Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Δ.Πορφύρης/Π.Σταφυλά- ΤΟ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ-“Το φύλο δεν είναι θέμα της φύσης αλλά της κουλτούρας”

Παναγιώτης Ήφαιστος- ''ΗΓΕΤΕΣ''

” «Ηγέτες» άβουλοι, αυτιστικοί, αυτοκτονικοί και άσχετοι: Τους παίρνει το ποτάμι. “

Ηφαιστος Π.
Παναγιώτης Ήφαιστος
Είναι αποκαρδιωτικό και απογοητευτικό να ακούς τι λένε οι καρεκλοκένταυροι της Αθήνας και της Λευκωσίας. Οι δήθεν «ηγέτες». Πως είναι δυνατό, διερωτάται κανείς εύλογα, να επέλθει μια τέτοια συμφορά πάνω σε ένα τέτοιο έθνος. Τιτάνιοι και επιτυχείς αγώνες εθνικής ανεξαρτησίας και να προκύπτει εξαρτημένο κράτος και πολιτική ηγεσία που με ψήλου πήδημα λικνίζεται ή υποτάσσεται σε ξένους.
Πως είναι δυνατό να συμβεί κάτι τέτοιο σε ένα έθνος που διαθέτει ένα ωκεανό πολιτικών παραδόσεων μέσα στις οποίες και μόνο να κολυμπήσεις είσαι πλούσιος, δυνατός και αήττητος! Αντιστρέφοντας την γνωστή ρήση του Πλάτωνα λέμε ότι οι Έλληνες δεν έχουν την ηγεσία που τους αξίζει. Βασικά καμιάς κοινωνία δεν της αξίζει τέτοια ηγεσία.
Δεν διαπραγματεύονται τα συμφέροντα της Ελλάδας ακόμη και υπό ευνοϊκές συθήκες, υποκλίνονται γονυπετείς μπροστά στους ξένους τεχνοκράτες, καλοπιάνουν ή ακόμη και ευχαριστούν τους ξένους και τον κατακτητή κάθε είδους και αποδέχονται ότι τους ζητήσουν οι εχθροί. Στην συνέχεια προσέρχονται στον λαό τους για να εκλογικεύσουν την ήττα ή ακόμη και για να χρυσώσουν το χάπι του θανάτου εκστομίζοντας τα επιχειρήματα των … αντιπάλων. Φαίνεται να νοιάζονται μόνο για την καρέκλα της εξουσίας, έστω και εάν αυτή η εξουσία θα τους καταστήσει αξιοθρήνητους εάν όχι κατάπτυστους εγχώριους πραιτοριανούς ξένων συμφερόντων.
Αφορμή για το παρόν είναι η τυχαία παρακολούθηση χθεσινής (31.1.12) συνέντευξης του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) και μια σημερινή είδηση ότι ο ΓΓ το ΟΗΕυποβάθμισε την κυβέρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας σε κυβέρνηση της ελληνοκυπριακής κοινότητας της Κύπρου. Θα δούμε λοιπόν μερικά χαρακτηριστικά ζητήματα που καταμαρτυρούν ότι είμαστε περίπου άβουλα πρόβατα που ανήμπορα οδηγούνται σε σφαγείο. Διέξοδος υπάρχει και θα μιλήσουμε γι’ αυτή.
Ο Πρόεδρος της ΚΔ, λοιπόν, αντί τα μαχαίρια να τα ανεμίζει κατά των θανάσιμων εχθρών του Ελληνισμού τα μπήγει πάνω στο δικό  μας στήθος. Ο κύριος Αναστασιάδης –να θυμίσουμε ότι ασυγχώρητα υπήρξε φανατικός θιασώτης του φασιστικού σχεδίου Αναν– δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται  πως ελέω κομματικών παρωπίδων εκλέχθηκε για να διακυβερνά και όχι για να αποφασίσει για την ζωή και τον θάνατο του κράτους.
Τέτοιο δικαίωμα δεν έχει ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος. Βασικά κανείς δεν έχει δικαίωμα να αποφασίσει να θανατώσει ένα κράτος. Δεν έχει αυτό το δικαίωμα ακόμη και η ίδια η κοινωνία του κράτους εάν για παράδειγμα εξαναγκαστεί να «ψηφίσει» κάτι τέτοιο (όπως παρ’ ολίγο να γίνει το 2004 όταν οι «ηγέτες» ψήφισαν τον θάνατο και οι πολίτες την συνέχιση της ζωής).
Το κράτος είναι θεσμός αθάνατος και αυτό αποτελεί θέσφατο του σύγχρονου διεθνούς συστήματος. Είναι περίεργο και αξιοθρήνητο το γεγονός πως δεν το ξέρουν οι «ηγέτες» «μας». Για όλες τις κοινωνίες το κράτος είναι θεσμός ελευθερίας, είναι η προϋπόθεση ύπαρξης δημοκρατίας και πολιτικής ελευθερίας και είναι η αναγκαία συνθήκη ασφάλειας και ευημερίας.
