Γιάννης Ρίτσος Οι ρίζες του κόσμου από τη συλλογή Πέτρινος Χρόνος Μακρονησιώτικα 1957

 Γιάννης Ρίτσος

  · 

Απόλλων Μάντης ·2 ώρ. ·

Λίγα καψαλιασμένα σκοίνα στη μασκάλη του καλοκαιριού
λίγες ασφάκες
το θυμάρι

Διψάσαμε πολύ.
Πολύ πεινάσαμε.
Πολύ πονέσαμε.

Δεν το πιστεύαμε ποτές,
νάναι τόσο σκληροί οι ανθρώποι
Δεν το πιστεύαμε ποτές
νάχει τόση αντοχή η καρδιά μας.

Αξούριστοι
μ’ ένα κομμάτι θάνατο στην τσέπη μας
– πούναι ένα στάχυ να πει καλημέρα;

Βραδιάζει
με το παγούρι του δειλινού χωμένο στην αμμουδιά
με το φεγγάρι αραγμένο σ’ έναν άλλο γιαλό
να το κυλάει η γαλήνη με το μικρό της δάχτυλο –
σε ποιο γιαλό; ποια γαλήνη;

Διψάσαμε πολύ
δουλεύοντας ολημερίς την πέτρα.
Κάτου απ’ τη δίψα μας
είναι οι ρίζες του κόσμου.

Γιάννης Ρίτσος Οι ρίζες του κόσμου από τη συλλογή Πέτρινος Χρόνος Μακρονησιώτικα 1957

Τα ποιήματα αυτά γράφτηκαν στη Μακρόνησο , τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη του 1949, στο Δ’ Τάγμα Πολιτικών Εξορίστων. […] Τα χειρόγραφα έμειναν θαμμένα στο χώμα μέσα σε σφραγισμένα μπουκάλια. Ξεθάφτηκαν τον Ιούλη του 1950.

«ΑΙ & ανθρώπινες αξίες: Κεντρικός ομιλητής ήταν ο διακεκριμένος επιστήμονας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Χρίστος Παπαδημητρίου, ο οποίος μίλησε για την ιστορία της ΑΙ και το μέλλον μας.

Η διαΝΕΟσις διοργάνωσε δημόσια εκδήλωση με τίτλο «ΑΙ & ανθρώπινες αξίες: Μπορούμε να ελέγξουμε την Τεχνητή Νοημοσύνη;», στις 27 Μαΐου 2026, στον Πολυχώρο Ω2 του Ωδείου Αθηνών. Συμπληρώνοντας δέκα χρόνια ουσιαστικής συμβολής στην αναβάθμιση του δημόσιου διαλόγου, η διαΝΕΟσις ανοίγει τη δεύτερη δεκαετία της με έναν κύκλο συζητήσεων για ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της εποχής μας: την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ). Μετά την πρώτη εκδήλωση, η οποία εστίασε στις στάσεις και τις αντιλήψεις των Ελληνίδων και των Ελλήνων για την ΑΙ, η δεύτερη αυτή εκδήλωση επικεντρώθηκε σε ζητήματα ηθικής, προστασίας δικαιωμάτων, λογοδοσίας και θεσμών. Καθώς οι τεχνολογικές εξελίξεις τρέχουν πλέον γρηγορότερα από τον δημόσιο διάλογο, η παρουσία σας υπήρξε πολύτιμη. Συμβάλλει στη συζήτηση για το πώς η ΑΙ μπορεί να υπηρετεί υπεύθυνα τον άνθρωπο και το δημόσιο συμφέρον. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο διακεκριμένος επιστήμονας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Χρίστος Παπαδημητρίου, ο οποίος μίλησε για την ιστορία της ΑΙ και το μέλλον μας. Παράλληλα, παρουσιάστηκαν τα ευρήματα της νέας δημοσκοπικής έρευνας της διαΝΕΟσις «Τι πιστεύουν οι Έλληνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη: Δεοντολογία και Ηθική», καθώς και της επικείμενης μελέτης της διαΝΕΟσις, σε συνεργασία με 15 ειδικούς από διαφορετικά πεδία, η οποία επιχειρεί να αποτυπώσει συνολικά το τοπίο της «ηθικής Τεχνητής Νοημοσύνης».

The 25 Mathematicians Rewriting the Rules of Artificial Intelligence and Formal Reasoning Forever.

