Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2019

NOVARTIS - ΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Κίνηση για τον Τερματισμό της Τουρκικής Εισβολής στη Συρία

Ιδρύεται η Κίνηση για τον Τερματισμό της Τουρκικής Εισβολής στη Συρία. Το κείμενο υπογράφουν ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μανώλης Γλέζος.
Μάνος Φραγκιουδάκης 22 Οκτωβρίου 2019 14:03
Με την παρουσία του επικεφαλής της αντιπροσωπείας του κουρδικό PYD (Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης) στην Ελλάδα, Ιμπραήμ Μουσλέμ, παρουσιάστηκε η κίνηση ενάντια στην Τουρκική εισβολή στην Συρία και αλληλεγγύης στους Κούρδους και τον Συριακό Λαό.

"Αυτόν τον καιρό οι εισβολείς στοχεύουν όχι μόνο στην γενοκτονία των Κούρδων αλλά προσπαθούν να εξοντώσουν και Άραβες και γενικότερα όσους αντιστάθηκαν αυτά τα χρόνια. Η Ροζάβα ήταν ένα παράδειγμα για το πως οι λαοί μπορούν να ζουν αρμονικά στη Μέση Ανατολή. Αυτό το πείραμα ενόχλησε τους πάντες. Το καθεστώς της Συρίας, το καθεστώς Ερντογάν, τις μεγάλες δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Πολεμήσαμε σαν Κούρδοι τον ISIS. Μια σειρά ισλαμιστές του ISIS πλέον συνεργάζονται με τον τουρκικό στρατό. Έχουμε συγκεκριμένα ονόματα και στοιχεία. Από την εισβολή έχουν σκοτωθεί 120 άμαχοι, ανάμεσα τους 33 παιδιά και συνολικά έχουν εκτοπιστεί 300.000 άνθρωποι" είπε ο γιατρός Ιμπραήμ Μουσλέμ, επικεφαλής της αντιπροσωπείας του PYD στην Αθήνα. Ακόμη, ευχαρίστησε τον ελληνικό λαό για την συμπαράσταση του αυτές τις ημέρες στον κουρδικό λαό. "Οι Έλληνες μας έχουν συμπαρασταθεί με τον ίδιο τρόπο που μας συμπαραστέκονται οι Κούρδοι στον υπόλοιπο κόσμο", τόνισε.
Παρόντες στην εκδήλωση και ο πρώην υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, ο Αλέκος Αλαβάνος, η Ειρήνη Πορτάλιου, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης αλλά και η Νάντια Βαλαβάνη που μάλιστα παρουσίασε και το κείμενο με τις 87 υπογραφές. Μεταξύ των ανθρώπων που υπογράφουν, είναι ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μανώλης Γλέζος και μια σειρά πανεπιστημιακών, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, επιστήμονες, ευρωβουλευτές και δημοσιογράφοι.
"Αυτές τις ημέρες σε ένα τοπίο που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σκηνή της ακραίας βίας των φανατικών ισλαμιστών και μιας αιματηρής εμφύλιας σύγκρουσης με πολλαπλά μέτωπα, με βαρύ ανθρώπινο κόστος και με τη δημιουργία ενός ατελείωτου ρεύματος απελπισμένων προσφύγων, η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε εικόνες κόλασης που δημιουργεί η παράνομη εισβολή της Τουρκίας σε Συριακό έδαφος" αναφέρει αρχικά το κείμενο αλληλεγγύης στον κουρδικό λαό που ζητά να τερματίσει η τουρκική εισβολή στη Συρία.
" Για λόγους στοιχειώδους ανθρωπισμού, για λόγους υπεράσπισης του διεθνούς δικαίου και της ακεραιότητας της Συρίας, για λόγους αλληλεγγύης προς τον βασανισμένο κουρδικό λαό, για λόγους αυτοπροστασίας και διαφύλαξη της ειρήνης στην περιοχή μας, σας καλούμε να συμμετέχετε και να στηρίξετε τις δραστηριότητες της Κίνησης μας για Αλληλεγγύη στους Κούρδους και τον Συριακό λαό, Ειρήνη και Ασφάλεια στην Α. Μεσόγειο" υπογραμμίζεται στο κείμενο.
Όπως ανακοίνωσε ο Κωστής Παπαδιγενόπουλος, Πρόεδρος του Ελληνικού Καραβανιού Αλληλεγγύης, η πρώτη δράση της κίνησης πολιτών που ξεκινάει από σήμερα, είναι η συγκέντρωση χρημάτων για να ενισχυθούν οι κουρδικές οικογένειες και τα παιδιά που έχασαν στον πόλεμο τις οικογένειες τους.
NEWS247.GR
Ιδρύεται η Κίνηση για τον Τερματισμό της Τουρκικής Εισβολής στη Συρία. Το κείμενο υπογράφουν ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μανώλης Γλέζος.

