Σ. Δημόπουλος- Το γεωπολιτικό πλαίσιο της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ρωσίας

http://www.freepen.gr/2014/10/blog-post_93.html

Δεν προλαβαίνει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ τη στροφή στο ρεαλισμό… Τι πρέπει να κάνε

Freepen.gr

5 ώρες · 

Δεν προλαβαίνει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ τη στροφή στο ρεαλισμό… Τι πρέπει να κάνει http://www.freepen.gr/2014/10/blog-post_61.html

Freepen.gr: Δεν προλαβαίνει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ τη στροφή στο ρεαλισμό… Τι πρέπει να κάνει

FREEPEN.GR

Τι λέει η CIA για τις “ΑΟΖ” Ελλάδας - Κύπρου. Διεθνή ύδατα και “συνεκμετάλλευση

Freepen.gr

4 ώρες · 

Τι λέει η CIA για τις “ΑΟΖ” Ελλάδας - Κύπρου. Διεθνή ύδατα και “συνεκμετάλλευση” http://www.freepen.gr/2014/10/cia.html

Freepen.gr: Τι λέει η CIA για τις “ΑΟΖ” Ελλάδας - Κύπρου. Διεθνή ύδατα και “συνεκμετάλλευση”

FREEPEN.GR

Δεν μου αρέσειΔεν μου αρέσει ·  · Κοινοποιήστε · 46264

• Aρέσει σε εσάς και σε 45 ακόμη.
• 64 κοινοποιήσεις
• 

  Konstantinos Liotsos ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΑ
  ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗ ΑΝΑΚΥΡΗΞΗ
  ΤΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΩΝ
  ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΗΡΥΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΕΙ
  ΟΛΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ. ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ
  ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΕΣ ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΥ
  ΓΝΩΣΤΩΝ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΙΣ
  ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ.

  3 ώρες · Μου αρέσει!
• 

  Spyros Syskakis Αν κάποιος δεν το καταλαβαίνει σίγουρα θα υπάρχει κάποιος λόγος που δεν θέλει .Σε διεθνή ύδατα δεν ασκείς κυριαρχικά δικαιώματα.Γνωστό αυτό. Το Cape Ray το θυμάστε ? Tα ΜΜΕ μήνες έλεγαν και διατυμπάνιζαν πως κάνει υδρόλυση σε διεθνή ύδατα. Αν υπάρχε...Δείτε περισσότερα

http://www.freepen.gr/2014/10/cia.html

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ
Ομιλητές: η κ. Simone Le Baron (Γαλλίδα) καθηγήτρια γαλλικών, γλωσσολόγος, συγγραφέας, ο κ. Arsam Momeni (Ιρανός) διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής, συγγραφέας και ο κ. Sam Chekwas (Νιγηριανός) οδοντίατρος, εκδότης, συγγραφέας.

Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ" ΤΗΝ 9 - 9 - 2014.
ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ Η ΚΑΜΕΡΑ ΤΟΥ "ΔΙΟΝ" ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΣ! (Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΠΡΟΕΒΛΗΘΗ ΣΤΟ DION TV ΚΑΤ' ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΝ)

Α' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=PDLuWK2X_cE
Β" ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=sKHmDbPJBbo
Γ' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=2ts1q5GnGQE
Δ' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=neLjD5oMEcY

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΙ - ΘΕΑΣΙ !!!

Ανάρτηση από τον/τη Stefanos στο Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ τη 1 Οκτωβρίου 2014 - 7:13 μ.μ. 

Ινφογνώμων Πολιτικά: Α' Διεθνές Συνέδριο Ελληνορωσικών Σχέσεων 27-28 Σεπ 2014 - Η ομιλία του Σάββα Καλεντερίδη (βίντεο)

 Α' Διεθνές Συνέδριο Ελληνορωσικών Σχέσεων 27-28 Σεπ 2014 - Η ομιλία του Σάββα Καλεντερίδη (βίντεο)

Κώστας Τσιαντής : ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Με αφορμή το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη  ''ΚΡΙΜΑ'' (2013):http://elepistole.blogspot.gr/2014/09/blog-post_13.html

Κώστας Τσιαντής- ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, όπου το πρόβλημα είναι στην όψη του ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ και στο βάθος του ΠΡΟΒΛΗΜΑ υπεράσπισης της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ μας μέσα στη δύνη της παγκοσμιοποίησης.

Είναι ανάγκη συνεπώς να διακρίνουμε και να εστιάσουμε την προσοχή μας σε  βασικές δομικές παθογένειες που μας οδήγησαν εδώ και σε δομικές αλλαγές που απαιτούνται για να σηκώσουμε κεφάλι:

1. Είναι ανάγκη  να κάνουμε τη διάκριση ανάμεσα στο  ΛΑΟ και την ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ του λαού, εξ αιτίας της οποίας  και δια της οποίας ΔΙΧΑΣΤΗΚΕ τόσες φορές-   ανάγκη να διακρίνουμε το λαό από τις ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΑΣ που κλέβουν κάθε φορά  το κλειδί της λύσης:  την ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.

