Φίλοι Τρίτου Προγράμματος • Maestro
«Γεννήθηκα το 1945 και μεγάλωσα σε περιβάλλον προσφυγικό.
Οι γονείς μου ήρθαν από τον Πόντο και μέναμε σε έναν συνοικισμό Ποντίων στην Καλλιθέα.
Όταν ένας φίλος μου πήγε σε ωδείο να μάθει ακορντεόν, ζήλεψα και ζήτησα από τους γονείς μου να πάω κι εγώ.
Είχαμε μια κιθάρα ξεχασμένη σε μια ντουλάπα, κι έτσι επέλεξα την κιθάρα.
Το 1969 διοργανώθηκε ένας διεθνής διαγωνισμός κλασσικής κιθάρας στο Μιλάνο.
Ήμουν νέος και ήθελα να δοκιμάσω την κιθαριστική μου ικανότητα.
Συμμετείχα και πήρα το πρώτο βραβείο.
Με αυτό το βραβείο μου δόθηκαν δυνατότητες να διδάξω στη Μουσική Ακαδημία του Μιλάνου.
Μένοντας στο Μιλάνο, είχα μια κιθαριστική σολιστική δράση δίνοντας ρεσιτάλ σε γειτονικές χώρες: Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Σουηδία.
Όμως είχα «νεκρώσει» την άλλη πλευρά του εαυτού μου, το τραγούδι.
Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να γεννήσει. Να δημιουργήσει. Μου έλειπε η δημιουργία τραγουδιών.
Επέστρεψα στην Ελλάδα το 1976 και συνέχισα τη δραστηριότητα μέσα από τις ηχογραφήσεις δίσκων, τις συναυλίες, τη διδασκαλία της κιθάρας.
Η κιθάρα
καθοδήγησε και καθόρισε τη ζωή μου.
Χωρίς αυτή
δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου.
Μου πρόσφερε όλη αυτή την απόλαυση σε μουσικό και βιωματικό επίπεδο.
Η κιθάρα σού δίνει χώρο να αναπτύξεις τη σκέψη, τη φαντασία, τον όποιο λυρισμό έχεις μέσα σου, τα συναισθήματα.
Πολλές φορές μου έρχεται στη μνήμη η πρώτη δική μου περίοδος του Νέου Κύματος, και θυμάμαι πάρα πολλά περιστατικά: τις μπουάτ όπου πήγαινα κι έπαιζα, τους ιδιοκτήτες των μπουάτ, τους διαλόγους που είχαμε, τις παρέες, τους συναδέλφους, κάποια συμβάντα με τον κόσμο. Όλα αυτά είναι πολύ ζωντανά μέσα μου.
Δισκοιστορικά το Νέο Κύμα αποτελείται από Σπανό, Σαββόπουλο κι εμένα.
Ο καθένας με τη σφραγίδα του. Την ίδια εποχή εμφανιζόμασταν.
Ο Γιάννης Σπανός ήταν στην Παράγκα με την Καίτη Χωματά, τον Μιχάλη Βιολάρη, και ο Διονύσης Σαββόπουλος έβγαινε μόνος του και τραγούδαγε.
Εγώ στο Συμπόσιο των Ευγενών του Γιώργου Μπουκουβάλα, ήμουν με τη Ντόρα Γιαννακοπούλου και τον Γιώργο Ζωγράφο.
Τότε έγραψα το πρώτο μου τραγούδι, το Άκρη δεν έχει ο ουρανός, κι εκεί με ψάρεψε ο Πατσιφάς.
Μην ξεχνάμε πως ο Αλέκος Πατσιφάς δημιούργησε μαζί με τον Νίκο Καρύδη και τον Μάριο Πλωρίτη τις εκδόσεις 'Ικαρος.
Εκεί έβαλαν και τη δισκογραφική εταιρία Λύρα. Έψαχνε το υλικό του από τις αρχές του '60. Πού πήγε; Σε μπουάτ. Για να ψάξει αυτό που θεωρούσε πιο αξιοπρόσεκτο.
