Μπροστά τρόικα-μέτρα και... πίσω εκλογές - Μόνη επιλογή Α.Σαμαρά η διαχείριση της ήττας | DefenceNet.gr

Μπροστά τρόικα-μέτρα και... πίσω εκλογές - Μόνη επιλογή Α.Σαμαρά η διαχείριση της ήττας.

Θανάσης Βακαλιός- Τίποτα δεν είναι απλό

Τίποτα δεν είναι απλό

Τίποτα δεν είναι εύκολο

Παρά μόνο ο θάνατος

Μπήγεις μια σφαίρα στην καρδιά

Και τελειώνεις

Ή πηδάς από τον έβδομο όροφο

της πολυκατοικίας

Η πιο κακή επιλογή!

Το δύσκολο είναι να ζήσεις

Κι ακόμα πιο δύσκολο

Να ζήσεις πιστός στις αρχές

που ταιριάζουν στην αρετή

Κι’ όμως, προτιμάς τη ζωή

από το θάνατο

Τι σε κρατά στη ζωή;

Η ίδια η ζωή

ή οι αρχές για τις οποίες υπάρχεις;

Και τα δυο;

Μπορούν να συνυπάρξουν;

Αυτό είναι το στοίχημα

Και το ρίσκο της ζωής

Όποιος το δέχεται και το παλεύει

Αυτός ανήκει στους γενναίους

Του κόσμου του ανθρώπου

 Ηλιούπολη 2014

Νι Κάππα (Τορόντο).

Αγαπητοί φίλοι.

Ελπίζω να μην χαρακτηριστώ ρατσιστής αν χρησιμοποιήσω την ελληνική παροιμία που λέει, ότι… "τον αράπη κι' αν τον πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς" και ο οποίος εν προκειμένω είναι το αναφερόμενο... "κιτσαριό".

Προ ημερών προώθησα ένα μήνυμα που ήταν σχετικό με το πολύχρωμο και πολυ-φωτισμένο… "carousel" που έστησαν οι Σκοπιανοί στην κεντρική πλατεία τού υποτιθέμενου κράτους, πάνω στο οποίο τοποθέτησαν το άγαλμα ενός έφιππου πολεμιστή, όπως οι ίδιοι λένε, ενώ βαθειά στα… φυλοκάρδια τους θεωρούν ότι παρουσιάζει τον υποτιθέμενο μακρινό... προγονό τους.

Στο μήνυμα αυτό χρησιμοποίησα την λέξη… "κιτσαριό" θέλοντας να τονίσω την αγραμματοσύνη τής κυβέρνησης τού… "κρατιδ;iου", δηλαδή, το θράσος της να καπηλεύεται την ιστορία.  

Όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε οι έννοιες… "απάτη" και… "θράσος" είναι δίδυμες αδελφούλες και συμπορεύονται.  Τα… προσόντα αυτά χαρακτηρίζουν κάθε απατεώνα ο οποίος τα κρύβει, επιμελώς, πίσω από ένα πλατύ χαμόγελο και ένα καλοραμένο κουστούμι.

Δεν συνηθίζω να επανέρχομαι στο ίδιo θέμα εκτός και αν η περίσταση το απαιτεί.  Ωστόσο, θα μου επιτρέψετε να επανέλθω στο θέμα τού… "κιτσαριού" (βλ. έλλειψη αξιοπρέπειας και διακριτικότητας), επειδή, με λύπη μου, διαπίστωσα ότι το… "κιτσαριό" υπάρχει ένθεν και ένθεν δηλαδή δεν είναι γνώρισμα μονάχα τών… "γειτόνων" μας, αλλά επίσης και μερικών ομολόγων τους που ζουν και βασιλεύουν με κάθε άνεση στην χώρα μας.

