Μεγάλων διαστάσεων κατολίσθηση στα Διπόταμα Ευρυτανίας [εικόνες] | DefenceNet.gr

Μεγάλων διαστάσεων κατολίσθηση στα Διπόταμα Ευρυτανίας [εικόνες].

Propaganda and truths

WSJ: Greece Can Pay Its Debts in Full, but it Won',t.

FT: Schäuble sets stage for Athens showdown.

Greek crisis tests eurozone’s stability and Berlin’s EU leadership

• Germans rebuff Greek ‘Trojan horse’
• Greece’s letter to the eurogroup
• In depth Greece debt crisis

THE GUARDIAN

Live Eurozone ministers gather for crucial Greece talks - live updates.

• Germany rejects Greek bailout plan

Π. Ήφαιστος - ΕΠΙΔΕΞΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΠΆΝΩ ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΧΟΙΝΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞ ΟΙΚΕΙΩΝ ΒΕΛΗ

Προσπαθούμε όλοι να παρακολουθήσουμε τις καταιγιστικές εξελίξεις και την σχοινοβασία της νέας διακυβέρνησης μέσα σε ένα χαώδες, μπερδεμένο, γεμάτο αντιφάσεις και αντιθέσεις και πασιφανώς ακυβέρνητο διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον. Αυτοί που μας αφήνουν άφωνους, όμως, δεν είναι οι ξένοι. Αυτοί την δουλειά τους κάνουν. Μερικοί «ντόπιοι», όμως, είναι πολιτικοπνευματικά αχώνευτοι.

Χρήσιμοι ηλίθιοι, μπερδεμένοι, πράκτορες, καλόπιστοι πλην ικανοί να δουν μόνο ένα μέτρο από τα πόδια τους και κυρίως λιγόψυχοι που τρέμουν και τουρτουρίζουν και που θέλουν να αυτοκτονήσουν σήμερα μήπως και πεθάνουμε σε ένα χρόνο.

Παραμιλούν, βυσσοδομούν και ασχημονούν ακατάσχετα αποδυναμώνοντάς μας σε μια κρίσιμη μάχη που δίνουμε για την επιβίωσή μας.

Για τους λιγόψυχους πλην καλόπιστους ένα μόνο μπορεί να ειπωθεί. Εάν οι πρόγονοι κάθε σημερινής πολιτικά ανεξάρτητης κοινωνίας ήταν ασθενείς ψυχές όπως αυτοί καμιά δεν θα ήταν ανεξάρτητη. Ακόμη πιο σημαντικό η εθνική ανεξαρτησία μιας κοινωνίας ποτέ δεν ήταν ανθόσπαρτη και ποτέ δεν θα είναι. Ταξίδι και Οδύσσεια είναι και έτσι θα είναι πάντα.

Η ετοιμότητα για θυσίες και προσκόλληση στο οικείο εθνικό συμφέρον είναι και θα είναι ευθέως ανάλογες στάσεις της επιτυχίας ενός κράτους στις διεθνείς διαπραγματεύσεις και απολύτως αναγκαίες προϋποθέσεις επιβίωσης.

Η κρίση τα τελευταία χρόνια είναι ωκεανός μαρτυριών για την ασθένεια της ψυχής πολλών. Αυτών που ροκανίστηκαν από εσχατολογικά δόγματα και που είναι φορείς μιας ανόητης προσδοκίας πως κάπου εκεί έξω υπάρχει δήθεν ένα γαλήνιο λιμάνι ή ένας χλοερός τόπος στον οποίοι κάποιοι που ζουν εκτός τόπου και χρόνου τους εμποδίζουν να φτάσουν (αυτοί δηλαδή που μιλούν για κρατοκεντρικό ανταγωνισμό και δεν βλέπουν χλοερό τόπο και που αηδιάζουν τις επικίνδυνες εσχατολογίες τους).

