Δραματική έκκληση Μίκη και δεκάδων προσωπικοτήτων: Σεβαστείτε τη βούληση του Ελληνικού Λαού της 5ης Ιουλίου http://www.freepen.gr/2015/07/5_30.html
Θεέ του ουρανού και του παντός,
αυτείν’ οι γραμματισμένοι,
αυτείν’ οι πολιτισμένοι,
έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…
Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
|
Παρασκευή 31 Ιουλίου 2015
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015
Aρθρο του Βαρουφάκη
Τελευταία ανανέωση 13:41 | 30 Ιουλ. 2015
Κατά την πρώτη μου συνάντηση του Eurogroup (1), στις 11
Φεβρουαρίου, έδωσα στους συνομιλητές μου ένα απλό μήνυμα: «Η κυβέρνησή
μας θα είναι ένας αξιόπιστος εταίρος. Θα κάνουμε τα πάντα για να βρεθεί
κοινό έδαφος με το Eurogroup, με βάση μια τριπλή στρατηγική για την
αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων της Ελλάδας: 1. Μια σειρά από
βαθιές μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των θεσμών
μας και την καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής, της
ολιγαρχίας και την τοκογλυφία 2. Εξυγίανση των οικονομικών του κράτους,
μέσω ενός πρωτογενούς πλεονάσματος (2) μετρίου μεν αλλά βιώσιμου, το
οποίο δεν απαιτεί υπερβολικές προσπάθειες του ιδιωτικού τομέα 3.
Εξορθολογισμό, ή αναδιάρθρωση της δομής του χρέους μας, έτσι ώστε να
επιτευχθεί αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα κι ένας ρυθμός ανάπτυξης που
απαιτείται για τη βελτιστοποίηση της αποπληρωμής των πιστωτών
μας». Άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη που φιλοξενείται στο τεύχος του
Αυγούστου της μηνιαίας γαλλικής εφημερίδας Le Monde Diplomatique
Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 5 Φεβρουαρίου, έκανα την πρώτη μου
επίσκεψη στον κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον Γερμανό υπουργό
Οικονομικών. Προσπάθησα να τον διαβεβαιώσω, ότι θα μπορούσε να
υπολογίζει σ’εμάς για τη διατύπωση προτάσεων, οι οποίες δεν θα ήταν μόνο
προς το συμφέρον του ελληνικού λαού αλλά και όλων των ευρωπαϊκών λαών -
Γερμανών, Γάλλων, Σλοβάκων, Φινλανδών, Ισπανών, Ιταλών, κλπ.
Δυστυχώς, καμία από τις ευγενείς προθέσεις μας δεν κίνησε κανένα ενδιαφέρον από τους ανθρώπους που έχουν τα ήνια της Ένωσης. Αυτό το σκληρό μάθημα επρόκειτο να το μάθουμε στους πέντε μήνες διαπραγματεύσεων που θα ακολουθούσαν...
Στις 30 Ιανουαρίου, λίγες ημέρες μετά τον διορισμό μου ως Υπουργό Οικονομικών, ο Πρόεδρος του Eurogroup, κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ, με επισκέφθηκε. Μετά βίας είχαν περάσει λίγα λεπτά, όταν με ρώτησε τι προτίθεμαι να πράξω για το μνημόνιο, τη συμφωνία που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε υπογράψει με την «τρόικα». Του είπα ότι η κυβέρνησή μας εκλέχθηκε για να επαναδιαπραγματευθεί. Εν συντομία, ότι θα επιδιώξει την αναθεώρηση, σε γενικές γραμμές, των δημοσιονομικών πολιτικών και των μέτρων που είχαν προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά κατά την τελευταία πενταετία: Πτώση του ενός τρίτου του εθνικού εισοδήματος και κινητοποίηση ολόκληρης της κοινωνίας ενάντια στην ιδέα των μεταρρυθμίσεων.
Η απάντηση του κ. Ντάισελμπλουμ ήταν άμεση και κατηγορηματική: «Δεν γίνεται αυτό. Ή μνημόνιο ή αποτυχία του προγράμματος.» Με άλλα λόγια: Ή αποδεχόμαστε τις πολιτικές που επιβλήθησαν στις προηγούμενες κυβερνήσεις, παρόλο που έχουμε εκλεγεί για να τις αμφισβητήσουμε, δεδομένου ότι είχαν αποτύχει τόσο οικτρά, ή οι τράπεζες μας θα παρέμεναν κλειστές. Γιατί, μιλώντας με συγκεκριμένους όρους, αυτό συνεπάγεται μια «αποτυχία του προγράμματος» ενός κράτους μέλους, το οποίο δεν βρίσκει πρόσβαση στην αγορά: Η ΕΚΤ παύει κάθε χρηματοδότηση προς τις τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια δεν έχουν άλλη επιλογή από το κλείσιμο τους και την παύση λειτουργίας των ΑΤΜ τους.
