Μελέτη Μελετόπουλου - Tο πραγματικό σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας

ΤΕΤΑΡΤΗ 17-9-2014

     Ποιό ήταν το πραγματικό σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας

                                          του Μελέτη Μελετόπουλου

    Από τα Απομνημονεύματα του Ξάνθου προκύπτει ότι ο σκοπός της Φιλικής Εταιρείας ήταν η γενική επανάσταση «διά την ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους».

Ήταν ένα καθαρά εθνικό σχέδιο, το πολυεθνικό όραμα του Ρήγα («Βούλγαροι κι Αρβανίταις και Σέρβοι και Ρωμηοί») είχε εγκαταλειφθεί  χάριν της συμπήξεως καθαρά ελληνικού κράτους.

    Σήμερα, βλέποντας τα γεγονότα από την σκοπιά του κράτους των Αθηνών, δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε ότι εκείνη την εποχή οι Έλληνες επεδίωκαν όχι την δημιουργία κρατιδίου στην ελληνικό νότο, αλλά το αυτονόητο γιʼ αυτούς, που ήταν η απελευθέρωση του κατεχομένου από τους Οθωμανούς κράτους τους, δηλαδή του Βυζαντίου, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.  Άλλωστε, οι μεγάλες συγκεντρώσεις ελληνικών πληθυσμών ήταν στην Κωνσταντινούπολη και στην στην λεκάνη του Μαρμαρά, στον Πόντο, στην δυτική Μικρά Ασία, στην Ανατολική Ρωμυλία.

    Σε αυτήν την δημογραφική, πολιτισμική και ιστορική πραγματικότητα αντιστοιχούσε και το επαναστατικό σχέδο της Φιλικής Εταιρείας, που προέβλεπε στην αρχική, αυθεντική του μορφή, επανάσταση  στην Σερβία, στο Μαυροβούνιο και στην Μολδοβλαχία,  στην Πελοπόννησο υπό τον Υψηλάντη και την πυρπόληση του οθωμανικού στόλου στην Κωνσταντινούπολη.

    Ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο στα γεωγραφικά όρια του Βυζαντίου, στα όρια του υπόδουλου Ελληνισμού, και αντιστοιχούσε στην ιστορική συνείδηση και στην κοινωνική πραγματικότητα του Ελληνισμού του 19^ου αιώνα.  Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι η Επανάσταση κηρύχθηκε τον Φεβρουάριο του 1821 στο Ιάσιο της Μολδαυίας, δηλαδή στα παλαιά όρια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.  Στο σχέδιο αυτό προσχώρησαν, παρά τις αρχικές αμφιθυμίες και δισταγμούς, οι πάντες: από τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τους Φαναριώτες μέχρι τους εφοπλιστές, τους εμπόρους και τους προεστούς.

    Το γεγονός ότι τελικώς προέκυψε ένα μικρό κράτος στον ελλαδικό  νότο αποτελεί ουσιαστικά εκτροπή του αρχικού σχεδίου της Φιλικής Εταιρείας και είναι αποτέλεσμα παραγόντων που άλλαξαν τον ρου σε άλλη κατεύθυνση. Η συντριβή του Ιερού Λόχου στο Δραγατσάνι τον Ιούνιο του 1822 και η αποτυχία της επανάστασης στα βόρεια Βαλκάνια περιόρισαν το επαναστατικό εγχείρημα στον νότο.

    Εκεί, αντιστρόφως, υπήρξαν ευνοϊκοί παράγοντες: α. η επανάσταση του Αλή-πασά,  που εξερράγη το καλοκαίρι του 1820, η αυτοθυσία των Πελοποννησίων προκρίτων που παραπλάνησαν    τους Τούρκους προσφερόμενοι ως όμηροι στις αρχές του 1821, εγγυώμενοι γιά την νομιμοφροσύνη των συμπολιτών τους (με αποτέλεσα όταν εξερράγη η Επανάσταση τον Μάρτιο να βρουν φρικτό θάνατο στις τουρκικές φυλακές), β. η παρουσία μίας στρατηγικής ιδιοφυϊας, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, γ. το ανάγλυφο του εδάφους, όπου οι μεγάλοι τουρκικοί στρατιωτικοί σχηματισμοί έχαναν το πλεονέκτημα της αριθμητικής υπεροχής, εγκλωβίζονταν και τελικά συντρίβονταν από μικρές ομάδες οπλαρχηγών της Ρούμελης και του Μοριά, δ. η μακρά παράδοση εθνικής αντίστασης και δράσης άτακτων ένοπλων σωμάτων κλεφτών και αρματολών, ευνοημένη από τα δυσπρόσιτα βουνά και την εγγύτητα της Ιταλίας ως οδού διαφυγής και ανεφοδιασμού, ε. η παρουσία ισχυρού πολεμικού στόλου στο νότιο Αιγαίο.