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2019

Χρῆστος Γιανναρᾶς Αναμονή του μοιραίου


Posted: 21 Oct 2019 05:29 AM PDT
Αρχές του μήνα, στο «Σπίτι της Κύπρου», η Αννα Μαραγκού παρουσίασε το βιβλίο της «Περπατώντας στις όχθες του Πεδιαίου ποταμού» με φωτογραφίες του Γιώργου Πανταζή, Εκδόσεις «Το Ροδακιό».
Επιγραμματική πληροφόρηση: Η Αννα Μαραγκού ήταν, για μερικές δεκαετίες, η ψυχή (αστραφτερή παρουσία ακατάπαυστα δημιουργική) στις δραστηριότητες «πολιτισμού» του Δήμου Λευκωσίας. Ο Γιώργος Πανταζής, αρχιτέκτονας και ταλαντούχος φωτογράφος. Πεδιαίος, ο αφανής πια ποταμός που διασχίζει τη Λευκωσία. Και «Το Ροδακιό» είναι το καύχημα («βασιλικός στ’ αφτί μας») της βιβλιόφιλης Αθήνας.
Θα αδικούσε το βιβλίο και η πιο ευφυής, συντομογραφική απόπειρα αποτίμησης, αξιολόγησής του. Οι «31 ιστορίες για τη Λευκωσία» είναι κομψοτεχνήματα γλωσσικής εκφραστικής, η χάρη τους ανυπότακτη σε χαρακτηρισμούς. Η πόλη, τα χτίσματα, οι άνθρωποι και η συνύπαρξή τους είναι ένα παρελθόν αιώνων, που επιμένει να συνιστά παρόν – ομορφιά που αντιστέκεται, αρχοντιά που επιμένει. Λέμε «πολιτισμό» την αλλοτινή σοφία που αβίαστα κοινωνείται διαρκώς, την απομνημείωσή της σε οικοδομές, ρυμοτομία, αισθητική του χώρου – ό,τι αποτυπώνει πρώτιστα ήθος κι ύστερα ανάγκη.
Τα κείμενα φωτίζουν το κληροδότημα, οι φωτογραφίες υπηρετούν την πρόκληση να αξιωθείς κάποτε την άμεση θέαση του εραστού τεχνήματος. Οσοι ζουν σαν λιμό την έκλειψη της αριστείας («άριστου έργου»), μπορούν να έχουν, για πολύν καιρό, το βιβλίο αυτό στο προσκεφάλι τους.
Η σημερινή επιφυλλίδα γράφεται και για να προφυλάξει τον αναγνώστη. Να του πει: προσοχή! το βιβλίο της Μαραγκού πληγώνει! – όπως πάντοτε η «μέσα Ελλάδα», όπου κι αν ταξιδέψεις. Οταν το τελειώσεις, θα ξέρεις πολύ καλά, χωρίς κανείς να σου το έχει βεβαιώσει, ότι η μοίρα της Λευκωσίας είναι, νομοτελειακά, μοίρα και κάθε «ελληνίδος πόλεως» σήμερα. Μετά την ανεμπόδιστη αρπαγή της μισής Κύπρου από τους Τούρκους, ο Διονύσης Σαββόπουλος είχε σοφά και επιγραμματικά αποφανθεί: «Το άδειο μας το πρόσωπο η Κύπρος το πληρώνει». Οσοι διαχειρίζονται την ιστορική συνέχεια των Ελλήνων, εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται το κενό ταυτότητας, το άδειο πρόσωπο.
Ελληνίδες πόλεις, με ιστορία πολλών αιώνων, που τις κατάπιε οριστικά και αμετάκλητα η τουρκιά, ποιος τις μνημονεύει πια σήμερα; Κερύνεια, Αμμόχωστος, Μόρφου, όπως και Σμύρνη, Τραπεζούντα, Σηλυβρία, Σούρμενα, Εφεσσος, Φώκαια, Νικομήδεια, Σινασός, Μουδανιά, Σαμψούντα, Καισάρεια, Αττάλεια, Αλικαρνασσός, Λαοδίκεια, Πέργη – πλήθος τα ονόματα. Η λογική των ιστορικών δεδομένων, ψυχρά και ανελέητα, βεβαιώνει τις επερχόμενες προσθήκες στον κατάλογο: Πόλεις της «γαλάζιας πατρίδας» που τη δηλώνει ιταμότατα «δική του» ο Ερντογάν, δηλαδή οι πόλεις της νησιωτικής Ελλάδας, γιατί όχι και της Δυτικής Θράκης, ίσως και της Μακεδονίας, γενέτειρας του Κεμάλ, αλλά και το στρατηγικό «κλειδί» του Βόλου, με αυτονόητο αντιστήριγμα την Κρήτη.