Προ ημερών, λοιπόν, μάθαμε ότι ο πρώην ΥΠΕΞ και νυν αντιπρόεδρος τής σκιώδους κυβέρνησης (ας μην είχαν τους αβανταδόρους τους και τότε θα βλέπαμε αν θα είχαν φαϊ στο τραπέζι τους) μαζί με μια ομάδα φίλων και ομοϊδεατών του ανέβηκε στην κορυφή τού Μύτικα ξεδίπλωσαν το πανί με το αστέρι και χαμογελούσαν περισσότερο κι' απο τους αστροναύτες στο φεγγάρι.  Βλέπετε, ότι σύμφωνα με την… επαρχιώτική αντίληψη όποιος ξεδιπλώνει μια σημαία στο Κιλιμάντζαρο, στα Ιμαλάϊα ή στις Άλπεις, κατακτά αυτόματα την κορφή και τα… περίχωρα (βλ. επισυναπτόμενες φωτο).

Όμως, εκτός από το… "κιτσαριό" τους δείχνουν και μια απαράμιλλη θρασυδειλία.  Έτσι, στον χάρτη που έχουν φτιάξει (βλ. επισυναπτόμενο) εκφράζουν την γεωγραφική τους θρασύτητα, επεκτείνοντάς την στον νότο μέχρι και την… Κατερίνη ενώ προς δυσμάς είναι πολύ συγκρατημένοι γιατί γνωρίζουν, επίσης, πολύ καλά ότι οι δυτικοί γείτονές τους δεν είναι και τόσο… αβροί, όσον οι… "νότιοι". Γι' αυτό και περιόρισαν τα σύνορά τους μέχρι στο σημείο να περιλαμβάνονται Πρέσπες στο κράτος που μαγειρεύουν φοβούμενοι… "εσωτερικές αναταραχές".

Όμως είπαμε, το… "κιτσαριό" βρίσκεται ένθεν και ένθεν. Έτσι το ελληνικό (?) ΥΠΕΞ έβγαλε ανακοίνωση μέσω τού εκπροσώπου του (βλ. "κίτσο") ο οποίος, άκουσον - άκουσον, είπε:

          «Ευχαριστούμε τον κ. Μιλόσοσκι που επισκέφθηκε τη χώρα μας, προκειμένου να φωτογραφηθεί, εντός της Ελλάδας, με τον Ηλιο της Βεργίνας, ένα ελληνικό εθνικό σύμβολο» σχολίασε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κούτρας, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με τη φωτογράφηση του αντιπροέδρου της Βουλής της ΠΓΔΜ στην κορυφή του Ολύμπου, με τον Ηλιο της Βεργίνας.

«Δεν τον παροτρύνουμε, όμως, να το κάνει και στη χώρα του, καθώς αυτό θα συνιστούσε ακόμα μία παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και του Μνημονίου Πρακτικών Μέτρων. Οι προκλήσεις μπορεί να δικαιώνουν τις ελληνικές θέσεις απέναντι σε κάθε είδους αλυτρωτισμό, αλλά δεν βοηθούν κανέναν. Και σίγουρα όχι την ΠΓΔΜ και τον λαό της».

Δηλαδή, με λίγα λόγια ο διπλωματικός μας… "Κίτσος" θίχτηκε, τάχα, για την χρήση τού Ήλιου τής Βεργίνας και στην συνέχεια έκανε τους ομοίους του ντα-ντά για παραβίαση τής… "Ενδιάμεσης Συμφωνίας" υπενθυμίζοντάς τους, ότι… κάτι τέτοιο δεν τους συμφέρει (ενδιαφέρεται για το καλό τους), ενώ σε άλλες περιπτώσεις όπως π. χ. προσγείωση τού αεροπλάνου στην Κέρκυρα το 2009, το… "ελληνικό" (?) ΥΠΕΞ τα καταπίνει όλα κάνοντας τουμπεκί… ψιλοκομένο. 