Και δεν μπορούμε σήμερα να πετύχουμε τίποτα χωρίς λαϊκή  ενότητα. Μπροστά στη συγκυρία που ζούμε:  Ή ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΧΑΘΟΥΜΕ.

2. Αυτό σημαίνει, σύμπραξη,  συμπόρευση και αγωνιστική αλληλεγγύη ΤΩΡΑ ώστε να δημιουργήσουμε το παλλαϊκό  κίνημα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (άμεσης) για να πάρουμε πίσω την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, να οικοδομήσουμε το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, να αποκτήσουμε την εθνική μας ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-- να κάνουμε κουμάντο στο σπίτι μας. Τίποτα δεν είναι πιά όπως χθες- τίποτα δεν είναι πια γεωπολιτικά δεδομένο προκειμένου να επιβιώσουμε ως λαός και να απελευθερωθούμε.

3. Είναι  ευρέως κατανοητό ότι οι ιστορικές μνήμες από τους διχασμούς, τον εμφύλιο και τις διώξεις, αλλά και η άκριτη υιοθέτηση εισαγόμενων αντιλήψεων και ιδεών που υπονομεύουν την Ελληνικότητα και συμπορεύονται με τον αφελληνισμό και την πανίσχυρη  προπαγάνδα άλωσης της συνείδησης, που έχει εξαπολύσει η  Νέα Τάξη, κάνουν δύσκολο το εγχείρημα. Αυτό απεδείχθη και από τους συναγωνιστές στη ΣΠΙΘΑ που, παρά τις προσπάθειες του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ,  δεν πέτυχαν να αποφύγουν την εσωστρέφεια και να συνδιαλεγούν με τη διαφορετικότητα, παρότι όλοι διακήρυσσαν πίστη στην Ιδρυτική της Διακήρυξη του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών (2 Δεκ.2010). Είναι λοιπόν ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ και να ΒΡΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ MAΣ (ως έθνος με ρόλο θετικό-δημιουργικό  στη δοκιμαζόμενη οικουμένη), αφού πρώτα επιχειρήσουμε και καταφέρουμε σταδιακά να ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ: δηλαδή, να προσεγγίσουμε  ‘’την ηθική βάση της ετερότητας’’. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

4. Πως γίνεται σήμερα να είμαστε σχεδόν όλοι (οι  ''μη προνομιούχοι'') ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ (του μανιακού καπιταλισμού) και να μην συμφωνούμε σε κοινή δράση, τη στιγμή κατά την οποία γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα πράγματα, αφού έχουμε:

α. Την οικονομική ΕΠΙΣΤΗΜΗ που μας δείχνει ποιος μας κλέβει (=ΜΑΣ ΚΛΕΒΕΙ ΤΗ ΖΩΗ μας ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ μας), και

β. Έναν μακραίωνα πολιτισμό και μια  δημοκρατική πολιτική παράδοση (Σόλων, Κλεισθένης, Θεμιστοκλής, Εφιάλτης, Περικλής) που μας λέει πως οριοθετούνται η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και το ΔΙΚΑΙΟ στην  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; Πού διαφοροποιούμαστε λοιπόν;

5. Η διαφοροποίηση πιστεύω (αφήνοντας κατά μέρος τις εγωπαθολογίες, τη διαπλοκή, τις ξένες παρεμβάσεις και τη διαφθορά που διέπουν το πολιτικό σύστημα ή και επίδοξους διαδόχους του) βρίσκεται στο πως βλέπουμε την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, την ΕΛΛΑΔΑ, σε σχέση με βασικά ζητήματα: 1.Το μεταναστευτικό και  δημογραφικό πρόβλημα, 2. Τη σχέση εθνισμού-διεθνισμού, 3. Την αμυντική πολιτική,  4. Τη σχέση με την ΕΕ, 5. Τη σχέση με την παράδοση και τον πολιτισμό της  κ.ο.κ. Δεν αναφέρω το οικονομικό-αναπτυξιακό πρόβλημα, γιατί αυτό μόνο στο πλαίσιο μιας Δημοκρατικής κι Ανεξάρτητης Ελλάδας μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί. Στο  πλαίσιο μιας κυβέρνησης του ΛΑΟΥ που θα στηρίζεται σε ένα αρραγές παλλαϊκό μέτωπο.

6. Όσοι πιστεύουμε στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (στην πραγματική-άμεση δημοκρατία που εφήρμοσαν κι έφτιαξαν το Χρυσό Αιώνα οι μακρινοί πρόγονοί μας) δεν μπορεί να ξεχνάμε ότι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι ζήτημα των ΠΟΛΙΤΩΝ και όχι των  ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.

Έχοντας αυτό υπόψη, σε σχέση με τα θέματα που προαναφέραμε, ο ελληνικός λαός έχει εκφράσει (έστω έμμεσα) την άποψή του- ανεξάρτητα απ’ το αν αυτή μας αρέσει ή όχι-  επανειλημμένα σε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις. Δημοκρατική αρχή είναι  η άποψη αυτή να είναι σεβαστή. Δεν μπορείς να λες ότι υπηρετείς το λαό αν δε σέβεσαι τη γνώμη του (με τα λάθη και τις αδυναμίες του).