    Καταλυτικό ρόλο στην έκβαση του εγχειρήματος έπαιξε η Πελοποννησιακή Δημογεροντία, που αποτελείτο από προσωπικότητες με παιδεία, μακρά πολιτική και διπλωματική εμπειρία, εσωτερική γνώση του οθωμανικού πολιτικού συστήματος και μεγάλη οικονομική ισχύ. Η μύησή της στην Φιλική Εταιρεία, η οποία αποτελεί προσωπική επιτυχία του Παπαφλέσσα, έδωσε πανεθνικό χαρακτήρα στην Επανάσταση και αποτέλεσε γεωπολιτικό κλειδί γιά την επιτυχία της.

    Έτσι, η (λίγο μελετημένη) περίοδος από το τέλος του 1820 έως τον Μάρτιο του 1821 έκρινε την φυσιογνωμία, τα όρια και την δομή του Ελληνικού κράτους.

ΕΡΩΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Αντιρατσιστικό: «Το έξυπνο πουλί πιάστηκε από τη μύτη»

Αντιρατσιστικό: «Το έξυπνο πουλί πιάστηκε από τη μύτη»
 Ρήξη φ. 100-109, Ρήξη φ. 107 — Σεπτεμβρίου 15, 2014 at 9:37 πμ

Jacqueline de Romilly: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ: «ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟ;»

http://ekivolosblog.wordpress.com/2013/10/24κντ.

X. Γιανναράς-Εκσυγχρονισμός χωρίς απώλεια ταυτότητας

Εκσυγχρονισμός χωρίς απώλεια ταυτότητας

Posted: 14 Sep 2014 11:49 PM PDT

Ο θρίαμβος του διδύμου Ερντογάν – Νταβούτογλου φέρνει την Τουρκία πολύ κοντά στο μετα-μοντέρνο. Αυτή η λέξη λειτουργεί ολίγον σαν κρεμάστρα, κρεμάει ο καθένας το νοηματικό περιεχόμενο της αρεσκείας του. Τώρα που το μοντέρνο (το «παράδειγμα» της νεωτερικότητας, της modernité) σαφώς καταρρέει, οι ορισμοί του μεταμοντέρνου ενδέχεται να γίνουν στερεότεροι: Μεταμοντέρνο είναι ό,τι ελευθερώνεται από τους παράγοντες τους συνυφασμένους με την κατάρρευση του μοντέρνου. Ποιους παράγοντες; Την αλλοτρίωση, αχρήστευση, εκφαυλισμό της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, την υποταγή της στους νόμους του μάρκετινγκ. Τον απροκάλυπτο βιασμό των ατομικών δικαιωμάτων, τον υποβιβασμό ή αφανισμό του «κοινωνικού κράτους» σε κάθε σχεδόν γωνιά του πλανήτη. Το ρεαλιστικότατο «τέλος των ιδεολογιών», την ολοκληρωτική επιβολή μιας διαχειριστικής εκδοχής της πολιτικής, διαχειριστικής αλλότριων (όχι της κοινωνίας) συμφερόντων.

Το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου τολμάει να φιλοδοξεί την άσκηση πολιτικής όχι απλώς διαχειριστικής. Χωρίς να παραγνωρίζουν ή να σνομπάρουν τους όρους με τους οποίους ασκείται διεθνώς η πολιτική στο καταρρέον «παράδειγμα», επιχειρούν να σώσουν τη χώρα τους από τον πρωτογονισμό του «οικονομισμού» ως μοναδικής και απολυτοποιημένης αξίας. Να δώσουν όραμα στον λαό τους, στόχους ζωής και ποιότητες βίου άλλες από την καταναλωτική μονομανία. Μοιάζει να έχουν αντιληφθεί ότι προϋπόθεση πραγματικής ανάπτυξης είναι να βιώνει ο πολίτης την ιστορία της πατρίδας του ως θησαύρισμα ποιότητας για την προσωπική του ζωή, να τον θωρακίζει με αξιοπρέπεια ο πολιτισμός και η ισχύς του κράτους του. Να αντλεί φιλοτιμία και αρχοντιά (όχι ντροπή και μειονεξία) από τη συλλογική ταυτότητα του λαού του.