Ακόμη πιο σημαντικό περιπίπτουν στο θανάσιμο πολιτικό αμάρτημα να αποδίδουν συλλογικές ευθύνες στην ελληνική κοινωνία αντί στους εγχώριους πραιτοριανούς που μετά την Ελληνική Επανάσταση επί δύο αιώνες θρέφουν την ξένη εξάρτηση για να μπορούν αυτοί, έτσι, οι καρεκλοκένταυροι να γλύφουν κοκαλάκια εξουσίας και απληστίας.

Πρέπει να πούμε βέβαια πως εξαιρουμένων κάποιων σκληρών δικτατορικών εποχών η τελευταία πενταετία είναι η σκοτεινότερη και πιο μαύρη σελίδα της νεοελληνικής ιστορίας. Υπηρέτες των ξένων έθεσαν τους νεοέλληνες σε τροχιά εξουθένωσης, εξάντλησης και εκμηδενισμού του πλούτου που επί δύο αιώνες μετά την Ελληνική Επανάσταση απέκτησαν με κόπο και μόχθο (και ερήμην του εξαρτημένου κράτους). Μας καταχρέωσαν προς όφελος ξένων και μας ταπείνωσαν. Καταδίωξαν τα ελληνικά επιχειρηματικά νοικοκυριά και με κτηνώδη ετοιμότητα προχωρούσαν σε εξαναγκαστικούς νόμους συμμόρφωσής μας με εκποιητικά σχέδια του «οικοπέδου Ελλάδα».

Εγκατέλειψαν επίσης την άμυνα, την ασφάλεια και τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα εντός και εκτός νεοελληνικών συνόρων. Οι ίδιοι ως και να είναι βρικόλακες επί ένα μήνα τώρα το μόνοι που βλέπει κανείς στα μάτια τους και στα λόγια τους είναι μια επιθυμία να αποτύχει η νέα διακυβέρνηση. Ότι πουν, ότι γράψουν και ότι κράξουν, αυτοί οι αξιοθρήνητοι υπηρέτες της ξένης εξάρτησης και ο όχλος από παπαγαλάκια στα μέσα «ενημέρωσης», υποδηλώνει μια τέτοια ανώμαλη ψυχική και ψυχολογική κατάσταση. Θέλουν να αποτύχουμε. Για να αυτό-ικανοποιηθούν και να ξανακαθίσουν σε βρώμικες κατεξουσιαστικές καρέκλες πάνω στις οποίες κάθονται τους δύο τελευταίους αιώνες.

Μερικές ακόμη απόψεις που «ενέπνευσαν» την παρούσα σύντομη παρέμβαση. Κάποιοι είτε δεν κατανοούν τι σημαίνει μια διαπραγμάτευση είτε πάσχουν από επιθετικό σύνδρομο κατά κάθε αξίωσης και διεκδίκησης των Ελλήνων στην διεθνή πολιτική.

• Στην διεθνή πολιτική η ηθική είναι μηδενική καθότι η ηθική μπορεί να προσδιοριστεί μόνο κοινωνικοπολιτικά. Πέραν του εθνοκράτους κοινωνικοπολιτικό σύστημα δεν υπάρχει. Κατά συνέπεια το μόνο που μπορεί να κάνει ένας πολίτης είναι να εμφορείται από ασυμβίβαστη φιλοπατρία και ακλόνητη προσκόλληση στο εθνικό συμφέρον. Πρόβλημα θα υπάρξει μόνο εάν το οικείο κράτος επιδοθεί σε επεκτατικούς και διεθνοσοβινιστικούς πολέμους. Δεν είναι η περίπτωσή μας και δεν είναι η περίπτωση των εννέα στα δέκα κρατών του πλανήτη.