Αυτό που είναι σήμερα η Λευκωσία και το αποτυπώνει με ειδυλλιακό σπαραγμό η Αννα Μαραγκού στο βιβλίο της, θα είναι σε λίγα χρόνια, νομοτελειακά, η Κομοτηνή, η Ξάνθη, γιατί όχι η Λάρισα, τα Γιάννενα, τα Χανιά.
Είναι ορθολογικά προβλεπτή η επερχόμενη κατάποση. Οχι επειδή οι Τούρκοι είναι ογδόντα εκατομμύρια και οι Ελληνώνυμοι οκτώ. Οχι επειδή είναι εκσυγχρονισμένα πάνοπλοι και εμείς με τα χρήματα του εξοπλισμού τρέφουμε ένα πελατειακό κράτος. Αλλά μόνο επειδή οι Τούρκοι είναι περήφανοι να είναι Τούρκοι, ενώ οι Ελληνες θέλουν, με οποιοδήποτε τίμημα, να γίνουν κάτι άλλο από αυτό που είναι: Να γίνουν, επιτέλους, Ευρωπαίοι! Εστω «επιτροπευόμενοι» από αδίστακτης τοκογλυφίας «εταίρους» με υποθηκευμένα τα «χρυσαφικά» της χώρας, σαδιστικά, στο διηνεκές. Παραμένουμε συνεπαρμένοι οι Ελληνώνυμοι από τον άξεστο καραμανλισμό της συλλογικής συμπλεγματικής μας μειονεξίας: Να γίνουμε Ευρωπαίοι, οπωσδήποτε, ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται.
Ολα τα «κόμματα εξουσίας» είναι στη σημερινή Ελλάδα «προοδευτικά», που θα πει: μάχονται για την «πρόοδο», δηλαδή για τον αφελληνισμό. Αφελληνισμό της γλώσσας, της ιστορικής συνείδησης, της Τέχνης, της λαϊκής παράδοσης. Είναι κοινό πολιτικό πρόγραμμα ο αφελληνισμός, γι’ αυτό και δεν διαφέρει σε προσανατολισμό και στόχους η πολιτική Γαβρόγλου από την πολιτική Κεραμέως. Είναι προϋπόθεση του εξευρωπαϊσμού ο αφελληνισμός, δηλαδή προϋπόθεση της «προόδου», επομένως έχουν τη «λογική» τους οι επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη: Απέναντι σε έναν αδίστακτο τολμητία Ερντογάν, που εισβάλλει αυθαίρετα στη Συρία, απειλεί να κατακλύσει με πρόσφυγες την Ευρώπη, διακηρύσσει προκλητικά τουρκικό το Αιγαίο, απέναντι σε μια τέτοια λαίλαπα, στήνει υπουργό Εξωτερικών έναν ευπρεπή, αλλά παντελώς ανεπαρκή, δίχως την πείρα διεθνών σχέσεων και διπλωματίας πολιτικό. Με αναπληρωτή, μια σκανδαλώδους ανεπάρκειας, παρουσία.
Αυτή η προσωποποιημένη αναφορά στη σημερινή φαρσοκωμωδία του υπουργείου Εξωτερικών δεν συνιστά, προφανώς, αντικυβερνητική, κομματική κριτική, είναι μόνο οιμωγή έσχατου πια απελπισμού – ας το καταλάβουν όσοι βλέπουν την πραγματικότητα μόνο με τα ματογυάλια της πόλωσης Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού, ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ. Κατρακυλάμε κυριολεκτικά στην άβυσσο και το μόνο που μας ενδιαφέρει, μέσα στον ίλιγγο της πτώσης και πριν τον διαμελισμό του πτώματος στα βράχια, είναι το αφιόνι μιας χωρίς αντίκρισμα εξουσίας.
Βέβαια, το λεκανοπέδιο της Αττικής δεν θα θελήσουν ποτέ να το κατακτήσουν οι πανευφυείς Τούρκοι. Θα το αφήσουν, ίσως και με ολίγη Πελοπόννησο, να σαπίζει από μόνο του ως την έσχατη αποσύνθεση, με υπουργεία, λιμουζίνες, θλιβερούς ηλίθιους αξιωματούχους – να απολαμβάνουν οι Τούρκοι τη σύγκριση με το δικό τους «μεγαλείο».
Έντυπη

Πέθανε ο συνθέτης Νίκος Ιγνατιάδης


Πληροφορίες για αυτόν τον ιστότοπο
YOUTUBE.COM
Red Carnation, κόκκινο γαρύφαλλο and golden Mediterranean moments on Croatian Adriatic Sea/Umag, fishers, Magical Istria. Red Carnation is a symbol of worker...

OGDOO.GR
Είχε γράψει μεταξύ άλλων τη μουσική του «Είσαι Θεός, ήλιος καλοκαιρινός» του Πάριου. Ο πιανίστας, μαέστρος και συνθέτης Νίκος Ιγνατιάδης έφυγε απ’ τη...

Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2019

Νεράϊδες - Δημήτρης Ζερβουδάκης


Στίχοι: Δημήτρης Ζερβουδάκης & Γιάννης Μήτσης
Μουσική: Δημήτρης Ζερβουδάκης
1. Δημήτρης Ζερβουδάκης

Τριγύρω μου χορεύουνε ολόλευκες νιφάδες
τον ύπνο μου επισκέπτονται παράξενες κυράδες
Νεράιδες του λευκού χιονιού, παλιές μου αγαπημένες
μα όταν στα μάτια τις κοιτώ φαντάζουν Θεέ μου ξένες

Αναρωτιέται το μυαλό και την καρδιά ρωτάει
πώς γίνεται και η ζωή το όνειρο απατά ει
Χιόνιζε κάποτε παλιά, πάντα στα παραμύθια
μα γλίστρησε απ’ τα χέρια μας και χάθηκε η αλήθεια

Χίλια φιλιά και μιαν αρχή
μες στην υγρή ματιά σου
μες στη σιωπή, γλυκιά πνοή
τα τόσα μυστικά σου

