Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

«Στις 4 τα ξημερώματα φτάσαμε στα Τέμπη..»

 ΔΥΤΙΚΗ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ

«Στις 4 τα ξημερώματα φτάσαμε στα Τέμπη, και η πρώτη εικόνα που συνάντησα, ήταν τον Πλακιά να βαράει το κεφάλι του στον τοίχο και να φωνάζει “έχασα τρία κορίτσια, πάνε τα κορίτσια μου…”, δεν θα την ξεχάσω ποτέ αυτή τη στιγμή, όπως δεν θα ξεχάσω και μετά, όλο τον κόσμο που ήταν μαζεμένος στο αμφιθέατρο. Δεν θα ξεχάσω εκείνη την αγωνία, τότε μόλις αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τι είχε συμβεί.
Εγώ δεν πίστευα πλέον τίποτα, ακόμη και τι είχε μέσα στο φέρετρο που μας έδωσαν, μπορεί να ήταν άδειο, από τη στιγμή που δεν έστησαν εκεί νεκροτομείο και δεν πήγαν ιατροδικαστές, ενώ έστειλαν τις φαγάνες και μάζευαν υπολείμματα ανθρώπων και συγκεκριμένα των παιδιών, τα οποία ήταν εκεί όπου κάηκε το βαγόνι.
Μας μπήκαν ιδέες και δεν ήθελα να παραλάβω τη στάχτη που μας έδιναν, είπα στη γυναίκα μου ότι θα πάω να πετάξω το φέρετρο έξω από τη Βουλή, αλλά δεν με άφησε, μου λέει “τι είναι αυτά που κάνεις”, και έτσι η οικογένεια αποφάσισε να κάνουμε μια κηδεία, τύποις, στον Δημήτρη, με τον μικρό μου γιο να λέει “πατέρα, δεν μπόρεσα να κάνω μια αγκαλιά στον αδερφό μου”…
Αυτό από τότε που το είπε, δεν μπόρεσα ποτέ να το βγάλω από το μυαλό μου…
Τη βραδιά εκείνη, δεν υπήρχε ούτε κλειδούχος για να δει ότι το κλειδί δεν δούλευε, γιατί εάν υπήρχε κλειδούχος, θα έβλεπε τουλάχιστον ότι δεν γύρισε το κλειδί και θα σώζονταν οι άνθρωποι. Τίποτα δεν λειτουργούσε εκεί από το 2019, τίποτα απολύτως, ούτε τηλεδιοίκηση, ούτε ο τοπικός έλεγχος, όλα μπάχαλο, γι’ αυτό και δεν πήραν χαμπάρι τι έγινε. Αν λειτουργούσαν όλα θα είχαν γλιτώσει τα παιδιά μας και δεν θα βρισκόμασταν εδώ τώρα να συζητάμε πώς θα βρούμε τους δολοφόνους τους.
Όταν είχαμε πάει στον ανακριτή, μας έλεγε κάντε μήνυση γιατί δεν μπορώ να ασχοληθώ με το θέμα διαφορετικά… Όλα άλλαξαν όταν πήγαμε στο Κουλούρι και είδαμε τους σωρούς από χώματα, που μεταφέρθηκαν εκεί από τα Τέμπη και ανάμεσα υπήρχαν μέλη ανθρώπινου σώματος. Πήγα κατευθείαν στον ανακριτή, του είπα ότι τον καθιστώ υπεύθυνο, μου είπε ότι δεν είχε πάει ποτέ στο χώρο και απαίτησα να πάει αμέσως, κάτι που έγινε και από τότε άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι.
Από την ανάρτηση της η Σοφία Καλογήρου, προϊσταμένη της εισαγγελίας εφετών Λάρισας φαίνεται ότι ξέρει πολλά. Καλώ την εισαγγελέα Λάρισας, που έχασε το παιδί της, να επανέλθει στην υπόθεση και να τους ξεσκεπάσει όλους, την καλώ επίσης να έρθει αυτοβούλως, μαζί μας, στις 28 Φεβρουαρίου στην συγκέντρωση και στην πορεία για τα Τέμπη.