Και όμως ο… "κίτσος" αυτός έχει το θράσος να δηλώνει… "διπλωμάτης" (αν είναι δυνατόν να είναι διπλωμάτης κάποιος που ακολουθεί εντολές) και ως χειριζόμενος τα εθνικά θέματα σε πολύ υψηλό… διπλωματικό πόστο έχει και τις αναλογες μισθολογικές απαιτήσεις. Ας είναι καλά τα κορόϊδα.  

Έπειτα, απ' αυτά, λοιπόν, ποιός νομίζετε ότι είναι για… κλάματα;

Φιλικώτατα.

Νι Κάππα (Τορόντο).

Υ. Γ.            Προκαταβολικά, ζητώ συγγνώμη για την κατάχρηση τής καλοσύνης σας, αλλά θα μου        επιτρέψετε να                                    επανέλθω, εντός τών προσεχών ημερών, στο θέμα προκειμένου να ολοκληρώσω την τριλογία, 

                        όπως απαιτούν οι περιστάσεις.

Επισυναπτόμενα:

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=633948

Κίνα: 'Ακόμα και πόλεμο θα κάνουμε με την Δύση για τον έλεγχο των θαλασσών'... | DefenceNet.gr

Κίνα: 'Ακόμα και πόλεμο θα κάνουμε με την Δύση για τον έλεγχο των θαλασσών'..

Μίκης Θεοδωράκης- ΚΡΙΜΑ

ΚΡΙΜΑ... - του Μίκη Θεοδωράκη

Όταν στα 1973 έγραφα ένα άρθρο με τίτλο «Το κόμμα και η ιδεολογία. Κίνημα μαζών: πολιτική επανάσταση - σοσιαλιστική αλλαγή» (Το Χρέος, τόμος Β΄, σελ. 761), δεν φανταζόμουν ότι μετά από τέσσερις σχεδόν δεκαετίες, η κατάσταση στο ελληνικό μαζικό προοδευτικό κίνημα θα ήταν ίδια. Θα πρέπει μόνο να αντικαταστήσουμε τη λέξη «Δικτατορία» με τη λέξη «Τρόικα».

Έτσι και τότε, αν και σαν Αριστερά μπήκαμε πρώτοι στην Αντίσταση, γεγονός που διάνοιγε για τον τόπο ιστορικές αλλαγές αναδεικνύοντας το οργανωμένο Πολιτικό Κίνημα της Προόδου σε κύρια δύναμη στη μεταχουντική Ελλάδα, καταλήξαμε να γίνουμε τελευταίος τροχός της αμάξης. Έτσι και τώρα, που με τη δημιουργία της Σπίθας υπήρξαμε ξανά οι πρώτοι που δείξαμε στο λαό μας το τι σημαίνει ξένη εξάρτηση με τα Μνημόνια και τις Τρόικες, γεγονός που έβγαλε το λαό στους δρόμους και στις πλατείες, κινδυνεύουμε και πάλι να καταντήσουμε ουραγοί χάνοντας ακόμα μια ιστορική ευκαιρία.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί στα δύο κόμματα της Αριστεράς, στο ΚΚΕ και στον ΣΥΡΙΖΑ το δικαίωμα να πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει το καθένα ξεχωριστά πόλος συσπείρωσης των αγανακτισμένων Ελλήνων. Με το βλέμμα στις εκλογές ελπίζουν ότι θα βελτιώσουν τα ποσοστά τους. Γεγονός απόλυτα φυσιολογικό.

Το ερώτημα όμως που μπαίνει είναι με ποιο αποτέλεσμα ως προς την οριστική μας απαλλαγή από την ξένη εξάρτηση και επομένως την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και την επιβολή της Λαϊκής Κυριαρχίας δηλαδή των δύο βασικών στόχων που θα εξασφαλίσουν την ελευθερία του λαού και της χώρας.

