσίας στα εγκαίνια της αντιπυραυλικής ασπίδας του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία με νέο βαλλιστικό βλήμα (vid)

Άμεση απάντηση της Ρωσίας στα εγκαίνια της αντιπυραυλικής ασπίδας του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία με νέο βαλλιστικό βλήμα (vid): Η Ρωσία απαντά άμεσα στην αμερικανική αντιπυραυλική ασπίδα των ΗΠΑ που σήμερα τέθηκε σε λειτουργία στη Ρουμανία και παρουσιάζει τον "Γιο του Σατανά" όπως είναι γνωστός ο νέος διηπειρωτικός β

Τα σεναρια του ESM για την ελληνικη οικονομια!

http://kinisienergoipolites.blogspot.gr/2016/05/esm.html

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)