ΙΝΤΕΛΙΓKΕΝΣΙΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Λέω κι εγώ. Από πού παίρνουν όλοι τους γραμμή; ΙΝΤΕΛΛΙΓΓΕΝΣΙΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (κάτω από την εύλογη ή μη κριτική κατά Τραμπ): ΡΩΣΙΑ Ο ΚΟΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ (χωρίς καμμιά αναφορά στην ΙΣΤΟΡΙΑ του Ουκρανικού. Δες για αντίκρουση των απόψεων του Τίμοθι Σνάιντερ τη συνέντευξη του καθηγητή Sachs. https://www.youtube.com/watch?v=677g2SsetMs). Κι αναρωτιέμαι: Καλά: δεν έμαθαν τα φιλοπόλεμα πνεύματα της Δύσης τίποτα, από ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ των Αϊνστάιν-Ράσσελ, από ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ του Προέδρου Κέννεντι και τα ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΕΙΡΗΝΗΣ [Διατριβή]; Τι κουλτούρα θέλουν να καλλιεργήσουν στον δυτικό κόσμο;

Η συνέντευξη ΕΔΩ..ΕΔΩ

Τμήμα της συνέντευξης του καθηγητή ΤΟΜΟΘΙ ΣΝΑΪΝΤΕΡ στον δημοσιογράφο της ΕΡΤ (εκπομπή του ΕΡΤNews «Επίλογος») Απόστολο Μαγγηριάδη:

«Και βέβαια υπάρχουν εργαλεία. Τα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας που κατάσχει η ΕΕ θα πρέπει να δίνονται στην Ουκρανία. Οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν 300 δισ δολάρια για να βοηθήσουν τους Ουκρανούς να κερδίσουν τον πόλεμο και μετά να προβούν στην ανοικοδόμηση. Βέβαια αυτό θα έθετε υπό αμφισβήτηση ορισμένα νομικά προηγούμενα. Αν όμως η Ρωσία κερδίσει τον πόλεμο, τα νομικά προηγούμενα που θα ανατραπούν είναι απείρως πιο σημαντικά. Προκειμένου να υπάρξει σταθερότητα στην Ευρώπη, τα κατασχεθέντα ρωσικά περιουσικά στοιχεία πρέπει να δοθούν στην Ουκρανία. Οι Ευρωπαίοι μπορούν επίσης να αυξήσουν τις κυρώσεις και να παράσχουν όπλα στην Ουκρανία.

»Εμείς οι Αμερικανοί διαθέτουμε μέσα άσκησης πολιτικής, αλλά πιστεύουμε ότι αυτό που έχει σημασία είναι τα λόγια. Τα αμερικανικά ΜΜΕ ασχολούνται με το τι λέει ο Τραμπ, αλλά δεν έχει σημασία τι λέει. Σημασία έχει να εφαρμόζουμε πολιτικές. Η κυβέρνηση Μπάϊντεν είχει πολιτική απέναντι στην Ουκρανία. Θα μπορούσε να είναι πιο συνεπής και φιλόδοξος, όμως υπήρχε. Το μόνο που κάνει ο Τραμπ είναι να μιλάει. Αυτό είναι όλο. Τα αμερικανικά μέσα άσκησης πολιτικής δεν αναφέρονται καν. Τα έχουμε όμως. Θα μπορούσαμε να επιβάλλουμε δευτερογενείς κυρώσεις, να επιβάλλουμε κυρώσεις σε ρωσικές πρώτες ύλες και να εξοπλίζουμε την Ουκρανία, όπως κάναμε επί κυβέρνησης Μπάιντεν. Αν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί πρόβαιναν σε ενέργειες, οι Ρώσοι θα αναγκάζονταν να συνθηκολογήσουν. Τόσο απλά.