Αυτή η καθόλου συγκαλυμμένη προσπάθεια εκβιασμού μιας κυβέρνησης μόλις εκλεγμένης δημοκρατικά, δεν ήταν η μόνη. Κατά τη συνεδρίαση του Eurogroup, έντεκα ημέρες αργότερα, ο κ. Ντάισελμπλουμ επιβεβαίωσε την περιφρόνησή του για τις πιο στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές. Αλλά ο Σόιμπλε ήταν σε θέση να τον ανταγωνιστεί. Ο Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Μισέλ Σαπέν, έλαβε το λόγο με στόχο να τους καλέσει όλους, ώστε να βρεθεί ένα συμβιβασμός ανάμεσα στη διάρκεια της συμφωνίας, που ήταν ακόμα σε ισχύ και στο δικαίωμα του ελληνικού λαού να μας δώσει εντολή να επαναδιαπραγματευθούμε σημαντικές διατάξεις της συμφωνίας. Μιλώντας λίγο μετά από αυτόν, ο Σόιμπλε δεν θα χάσει ούτε στιγμή να επαναφέρει τον κ. Σαπέν σ’αυτό που θεωρούσε εκείνος ως τάξη: «Δεν μπορούμε να αφήσουμε τις εκλογές να αλλάξουν κάτι», είπε έτσι κοφτά, με μια μεγάλη πλειοψηφία των υπουργών να ακούν την γνώμη του σεφ.
Έχω χάσει τον λογαριασμό πόσες φορές βρεθήκαμε μπροστά στο φάντασμα του κλεισίματος των τραπεζών μας, επειδή αρνούμασταν να δεχθούμε ένα πρόγραμμα το οποίο είχε αποδείξει την αναποτελεσματικότητα του. Οι πιστωτές και το Eurogroup έκλειναν τα αφτιά στα οικονομικά επιχειρήματά μας. Ήθελαν να παραδοθούμε. Με κατηγόρησαν ακόμη και για το ότι τόλμησα να τους διδάξω ένα μάθημα»...
Η είσοδος των τεχνοκρατών στον γύρο των διαπραγματεύσεων επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους μας. Δημοσίως, οι πιστωτές διατυμπάνιζαν την επιθυμία τους να πάρουν τα χρήματά τους και να δουν την Ελλάδα να κάνει μεταρρυθμίσεις. Στην πραγματικότητα, είχαν ένα στόχο: Να ταπεινώσουν την κυβέρνησή μας και να μας αναγκάσουν να συνθηκολογήσουμε, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την οριστική αδυναμία των δανειστριών χωρών να ανακτήσουν τα λεφτά τους ή την αποτυχία του προγράμματος των μεταρρυθμίσεων που μόνο εμείς θα μπορούσαμε να πείσουμε τους Έλληνες να το αποδεχθούν.
Πολλές φορές προτείναμε να επικεντρωθούν οι νομοθετικές προσπάθειές μας σε τρεις ή τέσσερις τομείς, σε συμφωνία με τους «θεσμούς»: Μέτρα για τη μείωση της φοροδιαφυγής, για την προστασία της δημοσιονομίας από τις πιέσεις της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, για την καταπολέμηση της διαφθοράς κατά την ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων, για τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος, κ.λπ. Κάθε φορά η απάντηση ήταν η ίδια: «Φυσικά και όχι! Κανένας νόμος δεν έπρεπε να ψηφιστεί πριν από μια ενδελεχή επανεξέταση της κατάστασής μας».
