ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ ♘ Μαρκόπουλος Σολωμός

Χρήστος Γιανναράς Το βιβλίο Ιστορίας της Ε΄ Δημοτικού δεν τολμά την παραμικρή σύνδεση του «Βυζαντίου» με τους Έλληνες και τον πολιτισμό των Ελλήνων! Αινιγματικές αντιφάσεις

 

Το βιβλίο Ιστορίας της Ε΄ Δημοτικού δεν τολμά την παραμικρή σύνδεση 

του «Βυζαντίου» με τους Έλληνες και τον πολιτισμό των Ελλήνων!

Εξαγοραστήκαμε φτηνιάρικα, με εθελοδουλεία έσχατης αδιαντροπιάς, χωρίς 

το ελάχιστο κατάλοιπο αξιοπρέπειας, χωρίς ίχνος τόσων αιώνων αρχοντιάς.

Αινιγματικές αντιφάσεις

 

Του καθηγητή Χρήστου Γιανναρά

 

 

Ο χρόνος τρέχει, η επέτειος (διακόσια χρόνια από την επανάσταση του 1821) θα λήξει με κάποιες ακόμα «εκδηλώσεις» – η λέξη σε εισαγωγικά για να δηλώσει το ανόητο κυνηγητό εντυπωσιασμού. Οι εορτασμοί συνήθως ευκολύνουν την αποφυγή ερωτημάτων, το έμφοβο γάντζωμα στα «συμφωνημένα αυτονόητα». Κανένας δεν γιορτάζει στους θεσμοποιημένους «εορτασμούς», παθητικά μόνο εισπράττουμε εντυπώσεις. Οργανωτικούς υπεύθυνους των «εορτασμών» ορίζει το κράτος, κατά κανόνα, κάποιους επιδέξιους τεχνολόγους του εντυπωσιασμού. Μην περιμένουμε κάτι καλύτερο.

«Γιορτάζουμε» τα διακόσια χρόνια από την «εθνεγερσία», όπως τη λέμε: την απελευθέρωσή μας από τυραννική σκλαβιά που κράτησε τριακόσια εξήντα οχτώ (368) χρόνια. Ο εορτασμός δεν προβλέπει ερωτήματα, προβληματισμούς – κανένας δεν ρωτάει (δεν ενδιαφέρεται να μάθει) τι ακριβώς γιορτάζουμε και ποιο το συλλογικό μας υποκείμενο που γιορτάζει. Ποιο «εμείς» παρέμεινε το ίδιο τόσους αιώνες – ποιοι ήταν εκείνοι που σκλαβώθηκαν το 1453, ποιοι αυτοί που επαναστάτησαν το 1821 και ποιοι εμείς, σήμερα, που πανηγυρίζουμε, με επίσημους καλεσμένους μας, την επέτειο; Ποια κοινά γνωρίσματα μας επιτρέπουν να λέμε «εμείς» και για τις τρεις αυτές διαφορετικές στιγμές και περιπτώσεις; 

Σίγουρα το κοινό δεδομένο δεν είναι η φυλή. Χιλιόχρονη η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινούπολης, που αλώθηκε το 1453 από τους Οθωμανούς Τούρκους, είχε κοινή γλώσσα την ελληνική, άξονα κοινωνικής συνοχής την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, και ήταν σαφέστατα πολυεθνική και πολυφυλετική. Οι πληθυσμοί που εξεγέρθηκαν το 1821, από τη Μολδοβλαχία ώς την Κρήτη, επίσης δεν είχαν φυλετική – εθνική ομοιογένεια, είχαν όμως την ίδια «πίστη» (ίδιο εμπειρικό «νόημα» της ύπαρξης και των σχέσεων κοινωνίας της ύπαρξης), όπως και την ίδια γλώσσα.