7. Όποιος λοιπόν θέλει να μιλάει περί πολιτικής  σήμερα δεν μπορεί να ξεχνά  ότι Η ΠΟΛΙΙΤΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ απλά ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ αλλά ΕΚΦΡΑΣΗ της ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ  ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ.

8. Πέρα όμως από αυτό, η πολιτική είναι επεξεργασμένη ΠΡΟΤΑΣΗ διεξόδου, η οποία λαμβάνει υπόψη της τις ΑΝΑΓΚΕΣ και την ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ  του ΛΑΟΥ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ του, την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ.

Σήμερα, υπό καθεστώς μανιακού καπιταλισμού,  με την ΤΡΟΙΚΑ-ΝΕΑ ΤΑΞΗ  έχει επιβληθεί ΣΤΗ ΧΏΡΑ σιωπηλά- ερήμην της βούλησης του λαού- αλλαγή κοινωνικού καθεστώτος. Έχουν εξαφανίσει τη Μεσαία Τάξη και επέφεραν και συνεχίζουν να επιφέρουν γενική φτωχοποίηση που βγάζει στο σφυρί περιουσίες -δημόσιες και ιδιωτικές!- προς όφελος των αρπακτικών και μιας μικρής κάστας που εκμεταλλεύεται ασύδοτα τους Έλληνες.  Ποιός θα βρει δουλειά και ποιός θα επιζήσει υπό αυτές τις συνθήκες;

Και ποιό το όφελος από το ποιός θα επικρατήσει στις εκλογές που έρχονται, αν το πρόγραμμά του ανακυκλώνει ή εξωραΐζει τη μνημονιακή πολιτική και  δεν δίνει ΔΙΕΞΟΔΟ ΖΩΗΣ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, τη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ;

9. Χωρίς κατανόηση της κατάστασης και σύμπραξη της δημοκρατικής αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης για δημιουργία αρραγούς ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, ελπίδα ουσιαστικής αλλαγής δεν διαφαίνεται. Αλλά πρόοδος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ΑΛΛΑΓΗ, και πρωτίστως, χωρίς αυτοί που ΤΗ ΘΕΛΟΥΝ να ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥΣ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ- «Ο ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ ΚΑΙ Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

ΠPΟΣΚΛΗΣΗ

Προσκαλούνται τα μέλη της ΕΦΕ

(και κάθε άλλος ενδιαφερόμενος)

να παρακολουθήσουν την εκδήλωση

της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας

κατά την οποία θα μιλήσει

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΠΟΛΙΤΗΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΥ

 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Το θέμα της ομιλίας του είναι:

«Ο ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ ΚΑΙ Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ»

Η ομιλία θα γίνει

ΤΗΝ 9^Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ ΩΡΑ 19:00-21:00

στο Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης», Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50)

Αθήνα, 29/9/2014

  

Περίληψη: Για πολλούς στοχαστές το μέτρο βάσει του οποίου κρίνονται τα κοινωνικά γεγονότα, είναι αν και κατά πόσο αυτά βρίσκονται σε συνάφεια με μία προδιαγεγραμμένη αντίληψη της ανθρώπινης πορείας, το περίφημο “σχέδιο του Διαφωτισμού”, η οποία συνδέεται αρχικά με τον Χέγκελ και αποκτά σαφέστερο περιεχόμενο με τον Μαρξ. Η Πτώση της Βαστίλλης, που μετατρέπει τον υπήκοο σε πολίτη και η κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων, που φέρνει την εξουσία στα χέρια της κατώτερης τάξης, σηματοδοτούν αυτήν την πορεία. Οτιδήποτε επιταχύνει την ανθρώπινη προέλαση σε αυτήν την κατεύθυνση, εκλαμβάνεται ως επαναστατικό και αποκτά θετικό πρόσημο. Αντιθέτως, κάθε τι που αντιτίθεται στις επιταγές αυτής της συγκεκριμένης ιστορικής αντίληψης, θεωρείται ότι πασχίζει να δεσμεύσει την κοινωνία σε αναχρονιστικές μορφές οργάνωσης. Γίνεται, επομένως, αντιληπτό ως συντηρητικό ή αντιδραστικό και λαμβάνει υποχρεωτικά αρνητικό πρόσημο, αφού επιδιώκει ν’ αντιστρέψει τη φορά του τροχού της ιστορίας. Αυτή η προσέγγιση επέτρεψε την ανέξοδη κατηγοριοποίηση των εννοιών “προόδου” και “συντήρησης”· αποτέλεσε δε κυρίαρχο μεθοδολογικό εργαλείο πολλών σχολών της κοινωνικής επιστήμης τον περασμένο αιώνα. Εν τούτοις, πάνω από τη διάκριση σε κατέχοντες και μη-κατέχοντες τα μέσα παραγωγής, υψώνεται το τείχος που χωρίζει τους υπερασπιστές της ελευθερίας από εκείνους, που αντιτάσσουν την ανάγκη άσκησης σιδηράς εξουσίας. Πέρα, από την κάθετη διάκριση αριστερά/δεξιά, επανάσταση/συντήρηση, υπάρχει μία πιο ουσιαστική διάκριση, η οποία τέμνει οριζόντια το πολιτικό φάσμα: αυτή, που σχηματοποιείται από το δίπολο ελευθερία/εξουσία. Ο προσανατολισμός προς την εξουσία δεν έχει συγκεκριμένο χρώμα. Όσο υπάρχει εξουσιαστική δεξιά, άλλο τόσο υπάρχει εξουσιαστική αριστερά. Απεναντίας, τα στοιχεία που ενώνουν τους υπερασπιστές της ελευθερίας, ανεξάρτητα από τη συμβατική τους τοποθέτηση στο οικονομικό φάσμα, είναι περισσότερα από όσα τους χωρίζουν. Είναι ευνόητο ότι στο οικονομικό επίπεδο η αναρχική πολιτική φιλοσοφία γειτνιάζει με το μαρξισμό. Ωστόσο, σε ηθικό και πολιτικό επίπεδο, έχει πολύ πιο ουσιαστικές διαφωνίες με το μαρξισμό. Απεναντίας έχει πολύ περισσότερα και, ιδίως, βαθύτερα κοινά με τον ηθικό και πολιτικό φιλελευθερισμό.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΕΥΧΟΣ 1Ο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΕΥΧΟΣ 1Ο