• Υπάρχει μόνο εθνοκρατικό εθνικό συμφέρον και ποτέ παγκόσμιο ή ευρωπαϊκό. Το διακρατικό συμφέρον μπορεί να νοηματοδοτηθεί μόνο ως ισόρροπες συναλλαγές που επιτυγχάνονται με σκληρές διακρατικές διαπραγματεύσεις και όχι με χαμόγελα, χορούς, κουμπαριές και ζειμπέκικα. Δες τε το βλοσυρό, αδυσώπητο, σκληρό και ανελέητο βλέμμα του Σόϊμπλε όταν μιλά για το δικό του συμφέρον και το τι πρέπει να κάνουν οι άλλοι. Ξέρει να διαπραγματεύεται. Τόσο απλά. Τις ηθικές κρίσεις να τις κρατήσουμε για τον εαυτό μας και κυρίως με κριτική διάθεση για όποιον δεν είναι πατριώτης και για όποιον δεν είναι σκληρός στις διαπραγματεύσεις με τους ξένους. Το ποιος δε είναι πατριώτης δεν είναι ταμπέλα αλλά καθημερινές στάσεις ζωής υπέρασπισης της εθνικής ανεξαρτησίας. Και εθνικά ανεξάρτητοι ποτέ δεν είναι οι γονυπετείς.

• Με θλίψη και αηδία προσέξαμε ότι λιγόψυχοι, χρήσιμοι ηλίθιοι ή καλόπιστοι ή άσχετοι επιτίθενται με ειρωνείες, φόβο και εμπάθεια κατά «εν ενεργεία» Ελλήνων πολιτικών και διαπραγματευτών για δηλώσεις που υπέβαλλαν κόστος στους απέναντί μας. Προσομοίωσαν μάλιστα με «χορό του Ζαλόγγου» την σχοινοβασία των Ελλήνων πολιτικών και διαπραγματευτών. Αποστρεφόμαστε με αηδία τους κακόπιστους και τους πράκτορες. Για αυτούς που απλά δεν έχουν κουκούτσι μυαλό λέμε ότι στην ανελέητη διεθνή πολιτική όλοι κινούνται έχοντας στα χέρια τους μια πλάστιγγα με δύο δίσκους μέσα στους οποίους από την μια πλευρά είναι το κόστος και από την άλλη το όφελος.

• Δεν χρήζει να υπεισέλθω σε παραδείγματα γιατί απλά θα πρέπει να επεκταθώ αλλά λέω μόνο ότι τόσο η παράσταση κόστους για την άλλη πλευρά όσο και το «θόλωμα των νερών» με φαινομενικά μόνο ανακόλουθες ή αντιφατικές θέσεις είναι σύνηθες σε τέτοιες διαπραγματεύσεις όπου για την αδύναμη πλευρά η έκβαση είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. 

• Θάνατος για εμάς αποκλείεται να υπάρξει εκτός και εάν θεωρηθεί τυχόν οικονομική θυσία για την Δημοκρατία μας και την Ελευθερία μας ως «θάνατος».

• Για την άλλη πλευρά, στην περίπτωση που συζητάμε, θα είναι θάνατος εάν αλόγιστα και ακαταλόγιστα φορτώσουν όλα τα βάρη στο μεγαλύτερο θύμα της ελλειμματικής πολιτικής και οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης-φούσκας την οποία όποιοι όσοι δεν βλέπουν (ότι είναι φούσκα) απλά είναι θεόστραβοι ή εθελοτυφλούντες. Μια φούσκα που κρατούν όλα αυτά τα κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτα θηρία της τεχνόσφαιρας, πολλά εκ των οποίων απλά είναι τσιράκια των τζογαδόρων και των τοκογλύφων. 

• Όσοι στην Ευρώπη δεν λειτουργούν ορθολογιστικά ροκανίζουν το ετοιμόρροπο κλαρί πάνω στο οποίο είναι καθισμένη η ματωμένη ετοιμόρροπη ΕΕ ενώ κάποιοι πιο ανεύθυνοι κρατούν βελόνες και απειλούν (εμάς βασικά) ότι θα τρυπήσουν την φούσκα. Αντί λοιπόν να αφήσουμε τους διαπραγματευτές να μεγιστοποιήσουν τις δεξιότητές τους σε αυτό το δύσκολο παιχνίδι ισχύος εγχώριοι ελαφρόμυαλοι –είπαμε, με τους κακόπιστους και τους πράκτορες δεν ασχολούμαστε– πυροβολούν τους αντιπρόσωπούς μας.

• Εν μέσω λοιπόν μιας σκληρής και ανελέητης διαπραγμάτευσης είναι αηδιαστική η λιγοψυχία ή η κακοπιστία όσων αντί να συμπράξουν στην ενίσχυση της Ελληνικής διαπραγματευτικής στάσης επιτίθενται κατά των Ελλήνων πολιτικών και διαπραγματευτικών οι οποίοι λογικότατα και πολύ ορθολογιστικά προσπαθούν να ενισχύσουν την θέση της Ελλάδας με παραστάσεις κόστους για τους δεδηλωμένους αντίπαλούς μας και για τους άσπονδους φίλους μας. 

• Στην περίπτωσή μας το κόστος για αυτούς συνίσταται στις συνέπειες εάν μας γρονθοκοπήσουν μέχρι πτώσεως. Μόνο που δεν γρονθοκοπούν μέχρι πτώσεως μόνο εμάς αλλά και τους εαυτούς τους. Απαγορεύεται να τους το λέμε και προειδοποιούμε;! Ναι, πιστεύουν κάποιοι εγχώριοι. Είναι λένε χορός του Ζαλόγγου. Απαγορεύεται κανείς να διαπραγματεύεται, κατ’ αυτούς. Και εάν γι’ αυτούς «διαπραγματεύεται» μπορεί μόνο γονυπετής να υπογράφει ότι του δίνουν.

Καλό είναι να ειπωθεί, πάντως, ότι ανεξάρτητα του πως θα εξελιχθούν οι διαπραγματεύσεις όχι οι μόνο οι Έλληνες αλλά και οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι βρίσκονται σε μια αφετηρία και μια πορεία όλο προβλήματα και κινδύνους. Όσοι δεν το βλέπουν δεν είναι μόνο στραβοί αλλά και επικίνδυνοι. 

Ακόμη και εάν αύριο αποτύχει η νέα διακυβέρνηση δίκαιο είναι να πούμε ότι μέχρι στιγμής βαθμολογείται με δέκα θαυμαστικά. Και εάν αποτύχει το φταίξιμο πλέον αλλού θα πρέπει να αναζητηθεί όχι σε αυτούς που αγωνιούν και παλεύουν διεκδικητικά για να μην εκποιηθούμε και θανατωθούμε. Θα πρέπει να αναζητηθεί σε όσους στο εσωτερικό πυροβολούν την Ελληνική διεκδικητική στάση και την εξ αντικειμένου σχοινοβασία. 

Όταν κάτι λέγεται ή γράφεται καταγράφεται. Τι ωφελεί όμως; Η ιστορία πάντα γράφεται σε παρόντα χρόνο και είναι το «δικαστήριο των εθνών» που δημιουργεί τετελεσμένα. Όποιος αυτοκτονεί οι ιστορικοί του μέλλοντος τον χλευάζουν δεν τον μακαρίζουν. 

Η στήριξη της Ελληνικής διαπραγματευτικής θέσης τις εβδομάδες και τους μήνες που επέρχονται είναι ζήτημα επιβίωσης.

Δεν μου αρέσει ·  · Κοινοποιήστε

Επιφάνεια και βάθος!

Petros Efstathia

ΠΕΣ ΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ.....

Δεν μου αρέσει ·  · Κοινοποιήστε

Ρωσοκινεζικές ασκήσεις 'στήριξης' της Ελλάδας ν.α. Κρήτης και ν.α. Μεγίστης | DefenceNet.gr

Ρωσοκινεζικές ασκήσεις 'στήριξης' της Ελλάδας ν.α. Κρήτης και ν.α. Μεγίστης.