Μην ξεχνάμε ότι ο Ερντογάν φυλακίστηκε για τα πιστεύω του, επί δέκα μήνες, κι αυτό μόλις πέντε χρόνια πριν κερδίσει θριαμβικά την πρωθυπουργία. Ασκεί πολιτική, γιατί πιστεύει σε κάτι, αυτό και μόνο το στοιχείο τον καθιστά μετα-μοντέρνο – η μαντίλα της γυναίκας του πρωθυπουργού σε ένα κεμαλικό κράτος (όχι σε κάποιο θεοκρατικό καθεστώς παρανοϊκής θρησκοληψίας) είναι μπαϊράκι απελευθέρωσης από την απανθρωπία του μηδενισμού στις κοινωνίες του ιστορικο-υλιστικού μονόδρομου. Το Τουρκικό Συνταγματικό Δικαστήριο καταδίκασε τα αντικεμαλικά φρονήματα του Ερντογάν, και μέσα σε πέντε χρόνια ο καταδικασμένος αναδείχθηκε πρωθυπουργός. Αυτή είναι η σαρωτική δυναμική της πίστης σε κοινωνικό όραμα, με ανιδιοτέλεια.

Δεν εξωραΐζει κανείς την πολιτική του Ερντογάν ούτε συντάσσεται με τον νεο-οθωμανισμό του όταν διαπιστώνει την ταχύτατη ανταπόκριση που βρήκε στην τουρκική κοινωνία η αμφισβήτηση του εξουσιαστικά κυρίαρχου Κεμαλισμού. Ενας λαός που, ενενήντα ολόκληρα χρόνια, έζησε έναν στανικό, εκβιαστικό εκδυτικισμό, μεταστράφηκε, μέσα σε πέντε μόλις χρόνια, και καταξιώνει την πολιτική που σέβεται τις ρίζες του, την πνευματική του παράδοση, χωρίς να την ιδεολογικοποιεί και να την εκνομικεύει. Είναι πραγματική έκπληξη μέσα στο παγκοσμιοποιημένο ιστορικο-υλιστικό «παράδειγμα».

Στην Ελλάδα, πέρασαν εκατό χρόνια υποταγής στον ίδιο εκβιαστικό εκδυτικισμό (επιβολής του Κοραϊσμού με τις λόγχες της Βαυαροκρατίας) μέχρι να εμφανιστεί η λεγόμενη «Γενιά του 1930» – η αμφισβήτηση του Κοραϊσμού στην Τέχνη και στα Γράμματα. Αλλά η παρέμβαση της Γενιάς του ’30, η κατάδειξη ότι με την ίδρυση του μεταπρατικού μας κράτους ο Ελληνισμός έπαψε να παράγει πολιτισμό και μόνο μιμείται, έπεσε η απελευθερωτική κατάδειξη κυριολεκτικά στο κενό. Το κοραϊκό κράτος την απομόνωσε στεγανά από τα πεδία ή τους συντελεστές των κοινωνικών μεταλλαγών: την πολιτική, την παιδεία, την ενημέρωση.

Ο,τι ήταν ο Κοραϊσμός για την Ελλάδα ήταν και ο Κεμαλισμός για την Τουρκία: Ανωθεν επιβολή του μεταπρατισμού, της αλλοτρίωσης, της εθελοδουλείας. Εξω από τα σύνορα του ελλαδικού κρατιδίου ο Ελληνισμός (στην Αίγυπτο, στη Μικρασία, στον Πόντο, στην Κριμαία, στις παραδουνάβιες παροικίες) είχε αβίαστα και εθελούσια προσλάβει όσα στοιχεία της «νεωτερικής» (μετα-μεσαιωνικής) Δύσης μπορούσαν να υπηρετήσουν τις δικές του, του Ελληνισμού τις ανάγκες, χωρίς να θίγουν την ένσαρκη σε πράξη (όχι ρητορική-ιδεαλιστική) ελληνικότητα – τον «τρόπο» των Ελλήνων. Αντίθετα, στο απελεύθερο ελλαδικό κράτος, όπως μετά και στο κεμαλικό – νεοτουρκικό, το δυτικό ατομοκεντρικό μοντέλο επιβλήθηκε μεθοδικά (σαν πολιτισμική γενοκτονία) – επιβλήθηκε ο ατομοκεντρισμός σε κοινωνίες με ιστορικούς εθισμούς αιώνων στην προτεραιότητα της «πόλεως» – κοινότητας – ενορίας ή της φαμίλιας – φυλής.

