Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τρίτη 14 Μαρτίου 2023

ΗΠΑ: Τριγμοί και πάλι στο διεθνές τραπεζικό σύστημα

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2023

«Ξαφνικός θάνατος» στην οικονομία; Ο Δ.Καζάκης προειδοποιεί για τη νέα θ...

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΕΩΑ ΘΑΛΑΣΣΑ

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Να τιμήσουμε τους 57 νεκρούς μας. Και να βοηθήσουμε τα νέα παιδιά να οικοδομήσουν τη νέα Ελλάδα που τους αξίζει.

 Τα νέα παιδιά που διαδηλώνουν σε ολόκληρη τη χώρα είναι αποφασισμένα να απορρίψουν την Ελλάδα της διαφθοράς, της εξάρτησης, της εκμετάλλευσης, της αναξιοκρατίας, της ολιγαρχίας, της ιδιωτικομανίας, του κρατισμού. Ξέρουν ότι όλα μπορούν να είναι αλλιώς.

Αυτόν τον συνδυασμό θρήνου και ελπίδας δεν επιτρέπεται να τον επισκιάσει, να τον συγκαλύψει, κανένα δευτερεύον θέμα.
Μπορεί να είναι στιγμιότυπο οθόνης 2 άτομα και κείμενο που λέει "Γιάνης Βαρουφάκης @varoufak... o νους μας πρέπει να είναι στους 57 νεκρούς των Τεμπών @ta_nea #Τεμπη mera25.gr mera2 Ð. Βαρουφάκης στα NEA: o νους μας πρέπει να είναι στους 57 νεκρούς τω..." από το Twitter

Yanis Varoufakis - Γιάνης Βαρουφάκης 

4 ώρ. 
Ο νους μας πρέπει να είναι στους 57 νεκρούς των Τεμπών TA NEA
----------------------------------------------------------------------
Ο νους μας, τόσο ο προσωπικός όσο και ο συλλογικός, πρέπει να είναι στους 57 νεκρούς των Τεμπών. Πρόκειται όχι μόνο για ασύλληπτη τραγωδία αλλά και για μοναδική ευκαιρία.
Τα νέα παιδιά που διαδηλώνουν σε ολόκληρη τη χώρα είναι αποφασισμένα να απορρίψουν την Ελλάδα της διαφθοράς, της εξάρτησης, της εκμετάλλευσης, της αναξιοκρατίας, της ολιγαρχίας, της ιδιωτικομανίας, του κρατισμού. Ξέρουν ότι όλα μπορούν να είναι αλλιώς.
Αυτόν τον συνδυασμό θρήνου και ελπίδας δεν επιτρέπεται να τον επισκιάσει, να τον συγκαλύψει, κανένα δευτερεύον θέμα.
Στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, δεν θα επιτρέψω ο τραυματισμός μου να χρησιμοποιηθεί ώστε να μετατοπιστεί ο προβολέας της δημοσιότητας από τους 57 νεκρούς μας και από την ελπίδα που μας χαρίζει το νεανικό κίνημα των ημερών για ένα καλύτερο αύριο.
Αντίθετα με τους 57, αναρρώνω. Σήμερα, θα καταθέσω στον ανακριτή. Κατόπιν θα περιμένω να μιλήσει η Δικαιοσύνη, οπότε και θα τοποθετηθώ. Αντίθετα με τον κ. Θεοδωρικάκο, και παρόλο που (αντίθετα με τον κ. Υπουργό) είδα ποιος με τραυμάτισε, δεν θα υποκαταστήσω τον ανακριτή, τον εισαγγελέα, τους δικαστές και τους ενόρκους.
Κλείνω επιστρέφοντας στην ιστορική μας ευθύνη αυτής της στιγμής: Να τιμήσουμε τους 57 νεκρούς μας. Και να βοηθήσουμε τα νέα παιδιά εκεί έξω να οικοδομήσουν τη νέα Ελλάδα που τους αξίζει.
Όλες οι αντιδράσεις:
Costas Tsiantis

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

DiEM25 Πανευρωπαϊκού Διεθνικό Κίνημα

 Costas Tsiantis

12 λ. 
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας
Φίλοι
Αντί να είμαστε άκαμπτα κολλημένοι στα δόγματα του παρελθόντος, ας πορευόμαστε με την επιστήμη και την αλήθεια για τον επαναπροσδιορισμό σε κάθε εποχή του επαναστατικού προτάγματος των πολιτικά εμπαιζόμενων και διαρκώς φτωχοποιούμενων κοινωνικών τάξεων.
Μπορεί να είναι εικόνα 9 άτομα, όρθια άτομα και εξωτερικοί χώροι
Ενεργός