Τριγύρω μου χορεύουνε τα βήματα του κόσμου
κι απ’ των ματιών σου τις πηγές ήρθα να κλέψω φως μου
Νεράιδες, κλέψτε μας κι εμάς, κλέψτε μας τα καμένα
σηκώστε μας σ’ ένα χορό με τα φτερά ανοιγμένα

Αναρωτιέμαι πια κι εγώ κι εσένανε ρωτάω
νύχτες πώς ξελογιάζομαι, στ’ όνειρο σεργιανάω
Νόμιζα πως στο πουθενά φωλιάζει η αλήθεια
μα χιόνισε, κι αρχίσαμε ξανά τα παραμύθια

Ηέλτιος (4,5)

Ηέλτιος-5 (απόσπασμα)

Τη φθορά και το θάνατο στεγάζω
επί γης μετεώρου
και στο δρεπάνι πούρχεται καταπάνω μου
την αντίστασή μου προβάλλω Λακεδαίμονα
και φτερά στο στενό τούτο πέρασμα επινοώ 
ώστε να μπορέσω ψηλά να πετάξω
για νάχω να πέσω από ψηλά
φτηνά στο βρόντο να μην πάω.

Ηέλτιος-4(απόσπασμα)

Την πέτρα μου χτίζω
και τη φωτιά  στο υπόγειο συντηρώ
μακριά απ΄του καιρού τις τροπές,
με κάρβουνα βελανιδιάς που ροδίζουν στο φωτογόνι
αφήνοντας ανταύγειες να παίζουν στο πρόσωπό σου
όπως η ροδόχρωμη αυγή σαν συναντάει μεσοπέλαγα
λευκό υψωμένο ιστίο που το ριγώνει ο αγέρας με πινελιές

από άλικο φως.

Αναρτήθηκε από ΦΩΝΗ ΕΛΛΑΔΟΣ στις 6:45 μ.μ.

Piers Corbyn: "Man-made climate change does not exist".

Ηέλτιος - 2 (απόσπασμα)


Αλλόκοτο μοιάζει
να περιμένεις από θνητό τ' αθάνατα να μάθεις:
μες στο ποτάμι ριγμένος ο μελλοθάνατος Εσύ  να ξοδεύεσαι
τ' άτρεπτα να συλλάβεις και τ' αναλλοίωτα
και το άχρονο και το έγχρονο να συνεξετάζεις,
πόδι βάζοντας στο αχώρητο
με τον παντοδύναμο Λόγο.
Αλλόκοτο μοιάζει, εκτός κι αν
απ΄αλλού έρχεσαι και τιμάς την καταγωγή σου
την αλήθεια να επιζητάς και να την ομολογείς,
παρότι γνωρίζεις πώς η σύγκρουσή σου με τη φθορά
άσχημο τέλος μοιραία σου επιφυλάσσει.
17-10-2019

Δημήτρης Παπαδημητρίου Ερωτικός Λόγος Β μέρος / Dimitris Papadimitriou E...