Πώς θα μπορέσουν να αναμετρηθούν με το ισχύον Σύστημα Εξουσίας έχοντας το καθένα ξεχωριστά ακόμα-ακόμα και 20% των ψήφων; Και σε τι θα βοηθήσει η αυξημένη τους παρουσία μέσα σε μια Βουλή και ένα Σύστημα που θα κυριαρχείται από μια εξουσία υποδουλωμένη, όπως γίνεται σήμερα, σε ξένες δυνάμεις;

Πιστεύουν ότι έτσι θα ρίξουν την Τρόικα, θα μας απαλλάξουν από την μέγγενη των δανείων και των τόκων, ότι θα αποκαταστήσουν την εθνική μας ακεραιότητα και ότι τέλος θα απαλλάξουν τον ελληνικό λαό από την σκληρή εκμετάλλευση που τον καταδικάζει σε εξαθλίωση και φτώχεια;

Το πιο πιθανό είναι ότι εκείνοι θα στηλιτεύουν με λόγια μέσα στη Βουλή την όποια κυβέρνηση, ενώ αυτή θα εξακολουθήσει να πειθαρχεί στους ξένους και να μας οδηγεί όλο και πιο βαθειά όχι απλώς με λόγια αλλά με έργα έχοντας απέναντί της ένα λαό διασπασμένο και γι' αυτό ουσιαστικά εξουδετερωμένο.

Επομένως η νέα ιστορική ευκαιρία που παρουσιάζεαι σήμερα μπροστά μας, έχει ένα όνομα: «Ενωμένος Λαός».

Ένας λαός ενημερωμένος και αποφασισμένος έχοντας ως όπλο ένα κοινό πρόγραμμα στόχων που να φτάνουν και να ξεπερνούν την Κυβερνητική Εξουσία, δηλαδή με σχέδιο ξεκάθαρο και ρεαλιστικό για το τι θα γίνει μετά την κατάκτηση της εξουσίας, το νέο Σύνταγμα, τις νέες κοινωνικές σχέσεις και τον νέο διεθνή μας προσανατολισμό. Δηλαδή τα επιτεύγματα που εξασφαλίζουν μόνο η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και της παλλαϊκής εξουσίας που δεν κατακτώνται μόνο με ποσοτικές αυξήσεις της εκλογικής δύναμης αλλά με την ποιότητα αγώνων και συγκρούσεων, που κρίνονται από το εύρος της δύναμης των αντιπάλων. Και στην περίπτωσή μας γνωρίζουμε καλά τις ντόπιες και διεθνείς δυνάμεις με τις οποίες είμαστε υποχρεωμένοι να συγκρουστούμε.

Πού θα στηριχτούμε λοιπόν για να νικήσουμε; Το μοναδικό όπλο είναι ο ενωμένος Λαός κι εμείς ασχολούμαστε αποκλειστικά και μόνο με το κομματικό μας συμφέρον αδιαφορώντας αν με τον τρόπο αυτό γινόμαστε εξ αντικειμένου οι καλλίτεροι φίλοι και συνεργοί των εξουσιαστών μας, με αποτέλεσμα να καταντήσουμε να δεχόμαστε τα συγχαρητήρια και τις ευχαριστίες τους για το θεάρεστο έργο μας, τη διάσπαση του μετώπου του λαού. Κρίμα...

Αθήνα, 21.10.2011

Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη δημοσίευση στην ιστοσελίδα της Κ.Α.Π. ''ΣΠΙΘΑ''

Επιστολή απόγνωσης πολιτικού μηχανικού

http://olympia.gr/κντ.

Simone Le Baron (Γαλλίδα)- Η μόνη κρίση στην Ελλάδα είναι η κρίση του Ελληνισμού.

http://simone-le-baron.blogspot.gr/2014/09/2.html

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ Α ΜΕΡΟΣ

Ομιλητές: η κ. Simone Le Baron (Γαλλίδα) καθηγήτρια γαλλικών, γλωσσολόγος, συγγραφέας, ο κ. Arsam Momeni (Ιρανός) διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής, συγγραφέας και ο κ. Sam Chekwas (Νιγηριανός) οδοντίατρος, εκδότης, συγγραφέας.
Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ" ΤΗΝ 9 - 9 - 2014.
ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ Η ΚΑΜΕΡΑ ΤΟΥ "ΔΙΟΝ" ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΣ! (Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΠΡΟΕΒΛΗΘΗ ΣΤΟ DION TV ΚΑΤ' ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΝ)

Α' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=PDLuWK2X_cE
Β" ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=sKHmDbPJBbo
Γ' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=2ts1q5GnGQE
Δ' ΜΕΡΟΣ
http://www.youtube.com/watch?v=neLjD5oMEcY

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΙ - ΘΕΑΣΙ !!!

