Ποιες μεταρρυθμίσεις 'ξεκλειδώνουν' τη στρόφιγγα ροής του Ευρωπαϊκού χρήματος προς την Ελλάδα | DefenceNet.gr

Ποιες μεταρρυθμίσεις 'ξεκλειδώνουν' τη στρόφιγγα ροής του Ευρωπαϊκού χρήματος προς την Ελλάδα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Γ. ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ ΣΟΛΩΝΟΣ 116, ΑΘΗΝΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ Τόμος Α΄ και Β΄ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ  ( Τόμος Α΄ και Β΄ ) Πέμπτη 12 Μαρτίου  στις 19:30 στο Polis Art Cafe Πεσματζόγλου 5 (αίθριο στοάς βιβλίου), Αθήνα                                       Follow Us On: ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ | Σόλωνος 116, Αθήνα | Τ: 210 3833434 | W: www.isideris.gr If you have no more interest in receiving this, please unsubscribe here.

Παρουσιάση του Ελληνικού κοσμοσυστήματος τ.Β΄ από τον Θ. Ζιάκα και τον συγγραφέα Γ.Κοντογιώργη

Οι Θ.Ζιάκας και Γ.Κοντογιώργης, συνομιλούν για το ελληνικό κοσμοσύστημα με αφορμή της κυκλοφορία του Β΄ τόμου, που αναφέρεται στην φάση της οικουμένης και στην οικουμενική κοσμόπολη. Θα ακολουθήσει διάλογος με το κοινό. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Polis Art Cafe, Πεσμαζόγλου 6 (αίθριο Στοάς του βιβλίου, Αθήνα), την Πέμπτη 12 Μαρτίου και ώρα 19,30.

Τι αποφασίστηκε στο Eurogroup για τη ρευστότητα στην Ελλάδα

http://www.freepen.gr/2015/03/eurogroup_22.html

Freepen.gr: Τι αποφασίστηκε στο Eurogroup για τη ρευστότητα στην Ελλάδα

Κωδικός 'Κυβέρνηση εθνικής ενότητας' - Η συνωμοσία του Βερολίνου σε πλήρη εξέλιξη | DefenceNet.gr

Κωδικός 'Κυβέρνηση εθνικής ενότητας' - Η συνωμοσία του Βερολίνου σε πλήρη εξέλιξη.

Κώστας Τσιαντής –Ένας πολίτης στη διαπραγμάτευση

(Ευρωγκρούπ  9 Μαρτιου 2015)

1.Αντί να εγκαλούνε αυτοί εμάς, Να τους εγκαλέσουμε εμείς και να ζητήσουμε την τεράστια αποζημίωση που μας χρωστούν για την σύγχρονη πολεμική επίθεση που εξαπέλυσαν εναντίον  μας.από το 2009 κι έπειτα.

2. Θέλετε να δεχτούμε αξιολόγηση από την Τρόικα: από τους δανειστές; Ναι, αφού πρώτα συσταθεί Διεθνής Επιτροπή από το δανειζόμενο-θύμα για να αξιολογήσει την καταστροφή που η πολιτική της Τρόικα επέφερε στη Ελλάδα και το λαό της.

3. Το μεγάλο και ανεπίληπτο μέρος των διεθνών οικονομολόγων γνωρίζουν τη μηχανή της οικονομικής εξόντωσης που χρησιμοποίησαν οι οικονομικοί δολοφόνοι και γνωρίζουν πολύ καλά το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσαν στο θύμα-δανειζόμενο:  Δραματική αύξηση  του χρέους (από 120 στο 180% του ΑΕΠ) και συγχρόνως κατάρρευση των εισοδημάτων κατά 50-75%, ανεργία 1500000, υποθήκευση και εκποίηση δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, πλειστηριασμοί και κόκκινα, δάνεια, μετανάστευση εγκεφάλων 250000, 35000000 κάτω απ’ το όριο της φτώχειας, 8000 δολοφονημένοι-αυτόχειρες!

Αυτό σημαίνει: Άμεση προσφυγή στους διεθνείς οργανισμούς (με ενεργοποίηση συνταγματολόγων, νομικών και ειδικών του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου) και ταυτόχρονη καταγγελία των δανειακών συμβάσεων!.