Οι Γερμανοί απορρίπτουν την συμφωνία - Στα άκρα η σύγκρουση - Το κείμενο που υποβλήθηκε | DefenceNet.gr

Οι Γερμανοί απορρίπτουν την συμφωνία - Στα άκρα η σύγκρουση - Ελπίδα από την Κομισιόν;

Στίγκλιτς, Πισσαρίδης και 16 οικονομολόγοι ζητούν συμφωνία για την Ελλάδα

Στίγκλιτς, Πισσαρίδης και 16 οικονομολόγοι ζητούν συμφωνία για την Ελλάδα - Δείτε την επιστολή.

Έκκληση σε όλους να φανούν πραγματιστές για να υπάρξει μια συμφωνία για την Ελλάδα απευθύνουν 18 οικονομολόγοι, ανάμεσα στους οποίους ο Τζόζεφ Στίγκλιτς και ο Χρ. Πισσαρίδης, ζητώντας από τους πιστωτές της χώρας να προχωρήσουν στους «κατάλληλους συμβιβασμούς».

Όπως προειδοποιούν, σε περίπτωση μη συμφωνίας θα υπάρξουν σοβαρές συνέπειες οικνομικές και πολιτικές και για τους Έλληνες και για τους Ευρωπαίους.

Τάσσονται υπερ του πρωτογενούς πλεονάσματος της τάξης του 1,5% και υπενθυμίζουν τη νωπή λαϊκή εντολή που έχει η ελληνική κυβέρνηση.

Η επιστολή των 18 οικονομολόγων έχει ως εξής:

Κύριοι,

οι δυσκολίες των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και το Eurogroup δημιουργούν ένα πραγματικό κίνδυνο μη επίτευξης συμφωνίας - με πιθανότατα σοβαρές συνέπειες, οικονομικές και πολιτικές για τους Έλληνες και για όλους τους Ευρωπαίους. Η ουσία μιας οικονομικής ένωσης είναι το δούναι και λαβείν - με το να δίνεις τώρα κάτι από το οποίο μπορείς να ωφεληθείς αργότερα, καθώς και με το να ανταποκρίνεσαι στις δημοκρατικές ανάγκες των πολιτών. Στην πραγματικότητα, κατά την άποψη πολλών εξ ημών, «οι κατάλληλοι συμβιβασμοί» από τους πιστωτές θα ωφελούσαν όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και όσους επιμένουν η χώρα να παραμείνει στην πορεία της. Χωρίς αλλαγή το ευρωπαϊκό σχέδιο θα μπορούσε να καταρρεύσει.

Φοβούμαστε ότι η ανικανότητα επίτευξης θετικής συμφωνίας θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή της διάσπασης όχι μόνο της ευρωζώνης αλλά και του οικοδομήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το συνεπακόλουθο πλήγμα θα οδηγήσει σε τάσεις πολιτικής αποσύνθεσης.

Είναι ξεκάθαρο τι χρειάζεται τώρα η Ελλάδα: οικονομική ανάκαμψη – με στήριξη από τη σημαντική χαλάρωση των δημοσιονομικών στόχων, θέσπιση μέγιστου πλεονάσματος στο 1,5% του ΑΕΠ,  με κάποια χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση των χρεών της, συσχετισμό της εξυπηρέτησης του χρέους με κάποια ουσιώδη ανάπτυξη και με δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις που θα περιλαμβάνουν πάταξη της διαφθοράς και αποδυνάμωση των οικονομικών δυνάμεων των Ολιγαρχών.