Η επικράτηση του Κεμαλισμού στην Τουρκία εγγυήθηκε την ίδια κατάληψη που είχε και η επικράτηση του Κοραϊσμού στην Ελλάδα: ένα κράτος με «μεταλλαγμένη» συνείδηση, αποκομμένο από το παρελθόν του, την ενεργό συνέχιση της ιστορίας του, την αξιοποίηση της πείρας αιώνων για δημιουργική μετοχή στο παρόν. Κράτος που βασίζει τον εκσυγχρονισμό του και την ανάπτυξή του στη μίμηση, στον πιθηκισμό της καταναλωτικής εξηλιθίωσης.

Το άλμα της τουρκικής κοινωνίας από τον κεμαλικό μεταπρατισμό σε έναν «εκσυγχρονισμό χωρίς αλλοτρίωση» χρειάστηκε (πολιτικά) μόλις πέντε χρόνια. Στην Ελλάδα, ο αποκλεισμός από ένα τέτοιο άλμα γίνεται κάθε μέρα και πιο στεγανός, είναι πια μάλλον αδύνατο να διασωθεί, σε συντεταγμένη συλλογικότητα, ο ελληνικός «τρόπος». Γιατί αδύνατο; Επειδή δεν πρόκειται για ιδέες, πεποιθήσεις, κανονιστικές αρχές, αλλά για άθλημα μετοχής στην κοινότητα του «τρόπου». Και έχουμε αποκλείσει τις έμπρακτες δυνατότητες αυτής της μετοχής: απεμπολήσαμε τη συνέχεια της γλώσσας, αρνηθήκαμε τη συνέχεια της ελληνικής γραφής, κατασυκοφαντήσαμε την εμμονή στη συνέχεια της Ιστορίας.

Την πτώση από την αρχοντιά της κοσμοπολίτικης αυτοκρατορικής «οικουμένης» στην τραγωδία της σκλαβιάς στους Τούρκους την αντέξαμε: ακόμα και στους σκοτεινότερους χρόνους της Τουρκοκρατίας οι Ελληνες παρήγαν πολιτισμό (αρχιτεκτονική, μουσική, ποίηση, θεσμούς, φορεσιές). Τη μετάλλαξη του ελληνικού «τρόπου» σε μεταπρατισμό και μιμητισμό του ατομοκεντρικού μοντέλου της Νεωτερικότητας στάθηκε αδύνατο να την αντιπαλαίψουμε, μάς οδήγησε νομοτελειακά στο ιστορικό τέλος του Ελληνισμού. Εχουμε κάποιες λαμπρές επιδόσεις στη μίμηση, αλλά είναι επιδόσεις εξατομικευμένες. Σε επίπεδο θεσμών και οργάνωσης του κοινού βίου ο μιμητισμός μας πέτυχε επιδόσεις κατά τι υποδεέστερες των τριτοκοσμικών. Πρωτογονισμός ιδιοτέλειας, γενικευμένη καταλήστευση του κοινωνικού χρήματος, αυτονόητη αναξιοκρατία, κυρίαρχη φαυλότητα, κτηνώδους χυδαιότητας συμπεριφορές.

Η απόσταση που χωρίζει τον Κεμαλισμό από το πολιτικό εγχείρημα Ερντογάν είναι ασυγκρίτως μικρότερη της απόστασης του Κοραϊσμού και των παραγώγων του από την ελληνικότητα.

ΝΑΣΑΝ ΤΑ ΝΙΑΤΑ..

ΑΘΗΝΑ Πυρίκαυστος: Ηλίας Σταμπολιάδης

Αχθοφόροι μεγάλου ονόματος...

Macedonia, MΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΥ γερουσιαστή ΚΡΙΣ ΣΠΥΡΟΥ

ΤΡΊΤΗ, 15 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2013

ΠΩΣ και ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ''ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ''.