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο της «ομάδας των Βρυξελλών» (3), μας ζητήθηκε για παράδειγμα να παρουσιάσουμε το σχέδιό μας για τη μεταρρύθμιση του ΦΠΑ. Προτού καν καταλήξουμε σε συμφωνία για το θέμα αυτό, οι εκπρόσωποι της «τρόικας» αποφάσιζαν να προχωρήσουν στο θέμα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Είχαν μόλις και μετά βίας ακούσει τις προτάσεις μας, τις οποίες έκριναν καλές για το καλάθι των αχρήστων και προχωρούσαν, για παράδειγμα, στο εργατικό δίκαιο. Αφού έκαναν ένα πέρασμα τις προτάσεις μας και σ’αυτόν τον τομέα, έφταναν στις ιδιωτικοποιήσεις, και ούτω καθεξής. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, οι συζητήσεις να πηγαίνουν από το ένα θέμα στο άλλο, χωρίς να είμαστε σε θέση να συμφωνήσουμε σε ο,τιδήποτε ή να διαπραγματευτούμε σοβαρά. Για μήνες, οι εκπρόσωποι της «τρόικας» εργάστηκαν για να εμποδίσουν την ομαλή λειτουργία των συνομιλιών, επιμένοντας να καλύψουμε όλα τα θέματα, με αποτέλεσμα να μην έχουμε ρυθμίσει κανένα συγκεκριμένα. Μια γάτα που κυνηγά την ουρά της, θα ήταν περισσότερο αποτελεσματική.
Εν τω μεταξύ, χωρίς να έχει γίνει καν η παραμικρή πρόταση και απειλώντας να διακόψουν τις διαπραγματεύσεις, σε περίπτωση που θα είχαμε το θράσος να δημοσιεύσουμε τα δικά μας έγγραφα, οργάνωναν διαρροές στον Τύπο δικών τους εμπιστευτικών εγγράφων, προσποιούμενοι ότι οι προτάσεις μας ήταν «αδύναμες», «κακοσχεδιασμένες», «ελάχιστα αξιόπιστες». Με την ελπίδα ότι μια μέρα θα συμφωνήσουν να παίξουν το παιχνίδι και να βρεθεί μια μέση οδός, συμφωνήσαμε να συμμετάσχουμε σ’αυτή τη φάρσα.
Το πιο θλιβερό ήταν ίσως το να παραβρεθώ μπροστά στην ταπείνωση της Επιτροπής και των ελάχιστων υπουργών Οικονομικών που ήταν καλοπροαίρετοι προς το μέρος μας. Το να ακούω ανθρώπους σε υψηλές θέσεις στην Επιτροπή και στη γαλλική κυβέρνηση να λένε ότι «η Επιτροπή πρέπει συμμορφωθεί με τις διαπιστώσεις του Προέδρου του Eurogroup» ή ότι «η Γαλλία δεν είναι πια αυτό που ήταν», σχεδόν με έκανε να κλάψω. Για να μην αναφέρουμε την απογοήτευσή μου, όταν ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, μου είπε, στις 8 Ιουνίου στο γραφείο του, ότι δεν παρέχει συμβουλές σχετικά με τον καλύτερο τρόπο για να αποφευχθεί το ατύχημα - μια εξόδου από τοευρώ - η οποία, ωστόσο, θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά δαπανηρή για την Ευρώπη.
Στο τέλος του Ιουνίου, παραδοθήκαμε και δέχθηκαμε τις περισσότερες από τις απαιτήσεις της «τρόικας». Με μία εξαίρεση: Επιμείναμε σε μια μικρή αναδιάρθρωση του χρέους μας, χωρίς κούρεμα, μέσω της ανταλλαγής μετοχών. Στις 25 Ιουνίου, παρευρέθηκα στο προτελευταίο μου Eurogroup. Μου παρουσίασαν την τελευταία πρόταση της «τρόικα», εν είδει τελεσιγράφου, «take it or leave it». Είχαμε υποχωρήσει σε πάνω από τα εννέα δέκατα των απαιτήσεων των εταίρων μας και περιμέναμε να κάνουν μια προσπάθεια, ώστε να πετύχουμε κάτι που να μοιάζει με μια έντιμη συμφωνία. Επέλεξαν, αντ’αυτού, να σκληρύνουν τη στάση τους σχετικά με το ΦΠΑ, για παράδειγμα. Δεν επιτρεπόταν πλέον καμία αμφιβολία. Αν συμφωνούσαμε να το υπογράψουμε, αυτό το κείμενο θα κατέστρεφε τα τελευταία απομεινάρια του ελληνικού κράτους πρόνοιας. Απαιτούσαν από μας μια θεαματική συνθηκολόγηση που να δείχνει στα μάτια του κόσμου ότι γονατίσαμε.
Κανένας λαός της περιοχής δεν θα πρέπει ποτέ πια να διαπραγματεύεται υπό φόβο.
Γιάνης Βαρουφάκης
Πρώην Έλληνας Υπουργός Οικονομικών, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
Όλες οι σημειώσεις είναι της σύνταξης της εφημερίδας:
(1) Συνάντηση των Υπουργών Οικονομικών των δεκαεννέα χωρών της ζώνης του ευρώ.
