Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τρίτη 23 Ιουνίου 2015

Νίκου Σταματάκη : Η επόμενη μέρα θα ανήκει στην Ελλάδα: Εννέα μεγάλες αλήθειες προς την “κάθαρση” του δράματος

Καθώς το ελληνικό δράμα πλησιάζει στην κορύφωσή του παρατηρούμε με ικανοποίηση τον Ελληνα πρωθυπουργό να χρησιμοποιεί με ιδιαίτερη επιδεξιότητα το σπουδαιότερο όπλο του, το «μεγάφωνο παγκόσμιας εμβέλειας», το οποίο πολύ έγκαιρα είχαμε αναλύσει αμέσως μετά την ανάδειξή του στην πρωθυπουργία (http://mignatiou.com/2015/01/ena-megafono-pagkosmias-emvelias-to-spoudeotero-oplo-tou-alexi-tsipra/) στο τέλος Ιανουαρίου.
Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Αγία Πετρούπολη ενώπιον των ηγετών των χωρών BRICS υπήρξε μια σπανιότατη στιγμή στην σύγχρονη ελληνική ιστορία που η ελληνική φωνή αντήχησε γεμάτη ουσία και ζωντάνια μέχρι τα έσχατα της Οικουμένης.  Ταυτόχρονα, η υπογραφή της προκαταρκτικής ελληνορωσικής συμφωνίας για τον νέο αγωγό φυσικού αερίου ήταν ένα άμεσο πρακτικό μέτρο απεγκλωβισμού της χώρας από τα τωρινά αδιέξοδα.  Τέλος, η κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Ιωάννη Καποδίστρια με την απότιση τιμής στον μεγάλο Ελληνα και Ευρωπαίο ηγέτη – πέρα από τους συμβολισμούς της ιστορικής ελληνορωσικής φιλίας – ήταν ένα επίκαιρο σημείο αναφοράς στον πατριωτισμό και την ενότητα (την τόσο αναγκαία στην κρίσιμη αυτή φάση) του ελληνικού έθνους.
Τώρα που η 5μηνη διαπραγματευτική περιπέτεια πλησιάζει στο τέλος της αποκαλύπτεται επιτέλους ολόγυμνη η αλήθεια για τους βασικούς υπαίτιους και τα γεγονότα που οδήγησαν στην μνημονιακή καταστροφή της Ελλάδας, με την πρόσφατη παρουσίαση της εξαίρετης έρευνας-βιβλίου του Μιχάλη Ιγνατίου.  Αλλά ακόμα περισσότερο αποκαλύπτεται η αλήθεια για την πραγματική ουσία των δανείων που δήθεν «έσωσαν» την Ελλάδα. Να λοιπόν ποιες είναι οι σκληρές αλήθειες τις οποίες δεν τολμούσαν μέχρι πρόσφατα να παρουσιάσουν ανοιχτά οι δανειστές και τα φερέφωνά τους:
ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΩΤΗ: Από τον πακτωλό των 300 και πλέον δις ευρώ του ελληνικού χρέους σχετικά ελάχιστα είναι το ποσά που εκταμιεύθηκαν από τα ταμεία των δανειστών και έφθασαν στην ελληνική οικονομία.  Τα δάνεια προς την Ελλάδα ήταν στην ουσία λογιστικές εγγραφές που κύριο σκοπό είχαν τη διάσωση των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ: Κατά συνέπεια των παραπάνω κανένας Ευρωπαίος – και ειδικά γερμανός – φορολογούμενος δεν πλήρωσε σχεδόν τίποτα για να «σωθεί» η Ελλάδα.  Αντίθετα η Γερμανία κυρίως – αλλά και οι άλλες χώρες της Ε.Ε. – αποκόμισαν κέρδος από τους τόκους των ελληνικών χρεών.  Ειδικά η Γερμανία εκτός από τους τόκους βγήκε κερδισμένη με την αναδιαπραγμάτευση του συνόλου του γερμανικού δημόσιου χρέους με αρνητικά (!) επιτόκια… Τέλος η Γερμανία είναι η μεγάλη κερδισμένη τόσο από την εισαγωγή του ευρώ όσο και από τις ακολουθούμενες πολιτικές λιτότητας αφού το άμεσο πρακτικό τους αποτέλεσμα είναι η γιγάντωση των γερμανικών εξαγωγών σε βάρος κυρίως των χωρών της Νότιας Ευρώπης. Αλλά μέχρι πότε η ποδηγέτηση του συνόλου της Ευρώπης για εξυπηρέτηση των πάντοτε αρπακτικών ενστίκτων των Γερμανών θα ονομάζεται «ευρωπαϊκή ενότητα» και ακόμα περισσότερο «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη»;
ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΡΙΤΗ:  Το ελληνικό πρόγραμμα εισήχθη κατά παράβαση του καταστατικού του ΔΝΤ (το οποίο με απαράδεκτους χειρισμούς άλλαξαν εν μια νυκτί) επειδή προέβλεπε μόνο περικοπές δημοσίων δαπανών και μειώσεις μισθών χωρίς ταυτόχρονο «κούρεμα» του χρέους.  Το ΔΝΤ έχει άπειρες φορές παραδεχτεί τα τεράστια λάθη του και ακόμη και πριν λίγες μέρες απαιτούσε από την ΕΚΤ και τους Ευρωπαίους κούρεμα του χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ. Το κούρεμα του χρέους είναι πλέον αναπόφευκτο και το μόνο που συζητείται είναι ο τρόπος.  Είχαμε κατ’επανάληψη προτείνει την διαγραφή του χρέους με πρωτοβουλία της Γερμανίας με συμψηφισμό του με τις οφειλόμενες στην Ελλάδα πολεμικές αποζημιώσεις.  Η πρόταση αυτή είναι ακόμα στο τραπέζι όπως δείχνουν οι δηλώσεις ανωτάτων Γερμανών επισήμων και αναμένονται περαιτέρω εξελίξεις κατά την επικείμενη επίσκεψη του Ελληνα Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλου στην Γερμανία τον Ιούλιο.  Προφανώς συζητούνται πολλές άλλες ιδέες για το ουσιαστικό κούρεμα του χρέους από τον μηδενισμό των επιτοκίων έως την επιμήκυνση της αποπληρωμής, αλλά επίσης και διάφορες εκδοχές της ανταλλαγής μέρος του χρέους με ομόλογα ευρωπαϊκών οικονομικών θεσμών. Οποια και να είναι η τελική απόφαση ένα είναι βέβαιο, ότι θα υπάρξει κούρεμα του χρέους και τούτο από μόνο του θα αποτελεί μια τεράστια ελληνική νίκη. 
ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΜΠΤΗ: Χωρίς γενναία αναπτυξιακή χρηματοδότηση κανένα κούρεμα και καμία περικοπή μισθών και συντάξεων δεν πρόκειται να φέρει την ελληνική άνοιξη.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΚΤΗ: Εάν παρελπίδα οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν και φτάσουμε σε Grexit οι απώλειες των δανειστών θα είναι τεράστιες:  Σε περίπου 200 δις ευρώ υπολογίζονται μόνο οι άμεσες απώλειες Γερμανίας και Γαλλίας, ενώ αν συνυπολογιστούν και τα ποσά που έχουν επενδυθεί σε διαφόρων μορφών ευρωπαϊκά ομόλογα λιγότερο ή περισσότερο συνδεμένα με το ελληνικό χρέος τότε οι απώλειες στο τραπεζικό σύστημα ξεπερνούν το 1 τρις… Αλλά οι οικονομικές αυτές «χασούρες» είναι ένα τίποτα μπροστά στην καταστροφή που θα φέρει μια αποχώρηση της Ελλάδας – κυρίως λόγω της απώλειας εμπιστοσύνης τόσο προς την Ευρωζώνη όσο και τους δυτικούς θεσμούς (κυρίως ΔΝΤ και διεθνές κλεπτοκρατικό – ναι ας πούμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους: ΚΛΕΠΤΟΚΡΑΤΙΚΟ δυτικό τραπεζικό σύστημα).  Για το λόγο αυτό ακριβώς η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στην σύνοδο των BRICS στην Αγία Πετρούπολη είχε τόσο μεγάλη σημασία και απήχησε: έφτασε επιτέλους η ώρα να δούμε αν οι άκαμπτοι δανειστές θα μάθουν να χορεύουν πεντοζάλη….
ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΒΔΟΜΗ: Οποια και αν είναι η τελική κατάληξη του δράματος το μεγαλύτερο πρόβλημα το έχουν οι δανειστές και όχι η Ελλάδα.  Η Ελλάδα –  σύμφωνα με τους εγκυρότερους οικονομολόγους και στις δύο ακτές του Ατλαντικού – διακινδυνεύει ένα ή το πολύ δύο χρόνια μεγάλων δυσκολιών στην πορεία προς ένα νέο νομισματικό καθεστώς.  Αλλά μετά τα 5 χρόνια μνημονιακής καταστροφής ο μέσος έλληνας δεν έχει πλέον να χάσει πολλά.  Και αντιμετωπίζει την πιθανότητα αυτή με την αδιαφορία του «βρεγμένου που δεν φοβάται τη βροχή»…
ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΓΔΟΗ: Το μεγαλύτερο σφάλμα των δανειστών είναι αυτός ακριβώς ο λάθος υπολογισμός τους ότι τόσο η κυβέρνηση όσο και ο ελληνικός λαός θα λυγίσουν υπό το βάρος των απειλών και των απαιτήσεων.  Με λάθος λαό και με λάθος χώρα τα έβαλαν…  Καλό θα ήταν να μελετούσαν λίγη ιστορία πριν κάνουν τις αδέξιες κινήσεις τους…  Οι έλληνες ζουν σε μια από τις όμορφες γωνιές της Γής, σε μια χώρα με ανυπέρβλητη φυσική ομορφιά και τεράστια γεωπολιτική αξία. Και έχουν επενδύσει τα χρήματά τους και την όλη την αγάπη τους στη χώρα αυτή.  Κάθε ελληνική οικογένεια όλων των τάξεων κατέχει ένα κομμάτι της ελληνικής γής, ενώ τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης είναι στην παγκόσμια κορυφή.  Αυτός είναι και ο μεγάλος ελληνικός πλούτος – τον οποίο φυσικά οι έλληνες δεν θα αφήσουν κανένα ξένο να αρπάξει μέσω πλειστηριασμών και λοιπών τραπεζικών παιγνίων… Αυτός ο πλούτος θα έχει την ίδια αξία είτε εντός είτε εκτός του ευρώ.  Όπως σημειώσαμε και άλλοτε, η μισή Σαντορίνη έχει την ίδια «ανταλλακτική» αξία με ολόκληρη την Εσθονία…. Και η βάση της Σούδας, σύμφωνα με τις εσωτερικές αναλύσεις του αμερικανικού στρατού, κατατάσσεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως σε στρατηγική αξία….
ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΝΑΤΗ: Αλλά η μεγαλύτερη περιουσία των Ελλήνων είναι η ταυτότητά μας, ο πολιτισμός μας και ο εθνικός μας χαρακτήρας (ο οποίος φυσικά ενίοτε μετατρέπεται και στο μεγαλύτερό μας μειονέκτημα)… Ο πλούτος μας εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια πηγάζει από το γεγονός ότι ΠΟΤΕ δεν κλειστήκαμε στα όρια της μητροπολιτικής Ελλάδας, η οποία ως «χώρα/κράτος» έχει χρεοκοπήσει πολλές φορές και ως «γεωγραφικό χώρος» θα λέγαμε ότι ήταν «εξ υπαρχής χρεοκοπημένη» καθώς ποτέ δεν είχε αρκετά για να θρέψει τα παιδιά της – και τα λίγα που είχε τα σπαταλούσαν και τα έκλεβαν οι συνήθως διεφθαρμένες ηγεσίες… Η χρεοκοπία του ελλαδικού κράτους σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει και χρεοκοπία του Ελληνισμού, μάλλον το αντίθετο.  Με τις σωστές προϋποθέσεις, και κυρίως με μια φωτισμένη ηγεσία και με ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η χρεοκοπία του ελλαδικού κράτους μπορεί να είναι το πρώτο βήμα στη νέα ελληνική αναγέννηση…  Καίριο ρόλο στην πορεία αυτή θα παίξει η λειτουργική ενσωμάτωση του απόδημου Ελληνισμού στους πολιτικούς και άλλους θεσμούς της νέας Ελλάδας.
Θα κλείσουμε τέλος με μια παρατήρηση ιδιαίτερης αξίας.  Ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Γιάνης Βαρουφάκης μπορεί να διέπραξαν σφάλματα σε μια τόσο δύσκολη διαπραγμάτευση αλλά δεν λύγισαν και ελπίζουμε να μην λυγίσουν έως το τέλος.  Ζούμε αληθινά ιστορικές στιγμές.  Το στίγμα των επερχόμενων εξελίξεων – και τούτο περιέργως πέρασε απαρατήρητο – βρίσκεται στην αποστροφή της ομιλίας του έλληνα πρωθυπουργού στην Αγία Πετρούπολη όπου έκανε έκκληση προς τους έλληνες να ανοίξουν τα πανιά τους και να απλώσουν το επιχειρηματικό τους δαιμόνιο με τον ίδιο προαιώνιο τρόπο που έφερε τον Ελληνισμό πάντοτε σε ρόλο πρωταγωνιστή στην Οικουμένη.
Εκεί βρίσκεται και το κριτήριο της τελικής επιτυχίας της κυβέρνησης και όχι απλά στην υπογραφή μιας θετικής συμφωνίας – που όλα δείχνουν ότι είναι προ των πυλών. Δηλαδή να προχωρήσει επιτέλους με ταχύτητα στην κάθαρση των εγκλημάτων του παρελθόντος και την τιμωρία των υπευθύνων έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα γενιά ελλήνων που να είναι  πρώτα επιχειρηματίες και επιστήμονες και μόνο κατά δεύτερο λόγο «πολιτικά όντα».  Αυτή τη νέα γενιά πρέπει να εμπνεύσει η ηγεσία των Τσίπρα και Βαρουφάκη, αυτή τη γενιά πρέπει να φέρουν στο προσκήνιο στην πορεία την Αναγέννηση του Ελληνισμού… Και για να το καταφέρει αυτό ο – αποδεδειγμένα ικανός – πολιτικός ηγέτης κ. Τσίπρας πρέπει να καταφέρει να βάλει στην άκρη τα βαρίδια του «κρατισμού» που αποτελούν και την πραγματική τροχοπέδη προς το αύριο.  Ιδωμεν…
Νέα Υόρκη, 20 Ιουνίου 2015

