Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

Δημήτρης Πατέλης 5/11/2026

 Δημήτρης Πατέλης

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026 στις 12:52 μ.μ.

46 λεπτά πριν

46 λ.

 

· 

Ανακοινώσεις του Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αγιατολλάχ Σεγιέντ Μοτζταμπά Χοσεϊνί Χαμενεΐ. [Από https://iskra.gr/anakoinoseis-tou-anotatou-igeti-tis.../ iskra -05/11/2026] 
Σε δήλωσή του για την Εθνική μέρα Μάχης ενάντια στην Παγκόσμια Αλαζονεία, ο Ανώτατος Ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:

Η ισχύς και η ηγεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών —οι οποίες βρίσκονται πλέον σε φάση παρακμής— έχουν εισέλθει σήμερα σε ένα στάδιο μη αναστρέψιμης κατάρρευσης, ως αποτέλεσμα του σκανδάλου που οι ίδιες προκάλεσαν στον εαυτό τους. Αυτή η παρακμή αφορά τόσο τη «σκληρή ισχύ» τους (συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής δύναμης) όσο και τη «μαλακή ισχύ» τους και τη διεθνή τους επιρροή. Ο ρυθμός της κατάρρευσής τους έχει, μάλιστα, επιταχυνθεί.

Όποιος τρέφει ακόμη και την παραμικρή ελπίδα για αλλαγή στη συμπεριφορά του ηγεμονικού συστήματος —ή για αλλαγές στο εσωτερικό των πολιτικών του κομμάτων και του πολιτικού κατεστημένου—, ή όποιος πιστεύει ότι οι παραχωρήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να τις αποτρέψουν από την εχθρική τους στάση απέναντι στον ιρανικό λαό, πλανάται πλάνην οικτράν.

…

Ο στόχος του «Μεγάλου Σατανά» είναι η άνευ όρων παράδοση του ιρανικού λαού. Οποιαδήποτε τάση —έστω και η ελάχιστη— προς υποταγή στον ηγεμονικό εχθρό, θα σπαταλούσε τον τεράστιο θησαυρό που αποκτήθηκε με το αίμα των μαρτύρων και τις θυσίες ολόκληρου του έθνους. Επιπλέον, θα έδινε θάρρος στον αλαζονικό εχθρό να προβάλει περαιτέρω απαιτήσεις και να προχωρήσει σε νέες παραβιάσεις, πολέμους και επιθετικές ενέργειες.

Ο μόνος δρόμος για την επίτευξη απόλυτης αποτροπής είναι η συνέχιση της στρατηγικής για την ενίσχυση του Ιράν μέσω μιας ολοκληρωμένης προόδου. Η κοινωνική συνοχή, η ενότητα και η αλληλεγγύη αποτελούν τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την επιτυχία σε αυτή την πορεία και πρέπει να καθοδηγούν κάθε λόγο και πράξη —τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο— του λαού και των αξιωματούχων.

Στο πλαίσιο αυτό, όπως ακριβώς είναι απαραίτητη η στήριξη του λαού προς τους αξιωματούχους, είναι εξίσου σημαντικό οι αξιωματούχοι να εντείνουν διαρκώς τις προσπάθειές τους για να υπηρετούν τον λαό, να εργάζονται με ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια, να διασφαλίζουν τα μέσα διαβίωσης και την ευημερία των πολιτών, να προάγουν την υλική και πνευματική ανάπτυξη, και να προστατεύουν την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία του έθνους.

…

Ταυτόχρονα, σε άλλη δήλωσή του, ο Ανώτατος Ηγέτης ανέφερε:

• Η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ ανέδειξε την αναξιοπιστία των μεγάλων δυνάμεων και την αδυναμία τους να υπερασπιστούν τα καθεστώτα που βρίσκονται υπό την προστασία τους.

• Ο έλεγχος του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ και η καταστροφή αμερικανικών βάσεων στην περιοχή συνιστούν μια προπαρασκευαστική τζιχάντ κατά του ιμπεριαλισμού σε περιφερειακή κλίμακα.

• Η απάντηση του Ιράν θα λάβει πολύ ευρύτερες διαστάσεις, εάν επαναληφθούν περαιτέρω παραβιάσεις.

• Η ενίσχυση της κυριαρχίας και της ενότητας των μετώπων —από την Παλαιστίνη και τον Λίβανο μέχρι το Ιράκ και την Υεμένη— αποτελεί προάγγελο της ύψωσης του λαβάρου της αλήθειας και των προετοιμασιών για μια νέα παγκόσμια τάξη.

• Όσο ισχυρό κι αν είναι το Μέτωπο του Ψεύδους, δεν θα μπορέσει να αντέξει απέναντι στο Μέτωπο της Αλήθειας. Η υποχώρηση και η ήττα θα είναι η αναπόφευκτη μοίρα του.

• Μέσω της πίστης του και της μακρόχρονης εμπειρίας του, ο ιρανικός λαός θα συνεχίσει την πορεία που έχει εκθέσει τις δυνάμεις της παγκόσμιας αλαζονείας.

• Η Αμερική και οι δυνάμεις της ηγεμονίας έχουν υποστεί μια μη αναστρέψιμη παρακμή, τόσο σε στρατιωτικό επίπεδο όσο και όσον αφορά την επιρροή τους στην παγκόσμια πολιτική, γεγονός που επιταχύνει την κατάρρευσή τους.

Λιγότερα

Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)

Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)