ΕΡΩΤΗΣΗ. Υπάρχει σαφές χάσμα στη Δύση αυτή τη στιγμη. Σωστά; Μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ. Το πρόβλημα είναι ότι το Κογκρέσσο δεν διαμορφώνει πολιτικές χωρίς τον Τραμπ. , πράγμα παράξενο, αφού μια Βουλή ψηφίζει νόμους- αυτό δεν κάνει; Η δική μας όμως δεν ψηφίζει νόμους, περιμένει να δει τι κάνει ο Τραμπ. Το Κογκρέσσο θα μπορούσε να νομοθετήσει κυρώσεις. Απλώς δεν το έχει κάνει ακόμα. Το ζήτημα λοιπόν είναι ο πρόεδρος Τραμπ ως προσωπικότητα, που ευθυγραμμίζεται περισσότερο με τον 'Ορμπαν της Ουγγαρίας ή με τον Ναβρότσι της Πολωνίας. Εστιάζουμε στα άτομα, όχι στις χώρες. Καταλαβαίνω όμως τι εννοείτε.. Οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, πλέον οι Γερμανοί και οι Πολωνοί, και άλλοι Ευρωπαίοι, κυρίως οι Βαλτικοί και οι Σκανδιναυοί, κάνουν περισσότερα από τους Αμερικανούς. Πρωτίστως όμως κατανοούν ξεκάθαρα τι συμβαίνει . Οι αξιωματούχοι μας όμως στο Λευκό Οίκο δεν θεωρούν ότι υπαίτια γι' αυτόν τον πόλεμο είναι η Ρωσία. Θεωρούν επίσης ότι η Ρωσία πρέπει να κερδίσει επειδή είναι μεγάλη, Με τέτοιο επίπεδο ηθικού μηδενισμού και στρατηγικής ανικανότητας είναι πολύ δύσκολη η διαμόρφωση συνετών πολιτικών.

Προσωπικά, εδώ και 25 χρόνια, υποστηρίζω ότι η Ευρώπη πρέπει να γίνει πιο αυτόνομη στρατηγικά, κι όχι επειδή δεν πιστεύω στην διατλαντική φιλία. Πιστεύω. Οι Αμερικανοί όμως είναι απρόβλεπτοι ενώ είναι και ηθικά επιζήμιο για τους Ευρωπαίους. Να εξαρτώνται από τους Αμερικανούς και να έχουν το συνήθειο όταν προκύπτει μια κρίση να πρέπει να δουν πρώτα τι θα κάνουν οι Αμερικανοί. Θεωρώ πως αυτό βλάπτει τους Ευρωπαίους εδώ και δεκαετίες και πρέπει να τελειώσει. Αυτή τη φορά όμως η συγκυρία ήταν σημαντική. Ηταν σημαντική για τον Μακρόν όπως και για άλλους και νομίζω πως βλέπουμε- μακάρι να το βλέπαμε και ταχύτερα- θεωρώ όμως πως βλέπουμε , όσον αφορά την Ουκρανία, κάτι σαν κοινή εξωτερική πολιτική από πλευράς των σημαντικότερων Ευρωπάιων παικτών. Και των πιο φιλόδοξων Σκανδιναυών και Βαλτικών λαών».

ertnews.gr

Τίμοθι Σνάιντερ στο ΕΡΤNews: «Είναι πιθανή μια θεσμική κατάρρευση στις ΗΠΑ»

Στην εκπομπή του ΕΡΤNews «Επίλογος» και τον Απόστολο Μαγγηριάδη μίλησε ο διαπρεπής καθηγητής Ιστορίας Τιμοθι Σνάιντερ. «Βλέπουμε μια στροφή στον

Όλες οι αντιδράσεις:

1Costas Tsiantis

Λυπάμαι...

Σχόλιο

Κοινοποίηση

«Η Ελλάδα σε υπαρξιακό κίνδυνο-Εθνική ξεφτίλα στην Κάσο»-Χρήστος Καπούτσης

Μάνος Χατζιδάκις - Σερενάτα για την σεξουαλική απουσία - Official Audio ...

