Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013

Χαραλαμπίδης Μιχάλης στο ΤΕΕ

Αγαπητές συμπατριώτισσες και συμπατριώτες,
Στις δύσκολες ημέρες που περνάμε, με τους  προδότες  που μας ξεπουλούν, και γνωρίζοντας επισήμως από τα χείλη της πρώην Προέδρου της Βουλής, κυρίας Ψαρούδα Μπενάκη, ότι η Ελλάδα διαμελίζεται –εξοντώνεται,  έρχεται κάποιος από τα παλιά να ζεστάνει την κρύα μας καρδιά.
Στις  18 Νοεμβρίου 2013, ημέρα Δευτέρα, ο κύριος Χαραλαμπίδης Μιχάλης  στο ΤΕΕ, Νίκης 4, στο Σύνταγμα, Θα παρουσιάσει στις  18.30, στα πλαίσια της Ελληνικής Πολιτικής Παιδείας, το βιβλίο του «Η Πολιτική ως Ανώτερη Τέχνη»


Στέργιος Σμυρλής

ΦΩΝΗ ΕΛΛΑΔΟΣ: Δαμιανός Βασιλειάδης ΠΑΝΕΘΝΙΚΟ - ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΦΩΝΗ ΕΛΛΑΔΟΣ: Η Σύμβαση της Βιέννης

Η Σύμβαση της Βιέννης: Η Σύμβαση της Βιέννης Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να αμφισβητηθούν και να ακυρωθούν τα μνημόνια. Εκείνο που δεν υπάρχει είναι πολιτικ...

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

«Θα έρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τα σπίτια»!   
του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

  ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ μεταπολεμικές δεκαετίες, και με την φρίκη του Εμφυλίου Πολέμου ακόμα ζωντανή, ο μεγάλος φόβος των αστών, μικροαστών, μεγαλοαστών, ακόμα και εργατών και αγροτών-κατόχων ενός έστω μικρού κλήρου, ήταν «μην έρθουν οι κομμουνιστές και μας πάρουν τα σπίτια».
    Η απειλή της κρατικοποίησης των επιχειρήσεων και της κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας λειτούργησε ως μηχανισμός ανάσχεσης της εκλογικής επιρροής του κομμουνιστικού κόμματος και κοινωνικής αποδοχής κατασταλτικών μέτρων εναντίον του. Ήταν το βασικό πολιτικό επιχείρημα των αστικών πολιτικών δυνάμεων, της Δεξιάς και του Κέντρου, εναντίον της κομμουνιστικής αριστεράς.
    Ο χρόνος πέρασε, ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» εξέλιπε, οι κατά τόπους νοσταλγοί του έχουν πιά ασήμαντη εκλογική επιρροή. Τα κομμουνιστικά κόμματα έχουν πάψει προ πολλού να θεωρούνται πραγματική απειλή για τις περιουσίες του κόσμου.
      Αίφνης, η απειλή εναντίον της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας επανεμφανίζεται σήμερα, εν έτει 2013! Αυτήν την φορά, όμως, δεν είναι οι κομμουνιστές που την εκφράζουν, αλλά μία κυβέρνηση της….Δεξιάς (και των υπολειμμάτων του ΠΑΣΟΚ), με μεγαλοαστό πρωθυπουργό, και μεγαλοαστούς, μεσοαστούς και μικροαστούς υπουργούς (και πάντως όχι ακτήμονες και κομμουνιστές).
    Και η απειλή αυτή είναι πολύ πιο άμεση, υπαρκτή και σοβαρή απ’ αυτήν των ηττημένων και πολιτικά εξουδετερωμένων ιδεολόγων κομμουνιστών του ’50 και του ’60. Εδώ η απειλή προέρχεται από μία «αστική» κυβέρνηση, που έχει στα χέρια της την νομική ισχύ να την υλοποιήσει.
    Εκπλήσσει και βάζει σε σκέψεις η επιμονή  της τρόικας, που επέτυχε, με την επαχθή και απεχθή φορολογία,  ό,τι δεν επέτυχε ο κομμουνισμός στα ενενήντα χρόνια που παλεύει να ανατρέψει το αστικό καθεστώς στην Ελλάδα. Πιθανόν πίσω της να ακολουθούν σχεδιασμοί μεγάλων γραφείων real-estate ή ασφαλιστικών οργανισμών της βόρειας Ευρώπης, που επιδιώκουν να μεταβάλουν την Ελλάδα σε χώρο διακοπών ευρωπαίων συνταξιούχων.
    Αλλά πολύ περισσότερο εκπλήσσει η συμμόρφωση της κυβέρνησης στο τροϊκανό σχέδιο διάλυσης της ακίνητης περιουσίας, που αποτελεί το καταφύγιο όχι μόνον της εξουθενωμένης αστικής τάξης αλλά ολόκληρου του ελληνικού λαού. Οι τρομακτικοί φόροι, η κατάρρευση της αξίας των ακινήτων και των ενοικίων  έρχονται τώρα να συμπληρωθούν με μαζικές κατασχέσεις ακινήτων μικρής ή μεγάλης αξίας, σε ακριβές ή φθηνές περιοχές.
    Και ο μεν κύριος Στουρνάρας ίσως να αισθάνεται έτσι ότι αναβαπτίζεται στους μαρξιστικούς προσανατολισμούς της νιότης του. Ο δε κύριοςΧατζηδάκης ότι υπηρετεί το αστικό καθεστώς διαπραγματευόμενος με την τρόικα, όπως διατείνεται, «σε ποιές κατηγορίες θα ισχύσει το μέτρο», αντί να πετάξει αμέσως έξω από το γραφείο του αυτούς που τολμάνε να απαιτήσουν αυτό που δεν έκανε ούτε η τουρκοκρατία: να καταστήσουν τους Έλληνες ανέστιους και πλάνητες, λαθρομετανάστες στην ίδια τους την πατρίδα.
    Η κυβέρνηση έπρεπε να έχει συνειδητοποιήσει ότι ο νόμος για τους πλειστηριασμούς δεν θα περάσει από την Βουλή και να τον έχει εξαιρέσει από κάθε συζήτηση. Αν όμως βρεθεί, με όποιον τρόπο βρεθεί (με κομματικές «πειθαρχίες», απειλές διαγραφών, πολιτικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις υπουργοποίησης, απειλή προκήρυξης εκλογών κλπ.), μία επονείδιστη πλειοψηφία που θα περάσει τέτοιον νόμο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, τότε το πολιτικό σύστημα θα βρεθεί μπροστά στην μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη στην Ελλάδα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.    

ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ- Οι εταίροι και σύμμαχοι που έγιναν δυνάστες.

''Από την ένταξη της χώρας στον μηχανισμό, δεν είδαμε ούτε μισή πράξη αλληλεγγύης από τους Ευρωπαίους εταίρους, αντίθετα αυτοί ήταν η αιτία για να επιβληθούν τα σκληρότατα μέτρα και να οδηγηθεί ο λαός στη φτώχεια. Η πολιτική τους είναι καταστροφική από την αρχή, και από τη στιγμή που ο τότε πρωθυπουργός δεν έδωσε τη μάχη για να κερδίσει τα αυτονόητα, το παιχνίδι χάθηκε και για όσους επεδίωξαν να κυβερνήσουν στη μνημονιακή Ελλάδα.
Ο σοφός λαός έχει ψωμοτύρι τη φράση «εάν αυτοί είναι οι φίλοι μας, πώς θα είναι οι εχθροί μας». Αυτό ακριβώς συμβαίνει από το 2010. Οι εταίροι μας είναι αυτοί που έχουν γονατίσει στα τέσσερα την πατρίδα μας''.

Περικλής Νεάρχου: Αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και λαθρομετανάστευση

Ηλίας Σταμπολιάδης-Εθνική Υποδούλωση

Απόσπασμα
''Από την μία έχουμε ενέργειες μελών της Χ.Α. που την χαρακτηρίζουν φασιστική και εγκληματική οργάνωση. Θα πρέπει βέβαια να πούμε ότι το πλήθος των ψηφοφόρων που αντιπροσωπεύει ως κόμμα στη Βουλή δεν θα μπορούσαν να είναι φασίστες ή και εγκληματίες αλλά είναι απελπισμένοι αδύναμοι πολίτες. Επιπλέον η στρατιωτική οργάνωση του κόμματος εύκολα παραπέμπει στη χούντα, τον μπαμπούλα που ο φόβος του εξέθρεψε το θηρίο της μεταπολίτευσης.
Από τη άλλη μεριά έχουμε τη δολοφονία ανυποψίαστων οπαδών της Χ.Α. που, από ότι ψιθύρισαν οι αρχές, την ευθύνη ανέλαβε πρωτοεμφανιζόμενη εξωκοινοβουλευτική, αριστερή τάχα, οργάνωση δημιουργώντας εμφυλιοπολεμική αντιπαράθεση ιδεολογικών αντιπάλων. Στο κλίμα αυτό της πόλωσης και της κινδυνολογίας διατάραξης της ειρήνης οι δωσίλογοι εκτελεστές των εντολών των δυνάμεων κατοχής προβάλουν ως το συνταγματικό τόξο που θα παρέχει ασφάλεια στους υποταγμένους πολίτες του. Αυτό δημιουργεί και την πρόφαση για την έγκριση αντιλαϊκών νόμων και την αποτροπή της αναμενόμενης λαϊκής εξέγερσης που εκ προοιμίου θέλουν να την προκαταβάλλουν ως τάχα τρομοκρατική ενέργεια.
Αυτά είναι τα πολιτικά, οικονομικά αλλά και ψυχολογικά εμπόδια που το σύστημα προβάλει δημιουργώντας σύγχυση, απελπισία και σε πολλούς ηττοπάθεια έναντι  της μεθοδικά επιβαλλόμενης κατοχής. Εδώ που καταντήσαμε μόνο ο Θεός μας σώζει από την ιστορικά πρωτόγνωρη κακοδαιμονία και ας μην ελπίζουμε σε  άρχοντες αλαζόνες. Την ώρα που θα έχει δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες θα αποκαλύψει ανθρώπους που σίγουρα έχει κρυμμένους για το σκοπό αυτό, προς μεγίστη έκπληξη και αμηχανία του ιερατείου, και τότε άδικα θα ξαγρυπνούν οι φύλακες. Όλοι οι Έλληνες πατριώτες  πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα και να ανταποκριθούμε με προθυμία και αυτοθυσία όταν ακουστεί το κάλεσμα της πατρίδας μας''.