4. Αντί να απαιτούν από εμάς να ακολουθούμε τις εντολές τους, ας αποφασίσουν αν σέβονται τη δημοκρατική παράδοση, το πνεύμα και τον πολιτισμό της Ευρώπης και ας μας αφήσουν ήσυχους να ενεργήσουμε ως αυτεξούσια νόμιμη και υπεύθυνη κυβέρνηση και ανεξάρτητο έθνος.

5. Ας τονίσουμε, ότι οποιαδήποτε φιλελεύθερη οικονομική πολιτική δεν μπορεί να παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του δικαίου και να καταλήγει με συνταγματικό πραξικόπημα (δικτατορικά)- όπως καταγέλουν διαρκώς οι συνταγματολόγοι μας- σε αλλαγή κοινωνικού καθεστώτος: στην κλοπή της ιδιωτικής περιουσίας και των εισοδημάτων, στη φτωχοποίηση του λαού και της μεσαίας τάξης, έτσι που φτάσαμε: ‘’να μας παίρνει τα σπίτια η Δεξιά, εκεί που φοβόμασταν την Αριστερά’’.

6. Ας αποφασίσουν αν θα χρηματοδοτήσουν, με κριτήρια και με υποχρεώσεις βεβαίως (έναντι αυτών)  που εμείς θα διαπραγματευτούμε, το πρόγραμμα ανάπτυξης, που εμείς θα σχεδιάσουμε (αξιοποιώντας  το ανθρώπινο κεφάλαιο και τους ενεργειακούς μας πόρους, και κατασκευάζοντας  τα κατάλληλα δίκτυα και αγωγούς μεταφοράς ενέργειας).

7. Ας ζητήσουμε επί τέλους μια ριζικά νέα θέση στον καταμερισμό της εργασίας στην ΕΕ, που να  δίνει προτεραιότητα στην έρευνα, την τεχνολογία και την καινοτομία.

8. Ως ευρωπαϊκή οικογένεια, ας δώσουμε στα παιδιά μας (έθνη-κράτη) τους βαθμούς ελευθερίας και τα μέσα που χρειάζονται για ν’ αναπτύξουν πρωτοβουλία προς όφελος όλων.
9. Ας ενημερώσουμε τους άλλους λαούς της Ευρώπης- με κινητοποίηση της ακαδημαϊκής κοινότητας, των καλλιτεχνών και της  πνευματικής μας ηγεσίας,   και ας κατεβούμε στους δρόμους να διεκδικήσουμε το δίκιο μας! 

10. Ας τολμήσουμε  να πούμε ΟΧΙ στο σκοτεινό παρόν και ένα μεγάλο ΝΑΙ στο αύριο!

    7-3-2015

Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου- Από τον Εμφύλιο στα Μνημόνια

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 6 ΜΑΡΤΊΟΥ 2015

Από τον Εμφύλιο στα Μνημόνια

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πήγα να δω τον «Εμφύλιο» του Ροβήρου Μανθούλη και τον «Καπετάν Κεμάλ» του Λαμπρινού, στο μίνι φεστιβάλ για τον κινηματογράφο της αντίστασης στην «Αλκυονίδα». Διάλειμμα στην παρακολούθηση των διαπραγματεύσεων. Συγκινήθηκα ξανά από την απίστευτη ελληνική δεκαετία του 1940, προσδιοριστική «μήτρα» της Ελλάδας ακόμα και σήμερα, βλέποντας τα κορμιά των νεκρών της 3/12/1944 στο Σύνταγμα, ή τους αντάρτες του μεγαλύτερου εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, στην Ευρώπη του Εικοστού Αιώνα, να κλαίνε παραδίδοντας τα όπλα τους. Εξεγείρεσαι με το μάταιο της προαποφασισμένης θυσίας, με το λαό που πήραν στο λαιμό τους οι «ηγέτες» του. (Μήπως όμως έστω κι έτσι οι θυσίες δεν είναι μάταιες; Είναι το αποτέλεσμα τελικό ιστορικό κριτήριο;)

Η μελέτη της δεκαετίας του 1940 είναι πολλαπλώς σημαντική για να καταλάβουμε σε βάθος τις «ιδιότητες» της Ελλάδας. Στις σπάνιες ιστορικές στιγμές που οι κοινωνικοί σχηματισμοί ξεσκίζονται από εσωτερικές αντιθέσεις και συνθλίβονται από εξωτερικές πιέσεις, δηλαδή στιγμές εξωτερικών και εμφυλίων πολέμων, επαναστάσεων και αντεπαναστάσεων, το κοινωνικό ον (και τα άτομα) αποκαλύπτεται (ονται) έως τη βαθύτερη φύση του(ς), που είναι πάντα συνδυασμός πολιτικών, ιδεολογικών, κοινωνικών, οικονομικών, ψυχικών χαρακτηριστικών.