Ανάρτηση από τον/τη Stefanos στο Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ τη 1 Οκτωβρίου 2014 - 7:13 μ.μ. 

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ Α ΜΕΡΟΣ

Ομιλητές: η κ. Simone Le Baron (Γαλλίδα) καθηγήτρια γαλλικών, γλωσσολόγος, συγγραφέας, ο κ. Arsam Momeni (Ιρανός) διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής, συγγραφέας και ο κ. Sam Chekwas (Νιγηριανός) οδοντίατρος, εκδότης, συγγραφέας.

Κινήσεις τουρκικών στρατευμάτων στην Αν. Θράκη προκάλεσαν αιφνιδιαστική άσκηση ειδικών δυνάμεων επί των συνόρων | DefenceNet.gr

Κινήσεις τουρκικών στρατευμάτων στην Αν. Θράκη προκάλεσαν αιφνιδιαστική άσκηση ειδικών δυνάμεων επί των συνόρων.

Μίκης Θεοδωράκης: ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ - ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ (02/05/2013)

Το προοδευτικό μαζικό μας Κίνημα ελέγχεται ιδεολογικά και πολιτικά από τα δύο κόμματα της ιστορικής Αριστεράς, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. 

Που το καθένα για δικούς του λόγους, επειδή έχουν παραιτηθεί από την προοπτική της ριζοσπαστικής - επαναστατικής αλλαγής με στόχο την Παλλαϊκή Εξουσία στα πλαίσια της κατάκτησης της Εθνικής Ανεξαρτησίας, χτυπούν μετωπικά (όπως έγινε με την Σπίθα) κάθε ιδέα-κίνηση-οργάνωση που θα προσπαθήσει με τα συνθήματα αυτά να δημιουργήσει ένα Μέτωπο Παλλαϊκής Εξουσίας συμπαρασύροντας τις απονευρωμένες μάζες τόσο στους χώρους που ελέγχουν όσο και στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο που εξ ίσου πλήττονται από τους ίδιους εχθρούς, είναι θύματα της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής και έξω από μερικές διαφορές αποβλέπουν σε κοινές λύσεις τόσο κοινωνικές όσο και εθνικές.

Στο σημείο της πάλης για το Έθνος υπάρχει μια άτυπη σύμπλευση ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο κόμματα με την εκδήλωση ενός καθαρού εθνομηδενισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ και από την υποταγή του εθνικού στο ταξικό, που είναι εξ άλλου το κύριο και μοναδικό ιδεολογικό εύρημα των ηγετών του ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια.

Έτσι σε σχέση με τον στόχο «Παλλαϊκό Πανεθνικό Μέτωπο», Κινήματα όπως το ΚΑΠ έχουν να συναντήσουν την ίδια αντίδραση απ’ τα δύο κόμματα ως προς το σκέλος του Εθνικού.

Από τα δύο κόμματα ξεχωρίζει η πολιτική του ΚΚΕ που δεν διαφωνεί απλώς με τη δημιουργία ενός ενιαίου Μετώπου αλλά συνειδητά προσπαθεί με όλα τα μέσα να το διασπά συστηματικά, γεγονός που μας αναγκάζει να δηλώσουμε (έχοντας και τη συσσωρευμένη πείρα των πρόσφατων αγώνων) ότι κάτω από τις συνθήκες αυτές ο εργαζόμενος λαός δεν έχει καμιά απολύτως ευκαιρία να αναμετρηθεί με το υπάρχον σύστημα εξουσίας, να συγκρουστεί και να νικήσει.

