Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Παρασκευή 7 Μαΐου 2021

Όποιος το πνεύμα του ποθεί να δυναμώσει - He who desires to fortify his ...

Chopin, Nocturne Op. 32 No 1 / Vassilis Tsabropoulos

Πρόσθεσις - Addition


ρόσθεσις''
Aν ευτυχής ή δυστυχής είμαι δεν εξετάζω. Πλην ένα πράγμα με χαράν στον νου μου πάντα βάζω — που στην μεγάλη πρόσθεσι (την πρόσθεσί των που μισώ) που έχει τόσους αριθμούς, δεν είμ’ εγώ εκεί απ’ τες πολλές μονάδες μια. Μες στ’ ολικό ποσό δεν αριθμήθηκα. Κι αυτή η χαρά μ’ αρκεί.

Μια προσωπική μαρτυρία: Όταν ο Φιντέλ συνόδευε τον Βάσο Λυσσαρίδη μέχρι την πόρτα του αεροπλάνου

 

Όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο επικρατούσε ο απόλυτος πανικός. Ήταν η ώρα που έφταναν οι βραδινές πτήσεις από την Ευρώπη και οι τουρίστες δεν πίστευαν αυτό που διαδραματιζόταν μπροστά στα μάτια τους. Ο Φιντέλ κρατώντας τον Γιατρό από το χέρι τον συνόδευσε μέχρι την πόρτα του αεροπλάνου. Ήταν κάτι το φανταστικό αυτό που ζούσαμε όλοι.
Μια προσωπική μαρτυρία: Όταν ο Φιντέλ συνόδευε τον Βάσο Λυσσαρίδη μέχρι την πόρτα του αεροπλάνου… | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
KONSTANTAKOPOULOS.GR
Μια προσωπική μαρτυρία: Όταν ο Φιντέλ συνόδευε τον Βάσο Λυσσαρίδη μέχρι την πόρτα του αεροπλάνου… | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
LatestΔιεθνηΚυπριακο Μια προσωπική μαρτυρία: Όταν ο Φιντέλ συνόδευε τον Βάσο Λυσσαρίδη μέχρι την πόρτα του αεροπλάνου… May 6, 2021 Facebook Twitter Google+ Pinterest WhatsApp Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑ...

Πέμπτη 6 Μαΐου 2021

Η Κύπρος απηύθυνε το ύστατο χαίρε στον Βάσο Λυσσαρίδη--θέλω να αποχαιρετίσω ένα κόσμο μετέωρο...

 Dimitri Konstantakopoulos



1 ώρα
 
Η Κύπρος απηύθυνε το ύστατο χαίρε στον Βάσο Λυσσαρίδη
H κηδεία μου | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
KONSTANTAKOPOULOS.GR
H κηδεία μου | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Κυπριακο H κηδεία μου May 6, 2021 Facebook Twitter Google+ Pinterest WhatsApp Με στόλισαν με νεκρολούλουδα μα ο θάνατος φυγομάχησε, εγώ κρατάω το φέρετρο κλειστό, παρακολουθώ με ανία, κάποιο...
Εσείς και 3 ακόμη

ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΑΜΦΟΣ: Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ

ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΑΜΦΟΣ: Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ 


Η λογική της παράνοιας (26η Έκδοση)

21.90 17.52

Στέλιος Ράμφος

Ασ’ τους άλλους. Εσύ ο ίδιος, που ευθύνεσαι; Τί προσάπτεις στον εαυτό σου;  Από εκεί θα βρεθούν τα υπόλοιπα. Όσο αυτό δεν γίνεται, η κρίση θα παρατείνεται, το σάπισμα θα βαθαίνει και τα φαινόμενα της ανομίας θα γίνονται πιο άγρια. Ψυχή έχουμε· δεν έχουμε κατανόηση του εαυτού μας.
Άλλο να είσαι έξυπνος και άλλο να κατανοείς. Η κατανόηση είναι ένας βαθμός πάνω από την εξυπνάδα και την γνώση· είναι μια ευαισθησία βαθύτερη, η οποία έχει να κάνει με το κατά πόσο βγαίνουμε από τον εαυτό μας.
Παριστάνουμε ή νομίζουμε ότι είμαστε πολύ κοινωνικοί, ενώ στο βάθος έχουμε ένα συναισθηματικό εγωκεντρισμό που μας οδηγεί σε ναυάγια και καταθλίψεις. 
Ενδιαφέρει αυτή την ώρα της κρίσεως να κοιταχθούμε απ’ έξω. Τι σημαίνει «απ’ έξω»; Σημαίνει αντί να παίρνουμε θέσεις, να κατανοούμε. Έτσι και στον εαυτό μας θα μένουμε και θα ισορροπούμε. Αντίθετα εμείς καθρεφτιζόμαστε στις επιθυμίες μας, δηλαδή δεν κοιταζόμαστε πουθενά. Υπάρχει περίπτωση να βρεθούμε;

Τετάρτη 5 Μαΐου 2021

Καθηγητής Αστρονομίας Γιάννης Χιου Σειραδάκης (1948-2020)

Ο χρήστης 
Spyros Kanouras
 προγραμματίζει να κάνει live μετάδοση.