Θέμα επιβίωσης της κυβέρνησης τέθηκε ξαφνικά από την ίδια την ... κυβέρνηση: 'Χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης έχει η ψήφιση της συμφωνίας από την Βουλή'! | DefenceNet.gr

Θέμα επιβίωσης της κυβέρνησης τέθηκε ξαφνικά από την ίδια την ... κυβέρνηση: 'Χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης έχει η ψήφιση της συμφωνίας από την Βουλή'.

Στήριξη από Podemos στην κυβέρνηση: «Πολύ καλή η συμφωνία - Ο Α.Τσίπρας είναι ο οδηγός μας» | DefenceNet.gr

Στήριξη από Podemos στην κυβέρνηση: «Πολύ καλή η συμφωνία - Ο Α.Τσίπρας είναι ο οδηγός μας».

Παρέμβαση υπέρ της Ελλάδας από τον κορυφαίο φιλόσοφο Γιούργκεν Χάμπερμας

  EPA/JERRY LAMPEN

Μεταξύ άλλων, ασκεί κριτική στη Μέρκελ, την οποία θεωρεί συνυπεύθυνη για την ελληνική κρίση 

Ο κορυφαίος Γερμανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Γιούργκεν Χάμπερμας προχώρησε σε παρέμβαση υπέρ της Ελλάδας με άρθρο του στην εφημερίδα La Repubblica.  Στο δημοσίευμα επισημαίνει, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΑΠΕ, πως «από τον Μάιο του 2010 η καγκελάριος προέταξε τα συμφέροντα των επενδυτών, αντί να δώσει βάρος στην εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας. Το αποτέλεσμα είναι ότι είμαστε και πάλι εν μέσω μιας κρίσης που κάνει πασιφανές, σε όλη της την γυμνή πραγματικότητα, ένα ακόμη θεσμικό έλλειμμα. Το ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα είναι εκείνο ενός έθνους που, στην μεγάλη του πλειοψηφία επαναστατεί κατά της καταπιεστικής και λυπηρής κοινωνικής ανέχειας που επέβαλε στην χώρα η λιτότητα».   
 «Δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να ερμηνευθεί, στη ψήφο αυτή της Ελλάδας: ο πληθυσμός απορρίπτει την συνέχιση μιας πολιτικής, την αποτυχία της οποίας έχει βιώσει στο πετσί του», γράφει ο διεθνούς φήμης φιλόσοφος, σύμφωνα με τον οποίο «υποστηριζόμενη από αυτή την δημοκρατική νομιμοποίηση, η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να πετύχει μια αλλαγή πολιτικής στην ευρωζώνη, αλλά στις Βρυξέλλες συγκρούεται με τους εκπροσώπους άλλων δεκαοκτώ χωρών που δικαιολογούν την άρνησή τους προβάλλοντας, με ψυχρότητα, την δημοκρατική εντολή που έλαβαν».

 «Το πραγματικό θεσμικό έλλειμμα δεν έχει ακόμη ξεπερασθεί. Οι ελληνικές εκλογές έριξαν άμμο στα γρανάζια των Βρυξελλών, εφόσον σε αυτή την περίπτωση οι ίδιοι οι πολίτες αποφάσισαν για μια εναλλακτική ευρωπαϊκή πολιτική, έχοντας υποστεί οδυνηρά, σε πρώτο πρόσωπο τις συνέπειες. Σε άλλες περιπτώσεις όμως, οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων λαμβάνουν αποφάσεις απομονωμένοι, σε τεχνοκρατικό επίπεδο, μακριά από την κοινή γνώμη».  

Ο Χάμπερμας τάσσεται επίσης υπέρ της μείωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους, γράφοντας ότι η διαπραγμάτευση μπορεί να αποτύχει αν δεν δοθεί λύση στο θέμα αυτό. «Oι πολίτες και όχι οι τραπεζίτες πρέπει να έχουν τον τελευταίο λόγο στα θέματα κύριας σημασίας για την Ευρώπη. Και ενώπιον της μετα-δημοκρατικής αποχαύνωσης μιας κοινής γνώμης που επιδιώκεται να κρατηθεί, όπου είναι δυνατό, μακριά από ρήξεις, και ο Τύπος ασφαλώς επιβάλλεται να παίξει τον ρόλο του», καταλήγει.    Χάμπερμας: Γιατί η Μέρκελ κάνει λάθος με την Ελλάδα  
Παράλληλα, σε άλλο άρθρο του στη Suddeutcsche Zeitung ασκεί συνολική κριτική στην ηγεσία της Ευρώπης και της Γερμανίας, για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την νομισματική και πολιτική ένωση, αλλά και τους χειρισμούς τους απέναντι στην Ελλάδα, ενώ δεν φείδεται κριτικής στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για την λάθος στρατηγική που ακολούθησε, αλλά και στην Άγκέλα Μέρκελ την οποία θεωρεί συνυπεύθυνη για την κρίση.   Στο εκτενές άρθρο του αναφέρει μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το ΑΠΕ:   
Η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ρίχνει άπλετο φως στο κατασκευαστικό λάθος μιας νομισματικής ένωσης χωρίς πολιτική ένωση. Όλοι οι πολίτες θα έπρεπε να είναι ευγνώμονες στον Μάριο Ντράγκι, διότι με μια και μοναδική φράση προστάτεψε το άμεσα απειλούμενο από την καταστροφή νόμισμά τους.   Με την ανακοίνωσή του ότι θα αγοράσει εν ανάγκη κρατικά ομόλογα σε απεριόριστο ύψος, έβγαλε τα κάστανα από τη φωτιά. Έπρεπε να προλάβει, διότι οι ηγέτες (των χωρών της Ε.Ε.) ήταν ανίκανοι να δράσουν προς όφελος των κοινών συμφερόντων, έμειναν αιχμάλωτοι των καθ΄ έκαστον εθνικών συμφερόντων και επέμειναν στην ακαμψία... 