Μάνος Χατζιδάκις - The Dance of Vartan

Σαχτούρης - Τα Δώρα

Τα αινίγματα - Μίλτος Σαχτούρης, Γιώργος Νικητόπουλος, Αγγελική Τουμπανάκη

Τά αἰνίγματα

Αὐτά τά μαῦρα ἀνοιξιάτικα λουλούδια
πού μοῦ φύτεψαν μέσα στό κεφάλι
δέν εἶναι μνήματα
εἶναι μ η ν ύ μ α τ α
πού ὅταν ἦρθαν
δέ μπόρεσα νά συλλάβω
τό χρησμό τους
κι ἔτσι ρίχνουνε τώρα μές στό σῶμα μου
τά ὁριστικά τους τά μελάνια
μέ σχεδιάζουν μέ τίς ἀρτηρίες μου
σάν κάτι πολύχρωμες διαφημίσεις
ξένων φαρμακευτικῶν ἑταιριῶν
τῆς PFIZER ἤ τῆς GEIGY
τῆς ABBOTT ἤ τῆς BAYER

(ΤΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ (από τη συλλογή “Το σκεύος”, 1971), στον τόμο: Ποιήματα άπαντα (1945-1998), Κέδρος, Αθήνα 2007, σ. 248.)

********************************

Ποίηση : Μίλτος Σαχτούρης
Μουσική : Γιώργος Νικητόπουλος
Ερμηνεία : Αγγελική Τουμπανάκη
Ενορχήστρωση : Νεοκλής Νεοφυτίδης, Γιώργος Νικητόπουλος
Ηχοληψία – Μίξη – Mastering : Θάνος Καλέας, Studio Kyriazis

Σκηνοθεσία – Μοντάζ : Κωστής Εμμανουηλίδης
Σύλληψη – Σενάριο : Γιώργος Νικητόπουλος
Σκηνογραφία : Χρήστος Κόλλιας
Εμφανίστηκαν : Αμαλία Κόμινου, Σταύρος Αλέξανδρος Μαρίνος
Μακιγιάζ : Ευφροσύνη Ντόβα

Μουσικοί :
Πιάνο : Νεοκλής Νεοφυτίδης
Τρομπέτα : Νίκος Σαρρής
Κόρνο : Τάσος Μπακούρης
Τούμπα : Μενέλαος Μωραίτης
Κρουστά : Τάκης Βασιλείου

Emeis Tou '60

Εμείς, του `60 οι εκδρομείς,
απόμακροι εξ αρχής
εκτός παραδομένου κόσμου εμείς,
ανήλικοι διαρκώς,
μα κι απ’ το καθεστώς
αμόλυντοι ευτυχώς, εμείς.

Εμείς, μιας δίψυχης ωδής
παράλογα ανοιχτής,
με συμπεριφορές ανατροπής,
και της βαθιάς μας ζωής
της συντηρητικής,
εμείς οι εκκρεμείς.

Χρονιές, με αίμα και φωτιές
και Χούντας κι Ιουλιανές,
και της μεταπολίτευσης φωνές,
αυτού του συρφετού,
του δημοκρατικού
του νέου εγωισμού, εμείς.

Εμείς, υπόγειας διαδρομής,
το `83 παχείς,
με "Τραπεζάκια Έξω" ευτυχείς,
σε κύμα ξαφνικό, στο "Ολυμπιακό",
στο απόλυτο κενό.