Ο πόλεμος του Δεκέμβρη και ο πόλεμος για τον Δεκέμβρη

Εβδομήντα χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αθήνας και την αποβίβαση των Βρετανών (12/10/1944), τη συνάντηση Τσώρτσιλ-Στάλιν (Μόσχα, Οκτώβριος 1944), τη συμφωνία της Βάρκιζας (Φλεβάρης 1945) υφίσταται πληθώρα ιστορικών στοιχείων που ελάχιστα πράγματα αφήνουν σε αβεβαιότητα. Δυστυχώς, περισσότερα στοιχεία συγκεντρώνονται, περισσότερα γράφονται, τόσο η σύγχυση μεγαλώνει. ‘Όπως συχνά συμβαίνει οι ιστορικές αποτιμήσεις είναι περισσότερο πολιτικο-«ιδεολογικό», παρά επιστημονικό εργαλείο.

Διαβάζουμε για παράδειγμα στο αφιέρωμα της «Καθημερινής» στον Δεκέμβρη (14.12.2014) την άποψη ενός τέως καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών ο οποίος υποστηρίζει, ούτε  λίγο, ούτε πολύ, ότι οι Βρετανοί δεν είχαν σχέδιο και η έκρηξη της σύγκρουσης τους βρήκε «τελείως απροετοίμαστους»! Ο καθηγητής μας εκτιμά ότι ο Δεκέμβρης ήταν ένα «προαποφασισμένο πραξικόπημα των κομμουνιστών» και αφήνει να αιωρείται το «ερώτημα» ποιος πυροβόλησε το πλήθος στο Σύνταγμα!

  

Φυσικά, αν το ΚΚΕ ήθελε να πάρει την εξουσία μπορούσε να το κάνει οποιαδήποτε στιγμή από τον Οκτώβριο 1944 έως και τον Φλεβάρη 1945. Σπανίως στην παγκόσμιο ιστορία, ίσως και ποτέ, επαναστατικό κόμμα δεν είχε τόσο ευνοϊκές συνθήκες όσο το ΚΚΕ στα τέλη της γερμανικής κατοχής. Πρακτικά είχε ήδη άλλωστε την εξουσία σχεδόν σε όλη την επικράτεια.

Δεν χρειάζεται να είσαι ο Κλαούζεβιτς ή ο Ηρόδοτος για να το καταλάβεις, κοινή λογική και ελάχιστη γνώση και εντιμότητα αρκούν. Το ΕΑΜ ήλεγχε πρακτικά σχεδόν όλη τη χώρα, είχε τρομερή λαϊκή υποστήριξη και έναν ισχυρότατο στρατό στην απελευθέρωση, όπως αναγνωρίζουν άλλωστε όλοι οι κάπως αξιόλογοι αντίπαλοί του, όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Τι έκανε το Κόμμα όταν ξέσπασε η σύγκρουση στην Αθήνα; ‘Εστειλε όλο τον όγκο των στρατιωτικών του δυνάμεων στην … ‘Ηπειρο, όσο πιο μακριά από το μέτωπο και απαγόρευσε στους αντάρτες του να πατήσουν το πόδι τους νοτίως της Λαμίας. Την Αθήνα υπερασπίστηκαν δυνάμεις της Πολιτοφυλακής και του εφεδρικού ΕΛΑΣ, αμούστακα παιδιά ως επί το πλείστον. ‘Ετσι συμπεριφέρεται ένα κόμμα, ένας στρατός που θέλει να καταλάβει την εξουσία;

Σε άλλο σημείο του άρθρου του άλλωστε ο κ. καθηγητής, ξεχνώντας προφανώς πως μας περιέγραψε τους ‘Αγγλους «απροετοίμαστους»,  μας θυμίζει ότι (ήταν αρκετά «έτοιμοι» ώστε) επετέθησαν το ίδιο βράδυ της αιματηρής διαδήλωσης της 3/12 στο 2^ο σύνταγμα του ΕΛΑΣ και το αφόπλισαν.