(2) Θετική δημοσιονομική κατάσταση ενός κράτους, πριν από την καταβολή της εξυπηρέτησης του χρέους.
(3) Κουιντέτο που αποτελείται από την ελληνική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
Δυστυχώς, καμία από τις ευγενείς προθέσεις μας δεν κίνησε κανένα ενδιαφέρον από τους ανθρώπους που έχουν τα ήνια της Ένωσης. Αυτό το σκληρό μάθημα επρόκειτο να το μάθουμε στους πέντε μήνες διαπραγματεύσεων που θα ακολουθούσαν...
Στις 30 Ιανουαρίου, λίγες ημέρες μετά τον διορισμό μου ως Υπουργό Οικονομικών, ο Πρόεδρος του Eurogroup, κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ, με επισκέφθηκε. Μετά βίας είχαν περάσει λίγα λεπτά, όταν με ρώτησε τι προτίθεμαι να πράξω για το μνημόνιο, τη συμφωνία που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε υπογράψει με την «τρόικα». Του είπα ότι η κυβέρνησή μας εκλέχθηκε για να επαναδιαπραγματευθεί. Εν συντομία, ότι θα επιδιώξει την αναθεώρηση, σε γενικές γραμμές, των δημοσιονομικών πολιτικών και των μέτρων που είχαν προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά κατά την τελευταία πενταετία: Πτώση του ενός τρίτου του εθνικού εισοδήματος και κινητοποίηση ολόκληρης της κοινωνίας ενάντια στην ιδέα των μεταρρυθμίσεων.
Η απάντηση του κ. Ντάισελμπλουμ ήταν άμεση και κατηγορηματική: «Δεν γίνεται αυτό. Ή μνημόνιο ή αποτυχία του προγράμματος.» Με άλλα λόγια: Ή αποδεχόμαστε τις πολιτικές που επιβλήθησαν στις προηγούμενες κυβερνήσεις, παρόλο που έχουμε εκλεγεί για να τις αμφισβητήσουμε, δεδομένου ότι είχαν αποτύχει τόσο οικτρά, ή οι τράπεζες μας θα παρέμεναν κλειστές. Γιατί, μιλώντας με συγκεκριμένους όρους, αυτό συνεπάγεται μια «αποτυχία του προγράμματος» ενός κράτους μέλους, το οποίο δεν βρίσκει πρόσβαση στην αγορά: Η ΕΚΤ παύει κάθε χρηματοδότηση προς τις τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια δεν έχουν άλλη επιλογή από το κλείσιμο τους και την παύση λειτουργίας των ΑΤΜ τους.
Αυτή η καθόλου συγκαλυμμένη προσπάθεια εκβιασμού μιας κυβέρνησης μόλις εκλεγμένης δημοκρατικά, δεν ήταν η μόνη. Κατά τη συνεδρίαση του Eurogroup, έντεκα ημέρες αργότερα, ο κ. Ντάισελμπλουμ επιβεβαίωσε την περιφρόνησή του για τις πιο στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές. Αλλά ο Σόιμπλε ήταν σε θέση να τον ανταγωνιστεί. Ο Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Μισέλ Σαπέν, έλαβε το λόγο με στόχο να τους καλέσει όλους, ώστε να βρεθεί ένα συμβιβασμός ανάμεσα στη διάρκεια της συμφωνίας, που ήταν ακόμα σε ισχύ και στο δικαίωμα του ελληνικού λαού να μας δώσει εντολή να επαναδιαπραγματευθούμε σημαντικές διατάξεις της συμφωνίας. Μιλώντας λίγο μετά από αυτόν, ο Σόιμπλε δεν θα χάσει ούτε στιγμή να επαναφέρει τον κ. Σαπέν σ’αυτό που θεωρούσε εκείνος ως τάξη: «Δεν μπορούμε να αφήσουμε τις εκλογές να αλλάξουν κάτι», είπε έτσι κοφτά, με μια μεγάλη πλειοψηφία των υπουργών να ακούν την γνώμη του σεφ.
Έχω χάσει τον λογαριασμό πόσες φορές βρεθήκαμε μπροστά στο φάντασμα του κλεισίματος των τραπεζών μας, επειδή αρνούμασταν να δεχθούμε ένα πρόγραμμα το οποίο είχε αποδείξει την αναποτελεσματικότητα του. Οι πιστωτές και το Eurogroup έκλειναν τα αφτιά στα οικονομικά επιχειρήματά μας. Ήθελαν να παραδοθούμε. Με κατηγόρησαν ακόμη και για το ότι τόλμησα να τους διδάξω ένα μάθημα»...