Ο ιερέας χρυσώ κεκοσμημένος,
η κιμωλία, οι συλλαβές, ο δάσκαλος Φωτίου
κι ο στρατιώτης ακίνητος
και μόνο αυτός ο ήχος σημαίας και ιστίου.
Εδώ η μνήμη έχει ένα κενό.
Πώς αποσχηματίσθη αίφνης;
Υπνώθη σε καρέκλα σωματείου
ή πήγε και απετάγη;
Η μνήμη κρυπτοελογοτομήθη.
Πώς σκέπττονται οι άλλοι;
Όπως νομίζουν το σκότος
δε χρεώνεται αλλού.
Τι φταίνε τώρα οι μαύροι κυβερνώντες,
τα "Κάππα", τα "ΠΑΣΟΚ" και τα "Νου Δου;"
Εμείς το εμφυσήσαμε το νέφος
που εντός του επωάσθηκαν όλοι αυτοί,
εμείς με τις αιώνιες τις δυσθυμίες μας
με το κενό και με το αμφισβητώ
σαν πετρωμένοι μέσα στο καθιστικό
να ζεις τον θάνατό σου,
για τους άλλους, δεν έχει τέτοιο επάγγελμα εδώ,
δεν έχει πια τραγούδι θεϊκό.

Χιονιάς, βραδιές αστροφεγγιάς,
το βούισμα της συκιάς,
σ’ αυτή την ηλικία, ή μιλάς
της καθεμιάς γενιάς
καινούριας και παλιάς,
ή κλείνεις και σιωπάς, για μας.

Σχεδόν 55 ετών,
με μπλοκ επιταγών,
χωρίς κανένα αντίκρισμα εξόν
την γη του θησαυρού,
τους τίτλους τ’ ουρανού
το αίμα του Θεού.

«Το Ιράν άντεξε»I L'Iran a enduré- Leila Ghanem.

ΤΟ ΙΡΑΝ ΑΝΤΕΞΕ..

Λιβανικής καταγωγής, κοινωνική ανθρωπολόγος με σπουδές στο Πανεπιστήμιο 5 του Παρισιού, αρχισυντάκτης της Εναλλακτικής Επιθεώρησης Πολιτικής Οικολογίας BADAEL (Revue Alternative d'Ecologie Politique) η Leila Ghanem, που μοιράζεται το χρόνο της ανάμεσα στη Βηρυτό και το Παρίσι είναι μια από τις σοβαρότερες εκπροσώπους της κριτικής, ριζοσπαστικής διανόησης του αραβικού κόσμου και τη χαρακτηρίζει η βαθιά κατανόηση των λαών και των προβλημάτων της Μέσης Ανατολής. Ο Λίβανος είναι εξάλλου μια «ειδική», «προνομιακή» χώρα – κλειδί, «γέφυρα» ανάμεσα στις ευρωπαϊκές πολιτιστικές παρακαταθήκες και αυτές του αραβομουλμανικού κόσμου.