‘Όχι μόνο «απροετοίμαστοι» δεν ήταν οι ‘Αγγλοι, προετοίμαζαν τουλάχιστον από το 1943 τον εμφύλιο στην Ελλάδα, ο δε Τσώρτσιλ σηκώθηκε και πήγε στη Μόσχα με κύριο θέμα του να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του Στάλιν για τον έλεγχο της Ελλάδας και την εξασφάλισε. Τα σχέδια κατάληψης της Αθήνας από τους Βρετανούς έπεσαν στα χέρια του Φίλμπι που τα διαβίβασε στη Μόσχα τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο ήδη του 1944.

Στη συνέχεια, ένας άλλος «συγγραφέας» υποστηρίζει με τη σειρά του ότι «το τι ακριβώς συνέβη στην πλατεία Συντάγματος στις 3 Δεκεμβρίου αποτελεί ακόμη αίνιγμα». Φυσικά είναι άνοιγμα και θα παραμείνει εις τον αιώνα τον άπαντα. Δεν αποκλείεται εξωγήινοι να κατέβηκαν στην ταράτσα της «Μεγάλης Βρετανίας» που ήλεγχαν οι κυβερνητικοί και να πυροβόλησαν από εκεί τη λαοθάλασσα του ΕΑΜ.

Με τέτοιους καθηγητές και τέτοιους συγγραφείς, ο θεός να φυλάει τα μυαλά των φοιτητών , των αναγνωστών και των νεώτερων γενεών. Κάνουμε ότι μπορούμε  για να τους αποβλακώσουμε.

Η αποκατάσταση του Ζαχαριάδη

Αν αυτά συμβαίνουν με τη δεξιά, δεν είναι λίγα όμως και αυτά που συμβαίνουν με την αριστερά, όπου παρατηρείται τελευταίως μια «μόδα» αποκατάστασης του Ζαχαριάδη, αρχής γενομένης από το ΚΚΕ, αλλά περιλαμβανομένων και ορισμένων κύκλων του ΣΥΡΙΖΑ.

Η σχετική απόφαση του Περισσού είναι χαρακτηριστική. Το Κόμμα αποκατέστησε πλήρως τον ταλαντούχο «ΚΟΥΤΒ»η Νίκο Ζαχαριάδη, μόνο μερικώς όμως τον πραγματικό ηγέτη της ελληνικής αντίστασης-επανάστασης του 1941-44, ‘Αρη Βελουχιώτη. Που το μόνο λάθος του ήταν ότι δεν είχε επαρκή αυτοπεποίθηση απέναντι στο Κόμμα και πειθάρχησε στο Πολιτικό Γραφείο καταστρέφοντας το κίνημα του οποίου ηγείτο.

Στο ΚΚΕ παραδέχονται ότι η «γραμμή» ‘Αρη ήταν σωστή (η εκτίμηση για αναπόφευκτη σύγκρουση με την Αγγλία και ότι η Βάρκιζα πήγαινε το αριστερό κίνημα στην καταστροφή). Πιο σημαντικό όμως από το να έχεις δίκηο είναι να ακολουθείς το κόμμα χωρίς δισταγμούς, επιφυλάξεις και αντιρρήσεις, έστω κι αν πηγαίνει ολοταχώς στον γκρεμό. Την προσωπικότητά του πρέπει να την αφήνει έξω από την κομματική πόρτα όποιος θέλει να κάνει καριέρα σε αυτό. Γι’ αυτό και αποκαθίσταται πλήρως ο πρωτεργάτης του ελληνικού σταλινισμού, παραμένει όμως κομματικά απόβλητος ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ!

Θυμίζουμε ότι ο Ζαχαριάδης τοποθετήθηκε από τη Μόσχα επικεφαλής του ΚΚΕ το 1931. Είναι προσωπικά υπεύθυνος για τον θάνατο του ‘Αρη, του Κώστα Καραγιώργη (δια βασανιστηρίων!) και πλειάδας άλλων ανώτατων και αξιόλογων στελεχών του κόμματος και για την επιβολή καθεστώτος εσωκομματικής τρομοκρατίας. Προσωπικά υπεύθυνος για την καταστροφική «αποχή» του 1946, συνέβαλε επίσης ουσιαστικά στην ήττα του «Δημοκρατικού Στρατού» στον Εμφύλιο με την μετατροπή του σε «τακτικό στρατό» και τον παραμερισμό του Μάρκου Βαφειάδη. Είναι δυνατόν ένα τέτοιο άτομο να «αποκαθίσταται» σήμερα, κομματικά και πολιτικά; Φαίνεται ότι είναι!

