Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τρίτη 5 Ιουλίου 2016

Σε φορολογικό «παράδεισο» μετατρέπεται η Βρετανία μετά το Brexit - Τί ανακοίνωσε ο Υπουργός Οικονομικών Τ.Όσμπορν

Σε φορολογικό παράδεισο θα μετατραπεί η Βρετανία μετά το Brexit: ο βρετανός υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Όζμπορν δήλωσε στους Financial Times ότι προτίθεται να κατεβάσει από το 20 στο 15% τον φόρο

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΜΥΝΑΣ (PLAN B or X ) ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΟΠΤΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΕΝΤΌΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ! ΜΑΘΕ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΘΕΣΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΕΟΝ: ΝΑ ΥΠΟΚΥΨΕΙΣ ή ΝΑ ΑΜΥΝΘΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ!

Τζ.Γκάλμπρεϊθ: «Αυτό ήταν το plan Β του 2015 - Προέβλεπε δραχμή, εθνικοποίηση της ΤτΕ και επιστράτευση υπαλλήλων».

Ας σκεφτούμε πώς πριν από το σχέδιο Β το οικονομικό επιτελείο Βαρουφάκη, εργαζόμενο με εντολή πρωθυπουργού,  είχε  προτείνει τα εξής (3) μέτρα που την τήρησή τους αθέτησε κατά τη διαπραγμάτευση ο κ. Τσίπρας: 


Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ Η ΑΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ: [5].Those three counter-measures were: (a) Signalling to the ECB that any move to shut down Greece’s banks would trigger the Greek government’s unilateral restructuring of the Greek government bonds owned by the ECB (a move that the ECB would want to avert at all cost, given its repercussions on the legal standing of its OMT and QE programs), (b) Setting up a parallel euro-denominated digital payments system, and (c) Changing the Law governing the Central Bank of Greece to regain national sovereignty over it.


At some point, between March and end of April, against the recommendations of Yanis Varoufakis, PM Tsipras began to drift toward the view that the above three counter-measures (see 5 above) should not be activated. Thus, the troika, having received word that the Athens government would not react to bank closures in a manner that would hurt the ECB, gave the green light to the ECB to proceed with them – and with the imposition of capital controls.

Θα βρεθούμε ξανά - Παντελής Θαλασσινός

Diem25: One year since the troika imposed capital controls on Greece, the struggle of the Greek people has become the struggle to save Europe

One year since the troika imposed capital controls on Greece, the struggle of the Greek people has become the struggle to save Europe
A year has passed since the troika and the ECB closed the Greek banks and imposed capital controls. During the same time, the same culprits are trying to lay the blame for their blatant violation of a monetary union’s logic on the Athens Spring and the Greek people’s determination to escape from the five-year long debt-bondage.
Lest we forget,
  1. 1. More than a month before the general election of January 2015, in mid December 2014, opinion polls were suggesting a Syriza victory. At that point the ECB triggered began a slow-burning bank run through its Greek representative (the Governor of the Greek Central Bank) who, astoundingly, warned of a “liquidity shortage” about to afflict Greek markets (a word first statement for any central banker in history). It was the first salvo fired against the oncoming Syriza government and a precursor to the capital controls that were always going to be the troika’s weapon against Greece’s anti-troika government.
  2. On 30th January 2015, three days after the new finance minister, Yanis Varoufakis, took office, the President of the Eurogroup, Mr Jeroen Dijjselbloem, told him in no uncertain terms that the Syriza government’s choice was clear: Either sign up to the troika plan, that Syriza had just won a mandate radically to re-negotiate, or the banks would close within a month.
  3. On 4th February 2015, without any tangible rationale, the ECB cut Greek banks off, referring them to the Central Bank of Greece’s ELA. It was the precursor to the bank closures and capital controls (the ‘Cyprus solution”, as it was called) with which the troika would attempt to subdue the Greek Prime Minister, Alexis Tsipras.
  4. By mid-April, a high-ranking official of the ECB, and a few days later the Governor of the Central Bank of Greece, encouraged Yanis Varoufakis to introduce capital controls. Naturally, he refused on the grounds that: (a) capital controls contradict the whole point and logic of a monetary union, and (b) the circumstances demanded an honourable agreement without capital controls or other so-called ‘solutions’.
  5. By December 2014, the small team around Alexis Tsipras who would (after 25th January 2015) form the core of the new government’s negotiating team had agreed (following written proposals by Yanis Varoufakis) to three counter-measures, against the ECB, when/if the ECB moved to shut down Greece’s banks and impose capital controls. Those three counter-measures were: (a) Signalling to the ECB that any move to shut down Greece’s banks would trigger the Greek government’s unilateral restructuring of the Greek government bonds owned by the ECB (a move that the ECB would want to avert at all cost, given its repercussions on the legal standing of its OMT and QE programs), (b) Setting up a parallel euro-denominated digital payments system, and (c) Changing the Law governing the Central Bank of Greece to regain national sovereignty over it.
  6. At some point, between March and end of April, against the recommendations of Yanis Varoufakis, PM Tsipras began to drift toward the view that the above three counter-measures (see 5 above) should not be activated. Thus, the troika, having received word that the Athens government would not react to bank closures in a manner that would hurt the ECB, gave the green light to the ECB to proceed with them – and with the imposition of capital controls.
  7. Despite the hardship, uncertainty and liquidity asphyxiation caused by the bank closures and the capital controls, the Greek people courageously backed the government, with that remarkable 62% OXI vote. They said, in other words, NO to the troika’s blackmail and ordered the government to continue to fight, with all available means, for an honourable agreement.
  8. On the night of the referendum, PM Tsipras decided to throw in the towel. From that moment onwards, the troika and its Greek (local) ‘associates’ began the attempt to blame the troika-inspired and implemented capital controls on Yanis Varoufakis and all those who continued to remain faithful to the principles and spirit of the Athens Spring.
  9. A year later, in the wake of an already failed 3rd Bailout Greek ‘program’, capital controls remain in place for the sole purpose of reminding PM Tsipras that he remains under the troika’s thumb.
Today, a year after the ECB-led coup d’ etat against Greece, the EU is disintegrating. The struggle of the Greek people for an honourable agreement with Brussels has now become the struggle for all European democrats to save Europe from its incompetent, authoritarian and historically challenged administrators.