Το ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα είναι ψήφος κατά της ταπεινωτικής δυστυχίας.   Εκείνα τα δραματικά γεγονότα του 2012 εξηγούν γιατί ο Μάριο Ντράγκι κολυμπά αντίθετα με το ρεύμα μιας κοντόφθαλμης, ακέφαλης πολιτικής. Μετά την κυβερνητική αλλαγή στην Ελλάδα έλαβε αμέσως το λόγο : «Χρειαζόμαστε ένα ποιοτικό άλμα για την θεσμική σύγκλιση... Πρέπει να ξεφύγουμε από ένα σύστημα κανόνων της εθνικής οικονομικής πολιτικής και αντ' αυτής να παραχωρήσουμε σε περισσότερη ανεξαρτησία των κοινών θεσμών». Ακόμα και αν δεν θα το ανέμενε κανείς από έναν πρώην τραπεζίτη της Goldman-Sachs, (ο Ντράγκι) ήθελε να συνδυάσει αυτές τις καθυστερημένες θεσμικές μεταρρυθμίσεις με «περισσότερη δημοκρατική λογοδοσία». Εδώ μίλησε κάποιος ο οποίος είχε διαπιστώσει ότι με τη διαμάχη, η οποία διεξαγόταν κεκλεισμένων των θυρών μεταξύ των ηγετών, οι οποίοι σκέφτονται μόνο τους εκλογείς-πελάτες τους, δεν θα φτάσουμε στις αναγκαίες δημοσιονομικές, οικονομικές και κοινωνικοπολιτικές αποφάσεις. Σήμερα, τρεις μήνες αργότερα η ΕΚΤ ασχολείται ξανά με το να αγοράσει χρόνο με έκτακτα δάνεια για κυβερνήσεις που δεν μπορούν να δράσουν.  Επειδή για τη γερμανική κυβέρνηση τα συμφέροντα των επενδυτών ήδη από τον Μάιο του 2012 ήταν σημαντικότερα από το κούρεμα του ελληνικού χρέους για την εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας, βρισκόμαστε ξανά σε κρίση.

Τώρα έρχεται στην επιφάνεια η ύπαρξη ενός άλλου θεσμικού ελλείμματος. Το ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα είναι η ψήφος ενός έθνους, το οποίο αντιστέκεται με ξεκάθαρη πλειοψηφία κατά μιας -τόσο- ταπεινωτικής –όσο- και καταπιεστικής κοινωνικής εξαθλίωσης, εξαιτίας της επιβληθείσας στη χώρα πολιτικής λιτότητας. Επί της ψήφου καθεαυτής δεν μπορεί να υπάρξει καμιά παρερμηνεία: Ο λαός απορρίπτει τη συνέχιση μιας πολιτικής της οποίας την αποτυχία έχει ζήσει δραστικά στο πετσί του. Εξοπλισμένη με αυτή τη δημοκρατική νομιμοποίηση η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να επιφέρει μια αλλαγή πολιτικής στην ευρωζώνη. Βρίσκεται, όμως, αντιμέτωπη στις Βρυξέλλες με τους εκπροσώπους των άλλων 18 κυβερνήσεων οι οποίοι δικαιολογούν την απόρριψή τους με την ψυχρή παραπομπή στη δική τους δημοκρατική εντολή. Το βέβαιον είναι, ότι επί της ουσίας πρόκειται για μια ξεροκέφαλη επιμονή σε μια πολιτική λιτότητας, η οποία δεν γίνεται κυρίως αντικείμενο κριτικής μόνο στη διεθνή επιστήμη, αλλά είχε βάρβαρες συνέπειες στην Ελλάδα και αποδεδειγμένα έχει αποτύχει.

Πρέπει να καταστεί σαφές το απρεπές, μάλλον σκανδαλώδες της άρνησης (για πολιτικές διαπραγματεύσεις): Ο συμβιβασμός δεν αποτυγχάνει σε μερικά δις περισσότερα ή λιγότερα, ούτε καν σε αυτόν ή τον άλλο όρο, αλλά μόνο στην ελληνική απαίτηση, την απαίτηση της οικονομίας και του λαού, τον οποίο εκμεταλλεύθηκαν οι διεφθαρμένες ελίτ, για κούρεμα ή κάποια αντίστοιχη ρύθμιση, για παράδειγμα ένα μνημόνιο διαγραφής σε συνδυασμό με ανάπτυξη, ώστε να καταστεί δυνατή μια νέα αρχή. Αντ΄αυτής οι δανειστές επιμένουν στην αναγνώριση του βουνού του χρέους, το οποίο δεν μπορεί να αντέξει η ελληνική οικονομία. Επιμένουν, δηλαδή, παρά τις αμφιβολίες στην τυπική αναγνώριση ενός πραγματικά ασήκωτου βάρους του χρέους.   Μέχρι πρότινος επέμεναν, μάλιστα, στην απόλυτη εφαρμογή της εξωπραγματικής απαίτησης ενός πρωτογενούς πλεονάσματος πάνω από 4%. Μειώθηκε, βέβαια, στο επίσης μη ρεαλιστικό 1%, αλλά το μέλλον της Ε.Ε. εξαρτάται από την απαίτηση τω δανειστών να διατηρήσουν μια φαντασίωση.   Φυσικά και υπάρχουν πολιτικοί λόγοι για την επιμονή αυτή, φοβούνται ένα ντόμινο και η Άγκελα Μέρκελ δεν αισθάνεται ασφαλής με τη δική της πλειοψηφία στο γερμανικό κοινοβούλιο. Αλλά μια λάθος πολιτική πρέπει υπό το πρίσμα των αντιπαραγωγικών συνεπειών να αναθεωρηθεί με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο.