‘Ετσι που πάμε, θα παραδώσουμε, δεξιοί και αριστεροί, στις επόμενες γενηές βουνό ηλιθιότητες και ανακρίβειες, προκαλώντας τεράστια σύγχυση και καταστρέφοντας την ικανότητά τους να συνειδητοποιούν την ιστορία της χώρας.

Εθνικές σταθερές

 Ποια είναι τα βασικότερα χαρακτηριστικά που φανερώνονται σε όλη τους την έκταση στη δεκαετία του 1940, αποτελώντας μόνιμες σταθερές της νεοελληνικής ιστορίας; Κύριο τέτοιο χαρακτηριστικό, η αδυναμία του κοινωνικού σχηματισμού να αποκτήσει μια αξιόλογη και ανεξάρτητη ηγεσία με ικανότητα δικής της επεξεργασίας, δικού της «σχεδίου».

Οι πολιτικοί εκπρόσωποι της ελληνικής αστικής τάξης γίνονται, με ακραία ευκολία, πειθήνια όργανα είτε των Γερμανών, είτε των ‘Αγγλων, αργότερα των Αμερικανών, με ελάχιστα ίχνη ανεξαρτησίας ή κάποιας μορφής πατριωτισμού. Το γεγονός αυτό άλλωστε οδηγεί στην πλήρη επικράτηση του ΚΚΕ στην κατοχή, αφού είναι σχεδόν η μόνη πολιτική δύναμη που οργανώνει την εθνική αντίσταση.

Βλέπουμε ότι το ίδιο ακριβώς συνέβη στις μέρες μας καθώς οι αστικές πολιτικές δυνάμεις υπετάγησαν στην Τρόικα και την (οικονομική) κατοχή που επέβαλε και κατεστράφηκαν, αφήνοντας χώρο σε ένα κόμμα του 3% να καταστεί κύρια πολιτική δύναμη, εκφράζοντας την διάθεση ανεξαρτησίας και αντίστασης του έθνους!

Ο ελληνικός λαός παρήγαγε δια του ΕΑΜ το μεγαλύτερο αντιστασιακό κίνημα στην κατεχόμενη Ευρώπη αναλογικά με το μέγεθος της χώρας, που εξελίσσεται στην πραγματικότητα σε παράλληλη δομή εξουσίας, ελέγχοντας πρακτικά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας κατά την αποχώρηση των Γερμανών. Στη δημιουργία του ΕΑΜ βλέπουμε να αντανακλάται το εξεγερσιακό, επαναστατικό στοιχείο, (κατά Σβορώνο) μόνιμη σταθερά της νεοελληνικής εθνικής ταυτότητας.

Αυτό το μεγαλειώδες εθνικό και κοινωνικό κίνημα έχει όμως μια ηγεσία για κλάματα, απερίγραπτης διανοητικής και ηθικής ενίοτε ποιότητας (η τριανδρία Ιωαννίδης, Ρούσσος, Σιάντος στην κατοχή, ο Ζαχαριάδης μετά το 1945). Τρελαίνεται κανείς για παράδειγμα με το επίπεδο ενός «ηγέτη» όπως ο Ιωαννίδης, αν διαβάσει τα απομνημονεύματά του. Το ΚΚ παραμένει σταλινικό, μονολιθικό,  μόρφωμα, εξαρτημένο από το Κρεμλίνο, πλήρως ανίκανο να ηγηθεί ενός λαϊκού κινήματος για την κατάληψη της εξουσίας, ικανότατο όμως για να οδηγήσει όλο το λαϊκό κίνημα στον γκρεμό. Η κομματική ηγεσία βρέθηκε άλλωστε σε διαρκή σύγκρουση με την φυσική ηγεσία του κινήματος σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής. Ο πυρήνας της ηγεσίας του, αυτός που παίρνει τις αποφάσεις, αποτελείται στο σύνολό του από αποφοίτους της περίφημης κομματικής σχολής της Μόσχας, της ΚΟΥΤΒ.