Το κράτος ως θεσμός ελευθερίας μιας κοινωνίας ανά πάσα στιγμή είναι ένα συμβόλαιο επί θεσφάτων και εσχάτων των ζώντων με τους πεθαμένους προγόνους μας και με τις μελλοντικές γενιές. Αποτελεί έσχατη κατάντια για μια κοινωνία όταν ο ίδιος ο επικεφαλής ενός κράτους ή οι υφιστάμενοί του επικαλούνται διάφορες ψευτό-αναγκαιότητες και βουλήσεις ξένων για να δρομολογήσουν ανακοινωθέντα και συμφωνίες που θα οδηγήσουν στον θάνατο του κράτους και στην εξαφάνιση της κοινωνίας.
Στο παρελθόν προϋποθέσεις ανάληψης πρωτοβουλιών εξόδου από το τέλμα του 1974 υπήρξαν αρκετές, πλην δεν είναι του παρόντος να επεκταθούμε. Αρκεί να πούμε ότι αποτελεί παράκρουση εάν λεχθεί πως στην παρούσα φάση υπάρχει περίπτωση να δεχθούν μια βιώσιμη λύση όσοι επιβουλεύονται τα συμφέροντα της Κύπρου και της Ελλάδας.
Μια μη βιώσιμη λύση, εξάλλου, ποτέ δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Έτσι λειτουργούν τα σοβαρά κράτη και οι βιώσιμες κοινωνίες. Όλα τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και συνταγές θανάτου. Να μην πω ότι μέσα στην δίνη των αυτό-δικαιολογήσεων των συνδρόμων ενοχής παρελθόντων πολιτικών εγκλημάτων μπορεί να πάθουμε και κανένα θανάσιμο ατύχημα που, κατά βάθος, λογικά, ούτε οι ίδιοι οι δράστες θα ήθελαν.
Όσον αφορά τον ΟΗΕ είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε ανθρώπους που δεν θέλουν να καταλάβουν ότι οι διεθνείς θεσμοί είναι εξαρτημένη μεταβλητή των κρατών. Ο ΓΓ κατά κάποιο τρόπο είναι εντολοδόχος της Κύπρου όχι εντολέας. Αρμοδιότητά του δεν είναι να παραβιάζει τις Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίου υπηρετώντας άνομα υπόγεια συμφέροντα και όταν έτσι στέκεται όλα τα κράτη μικρά και μεγάλα έχουν δικαίωμα ηθικό, πολιτικό και νομικό να τον αποπέμψουν. Αυτό μετά το 1945 είναι καθημερινή πρακτική.
Όταν μολαταύτα εξωθούμενος από συμφέροντα έτσι στέκεται τον καλείς στην τάξη. Οι προτάσεις του είναι εισηγήσεις και όχι υποχρεωτικές ντιρεκτίβες, ιδιαίτερα όταν αφορούν ένα κυρίαρχο κράτος μέλος που υπήρξε θύτης παράνομης επίθεσης και ότι αυτό λένε και οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας. Για να είμαστε ακριβείς, το ΣΑ σπάνια αποφασίζει για την «διεθνή ειρήνη και ασφάλεια» και αυτό συμβαίνει μόνο όταν συμφωνούν οι μεγάλες δυνάμεις που είναι μόνιμα μέλη. Στην περίπτωση της Κύπρου α) θύμα είναι η ΚΔ και θύτης η Τουρκία, β) το ΣΑ αποφάσισε αποκατάσταση της διεθνούς τάξης, γ) η ακόμη πιο σημαντική απόφαση του 1983 θεωρεί παράνομα τα τετελεσμένα της άσκησης βίας πάνω στα οποία κτίζοντας η Άγκυρα «ανακήρυξε» το ψευδοκράτος των κατεχομένων.
Μόνο μια βιώσιμη λύση είναι αποδεκτή απόλυτα συμβατή με την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Όταν οι εντολοδόχοι υπάλληλοι του ΟΗΕ εκτρέπονται με θέσεις ή προτάσεις που αντιβαίνουν στις Υψηλές Αρχές του Διεθνούς Δικαίου, τους αποπέμπεις με πολλά κοσμητικά όπως πολλοί και συχνά κάνουν. Το διεθνές κανονιστικό σύστημα είναι εξόχως πολιτικό. Μόνο μια αυτοκτονική άποψη λέει το αντίθετο. Μάλιστα πολιτικό με τρόπο και σε πλαίσιο το οποίο εάν συγκριθεί με το ενδοκρατικό κανονιστικό σύστημα στερείται νομικής συνοχής. Πολλές ερμηνείες πολλών διατάξεων είναι θολές και επιδεχόμενες πλήθος διαφορετικών ερμηνειών.
