Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

Άντριου Κάνια ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ - Μια σύγχρονη εισαγωγή Μετάφραση: Γιάννης Βογιατζής - Επιμέλεια: Στασινός Σταυριανέας

 


Εκδόσεις Εκκρεμές

 
Ακολουθήστε

13 ώρ. 
Άντριου Κάνια
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ - Μια σύγχρονη εισαγωγή
Μετάφραση: Γιάννης Βογιατζής - Επιμέλεια: Στασινός Σταυριανέας
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Παραδείγματα και διάγραμμα
Πρόλογος του συγγραφέα για την ελληνική έκδοση
Πρόλογος
Ευχαριστίες
1 Το τραγούδι και το μέσο της μουσικής
1.1 Είναι λογοτεχνία τα τραγούδια;
1.2 Η φιλοσοφία της μουσικής
1.3 Είναι τα τραγούδια μουσική;
1.4 Ανασκόπηση και προεκτάσεις
Ερωτήσεις .
Επιλεγμένες πηγές
2 Συναισθήματα στη μουσική
2.1 Εξπρεσιονισμός
2.2 Θεωρία της διέγερσης
2.3 Εξαλειπτισμός
2.4 Θεωρίες της ομοιότητας
2.5 Θεωρίες της φαντασίας
2.6 Σύγκριση της θεωρίας της ομοιότητας και της θεωρίας της φαντασίας
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
3 Συναισθήματα στο ακροατήριο
3.1 Αδιαμφισβήτητες συναισθηματικές αντιδράσεις στη μουσική
3.2 Συναισθηματικές αντιδράσεις στην εκφραστικότητα της μουσικής
3.3 Ο σύνθετος εξπρεσιονισμός της Ρόμπινσον
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
4 Η κατανόηση της μουσικής
4.1 Τονικό ύψος
4.2 Ρυθμός
4.3 Αρμονία .
4.4 Η μουσική ως γλώσσα
4.5 Μορφή
4.6 Ανάλυση
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
5 Η αξία της μουσικής
5.1 Γενικά ζητήματα περί μουσική αξίας
5.2 Η αξία των μουσικών συναισθημάτων
5.3 Η αξία των μορφικών και των βασικών-μουσικών χαρακτηριστικών
5.4 Ανασκόπηση και προεκτάσεις
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
6 Εκτέλεση
6.1 Τι είναι η μουσική εκτέλεση;
6.2 Μουσική δημιουργία χωρίς εκτέλεση
6.3 Εκτελέσεις μουσικών έργων .
6.4 Προεκτάσεις
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
7 Αυθεντικότητα
7.1 Έργα, παρτιτούρες και εκτελέσεις
7.2 Έννοιες της αυθεντικότητας
7.3 Καθαρός σονικισμός, ηχοχρωματικός σονικισμός και ινστρουμενταλισμός .
7.4 Αυθεντικότητα πιστή στην παρτιτούρα και ερμηνευτική αυθεντικότητα
7.5 Προσωπική αυθεντικότητα στη δημοφιλή μουσική
7.6 Ανασκόπηση και προεκτάσεις
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
8 Αυτοσχεδιασμός
8.1 Τι είναι ο αυτοσχεδιασμός;
8.2 Η οντολογία της τζαζ
8.3 Οι αξίες της τζαζ
8.4 Ανασκόπηση και προεκτάσεις
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
9 Ηχογραφήσεις
9.1 Διαφάνεια και ηχογραφήσεις της τζαζ
9.2 Τεχνολογία ηχογράφησης και κλασικές ηχογραφήσεις
9.3 Κατασκευασμένα κομμάτια και ροκ ηχογραφήσεις
9.4 Διασκευές
9.5 Η συγκριτική αξία της ζωντανής και της ηχογραφημένης μουσικής
9.6 Ανασκόπηση και προεκτάσεις
Ερωτήσεις
Επιπλέον πηγές
10 Μουσική και ηθικότητα
10.1 Είναι οι ηθικές ατέλειες καλλιτεχνικές ατέλειες;
10.2 Μπορεί να είναι ανήθικο το να τραγουδάμε;
10.3 Καταπιέζει η οργανική κλασική μουσική τις γυναίκες;
10.4 Μπορούν οι λευκοί να τραγουδούν τα μπλουζ;
10.5 Συμπεράσματα: Μουσική και ηθικότητα
Ερωτήσεις
Επιλεγμένες πηγές
11 Ο ορισμός της μουσικής
11.1 Ορισμοί
11.2 Η τέχνη του ήχου; Μουσική, σιωπή και κώφωση
11.3 Η τέχνη του ήχου; Μουσική, γλώσσα και ηχητική τέχνη
11.4 Η τέχνη του ήχου; Μουσική και τέχνη
11.5 Πέρα από τις επαρκείς και αναγκαίες συνθήκες
11.6 Συμπέρασμα
Ερωτήσεις .
Επιλεγμένες πηγές
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Λιγότερα

Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)

Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)