Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τρίτη 3 Μαρτίου 2015

Κώστας Τσιαντής- Ανάπτυξη και Εθνική Ανεξαρτησία: Με αφορμή σχόλιο του Μίκη Θεοδωράκη.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

1. Η βασική πράξη για την Εθνική Ανεξαρτησία είναι, σύμφωνα με τον συνταγματολόγο Γ. Κασιμάτη [1], η καταγγελία των συμβάσεων δανεισμού- με κριτήριο την εκπλήρωση των βασικών αναγκών για τη χώρα και το λαό (διεθνής λογιστική επιτροπή) και με σκοπό την επαναδιαπραγμάτευση. 
Τι έκανε η κυβέρνηση; Ξεχώρισε το Μνημόνιο από τη δανειακή Σύμβαση και πέτυχε να επαναδιαπραγματευθεί: 1. Να αντικαταστήσει τα μέτρα λιτότητας που περιείχε το Μνημόνιο με τη δική της λίστα κοινωνικών μέτρων που απέρρεαν από το προεκλογικό της πρόγραμμα (σχέδιο Γέφυρα- σειρά νομοσχεδίων για ψήφιση στη Βουλή), και 2. Να αποδεσμευτεί από το ύψος των πλεονασμάτων 3 - 4.5% που είχε δεσμευτεί η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά και που προορίζονταν για την αποπληρωμή του χρέους.
Ωστόσο, παρότι η επαναδιαπραγμάτευση ξεκίνησε, η Ελλάδα παραμένει υποθηκευμένη, «δεν μπορεί να διαπραγματευτεί οικονομικά με κάποια άλλη χώρα», και το Ταμείο (ΤΑΙΠΕΔ) δεν καταργήθηκε.  Δίκαιη λοιπόν η κριτική που ασκεί στο σημείο αυτό ο Μίκης Θεοδωράκης,  θυμίζοντάς μας ότι " Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία" [2].
2. Η Ανεξαρτησία μας και η επιβίωσή μας εξαρτάται, συνεπώς, από το τι θα κάνει η αριστερή κυβέρνηση από δω και πέρα. Θα εξαρτηθεί  κατ’ εξοχήν: Από το πώς θα συνταχθεί, πώς θα χρηματοδοτηθεί και πώς θα υλοποιηθεί τα αναπτυξιακό πρόγραμμα της Ελλάδας. Αν η Ελλάδα θέλει να ανακτήσει την εθνική της ανεξαρτησία, τότε πρέπει να σχεδιάσει και να διοικήσει αυτοδύναμα η ίδια το αναπτυξιακό της πρόγραμμα. Και το μεγάλο ερώτημα είναι: Από πού αυτό θα χρηματοδοτηθεί; Πιστεύω πως η χρηματοδότηση του αναπτυξιακού προγράμματος, εκτός από την ΕΕ (όπου η ΕΚΤ έχει κόψει 1 τρις), πρέπει να περιλαμβάνει χρηματοδοτήσεις και από άλλες χώρες στο πλαίσιο: της αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών και ενεργειακών πόρων της χώρας, της εθνικής της ασφάλειας, των γεωπολιτικών της συμφερόντων και της διεθνούς συνεργασίας και ειρήνης. Είναι ζητήματα που είναι ανάγκη άμεσα τώρα να συζητηθούν και να αποφασισθούν, προκειμένου να συμπορευτούν τα όνειρα κι οι πράξεις. 

Κώστας Τσιαντής 3-3-2015

[1] http://www.boro.gr/12014/prepei-na-katargithei-to-mnimonio-apanta-o-g-kasimatis
[2] http://theodorakism.blogspot.gr/2015/03/h.html?spref=bl

Βερολίνο εκτός εαυτού: Θα αφήσουμε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει

  
http://www.freepen.gr/2015/03/blog-post_901.html

Νέος εκβιασμός Ντράγκι: Η συμφωνία στη Βουλή έως την Τετάρτη, αλλιώς…


Νέος εκβιασμός Ντράγκι: Η συμφωνία στη Βουλή έως την Τετάρτη, αλλιώς…

http://www.rizopoulospost.com/neos-ekbiasmos-ntragki-h-symfwnia-sth/?utm_source=facebook&utm_medium=ads&utm_campaign=promoted_posts

Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου Κρίσιμη στρατηγική επιλογή: South vs Turkish Stream

ΚΥΡΙΑΚΉ, 1 ΜΑΡΤΊΟΥ 2015

Κρίσιμη στρατηγική επιλογή: South vs Turkish Stream.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σε μείζονα, αρνητική για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα στρατηγική μεταβολή οδηγείται το περιβάλλον στην περιοχή μας σε ότι αφορά τους αγωγούς αερίου.
Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί πολύ γρήγορα, στην κατεύθυνση της Σόφιας, των Βρυξελλών και της Μόσχας, διερευνώντας την πιθανότητα να αποτρέψει, έστω και την υστάτη, αυτή την εξέλιξη.

Αντιμέτωπη με τις κωλυσιεργίες και τα διαρκή εμπόδια από τη Σόφια και τις Βρυξέλλες η Ρωσία αποφάσισε να εγκαταλείψει το σχέδιο του αγωγού αερίουSouth Stream, που επρόκειτο να διοχετεύσει το ρωσικό αέριο μέσω της Μαύρης Θάλασσας και της Βουλγαρίας στην Ευρώπη.
Ο αγωγός αυτός ήταν μια ελληνική πρόταση της κυβέρνησης Καραμανλή, που όμως εγκαταλείφθηκε ουσιαστικά και από αυτήν ακόμα μετά την πρώτη πίεση των ΗΠΑ.
Στη θέση του South Stream θα κατασκευασθεί ο TurkishStream που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία στην Τουρκία υποθαλασσίως, μέσω της Μαύρης Θάλασσας και θα το φέρνει κοντά στα ελληνικά σύνορα όπου θα το αποθηκεύει. Αυτό δίνει τη δυνατότητα περαιτέρω μεταφοράς του μέσω του ελληνικού εδάφους, προοπτική προτιμητέα για την Αθήνα, που δεν αρκεί όμως για να αντικαταστήσει τη μείζονα, στρατηγική αναβάθμιση της ‘Αγκυρας και την απώλεια των πολύ μεγάλων στρατηγικών κερδών αν γινόταν δυνατή η κατασκευή του South Stream με την αρχική του χάραξη μέσω Θράκης (όπως και του παράλληλου πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη εξάλλου).
Η ίδια άλλωστε η πρόταση για τον αγωγό South Stream γεννήθηκε ως αντίδραση στην επιδίωξη της ΓΚΑΖΠΡΟΜ, ήδη από το 2006, να κατασκευάσει από τότε τον «Turkish Stream». Πρακτικώς, αυτό θα σήμαινε ότι ο κύριος όγκος του ενεργειακού εφοδιασμού της Ελλάδας θα περνούσε από την Τουρκία. (Αυτό και θα γίνει και τώρα με την προσθήκη του Turkish στον ΤΑΡ από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας)
Πόσο λογικό είναι να βάζουμε όλο τον ενεργειακό μας εφοδιασμό στα χέρια μιας χώρας για την άμυνα από την οποία ξοδεύουμε τον μισό μας προϋπολογισμό, κατέχει τη μισή Κύπρο, μας απειλεί στο Αιγαίο και με την οποία έχουμε ένα εξαιρετικά αρνητικό ιστορικό συγκρούσεων, ανταγωνισμού και πολέμων στις διμερείς σχέσεις μας; Μακάρι να μεταβληθεί αυτή η κατάσταση, αλλά δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε ως γεγονός μια ευχή.
Ούτε άλλωστε και προς όφελος της Ευρώπης και της Ρωσίας είναι να εξάγεται το ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, μάλλον πρόκειται για ένδειξη γεωπολιτικής ανωμαλίας.