Με το βιωματικό – εμπειρικό φορτίο που κομίζουν οι λέξεις, θα ήταν ακριβέστερο να πούμε ότι, σε όλους αυτούς τους αιώνες, από το 1453 ώς το 1821, οι λέξεις Ελληνισμός – Έλληνας – ελληνικότητα δήλωναν έναν «πολιτισμό», πολυεθνικό, πολυφυλεκτικό – δύσκολα θα λέγαμε και πολύγλωσσο, επειδή το βιωματικό αντίκρισμα των λέξεων που παραπέμπουν στον τρόπο ή πολιτισμό των Ελλήνων, δεν μεταβιβάζεται με μόνη την κατανόηση των σημαινόντων, απαιτείται και η εμπειρική σχέση, η κοινωνούμενη μετοχή στα σημαινόμενα. Π.χ., τα σημαινόμενα των λέξεων λόγος, αλήθεια, σχέση, κοινωνία, πόλις δεν συμπίπτουν ούτε κατ' ελάχιστο με τις λέξεις ratio, veritas, relatio, societas, urbs. Ο παράγων, που μέσα στην Ιστορία διαφοροποιεί τους πολιτισμούς (νοο-τροπίες και πρακτικές βίου), είναι η βιωματικά (από τους πολλούς) αφομοιωμένη αιτιολόγηση και σκοποθεσία της ύπαρξης και των υπαρκτών.

Ποια είναι η αιτία και ποιος ο σκοπός της ύπαρξης και των υπαρκτών δεν το πληροφορούμαστε από κάποια επιστήμη, θρησκεία ή ιδεολογία. Το ίδιο όπως και τη μητρική αγάπη, την πατρική ευθύνη, τον έρωτα, την «αίσθηση» της πατρίδας, δεν τα γνωρίζουμε επειδή κάποιος μας τα δίδαξε, η γνώση, όση και όποια έχουμε γι’ αυτά, «γεννήθηκε» μέσα μας από την εμπειρία, «ανεπαισθήτως». Προέκυψε η γνώση από τις σχέσεις μας με τα πραγματικά δεδομένα της ζωής μας, σχέσεις πετυχημένες ή ανεπαρκείς, ελλειμματικές, πάντως από σχέσεις, όχι από διδασκαλία, ή από το «κύρος» κάποιας αυθεντίας.

Η αφετηριακή και θεμελιώδης διαφορά του πολιτισμού των Ελλήνων από τον πολιτισμό που «γέννησαν» οι βαρβαρικοί πληθυσμοί των εισβολέων (από τον 4ο έως και τον 6ο μ.Χ. αιώνα) στην ευρωπαϊκή Δύση, θα μπορούσε να συνοψιστεί σε μία, ίσως, πιστοποίηση: Τα βαρβαρικά φύλα ταύτισαν τη γνώση με την ατομική κατανόηση (cogito ergo sum), οι Έλληνες (από την εποχή του Ηράκλειτου) ταύτιζαν τη γνώση με την ενεργό μετοχή στην εμπειρία της σχέσης. Ας υπήρχε ένας, έστω και μόνο ένας από τους επαγγελματίες της εξουσίας στην Ελλάδα σήμερα, που να καταλαβαίνει (όχι να νομίζει ότι καταλαβαίνει) τη διαφορά του πολιτισμού των Ελλήνων (προϊόντος του αθλήματος της «πόλεως») από τον εφιάλτη του ατομοκεντρισμού των «δικαιωμάτων» στις μέρες μας.

Οι μήνες περνούν ταχύτατα, η χρονιά της επετείου (διακόσια χρόνια από την επανάσταση του 1821) θα λήξει με κάποιες ακόμα καλοπληρωμένες «εκδηλώσεις» της κωμικοτραγικής άγνοιας που ενέπνευσε τον όλο «εορτασμό». Αν μεταξύ των αναγνωστών αυτής εδώ της επιφυλλίδας υπάρχουν κάποιοι «συλλέκτες» ιστορικών τεκμηρίων, εν προκειμένω της ακάθεκτης αυτοκαταστροφικής μανίας του σημερινού Ελληνισμού, ας αποκτήσουν το βιβλίο Ιστορίας της Πέμπτης Τάξης του Δημοτικού Σχολείου. Τίτλος: «Ιστορία στα βυζαντινά χρόνια». Το βιβλίο δεν τολμάει την παραμικρή σύνδεση του «Βυζαντίου» και των «Βυζαντινών» με τους Έλληνες και τον πολιτισμό των Ελλήνων. [ΔΙΑΒΑΣΤΕ το και ΕΔΩ]. Αγνοεί ότι η πολιτειακή πραγματικότητα της ελληνορωμαϊκής «Οικουμένης» ονομάζεται για πρώτη φορά «Βυζάντιο» το 1557, από τον Ιερώνυμο Wolf, απόγειο της οργανωμένης προπαγάνδας που είχε μετονομάσει και τους Έλληνες σε «Γραικούς» (περιφρονητικά «εξωμότες»). Οι βαρβαρικοί έποικοι στη Δυτική Ευρώπη ονόμαζαν «Έλληνες» μόνο τον π.Χ. Ελληνισμό!