Πηγή www.NOIAZOMAI.net

ΠΈΜΠΤΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2011

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ (Oxford)

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ (ΑΡΘΡΟ 2012)

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει  μία πρωτοφανή οικονομική και πολιτική κρίση (βλ. άρθρο Violence grips Athens, 13 Φεβρουαρίου). Άνθρωποι οδηγούνται στην φτώχεια και τη μαζική ανεργία από τις απαιτήσεις της λεγόμενης Τρόικα. Τα νοσοκομεία στην Ελλάδα ξεμένουν από φάρμακα, σχεδόν οι μισοί νέοι είναι άνεργοι, εργαζόμενοι σε ορισμένους τομείς έχουν μήνες να πληρωθούν, οι συνθήκες διαβίωσης των συνταξιούχων συνθλίβονται, και πολλοί άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να καταφύγουν σε συσσίτια απόρων ή να ψάχνουν στα σκουπίδια.  

Τώρα η Τρόικα απαιτεί περικοπή 23% του κατώτατου μισθού, απολύσεις δεκάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, και περαιτέρω περικοπές σε συντάξεις, οι οποίες ήδη έχουν χάσει σχεδόν το 50% της αξίας τους. Το διεθνές κεφάλαιο εκποιεί το ενεργητικό μιας ολόκληρης χώρας και διαλύει τον κοινωνικό της ιστό. Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των μέτρων λιτότητας που εισάγονται σε όλη την Ευρώπη. Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι ενώ τα μέτρα αυτά προστατεύουν τα συμφέροντα των πλουσίων, επιδεινώνουν την κατάσταση για την πλειοψηφία του πληθυσμού. Ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα, θα το δούμε να συμβαίνει στην Πορτογαλία αύριο και στην Ιρλανδία μεθαύριο. Στην Βρετανία, η κυβέρνηση συνασπισμού επιδιώκει αντίστοιχα μέτρα, που θα έχουν ως αποτέλεσμα την μείωση του μισθού των εργαζομένων, την αύξηση των ετών εργασίας για μια μικρότερη σύνταξη, την αποδιοργάνωση του ΕΣΥ, καθώς και άλλων δημόσιων υπηρεσιών. 

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο διάσημος συνθέτης του Ζορμπά, και ο Μανώλης Γλέζος, βετεράνος αγωνιστής της αντίστασης κατά της ναζιστικής κατοχής, εξέδωσαν κάλεσμα για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Μετώπου για την υπεράσπιση του ελληνικού λαού και όσων αντιμετωπίζουν τη λιτότητα. Αποφασίσαμε να υποστηρίξουμε το κάλεσμα αυτό και να δουλέψουμε με τα εργατικά συνδικάτα, τα κινήματα και τα κόμματα σε όλη την Ευρώπη για να δημιουργηθεί μία Ευρωπαϊκή Εκστρατεία Αλληλεγγύης για την υπεράσπιση του ελληνικού λαού. Θα οργανώσουμε την αλληλεγγύη και θα ενισχύσουμε την έμπρακτη υποστήριξη του ελληνικού λαού^. δεν είναι δυνατόν να πληρώσει εκείνος για μία κρίση για την οποία δεν είναι υπεύθυνος.

Tony Benn 
Len McCluskey Γενικός Γραμματέας βρετανικού συνδικάτου  Unite
Mark Serwotka Γενικός Γραμματέας βρετανικού συνδικάτου Δημοσίων και Εμπορικών Υπηρεσιών (PCS) 
Bob Crow Γενικός Γραμματέας βρετανικής Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, Ναυτεργατών και εργαζόμενων στις Μεταφορές (RMT)
Billy Hayes Γενικός Γραμματέας βρετανικής  Ένωσης Εργαζομένων Επικοινωνίας (CWU)
Michelle Stanistreet Γενική Γραμματέας βρετανικής Εθνικής Ένωσης Δημοσιογράφων Βρετανίας και Ιρλανδίας (NUJ)
Manuel Cortes Γενικός Γραμματέας βρετανικού συνδικάτου μεταφορών TSSA
Matt Wrack Γενικός Γραμματέας βρετανικής Ένωσης Πυροσβεστικών Υπηρεσιών (FBU)
Christine Blower Γενική Γραμματέας βρετανικής  Εθνικής Ένωσης Δασκάλων (NUT)
Jeremy Corbyn βουλευτής
Caroline Lucas βουλευτής
John McDonnell βουλευτής
Andrew Burgin Γραμματέας βρετανικής εκστρατείας Συνασπισμός Αντίστασης (Coalition of Resistance)
Romayne Phoenix Πρόεδρος βρετανικής εκστρατείας Συνασπισμός Αντίστασης (Coalition of Resistance)
Imran Khan Συμπρόεδρος βρετανικής Χάρτας του λαού (People's Charter)
John Hendy Συμπρόεδρος βρετανικής Χάρτας του λαού (People's Charter)
Frank Cooper Πρόεδρος Εθνικής Συνέλευσης Συνταξιούχων (National Pensioners Convention)
Tariq Ali
Owen Jones
Lee Jasper, Συνασπισμός Black Activists Rising Against Cuts
Paul Mackney Αντιπρόεδρος βρετανικής εκστρατείας Συνασπισμός Αντίστασης (Coalition of Resistance)
James Meadway Ανώτερος Οικονομολόγος, βρετανική οργάνωση New Economics Foundation
Kate Hudson
Lindsey German
Rachel Newton Συντονιστής, βρετανικής Χάρτας του λαού (People's Charter)
Sean Rilla Razka Εκλεγμένος Πρόεδρος, ULU
Pete Murray, Green party trade union group
Peter Allen Συντονιστής, Green Left
Patrick Sikorski βρετανική Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών, Ναυτεργατών και εργαζόμενων στις Μεταφορές (RMT)
Chris Bambery
Clare Solomon Συνεκδότρια βιβλίου Springtime: The New Student Rebellions
Cherry Sewell βρετανική εκστρατεία Συνασπισμός Αντίστασης (Coalition of Resistance) 
Cat Boyd Πρόεδρος  βρετανικής εκστρατείας Συνασπισμός Αντίστασης (Coalition of Resistance, Γλασκώβη)