Το 2006 ο γράφων πρώτος υποστήριξε,  από τον «Κόσμο του Επενδυτή», την ιδέα δημιουργίας ενός αγωγού που θα παρακάμπτει και την Ουκρανία (λόγω των γνωστών προβλημάτων και της δυνατής αντιρωσικής χρήσης της) και την Τουρκία, του South Streamδηλαδή. Στρατηγικά, ο αγωγός θα ήταν το νότιο ισοδύναμο τουNord Stream που συνδέει μέσω της Βαλτικής Γερμανία και Ρωσία, ανεξαρτοποιώντας τη σχέση των δύο χωρών από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Την ιδέα υποστήριξαν πολύ ενεργά ο Πρόεδρος Κάρολος Παπούλιας και ο τότε Ρώσος Πρέσβης, ο εξαιρετικά δυναμικός Αντρέι Βντόβιν και έγινε τελικά επίσημη πολιτική των κυβερνήσεων Καραμανλή και Πούτιν και της προσέγγισης Ελλάδας και Ρωσίας – μιας μεγάλης πολιτικής που εγκαταλείφθηκε άδοξα και πρόωρα.
Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν σήμερα δυνατότητες να ανακληθεί η απόφαση των Ρώσων, αξίζει όμως να το δοκιμάσει άμεσα η νέα ελληνική κυβέρνηση, επιδιώκοντας ταυτόχρονα μια χάραξη τουSouth Stream μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας, παράλληλη προς την πορεία του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη (που επίσης είναι σκόπιμο να πραγματοποιηθεί).
Βεβαίως ο φόβος των ελληνικών ηγεσιών είναι, διαχρονικά, η ενόχληση του υπερατλαντικού παράγοντα. Γιατί όμως μπορεί η Τουρκία να κάνει αυτά τα σχέδια και απαγορεύονται στην Ελλάδα; ‘Εχει κάτι να κερδίσει η Αθήνα υποκύπτοντας διαρκώς στα desiderata της Ουάσιγκτων και του Βερολίνου; Γιατί μέχρι τώρα αυτό που εισπράξαμε για την ευπείθειά μας ήταν οικονομικός πόλεμος από τους Ευρωπαίους, πιέσεις σε Κύπρο και Αιγαίο από τις ΗΠΑ, βλέποντας την ‘Αγκυρα να καταλαμβάνει τον χώρο που εγκαταλείπουμε και οδηγούμενοι σε πρωτοφανή στρατηγική-διπλωματική ασφυξία
Το ζήτημα με τους αγωγούς και το όλο πλέγμα σχέσεων με τη Ρωσία δεν αφορά εξάλλου μόνο τα οικονομικά, αλλά και τα προβλήματα ασφαλείας της Ελλάδας. Επί παραδείγματι οι αγωγοί μέσω της Θράκης συνιστούν αμυντική ασπίδα της. Η ευρύτερη σχέση με τη Ρωσία μπορεί εξάλλου να εξελιχθεί και προς την κατεύθυνση μείζονος αύξησης της ελληνικής στρατιωτικής-στρατηγικής ισχύος έως και παροχής μιας αμυντικής ασπίδας.
Δεν είναι δυνατόν η γείτων Τουρκία, μέλος και αυτή του ΝΑΤΟ, να κάνει τόσες συνεργασίες με τη Μόσχα, να μην εφαρμόζει κυρώσεις, να αναβαθμίζει παντοιοτρόπως τις σχέσεις της και εμείς να περιοριζόμαστε, αν και σε κατάσταση καταστροφής, στον ρόλο του «καρπαζοεισπράκτορα».
‘Όλα αυτά πρέπει να τα σκεφθεί και να τα αντιμετωπίσει γρήγορα η νέα κυβέρνηση. Η αποκατάσταση άλλωστε της στοιχειώδους εθνικής κυριαρχίας σημαίνει να αποκτήσουμε ένα βαθμό ελευθερίας και στην εξωτερική και αμυντική μας πολιτική.

Konstantakopoulos.blogspot.com

Επίκαιρα, 12-2-2015

Flach Back: Πρέπει να καταργηθεί το μνημόνιο; Απαντά ο Γ. Κασιμάτης

"Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν πρωτοδιάβασα το μνημόνιο" δηλώνει ο  Γιώργος Κασιμάτης,συνταγματολόγος του Πανεπιστημίου Αθηνών, από τους πρώτους που κατήγγειλαν την αντισυνταγματικότητα του μνημονίου. Ενώ υποστηρίζει ότι για πρώτη φορά σε διεθνή σύμβαση που μπήκαν όροι εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας και συνολικής δέσμευσης της δημόσιας περουσίας.

