Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

Κίμων Χατζημπίρος : Η αντικειμενική αλήθεια των αριθμών

 ΤA NEA, 07/02/2026

Η αντικειμενική αλήθεια των αριθμών
Του Κίμωνα Χατζημπίρου
Καθημερινά ακούγονται επιφανειακές εκτιμήσεις διαφόρων κοινωνικοπολιτικών παραγόντων περί της κατάστασης του κόσμου. Υπάρχουν ωστόσο δείκτες, που χρησιμοποιούν μετρήσιμα μεγέθη και αντιπροσωπεύουν με αξιοπιστία την πραγματικότητα.Μετρώντας την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ποιότητα των κοινωνιών, παγκόσμιοι πρωταθλητές αναδεικνύονται οι σκανδιναβικές χώρες, ήτοι Δανία, Ισλανδία, Νορβηγία, Σουηδία και Φινλανδία. Ολοι οι σημαντικοί δείκτες τις κατατάσσουν πολύ ψηλά. Ακολουθεί το σύνολο της Δύσης, από Εσθονία μέχρι Νέα Ζηλανδία. Χαρακτηριστικός ο δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης (Human Development Index) που προτείνεται από τον ΟΗΕ, μετρά την ανθρώπινη πρόοδο και είναι σύνθετη συνάρτηση, ενσωματώνοντας ως βασικές διαστάσεις την εκπαίδευση, την υγεία και το επίπεδο ζωής μιας κοινωνίας. Για το 2023, 4 σκανδιναβικές χώρες βρίσκονται στις 6 πρώτες και 40 δυτικές χώρες στις 50 πρώτες θέσεις. Από την άλλη, χαρακτηριστικές αντιδυτικές χώρες έχουν χαμηλή θέση, π.χ. Τουρκία (51η), Ρωσία (64η), Ιράν (75η), Κίνα (78η), Βενεζουέλα (121η).
Η έκθεση του πανεπιστημίου της Οξφόρδης για την παγκόσμια ευτυχία (World Happiness Report) βασίζεται σε δεδομένα περί ευτυχίας και ποιότητας ζωής των πολιτών. Για το 2024, στις 5 πρώτες θέσεις βρίσκονται 4 σκανδιναβικές και στις πρώτες 24 θέσεις 22 δυτικές χώρες. Και, παρά τις λανθασμένες εντυπώσεις που διαδίδονται από αμαθείς, οι σκανδιναβικές χώρες είναι χαμηλά στον παγκόσμιο δείκτη αυτοκτονιών.Η επιτυχία μιας χώρας δεν οφείλεται ούτε στη μοίρα ούτε στους φυσικούς πόρους της. Πολλά κράτη με άφθονο ορυκτό πλούτο είναι αποτυχημένα. Εμπεριστατωμένοι δείκτες αποκαλύπτουν τα πραγματικά αίτια της ευημερίας. Βασικός ο Δείκτης Ανθρώπινης Ελευθερίας (Human Freedom Index) που μετρά την προσωπική, πολιτική και οικονομική ελευθερία. Πολύτιμη κοινωνική έννοια, που εξασφαλίζει την αξιοπρέπεια του ατόμου και ωθεί την ανθρώπινη πρόοδο. Προσφέρει σε όλους, φυσικά και στις γυναίκες, την ισότιμη δυνατότητα και ενθάρρυνση να κάνουν αυτό που τους ευχαριστεί, χωρίς περιορισμούς και τιμωρίες, εφόσον δεν εμποδίζουν την ελευθερία των άλλων. Διάφορες παραλλαγές του δείκτη προτείνονται από ανεξάρτητα ινστιτούτα και οργανώσεις. Με πρώτη την Ελβετία, στις 25 πρώτες θέσεις εμφανίζονται 24 δυτικές χώρες. Η επιτυχία εξηγείται και με άλλους δείκτες, όπως της ανταγωνιστικότητας (World Competitiveness Ranking) όπου 26 δυτικές χώρες βρίσκονται στις 40 πρώτες θέσεις και της έλλειψης διαφθοράς (Absence of Corruption), όπου 22 δυτικές χώρες, με επικεφαλής σκανδιναβικές, εμφανίζονται στις πρώτες 26 θέσεις.
Η Ελλάδα στον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης κατέχει την 34η θέση, παραμένει όμως χαμηλά στην ανταγωνιστικότητα (50η), στην έλλειψη διαφθοράς (52η) και, παραδόξως, ακόμα χαμηλότερα στην ευτυχία (63η). Αναμενόμενη η ύπαρξη δυσαρεστημένων σε κάθε κοινωνία, στην Ελλάδα όμως καταγράφεται ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό που δεν έχει προφανή εξήγηση. Οι δείκτες πάντως τοποθετούν τη χώρα μέσα στη Δύση αλλά όχι στο κέντρο της.Τα περίφημα πολιτικά ρήγματα των τελευταίων χρόνων στο οικοδόμημα της Δύσης είναι υπαρκτά. Κατά βάθος, όμως, οι πολιτιστικοί δεσμοί μεταξύ των δυτικών χωρών παραμένουν άθραυστοι. Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα, ιδεολογίες και φόβοι δεν παραμερίζουν τα μαθηματικά. Ολοι οι δείκτες συγκλίνουν στο ότι η Δύση, από πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής πλευράς, είναι ένα ισχυρά ομοιογενές συνεκτικό σύστημα, που βρίσκεται σε πελώρια απόσταση από τις αντιδυτικές χώρες και τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο Κίμων Χατζημπίρος είναι καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΑΙ

Το PPP είναι από τους πιο παρεξηγημένους οικονομικούς όρους — αλλά όταν τον καταλάβεις, ξεκαθαρίζει αμέσως όλη η συζήτηση για «αγοραστική δύναμη», «ποιότητα ζωής» και «μέγεθος οικονομίας».
PPP👉 PURCHASING POWER PARITY = ΙΣΟΤΙΜΊΑ ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΉΣ ΔΎΝΑΜΗΣ
Και μετράει πόσα αγαθά και υπηρεσίες μπορείς να αγοράσεις με ένα συγκεκριμένο ποσό χρήματος, ανάλογα με το κόστος ζωής της χώρας.
🧩 Γιατί χρειάζεται το PPP;
Γιατί τα 100€ δεν έχουν την ίδια αξία παντού.
• Στη Νορβηγία → 100€ είναι λίγα
• Στην Ελλάδα → 100€ είναι μέτρια
• Στην Κίνα (επαρχία) → 100€ είναι πολλά
Το PPP διορθώνει αυτές τις διαφορές. PPP = ο πιο δίκαιος τρόπος να συγκρίνεις οικονομίες και επίπεδα ζωής, γιατί λαμβάνει υπόψη το κόστος ζωής.
🧠 Υπάρχουν δύο είδη PPP
1️⃣ PPP ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (GDP PPP)
Μετράει το μέγεθος της οικονομίας προσαρμοσμένο στο κόστος ζωής.
Χρησιμοποιείται για:
• σύγκριση χωρών
• γεωπολιτική ισχύ
• παραγωγική ικανότητα
Το ονομαστικό ΑΕΠ δείχνει πόσα δολάρια «μετράει» μια οικονομία. Το PPP δείχνει πόσα πράγματα μπορεί να παράγει. Παράδειγμα:
• Η Κίνα έχει χαμηλότερο ονομαστικό ΑΕΠ από τις ΗΠΑ. • Αλλά σε PPP είναι μεγαλύτερη οικονομία.
Έτσι:
• Η Κίνα είναι 1η στον κόσμο σε GDP PPP
• Η Ρωσία ανεβαίνει πολλές θέσεις σε GDP PPP
• Η Ινδία φαίνεται πολύ μεγαλύτερη από ό,τι στο ονομαστικό ΑΕΠ
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι πολίτες τους είναι πλούσιοι.