Η εκπομπή των ΦΥΣΙΚΩΝ της Παρασκευής 7 Μαΐου 2021, στις 9 μμ, θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του αείμνηστου καθηγητή Αστρονομίας του ΑΠΘ Γιάννη Χιου Σειραδάκη, ο οποίος μας έφυγε πριν ένα χρόνο, στις 3 Μαΐου 2020 μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Ο Γιάννης Σειραδάκης αφιέρωσε τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του στην έρευνα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Πρόκειται για τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή, ο οποίος φτιάχτηκε από Έλληνες κατά την Ελληνιστική περίοδο -το 2ο αιώνα π.Χ.- και υπολόγιζε αστρονομικά φαινόμενα και ημερομηνίες τέλεσης των μεγάλων αθλητικών αγώνων της αρχαιότητας.
Προσκεκλημένοι του Φυσικού Σπύρου Α. Κάνουρα θα είναι στενοί συνεργάτες του Γιάννη Σειραδάκη στην έρευνα για το Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Πιο συγκεκριμένα θα συμμετάσχουν ο Καθηγητής Αστρονομίας του ΕΚΠΑ Ξενοφών Μουσάς, ο Ομότιμος Καθηγητής Μηχανολογίας του ΑΠΘ Κυριάκος Ευσταθίου, ο Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών του ΠΑΜΑΚ Μάνος Ρουμελιώτης, η Αστροφυσικός του ΕΑΑ Φιόρη - Αναστασία Μεταλληνού και ο Αρχαιολόγος και μεταδιδακτορικός ερευνητής του Πανεπιστημίου του Αιγαίου Αλέξανδρος Τούρτας. Επίσης, θα συμμετάσχει μέσω βίντεο η Δρ. Αρχαιοαστρονομίας Μαγδαληνή (Λίνα) Αναστασίου.
Στην εκπομπή θα παρουσιαστούν διεξοδικά οι αστρονομικές και ημερολογιακές λειτουργίες, αλλά και τα μηχανολογικά στοιχεία του μηχανισμού, και επιπλέον θα γίνει αναφορά στο ιστορικό πλαίσιο της δημιουργίας του, καθώς και στον τόπο όπου ανευρέθηκε το ναυάγιο. Θα χρησιμοποιηθούν εικόνες, βίντεο, αξονικές τομογραφίες, τρισδιάστατες φωτογραφήσεις και ψηφιακές προσομοιώσεις.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ ΣΤΙΣ 9:00 Μ.Μ.

Εφυγε ο ποιητής Μιχάλης Πασιαρδής

 Είμαστε Έλληνες

Δεν είν’ η πρώτη σας φορά που μας πουλήσατε.
Το ’χετε ξανακάνει, χρόνια πριν, σ’ άλλους αιώνες,
όταν μας ξεπουλούσατε στους Πέρσες
Και όμως ζήσαμε. Κι αντέξαμε σκλαβιές και κούρσα,
τα φέραμε δεξά με την αναβροχιά και την ακρίδα
Είμαστε Έλληνες. Δεν καρτερούμε τίποτα,
τώρα μας ρίξατε στους Τούρκους
το αίμα πότισε πλούσο τη γη
κι αλυσοδέσανε βαριά τον Πενταδάχτυλο.
Είμαστε Έλληνες. Δεν καρτερούμε τίποτα,
τίποτα απ’ την Αθήνα. Είμαστε Έλληνες,
Έλληνες του πικρού καιρού
και της Απελπισίας.
(Ο Δρόμος της Ποίησης, Β´, 1976)
Έφυγε ο ποιητής Μιχάλης Πασιαρδής | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
KONSTANTAKOPOULOS.GR
Έφυγε ο ποιητής Μιχάλης Πασιαρδής | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
LatestΕξωτερικη ΠολιτικηΚυπριακο Έφυγε ο ποιητής Μιχάλης Πασιαρδής May 4, 2021 Facebook Twitter Google+ Pinterest WhatsApp Έφυγε την Πρωτομαγιά και κηδεύτηκε σήμερα Τρίτη ο μεγάλος Κύπριος ....
Costas Tsiantis

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)