Επιπλέον, όπως επιμένει και ο αρθρογράφος των "Financial Times", Wolfgang Munchau στις 16 Φεβρουαρίου, η ελληνική κυβέρνηση έχει δημοκρατική εντολή για εναλλακτικές πολιτικές σε σχέση με τις αποτυχημένες πολιτικές του παρελθόντος. Για τους εταίρους της, που επί του παρόντος είναι προσκολλημένοι σε ένα μοντέλο δρακόντειας δημοσιονομικής προσαρμογής το οποίο οδηγεί σε ελλιπή ανάπτυξη, υπάρχει η πρόκληση και η ευκαιρία για τη δημιουργία μιας πολιτικής ανάκαμψης, επενδύσεων και δημιουργίας θέσεων εργασίας. Βεβαίως, αυτό απαιτεί έναν βαθμό πραγματισμού. Το αντάλλαγμα, όμως, είναι η υπόσχεση για μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Και η ανάπτυξη – όπως λένε – είναι ούριος άνεμος για όλα τα καράβια. Ο χρόνος μπορεί να εξαντλείται, αλλά φαίνεται ότι πρέπει να επιτευχθεί μία συμφωνία.

Prof Joseph Stiglitz

Columbia University, Nobel Prize winner of Economics

Prof Chris Pissarides

London School of Economics, Nobel Prize winner of Economics

Prof Mary Kaldor

London School of Economics

Prof Stephany Griffith-Jones

IPD Columbia University

Michael Burke

Economists Against Austerity

Prof Panicos Demetriades

University of Leicester; former Governor of the Central Bank of Cyprus and ECB Governing Council member

Prof Charles Goodhart

London School of Economics

Sir Richard Jolly

Emeritus Professor Institute for Development Studies

Professor Inge Kaul

Hertie School, Berlin

Prof Gustav A Horn

Macroeconomic Policy Institute (IMK)

Neil MacKinnon

VTB Capital

Prof Marcus Miller

Warwick University

Prof Jose Antonio Ocampo

Columbia University

Avinash Persaud

Peterson Institute for International Economics

Helmut Reisen

Shifting Wealth Consult

Robert Skidelsky

Emeritus Professor, University of Warwick

Hilary Wainwright

Transnational Institute, Amsterdam

Prof Simon Wren-Lewis

Merton College Oxford

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ξαφνική μεταστροφή του Ζ.Κ.Γιουνκέρ υπέρ της Ελλάδας: 'Η τρόικα ήταν αντιδημοκρατική και πρόσβαλε τους Ελληνες'! | DefenceNet.gr

Ξαφνική μεταστροφή του Ζ.Κ.Γιουνκέρ υπέρ της Ελλάδας: 'Η τρόικα ήταν αντιδημοκρατική και πρόσβαλε τους Ελληνες'!.

Η κυβέρνηση 'ξεμπροστιάζει' τους δανειστές - Στη δημοσιότητα όλος ο φάκελος των εισηγήσεων | DefenceNet.gr

Η κυβέρνηση 'ξεμπροστιάζει' τους δανειστές - Στη δημοσιότητα όλος ο φάκελος των εισηγήσεων.

The New York Times : Yanis Varoufakis: No Time for Games in Europe FEB. 16, 2015

 ΑTHENS — I am writing this piece on the margins of a crucial negotiation with my country’s creditors — a negotiation the result of which may mark a generation, and even prove a turning point for Europe’s unfolding experiment with monetary union.

Game theorists analyze negotiations as if they were split-a-pie games involving selfish players. Because I spent many years during my previous life as an academic researching game theory, some commentators rushed to presume that as Greece’s new finance minister I was busily devising bluffs, stratagems and outside options, struggling to improve upon a weak hand.

Nothing could be further from the truth.

If anything, my game-theory background convinced me that it would be pure folly to think of the current deliberations between Greece and our partners as a bargaining game to be won or lost via bluffs and tactical subterfuge.