Δρ. Γεώργιος Κ. Φίλης

Τριμερής με Αίγυπτο και Κύπρο, με τα αγκάθια της ΑΟΖ να παραμένουν (Εφ.Εθνος)

Ινφογνώμων Πολιτικά: Οι γερμανοτουρκικές έρευνες στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και τα δυο διαβήματα της Λευκωσίας στον ΟΗΕ

Ινφογνώμων Πολιτικά: Τί επιδιώκει η Γαλλία στην Ανατολική Μεσόγειο;

Απόσπασμα
''Έκτοτε, η καταβύθιση της Γαλλίας στην κρίση και η ανάδυση της γερμανικής ηγεμονίας στην ευρωζώνη, καθιστούν επιτακτική για το Παρίσι την υπενθύμιση, έστω και με τυχοδιωκτισμούς, της θέσης του ως πυρηνικής στρατιωτικής δύναμης και μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Σε ένα πιο ταπεινό επίπεδο, το γεγονός ότι ο Hollande συνοδευόταν από τους επικεφαλής των εταιρειών Ariane Espace, Bouygues Telecom, Orange και SNCF καταδεικνύει τα οφέλη στα οποία εναγωνίως αποβλέπει η γαλλική πλευρά (οι στενές σχέσεις του πολιτικού προσωπικού της Γαλλίας με το μεσανατολικό μαύρο χρήμα είναι μια άλλη, αφανής υπόθεση...).

Σε ιστορική κλίμακα, πάντως, αξίζει να υπομνησθεί, ότι κατά παράδοση οι Γάλλοι Σοσιαλιστές εμφανίζονται περισσότερο ατλαντιστές, φιλο-ισραηλινοί και υπέρμαχοι της γαλλικής αποικιακής κληρονομιάς από τους γκωλικούς αντιπάλους τους.Άλλωστε, ήταν η τελευταία σοσιαλιστική κυβέρνηση, πριν από τον de Gaulle, αυτή του Guy Mollet, αυτή που παρέσυρε και τη Βρετανία στην περιπέτεια του Σουέζ το 1956 – όταν οι δύο παραπαίουσες αποικιακές αυτοκρατορίες επιτέθηκαν από κοινού με το Ισραήλ στην Αίγυπτο, με σκοπό την ανατροπή του Nasser, για να αποτραβηχτούν ταπεινωτικά μετά την οργισμένη παρέμβαση των ΗΠΑ του Dwight Eisenhower και της ΕΣΣΔ..''

Ινφογνώμων Πολιτικά : Συμφωνία Τουρκίας-Ελλάδας για ηλεκ. ρεύμα στην Κύπρο

''Σύμφωνα με τον τουρκοκυπριακό τύπο, το τουρκικό ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο θα φτάσει με έναν ειδικό αγωγό από την Ανατολία στην Βόρεια Κύπρο, ενδέχεται στο μέλλον να πωληθεί στις ελεύθερες περιοχές. 
Το τουρκικό έγγραφο υπογραμμίζει και ένα άλλο σημείο: Σύμφωνα με την τουρκική πλευρά, τα νέα σχέδια της Τουρκίας ενδέχεται να συμβάλλουν στην απόσυρση της ιδέας περί δημιουργίας μιας ηνωμένης Κύπρου» από το προσκήνιο των συζητήσεων''. 

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)