Συνέντευξη στην Άννα Δρούζα
- Δεν ξέρω πόσο καλά εμείς οι απλοί πολίτες, που δεν είμαστε νομικοί, έχουμε καταλάβει τομνημόνιο και τους όρους του. Είστε από τους πρώτους Έλληνες Ακαδημαϊκούς που καταγγείλατε την αντισυνταγματικότητα του μνημονίου. Λέτε ότι οι όροι είναι εκμεταλλευτικοί, εκβιαστικοί, παράλογοι, και θίγετε ότι εμείς χάνουμε τα δικαιώματα της εθνικής μας κυριαρχίας κατά κύριο λόγο και επίσης δεσμεύεται το σύνολο της δημόσιας περιουσίας στα χέρια των δανειστών. Πιστεύετε ότι ο κόσμος έχει καταλάβει πραγματικά τι σημαίνει αυτό το μνημόνιο;

Είναι πραγματικά δύσκολο γιατί και εγώ όταν το πρωτοδιάβασα δεν πίστευα στα μάτια μου. Δεδομένου ότι αυτοί οι όροι δεν έχουν ξαναμπεί ποτέ σε διεθνείς συμβάσεις.

-Έχετε δει και άλλες συμβάσεις άλλων χωρών υποθέτω.

Το επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Μόντι λέγοντας ότι εμείς δεν παραδώσαμε την κυριαρχία μας όπως έκανε η Ελλάδα. Επομένως από εκεί και πέρα, ήταν πραγματικά δύσκολο για τον κόσμο, και το αντιμετώπισα σε πολλές ομιλίες μου, οι οποίοι μου ζητούσαν να το πω με απλά παραδείγματα για να καταλάβουν. Δηλαδή να συλλάβουν αυτήν την παραχώρηση από την τότε κυβέρνηση. Μπορώ να σας πω επίσης ότι πολύ κακός είναι και ο δεύτερος όρος από πλευράς συμφερόντων που αφορά τη συνολική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας. Γιατί λόγω αυτού του όρουη Ελλάδα δεν μπορεί να διαπραγματευτεί οικονομικά με κάποια άλλη χώρα. Για αυτό ακριβώς αυτές οι συμβάσεις είναι ανίσχυρες. Το ξέρουν και γι' αυτό δεν πέρασαν το μνημόνιο από τη Βουλή. Έτσι ανίσχυρο είναι και το δεύτερο μνημόνιο γιατί έχει τους ίδιους όρους.

-Όσο ανίσχυρες - όπως λέτε ότι μπορεί να είναι - χρειάζεται όμως καταγγελία, έτσι δεν είναι;

Αυτό φοβούνταν τα δύο χρόνια και οι δανειστές μας. Μια κυβέρνηση να εφαρμόσει ακριβώς ένα κανόνα του διεθνούς δικαίου που προστατεύει την κυριαρχία των κρατών και αυτός είναι κανόνας καταγεγραμμένος στον ΟΗΕ. Το έχουν αναπτύξει σε άλλες χώρες πάρα πολύ και έχει πολύ μεγάλη πρακτική σημασία. Να σας πω ότι η πρώτη εφαρμογή αυτού του κανόνα έγινε στο μεσοπόλεμο από την Ελλάδα. Ο τότε δικτάτορας Μεταξάς που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, βρήκε ένα δάνειο βελγικό. Η βελγική τράπεζα αξίωσε αμέσως. Είπε ότι προτεραιότητα έχουν οι βασικές ανάγκες άμυνας της χώρας μου και οι ανάγκες του λαού και δεν το πλήρωσε. Η Ελλάδα πήγε στο διεθνές δικαστήριο υπό την Κοινωνία των Εθνών.