The trouble with game theory, as I used to tell my students, is that it takes for granted the players’ motives. In poker or blackjack this assumption is unproblematic. But in the current deliberations between our European partners and Greece’s new government, the whole point is to forge new motives. To fashion a fresh mind-set that transcends national divides, dissolves the creditor-debtor distinction in favor of a pan-European perspective, and places the common European good above petty politics, dogma that proves toxic if universalized, and an us-versus-them mind-set.

As finance minister of a small, fiscally stressed nation lacking its own central bank and seen by many of our partners as a problem debtor, I am convinced that we have one option only: to shun any temptation to treat this pivotal moment as an experiment in strategizing and, instead, to present honestly the facts concerning Greece’s social economy, table our proposals for regrowing Greece, explain why these are in Europe’s interest, and reveal the red lines beyond which logic and duty prevent us from going.

The great difference between this government and previous Greek governments is twofold: We are determined to clash with mighty vested interests in order to reboot Greece and gain our partners’ trust. We are also determined not to be treated as a debt colony that should suffer what it must. The principle of the greatest austerity for the most depressed economy would be quaint if it did not cause so much unnecessary suffering.

I am often asked: What if the only way you can secure funding is to cross your red lines and accept measures that you consider to be part of the problem, rather than of its solution? Faithful to the principle that I have no right to bluff, my answer is: The lines that we have presented as red will not be crossed. Otherwise, they would not be truly red, but merely a bluff.

But what if this brings your people much pain? I am asked. Surely you must be bluffing.

The problem with this line of argument is that it presumes, along with game theory, that we live in a tyranny of consequences. That there are no circumstances when we must do what is right not as a strategy but simply because it is ... right. 

Against such cynicism the new Greek government will innovate. We shall desist, whatever the consequences, from deals that are wrong for Greece and wrong for Europe. The “extend and pretend” game that began after Greece’s public debt became unserviceable in 2010 will end. No more loans — not until we have a credible plan for growing the economy in order to repay those loans, help the middle class get back on its feet and address the hideous humanitarian crisis. No more “reform” programs that target poor pensioners and family-owned pharmacies while leaving large-scale corruption untouched.Our government is not asking our partners for a way out of repaying our debts. We are asking for a few months of financial stability that will allow us to embark upon the task of reforms that the broad Greek population can own and support, so we can bring back growth and end our inability to pay our dues. 

One may think that this retreat from game theory is motivated by some radical-left agenda. Not so. The major influence here is Immanuel Kant, the German philosopher who taught us that the rational and the free escape the empire of expediency by doing what is right. 

How do we know that our modest policy agenda, which constitutes our red line, is right in Kant’s terms? We know by looking into the eyes of the hungry in the streets of our cities or contemplating our stressed middle class, or considering the interests of hard-working people in every European village and city within our monetary union. After all, Europe will only regain its soul when it regains the people’s trust by putting their interests center-stage.

Yanis Varoufakis is the finance minister of Greece.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΑΝΤΗΣ-ΣΧΟΛΙΟ:Αντί κάποιοι να ζηλεύουν και να μεμψιμοιρούν, ας νοιώσουν περήφανοι που υπάρχουν τέτοιοι συμπατριώτες τους ικανοί να ανοίξουν με την επιστήμη και το λογισμό τους μια ρεαλιστική κοινή βάση για τα ανθρώπινα ιδανικά στην Ευρώπη και τη σκληρά δοκιμαζόμενη Ελλάδα..

In the mind of Harry Klynn: Η Γερμανία δεν αγαπάει την δημοκρατία

Η Γερμανία δεν αγαπάει την δημοκρατία.

'Βόμβα' από Μόσχα: Ετοιμάζεται πακέτο οικονομικής βοήθειας από BRICS για Ελλάδα! - Τι μεταδίδει το RT | DefenceNet.gr

'Βόμβα' από Μόσχα: Ετοιμάζεται πακέτο οικονομικής βοήθειας από BRICS για Ελλάδα! - Τι μεταδίδει το RT.