                  

    Κυκλοφορεί ήδη σε όλη την Ελλάδα το 10^ο τεύχος της ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, με πλούσια ύλη και άποψη για τα πράγματα.

    Στο τεύχος δημοσιεύεται τεκμηρωμένη, αντίθετη προς τα συνήθως δημοσιευόμενα στον τύπο, ανάλυση της οικονομικής και πολιτικής επικαιρότητας από τον Κωνσταντίνο Κόλμερ («Το Πρωτογενές Έλλειμμα και η Περικοπή των Συντάξεων»).

    Επίσης δημοσιεύονται αναλύσεις γιά τα εθνικά ζητήματα [Θεοφάνης Μαλκίδης: «Ελληνική Θράκη»], την πολιτική επικαιρότητα [Χρήστος Χαλαζιάς: «Πολιτικά σφάλματα δημιουργούν μη αναστρέψιμες καταστάσεις»], την γεωργία [Πάνος Παναγόπουλος: «Η μη ανταγωνιστική γεωργία μας αποτελεί εθνικό πρόβλημα»], την φορολογία [Μάνος Κρανίδης:«Σαράντα φόροι και τέλη στα ακίνητα!»] κ.ά.

    Στο τεύχος συμπεριλιμβάνεται βαρυσήμαντο άρθρο του Γιάννη Μαρίνου, με τίτλο «Η δραματοποιημένη επανάληψη μιας προηγηθείσας τραγωδίας».

     Σε μία εκ βαθέων συνέντευξή του, ο συγγραφέας και εκδότης Γιώργος Καραμπελιάς αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της ιδεολογικής του διαδρομής και της πολιτικής του δράσης, από τα φοιτητικά του χρόνια στο Παρίσι μέχρι τους σημερινούς αγώνες του γιά την διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης θεωρίας γιά τον Ελληνισμό.

    Το κεντρικό αφιέρωμα του τεύχους αφορά το Κυπριακό ζήτημα και έχει τίτλο  «Κύπρος, 1974-2014: 40 χρόνια αισχύνης». Γράφουν  κατά σειρά οι Αντώνης Δ. Παπαγιαννίδης («To χρυσοπράσινο φύλλο και ο πειρασμός του ανέξοδου Ελλαδίτικου ριζοσπαστισμού»), ο Δ. Πολίτης («Η Κύπρος δεν κείται μακράν»), ο Μελέτης Μελετόπουλος («Μία άγνωστη προσπάθεια αποτροπής του Αττίλα»), ο Παύλος Καρούσος («Ανοίγει ο φάκελος της αποστολής ‘ΝΙΚΗ’»), ο Κωνσταντίνος Κόλμερ («Η νέα τραγωδία της Κύπρου»), ο ανταποκριτής της ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ στην Λευκωσία Κώστας Παπασταύρου («Το Κυπριακό στην μέγγενη του πάρε-δώσε!»), ο Θαλής Καραγιαννόπουλος («Σκέψεις μετά από μία επίσκεψη») . Στο αφιέρωμα δημοσιεύεται το χρονικό του Αττίλα και 

προβάλλεται η άποψη ότι η μη λύση είναι καλύτερη από την ‘λύση’ που μεθοδεύεται.