Εξαγοραστήκαμε φτηνιάρικα, με εθελοδουλεία έσχατης αδιαντροπιάς, χωρίς το ελάχιστο κατάλοιπο αξιοπρέπειας, χωρίς ίχνος τόσων αιώνων αρχοντιάς. Τουλάχιστον ας μας έδινε την παρηγοριά ο πρωθυπουργός να θυσιάσει ελάχιστο χρόνο ενδιαφέροντος για την ιστορική συνείδηση των παιδιών της Πέμπτης Δημοτικού.

ΠΗΓΗ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ, 11 Απρ. 2021. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,

Η αγωνίστρια Ελληνίδα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Κριμαίας αποκαλύπτει από το 2014, τι συμβαίνει εκεί- Ευφραιμίδης Γιώργος

Η αγωνίστρια Ελληνίδα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Κριμαίας αποκαλύπτει από το 2014, τι συμβαίνει εκεί Ευφραιμίδης Γιώργος 

Το νέο βιβλίο του ΝΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ Το τίμημα του Εμφυλίου Συγκρούσεις και κατάρρευση στην Ελλάδα 1946-1949

 Εκδόσεις Παπαζήση

Χορηγούμενη  · 

Το νέο βιβλίο του ΝΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ

Το τίμημα του Εμφυλίου

Συγκρούσεις και κατάρρευση στην Ελλάδα 1946-1949

Στο βιβλίο επιχειρείται μια ανάλυση των συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα την περίοδο του Εμφυλίου 1946-1949, με στόχο να προσδιοριστεί το τίμημα που είχε σε όρους κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς. Η αποτυχία των αντιμαχόμενων μερών να αποτρέψουν την σύγκρουση –ή τουλάχιστον να διαπραγματευτούν την λήξη της πριν κλιμακωθεί– εξετάζεται ως μια συνολική αποτυχία λειτουργίας των θεσμών της ελληνικής κοινωνίας, οι συνέπειες της οποίας ανιχνεύονται ακόμη και σήμερα σε πολλές πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητας.

Ο Εμφύλιος απαιτούσε αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες εις βάρος των παραγωγικών επενδύσεων και της παιδείας ενώ παράλληλα προκάλεσε μεγάλες απώλειες ανθρώπινου δυναμικού και για μεγάλο διάστημα ένα διχαστικό πολιτικό σύστημα. Η Ελλάδα –αν και ήταν στην πλευρά των νικητών κατά του Άξονα– απώλεσε σχεδόν όλα τα προσδοκώμενα εθνικά οφέλη και τέθηκε στο περιθώριο της ανασυγκρότησης που ακολούθησαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το τίμημα υπήρξε τόσο βαρύ που κάνει τον Εμφύλιο του 1946-1949 να είναι μακράν η πιο ολέθρια και παράλογη πράξη αυτοκαταστροφής στην νεότερη ελληνική ιστορία.

ISBN 978-618-84762-2-6, Σχήμα 14x21, Σελίδες 210, Τιμή €9,00 (δεν συμπερ. 6% ΦΠΑ),

Έκδοση Αθήνα 2020

Ο συγγραφέας

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης είναι κα¬θηγητής Οικονομικής Ανάλυσης στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέλος Ερευνητικού Συμβουλίου στο Hellenic Observatory, ενώ το 2018-2019 ήταν Επισκέπτης Καθηγητής στο London School of Economics.

Την περίοδο 1993-2004 διατέλεσε υφυπουργός Οικονομικών, υπουρ¬γός Ανάπτυξης, και υπουργός Οικο¬νομικών. Το διάστημα Ιουλίου 2002 – Ιουνίου 2003 ήταν Πρόεδρος του Eurogroup, ενώ το 2015 ορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός Οικονομίας.

Αρκετά βιβλία του έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό, όπως το How Crises Shaped Economic Ideas and Poli¬cies, (Springer, 2014) και το Greek Endgame (Rowman & Littlefield, 2015). Στην Ελλάδα το βιβλίο για την Επανεκκίνηση της Ελληνικής Οικονομίας κυκλοφορεί από την διαΝΕΟσις (2018).