 

·

Όταν οι Μηχανές μαθαίνουν να Σκέφτονται στα Θεωρήματα: Οι 25 Μαθηματικοί που Ξαναγράφουν τους Κανόνες της Τεχνητής Νοημοσύνης και της Επίσημης Αιτιολόγησης για Πάντα.

Το μαθηματικό σύμπαν υφίσταται μια ήσυχη επανάσταση. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πλέον απλώς ένα εργαλείο για μηχανικούς και προγραμματιστές. Έχει εισέλθει στις ιερές αίθουσες των καθαρών μαθηματικών, αναδιαμορφώνοντας τον τρόπο που ανακαλύπτονται, αποδεικνύονται και κατανοούνται τα θεωρήματα. Μια νέα γενιά στοχαστών στέκεται σε αυτό το συναρπαστικό σύνορο.

Yann LeCun, Geoffrey Hinton και Yoshua Bengio, η διάσημη τριάδα βαθιάς μάθησης, παρουσιάζουν αυτή τη λίστα. Το θεμελιώδες έργο τους στα νευρωνικά δίκτυα και την πλατφόρμα κατέστησε δυνατή τη σύγχρονη AI. Η στατιστική θεωρία μάθησης του Vladimir Vapnik και ο Michael I. Τα πιθανά γραφικά μοντέλα της Jordan έδωσαν στη μηχανή μάθηση τον αυστηρό μαθηματικό σκελετό της.

Ο Stéphane Mallat συνέδεσε τα κύματα με τη θεωρία βαθιάς μάθησης, ενώ ο Emmanuel Candès και ο David Donoho μεταμόρφωσαν τη συμπιεσμένη αίσθηση και το συμπέρασμα υψηλής διάστασης. Οι μέθοδοι πυρήνα του Ali Rahimi αμφισβήτησαν τις παραδοχές για κλιμάκωση στο ML, προκαλώντας μία από τις πιο παραγωγικές συζητήσεις στην πρόσφατη πνευματική ιστορία του τομέα.

Η επίσημη πλευρά επαλήθευσης είναι εξίσου επιβλητική. Ο Christian Szegedy εργάζεται στην αυτοεπιμόρφωση, ο Jeremy Avigad αναπτύσσει βοηθούς Lean proof και ο Thomas Hales επαλήθευσε επίσημα την εικασία του Kepler, ένα πρόβλημα που αντιστεκόταν στην ανθρώπινη απόδειξη για σχεδόν τέσσερις αιώνες πριν οι υπολογιστές και η λογική συγκλίνουν για να το διευθετήσουν.

Ο Terence Tao, αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος εν ζωή μαθηματικός, τώρα εξερευνά συστήματα αποδείξεων με τη βοήθεια AI. Ο Geordie Williamson χρησιμοποιεί AI για να ανακαλύψει εικασίες στη θεωρία αναπαράστασης. Αυτά δεν είναι κόλπα. Σηματοδοτούν μια γνήσια μεθοδολογική αλλαγή στο πώς δημιουργούνται, επαληθεύονται και επεκτείνονται οι μαθηματικές γνώσεις σε πολιτιστική κλίμακα.

Ο Demis Hassabis και η ομάδα του DeepMind απέδειξαν ότι η AI μπορεί να οδηγήσει απευθείας την επιστημονική και μαθηματική ανακάλυψη, όχι απλά να την βοηθήσει. AlphaGeometry, αναπτύχθηκε από την Trieu H. Trinh, έλυσε τα προβλήματα γεωμετρίας της Ολυμπιάδας σε επίπεδο σχεδόν χρυσού μεταλλίου, εντυπωσιάζοντας την παγκόσμια κοινότητα των μαθηματικών και επαναπροσδιορίζοντας τι μπορεί να επιτύχει η αυτοματοποιημένη λογική.

Η σύντηξη της τεχνητής νοημοσύνης και των μαθηματικών επιταχύνει την ανακάλυψη, επιτρέπει την επίσημη επαλήθευση σε κλίμακα και γεφυρώνει τη νευρική διαίσθηση με συμβολική αυστηρότητα. Τα όρια μεταξύ ανθρώπινης διορατικότητας και μηχανικής συλλογισμού διαλύονται. Αυτό που προκύπτει από αυτή τη σύνθεση μπορεί να καθορίσει τον επόμενο αιώνα επιστήμης και σκέψης.

#YannLeCun #GeoffreyHinton #YoshuaBengio #TerenceTao #DeepLearning #AIMathematics #FormalVerification #TheoremProving #Mac

When Machines Learn to Think in Theorems: The 25 Mathematicians Rewriting the Rules of Artificial Intelligence and Formal Reasoning Forever.