Δεν μπορώ να αξιολογήσω κατά πόσον η στρατηγική της ελληνικής κυβέρνησης είναι μελετημένη.... Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι προφανές ότι οι Βίτελμπαχ δεν έφτιαξαν ένα λειτουργούν κράτος. Εν τούτοις, δεν μπορεί να εξηγηθεί γιατί η ελληνική κυβέρνηση καθιστά δύσκολη την κατανόηση της γραμμής της, ακόμα και σε αυτούς που την συμπαθούν. Δεν διακρίνει κανείς μια λογική προσπάθεια να συνάψει συνασπισμούς, στο αν οι αριστεροί εθνικιστές υποστηρίζουν μια εθνοκεντρική προσέγγιση της αλληλεγγύης και αν θέλουν να παραμείνουν στην ευρωζώνη από φρόνιμους λόγους ή αν η προοπτική τους ξεφεύγει από τα όρια του εθνικού κράτους. Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να αναπτύξουν ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, ώστε να το παρουσιάσουν στους εταίρους διαπραγματευτές τους στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο . Ο Αμάρτια Σεν συνέκρινε ήδη τον περασμένο μήνα την επιβληθείσα από τη γερμανική κυβέρνηση πολιτική λιτότητας, με ένα φάρμακο το οποίο περιέχει ένα τοξικό μείγμα από αντιβιοτικά και ποντικοφάρμακο. Η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να αποκρούσει με συνέπεια τις νεοφιλελεύθερες θρασύτητες με ένα κεϋνσιανικό διαχωρισμό του φάρμακου της Μέρκελ, αλλά συγχρόνως να γίνει αξιόπιστη προχωρώντας σε εκμοντερνισμό του κράτους και της οικονομίας, να προχωρήσει σε επιμερισμό των βαρών, στην καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγήςΑντ' αυτών στράφηκαν στις ηθικολογίες -σε ένα παιχνίδι επικρίσεων...

Η αδύναμη εμφάνιση της ελληνικής κυβέρνησης δεν αλλάζει τίποτα στο σκάνδαλο, το οποίο αποτελείται από το γεγονός ότι οι πολιτικοί στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο αρνούνται να προσεγγίσουν τους συναδέλφους τους από την Αθήνα ως πολιτικούς. Εμφανίζονται βέβαια ως πολιτικοί, αλλά μιλάνε μόνο με τον οικονομικό τους ρόλο ως δανειστές. Αυτή η μεταμόρφωση σε ζόμπι, έχει το νόημα να δώσουν στην υποκρυπτόμενη χρεοκοπία του (ελληνικού) κράτους τη μορφή μιας διαδικασίας απολιτικής, ως εάν επρόκειτο για ιδιωτικού δικαίου διαδικασία ενώπιον αστικών δικαστηρίων.   Διότι έτσι είναι ακόμα πιο εύκολο να αποκρυφτεί η πολιτική συνευθύνη τους.

Ο Τύπος μας γελοιοποιεί την πράξη της μετονομασίας της τρόικας, είναι πράγματι κάτι σαν μια μαγική πράξη. Σε αυτήν, όμως, εκφράζεται η νόμιμη επιθυμία να εμφανιστεί πίσω από τη μάσκα των δανειστών πραγματικά το πρόσωπο των πολιτικών. Διότι μόνον τότε μπορούν να κληθούν για λογοδοσία ως πολιτικοί για μια αποτυχία η οποία εξαπλώθηκε μαζικά. Η Άγκελα Μέρκελ έβαλε εξ αρχής το ΔΝΤ στο πλοίο με τις αμφισβητούμενες ενέργειές της για τη σωτηρία (της Ελλάδας). Αυτό είναι υπεύθυνο για τη δυσλειτουργία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, ως θεράπων ιατρός φροντίζει για τη σταθερότητά του και ενεργεί, επομένως, προς το κοινό συμφέρον των επενδυτών, ιδίως των θεσμικών επενδυτών.   Ως σκάνδαλο μέσα στο σκάνδαλο, είναι η δυστοκία με την οποία αντιμετωπίζει τον ηγετικό της ρόλο η γερμανική κυβέρνηση. Η Γερμανία οφείλει την ώθηση στην οικονομική της ανάπτυξη - από την οποία ακόμα και σήμερα τρέφεται- , στην εξυπνάδα των δανειστών-εθνών, τα οποία διέγραψαν περίπου το μισό των οφειλών της με το σύμφωνο του Λονδίνου το 1953.   Αλλά δεν είναι μόνο η ηθική αμηχανία, αλλά και πολιτικός πυρήνας του θέματος: οι πολιτικές ελίτ της Ευρώπης δεν επιτρέπεται πλέον να κρύβονται πίσω από τους ψηφοφόρους τους και οι ίδιοι να αποφεύγουν τις εναλλακτικές προ των οποίων τίθεται μια πολιτικά ανολοκλήρωτη νομισματική ένωση. Είναι οι πολίτες, όχι οι τράπεζες οι οποίοι πρέπει να έχουν τον τελευταίο λόγο για το ευρωπαϊκό πεπρωμένο.
Πηγή: www.lifo.gr


Τα υπέρ και τα κατά της συμφωνίας - Χωρίς 'κούρεμα' χρέους και αναπτυξιακό πακέτο δεν το... σώζει η κυβέρνηση | DefenceNet.gr

Τα υπέρ και τα κατά της συμφωνίας - Χωρίς 'κούρεμα' χρέους και αναπτυξιακό πακέτο δεν το... σώζει η κυβέρνηση.