-Σε ποιες περιπτώσεις έχει εφαρμοστεί αυτός ο κανόνας;

Έχει εφαρμοστεί πάρα πολλές φορές και μάλιστα πρόσφατα από την Αργεντινή, τον Ισημερινό, μεταξύ Ρωσίας και Γαλλίας, και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Να σας εξηγήσω πως γίνεται αυτό το πράγμα. Και αυτό χρειάζεται ο κόσμος να μάθει γιατί αυτήν ακριβώς τη μέθοδο προτείνουν τα αντιμνημονιακά κόμματα, κυρίως ο κ Τσίπρας . Μπορεί ο καθένας να χρησιμοποιεί διαφορετικές λέξεις, φράσεις, το πράγμα όμως είναι ένα. Η καταγγελία των διεθνών αυτών συμβάσεων. Τι σημαίνει και πως γίνεται. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο μπορεί να γίνει και μονομερώς, όπως μονομερώς μπορεί να γίνει και η κήρυξη της ΑΟΖ. Μονομερώς δεν σημαίνει βέβαια, πάει κάποιος με το δικαστικό κλητήρα και λέει δεν πληρώνω.

Ο πρωθυπουργός θα πάει στις Βρυξέλλες  και θα τους πει “κύριοι καθίστε κάτω να συζητήσουμε. Δεν αρνούμεθα ,ούτε θέλουμε να βγούμε από την ΕΕ ούτε από το ευρώ ,ούτε επιδιώκουμε να μην πληρώσουμε το χρέος μας. Θέλουμε απλά να εφαρμοστεί αυτός ο κανόνας που λέει ότι η κάθε χώρα ζητάει το ποσό εκείνο που μπορεί να αντέξει ο λαός της να εκπληρωθούν οι βασικές ανάγκες και να μην παραβιαστούν οι ανάγκες άμυνας της χώρας.” Αυτό μπορεί να υπολογιστεί λογιστικά.Πρακτική διεθνούς λογιστικής επιτροπής κάνει αυτή τη δουλεία. Οπότε εκεί ασφαλώς - δεν υπάρχει αμφιβολία ότι - θα αρχίσει κάποια επαναδιαπραγμάτευση.Οι βασικοί όροι ισχύος των δανειακών συμβάσεων είναι αυτοί που είναι, στη βασική σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης που απέφευγε όλο των καιρό να αναφέρει η Βουλή, οι πολιτικοί μας και τα ΜΜΕ. Εκεί βρίσκονται αυτοί οι δύο όροι και η ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών.

- Δεν ξέρω αν καταλαβαίνει ο κόσμος τι εννοεί ότι παραιτούμαστε από δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας.

'Οπως έχει ήδη ρυθμιστεί το πράγμα, οι δανειστές μας σήμερα, εάν δεν μπορούμε να πληρώσουμε κάποια δόση, μπορούν να επιλέξουν όποια παραγωγική πηγή που βρίσκεται για παράδειγμα στην περιοχή του Έβρου, που είναι παραμεθόριος περιοχή και εκεί βρίσκουν πετρέλαιο. Αυτό μεταβιβάζεται σε μια πολυεθνική εταιρεία, με εκτίμηση λογικά του αντίστοιχου ταμείου, που το αξιοποιεί. Όλα τα έσοδα πάνε απευθείας στους δανειστές, τίποτα δεν θα πάρει η Ελλάδα, αν δεν εξοφληθεί όλο το χρέος. Έχουμε το δικαίωμα να πούμε ότι αυτό παραβιάζει την εθνική μας κυριαρχία διότι εμείς εκεί θέλουμε να έχουμε ορισμένους αμυντικούς εξοπλισμούς, στρατό ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό δεν μπορούμε να το επικαλεστούμε.

- Έχετε δηλώσει ότι φεύγουν καθημερινά με αδιαφανείς τρόπους πλουτοπαραγωγικές πηγές.

Ναι, είτε είναι οικόπεδο, είτε είναι ομόλογά είτε είναι υπόγειος ή υποθαλάσσιος πλούτος είτε είναι φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες.

- Πλήρης υποτέλεια λοιπόν.

Αυτή τη στιγμή επιλέγουν  ένα οικόπεδο για παράδειγμα, μεταβιβάζεται στο Tαμείο, χωρίς κανένα αντάλλαγμα από το κράτος και χωρίς να έχει τίποτα να φορολογήσει ή έστω να βάλει ένα τέλος . Όλα τα έσοδα γυρίζουν στο ταμείο αμέσως χωρίς να περάσουν από τον προϋπολογισμό για να φύγουν για τους δανειστές. Αυτές οι συμβάσεις συνήθως είναι των 75 ή των 99 ετών.