The mathematical universe is undergoing a quiet revolution. Artificial intelligence is no longer merely a tool for engineers and coders. It has entered the sacred halls of pure mathematics, reshaping how theorems are discovered, proved, and understood. A new breed of thinker stands at this fascinating frontier.

Yann LeCun, Geoffrey Hinton, and Yoshua Bengio, the celebrated deep learning trinity, anchor this list. Their foundational work on neural networks and backpropagation made modern AI possible. Vladimir Vapnik's statistical learning theory and Michael I. Jordan's probabilistic graphical models gave machine learning its rigorous mathematical skeleton.

Stéphane Mallat connected wavelets to deep learning theory, while Emmanuel Candès and David Donoho transformed compressed sensing and high-dimensional inference. Ali Rahimi's kernel methods challenged assumptions about scaling in ML, provoking one of the most productive debates in the field's recent intellectual history.

The formal verification side is equally compelling. Christian Szegedy works on autoformalization, Jeremy Avigad develops Lean proof assistants, and Thomas Hales formally verified the Kepler conjecture, a problem that resisted human proof for nearly four centuries before computers and logic converged to settle it.

Terence Tao, arguably the greatest living mathematician, now explores AI-assisted proof systems. Geordie Williamson uses AI to discover conjectures in representation theory. These are not stunts. They signal a genuine methodological shift in how mathematical knowledge is created, verified, and expanded at civilizational scale.

Demis Hassabis and his DeepMind team demonstrated that AI can drive scientific and mathematical discovery directly, not just assist it. AlphaGeometry, developed by Trieu H. Trinh, solved Olympiad geometry problems at near-gold-medal level, stunning the global mathematics community and redefining what automated reasoning can achieve.

The fusion of AI and mathematics accelerates discovery, enables formal verification at scale, and bridges neural intuition with symbolic rigour. The boundaries between human insight and machine reasoning are dissolving. What emerges from this synthesis may define the next century of science and thought.

#YannLeCun #GeoffreyHinton #YoshuaBengio #TerenceTao #DeepLearning #AIMathematics #FormalVerification #TheoremProving #MachineLearning #MathematicalAI #AlphaGeometry #NeuralNetworks #QuantumBlueprintLab 

Τριήμερος πανήγυρις στη Μουριά

 

Λιλη Παντα

1 ώρ. ·

Ανάρτηση του κ.Γιώργου Γεωργιόπουλου :

Σαν τώρα ήταν, το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, που ξεκινούσε στο χωριό μου - τη Μουριά -

η "τριήμερος πανήγυρις" στο

" Καφεστιατόριον " του Πάνου Ξενογιώργη,

του " Νούλη ".

Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

Όλο το χωριό προετοιμασμένο γι αυτό

το γλέντι, για μας τα παιδιά, εκεί γύρω στα δέκα, ήταν ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ.

Κι αυτό όχι μόνο γι αυτό καθεαυτό

το ξεφάντωμα, αλλά για το γεγονός

ότι θα βλέπαμε " ζωντανά " μπροστά μας

ένα όνομα- θρύλο των μπουζουκιών

όλης της Ηλείας κι όχι μόνο,

την πριμαντόνα του χορού, του τσιφτετελιού, τον μύθο " Κλάρα την νταλκαδιάρα "

με τα κατάμαυρα μαλλιά που λικνιζόταν

με λαγνεία στους ρυθμούς της μουσικής και παραληρούσαν οι θαμώνες.

Όλα αυτά είναι η εικόνα περισσότερο από διηγήσεις παραστατικές των θαμώνων και λιγότερο δική μας εμπειρία,

διότι η ηλικία δεν επέτρεπε, δεν μας άφηναν να είμαστε κοντά στο κέντρο και βλέπαμε όλο αυτό το θέαμα από μία απόσταση

100 μέτρων, καθισμένοι σε ένα λοφάκι απέναντι από το κέντρο, μαζί με τις γυναίκες του χωριού, που και γι αυτές ήταν απαγορευτική η παρουσία στο κέντρο.

Όπως βλέπετε, επρόκειτο για μία καθαρά...φαλλοκρατική προσέγγιση

του γλεντιού. Κάπου ανάμεσα στις γυναίκες ήταν και η μάνα μου.