Αυτό είναι πολύ λογικό αλλά και προσδιοριστικό για τους λόγους που τα κράτη και ιδιαίτερατα αδύναμα προσκολλώνται στις Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίουΠέραν του ότι τα κράτη μέλη του διεθνούς συστήματος είναι ανεξάρτητα είναι επίσης και διαφορετικά, ετερογενή και ανομοιογενή, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον προσδιορισμό κανόνων που να είναι αποδεκτοί ως δίκαιοι από όλους και που μπορούν να διαχειριστούν εξειδικευμένα ζητήματα και ειδικές περιπτώσεις.
Επειδή το διεθνές δίκαιο είναι ρυθμίσεις των σχέσεων μεταξύ των ανεξαρτήτων μελών της διεθνούς κοινωνίας (κρατών), κυρίως Συνθήκες και Συμβάσεις, ισχύει ότι οι Υψηλές Αρχές του Διεθνούς Δικαίου φυσιολογικά και λογικά αποτελούν το θέσφατο και έσχατο κριτήριο.
Οι Υψηλές Αρχές επιτάσσουν να ισχύει η διακρατική ισοτιμία, η μη επέμβαση και η ειρηνική επίλυση των διαφορών (Κεφάλαιο Ι του Χάρτη του ΟΗΕ). Στο τελευταίο ασφαλώς δεν συμπεριλαμβάνεται η νομιμοποίηση των παράνομων τετελεσμένων της βίας υπό τον μανδύα της αρχής περί ειρηνικής επίλυσης. Η ειρηνική επίλυση  πρέπει να είναι συμβατή με την διεθνή νομιμότητα και τις αρχές της δημοκρατίας διαφορετικά απορρίπτεται μέχρι νεοτέρας. Αυτό κάνουν όλα τα βιώσιμα κράτη.
Όταν λοιπόν μιλάς για τους διεθνείς θεσμούς και το διεθνές δίκαιο επικαλείσαι αυτά που σε ευνοούν και που στην περίπτωση της Κύπρου είναι σχεδόν τα πάντα. Δεν επικαλείσαι, σε κάθε περίπτωση, αυτό που σε αποδυναμώνει και βλάπτει και οπωσδήποτε δεν φέρνεις στα χείλη σου εκείνες τις δήθεν «νομικές» πτυχές που ενώ κατά βάση δεν υφίστανται, τις επικαλούνται μόνο οι αντίπαλοί σου κάνοντας την τρίχα τριχιά.
Αναφέρομαι στην νομικοπολιτικά διαστρεμμένη «πολιτική ισότητα» και την εκτρωματική «διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία». Δεν θα σταθώ στο εξόφθαλμο γεγονός ότι οι Έλληνες ποτέ δεν θα πρέπει να αποδεχθούν την κατάργηση της ΚΔ και την δημιουργία ενός εκτρωματικού κράτους εσωτερικά εθνικά-ρατσιστικά διαιρεμένο του οποίου οι πολίτες θα καλούνται να παίρνουν αποφάσεις ομόφωνα σε εθνική-ρατσιστική βάση. Μόνο πολιτικοί μαζοχιστές θα εγκλωβίζονταν αυτόβουλα μέσα σε μια τέτοια κόλαση.
Τώρα, μια λέξη για την πολιτική ισότητα και τα λοιπά. Εκτός του ότι, από άποψη κρατικής συγκρότησης, παραπέμπει σε ακατανόητα και φαντασιόπληκτα πράγματα, δεν υφίστανται ως «δεσμεύσεις». Αποτελούσαν μια δική μας βλακώδη αποδοχή σε κάθε επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων, αντί να αρχίζουμε από την αρχή (διεθνής νομιμότητα και αποφάσεις του ΣΑ) να συζητάμε (πάντα σε μια αυστηρά πολιτική διαδικασία) κάπου στην μέση από εκεί που διακόπηκαν οι προηγούμενες «διαπραγματεύσεις» (με το πιστόλι της εισβολής στον δικό μας κρόταφο – τι «ωραία»!).
Σε μελέτη που έκανα πριν από πολλά χρόνια με συνάδελφό μου καταδείξαμε ότι οι μεταγενέστερες αποφάσεις του ΣΑ απλά προσαρμόζονταν στην δική μας ανόητη και άσκοπη πολιτική υποχωρητικότητα. Όμως, α) είναι πολιτικού χαρακτήρα  και μπορούν να ανακληθούν αφού ο αντίπαλος δεν συμβιβάστηκε, β) πιο σημαντικό, αντίβαιναν ούτως ή άλλως στις αρχές της δημοκρατίας  και κάθε αρχή της διεθνούς νομιμότηταςγ) είναι άνευ περιεχομένου εξ ου και επί δεκαετίες δεν οδήγησαν σε κάποια λύση, δ) τις υπερφαλαγγίζουν (αυτές τις βλακώδεις, άγονες και άσκοπες πολιτικές υποχωρήσεις) οι Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίου και οι άλλες αποφάσεις του ΣΑ που αφορούν την διεθνή νομιμότητα και τα τετελεσμένα της βίας.  
Σε κάθε περίπτωση, οι Έλληνες ποτέ δεν πρέπει να δεχθούν ένα κράτος που θα διαιωνίζει και θα μονιμοποιεί το έγκλημα πολέμου του εποικισμού, ή τις παρωχημένες και παράνομες εγγυήσεις. Πολύ περισσότερο που θα προβλέπει παραμονή ξένων στρατευμάτων που αντιβαίνει στην εθνική ανεξαρτησία που αποτελεί θέσφατο του ΟΗΕ και άξονα των Υψηλών Αρχών του διεθνούς δικαίου και του εν γένει καθεστώτος διεθνούς πολιτικής.
Αποτελεί πολιτικοδιπλωματικό μαζοχισμό και αυτιστική-αυτοκτονική στάση εάν κανείς επικαλείται τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας που μας βλάπτουν (και που για πολιτικούς και νομικούς λόγους δεν υφίστανται ή υπερισχύουν από τις αποφάσεις που στηρίζονται στις Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίου) και να παραγνωρίζει τις αποφάσεις που θεωρούν την εισβολή και κατοχή παράνομη καλώντας να τερματιστεί. Είναι κατεπείγον οι Έλληνες της Κύπρου να αφυπνιστούν. Μιλώντας σήμερα για την Κύπρο, ακριβώς, είναι κάτι περισσότερο από ολοφάνερο και πασίδηλο τα εξής. Στρατηγική θέλετε κύριε Πρόεδρε Αναστασιάδη, ιδού οι προσανατολισμοί και οι άξονες:
  1. Ποτέ δεν πρέπει να δεχθούμε μια μη βιώσιμη λύση που αντιβαίνει στις αρχές της Δημοκρατίας, της Ανεξαρτησίας και της διεθνούς νομιμότητας, εν γένει.
  2. Αποσύρονται άμεσα όλες οι «πολιτικές υποχωρήσεις» που κάναμε σε διαπραγματευτικό πολιτικό πλαίσιο και που έγιναν με την προϋπόθεση ότι οι τούρκοι θα συμμορφώνονταν με μια βιώσιμη λύση. Οι υποχωρήσεις αυτές ούτως ή άλλως δεν οδηγούν σε «λύση» αλλά σε τουρκική επικυριαρχία και βάθεμα της διένεξης με τρόπο που θα θέσει σε κίνδυνο την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια (γιατί δεν επικαλούμαστε αυτό το εξόχως ορθό νομικοπολιτικό επιχείρημα).
  3. Εμμένουμε μέχρι νεοτέρας (βασικά για πάντα) σε λύση συμβατή με την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα. [πλήρης και ακλόνητη περιγραφή: http://www.ifestosedu.gr/32RuleofLaw.htm – αποτελεί πολιτικό έγκλημα το γεγονός ότι δεν αποτελεί σημαία των διαπραγματευτικών μας θέσεων]
  4. Εμμένομε ακλόνητα στον αθάνατο χαρακτήρα κάθε κράτους και της κυριαρχίας του, προσκολλόμαστε ανένδοτα στις Υψηλές Αρχές της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας (και όχι μοιρολατρικά-αυτιστικά όπως ο πρόεδρος προχθές να επικαλούμαστε την απάθεια κάποιων μελών της ΕΕ αντί να διεκδικήσουμε τα πάντα ως ισότιμο μέλος)
  5. Παρά την οικονομική κρίση αναπτύσσουμε εθνική στρατηγική επιβίωσης συμπεριλαμβανομένων συμμαχιών. Συνετά, ψύχραιμα, με αυτοπεποίθηση και κυρίως με γνώση του γεγονότος πως τίποτα δεν πιέζει να αυτοκτονήσουμε σήμερα από φόβο μήπως και αρρωστήσουμε στο μέλλον. Για τις αρρώστιες υπάρχουν θεραπείες για ένα αυτοκτονικό θάνατο του κράτους μας, όμως, καμία.
  6. Τέλος αλλά όχι το τελευταίο που θα  μπορούσε να γραφτεί, δεν δεχόμαστε τίποτα που θα είναι χειρότερο από την υπάρχουσα κατάσταση μετά το 1974.
  7. Α) Χειρότερο είναι μια κόλαση ενός βιώσιμου κράτους μέσα στο οποίο οι έλληνες θα εγκλωβιστούν σε πορεία αργού θανάτου. Β) Χειρότερη είναι η κρατική αυτοκτονία.
  8. Επαναλαμβάνουμε: Για κάθε κοινωνία το κράτος είναι ο θεσμός ελευθερίας και η προϋπόθεση δημοκρατίας και πολιτικής ελευθερίας.
Πηγή- Βήμα  Σαρωνικού.

Εκδήλωση ΜΕΤΩΠΟΥ: «Βρετανικές Βάσεις και Βρετανική Διπλωματία: 1914-2014» (ΒΗΜΑ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ)

ΜΚΦΛονδίνο, 1 Φεβρουαρίου 2014
Στέφθηκε χθες, Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014, με απόλυτη επιτυχία η εκδήλωση που οργάνωσε το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου με τίτλο «Βρετανικές Βάσεις και Βρετανική Διπλωματία: 1914 – 2014», με ομιλητές την ερευνήτρια και συγγραφέα κα. Φανούλα Αργυρού και τον λέκτορα της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου του Hertfordshire Δρ. Κλέαρχο Α. Κυριακίδη.
Στόχος της εκδήλωσης ήταν να επαναφέρει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο, τη συζήτηση περί της νομιμότητας και της αμφισβητούμενης κυριαρχίας των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο, να αναδείξει τη διαχρονική εξωτερική πολιτική της Βρετανίας στο Κυπριακό μέσω ιστορικής αναδρομή, όπως και τους παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφωσή αυτών και των σχέσεων Ηνωμένου Βασιλείου-Κυπριακής Δημοκρατίας, υπό το φως των νέων γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Ελληνικής και Κυπριακής Αδελφότητας άρχισε με μονόλεπτη σιγή εις μνήμη των τριών αξιωματικών που έπεσαν υπέρ πίστεως και Πατρίδος, 18 χρόνια πριν στα Ίμια. Στη συνέχεια ο Πρόεδρος του ΜΕΤΩΠΟΥ ανέγνωσε χαιρετισμό από το Γραμματέα του Σωματείου “Αδούλωτη Κερύνεια”, κ. Ιωάννη Σιεκέρσαββα και προσφώνησε την εκδήλωση. Ακολούθως οι δύο ομιλητές ανέπτυξαν τις θέσεις τους και κέντρισαν το ενδιαφέρον του κοινού με τις παρουσιάσεις τους.
ΜΚΦ ΙΙ
Με το τέλος των ομιλιών και παρουσιάσεων, ακολούθησε ζωηρή συζήτηση με παρατηρήσεις, ερωτήσεις και ανοικτή συζήτηση μεταξύ κοινού και ομιλητών τόσο για το ρόλο και τη σημασία της πρόσφατης συμφωνίας (15/1/14) μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου όσο και για το ρόλο τους σε διεθνή θέματα με κυριότερο φυσικά το Κυπριακό. Τα κύρια συμπεράσματα της εκδήλωσης ήταν πως οι Βρετανικές στρατιωτικές βάσεις ΔΕΝαπολαμβάνουν καθεστώς κυριαρχίας και πως για την παρουσία των βάσεων, τις συνεχείς επαναβεβαιώσεις της υποτιθέμενης κυριαρχίας τους αλλά και τις σχέσεις Κυπριακής Δημοκρατίας – Ην. Βασιλείου (όπως άλλωστε και για τα αδιέξοδα στο Κυπριακό), ευθύνεται η έλλειψη πολιτικής βούλησης και η αδυναμία του Κυπριακού παλαιοκομματισμού, να θέσει τα διάφορα ζητήματα στην ορθή τους βάση, θεμελιώνοντας έτσι μίαεθνική στρατηγική που θα μας απεγκλωβίσει από τα προβλήματα που δημιουργεί η παρούσα εξωτερική μας πολιτική.
Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου θα ήθελε να ευχαριστήσει τους ομιλητές, την Αδελφότητα που παραχώρησε την αίθουσα, όσους εργάστηκαν για να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση αυτή και κυρίως το κοινό που συνεχίζει να στηρίζει μεενθουσιασμό τις πρωτοβουλίες των αυτόνομων φοιτητών.
Γραφείο Τύπου ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ - ΕΠΙΤΥΧΊΑ ΜΑΡΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ

 ”Ασυλία τέλος για την τρόικα – Σημαντική νίκη Μαριά στο Στρασβούργο“

03/02/2014
ΑΝΕΛΛ


 Με την ψήφιση των  τροπολογιών άνοιξε επιτέλους ο δρόμος για τον έλεγχο και την επιτήρηση της τρόικας από το Συμβούλιο της Ευρώπης.    

 (ΣΗΜΕΙΩΣΗ  ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΝΔ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ (!)  ΑΠΕΙΧΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ)       
       
Σημαντικό βήμα στη διαδικασία άρσης της ασυλίας της τρόικας για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες έγινε πλέον πριν λίγο στο Στρασβούργο καθώς η Ολομέλεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου τους Ευρώπης ψήφισε υπέρ και έκανε δεκτές δύο (2) από τις επτά (7) τροπολογίες που κατέθεσε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και μέλος του Προεδρείου των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών – Δημοκρατών, Βουλευτής Ηρακλείου Νότης Μαριάς.              
Οι εν λόγω τροπολογίες συμπεριλήφθηκαν σε σχετικό Ψήφισμα και Σύσταση αντίστοιχα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης που αφορά στον έλεγχο των διεθνών οργανισμών για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.   Με την ψήφιση των παραπάνω τροπολογιών άνοιξε επιτέλους ο δρόμος για τον έλεγχο και την επιτήρηση της τρόικας από το Συμβούλιο της Ευρώπης.   Ταυτόχρονα δρομολογείται και η έναρξη διαδικασιών για την άρση της ασυλίας της τρόικας και των υπαλλήλων της προκειμένου να μπορούν να παραπεμφθούν για παραβιάσεις της κείμενης νομοθεσίας σε σχέση με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενώπιον των δικαστηρίων των χωρών – μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης στις οποίες  εφαρμόστηκε το μνημόνιο.   Με την ψήφιση των παραπάνω τροπολογιών ολοκληρώθηκε με επιτυχία η σχετική πρωτοβουλία που ανέλαβε ο Νότης Μαριάςαπό τις 06/11/2013 κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Παρίσι όπου και έθεσε το ζήτημα της ανάληψης πρωτοβουλίας για την επιτήρηση της τρόικας από το Συμβούλιο της Ευρώπης.  
Μετά την ψήφιση των τροπολογιών ο Νότης Μαριάς έκανε την παρακάτω δήλωση: «Ο Τόμσεν και η παρέα του θα πρέπει να γνωρίζουν ότι του λοιπού δεν θα μπορούν να κρύβονται πίσω από την υποτιθέμενη ασυλία τους για να αποφύγουν την παραπομπή τους στα ελληνικά δικαστήρια για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην πατρίδα μας. Ταυτόχρονα η τρόικα δηλαδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα βρίσκονται υπό την συνεχή επιτήρηση του Συμβουλίου της Ευρώπης, δηλαδή της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας των 47 κρατών της γηραιάς ηπείρου. Γιατί και οι επιτηρητές πλέον θα επιτηρούνται. Τα ψέματα λοιπόν τελείωσαν».


Όλο το απόρρητο σημείωμα του ΔΝΤ που "ξεγυμνώνει" τον Παπανδρέου και όχι μόνο - Αναφορές σε WSJ και El Pais

Νίκος Καραβαζάκης. ''Να επιστρέψουμε την Αθήνα στην Παλλάδα, της σοφίας και της σιγουριάς''.

ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ (Ινφογνώμων): 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ Α' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (1914-2014)

Γιώργος Καλεάδης- Radio Ellada

      

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

Πούτιν προς ΕΕ: "Μακριά από Ουκρανία''

29/01/14 - 02:38

Με μια ψυχρή, προειδοποιητική υπενθύμιση επί της ουσίας, για τις ζώνες επιρροής στην Ευρώπη, Δύσης-Σοβιετικής Ένωσης (τότε, Ρωσίας σήμερα) που είχαν συμφωνηθεί στην Γιάλτα το 1945, ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν έστειλε ένα αυστηρό μήνυμα σε ΕΕ και ΗΠΑ να κρατηθούν μακριά από την ουκρανική κρίση στην 32η Σύνοδο Κορυφής Ε.Ε.-Ρωσίας στις Βρυξέλλες.
Ειδάλλως απείλησε ότι θα αναμιχθεί και η Ρωσία στις κρίσεις Ελλάδας και Κύπρου!
Με ένα ιδιαίτερα πειστικό ύφος ο Β.Πούτιν απαίτησε να σταματήσουν οι διαδοχικές επισκέψεις Ευρωπαίων αξιωματούχων στο Κίεβο και οι ενθαρρύνσεις στυος διαδηλωτές να ανατρέψουν τη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση επειδή δεν συμφώνησε να υπογράψει την συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ.
Θα δούμε κατά πόσον η προειδοποίησή του θα πιάσει τόπο, αφού η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Άστον, αναμένεται να ταξιδέψει στο Κίεβο το βράδυ της Τρίτης.
Σε διαφορετική περίπτωση δεν αποκλείεται στις επόμενες διαδηλώσεις σε Ελλάδα και Κύπρο κατά της τρόικα και κατά του Μνημονίου να δούμε Ρώσους αξιωματούχους να "συμβουλεύουν" - διάβαζε "ενθαρρύνουν" τους διαδηλωτές να ανατρέψουν την κυβέρνηση, όπως είπε ο Β.Πούτιν!
«Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα αντιδρούσαν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας εάν, στο ζενίθ μιας κρίσης σε μια χώρα όπως η Ελλάδα ή η Κύπρος, ο υπουργός Εξωτερικών (της Ρωσίας) συμμετείχε σε μια αντιευρωπαϊκή συγκέντρωση και άρχιζε να δίνει συμβουλές στους διαδηλωτές», ήταν η χαρακτηριστική αναφορά του.
Άρα, "μείνετε μακριά από την Ουκρανία για να μείνουμε μακριά από την Ελλάδα και την Κύπρο"!Ψυχρό, αλλά σαφές.
Και αν οι δυτικοί επιμένουν να αναμειγνύονται στα εσωτερικά της Ουκρανίας; Τότε μάλλον α δούμε "αντίμετρα" Ρωσίας σε Ελλάδα και Κύπρο...
"Εάν οι Ουκρανοί χρειάζονται μεσολαβητές, αυτό θα το κρίνουν οι ίδιοι, όμως όσο περισσότεροι είναι οι μεσολαβητές, τόσο περισσότερα τα προβλήματα", παρατήρησε ο Ρώσος πρόεδρος σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά τις συνομιλίες με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Φαν Ρόμπαϊ και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
"Πιστεύω ότι ο ουκρανικός λαός είναι ικανός να επιλύσει το πρόβλημα με τα δικά του μέσα".
Σε συνέντευξη Τύπου μετά από συνομιλίες με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίο, Χέρμαν φαν Ρόμπεϊ, και τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο ρώσος πρόεδρος εξέφρασε την άποψη ότι ο ουκρανικός λαός είναι ικανός να επιλύσει το πρόβλημα με τα δικά του μέσα και διαβεβαίωσε ότι η Ρωσία δεν θα παρέμβει στις υποθέσεις της Ουκρανίας, απορρίπτοντας τις επικρίσεις περί πιέσεων της Μόσχας προς το Κίεβο.
Από την πλευρά του ο Ρόμπαϊ είπε ότι θα υπάρξουν συνομιλίες με σκοπό να λυθούν οι «παρεξηγήσεις» όσον αφορά την επιδίωξη της ΕΕ για στενότερους δεσμούς με τους γείτονές της.«Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες και παρανοήσεις», υποστήριξε, και οι δύο πλευρές ωστόσο, «συμφωνούμε να επιδιώξουμε διμερείς διαβουλεύσεις σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων στο θέμα των συμφωνιών της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης και των οικονομικών συνεπειών τους».
Ο Μπαρόζο τόνισε ότι ο Ρώσος πρόεδρος δεν έχει πρόβλημα  με το πρόγραμμα της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης -συμφωνίας που περιλαμβάνει και την Ουκρανία- αλλά θέλει να γνωρίζει τις συνέπειες ορισμένων από των συμφωνιών αυτών για τη ρωσική οικονομία.
«Δεν μπορούμε να αντέξουμε το βάρος νέων διαχωριστών γραμμών στην Ευρώπη», συμπλήρωσε ο Πούτιν, καταλήγοντας ότι είναι επείγουσα ανάγκη να εξεταστούν από τους ειδικούς οι υπάρχουσες παρεξηγήσεις και να εντοπιστεί το κοινό έδαφος συνεννόησης των δύο πλευρών.
Η επόμενη Σύνοδος ΕΕ-Ρωσίας θα διεξαχθεί στις 3 Ιουνίου στο Σότσι.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Δριμεία κριτική του Economist στην ΤΡΟΙΚΑ

Δριμεία κριτική του Economist στην ΤΡΟΙΚΑ για το ρόλο της στην Ελλάδα

Σύμφωνα με τον Έλληνα πρωθυπουργό, το πρόβλημα ξεκινάει από τη διαφωνία μεταξύ ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και σαν αποτέλεσμα η Ελλάδα βρίσκεται στην μέση και ποδοπατείται από δύο «ελέφαντες».
«Στην ελληνική μυθολογία ο Κέρβερος ήταν ένα τρικέφαλο σκυλί, που φυλάει τις πύλες του Aδη. Στη σύγχρονη Ελλάδα, η τρόικα είναι ένα τρικέφαλο τέρας που παγιδεύει τη χώρα σε έναν οικονομικό κάτω κόσμο. Στο υπουργείο Οικονομικών της Αθήνας, ακόμη και οι καθαρίστριες φωνάζουν «δολοφόνοι», στους επισκέπτες της Τρόικας».
Αντίστοιχα είναι τα συναισθήματα στην Λισαβόνα, όπου διαδηλωτές υψώνουν υβριστικά πανό.
Αυτή είναι η εισαγωγή ενός άρθρου στη σημερινή έκδοση του περιοδικού Economist με τίτλο «Το διαβολόσκυλο του Ευρώ» και υπότιτλο «Ήρθε η ώρα να συμμορφωθεί η Τρόικα η οποία κρατάει στα χέρια της το πρόγραμμα διάσωσης της Ευρωζώνης».