Υπήρχαν τότε
ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, ο Ξαρχάκος, ο Μαρκόπουλος.
Παράλληλα με αυτά τα μεγαθήρια, ο Πατσιφάς έφτιαξε το Νέο Κύμα.
Είμαι ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται να βλέπει πώς κυλάει ο χρόνος, πώς εξελίσσεται. Αλλιώς τον αισθανόμουν στην εφηβεία, αλλιώς στη νεότητα, αλλιώς στην ενηλικίωση, και αλλιώς στην τρίτη ηλικία που βρίσκομαι τώρα.
Τότε είχα όλο το χρόνο μπροστά μου. Τώρα τον έχω πίσω μου.
Σε λίγο γίνομαι 78 χρονών. Μπροστά άντε να έχω άλλα δέκα χρόνια. Δύσκολο, αλλά εν πάση περιπτώσει, ας το ελπίσουμε...»
Νότης Μαυρουδής.
Σαν σήμερα, το 2023 έφυγε από τη ζωή..
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ;
Ναι, η μουσική θεωρείται ευρέως ως μια μορφή επικοινωνίας που υπερβαίνει τους περιορισμούς της γλώσσας, εκφράζοντας έννοιες και συναισθήματα που οι λέξεις αδυνατούν να περιγράψουν πλήρως
. Ακολουθούν οι βασικοί άξονες αυτής της δυνατότητας:
1. Η Φιλοσοφική Προσέγγιση
Πολλοί στοχαστές έχουν υποστηρίξει ότι η μουσική αγγίζει το «άρρητο».
· Βίκτωρ Ουγκώ: Διατύπωσε την εμβληματική φράση: «Η μουσική εκφράζει αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια, αλλά και αυτό που είναι αδύνατο να μείνει σιωπηλό».
· Hans Christian Andersen: Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Εκεί που οι λέξεις αποτυγχάνουν, η μουσική μιλάει».
· Μάνος Χατζιδάκις: Περιέγραψε τη μουσική ως τη «λιποθυμία των λέξεων πάνω σε πέντε γραμμές», υποδηλώνοντας ότι η μουσική αναλαμβάνει δράση όταν η γλώσσα εξαντλείται.
2. Επιστημονική και Ψυχολογική Βάση
Η έρευνα επιβεβαιώνει ότι η μουσική επενεργεί σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τα βαθύτερα συναισθήματα και τη μνήμη, πέρα από το λεκτικό κέντρο:
· Ακρίβεια Συναισθήματος: Η μουσική μπορεί να μεταδώσει βασικά συναισθήματα (χαρά, λύπη, φόβο) με την ίδια ή και μεγαλύτερη ακρίβεια από τις εκφράσεις του προσώπου.
· Πολυπλοκότητα: Μέσω της αρμονίας και του ρυθμού, η μουσική εκφράζει «μεικτά» ή «μεταβατικά» συναισθήματα —όπως η νοσταλγία ή η ελπίδα— που είναι δύσκολο να οριστούν μεμονωμένα με λέξεις.
· Θεραπευτική Δράση: Στη μουσικοθεραπεία, χρησιμοποιείται ως μέσο έκφρασης για άτομα που δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν λεκτικά, βοηθώντας στην εκτόνωση του πόνου ή του τραύματος.
3. Μουσική ως «Παγκόσμια Γλώσσα»
Ενώ οι λέξεις εξαρτώνται από συγκεκριμένους κώδικες και πολιτισμικά πλαίσια, η μουσική λειτουργεί ως ένας κοινωνικός ιστός που συνδέει τους ανθρώπους σε ένα αρχέγονο επίπεδο, μεταδίδοντας το «συναισθηματικό περιεχόμενο» της ανθρώπινης εμπειρίας χωρίς την ανάγκη μετάφρασης.
ΠΗΓΗ : τεχνητή νοημοσύνη