Παρόλο που τα γεγονότα ακόμα εξελίσσονται, η πρώτη εκτίμηση της Leila Ghanem, όπως μας εξηγεί (η συνέντευξη πάρθηκε σήμερα το μεσημέρι) είναι ότι, με τα μέχρι τώρα στοιχεία, η σύγκρουση συνιστά στρατηγική νίκη του Ιράν, που θα λειτουργήσει προς όφελος και όλων των δυνάμεων του λεγόμενου «Άξονα της Αντίστασης» και ταυτόχρονα μια σοβαρή ήττα του Ισραήλ, κατ’ επέκτασιν και των συμμάχων του, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της «συλλογικής Δύσης» Η Leila δεν είναι επιεικής απέναντι στις αδυναμίες, τα προβλήματα και τις εσφαλμένες πολιτικές της Τεχεράνης. Αλλά, λέει «το Ιράν άντεξε» Μπορεί να υπέστη μεγάλες απώλειες, αλλά η κοινωνία του συσπειρώθηκε απέναντι στην επίθεση, ενώ και η ισραηλινή αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα απεδείχθη τρύπια. Αντίθετα, είναι η ισραηλινή κοινωνία, ακόμα και οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ που εμφανίζουν συμπτώματα αποσύνθεσης. Από το πρωί, μας λέει «δέχομαι ενθουσιώδη μηνύματα από όλο τον αραβικό κόσμο. «Αναπνεύσαμε όλοι, γιατί κανείς, ούτε καν αυτοί που δεν τόλμησαν να ταχθούν με το Ιράν να καταδικάσουν το Ισραήλ και τις ΗΠΑ , ανεξαρτήτως ποιάς θέσης παίρνανε δημοσίως, νοιώθανε ότι θα τους έπνιγε η απόλυτη κυριαρχία ΗΠΑ και Ισραήλ σε όλη την περιοχή». ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ ΤΟΥ YOUTUBE ΚΑΙ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ. ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ. Το κείμενο στα γαλλικά: Interview de Dimitris Konstantakopoulos D’origine libanaise, anthropologue sociale formée à l’Université Paris 5 et rédactrice en chef de la revue alternative d’écologie politique BADAEL, Leila Ghanem, qui partage son temps entre Beyrouth et Paris, est l’une des représentantes les plus sérieuses de la pensée critique et radicale du monde arabe. Elle se distingue par sa profonde compréhension des peuples et des enjeux au Moyen-Orient. Le Liban est d’ailleurs un pays « spécial », « privilégié », une « clé de voûte », un « pont » entre les héritages culturels européens et ceux du monde arabo-musulman. Bien que les événements soient encore en cours, la première analyse de Leila Ghanem, comme elle nous explique (l’interview a été réalisée ce midi), est qu’avec les éléments disponibles à ce jour, le conflit constitue une victoire stratégique pour l’Iran, qui profitera également à toutes les forces de l’« Axe de la Résistance », et en même temps une lourde défaite pour Israël, par extension aussi pour ses alliés, les États-Unis, l’OTAN et l’« Occident collectif ». Leila ne ferme pas les yeux sur les faiblesses, les problèmes et les politiques erronées de Téhéran. Mais, dit-elle, « l’Iran a tenu ». Il a peut-être subi de lourdes pertes, mais sa société s’est unie face à l’attaque, tandis que la défense anti-aérienne et anti-missile israélienne s’est révélée défaillante. À l’inverse, c’est la société israélienne, y compris son armée, qui montre des signes de désintégration.

« Depuis ce matin, nous dit-elle, je reçois des messages enthousiastes de tout le monde arabe. Nous avons tous respiré, car même ceux qui n’osaient pas s’aligner sur l’Iran pour condamner Israël et les États-Unis, quelle que soit leur position publique, sentaient qu’ils étoufferaient sous l’hégémonie absolue des États-Unis et d’Israël sur toute la région. »

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ 100 ΧΡΟΝΙΑ. ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΚΑΛΛΙΜΑΡΜΑΡΟ

 

Jeffrey Sachs - The Horrifying Consequences of the Iran War

Douglas Macgregor - Trump Played With Serious Fire in Iran

ΕΛΕΓΕΙΑ - Καλλιόπη Βέττα, Γιάννης Κ. Ιωάννου | Official Audio

Ακούω τον άνεμο θεριό Να τρυγυρνάει στα δέντρα Και να γεμίζει χαρακιές Το τρυφερό τους δέρμα Κάποτε με σφεντόνες σημάδευαν πουλιά Τώρα με βόμβες κι όπλα σκοτώνουνε παιδιά Αίμα και πόνος κι Αλήθεια ωμή Η ανθρωπιά μας χάθηκε ολότελ’ απ’ τη Γη Άνθρωπε απάθρωπε, εγκλήματα κάνεις Και λέξη δεν λες Μετά στα συντρίμια μπροστά ψευτοκλαίς Αναπαμό δεν έχουν Της καρδιάς οι ολοφυρμοί Κανείς δεν ακούει Τη δική μας την ευχή Σαλόμ αλειχέμ! (εβραϊκά) Σαλάμ αλέκουμ! (αραβικά) Ειρήνη υμίν! (ελληνικά) Ακούω τον άνεμο θεριό Να σπάει κλαριά απ’ τα δέντρα Και να γεμίζει χαρακιές Και το δικό μας δέρμα. Σαλόμ αλειχέμ! Σαλάμ αλέκουμ! Ειρήνη υμίν!