Νομότυπες τραπεζικές απάτες - του Βασίλη Βιλιάρδου

ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Νομότυπες τραπεζικές απάτες
- του Βασίλη Βιλιάρδου http://www.analyst.gr/2016/07/04/nomotipes-trapezikes-apates/
Μία ανάλογη δυνατότητα με την Credit Suisse, με τους εντιμότατους Ελβετούς τραπεζίτες δηλαδή...


Αρκετοί φοβούνται πως το μαγικό τέχνασμα, με το οποίο αύξησε τα Ίδια Κεφάλαια της η Credit Suisse, οι εντιμότατοι Ελβετοί τραπεζίτες, δεν θα διστάσει να το χρησιμοποιήσει και η Deutsche Bank - η γερμανική εγκληματική συμμορία με τις…
ANALYST.GR

Μου αρέσει!
Σχολιάστε
Σχόλια
Costas Tsiantis
Γράψτε ένα σχόλιο...
Στη μορφή του, ο σημερινός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι παλλαϊκός, ν’ αγκαλιάσει όλα τα στρώματα του λαού, και τον εργάτη και τον αστό και τον αγρότη και τον διανοούμενο. Και μ’ αυτή την έννοια της παλλαϊκότητας, ο αγώνας αυτός χαρακτηρίζεται σαν αγώνας εθνικός. Ο σημερινός, λοιπόν, αγώνας που βγαίνει από τα πράγματα και την ψυχική διάθεση όλου του λαού, είναι αγώνας εθνικοαπελευθερωτικός, και μόνο αν έτσι κατανοηθεί και οργανωθεί μπορεί να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα»..
Δημήτρης Γληνός
Giannis Kakarelis
8 ώρες
«Ο σημερινός αγώνας του λαού μας στο περιεχόμενό του δεν μπορεί να είναι τίποτ’ άλλο παρά
απελευθερωτικός. Πρόκειται να κατακτήσουμε τη λευτεριά μας, να διώξουμ...
Δείτε περισσότερα

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016

Dolphin's Cry, Y.Brouzos, C.Tsiantis

Αλέξανδρου Κασιμάτη:Η κυβέρνηση προφανώς δεν έχει καταλάβει τη σημασία του αφελληνισμού των τραπεζών. Εάν τα funds ελέγξουν τις τράπεζες, μπορούν να ελέγξουν και τις δανεισμένες εταιρείες.


Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε
Σχόλια
Costas Tsiantis 'Ενα χρόνο μετά το προδομένο κι όχι φίλε το ''προδοτικό'' δημοψήφισμα!
Costas Tsiantis

Μαρία Φαραντούρη - Antonito El Camborio 1 - Μ. Θεοδωράκης

Mikis Theodorakis __ Adagio for soprano saxophone and strings

Κυριακή 3 Ιουλίου 2016

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ: Γ. Βαρουφάκης- In memoriam: Michel Rocard & the Modest Proposal for Resolving the Euro Crisis ΠΡΟΤΑΣΗ ver4

Γ. Βαρουφάκης ΠΡΟΤΑΣΗ 4.: Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ-  ΟΜΙΛΙΑ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΕΔΩ . EUROPE AFTER THE CRISIS: Combining the feasible, the desirable and the essential...

In memoriam: Michel Rocard & the Modest Proposal for Resolving the Euro Crisis

Ο Costas Tsiantis κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστηDiem25.official.
when he wrote the Preface to our Modest Proposal for Resolving the Euro Crisis, Michel has been a valued interlocutor and supporter. Only a few weeks ago, we were planning to meet up in Paris in the Fall to discuss his further contribution to DiEM25. He will be missed." Article by Yanis Varoufakis

In memoriam: Michel Rocard & the Modest Proposal for Resolving the Euro Crisis Yanis Varoufakis Jul 3,…
DIEM25.ORG

Μου αρέσει!

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)