Πρέπει να πάνε φυλακή οι ένοχοι, έχω να κοιμηθώ δυο χρόνια, πέφτω και βλέπω την πόρτα, μήπως έρθει ο Δημήτρης, παίρνω αγκαλιά κάθε μέρα τον άλλο γιο μου και στροβιλίζει στο μυαλό μου, αυτό το: “Μπαμπά, δεν μπόρεσα να κάνω μια τελευταία δυνατή αγκαλιά στον Δημήτρη”».
Υπάρχουν κι άλλα στοιχεία, που δεν βγήκαν ακόμη στη δημοσιότητα, υπάρχουν φωτογραφίες από 200 οστά ανθρώπων, μέσα από τα συντρίμμια, που δεν έγινε έλεγχος σε ποιους ανήκουν, τα έβαζαν δέκα-δέκα στα σακουλάκια, ενώ έπρεπε ένα-ένα. Υπάρχουν σακούλες χωρίς αρίθμηση με οστά, που δεν τις έχουν στη δικογραφία, από την οποία λείπει το 70% των στοιχείων. Παζλ έκαναν στο νεκροτομείο της Λάρισας.
Η Κόζα Νόστρα της Ιταλίας τα βρήκε με την Κόζα Νόστρα της Ελλάδας, για να αποκρύψουν και να κουκουλώσουν το έγκλημα των Τεμπών, αλλά ο κόσμος θα τους ξεμπροστιάσει με τις συγκεντρώσεις.
Είμαι σίγουρος ότι το φέρετρο του παιδιού μου ήταν άδειο, ούτε ανοίξαμε να δούμε, ούτε τον κλάψαμε τον Δημήτρη. Θα κλάψουμε τα παιδιά μας, όταν βάλουμε τους ενόχους στη φυλακή».
Περίμενα ότι θα εκλεγεί ο Καραμανλής στις Σέρρες, γιατί έχει βάλει σε δουλειές, με προσλήψεις, το 40% του νομού, όμως δε φταίει αυτός, αλλά αυτός που τον έβαλε στο ψηφοδέλτιο, δηλαδή ο Μητσοτάκης, εμείς θέλουμε να πάει φυλακή, όπως και όλοι οι ένοχοι.
Είναι ντροπή αυτό που έκαναν δημοσιογράφοι και δικηγόροι με το βίντεο-μοντάζ, με φυτά που δεν κινούνται ενώ περνάει τρένο από δίπλα, με κουνούπια να πετάνε μήνα Φεβρουάριο, αλλά η σκευωρία θα αποκαλυφθεί, γιατί ενώ ο υπάλληλος κατέθεσε ότι το βρήκε το στικάκι 8 Φεβρουαρίου στα.. σκουπίδια, κάποια άλλα «σκουπίδια» είχαν άλλο στόχο και ήταν εντολή Μητσοτάκη μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε νωρίτερα όταν είχε πει “μακάρι να βρεθεί ένα βίντεο από τη διαδρομή” και… βρέθηκε αυτό που έβγαλε ο Πορτοσάλτε. Όλοι όμως, θα λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη.
Περιμένουμε από τη Βουλή και από όλους τους βουλευτές και όλα τα κόμματα, να δούμε ποια στάση θα κρατήσουν στο νόμο περί ευθύνης υπουργών, γιατί πάνε να μετατρέψουν σε πλημμέλημα τις ευθύνες τους. Όχι μόνο να έρχονται κοντά μας τα κόμματα, αλλά να παίρνουν και θέση, να εφαρμοστεί ο Νόμος για κακούργημα από πλευράς υπουργών, να πάνε όλοι φυλακή, μόνο έτσι θα ηρεμήσουν οι 57 ψυχές από εκεί πάνω και εμείς θα κλάψουμε ήσυχοι τα παιδιά μας.
Μας λένε ότι θα είμαστε υποψήφιοι βουλευτές με κόμματα στις εκλογές, αλλά τους απαντάμε ότι είμαστε γονείς που χάσαμε τα παιδιά μας και μας ενδιαφέρει μόνο η δικαίωση των ψυχών τους, τίποτε άλλο.
Ο Τασούλας έκρυβε τόσο καιρό στο συρτάρι του στη Βουλή, την υπόθεση και δεν άνοιξε ποτέ, σήμερα είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τι να πεις παραπάνω;».
Παύλος Ασλανίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)