Μάρτης ήταν …
Σαν τη Μεγάλη Παρασκευή, ξημέρωσε…
Δεν έχω χρώματα να ζωγραφίσω,
χάθηκαν στο κενό της λύπης…
Κι η ποίηση, αρνήθηκε να συμμετέχει!
«Δεν έχω λόγια να σου πω»,
είπε ... και στάθηκε, συλλογισμένη, παραπέρα…
Στα μάτια μου εικόνα η μάνα, να ωρύεται
και να λιποθυμά σε αγκάλες…
να χάνεται ο πατέρας στο πόνο το βουβό…
«Παιδί μας» ….
Ανήμπορη, αλαφιασμένη … τους κοιτώ
Δεν δύναμαι το πόνο να μετρήσω …
Το μέτρο χάθηκε στου ουρανού
και στου πελάγου τα βάθη.
Μα η ψυχή μου κλαίει συμμετέχοντας...
δίχως να με ρωτήσει …
Δυο μαύρα μάτια γελαστά
τους κοιτούν από ψηλά, νοσταλγικά …
με δάκρυ αγιασμένο…
και να … Άγγελοι έγιναν... κατάλευκοι
κρατώντας στ’ ακροδάχτυλα ρόδα
και κρίνα και τριαντάφυλλα….
και μύρο αφήνουν πίσω τους…
ήτανε μύρα άλλωστε… νεανικά κι ατόφια…
«Που πάτε; Αφήσατε βιβλία ανοιχτά…
Σας περιμένουν τόσα, όλα μισά τ΄αφήσατε..» …
Ριγώ σιωπηλά …
Σιωπώ με ρίγος στη ψυχή μου…
Σε ποιες και πόσες λέξεις να χωρέσει τόση οδύνη;
Τα σύμφωνα και τα φωνήεντα δεν έχουν θέση…
Εξομοιώνονται στον οδυρμό, που πρωταγωνιστεί!
Μάρτης ο μήνας της απώλειας…
Δίχως την ένδειξη του «είμαι εδώ» στο πέτο…
Άνοιξη… Μάρτης … Αναγέννηση...
ήταν σαν «έφυγες» κι εσύ,
Τριανταφυλλένιο μου αστέρι …
Κι εγώ … σιωπώ …
© Στέλλα Τεργιακή
1.3.2023
Ας είναι ευλογημένο το ταξίδι στο αέναο Φως, όλων όσων έφυγαν ...
Οι περισσότεροι νέα παιδιά με όνειρα, ελπίδες, γεμάτη καρδιά...
και στιβαρά μπράτσα για να σηκώσουν στα χέρια τους τη ζωή,
που κάποιοι τους στέρησαν τόσο βάναυσα...
με την ελλειμματική αδιαφορία τους, τις αμέλειες και τις προχειρότητες των πεπραγμένων τους....
Όχι άλλα λόγια ξύλινα και κούφια....
Μόνο σιωπή... αληθινής ανθρώπινης ενσυναίσθησης...
Και πράξεις...!!!
' xlink:href='%23b'/%3e%3cuse fill='black' filter='url(%23c)' xlink:href='%23b'/%3e%3cpath fill='url(%23d)' d='M5.333 12.765c0 .137.094.235.25.235.351 0 .836-.625 2.417-.625s2.067.625 2.417.625c.156 0 .25-.098.25-.235C10.667 12.368 9.828 11 8 11c-1.828 0-2.667 1.368-2.667 1.765'/%3e%3cuse fill='url(%23e)' xlink:href='%23f'/%3e%3cuse fill='black' filter='url(%23g)' xlink:href='%23f'/%3e%3cpath fill='%234E506A' d='M4.616 7.986c.128.125.136.372.017.551-.12.178-.32.222-.448.096-.128-.125-.135-.372-.017-.55.12-.179.32-.222.448-.097zm6.489 0c.128.125.136.372.018.551-.12.178-.32.222-.45.096-.127-.125-.134-.372-.015-.55.119-.179.319-.222.447-.097z'/%3e%3cpath fill='url(%23h)' d='M4.157 5.153c.332-.153.596-.219.801-.219.277 0 .451.119.55.306.175.329.096.401-.198.459-1.106.224-2.217.942-2.699 1.39-.301.28-.589-.03-.436-.274.154-.244.774-1.105 1.982-1.662zm6.335.087c.099-.187.273-.306.55-.306.206 0 .469.066.801.219 1.208.557 1.828 1.418 1.981 1.662.153.244-.134.554-.435.274-.483-.448-1.593-1.166-2.7-1.39-.294-.058-.371-.13-.197-.459z'/%3e%3cpath fill='url(%23i)' d='M13.5 16c-.828 0-1.5-.748-1.5-1.671 0-.922.356-1.545.643-2.147.598-1.258.716-1.432.857-1.432.141 0 .259.174.857 1.432.287.602.643 1.225.643 2.147 0 .923-.672 1.671-1.5 1.671'/%3e%3cpath fill='url(%23j)' d='M13.5 13.606c-.328 0-.594-.296-.594-.66 0-.366.141-.613.255-.852.236-.498.283-.566.339-.566.056 0 .103.068.339.566.114.24.255.486.255.851s-.266.661-.594.661'/%3e%3c/g%3e%3c/svg%3e){kind=small}
' xlink:href='%23b'/%3e%3cuse fill='black' filter='url(%23c)' xlink:href='%23b'/%3e%3cpath fill='white' d='M12.162 7.338c.176.123.338.245.338.674 0 .43-.229.604-.474.725a.73.73 0 01.089.546c-.077.344-.392.611-.672.69.121.194.159.385.015.62-.185.295-.346.407-1.058.407H7.5c-.988 0-1.5-.546-1.5-1V7.665c0-1.23 1.467-2.275 1.467-3.13L7.361 3.47c-.005-.065.008-.224.058-.27.08-.079.301-.2.635-.2.218 0 .363.041.534.123.581.277.732.978.732 1.542 0 .271-.414 1.083-.47 1.364 0 0 .867-.192 1.879-.199 1.061-.006 1.749.19 1.749.842 0 .261-.219.523-.316.666zM3.6 7h.8a.6.6 0 01.6.6v3.8a.6.6 0 01-.6.6h-.8a.6.6 0 01-.6-.6V7.6a.6.6 0 01.6-.6z'/%3e%3c/g%3e%3c/svg%3e){kind=small}
Όλες οι αντιδράσεις:
6Εσείς, Χρύσα Χονδροθύμιου Κόθρου, Maria Katsarani και 3 ακόμη1
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση
