Δύο δημοσκοπήσεις- της αμερικανικής και βρετανικής πρεσβείας- που αλλάζουν τα πάντα- Τρίτο κόμμα η ΝΔ!

ΔΥΟ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΠΟΥ  ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

ΕΚΤΑΚΤΟ-ΕΛΛΑΔΑ (Αττικά Νέα):

Eπιβεβαιώνεται το ξεπούλημα των ενεργειακών κοιτασμάτων της Κρήτης από τον Σαμαρά στους Τούρκους, η εξαθλίωση λόγω χρέους συνεχίζεται, η Κύπρος ανακοίνωσε κοίτασμα.

ΠΗΓΗ
THE SLOG.
AΤΤΙΚΑ ΝΕΑ (έκαναν τη μετάφραση).
ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ - Ε.ΠΑ.Μ.
ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ

Καθ.Δρ.Γ.Ζουγανέλης- Ινφογνώμων Πολιτικά: Κοιτάσματα Κύπρου:

Συνεκμετάλλευση εκατέρωθεν της ΑΟΖ με Αίγυπτο!

Kων. Κόλμερ (Επίκαιρα, Ινφογνώμων Πολιτικά):

Η Αυτα-απάτη Αναδιάρθωσης του Χρέους.

NIKOS KONSTANDARAS-Greece's Dismal Demographics (The New York Times)

GREECE'S DISMAL DEMOGRAPHICS.

Π. Νεάρχος- Μετεξέλιξη της Κρίσης σε ΕΘΝΙΚΗ.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΜΕΤΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΣΕ 
ΕΘΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ.

''Ο Γερμανός φιλόσοφος Χέγκελ παρετήρησε εύστοχα ότι στα γεγονότα έρχεται μια στιγμή που η ποσότητα γίνεται ποιότητα. Αλλάζει δηλαδή χαρακτήρα. Αυτό συμβαίνει ουσιαστικά με την Ελληνική κρίση. Άρχισε, τέσσερα χρόνια πριν, ως οικονομική κρίση. Με την έκτασή της όμως, τις συνέπειές της και τους ανομολόγητους στόχους που επιδιώκονται και προάγονται μέσα από την πολιτική των Μνημονίων, μετεξελίσσεται σε εθνική κρίση γεωπολιτικών διαστάσεων. Η εθνική κρίση εκδηλώνεται ήδη με τρεις κύριες μορφές:

α. το αδιέξοδο στον οικονομικό προσανατολισμό, που δημιουργεί συνθήκες αποσταθεροποιήσεως της χώρας·

β. το πρόβλημα εθνικής ασφάλειας, που επιδεινώνεται από το συνεχώς μεγεθυνόμενο χάσμα στην ισορροπία δυνάμεων μεταξύ της Ελλάδος και του κύριου γεωπολιτικού της ανταγωνιστή, της Τουρκίας·

γ. την επικίνδυνη προϊούσα διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας, που ήταν πάντοτε γι’ αυτήν αναμφισβήτητο στρατηγικό πλεονέκτημα.

 Ξένοι προδιαγράφουν ένα θλιβερό και ανάξιο μέλλον για την Ελλάδα – Μπορεί η Ελλάδα να το δεχθεί;.

Αναλυτικότερα, το αδιέξοδο στον οικονομικό προσανατολισμό προσδιορίζεται από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα της εφαρμοζόμενης πολιτικής και τις προδιαγραφόμενες προοπτικές. Η εφαρμοζόμενη πολιτική δεν έχει αναπτυξιακούς στόχους. Η ανάπτυξη παραπέμπεται στο μέλλον. Θα προέλθει, υποτίθεται, από τον αυτοματισμό της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, στην οποία εντάσσεται και η Ελλάδα με «μεταρρυθμίσεις» ακραίου νεοφιλελευθερισμού.

Η προτασσόμενη δημοσιονομική εξυγίανση, υπό συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης υφέσεως, επιδιώκεται με τη γνωστή εσωτερική υποτίμηση, εφόσον η συμμετοχή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη αποκλείει την προσφυγή σε οποιουδήποτε είδους εθνική νομισματική υποτίμηση ή διολίσθηση.

Αξιολογώντας τ’ αποτελέσματα της πολιτικής αυτής, διαπιστώνει κανείς μια βίαιη υποβάθμιση του επιπέδου ζωής. Η τελευταία δεν υπολαμβάνεται ως αναγκαίο προσωρινό μέτρο, αλλά ως δομικό στοιχείο μιας υποβαθμισμένης δημοσιονομικής ισορροπίας. Οι Κέρβεροι των Βρυξελλών θα επαγρυπνούν και θα ελέγχουν την ισορροπία αυτή ώστε η Ελλάδα ή κάθε άλλη χώρα να μην δημιουργεί πρόβλημα στην Ευρωζώνη.

Ποιες είναι οι δυνατότητες ασκήσεως μιας αναγκαίας για την Ελλάδα αναπτυξιακής πολιτικής, στο πλαίσιο αυτό; Επιπλέον όμως υπάρχει το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος. Η υποθήκευση όλης της δημόσιας περιουσίας στους δανειστές και η παραίτηση από την ασυλία της εθνικής κυριαρχίας αποτελούν εθνικό όνειδος και απαράδεκτο πλαίσιο για την αντιμετώπιση ενός δημοσίου χρέους, που ούτως ή άλλως είναι μη βιώσιμο, εάν δεν απομειωθεί σημαντικά.

Η τρόικα, ενθαρρυνόμενη από το πλαίσιο αυτό, εμμένει στη δρακόντεια πολιτική της λιτότητας. Επιδιώκει μάλιστα, επιπλέον, την ουσιαστική δήμευση μεγάλου μέρους της ιδιωτικής περιουσίας των πολιτών μέσα από την εξοντωτική υπερφορολόγησή της.

Συμπερασματικά, η καθοδηγούμενη από το Βερολίνο Ευρωπαϊκή πολιτική αντιπαρέρχεται την αρχή της κοινής αναπτύξεως και της αλληλεγγύης που θα έπρεπε να εμπνέει και να διέπει την πολιτική μιας πραγματικής Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Αντιθέτως, επωφελείται από τον πλεονεκτικό, ηγεμονικό ρόλο που παρέχει το κοινό νόμισμα στην ισχυρότερη χώρα-μέλος της Ευρωζώνης. Συγκεκριμένα, επιδιώκει την οικονομική κατάκτηση και εξάρτηση των οικονομικά ασθενεστέρων χωρών-μελών του Ευρωπαϊκού Νότου, που καλούνται να διαδραματίσουν, με το χαμηλό κόστος παραγωγής, έναν ρόλο συμπληρωματικό της ανταγωνιστικότητας της Γερμανικής οικονομίας στη διεθνή αγορά.

Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά και υπερβαίνουν το στενό οικονομικό πλαίσιο: Είναι δυνατόν η Ελλάδα ν’ αφήσει σε ξένους το εθνικό της μέλλον και το πεπρωμένο της; Είναι δυνατόν να δεχθεί ρόλο δευτέρας τάξεως ως χώρα-μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι δυνατόν να δεχθεί, με αφορμή το χρέος, υποθήκευση για ολόκληρες δεκαετίες της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας της; Μπορεί επίσης να υποστηρίξει κανείς ότι, με υποθηκευμένη και φαλκιδευμένη την εθνική κυριαρχία, παραμένουν αλώβητες η λαϊκή κυριαρχία και η δημοκρατική διακυβέρνηση;

Τα ερωτήματα αυτά είναι αδυσώπητα και συνδέονται άμεσα με την ανάγκη να διαμορφωθεί μια εθνική στρατηγική, που θα δίνει διέξοδο και προοπτική και θ’ απορρίπτει κάθε είδους εθελοδουλεία. Ακόμη κι αυτήν που προάγεται με τη σημαία μιας δήθεν Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που έχει ταυτισθεί αλόγιστα με την παγκοσμιοποίηση και έχει υποβαθμίσει το Ευρωπαϊκό ιδεώδες σε ζώνη ελευθέρου εμπορίου.

Η κρίση και η οικονομική αποδυνάμωση αυξάνουν τους κινδύνους εθνικής ασφάλειας

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα των αυξανομένων κινδύνων είναι η γειτονική Τουρκία. Οι κίνδυνοι αυτοί εκδηλώνονται σε τρία κύρια πεδία:

α. Στο μεγάλο άνοιγμα της διαφοράς στην αναπτυξιακή δυναμική μεταξύ των δύο χωρών. Ενώ η Ελλάδα έχασε κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια το 25% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της, η Τουρκία αναπτύσσεται, κατά την τελευταία δεκαετία, με υψηλούς ρυθμούς μεταξύ 5% και 8%.

Για πρώτη φορά, η Ελλάδα υποσκελίζεται από την Τουρκία στην οικονομική ανάπτυξη αλλά παραλλήλως στην παιδεία, την επιστήμη, την τεχνολογία και τη βιομηχανική ανάπτυξη.

β. Στη θεαματική ανάπτυξη της Τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και στο πολύ μεγάλο άνοιγμα υπέρ της Τουρκίας της διαφοράς στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς.

Η διαφορά αυτή έχει τεράστια σημασία στο ισοζύγιο δυνάμεων μεταξύ των δύο χωρών, με δεδομένο το γεγονός ότι η Άγκυρα προβάλλει τις γνωστές αμφισβητήσεις, διεκδικήσεις και βλέψεις για το Αιγαίο, τη Θράκη, την Κύπρο και την ΑΟΖ.

γ. Στις φιλοδοξίες της Άγκυρας να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη, επενδύοντας στο Οθωμανικό της παρελθόν και στη Μουσουλμανική της ταυτότητα.

Οι προσπάθειες της Άγκυρας προς την κατεύθυνση αυτή δεν έχουν φέρει μέχρι τώρα συγκεκριμένες εξωτερικές επιτυχίες. Αντιθέτως, μπορούν να καταγραφούν στο παθητικό της Τουρκίας ως δεινές ήττες οι αποτυχίες της στη Συρία και στην Αίγυπτο. Μολαταύτα, δεν πρέπει να υποτιμάται η ενίσχυση του διπλωματικού βάρους της Άγκυρας ως αποτέλεσμα της οικονομικής της αναπτύξεως και των γοργά αναπτυσσομένων στρατιωτικών της δυνατοτήτων. Από την άποψη αυτή, είναι αισθητή η ενισχυμένη παρουσία της και στις γειτονικές μας Βαλκανικές χώρες, με πρώτη την Αλβανία.

Η διάσπαση της εθνικής συνοχής του Ελληνικού χώρου θ’ αποτελούσε γεωπολιτικό πλήγμα για την Ελλάδα

Η Ελλάδα, εκτός από την οικονομική κρίση, με όλες τις γεωπολιτικές επιπτώσεις της και τους εθνικούς κινδύνους που συνεπάγεται η οικονομική και εξοπλιστική της υστέρηση έναντι της Τουρκίας, αντιμετωπίζει, δυστυχώς, και μια άλλη μεγάλη ασύμμετρη απειλή: τον κίνδυνο διασπάσεως της εθνικής της συνοχής και της «πολυπολιτισμικής», όπως ευσχήμως αναφέρεται, μεταλλάξεως του πληθυσμού της.

Ο κίνδυνος αυτός προέρχεται κυρίως από τη λαθρομετανάστευση και την ακατανόητη ανοχή που επεδείχθη απέναντί της επί δύο σχεδόν δεκαετίες. Ο κίνδυνος αυτός ενισχύεται σήμερα από τη μαζική μετανάστευση των νέων και την καταστροφική πτώση του δείκτη γεννήσεων. Ενισχύεται επίσης από την άκριτη αποδοχή της προπαγάνδας και των ιδεολογημάτων που προωθεί επιτηδείως και καθιστά νόμους του κράτους η παγκοσμιοποίηση.

Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με προκλήσεις και απειλές που αφορούν την ίδια την εθνική της υπόσταση και το εθνικό της μέλλον. Η συνειδητοποίηση του προβλήματος σε όλη την πραγματική του διάσταση θα είναι και η αρχή για τη διαμόρφωση επιτέλους ενός εθνικού σχεδίου και μιας εθνικής στρατηγικής για την έξοδο από την κρίση και την ανασυγκρότηση της χώρας.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 212)

Δ. Κωνσταντακόπουλος

ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (Γ'Μέρος).

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΑΠ' ΕΞΩ

Περιοδικό Stern: ''TΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗ ΔΙΟΙΚΕΙ ΕΝΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΩΝ''.

Γ. Δελαστικ- Eνεργειακή ομηρεία της πατρίδας μας από την Τουρκία 19/12/13

Ομηρος της Τουρκίας η Ελλάδα στον τομέα του φυσικού αερίου

Σχεδόν απαρατήρητη πέρασε η είδηση. Εσκεμμένα. 

Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου θα ήταν να συνειδητοποιήσει ο ελληνικός λαός τι σημαίνει στην πράξη η ενεργειακή ομηρεία της πατρίδας μας από την Τουρκία στον τομέα του φυσικού αερίου, στην οποία συνειδητά μας οδηγούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ με την επιλογή τους να συμμετάσχει η Ελλάδα στη διέλευση του αγωγού ΤΑΡ και όχι του ρωσικού «Σάουθ Στριμ». 

Ήδη από τώρα, οι Τούρκοι δεν έχουν κανέναν δισταγμό να αφήσουν χριστουγεννιάτικα... χωρίς φυσικό αέριο Ελληνες καταναλωτές! 

Ελάχιστοι Ελληνες γνωρίζουν ότι από την Παρασκευή ο ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου, η εταιρεία που ο Αντ. Σαμαράς έδωσε με τα μισά λεφτά στους Αζέρους και όχι στους Ρώσους που πρόσφεραν τα υπερδιπλάσια χρήματα!) υποχρεώθηκε να κηρύξει το ελληνικό σύστημα φυσικού αερίου σε κατάσταση συναγερμού! Ακόμη πιο λίγοι βέβαια έχουν γνώση του γεγονότος ότι αυτός ο συναγερμός οφείλεται στο ότι οι Τούρκοι αρνούνται να παραδώσουν στη χώρα μας τις συμφωνημένες ποσότητες βάσει συμβολαίων αζερινού φυσικού αερίου, τις οποίες κρατούν για τον εαυτό τους! 

Οι εκδιωχθέντες από την κυβέρνηση Σαμαρά Ρώσοι στην υπόθεση του ΔΕΣΦΑ είναι αυτοί που μας έσωσαν μέχρι τώρα! Παράλληλα, η κυβέρνηση και οι υπηρεσιακοί παράγοντες εκλιπαρούν τους... Αλγερινούς (!) προκειμένου αυτοί να συναινέσουν αρχικά και να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν στη συνέχεια ώστε ένα φορτίο υγροποιημένου φυσικού αερίου που έπρεπε να μας το παραδώσουν στις 28 Δεκεμβρίου να μπορέσουν να φτάσει στον σταθμό φυσικού αερίου της Ρεβυθούσας την... παραμονή των Χριστουγέννων για να μην υποχρεωθούν να κάνουν Χριστούγεννα χωρίς θέρμανση Ελληνες καταναλωτές που χρησιμοποιούν για τον σκοπό αυτό φυσικό αέριο από το δίκτυο διανομής! 

Οι ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου που υπάρχουν στον σταθμό της Ρεβυθούσας αυτή τη στιγμή είναι ανεπαρκείς για να καλύψουν την εγχώρια ζήτηση. Οι παραδινόμενες ποσότητες φυσικού αερίου μέσω του ελληνοτουρκικού αγωγού άρχισαν να μειώνονται τη Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου, και την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου σταμάτησαν εντελώς. Οι Ρώσοι ανταποκρίθηκαν στο αίτημα των ελληνικών ενεργειακών αρχών και άρχισαν να προμηθεύουν τη χώρα μας με 20% περισσότερο από τις συμβατικές τους υποχρεώσεις φυσικό αέριο για να υποκαταστήσουν εν μέρει τις ελλείψεις που προκάλεσε η διακοπή της ροής αζερινού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας. Οι συνεχείς πιέσεις οδήγησαν σε μια κάποια επανέναρξη ροής φυσικού αερίου από την Τουρκία, από προχτές, χωρίς πάντως να είναι σε γνώση του γράφοντος την ώρα συγγραφής αυτού του άρθρου αν οδηγούμαστε σε πλήρη ή σε μερική αποκατάσταση της ροής. 