- Η λύση για σας κύριε καθηγητά είναι η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου;

Λύση για μένα είναι να καταργηθούν όλα αυτά. Αυτοί είναι όροι του ΔΝΤ, όχι νόμιμοι, τα έβαζαν σε χώρες του τρίτου κόσμου, σε ευρωπαϊκές χώρες δεν γίνεται αυτό. Να αναλάβουμε την ευθύνη του χρέους μας αλλά με όρους που να μένει κάτι.

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2015

Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ - γνώμες - Το Βήμα Online

Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ - γνώμες - Το Βήμα Online.

Ειδικές επιχειρήσεις αποπληροφόρησης με στόχο την αποδόμηση Α.Τσίπρα και Π.Καμμένου | DefenceNet.gr

Ειδικές επιχειρήσεις αποπληροφόρησης με στόχο την αποδόμηση Α.Τσίπρα και Π.Καμμένου.

Τουρκική πειρατεία από Σκύρο μέχρι Λήμνο απορρίφθηκε με “casus belli” από την Ελλάδα | DefenceNet.gr

Τουρκική πειρατεία από Σκύρο μέχρι Λήμνο απορρίφθηκε με “casus belli” από την Ελλάδα.

Κυριακή 1 Μαρτίου 2015

Γ.Κασιμάτη- Γ. Κατρούγκαλου: ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΚΡΙΤΙΚH


ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΚΡΙΤΙΚH - του Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗ και Γ. ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΣΙΜΑΤΗ - ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ



Εχθές το βράδυ μας κοινοποιήθηκε από την συναγωνίστρια Κ.Π. το παρακάτω κείμενο των δύο έγκριτων Καθηγητών.

Μετά από την απαιτούμενη διασταύρωση, για την γνησιότητα του, διαπιστώσαμε ότι θα δημοσιευτεί σήμερα Κυριακή στο ''Βήμα της Κυριακής''.

Σε επικοινωνία με τον κ. Κασιμάτη μας ανέφερε ότι έχει αφαιρεθεί η τελευταία παράγραφος!

Μας δήλωσε συγκεκριμένα: ''Αυτό αποδεικνύει το δόλο της ενορχηστρωμένης επίθεσης που γίνεται από όλες τις πλευρές και παρασύρει και άδολους.''

Την ίδια στιγμή ο κ. Κατρούγκαλος μέσω του λογαριασμού που διατηρεί στο twitter γράφει 


Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο αναλυτικά παρακάτω.


Γιώργος Κασιμάτης, Ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Γιώργος Κατρούγκαλος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, αν. υπουργός

Όπως έχουμε υποστηρίξει επανειλημμένα και οι δύο (βλ. ήδη Γ. Κασιμάτη, Το απάνθρωπο καθεστώς δανεισμού της Ελλάδας, Α. Λιβάνης, Αθήνα, 2015), οι Δανειακές Συμβάσεις και τα Μνημόνια παραβιάζουν με βασικούς τους όρους σε βάρος της χώρας μας θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος, καθώς και της ευρωπαϊκής και της διεθνούς νομιμότητας.

Ειδικότερα, οι Συμβάσεις Δανεισμού και τα μνημόνια πλήττουν την εθνική κυριαρχία, την ύπαρξη, δηλαδή, της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα αγαθά της πολιτισμικής της κληρονομιάς και της ιστορίας της, προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, κυρίως δικαιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, καθώς και αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, του κοινωνικού κράτους δικαίου και της αναλογικότητας, παραβιάζουν όλες τις βασικές ανάγκες αξιοπρεπούς διαβίωσης και ανάπτυξης της προσωπικότητας του ανθρώπου,  επιπλέον δε παραβιάζουν, με την παράκαμψη της Βουλής των Ελλήνων, τη δημοκρατική και την αντιπροσωπευτική αρχή.