Θα έλεγε δε κανείς πως ήταν ένα πανηγύρι πιο πολύ για μη χωριανούς, προσέλκυε άντρες από διπλανά χωριά, ακόμα και από απόμακρα.

Προσέλκυε κάθε καρυδιάς καρύδι.

Από ήσυχους και ήρεμους που έπιναν

την μπύρα τους και χάζευαν την Κλάρα και τον μπουζουκτσή/ τραγουδιστή Κάββουρα, μέχρι φασαριόζους, εριστικούς, αρκετούς που έρχονταν αποκλειστικά για παρεξήγηση και τσακωμούς.

Όταν δε είχαν πιεί και κάμποσο, το ξύλο για ψύλλου πηδημα άρχιζε στο ....πίτσι φιτίλι.

Ήσαν γνωστοί σε όλους οι περιφερόμενοι

ανά τας πανηγύρεις τσαμπουκάδες,

τους μελετούσαμε πριν έρθουν κι όταν κατέφθαναν ενα σούσουρο ακουγόταν,

'ωχ ήρθε παλι ο Βαρ... θα πέσει ξύλο".

Και δεν αργούσε αυτή η στιγμή...

Το πανηγύρι, το τραγούδι κι ο χορός

σε ένα αυτοσχέδιο πάλκο συνεχιζόταν.

Ο Κάββουρας τραγουδούσε,

η Κλάρα λικνιζόταν είτε στην μικρή πίστα, έναν άδειο απλώς χώρο μπροστά στην πίστα ή καθισμένη στην καρέκλα της.

Κι όταν καθόταν (φαίνεται) περισσότερο

από το κανονικό και η ώρα συγχρόνως προχωρούσε, ακουγόταν η προτροπή

του Κάββουρα:

"Κουνήσου Κλάρα, θα μας φύγουν οι πελάτες"

Αυτη η προτροπή, από κάποια στιγμή και

μετά απέκτησε...υπερηλειακή εμβέλεια,

τολμώ να πω Πελοποννησιακή, ίσως

να επεκτάθηκε και πέραν του γεωγραφικού διαμερίσματος.

Το γλέντι διαρκούσε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, η αλήθεια είναι πως και

οι γυναίκες και εμείς τα παιδιά του απέναντι λοφίσκου δεν αντέχαμε μέχρι τότε, γλαρώναμε και φεύγαμε για ύπνο, έχοντας την μεγάλη ικανοποίηση ότι είδαμε έστω

από απόσταση την θρυλική Κλάρα.

Τρεις μέρες διαρκούσε το γλέντι.

Τρεις μέρες αυτή η εικόνα.

Κι όταν το πανηγύρι τελείωνε,

με ανυπομονησία περιμέναμε αυτό της επόμενης χρονιάς ή ίσως μια ενδιάμεση ευκαιρία να ξαναδούμε την Κλάρα.

Μόνο που αυτή η ενδιάμεση ευκαιρία

δεν θυμάμαι αν μας δινόταν και

με ποιά αφορμή. Δεν το έχω σαφές.

Του χρόνου πάλι του Αγίου Πνεύματος

λέγαμε το ραντεβού.

Αργότερα, όταν ενηλικιωθήκαμε,

το πανηγύρι συνεχίστηκε, η πρόσβαση πλέον ήταν ελεύθερη για μας τους πάλαι " τιμωρημένους" πιτσιρικάδες, αλλά

το συγκρότημα είχε αλλάξει,

είχε και το κέντρο διασκέδασης αλλάξει

Η Κλάρα με τον Κάββουρα δεν εμφανίζονταν, ίσως το είχαν εγκαταλείψει,

είχαν αποσυρθεί.

Άλλοι είχαν πάρει την θέση τους...

Άρχισε να αναδύει και να μεσουρανεί

το άστρο του Καψοκοίλη και

της Γιάννας Μπρούμα.

Εκεί δίναμε ραντεβού παιδιά απο το χωριό και γλεντούσαμε όμορφα και ήρεμα μέχρι πρωίας.

Όλη την επόμενη μέρα όμως αντιβούιζαν

τ' αυτιά μας από τον εκκωφαντικό ήχο

του κλαρίνου του Καψοκοίλη.

Ειδικά αν ήσουν κοντά στα ηχεία. Κάτι που συνέβαινε τις περισσότερες φορές.

ΥΓ: Η φωτογραφία είναι από την σελίδα "Πύργος, η πόλη της καρδιάς μας"

Γιώργος Γεωργιόπουλος

Λιγότερα