#papazisi_books #readmorebook #readmore #book #diavazoume #vivlia #ΝεαΕκδοση #ιστορια #εμφυλιος #histori #Ελλαδα

Απόσπασμα από το βραβευμένο διήγημα "ΜΑΝΤΑΜ ΜΑΡΙ" ΛΙΤΣΑ ΜΟΣΚΙΟΥ

 

Ακούστηκε ξαφνικά μεγάλη βοή, ένας απροσδιόριστος τρομαχτικός θόρυβος που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τι ακριβώς ήταν, σαν κάτι να γκρεμίζονταν βαθιά μέσα στη γη κι από τα έγκατά της έβγαινε τούτος ο απόκοσμος θόρυβος. Σε λίγο από μακριά ακούστηκαν φωνές, ουρλιαχτά, θρήνος.

«Φωτιάαα… φωτιάαα… μπήκαν στην πόλη οι τσέτες…».

Η Μαρίτσα κι ο Γιώργης πετάχτηκαν έξω από το σπίτι. Ο κόσμος έτρεχε αλαφιασμένος. Προσπαθούσαν να μάθουν ρωτώντας κάποιον που κοντοστάθηκε για λίγο.

« Καίνε την αρμένικη συνοικία, σκοτώνουν άντρες, γυναίκες και παιδιά, λεηλατούν, βιάζουν… Θεέ μου… σώσε μας…».

Απόσπασμα από το βραβευμένο διήγημα

"ΜΑΝΤΑΜ ΜΑΡΙ"

ΛΙΤΣΑ ΜΟΣΚΙΟΥ

ΜΥΘΩΔΙΑ - Βαγγέλης Παπαθανασίου.flv

Πάνος Παπαϊωάννου - Χρυσόστομος Καραντωνίου - Τα μεροκάματα - Official L...

Συνθέτης: Χρυσόστομος Καραντωνίου Ερμηνεία-Στιχουργός: Πάνος Παπαϊωάννου

Μικρα τα μεροκαματα

τα δωρεαν πιο λιγα... ξεκινησα χαραματα μα πουθενα δεν πηγα... φθηνα τα λογια τα πολλα και ακριβη μια λεξη... ποιος αγοραζει ποιος πουλα και ποιος μου τα χει κλεψει... δεν ειναι που προσπαθησα, οσο κανεις δεν ξερει... ειναι που οσα κρατησα, μου καψανε το χερι... δεν ειναι που κουραστηκα να περιμενω κατι... ειναι που δεν φανταστηκα οτι ποτε δεν θα ρθει... Μικρα τα μεροκαματα και οι αγκαλιες πιο λιγες... σε κοιταξα καταματα, εσυ ομως δεν με ειδες... φτηνα τα λογια τα πολλα και ακριβη μια λεξη... ποιος αγοραζει ποιος πουλα εσυ μου τα χεις κλεψει... δεν ειναι που σ αγαπησα οσο κανεις δεν ξερει... ειναι που δεν σε κρατησα ποτε απο το χερι... δεν ειναι που κουραστηκα να περιμενω μονο... ειναι που δεν φανταστηκα πως χαθηκες στο δρομο...

Ανδρέας Κατσιγιάννης - Ανεξάρτητος Δρόμος (Official Audio Release)

Οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι

 Οὐχ οὕτως δέ ἐστιν ἐν ὑμῖν· ἀλλ΄ ὃς ἂν θέλῃ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν͵ ἔσται ὑμῶν διάκονος͵καὶ ὃς ἂν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος͵ ἔσται πάντων δοῦλος·καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

ASKITIKON.EU

Ευαγγέλιο Κυριακής Ε Νηστειών. Εκ του κατά Μάρκον ( Ι 32-45). - Askitikon

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τοὺς δώδεκα μαθητάς αὐτοῦ καὶ ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν͵ ὅτι΄ Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱε....

Dr Kati Kariko Helped Shield the World From the Coronavirus -H απίστευτη ιστορία της Δρ.Καρίκο

 Grigoris Papageorgiou

14 Απριλίου στις 9:51 μ.μ.  · Vivian Efthimiopoulou

14 Απριλίου στις 9:22 μ.μ. 

 · 

H απίστευτη ιστορία της Δρ.Καρίκο

Η Κάτι Καρίκο είναι η επιστήμονας που είχε την «εξωφρενική» ιδέα που για δεκαετίες δεν ήθελε να ακούσει κανείς: ότι το αγγελιαφόρο RNA δηλαδή το mRNA μπορούσε να είναι η λύση στη θεραπεία πλήθους ασθενειών.