2️⃣ PPP ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ (GDP PER CAPITA PPP)
Μετράει πόσο καλά ζει ο μέσος άνθρωπος.
Χρησιμοποιείται για:
• ποιότητα ζωής
• αγοραστική δύναμη μισθών
• πραγματικό βιοτικό επίπεδο
Εδώ:
• Σκανδιναβία → κορυφή
• ΗΠΑ → πολύ ψηλά
• Ελλάδα → χαμηλά στην ΕΕ
• Κίνα → μεσαία
🇺🇸 ΗΠΑ
Η αγοραστική δύναμη φαίνεται τεράστια, αλλά:
• υγεία πανάκριβη
• στέγαση ακριβή
• μεγάλες ανισότητες
Άρα η καθημερινότητα δεν είναι τόσο «πλούσια» όσο δείχνει ο αριθμός.
🇬🇷 ΕΛΛΑΔΑ
Η αγοραστική δύναμη είναι χαμηλή για δυτική χώρα, και αυτό εξηγεί:
• χαμηλή ευτυχία
• οικονομική πίεση
• δυσκολία αποταμίευσης
• υψηλό κόστος στέγασης σε σχέση με μισθούς
🇨🇳 ΚΙΝΑ
Η αγοραστική δύναμη είναι μεσαία, αλλά:
• στις μεγάλες πόλεις είναι υψηλή
• στην επαρχία πολύ χαμηλή
Άρα η χώρα είναι διπλή οικονομία.
🇷🇺 ΡΩΣΙΑ
Η αγοραστική δύναμη φαίνεται σχετικά υψηλή, αλλά:
• οι μισθοί είναι χαμηλοί
• η ποιότητα υπηρεσιών χαμηλή
• η ανισότητα υψηλή
• η οικονομία εξαρτάται από πρώτες ύλες

ΜΕ 1000 ΕΥΡΩ ΜΗΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟ ΖΕΙΣ
Συνολική κατάταξη (με βάση τα 1000€)
🥇 Καλύτερα:
• Ανατολική Ευρώπη
• Μικρές πόλεις Κίνας
• Μικρές πόλεις Ρωσίας
🥈 Καλά:
• Ελλάδα (εκτός Αθήνας)
• Πορτογαλία
• Ισπανία (εκτός Μαδρίτης/Βαρκελώνης)
🥉 Δύσκολα:
• Γερμανία
• Ολλανδία
• Γαλλία
• Ιταλία (βόρεια)
❌ Αδύνατο:
• Σκανδιναβία
• Ελβετία
• ΗΠΑ (μεγάλες πόλεις)

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΔΕΙΚΤΩΝ

1. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΜΕ ΒAΣΗ HDI

(Human Development Index)(2023)

Πηγή: World Population Review, Data Pandas

HDI τιμές για τις χώρες που ζήτησες:

ΗΠΑ: 0.938

Ευρώπη (μέσος όρος μεγάλων χωρών): 0.92–0.96

Γερμανία 0.959

Γαλλία 0.920

Ιταλία 0.915

Ισπανία 0.918

Ελλάδα: ~0.89 (δεν εμφανίστηκε στις αναζητήσεις, αλλά η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά στην κατηγορία “Very High HDI”)

Ρωσία: ~0.82 (δεν εμφανίστηκε στις αναζητήσεις, αλλά σταθερά στην κατηγορία “High HDI”)

Κίνα: ~0.78 (κατηγορία “High HDI”)

Ινδία: ~0.64 (κατηγορία “Medium HDI”)

2. ΚΑΤAΤΑΞΗ ΜΕ ΒAΣΗ GDP (PPP) 2025

Πηγή: IMF, Worldometer, Wikipedia

GDP (PPP) — συνολικό μέγεθος οικονομίας:

1. Κίνα: $41.0 τρισ.

2. ΗΠΑ: $30.6 τρισ.

3. Ινδία: $17.7 τρισ.

4. Ρωσία: $7.14 τρισ.

5. Ευρώπη (μεγάλα κράτη αθροιστικά):

Γερμανία ~ $5 τρισ.

Γαλλία ~ $3.7 τρισ.

Ιταλία ~ $3.2 τρισ.

Ισπανία ~ $2.2 τρισ.

Σύνολο περίπου $14 τρισ.

6. Ελλάδα: ~ $0.4 τρισ. (δεν εμφανίστηκε στις αναζητήσεις, αλλά γνωστό από IMF)

capilot AI 7/2/2026


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)