Κι αυτό γιατί κάθε προσπάθεια, απ’ όπου ξεκίνησε -όπως η δική μας- είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων να ακυρωθεί λόγω της διασπαστικής τακτικής του ΚΚΕ και της τακτικής ενός ακραίου βολονταρισμού, που το οδηγεί να βρίσκεται αγωνιστικά μπροστά (χάρη στο ΠΑΜΕ) σε επί μέρους θέματα Πρώτον αποφεύγοντας να τα τοποθετήσει σε ενιαία κοίτη και Δεύτερον αρνούμενο κάθε συνεργασία με οποιαδήποτε δύναμη βρίσκεται έξω από τη δική του επιρροή και έλεγχο.

Έτσι η διάσπαση του κοινού μετώπου επιτυγχάνεται με την ανάδειξη του ΚΚΕ σε πρωτοστάτη της υπεράσπισης του κάθε κλάδου που θα βρεθεί κάτω από τα πυρά της εξουσίας. Με το να υπερασπίζεται όμως αποκλειστικά τον Α κλάδο και αύριο τον Β χωρίς να επιχειρεί να τους τοποθετήσει σε μια κοινή κοίτη διεκδικήσεων σήμερα και εξουσίας στο μέλλον, στην ουσία τους αποδυναμώνει, τους καθιστά σε βάθος χρόνου θύματα των δυνάμεων εξουσίας, καθώς παραμένει ο καθένας μόνος του, τη στιγμή που η ενότητα των θυμάτων είναι η μοναδική ασφαλής και ελπιδοφόρα άμυνά τους απέναντι στις υπέρτερες και συνενωμένες ντόπιες και ξένες δυνάμεις εξουσίας και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς τους. Θα λέγαμε ακόμα ότι αυτές οι επιλεκτικές και θεαματικές επεμβάσεις του ΠΑΜΕ πότε εδώ και πότε εκεί όχι απλώς διασπούν το ενιαίο μέτωπο αλλά το πολυδιασπούν κι αυτό για να έχουν ευκολότερα στο χέρι τα διασκορπισμένα θύματα.

Στο σημείο αυτό το ΚΚΕ προτάσσει τη δική του άποψη για τον μονομερή αγώνα ταξικής πάλης κατά της ελληνικής πλουτοκρατίας. Επομένως με την ευκαιρία και του πρόσφατου Συνεδρίου του είναι ανάγκη να απαντήσουμε σ’ αυτή τη λαθεμένη γραμμή που τελικά το οδήγησε σε τραγική  πτώση και στην έναρξη μιας εσωτερικής κρίσης. Χρειαζόμαστε αναλύσεις βασισμένες τόσο σε επιστημονικά όσο και σε πολιτικά επιχειρήματα. Θεωρώ ότι η εφαρμοσθείσα πολιτική, ιδιαίτερα από το 2010 ως το 2011 έχει αναδειχθεί εξ αντικειμένου στον πολυτιμότερο σύμμαχο των δυνάμεων του Μνημονίου οι οποίες πολύ σωστά φοβούνται και υπολογίζουν μόνο τον λαϊκό παράγοντα.

Ποιος όμως το εμπόδισε να μετατραπεί από διασκορπισμένο ρυάκι σε ένα ισχυρό χείμαρρο; Είναι η σεχταριστική πολιτική της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Την εποχή της διάσπασης του ΚΚΕ (1968) παρατηρήθηκε στον ελληνικό κυρίως χώρο αλλά και στα διεθνή κέντρα με μεγάλη παρουσία των ελλήνων κομμουνιστών (όπως π.χ. στο Παρίσι) ένα από τα βασικά σχίσματα ανάμεσα στις δύο αντιμαχόμενες ομάδες κυρίως στον χώρο των στελεχών, όπου φάνηκε η διάσταση ανάμεσα στα οργανωτικά στελέχη και τους διανοούμενους. Οι διαφορές τους υπήρχαν πάντα (δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς) αλλά οι αγωνιστικές συνθήκες θέτοντας άλλες προτεραιότητες προσέδιδαν ένα χαρακτήρα ομαλών και αναγκαίων διαφορών που μάλιστα εμπλούτιζαν το κίνημα. Στη διάσπαση όμως του 1968 ξαναβγήκαν στην επιφάνεια και επηρέασαν βαθειά ακόμα και την πολιτική σκέψη των αντικρουόμενων ομάδων.