Η Ελλάδα δεν παρήγαγε ανεξάρτητους αστούς πολιτικούς όπως ο Ντε Γκωλ, ούτε επαναστάτες ηγέτες κάπως ανεξάρτητους από τη Μόσχα, ικανούς να σκεφτούν με το δικό τους μυαλό, όπως οι Τίτο ή Μάο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η Ελλάδα έγινε το θερμό «πειραματόζωο» για την αρχή του Ψυχρού Πολέμου (όπως σήμερα για τους Πολέμους Χρέους), το αίμα έρρευσε άφθονο στα ελληνικά βουνά, γνωρίσαμε φρικαλεότητες που χρονικογράφοι και ιστορικοί δεν θέλησαν καν να αναφέρουν, χάσαμε με μια γιγαντιαία αρνητική «φυσική επιλογή» τα καλύτερα παιδιά μας, ανθό του ανθού της ελληνικής κοινωνίας στις ρεματιές, τα Μακρονήσια, τις Τασκένδες... Το «αόρατο», ηθικό κόστος του Εμφυλίου, η τελική επικράτηση  των μαυραγοριτών και των συνεργατών των Γερμανών και στη συνέχεια των ‘Αγγλων επί των αντιστασιακών, ήταν ίσως η σπουδαιότερη συνέπεια της αδελφοκτόνας σύρραξης    - και  σφραγίζει ως σήμερα ανεξίτηλα την ελληνική κοινωνία.

Konstantakopoulos.blogspot.com

Επίκαιρα, 15-2-2015

Χρήστος Γιανναράς- Μεταρρυθμίσεις: η «ώρα της κρίσεως»