Πριν έρθω στην Ελλάδα τον Αύγουστο, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους μίλησα είχαν κάποιου είδους σχόλιο να κάνουν για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Εκείνη τη στιγμή τα αγνόησα. Φυσικά και θα είμαι μια χαρά - τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης υπερβάλλουν. Πέντε μήνες μετά, δεν έχω πια τη βεβαιότητα ότι, παρότι τα πράγματα είναι δύσκολα, θα καλυτερεύσουν σύντομα.

Πεισματικά υπερήφανη για την πατρίδα μου, αρνούμουν να πιστέψω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο δε θα ξεπερνούσαμε. Ξεκίνησα ένα μπλογκ, όπου «ανέβαζα» καθημερινά φωτογραφικά στιγμιότυπα της ζωής μου στην Αθήνα, σε μια προσπάθεια να αντισταθμίσω εικόνες σαν αυτές των  NY Times «Εικόνα της Ημέρας», οι οποίες συνήθως δεν ήταν θετικές. Αλλά μόνο μια γρήγορη ματιά στα νέα σήμερα δείχνει ότι αυτή η κατάσταση οπωσδήποτε δεν είναι κάτι που πρόκειται να φύγει. Παρατηρώ ότι κάθε εβδομάδα υπάρχει μία νέα κενή βιτρίνα στην εμπορική περιοχή απ' όπου περνώ καθημερινά. Οι αγωνίες των συναδέλφων μου για τις περικοπές στους μισθούς και για το μέλλον των παιδιών τους είναι σοβαρές και αυξανόμενες. Ο αριθμός των άστεγων στους δρόμους έχει αυξηθεί δραματικά. Αυτό που ξέρω είναι ότι στον μέσο Έλληνα δεν αξίζει αυτό. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο «διογκωμένος δημόσιος τομέας», τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, φαίνεται να αγνοεί το γεγονός ότι κι αυτοί οι υπάλληλοι είναι άνθρωποι, άνθρωποι οι οποίοι δεν είναι απαραίτητα υπαίτιοι. Η κατάσταση δεν μπορεί να παραμείνει ως έχει, κάτι πρέπει να αλλάξει. Απλώς ελπίζω η Ελλάδα να μπορέσει να επιβιώσει.        

Katherine Poseidon

από την εφημερίδα GUARDIAN της Δευτέρας 13. Φεβρουαρίου 2012

Νι Κάππα (Τορόντο)- Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ -MACEDONIA

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Επιστολή στον Μπαράκ Ομπάμα από αρχαιολόγους.

Γερουσιαστής ΚΡΙΣ ΣΠΥΡΟΥ (ΗΠΑ)- ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ.

Ινφογνώμων Πολιτικά: Ο δάσκαλος Δημήτης Νατσιός αποκαλύπτει το σχέδιο αφελληνισμού των μαθητών

Ο δάσκαλος Δημήτης Νατσιός αποκαλύπτει το σχέδιο αφελληνισμού των μαθητών.

ΣΟΚ! Ο ΟΗΕ υπέρ της ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ διαγραφής χρέους