    Στον Φάκελλο Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, που έχει θέμα «Η επιχείρηση αναβίωσης του Χαλιφάτου», παραθέτουν τις απόψεις τους οι Α. Δ. Παπαγιαννίδης(«Πόσο απέχει το Ιράκ (και η Ουκρανία) από τα Βαλκάνια;»), ο Γιάννης Χατζόπουλος («Ιρανικά διλήμματα στην Μεσοποταμία») ο Γιώργος Φοίνικας («Επικίνδυνη συγκυρία για την ελληνική εξωτερική πολιτική»), ο Σωτήρης Δημόπουλος («Ρωσσικά στοιχήματα στην Εγγύς Ανατολή») και ο Χρήστος Ζιώγας («Η Σαουδική Αραβία παράγων σταθερότητας και αστάθειας»). 

    Στα πολιτιστικά, ξεχωρίζουν οι κριτικές θεάτρου του Γιάννη Δρακόπουλου και κινηματογράφου του Κωνσταντίνου Μπλάθρα, Τέλος, η Βιβλιοκριτική«Edmund Burke, Στοχασμοί για την Επανάσταση στην Γαλλία» του Σπύρου Κουτρούλη και το Σταυρόλεξο του Νίκου Λιναρδάτου.

    Το τεύχος διατίθεται κεντρικά στις Εκδόσεις Παπαζήση (Νικηταρά 2 και Εμμ.Μπενάκη), κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και στα κέντρα τύπου και αποστέλλεται κατ’ οίκον στους συνδρομητές (γιά συνδρομή 6980-149044).

Κώστας Τσιαντής : ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Με αφορμή το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη  ''ΚΡΙΜΑ'' (2013): http://elepistole.blogspot.gr/2014/09/blog-post_13.html

Κώστας Τσιαντής- ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΔΟΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, όπου το πρόβλημα είναι στην όψη του ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ και στο βάθος του ΠΡΟΒΛΗΜΑ υπεράσπισης της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ μας μέσα στη δύνη της παγκοσμιοποίησης.

Είναι ανάγκη συνεπώς να διακρίνουμε και να εστιάσουμε την προσοχή μας σε  βασικές δομικές παθογένειες που μας οδήγησαν εδώ και σε δομικές αλλαγές που απαιτούνται για να σηκώσουμε κεφάλι:

1. Είναι ανάγκη  να κάνουμε τη διάκριση ανάμεσα στο  ΛΑΟ και την ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ του λαού, εξ αιτίας της οποίας  και δια της οποίας ΔΙΧΑΣΤΗΚΕ τόσες φορές-   ανάγκη να διακρίνουμε το λαό από τις ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΑΣ που κλέβουν κάθε φορά  το κλειδί της λύσης:  την ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.

Και δεν μπορούμε σήμερα να πετύχουμε τίποτα χωρίς λαϊκή  ενότητα. Μπροστά στη συγκυρία που ζούμε:  Ή ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΧΑΘΟΥΜΕ.

2. Αυτό σημαίνει, σύμπραξη,  συμπόρευση και αγωνιστική αλληλεγγύη ΤΩΡΑ ώστε να δημιουργήσουμε το παλλαϊκό  κίνημα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (άμεσης) για να πάρουμε πίσω την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, να οικοδομήσουμε το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, να αποκτήσουμε την εθνική μας ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-- να κάνουμε κουμάντο στο σπίτι μας. Τίποτα δεν είναι πιά όπως χθες- τίποτα δεν είναι πια γεωπολιτικά δεδομένο προκειμένου να επιβιώσουμε ως λαός και να απελευθερωθούμε.

3. Είναι  ευρέως κατανοητό ότι οι ιστορικές μνήμες από τους διχασμούς, τον εμφύλιο και τις διώξεις, αλλά και η άκριτη υιοθέτηση εισαγόμενων αντιλήψεων και ιδεών που υπονομεύουν την Ελληνικότητα και συμπορεύονται με τον αφελληνισμό και την πανίσχυρη  προπαγάνδα άλωσης της συνείδησης, που έχει εξαπολύσει η  Νέα Τάξη, κάνουν δύσκολο το εγχείρημα. Αυτό απεδείχθη και από τους συναγωνιστές στη ΣΠΙΘΑ που, παρά τις προσπάθειες του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ,  δεν πέτυχαν να αποφύγουν την εσωστρέφεια και να συνδιαλεγούν με τη διαφορετικότητα, παρότι όλοι διακήρυσσαν πίστη στην Ιδρυτική της Διακήρυξη του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών (2 Δεκ.2010). Είναι λοιπόν ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΥΠΕΡΒΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ και να ΒΡΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ MAΣ (ως έθνος με ρόλο θετικό-δημιουργικό  στη δοκιμαζόμενη οικουμένη), αφού πρώτα επιχειρήσουμε και καταφέρουμε σταδιακά να ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ: δηλαδή, να προσεγγίσουμε  ‘’την ηθική βάση της ετερότητας’’. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

4. Πως γίνεται σήμερα να είμαστε σχεδόν όλοι (οι  ''μη προνομιούχοι'') ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ (του μανιακού καπιταλισμού) και να μην συμφωνούμε σε κοινή δράση, τη στιγμή κατά την οποία γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα πράγματα, αφού έχουμε:

α. Την οικονομική ΕΠΙΣΤΗΜΗ που μας δείχνει ποιος μας κλέβει (=ΜΑΣ ΚΛΕΒΕΙ ΤΗ ΖΩΗ μας ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ μας), και

β. Έναν μακραίωνα πολιτισμό και μια  δημοκρατική πολιτική παράδοση (Σόλων, Κλεισθένης, Θεμιστοκλής, Εφιάλτης, Περικλής) που μας λέει πως οριοθετούνται η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και το ΔΙΚΑΙΟ στην  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; Πού διαφοροποιούμαστε λοιπόν;

5. Η διαφοροποίηση πιστεύω (αφήνοντας κατά μέρος τις εγωπαθολογίες, τη διαπλοκή, τις ξένες παρεμβάσεις και τη διαφθορά που διέπουν το πολιτικό σύστημα ή και επίδοξους διαδόχους του) βρίσκεται στο πως βλέπουμε την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, την ΕΛΛΑΔΑ, σε σχέση με βασικά ζητήματα: 1.Το μεταναστευτικό και  δημογραφικό πρόβλημα, 2. Τη σχέση εθνισμού-διεθνισμού, 3. Την αμυντική πολιτική,  4. Τη σχέση με την ΕΕ, 5. Τη σχέση με την παράδοση και τον πολιτισμό της  κ.ο.κ. Δεν αναφέρω το οικονομικό-αναπτυξιακό πρόβλημα, γιατί αυτό μόνο στο πλαίσιο μιας Δημοκρατικής κι Ανεξάρτητης Ελλάδας μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί. Στο  πλαίσιο μιας κυβέρνησης του ΛΑΟΥ που θα στηρίζεται σε ένα αρραγές παλλαϊκό μέτωπο.

6. Όσοι πιστεύουμε στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (στην πραγματική-άμεση δημοκρατία που εφήρμοσαν κι έφτιαξαν το Χρυσό Αιώνα οι μακρινοί πρόγονοί μας) δεν μπορεί να ξεχνάμε ότι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι ζήτημα των ΠΟΛΙΤΩΝ και όχι των  ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.

Έχοντας αυτό υπόψη, σε σχέση με τα θέματα που προαναφέραμε, ο ελληνικός λαός έχει εκφράσει (έστω έμμεσα) την άποψή του- ανεξάρτητα απ’ το αν αυτή μας αρέσει ή όχι-  επανειλημμένα σε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις. Δημοκρατική αρχή είναι  η άποψη αυτή να είναι σεβαστή. Δεν μπορείς να λες ότι υπηρετείς το λαό αν δε σέβεσαι τη γνώμη του (με τα λάθη και τις αδυναμίες του).

7. Όποιος λοιπόν θέλει να μιλάει περί πολιτικής  σήμερα δεν μπορεί να ξεχνά  ότι Η ΠΟΛΙΙΤΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ απλά ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ αλλά ΕΚΦΡΑΣΗ της ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ  ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ.

8. Πέρα όμως από αυτό, η πολιτική είναι επεξεργασμένη ΠΡΟΤΑΣΗ διεξόδου, η οποία λαμβάνει υπόψη της τις ΑΝΑΓΚΕΣ και την ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ  του ΛΑΟΥ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ του, την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ.

Σήμερα, υπό καθεστώς μανιακού καπιταλισμού,  με την ΤΡΟΙΚΑ-ΝΕΑ ΤΑΞΗ  έχει επιβληθεί σιωπηλά- ερήμην της βούλησης του λαού- αλλαγή κοινωνικού καθεστώτος στη χώρα. Έχουν εξαφανίσει τη Μεσαία Τάξη και επέφεραν και συνεχίζουν να επιφέρουν γενική φτωχοποίηση που βγάζει στο σφυρί περιουσίες -δημόσιες και ιδιωτικές!- προς όφελος των αρπακτικών και μιας μικρής κάστας που εκμεταλλεύεται ασύδοτα τους Έλληνες.  Ποιός θα βρει δουλειά και ποιός θα επιζήσει υπό αυτές τις συνθήκες;

Και ποιό το όφελος από το ποιός θα επικρατήσει στις εκλογές που έρχονται, αν το πρόγραμμά του ανακυκλώνει ή εξωραΐζει τη μνημονιακή πολιτική και  δεν δίνει ΔΙΕΞΟΔΟ ΖΩΗΣ για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, τη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ;

9. Χωρίς κατανόηση της κατάστασης και σύμπραξη της δημοκρατικής αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης για δημιουργία αρραγούς ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, ελπίδα ουσιαστικής αλλαγής δεν διαφαίνεται. Αλλά πρόοδος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ΑΛΛΑΓΗ, και πρωτίστως, χωρίς αυτοί που ΤΗ ΘΕΛΟΥΝ να ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥΣ.