Το κείμενο αναφέρεται στο ρόλο της τρόικας και τις διαφωνίες που έχουν ξεσπάσει τόσο μεταξύ των μελών της, όσο και μεταξύ κορυφαίων στελεχών της ΕΕ.
Λέει χαρακτηριστικά ότι οι σοσιαλιστές την κατηγορούν πως είναι ανίκανη, ότι καταπατάει κοινωνικά δικαιώματα της ΕΕ και ότι θέλουν να την καταργήσουν.
Από την άλλη, οι συντηρητικοί θεωρούν την τρόικα επωφελές και απαραίτητο μέσο που θα πρέπει, όμως, σταδιακά να αντικατασταθεί.
Και οι δύο συμφωνούν ότι η νομική βάση στην οποία στηρίζεται είναι αμφισβητήσιμη και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, διότι δεν λογοδοτεί στα ευρωπαϊκά όργανα όσο θα έπρεπε.
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ξεκινήσει την έρευνα για τον τρόπο που δουλεύει η τρόικα. Ευρωβουλευτές έχουν επισκεφτεί χώρες που εφαρμόζεται το μνημόνιο και κάνουν λόγο για συμπεριφορά που θυμίζει ψήσιμο στην σχάρα από τους αξιωματούχους της τρόικας», επισημαίνει ο Economist.
Το άρθρο τονίζει, επίσης, πως ο μεγαλύτερος επικριτικής της Τρόικα είναι η Ελλάδα.
Όπως υποστηρίζει το βρετανικό περιοδικό, πρόκειται για μια δικαιολογημένη στάση, καθώς από την έναρξη της κρίσης στην Ευρωζώνη, η παραγωγή στην χώρα μειώθηκε κατά ένα τέταρτο και παράλληλα οι άνεργοι στην Ελλάδα αποτελούν το 27% του πληθυσμού. Έτσι «ως φρουρός των πιστωτών, η τρόικα δεν υπάρχει περίπτωση να αγαπηθεί πότε», λέει χαρακτηριστικά ο Economist.

Αναφορά γίνεται και στην πρόσφατη διαφωνία που έχει ξεσπάσει μεταξύ Ελλάδος και τρόικας για την αποδέσμευση της επόμενης δόσης του δανείου.
«Παρόλο που η Ελλάδα πέτυχε ένα εντυπωσιακό επίτευγμα με το πρωτογενές πλεόνασμα, για μια ακόμη φορά βρίσκεται σε διαμάχη με τους δανειστές της, οι οποίοι καθυστερούν την εκταμίευση της επόμενης δόσης», λέει το οικονομικό περιοδικό. Μάλιστα, όπως επισημαίνει, «η χρονική συγκυρία είναι εξαιρετικά παράξενη, καθώς η Ελλάδα έχει την προεδρία της ΕΕ και η αδύναμη κυβέρνησή της κινδυνεύει να ηττηθεί στις ευρωεκλογές του Μαΐου από κόμματα που εναντιώνονται στην τρόικα».
Σύμφωνα με τον Έλληνα πρωθυπουργό, λέει ο Economist, το πρόβλημα ξεκινάει από τη διαφωνία μεταξύ ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Η Ελλάδα όμως», όπως τονίζει ο κ. Σαμαράς, «βρίσκεται στην μέση και ποδοπατείται από δύο «ελέφαντες»».
Το άρθρο λέει πως «πραγματικά, τα μέλη της τρόικας συχνά διαφωνούν». Π.χ. το ΔΝΤ υποστήριζε πολλές φορές ότι η λιτότητα που επέβαλαν οι Ευρωπαίοι ήταν υπερβολική. Και μπορεί οι απόψεις του κάποτε να εξυπηρετούσαν την Γερμανία, τώρα, όμως, υπάρχει πρόβλημα, καθώς το ΔΝΤ προτείνει μεγάλη παραγραφή του χρέους, ενώ η Γερμανία προτιμά την επιμήκυνση του, υπογραμμίζει ο Economist.
Επιπλέον, υποστηρίζει ότι ο κ. Σαμαράς εκτιμά πως το ΔΝΤ κρατά απαισιόδοξη στάση, μόνο και μόνο για να πιέσει την Γερμανία. Συχνά, όμως, λέει στην τρόικα «να μην πιέζει πολύ, μια και οι απαιτήσεις της βοηθούν δημοκοπικά τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προηγείται στις δημοσκοπήσεις».
Με την σειρά της η Γερμανία και κατ' επέκταση και η Κομισιόν, βλέπουν συμπαθητικά την Ελλάδα, ακόμη και αν αυτή έχει πολύ δρόμο να διανύσει πριν να καταφέρει τα μεγάλα πλεονάσματα, που θα την βοηθήσουν να αποπληρώσει το χρέος της.

Για το ΔΝΤ, σύμφωνα με τον Economist, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η μη πραγματοποίηση των δομικών μεταρρυθμίσεων, ενώ «αν οι Ευρωπαίοι επιθυμούν πραγματικά τον ΣΥΡΙΖΑ εκτός εξουσίας, η καλύτερη απάντηση θα ήταν η διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους», υποστηρίζει το βρετανικό περιοδικό.
Το άρθρο καταλήγει λέγοντας πως οι φίλοι του ευρώ ελπίζουν σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο με πλήρη λειτουργία, το οποίο θα λογοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και δεν θα έχει ανάγκη την βοήθεια του ΔΝΤ. Όμως, όπως υποστηρίζει ο Economist, η συνεργασία των Ευρωπαίων με το ΔΝΤ ίσως να είναι πάντα απαραίτητη ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα των χωρών, που μοιράζονται το ίδιο νόμισμα.-

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)