Η είσοδος των τεχνοκρατών στον γύρο των διαπραγματεύσεων επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους μας. Δημοσίως, οι πιστωτές διατυμπάνιζαν την επιθυμία τους να πάρουν τα χρήματά τους και να δουν την Ελλάδα να κάνει μεταρρυθμίσεις. Στην πραγματικότητα, είχαν ένα στόχο: Να ταπεινώσουν την κυβέρνησή μας και να μας αναγκάσουν να συνθηκολογήσουμε, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την οριστική αδυναμία των δανειστριών χωρών να ανακτήσουν τα λεφτά τους ή την αποτυχία του προγράμματος των μεταρρυθμίσεων που μόνο εμείς θα μπορούσαμε να πείσουμε τους Έλληνες να το αποδεχθούν.
Πολλές φορές προτείναμε να επικεντρωθούν οι νομοθετικές προσπάθειές μας σε τρεις ή τέσσερις τομείς, σε συμφωνία με τους «θεσμούς»: Μέτρα για τη μείωση της φοροδιαφυγής, για την προστασία της δημοσιονομίας από τις πιέσεις της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, για την καταπολέμηση της διαφθοράς κατά την ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων, για τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος, κ.λπ. Κάθε φορά η απάντηση ήταν η ίδια: «Φυσικά και όχι! Κανένας νόμος δεν έπρεπε να ψηφιστεί πριν από μια ενδελεχή επανεξέταση της κατάστασής μας».
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο της «ομάδας των Βρυξελλών» (3), μας ζητήθηκε για παράδειγμα να παρουσιάσουμε το σχέδιό μας για τη μεταρρύθμιση του ΦΠΑ. Προτού καν καταλήξουμε σε συμφωνία για το θέμα αυτό, οι εκπρόσωποι της «τρόικας» αποφάσιζαν να προχωρήσουν στο θέμα της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Είχαν μόλις και μετά βίας ακούσει τις προτάσεις μας, τις οποίες έκριναν καλές για το καλάθι των αχρήστων και προχωρούσαν, για παράδειγμα, στο εργατικό δίκαιο. Αφού έκαναν ένα πέρασμα τις προτάσεις μας και σ’αυτόν τον τομέα, έφταναν στις ιδιωτικοποιήσεις, και ούτω καθεξής. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, οι συζητήσεις να πηγαίνουν από το ένα θέμα στο άλλο, χωρίς να είμαστε σε θέση να συμφωνήσουμε σε ο,τιδήποτε ή να διαπραγματευτούμε σοβαρά. Για μήνες, οι εκπρόσωποι της «τρόικας» εργάστηκαν για να εμποδίσουν την ομαλή λειτουργία των συνομιλιών, επιμένοντας να καλύψουμε όλα τα θέματα, με αποτέλεσμα να μην έχουμε ρυθμίσει κανένα συγκεκριμένα. Μια γάτα που κυνηγά την ουρά της, θα ήταν περισσότερο αποτελεσματική.
Εν τω μεταξύ, χωρίς να έχει γίνει καν η παραμικρή πρόταση και απειλώντας να διακόψουν τις διαπραγματεύσεις, σε περίπτωση που θα είχαμε το θράσος να δημοσιεύσουμε τα δικά μας έγγραφα, οργάνωναν διαρροές στον Τύπο δικών τους εμπιστευτικών εγγράφων, προσποιούμενοι ότι οι προτάσεις μας ήταν «αδύναμες», «κακοσχεδιασμένες», «ελάχιστα αξιόπιστες». Με την ελπίδα ότι μια μέρα θα συμφωνήσουν να παίξουν το παιχνίδι και να βρεθεί μια μέση οδός, συμφωνήσαμε να συμμετάσχουμε σ’αυτή τη φάρσα.