Αυτό το χάσμα το εκμεταλλεύτηκε με μαεστρία ο Ανδρέας Παπανδρέου παίζοντας συχνά το παιχνίδι όπως η γάτα με τα ποντίκια καταφέρνοντας τελικά να  τους παγιδέψει αμφοτέρους στρέφοντας τον ένα εναντίον του άλλου για να τους έχει και τους δύο μαζί του σε κάθε κρίσιμη στιγμή έως το 1989, όπου σε μια στιγμή απροσδόκητης αναλαμπής οι δύο σύντροφοι απέκτησαν συνείδηση του ιστορικού τους μεγέθους αισθανόμενοι στο βάθος ντροπή καθώς είχαν καταντήσει ανδρείκελα στα χέρια ενός ουσιαστικά πολιτικού απατεώνα, για τον οποίο όμως ο διανοούμενος Κύρκος και ο κομμουνιστής-στέλεχος Φλωράκης είχαν στο βάθος διαφορετικές εκτιμήσεις που φάνηκαν σχεδόν αμέσως ανατινάζοντας την πρόσκαιρη ενότητα των παλιών παλαίμαχων συντρόφων.

Όμως ο Ανδρέας είχε και ένα επί πλέον λόγο να προτιμά τον Κύρκο από τον Φλωράκη, δεδομένου ότι τότε ζούσαμε στην εποχή της μετάβασης προς την κοινωνία της πληροφορίας και της ψυχαγωγίας μέσα στις οποίες αναβαθμίζεται ο ρόλος των διανοουμένων, ένας χώρος που κυριαρχείται από στελέχη της «ρεφορμιστικής» Αριστεράς, ιδιαίτερα στους τομείς της Εκπαίδευσης και του Πολιτισμού.

Έκανε λοιπόν ό,τι είναι δυνατόν να τους σαγηνεύσει και να τους χρησιμοποιήσει είτε στην τηλεόραση είτε στις εκδόσεις (πόσοι άραγε εκδότες βιβλίων δεν έγιναν με άμεση χρηματοδότηση του ΠΑΣΟΚ), Εκδόσεις δίσκων, προγράμματα ψυχαγωγίας και κυρίως στον Τύπο, στον χώρο των δημοσιογράφων κάθε είδους, δηλαδή χώρους στους οποίους πλειοδοτούσαν αριστεροί διανοούμενοι, μέλη και στελέχη του «ρεφορμιστικού» κόμματος της Αριστεράς.

Όλοι αυτοί στην εποχή της μετάβασης εξυπηρέτησαν τις ιδεολογικοπολιτικές ανάγκες κατ’ αρχήν του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια μεταβλήθηκαν σε αποφασιστικό παράγοντα της ισορροπίας του συστήματος της Νέας Τάξης. Όλη αυτή η μεταλλαγή έχει ήδη στην Ευρώπη χαρακτηριστεί ως «Προδοσία των διανοουμένων». Η Αριστερά αποκτά διεθνιστική και υπερεθνιστική αντίληψη και έτσι προσπαθεί να αντικρούσει από θέσεως ισχύος την παραδοσιακά εθνοκεντρική Δεξιά για τη νέα φάση της παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου. Έτσι συνέβη το παράδοξο και πρωτοφανές, οι Δεξιοί-αφεντικά της εποχής της παγκοσμιοποίησης ανακάλυψαν στο προσωπικό των διανοουμένων της Αριστεράς τους καλλίτερους υπηρέτες για την εφαρμογή της πολιτικής τους.