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2019

Μίκης Θεοδωράκης, Ο Γόρδιος δεσμός δεν λύνεται αλλά κόβεται, 18.10.2019


Απ’ όσο γνωρίζω, ένας από τους βασικούς όρους των Μνημονίων είναι και η παράδοση του εθνικού μας πλούτου στους δανειστές μας. Και ερωτώ την Κυβέρνηση εάν ισχύει ακόμα ο όρος αυτός. Γιατί εάν ισχύει, τότε δεν έχουμε το δικαίωμα να παράξουμε πλούτο. Δηλαδή οικονομική ανάπτυξη. Γιατί αυτομάτως η αξία του πλούτου που θα παραχθεί, οφείλει να κατατεθεί στο Ταμείο των δανειστών μας. Με λίγα λόγια, σύμφωνα με το Μνημόνιο, δεν έχουμε το δικαίωμα της οικονομικής ανόρθωσης της χώρας δίχως την έγκριση των δανειστών μας.
Τότε, πώς θα πάμε μπροστά; Μόνο με τις ξένες επενδύσεις;
Αυτοί οι φόβοι μου δυστυχώς επιβεβαιώνονται από το γεγονός ότι και η παρούσα κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες δεν ανακηρύσσει την ελληνική ΑΟΖ και ως εκ τούτου ενώ η Κύπρος κάνει γεωτρήσεις, στη δική μας ΑΟΖ εμείς δεν κάνουμε. Γιατί όπως είπα, ο πλούτος της δικής μας ΑΟΖ δεν μας ανήκει εφ’ όσον δεν έχουμε ξεπληρώσει τα δάνεια. Τα οποία, ενώ κανονικά θα έπρεπε να ελαττωθούν μετά από τα χρόνια της λιτότητας που μας επιβάλανε οι δανειστές μας, αντιθέτως αυξήθηκαν σε βαθμό που η χώρα μας να ανήκει για πολλές δεκαετίες ακόμα στους δανειστές μας. Οι οποίοι από τη μια μεριά κατέβασαν πολλά σκαλιά το επίπεδο της ζωής μας, ενώ από την άλλη μας φόρτωναν με νέα οικονομικά βάρη, ώστε να καρπώνονται όλα τα έσοδα από τον εθνικό μας πλούτο για πολλές δεκαετίες. Ίσως για πάντα!
Εύχομαι αυτή η κυβέρνηση να έχει καταργήσει αυτόν τον επαίσχυντο όρο που μαζί με την παράδοση και της εθνικής μας ανεξαρτησίας αποτελούν τις δύο αιτίες της βαθειάς κρίσης στην οποία μας έχουν οδηγήσει.
Σε αντίθεση με μας, βλέπουμε την Πορτογαλία και την Ιρλανδία να προχωρούν με άλματα, ακριβώς γιατί τα δικά τους Μνημόνια ήσαν αποκλειστικά οικονομικού χαρακτήρα. Γεγονός που αποδεικνύειότι οι Ευρωπαίοι δανειστές μας μάς αντιμετώπισαν σαν λαό β΄ κατηγορίας.
Πέρασαν 100 ημέρες με πλήθος θετικών κατά την άποψή μου ενεργειών, κύριε Μητσοτάκη. Λυπάμαι που θα το πω, όμως δεν είδα ακόμα αυτή η θετική σας πρόθεση να περνά στην καθημερινότητα του λαού μας. Π.χ. την ελάττωση της ανεργίας. Επίσης οι μισθοί εξακολουθούν να παραμένουν στα 400 ευρώ χωρίς να υπάρχει άμεση προοπτική για αύξηση.
Μετά τα μαύρα χρόνια που πέρασαν οι Έλληνες, θα έπρεπε σήμερα να βλέπουν καθαρά ότι η μηχανή παραγωγής πλούτου, η οικονομική ανάπτυξη μπαίνει επί τέλους μπροστά με δεκάδες, εκατοντάδες τρόπους ανόρθωσης της εθνικής οικονομίας και κατ’ επέκταση της κοινωνικής μας ανάπτυξης.
Τι φταίει;

Εάν όπως πολύ το φοβάμαι, ισχύουν ακόμα οι όροι που αφορούν την εθνική μας ανεξαρτησία και τον εθνικό μας πλούτο, τότε πιστεύω ότι η σημερινή κυβέρνηση πολύ σύντομα θα χάσει την ελπίδα που στήριξε επάνω της το 40% των Ελλήνων για την μεγάλη και βαθειά αλλαγή που μονάχα η εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου μπορεί να φέρει.
Ο Γόρδιος δεσμός δεν λύνεται αλλά κόβεται.
Αυτό είναι το σπαθί σας. Και αυτό θέλει το 100% των Ελλήνων.

Αθήνα, 18.10.2019
Μίκης Θεοδωράκης

SPITHATHESSALONIKIS.BLOGSPOT.COM
Απ’ όσο γνωρίζω, ένας από τους βασικούς όρους των Μνημονίων είναι και η παράδοση του εθνικού μας πλούτου στους δανειστές μας. Και ...

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)