Κυβέρνηση: Τι δίνουμε, τι παίρνουμε από τη συμφωνία - «Θετικό το ισοζύγιο» λένε... | DefenceNet.gr

Κυβέρνηση: Τι δίνουμε, τι παίρνουμε από τη συμφωνία - ''Θετικό το ισοζύγιο» λένε..".

Η Ζωή συγκεντρώνει διαδικτυακές υπογραφές για να μην πληρωθεί το χρέος

Η Ζωή συγκεντρώνει διαδικτυακές υπογραφές για να μην πληρωθεί το χρέος

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ-Προκαταρκτική Έκθεση

kanneli-konstantopoyloy-paradrasi
Διαδικτυακή καμπάνια για την υποστήριξη του αιτήματος διαγραφής του επαχθούς χρέους έχει θέσει σε εφαρμογή η Επιτροπή Αλήθεια του Χρέους της Βουλής.

ΠΟΡΙΣΜΑ https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2002184709442603927#editor/target=post;postID=1864758524895917450

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
http://greekdebttruthcommission.org/index_el.php

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΕΔΩ::

http://greekdebttruthcommission.org/dm_vote.php

Ζητούν από τους 'πεθαμένους' φορολογικά Ελληνες επιπλέον 8 δισ. ευρώ! - Καλό το ανέκδοτο, αλλά... | DefenceNet.gr

Ζητούν από τους 'πεθαμένους' φορολογικά Ελληνες επιπλέον 8 δισ. ευρώ!.

Κυβέρνηση: Τι δίνουμε, τι παίρνουμε από την συμφωνία - «Θετικό το ισοζύγιο» | DefenceNet.gr

Κυβέρνηση: Τι δίνουμε, τι παίρνουμε από την συμφωνία - «Θετικό το ισοζύγιο».

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015

Ο μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα

Αγαπητοί φίλοι
μετέφρασα στην Ελληνική το άρθρο του Brett Arens .

Είναι σημαντικό ότι ακόμη και ξένοι οικονομολόγου αναγνωρίζουν την ζημία που έχουν υποστεί από το ευρώ όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου .
Το παραθέτω με την προτροπή να κοινοποιηθεί από τον καθένα μας σε Έλληνες για να πληροφορηθούν όλοι αυτά που θα έπρεπε ήδη να έχουν ακούσει από τόσους Έλληνες οικονομολόγους που τα φωνάζουν χρόνια τώρα.

Ηλίας Σταμπολιάδης

Ο μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα
Δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουνίου 2015 
                   Opinion: Europe's secret fear about Greece - MarketWatch