Έρχεται ο εφιάλτης - Henry Kissinger: 'Θα δημιουργήσουμε έναν Παγκόσμιο Στρατό' (vid) | DefenceNet.gr

Έρχεται ο εφιάλτης - Henry Kissinger: 'Θα δημιουργήσουμε έναν Παγκόσμιο Στρατό' (vid).

Βέτο από Ρωσία για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ - Σ.Λαβρόφ προς ΗΠΑ: 'Μην τολμήσετε'! | DefenceNet.gr

Βέτο από Ρωσία για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ - Σ.Λαβρόφ προς ΗΠΑ: 'Μην τολμήσετε'!

Χρῆστος Γιανναρᾶς- Μονομαχία σε κενό «νοήματος»

Μονομαχία σε κενό «νοήματος» Posted: 28 Sep 2014 11:16 PM PDT Η καταγγελία δεν προήλθε από δημοσιογράφο ούτε από ιδιώτη αρθρογράφο – «είδη» παντελώς αμελητέα για τους ασκούντες την εξουσία. Προήλθε (και δεν είναι η πρώτη φορά) από ανώτατο κρατικό λειτουργό επιφορτισμένον να ασκεί, εκ μέρους της κοινωνίας και για την προστασία της, τον έλεγχο της δημόσιας διοίκησης. Βεβαίως, στις δεκαετίες της μεταπολίτευσης, η καμουφλαρισμένη με δημοκρατικές επιφάσεις δικτατορική κομματοκρατία περιφρονεί απροσχημάτιστα κάθε θεσμό προστασίας του πολίτη από την αυθαιρεσία της εξουσίας. Φτάσαμε στο σημείο, ακόμα και τη μέγιστη κοινωνική κατάκτηση, το Συμβούλιο της Επικρατείας, να την αμφισβητούν απροσχημάτιστα (και ατιμώρητα) υπουργοί του σημερινού, διεκπεραιωτικού αλλοδαπών εντολών, κυβερνητικού σχήματος. Να τους εξοργίζει (αντί να τους ενθουσιάζει ως δημοκράτες) η «παρέμβαση της Δικαιοσύνης στον τρόπο που η κυβέρνηση νομοθετεί». Στις 17.9, ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης και πρώην αρεοπαγίτης κ. Λέανδρος Ρακιντζής κατέθεσε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής καταγγελίες για την «ιδιότυπη ασυλία» που απολαμβάνουν γνωστοί μεγιστάνες του πλούτου, για νομοθετικές ρυθμίσεις που ψηφίζει η Βουλή προκειμένου να συγκαλύψει διεφθαρμένες συμπεριφορές τους. Καταγγέλλει ο γενικός επιθεωρητής στην έκθεσή του για το 2013 («Κ» 18.9.2014) την αθώωση οικονομικών εγκλημάτων με βουλεύματα δικαστικών συμβουλίων, δηλαδή με διαδικασίες για τις οποίες δεν ισχύει η αρχή της δημοσιότητας, γι’ αυτό και τα βουλεύματα δεν δημοσιεύονται, απλώς εκδίδονται. Ποια καταλήστευση δημόσιου χρήματος, ποιος ίλιγγος αυθαιρεσίας και ιταμότητας της λωποδυσίας καλύπτεται τόσο με βουλεύματα όσο και με «κανόνες – νομοθετικές ρυθμίσεις, που θεσπίζονται ad hoc» από την κυβερνητική συμπαράταξη – ο κ. Ρακιντζής τα καταγγέλλει χωρίς να τα κατονομάζει, προκαλεί την τακτική Δικαιοσύνη να επέμβει. Ομως, περιθώρια (συνταγματικής) λειτουργίας αφήνει στη Δικαιοσύνη η απολυταρχική κομματοκρατία; Ψήφισε νόμο το κυβερνητικό μάγμα του γαλαζοπράσινου αμοραλισμού, που απαλλάσσει τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ από τις ευθύνες αποφάσεών τους! – το καταγγέλλει ο κ. Ρακιντζής. Οφείλουμε, επιτέλους, οι πολίτες να αντιπαραβάλλουμε τις πιστοποιήσεις του με τις θριαμβολογίες (για ηλιθίους) με τις οποίες μάς κατακλύζει ο κ. Σαμαράς. Να κρίνουμε την ανενδοίαστη, «φτηνιάρικη» κυβερνητική προπαγάνδα (τα εξομοιωμένα σε όλα τα κανάλια Δελτία Ειδήσεων που παραπέμπουν ευθέως στην ολιγόνοια καθεστώτων τύπου Εμβέρ Χότζα) με μέτρο – κριτήριο έστω και μόνη την καταγγελία του κ. Ρακιντζή για «ανεξέλεγκτη εξουσία που παρέχεται στους αρμοδίους να αποφασίζουν, και που την ασκούν χωρίς διάκριση και χωρίς λογικούς περιορισμούς, με μόνη την επίκληση της πολιτικής βούλησης». Τι είναι αυτό που συμβαίνει στην ελλαδική κοινωνία, πώς