Το πιο θλιβερό ήταν ίσως το να παραβρεθώ μπροστά στην ταπείνωση της Επιτροπής και των ελάχιστων υπουργών Οικονομικών που ήταν καλοπροαίρετοι προς το μέρος μας. Το να ακούω ανθρώπους σε υψηλές θέσεις στην Επιτροπή και στη γαλλική κυβέρνηση να λένε ότι «η Επιτροπή πρέπει συμμορφωθεί με τις διαπιστώσεις του Προέδρου του Eurogroup» ή ότι «η Γαλλία δεν είναι πια αυτό που ήταν», σχεδόν με έκανε να κλάψω. Για να μην αναφέρουμε την απογοήτευσή μου, όταν ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, μου είπε, στις 8 Ιουνίου στο γραφείο του, ότι δεν παρέχει συμβουλές σχετικά με τον καλύτερο τρόπο για να αποφευχθεί το ατύχημα - μια εξόδου από τοευρώ - η οποία, ωστόσο, θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά δαπανηρή για την Ευρώπη.
Στο τέλος του Ιουνίου, παραδοθήκαμε και δέχθηκαμε τις περισσότερες από τις απαιτήσεις της «τρόικας». Με μία εξαίρεση: Επιμείναμε σε μια μικρή αναδιάρθρωση του χρέους μας, χωρίς κούρεμα, μέσω της ανταλλαγής μετοχών. Στις 25 Ιουνίου, παρευρέθηκα στο προτελευταίο μου Eurogroup. Μου παρουσίασαν την τελευταία πρόταση της «τρόικα», εν είδει τελεσιγράφου, «take it or leave it». Είχαμε υποχωρήσει σε πάνω από τα εννέα δέκατα των απαιτήσεων των εταίρων μας και περιμέναμε να κάνουν μια προσπάθεια, ώστε να πετύχουμε κάτι που να μοιάζει με μια έντιμη συμφωνία. Επέλεξαν, αντ’αυτού, να σκληρύνουν τη στάση τους σχετικά με το ΦΠΑ, για παράδειγμα. Δεν επιτρεπόταν πλέον καμία αμφιβολία. Αν συμφωνούσαμε να το υπογράψουμε, αυτό το κείμενο θα κατέστρεφε τα τελευταία απομεινάρια του ελληνικού κράτους πρόνοιας. Απαιτούσαν από μας μια θεαματική συνθηκολόγηση που να δείχνει στα μάτια του κόσμου ότι γονατίσαμε.
Κανένας λαός της περιοχής δεν θα πρέπει ποτέ πια να διαπραγματεύεται υπό φόβο.
Γιάνης Βαρουφάκης
Πρώην Έλληνας Υπουργός Οικονομικών, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
Όλες οι σημειώσεις είναι της σύνταξης της εφημερίδας:
(1) Συνάντηση των Υπουργών Οικονομικών των δεκαεννέα χωρών της ζώνης του ευρώ.
(2) Θετική δημοσιονομική κατάσταση ενός κράτους, πριν από την καταβολή της εξυπηρέτησης του χρέους.
(3) Κουιντέτο που αποτελείται από την ελληνική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
Τετάρτη 29 Ιουλίου 2015
H ΑΠΟΛΥΤΗ δικαίωση του Βαρουφάκη | ΔΕΙΤΕ τι είχε ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ για τους δανειστές-«βιαστές»…
Οι Kostas Panagiotidis και ΌΛΑ στο μικροσκόπιο κοινοποίησαν ένα σύνδεσμο.
– Θα τους «χόρευε» στο ταψί τελικά. – Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν ήθελαν να τον «βλέπουν»…
mikroskopio.gr
Δευτέρα 27 Ιουλίου 2015
ΙΩΑΝΝΗΣ-ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ - ΟΠΛΑ ΜΑΣ Ο ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ, Η ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑ, Η ΑΓΑΠΗ, Η ΠΙΣΤΙΣ, Η ΕΛΠΙΔΑ.
Πολυνομοσχέδια, Πολυβουλία, άνευ και κόντρα των προσφάτως εκφρασμένων Βουλήσεων του Λαού. Τα μόνα που λείπουν, ευτυχώς, είναι τα πολυβόλα τα οποία αφού επέτυχαν την κατοχή του 38% της Κύπρου υπό του εισβολέως, προς ίδιον συμφέρον των Η.Π.Α. – ΞΕΙΠΑ, (στο ΞΕΙΠΑ συμπεριλαμβάνονται όλες οι γνωστές Κυβερνήσεις) απολαμβάνουν το ευχαριστώ των Κυβερνητών μας.
Εθνική τραγωδία αυτό που γράφτηκε – σημερινές ημέρες Ιουλίου πριν 41 χρόνια. Συζητήθηκε ποτέ το Κυπριακό ως τραγωδία για να μην επαναληφθεί; Έχουν περάσει 39 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέκου Παναγούλη. Έχει συζητηθεί με αφορμή τη δολοφονία του, το Κυπριακό, του οποίου φάκελος βρισκόταν στα χέρια του; ΟΧΙ!!! Διότι τους ενδιαφέρει το Σκότος και όχι το Φως της Αλήθειας.