Εννοείται ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα νομικό δικαίωμα να κρατάει για εσωτερική της κατανάλωση ποσότητες που προορίζονται για την Ελλάδα, αλλά κάθε φορά που έχει τέτοια ανάγκη (π.χ. το 2012) δεν διστάζει καθόλου να διακόψει τη ροή προς την Ελλάδα, γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια τις συνέπειες της πράξης της για την ελληνική αγορά φυσικού αερίου! Πάλι από τους Ρώσους (που έδιωξε προκλητικά από τον ΔΕΣΦΑ, ξαναθυμίζουμε!) σχεδιάζει η κυβέρνηση Σαμαρά να ζητήσει πρόσθετες ποσότητες φυσικού αερίου μέσω του ελληνοβουλγαρικού αγωγού. Ως τελευταία λύση, η διοίκηση της δημόσιας επιχείρησης φυσικού αερίου (ΔΕΠΑ) διερευνά την αγορά επιτόπου εξωφρενικά ακριβού υγροποιημένου φυσικού αερίου, τινάζοντας στον αέρα το ταμείο της. 

Οι λόγοι της τουρκικής στάσης δεν είναι αυτή τη φορά πολιτικοί. Η μεγάλη κακοκαιρία στην Τουρκία αύξησε την εσωτερική ζήτηση και οι Τούρκοι προτιμούν φυσικά να ζεστάνουν τον δικό τους πληθυσμό παρά να τηρήσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους προς τους Έλληνες. 

Αυτή η κατάσταση όμως είναι ένα πολύ διδακτικό μάθημα για την Αθήνα. Αποδεικνύει γιατί σε καμία απολύτως περίπτωση δεν πρέπει να αφεθεί να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις που ανέλαβαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος με τον αγωγό ΤΑΡ για να εξασφαλίσουν την εύνοια των Αμερικανών μήπως και παραμείνουν στην εξουσία! Τώρα η Ελλάδα αγοράζει πρωτίστως ρωσικό φυσικό αέριο. 

Αν, όταν κατασκευαστεί και λειτουργήσει ο ΤΑΡ μετά από πέντε - έξι χρόνια, αφήσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις να καταστεί η χώρα μας ενεργειακός όμηρος της Τουρκίας σε βαθμό πολύ χειρότερο από τον σημερινό, το πολιτικό έγκλημα εις βάρος της πατρίδας μας θα είναι κάτι παραπάνω από ειδεχθές. Δεν παραδίνεις τον εφοδιασμό της Ελλάδας σε φυσικό αέριο στα χέρια του χειρότερου και πανίσχυρου εχθρού σου. 

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63935823

Θάλεια Χούντα -Ινφογνώμων Πολιτικά: Θράκη … καλεί Αθήνα

Πολιτικά: Θράκη … καλεί Αθήνα

Ινφογνώμων Πολιτικά: Νύχτα ντροπής των βουλευτών της ΝΔ.

Ανακοίνωση της ΔΑΚΕ ΝΑΥΠΗΓΕΙΩΝ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ για την χθεσινή νύχτα ντροπής των βουλευτών της ΝΔ.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΚΑΛΙΟΣ

 Αλληγορικό

Κέρματα πεταμένα

στο βυθό της λίμνης

Μνήμες βυθισμένες

στο κενό της ψυχής

Αδάμαντες κρυμμένοι

στη σκιά του φεγγαριού

Κι ο ήλιος να παραμονεύει

στην άκρη του ορίζοντα