Posted: 01 Mar 2015 11:52 PM PST Η προκατάληψη και η επίταση της προκατάληψης, ο φανατισμός, δεν χαλιναγωγούνται. Ούτε από την υψηλή ευφυΐα, τη μόρφωση, την καλλιέργεια ούτε με την τετράγωνη λογική επιχειρημάτων, τον αυστηρό έλεγχο των συναισθημάτων. Επακολούθημα της προκατάληψης είναι η αδυναμία «διάκρισης», αδυναμία να αναγνωρίσουμε σε αυτόν (ή σε αυτό) που απορρίπτουμε και κάποια πιθανά θετικά στοιχεία, σωστές επιλογές, ορθές στοχεύσεις. Στο κόμμα που δεν ψηφίσαμε, στην ιδεολογία που δεν αποδεχόμαστε, όλα είναι οπωσδήποτε στραβά, όλα λάθος, όλα ιδιοτελή και πονηρά. Αν μπορούσε να δημοσκοπηθεί η προκατάληψη, να μετρηθεί ο φανατισμός, τότε θα μπορούσε και να τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός ότι τα ποσοστά προκατάληψης και φανατισμού στην ελλαδική κοινωνία βεβαιώνουν βαρύτατη νόσο, ανήκεστη παρακμή. Πώς το έλεγε ο Ελύτης: «Και τα μεν και τα δε, είναι όλα καλά εάν βρίσκονται από το μέρος μας, και όλα κακά εάν βρίσκονται από το άλλο. Δεν υπάρχει τρόπος να χωριστούν αλλιώς». Δεν γίνεται αλλιώς, γιατί η προκατάληψη και ο φανατισμός είναι η ασυνείδητη θωράκιση του εγώ, ενστικτώδης, ενορμητική αντίδραση στη συμπλεγματική ανασφάλεια. Το να έχω δίκιο στις απόψεις μου, να έχω κάνει τις σωστές επιλογές, να αληθεύουν οι κρίσεις μου, στεριώνει την ισχνή ή ανύπαρκτη αυτοπεποίθησή μου, υπεραναπληρώνει τη μειονεξία μου, ξορκίζει τις φοβίες και τις ενοχές μου. Οταν διαπληκτίζονται οι άνθρωποι υπερασπίζοντας το κόμμα «τους» ή την ιδεολογία «τους» ή την ποδοσφαιρική ομάδα «τους», το διακύβευμα είναι το εγώ τους, η αυτοεκτίμησή τους. Και είναι νόσημα ψυχικό βαρύ, επειδή για να κατασφαλίσεις το εγώ σου απεμπολείς την ελευθερία σου, δουλώνεσαι στη μονοτροπία της προκατάληψης, στη μυωπία του φανατισμού. * * * Στον μήνα που πέρασε είδαμε, για πρώτη φορά στην ιστορία του κρατιδίου μας, μια ελλαδική κυβέρνηση να τολμάει να διαπραγματευτεί τα συμφέροντά μας στον διεθνή στίβο, και οι διαπραγματεύσεις της να παραμένουν επί εβδομάδες στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος. Ασφαλώς και θα μπορούσαν να είναι καλύτερα προετοιμασμένες από την ελληνική κυβέρνηση οι διαπραγματεύσεις, με λιγότερες ρητορικές γενικότητες και περισσότερα αριθμητικά – λογιστικά δεδομένα, αφού οι συνομιλητές της είχαν απόλυτη άρνηση για την πολιτική λογική και γλώσσα – συνεπέστατοι πεισματικά οι «προηγμένοι» Ευρωπαίοι στην αυτονόμηση της οικονομίας από την κοινωνία και τις ανάγκες της. Ασφαλώς και θα μπορούσαν οι ελλαδίτες πολιτικοί να κοντρολάρουν λίγο την επαρχιώτικη μειονεξία των εξεζητημένων ενδυματολογικών τους επιλογών, τη στιγμή που εκπροσωπούσαν μια κοινωνία σε κατάσταση χρεοκοπίας και «ανθρωπιστικής κρίσης». Ομως, έστω και με τις εξεζητημένες εφηβικές αμφιέσεις, έστω και δίχως έρμα κοινωνικών στοχεύσεων πέρα από τη διαχειριστική, ιστορικο-υλιστική «εξασφάλιση», το σίγουρο είναι ότι για πρώτη φορά το μεταπρατικό κρατίδιο, με δυο αιώνες νοο-τροπία προτεκτοράτου, κράτησε ορθή ραχοκοκαλιά. Και αυτό το ολοφάνερο δεδομένο η προκατάληψη και ο φανατισμός είναι αδύνατο να το δουν. Η εθελοτυφλία γίνεται σωστή παράνοια: Καταλογίζεται σε όσους τόλμησαν τη διαπραγμάτευση ότι αθέτησαν διαπραγματευόμενοι το κομματικό τους πρόγραμμα, «είπαν ψέματα στον λαό»! – ωσάν οι προγραμματικές στοχεύσεις να ακυρώνουν την πολιτική αναγκαιότητα των αμοιβαίων παραχωρήσεων στη διαπραγμάτευση. Πάντως στην οικονομία οι οιωνοί δείχνουν ότι, κουτσά-στραβά, τα πράγματα θα προχωρήσουν, η «στάση πληρωμών» θα αποφευχθεί (τουλάχιστον για κάποιο ακόμα διάστημα). Ολοι όμως ξέρουμε και ομολογούμε ότι, χωρίς τίμια και ριζοσπαστική «επανίδρυση» των κρατικών λειτουργιών, χωρίς ρεαλιστική εξάλειψη του «πελατειακού κράτους», χωρίς ανυποχώρητη αξιοκρατία σε κάθε πτυχή του δημόσιου τομέα, ακόμα και μια «θαυματουργική» ανάκαμψη της οικονομίας θα είναι υπονομευμένη, πλασματική, βραχύβια. Αν δεν αποκτήσει η χώρα εκπαιδευτικό σύστημα εξαιρετικά υψηλού επιπέδου και σύστημα ταχύτατης και αξιόπιστης απονομής του δικαίου, αν δεν πειθαρχήσει ο συνδικαλισμός στις συνταγματικές (κοινωνικές) προδιαγραφές του, δεν σώζεται το ελλαδικό κράτος. Δεν σώζεται, έστω και με τεράστια κοιτάσματα χρυσού ή πετρελαίου στο υπέδαφός του. Οι ριζικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να στηθεί και να λειτουργήσει κράτος στην Ελλάδα, δεν θα αποφασιστούν από την κυβέρνηση ούτε θα επιβληθούν με νόμους. Ας διδαχθούμε, επιτέλους, από την περίπτωση της χρόνιας αναπηρίας που μαστίζει την παιδεία: Πόσες (αναρίθμητες) μεταρρυθμιστικές απόπειρες έχουν επιχειρηθεί. Πόσοι (αναρίθμητοι) νόμοι έχουν ψηφιστεί. Κι όμως η αγλωσσία γίνεται όλο και πιο εφιαλτική, η κριτική σκέψη παιδευτικά ακατόρθωτη, το εξεταστικό σύστημα αμείβει την επιδέξια απατεωνία, όχι την ικανότητα και τη συνέπεια. Ούτε με «διαλόγους» και ανάλογες πομφόλυγες εντυπωσιασμού των κρετίνων θα κατορθωθούν οι κατεπείγουσες, προϋποθετικές της συλλογικής μας επιβίωσης μεταρρυθμίσεις. Το πώς οργανώνεται και γίνεται κοινωνικά αποδεκτή μια μεταρρύθμιση (στην παιδεία, στη δικαιοσύνη, στον κρατικό μηχανισμό, στον συνδικαλισμό) θέλει επίπονη σπουδή, έκτακτο ταλέντο και, κυρίως, ανιδιοτέλεια, νοο-τροπία ιεραποστολική. Εχουμε ανάγκη από πολιτικούς σε ρόλο κοινωνικού αναμορφωτή – αποδείχτηκε ανεπαρκέστατο το πολυδιαφημιζόμενο προσόν του «αποτελεσματικού» διαχειριστή (ακόμα και στην οικονομία). Με άλλα λόγια: Με νοο-τροπία και αρχές Ιστορικού Υλισμού, μαρξιστικού ή καπιταλιστικού (ή απλώς χυδαίου πρασινογάλαζου πασοκισμού) οι μεταρρυθμίσεις που χρειαζόμαστε στην Ελλάδα σήμερα δεν μπορούν να γίνουν. Για να παραγάγεις ποιότητα, πρέπει να πιστεύεις στην ποιότητα, να έχεις γευθεί τη χαρά της ποιότητας, να έχεις ελευθερωθεί από τη δουλεία στη χρησιμοθηρία. Δεν μπορείς ποτέ να πετύχεις εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αν δεν σε μεθάει η δυναμική της γλωσσικής εκφραστικής. Δεν θα πατάξεις ποτέ τη συνδικαλιστική αγυρτεία, αν για σένα δεν είναι χαρά ζωής και «νόημα» ζωής η στράτευση στον στόχο για κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν θα στηθεί ποτέ λειτουργικό κράτος, αν δεν μεταπλαστεί ο «δημόσιος υπάλληλος», με θεσμούς, σε κοινωνικό λειτουργό.