Θωμάς Αχταρίδης

13 ώρ. 
Το "αμαρτωλό" βράδυ που χτύπησε ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 στα Εξάρχεια, ήταν μαζί με την Συντονιστική Επιτροπή του DiEM25, του πανευρωπαϊκού διεθνικού μας κινήματος στο οποίο συμμετέχει και το ΜέΡΑ25. Τις προηγούμενες ημέρες είχαν στην Αθήνα τη συνδιάσκεψή τους.
Σήμερα αυτοί οι 10-12 υπέροχοι σύντροφοι και συντρόφισσες περπάτησαν μαζί μας τους δρόμους της Αθήνας. Η Julijana, η Judith, ο Johannes, ο Davide, ο Mehran, η Defne και άλλοι. Πόσο όμορφη στιγμή.
Σήκωσαν τις σημαίες μας, δίπλα στις σημαίες τους. Πιάστηκαν αλυσίδα μαζί μας, φώναξαν τα συνθήματα μας. Μας ακολούθησαν χωρίς να ξέρουν που τους πάμε. Αυτό είναι η εμπιστοσύνη και η συντροφικότητα. Τι ωραίο πράγμα να νιώθεις ότι ανήκεις σε μια μεγάλη συλλογικότητα. Που ξεπερνάει τα σύνορα, που σε αλληλοτροφοδοτεί με γεγονότα και πληροφορίες, που νοιάζεται για εσένα και για αυτά που περνάνε στη χώρα σου.
Ο διεθνισμός δεν χωράει σύνορα. Η αλληλεγγύη δεν περιορίζεται σε εθνικότητες. Τεράστιες στιγμές.
Όλες οι αντιδράσεις:
Costas Tsiantis

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 12 Μαρτίου 2023

Νερό: Μία ακόμη προσπάθεια προς την ιδιωτικοποίηση, με «Ρυθμιστική Αρχή», εν μέσω πένθους? | KONSTANTAKOPOULOS.GR

KONSTANTAKOPOULOS.GR
Νερό: Μία ακόμη προσπάθεια προς την ιδιωτικοποίηση, με «Ρυθμιστική Αρχή», εν μέσω πένθους | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
LatestΕλλαδα Νερό: Μία ακόμη προσπάθεια προς την ιδιωτικοποίηση, με «Ρυθμιστική Αρχή», εν μέσω πένθους March 12, 2023 Facebook Twitter Google+ Pinterest WhatsApp Του Θάνου Καμήλαλη 6 Μαρτίου 2023 ....

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κάτω στα Τέμπη Μια μάνα θρηνεί γοερά Τη στάχτη που λέγαν Αθηνά

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Μάνα περιμένει στον σταθμό - Λουδοβίκος των Ανωγείων | Ανδρέας Κατσιγι...

🔹 Η Μάνα περιμένει στον σταθμό
Ισόβια στιγμή κρατούμενη,
πάνω στις ράγες καρφωμένη χωρίς διαφυγή στο παρελθόν,
ένα παρόν αιώνιο θα μένει,
μια λέξη μονοσύλλαβη κραυγή.
Που κάθε στόμα στον αέρα θα τη στέλνει.
Παράλληλες γραμμές και τραίνο αόρατο
που κουβαλά καλόγνωμες ψυχές στον Άδη .
Η μάνα περιμένει στο σταθμό, μετέωρο το χέρι της αφήνει και το χάδι


“Αλίμονο στον αφτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς, παραδίνεται για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των κλεφτών”».
Κ.Βάρναλης     " Η αληθινή απολογία του Σωκράτη"



Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ. οδυσσεα ιωαννου - τεμπη

οδυσσεα ιωαννου - τεμπη 


ΤΡΑΓΩΔΙΑ 1972- ΡΙΤΣΟΣ , ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Βαγγέλης Κορακάκης - Μάνα που ζω

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιάννης Μπαλτζώης: Πέφτει το Μπάκχμουτ και χάνεται όλο το Ντονμπάς. Τροχ...

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Μαρία Σακελλάρη "Ζεϊμπέκικο" | The Voice of Greece | 7η σεζόν

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)

Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)