Στην Ελλάδα όπως γίνεται συνήθως, ορισμένοι αριστεροί διανοούμενοι έχουν δημιουργήσει στον ΣΥΡΙΖΑ συνιστώσα που πάει πιο μακριά στην υπερεθνιστική αντίληψη διακηρύσσοντας και εφαρμόζοντας τον εθνομηδενισμό, που κατά τη δική μου αντίληψη αποτελεί την απόλυτη σήψη, ατομική και συλλογική και εγκυμονεί κινδύνους αντίστοιχους με την Χρυσή Αυγή για την ελληνική κοινωνία.

Επίσης πιστεύω ότι αυτή η μετεξέλιξη του «ρεφορμιστικού» κόμματος με την πληθώρα των στελεχών που συμμετέχουν στις διαδικασίες μετάλλαξης με κατεύθυνση την παγκοσμιοποίηση, δεν μπορεί να έχει καμμιά οργανική σχέση με τις παραδόσεις της ιστορικής ελληνικής Αριστεράς, ιδιαίτερα της εποχής  της Μήτρας του Αριστερού μας Κινήματος δηλαδή την εποχή του ΕΑΜ.

Όσα στελέχη λόγω ηλικίας εξακολουθούν να βρίσκονται στις γραμμές του, πρέπει να το παραδεχτούν ότι αποτελούν το νεκρό δέρμα του φιδιού για να κρύβει τον ουσιαστικά εντελώς νέο χαρακτήρα αυτού του κόμματος, δημιουργώντας άλλοθι και σύγχυση στον Λαό.

Στο βάθος είμαι βέβαιος ότι τα αντιπροσωπευτικότερα στελέχη γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα πιστεύουν ότι στις σημερινές συνθήκες της μνημονιακής κρίσης θα μπορούσαν να αναλάβουν οι ίδιοι τη δουλειά της ξεπερασμένης Δεξιάς, μιας και αυτοί έχουν ήδη περάσει όπως είδαμε στις συνθήκες παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό θεωρούν ότι με λίγη κατανόηση από τους Μέρκελ - Σόιμπλε και ΔΝΤ θα περνούσαν τα μέτρα μαλακά και μάλιστα με την ενεργητική στάση των οπαδών τους.  Δεν θέτουν θέματα Εθνικής Ανεξαρτησίας, Οικονομικής Αυτοτέλειας, Εθνικής Ασφάλειας και Πατριωτικής Αναγέννησης. Όλα αυτά είναι γι’ αυτούς πράγματα ξεπερασμένα.

Το ζήτημα μιας χώρας χωρίς ανάπτυξη και χωρίς δικό της πλούτο είναι πώς θα σαγηνεύσει τους πιστωτές να μην είναι ανυπόμονοι και άγριοι. Εάν συμφωνηθεί μαζί τους ένα κατώτερο επίπεδο όπως λ.χ. των 400 Ευρώ μηνιαίως, ο λαός θα καταλάβει πως δεν γίνεται διαφορετικά, θα συνηθίσει, θα προσαρμοστεί. Ακόμα και θα συνεργαστεί με τα αφεντικά, φτάνει να τον εκπροσωπούν πρόσωπα της εμπιστοσύνης του, Λαϊκά, Αγωνιστικά, Αριστερά. Εκπρόσωποι μιας σύγχρονης Αριστεράς, που θα δείξει στην πράξη ότι η συνύπαρξη με τους Σόιμπλε αποτελεί μια ιστορική αναγκαιότητα. Άλλη μια ιστορική πρόκληση απέναντι στο μεγαλύτερο σημερινό κόμμα της ιστορικής Αριστεράς.

http://diktioellada.blogspot.gr/2014/09/blog-post_15.html

Christian Meier «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ»

http://ellinikoskoinotismos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_24.html