Τέτοια ξεπουλήματα συμβαίνουν, τα οποία όμως δεν συζητιούνται μεταξύ μας για τα παιδιά μας, αυτό σημαίνει ότι θα ακολουθήσουν χρόνια δουλείας ή ότι έχουμε προσχωρήσει στο να ανήκουμε σε Βορρά – Νότο, Ανατολή – Δύση. Γνωστό ως και το παραμύθι ότι «Ανήκομεν εις την Δύσιν». Το έχουμε χρησιμοποιήσει κατά κόρον και εις βάρος μας με δουλικά αποτελέσματα. Αφού αγνοήσαμε ακόμα και την μήτρα μας τους Δελφούς (Δελφύς = Μήτρα), τον Ομφαλό της Γης, λησμονώντας ακόμα και την Ιστορία μας και την ίδια τη Γλώσσα που μας γέννησε. Η λέξη Ιστορία προέρχεται από το ρήμα Οίδα = Γνωρίζω που κλείνεται ίσμεν, ίστε, ίσασι.
Σε όλες τις γλώσσες του Κόσμου η Ιστορία γράφεται μόνον στην Ελληνική Γλώσσα για να έχει νόημα.
Ενώ από την Αρχαιότητα -από γεννήσεως της Υδρογείου σφαίρας- είναι γνωστό ότι η νήσος Δήλος (δηλ. δηλώνω – φανερώνω) φανερώνει τη φανέρωση του φωτός στη Γη, ως το σημείο που δέχεται στη διάρκεια του έτους το περισσότερο φως (με σύμφωνη γνώμη μάλιστα προ 10ετίας και της ΝΑΣΑ!!!).
Η Ελλάδα ανέκαθεν υπήρξε θαλασσοκράτειρα χώρα, και ο Πλανήτης Γη κυριαρχείται από τη θάλασσα, που το υγρό στοιχείο της γεννά και ελευθερώνει αενάως ανεξερεύνητες δυνάμεις ως και σήμερα, γι’ αυτό και υπήρξαμε παραπάνω από 2 φορές αυτοκράτειρα χώρα. Το Σύμπαν ομιλεί την Ελληνική Γλώσσα κατά τους Αστροφυσικούς και όποιος έχει δράμι νοημοσύνης, γνωρίζει ότι το κέντρο του κύκλου είναι ένα, και χωρίς αυτό δεν υπάρχει ούτε Κύκλος ούτε Σφαίρα, δεν υπάρχει Κόσμος, δεν υπάρχει κόσμημα, μόνο όντα δίποδα, τετράποδα, πολύποδα και σκουλήκια.
Από τη στιγμή που άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ξεκίνησαν τις Σταυροφορίες τους ως Δύση εναντίον του Ελληνισμού σε Ιεροσόλυμα 1200, και Κωνσταντινούπολη 1204 με την πρώτη Άλωσή της.
Το έτος 2014 είναι ο αναριθμητισμός του 1204, με πάλι από τη Δύση εφαρμοστές, το Δ΄ Ράιχ. Το 1922 τί έκανε η Δύση όταν ενώ μας υποκίνησε να ανακτήσουμε την Ιωνία – Σμύρνη; Μας εγκατέλειψε και μας έβλεπαν τα πλοία της να καιγόμαστε χωρίς να τείνει χείρα Σωτηρίας. Να μας σφάζουν από τη στεριά και αυτοί απολάμβαναν θέαμα σαν «σε παράσταση πλατείας», βλέποντας τη ζωή των πατεράδων μας ως «σκηνικά θεάτρου». Αυτή είναι η Δύση. Και όποιος θέλει να ανήκει σε αυτήν να το ξανασκεφτεί και να το ξαναπεί. Αυτό που ζούμε σήμερα, είναι η συνέχει του 1204, για να φέρουν εις πέρας ένα έργο 810 χρόνων που το μελετούσαν το πώς θα γίνει τελειότερο. Το 1941 ο Χίτλερ το προσπάθησε αλλά πάλι σκόνταψε στην Ελλάδα και επειδή η ιστορία γράφεται από Ήρωες, πάλι σκόνταψαν στην Ελλάδα. Τι κι αν είπε ο Τσόρτσιλ το 1944 ότι: «Από τώρα θα λέμε όχι πως οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες». Και αυτό που ζούμε σήμερα, αν το καλοπροσέξουμε, επαναλαμβάνεται ότι η Ιστορία γράφεται μόνο από Έλληνες. Όλα τα άλλα είναι σωρεία εξαμβλωμάτων ή οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, με συνομωσίες όσων παριστάνουν τις παρθένες ενώ υποστηρίζουν τις θεωρίες του εμφανώς αναπήρου Αδόλφου, με τους αρτιμελείς υποτακτικούς του που δεν τολμούν να αρθρώσουν λόγο εναντίον του. Ούτε Κιχ! Καμία κυβέρνηση εναντίον του!!!