 Brett Arends *

Υπάρχει ένας μυστικός φόβος που διακατέχει τους δυνατούς της Ευρώπης. Έχει αφεντικά της πολιτικής που ξαγρυπνούν στις Βρυξέλες. Έχει τραπεζίτες στο Βερολίνο που στριφογυρίζουν εμπύρετοι στα μεταξωτά τους σεντόνια. Έχει ευρωκράτες  που παραμιλάνε μέσα στο κόκκινο κρασί τους. Ποιος είναι ο φόβος ;
Δεν είναι το ότι εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ οι Έλληνες θα υποφέρουν μία τρομερή οικονομική κατάρρευση. Ο φόβος είναι ότι, εάν η Ελλάδα  εγκαταλείψει το ευρώ, η χώρα θα επιστρέψει στην ευημερία και τότε και άλλες χώρες  θα μπορούσαν να ακολουθήσουν
Υπάρχει ένα διάγραμμα με στοιχεία του ίδιου του ΔΝΤ στον σύνδεσμο Opinion: Europe's secret fear about Greece - MarketWatch στο οποίο μπορεί κανείς να δει ότι η Ελλάδα με την παλιά κακή δραχμή είχε διπλάσια οικονομική ανάπτυξη από ότι με το ευρώ. Και δεν ήταν μόνη, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν να πουν παρόμοιες ιστορίες.
Η οικονομική τους ανάπτυξη στις δεκαετίες του 80 και του 90, που παλεύανε με τη λιρέτα, την πεσέτα και το εσκούδο κοροϊδεύει την απόδοση τους με το γερμανο-κρατούμενο ευρώ.  Προφανώς το να έχει κανείς τον έλεγχο του εθνικού του νομίσματος και της δικής του νομισματικής πολιτικής δουλεύει καλύτερα έχοντας την δική σου κυβέρνηση την δική σου εθνική κυριαρχία. Ποιος ξέρει;
Τα ανωτέρωστοιχεία προέρχονται από δεδομένα του ίδιου του ΔΝΤ. Δείχνουν πραγματική οικονομική ανάπτυξη σε τέσσερα νοτιοευρωπαϊκά νομίσματα την περίοδο πριν αποδεχθούν το ευρώ από το 1980 έως το1998 σε σύγκριση με  την περίοδο αφού εκδόθηκε το κοινό νόμισμα στις αρχές του 1999. (Οι αριθμοί δείχνουν τη μέση ετήσια ανάπτυξη στο ΑΕΠ, μετρούμενο ανά κάτοικο με την πραγματική αγοραστική του ικανότητα, για να επαλειφθεί ο πληθωρισμός.)
Είχαν πει στους λαούς της Ευρώπης ότι το ευρώ θα έφερνε σταθερότητα,  αλλά δεν έφερε. Βεβαίως υπεισέρχονται πολλοί παράγοντες και δεν φταίει μόνο το ευρώ. Όμως το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα πουλήθηκε στους ανθρώπους αυτών των χωρών, όταν το ψήφιζαν, ως το μαγικό μέσο που θα μετασχημάτιζε τις οικονομικές τους τύχες. Τους είπαν να εγκαταλείψουν την κυριαρχία και την ανεξαρτησία τους με αντάλλαγμα  τεράστια οικονομικά οφέλη. Αντί αυτού το ευρώ ‘χρηματικοποίησε’ τις οικονομίες τους πνίγοντας τες με τόνους φθηνού, εύκολου χρήματος και δημιουργώντας γιγαντιαίες χάρτινες φούσκες που τώρα έχουν σκάσει. Είπαν στους λαούς της Ευρώπης ότι το ευρώ θα φέρει σταθερότητα, αλλά δεν έφερε, Τους είπαν ότι θα φέρει ευημερία, αλλά δεν έφερε. Τους είπαν ότι θα φέρει ανάπτυξη, αλλά δεν έφερε.
Είναι πράγματι οι Έλληνες  ένα τσαμπί από ρέμπελους ουζο-πότες  όπως διατείνονται οι ρέμπελοι σαμπανιο-πότες των Βρυξελών; Πριν αποδεχθούν το ευρώ οι Έλληνες κατάφεραν πραγματική ετήσια ανάπτυξη 4%  και μέση ανεργία  7,7%. Από τότε που δέχθηκαν τη θερμή χρηματιστική αγκαλιά των Βρυξελών, της Φραγκφούρτης  και του Βερολίνου η ετήσια ανάπτυξη στην Ελλάδα έπεσε στο 2% με  μέση ανεργία 14%. Με άλλα λόγια η Ελλάδα με το ευρώ έπεσε στη μισή ανάπτυξη και διπλασίασε την ανεργία σε σχέση με τη δραχμή. Μερικοί επωφελήθηκαν.
Η Ισλανδία πέρασε μία μαζική χρηματο-οικονομική κρίση το 2007-9 όπως και η Ελλάδα, αλλά η  Ισλανδία είναι μία κυρίαρχη χώρα με το δικό της νόμισμα. Η ισλανδική κορώνα έπεσε δύο φορές μέχρι τώρα στις νομισματικές αγορές ως προς το ευρώ. Η φθηνή κορώνα βοήθησε την Ισλανδία να σταθεί στα πόδια της. Αυτό μπορεί να το κάνει κανείς όταν έχει το δικό του νόμισμα. Δεν αποτελεί πραγματικά έκπληξη το ότι αντικαθεστωτικές δυνάμεις έχουν ήδη εμφανιστεί στην Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία, όπως και στην Ελλάδα.
Χώρες που ενώθηκαν με το ευρώ έχουν χάσει την κυριαρχία τους όπως και την ανάπτυξη τους. Γιατί πρέπει ο Έλληνας Πρωθυπουργός να ζητά την άδεια της Γερμανίδας Καγκελαρίου πριν να αλλάξει την εθνική πολιτική των συντάξεων; Γιατί θα πρέπει να δεχτεί την επίθεση από διεθνείς πιστωτές που του λένε ότι η Ελλάδα έχει πάρα πολλούς μεταπτυχιακούς φοιτητές; Σήμερα απειλούν τους Έλληνες με χαμό, αποσύνθεση και καταστροφή, εάν προσπαθήσουν να επιστρέψουν πάλι στο  δικό τους νόμισμα. Και τι είναι αυτό, έτσι και αλλιώς είχαν χαμό, αποσύνθεση και καταστροφή τουλάχιστον τα οκτώ τελευταία χρόνια. Θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι οι Βρυξέλες είχαν απειλήσει και πρωτύτερα.
Πίσω στη δεκαετία του 90 είπαν στους Βρετανούς ότι θα βρεθούν σε  μεγάλο μπελά εάν δεν εγκαταλείψουν την λίρα για το κοινό νόμισμα. Η βρετανική οικονομία θα βουλιάξει και η Βρετανία θα απομονωθεί. Θα έπρεπε μάλιστα να ξεχάσουν ότι το Λονδίνο θα παρέμενε ένα μεγάλο οικονομικό κέντρο. Χωρίς το ευρώ το Λονδίνο θα τελείωνε. Έτσι έλεγαν τότε. Εάν θέλετε να δείτε πόσο τελειωμένο είναι  το Λονδίνο προσπαθήστε να αγοράσετε ένα σπίτι εκεί.


*Ο Brett Arends είναι ένας βραβευμένος οικονομικός αναλυτής με πολυετή εμπειρία γύρω από θέματα αγορών, οικονομίας και προσωπικής χρηματοδότησης. Το τελευταίο του βιβλίο “Storm Proof your Money” δημοσιεύτηκε από την John Wiley  Co.

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)