Foreign Policy: Η 'Βίβλος' της πολιτικής των ΗΠΑ καλεί την Ελλάδα να αναγκάσει την Γερμανία να υιοθετήσει το 'ευρώ 2'! | DefenceNet.gr

Η 'Βίβλος' της πολιτικής των ΗΠΑ καλεί την Ελλάδα να αναγκάσει την Γερμανία να υιοθετήσει το 'ευρώ 2'.

"Η Μέρκελ παραβίασε τον κανόνα της "μη διάσωσης", θέτοντας τα συμφέροντα των γερμανικών τραπεζών πάνω από εκείνα των Ευρωπαίων πολιτών-συμπεριλαμβανομένων των Γερμανών- και θέτοντας τους Ευρωπαίους τον έναν απέναντι στον άλλον.

Εάν οι Γερμανοί ψηφοφόροι συνειδητοποιούσαν ότι η Μέρκελ και ο Σόιμπλε τούς είπαν ψέματα και ότι τους πούλησαν, δεν θα έπεφταν στην εθνικιστική παγίδα να κατηγορούν τους Έλληνες για τα παραπτώματα των τραπεζών τους και της κυβέρνησής τους!».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Στη Βουλή οδεύει νομοσχέδιο για «bail in» των τραπ...

Στη Βουλή οδεύει νομοσχέδιο για «bail in» των τραπεζών.

Γιατί μας κρατούν ακόμη στην Ευρωζώνη

http://www.freepen.gr/2015/03/blog-post_334.html

Freepen.gr: Γιατί μας κρατούν ακόμη στην Ευρωζώνη;

Ο Ντράγκι έκλεισε τις πόρτες της ρευστότητας στην Ελλάδα

http://www.freepen.gr/2015/03/blog-post_598.html
http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=214890

Steve Forbes- Ανοικτή επιστολή σε Τσίπρα - Βαρουφάκη: Η Ελλάδα να διδάξει στον κόσμο ένα απαραίτητο μάθημα

http://www.euro2day.gr/specials/opinions/forbesellada.

Euro2day

Χορηγούμενη · 

Ανοικτή επιστολή σε Τσίπρα - Βαρουφάκη: Διαψεύστε όσους από εμάς σας αμφισβητούμε...

Steve Forbes: Η Ελλάδα να διδάξει στον κόσμο ένα απαραίτητο μάθημα

Διαψεύστε όσους από εμάς σας αμφισβητούμε και κάντε την Ευρώπη να... τρίβει τα μάτια της, γράφει σε...

EURO2DAY.GR