Με την έλευση του Αλέξη Τσίπρα άρχισαν να ακούγονται λέξεις εννοιών κοινωνικών, ανθρωπιστικών, αναπτυξιακών προγραμμάτων στην υποτιθέμενη Ε.Ε. Η Ελλάς ως λαός, έθνος αλλά και γεωμορφολογία εφαρμόζει, πιστεύει στην Αγία του Θεού Σοφία, έχουμε ως πολιτισμός κατορθώσει με την Αγάπη που Άγει τα πάντα και με τους Έλληνες της διασποράς, να χρησιμοποιούν οι πάντες τις επιστήμες μας για την παραγωγή τους σε τομείς όπως Αστρονομία, Φιλοσοφία, Μαθηματικά, Γεωμετρία, Φυσική, Χημεία, Ιατρική, Φιλολογία, Τέχνη, Μουσική κ.ά. Με την Πίστη μας στους ήρωες της Αρχαιότητας και τους Αγίους της Χριστιανοσύνης να επιζούμε των δυσκολιών της ζωής οποιοσδήποτε κι αν είναι ο εχθρός, σε οποιαδήποτε χρονική εξέλιξη της Ιστορίας της Ανθρωπότητας.
Τώρα σε αυτά που περνάμε, μας έλαχε ο Αλέξης Τσίπρας με σύνθημα την Ελπίδα, να βρίσκεται σκόπιμα βαλλόμενος στραπατσαρισμένος στα πιστεύω του, να είναι ο μοναδικός μπροστάρης στην Ευρώπη και δεν θα είναι στην Ελλάδα; Μπορούμε να τον αρνηθούμε στην Ελλάδα; Ας στηριχθούμε λοιπόν και ας προσευχηθούμε σε αυτές τις έννοιες, να είναι και τώρα όπως πάντα ήταν τα ακαταμάχητα ΟΠΛΑ ΜΑΣ Ο ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ, Η ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑ, Η ΑΓΑΠΗ, Η ΠΙΣΤΙΣ, Η ΕΛΠΙΔΑ.
ΙΩΑΝΝΗΣ-ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ – ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ ΜΗΧ/ΚΟΣ 2114022615 / 6936528528
E-mail: ioannismakridis@hotmail.gr
Costas Tsiantis Στην πυρά τον ''Μπρούνο'' της οικονομίας!...Καλή δύναμη Γιάνη!
Ο Costas Tsiantis κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.
Costas Tsiantis Στην πυρά τον ''Μπρούνο'' της οικονομίας!...Καλή δύναμη Γιάνη!
Κυριακή 26 Ιουλίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ
-
-
This “Atomic Cannon” Could Challenge Einstein’s Theory of Gravity - https://scitechdaily.com/this-atomic-cannon-could-challenge-einsteins-theory-of-gravity/Πριν από 2 εβδομάδες
-
Λιλής Ζωγράφου "Ο ηλιοπότης Ελύτης" - ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ · Ελένη Πατσουράκου ·19 ώρες πριν19 ώρ. · *«Μόνος απέλπισα το θάνατο!»* Δόθηκε ποτέ επιγραμματικότερα αλλά και ποιητικότερα η μοίρα του Έ...Πριν από 2 εβδομάδες
-
-
-
Καρυστιανού: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ - Evosmos24.gr · Ακολουθήστε 15 ώρ. · Για την απόφασή της κατέβει στην πολιτική, για το νέο κόμμα που θα ανακοινωθεί μέχρι το καλοκαίρι αλλά και για...Πριν από 7 μήνες
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη: Γενεύη 2: Η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει πιο ενεργά - *Γενεύη 2: Η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει πιο ενεργά*Πριν από 12 χρόνια
-
Νίκου Καλογερόπουλου: Και ούτω «επληρώθη το υπό του Προφήτου λεχθέν»: - *«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»!*
Πριν από 12 χρόνια -
-
ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)