Στην ανακάλυψή της βασίστηκε το εμβόλιο για τον κορονοϊό.

Γεννήθηκε σ'ενα χωριό της Ουγγαρίας όπου και σπούδασε. Έφυγε πολύ νέα με τον άντρα της και την κόρη τους (πολλάκις Ολυμπιονίκη της κωπηλασίας σήμερα). Επειδή κανείς δεν μπορούσε να εγκαταλείψει την Ουγγαρία με περισσότερα από $100 έραψαν στο αρκουδάκι του παιδιού άλλα $900 και με αυτά πήγαν στις ΗΠΑ.

Η Καρίκο πολύ νωρίς είχε την ιδέα ότι με τη βοήθεια του αγγελιοφόρου RNA είναι δυνατόν να δοθεί η πληροφορία στα κύτταρα να παράγουν τα ίδια το «φάρμακο» από την ασθένεια που τα απειλούσε κάθε φορά.

Αυτή η ιδέα ήταν αδιανόητη για την Academia στις ΗΠΑ με αποτέλεσμα ότι αφού κανείς δεν την πίστευε για να χρηματοδοτήσει μια σχετική έρευνα έπρεπε να γυρνάει τα πανεπιστήμια για να βρει «μια θέση στον πάγκο».

Ο άντρας της που εργάζεται ως θυρωρός σε ένα συγκρότημα οικιών, τα βράδι και τα ΣΚ που πήγαινε στο εργαστήριο της έλεγε ότι δεν πάει στη δουλειά αλλά για να διασκεδάσει.

Μάλιστα κάποτε είχε υπολογίσει ότι σύμφωνα με το εισόδημα που έφερνε στο σπίτι δούλευε περίπου για $1 την ώρα.

Η ιστορία των πειραμάτων χωρίς χρήματα με μόνη την εμπιστοσύνη κάποιων συναδέλφων της κάθε φορά είναι συγκλονιστική.

Πιο συγκλονιστική η άποψή της για την επιστημονική έρευνα: «Πρέπει να στήνεις μοντέλα με τρόπο που να σε διαψεύδουν. Στην επιστήμη πρέπει να είσαι έτοιμος να αποδειχθεί ότι η υπόθεσή σου είναι λανθασμένη. Είναι ο μόνος τρόπος για να πας μπροστά».

Μην τα πολυλογούμε. Με τα χρόνια η Καρίκο απέδειξε το ρόλο του mRNA αλλά έπρεπε να ξεσπάσει η πανδημία για να εφαρμοστεί η θεωρία της. Μόλις οι Κινέζοι έδωσαν στη δημοσιότητα το γονιδίωμα του νέου κορονοϊού η BioΝtech χρειάστηκε κάποιες ώρες για να αναπτύξει το αγγελιοφόρο RNA με την εντολή της θεραπείας σε μορφή εμβολίου, μόλις μια μέρα ενώ η Moderna χρειάστηκε δύο ημέρες.

Η Δρ.Καρίκο επέτρεψε στον εαυτό της να συνειδητοποιήσει την επιτυχία της μόλις πήγε η ίδια να εμβολιαστεί το Δεκέμβριο. Κάποιος είπε στην ομήγυρη ότι ήταν η εφευρέτης του εμβολίου και το προσωπικό στην κλινική ξέσπασε σε χειροκροτήματα. Ήταν η μόνη φορά που έβαλε τα κλάματα από τη συγκίνηση.

Από το «Κι όμως κινείται» του Γαλιλαίου μέχρι το εμβόλιο για τον Covid η ίδια συναρπαστική ιστορία κάποιου ανθρώπου που δεν ήταν μόνο ότι σκέφτηκε κόντρα στο ρεύμα αλλά ότι επέμεινε κι αντί να διαλέξει το δρόμο του κέρδους και της διασημότητας, ήθελε απλώς τη γωνιά του «στον πάγκο του εργαστηρίου».

Ευγνώμονες.

(Το άρθρο είναι εκτός paywall. Διαβάστε το)

NYTIMES.COM

Kati Kariko Helped Shield the World From the Coronavirus

Collaborating with devoted colleagues, Dr. Kariko laid the groundwork fo

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΦΙΛΙΠΠΟ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΦΙΛΙΠΠΟ.  ERT

Mussorgsky: Excerpt of Pictures at an Exhibition / Dudamel · Simon Boliv...