να ερμηνευθεί η παραλυτική αδράνεια, ο λήθαργος ανοχής τόσης αναίδειας και απάτης; Ακούμε τον αρμόδιο κρατικό λειτουργό να βεβαιώνει την υποταγή του κράτους στην αυθαιρεσία μιας δράκας επώνυμων μεγιστάνων του πλούτου. Να πιστοποιείται από την εγκυρότερη πηγή η διαπλοκή της εξουσίας με «νταβατζήδες». Και η κοινωνία να μην έχει αντανακλαστικά ζωντανού σώματος. Το μαρτύριο που ζουν, μέρα – νύχτα, οι απολυμένοι άνεργοι, η πίκρα και η οργή των εξευτελισμένων συνταξιούχων δεν αρκούν για να κλονίσουν το καθεστώς της διαφθοράς, να αφυπνίσουν την κοινωνία από τον λήθαργο. Ο πρωθυπουργός μοιάζει με πανικόβλητο, καλομαθημένο παιδί που βλέπει να του παίρνουν, μέσα από τα χέρια του, το παιχνιδάκι του. Προσπαθεί να τρομοκρατήσει τόσο τους εντόπιους εκλογείς του όσο και τους εκτός εντολείς του, να τους πείσει ότι το ενδεχόμενο να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι για όλους μέγιστος κίνδυνος. Και πιθανότατα έχει δίκιο. Αλλά για τους πολίτες δεν υπάρχει ορατή διαφορά στους εφιάλτες: στον σημερινό και στον πιθανότατα επερχόμενο. Τόσο η σημερινή συνονθυλευματική κυβέρνηση όσο και το συνονθύλευμα των αριστερίστικων «συνιστωσών» που επέρχεται, έχουν χειροπιαστά αποδείξει ότι ο ορίζοντάς τους τελειώνει στον «οικονομισμό», στον ιστορικο-υλιστικό μηδενισμό. Δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν έχουν τις προϋποθέσεις να δουν άλλον στόχο της ανθρώπινης ύπαρξης πέρα από τη μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας. Μπορεί να επισκέπτεται ο κ. Τσίπρας τον Πάπα, αλλά δεν έχει να συζητήσει μαζί του τίποτα περισσότερο από κοινοτοπίες αλτρουιστικού εντυπωσιασμού. Ο χαρισματικός Ποντίφηκας έδωσε μάθημα «αριστερισμού με ραχοκοκαλιά» στον ασπόνδυλο ΣΥΡΙΖΑ: ρίσκαρε να μιλήσει για τις «αγορές» και τις «Τράπεζες» που λειτουργούν με ρόλο Μινώταυρου στη ζωή μας. Εδειξε την ανάγκη αλλαγής στις στοχεύσεις του βίου. Ο κ. Τσίπρας βαδίζει πλησίστιος προς την εξουσία κομίζοντας μόνο λογιστικές υποσχέσεις «βελτίωσης» της καταναλωτικής ευχέρειας – ακριβώς όπως έκανε, πριν από δύο χρόνια, και ο κ. Σαμαράς. Ούτε λέξη για παραγωγικότητα, για κίνητρα δημιουργίας, για ποιότητα οργάνωσης της ζωής άσχετη με το χρήμα: καλλιέργεια, θεσμούς κοινωνικής συνοχής, συνεπή αξιοκρατία. Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος τόλμησαν ποτέ να επιστρατεύσουν την ποιότητα, να βασιστούν επιτελικά στους αρίστους. Ο κ. Τσίπρας δεν έχει μιλήσει ποτέ για στόχους της παιδείας και της εξωτερικής πολιτικής, πώς θα ήθελε τον Ελληνα στον κόσμο του σήμερα, με ποια ενεργό μετοχή στο γίγνεσθαι της Ιστορίας. Τα κριτήρια που έχει για την ποιότητα ο κ. Σαμαράς τα έδειξε: Γιακουμάτος, Σταμάτης, Ντινόπουλος, Κικίλιας, Βούλτεψη, συν η ντροπή της ΝΕΡΙΤ – συναγωνίστηκε τον ΓΑΠ σε έμπρακτη «ύβρι». Θα προστεθεί στη χορεία των «πρώην» που δεν τολμάνε να βγουν στον δρόμο: τρέμουν την οργή των πολιτών. Αραγε ο κ. Τσίπρας έχει τουλάχιστον σοκαριστεί από αυτή τη θλιβερή, κοινή κατάληξη των πρωθυπουργών της τελευταίας δεκαπενταετίας; Ιδεολόγους με αυταπαρνητική στράτευση δεν έχει δίπλα του, αφού η ιδεολογία απόμεινε ψυχολογικό μόνο ψιμύθιο της υποταγής στον οικονομισμό, τον έμπρακτο μηδενισμό. Επιτελείς με εγγυημένη ποιότητα, ικανότητα και ήθος, μπορεί να συστρατεύσει; Οι καταγγελίες Ρακιντζή είναι κριτήριο για να κρίνουμε τη μονομαχία Σαμαρά – Τσίπρα. Μονομαχία σε κενό «νοήματος».