Συγκεκριμένα, είναι φανερό ότι με τους όρους που περιλαμβάνουν την παραίτηση από τις ενστάσεις προστασίας της εθνικής κυριαρχίας και κάθε άλλου υπέρτερου αγαθού της χώρας, την καθολική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας και της οικονομικής πολιτικής της, την εξευτελιστική υποχρέωση συνεχούς, σε κάθε στάδιο εκτέλεσης των συμβάσεων, υπογραφής γνωμοδότησης από απλούς νομικούς συμβούλους του κράτους που βεβαιώνει τη νομιμότητα των Συμφωνιών και την πολλαπλή παραβίαση της συμβατικής ισότητας σε βάρος της Ελλάδας, με όλα αυτά προσβάλλουν τα υπέρτερα αγαθά και της υπόστασης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της αξίας και αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού.

Για τη σωστή κατανόηση των συζητήσεων που διεξάγει σήμερα η κυβέρνηση με τους δανειστές της, πρέπει να είναι σαφές ότι: πρώτον, οι εν λόγω συζητήσεις ανήκουν στο στάδιο των διαπραγματεύσεων που δεν δεσμεύουν το περιεχόμενο της τελικής συμφωνίας, αν υπάρξει, και δεύτερον, ότι κάθε συζήτηση και συμφωνία γίνεται στη βάση της συνταγματικής, της ευρωπαϊκής και της διεθνούς νομιμότητας. Καμιά συζήτηση και καμιά συμφωνία δεν μπορεί να γίνει, ούτε,  και αν γίνει, μπορεί να έχει κύρος και να δεσμεύει, αν παραβιάζει τις αρχές και τους κανόνες έστω και ενός από τα τρία αυτά επίπεδα νομιμότητας. Και οι δύο αυτές αρχές έχουν παγκόσμια ισχύ, ισχύ διεθνούς δικαίου, και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν ή να παραβιασθούν από κανένα μέρος των συζητήσεων.

Οι λογικές συνέπειες που προκύπτουν από τις δύο αυτές αρχές είναι οι ακόλουθες:

1) Οι συμφωνίες και η σύμβαση παράτασης της «δανειακής σύμβασης» και οι όποιες προτάσεις έχουν κατατεθεί για συζήτηση από την κυβέρνηση ανήκουν στο στάδιο των διαπραγματεύσεων και δεν δεσμεύουν το τελικό περιεχόμενο της συμφωνίας που, ενδεχομένως, θα υπάρξει στο τέλος της τετράμηνης παράτασης. Η σύμβαση παράτασης δεν αναγνωρίζει ούτε το περιεχόμενο της δανειακής σύμβασης ως βάση της υπό διαπραγμάτευση επόμενης σύμβασης, ούτε, φυσικά, τη νομιμότητα της παρατεινόμενης δανειακής σύμβασης –ούτε, άλλωστε, θα μπορούσε να αναγνωρίσει, όπως είπαμε, παράνομους όρους και νομικές ακυρότητες. Οι ασάφειες που παρατηρούν επικριτικά πολλοί ανήκουν στο διαπραγματευτικό λόγο. Η συμφωνία παράτασης είναι συμφωνία χρόνου, τρόπου και διαδικασίας διαπραγμάτευσης και μόνο μέσα στα πλαίσια της συνταγματικής και της διεθνούς νομιμότητας. Η κυβέρνηση θα κριθεί στο τέλος των διαπραγματεύσεων.

2) Άμεση συνέπεια της παραπάνω διευκρίνισης είναι ότι η συμφωνία παράτασης της δανειακής σύμβασης, ως διαπραγματευτική πράξη, δεν είναι ανάγκη, ούτε πρέπει πολιτικά και συνταγματικά να εγκριθεί από την Βουλή. Μόνο ενημέρωση του αντιπροσωπευτικού σώματος, στο μέτρο που επιτρέπει η φύση των διαπραγματεύσεων, και κοινοβουλευτική έγκριση της διαδικασίας επιβάλλονται από τη δημοκρατική και την κοινοβουλευτική αρχή. Διαφορετικά, εάν υποβληθεί για κύρωση, θα πρέπει η Βουλή να μπει τώρα, κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων για νέα νόμιμη συμφωνία, στη συζήτηση του ζητήματος και να αποφασίσει σχετικά για το κύρος των δανειακών συμφωνιών, που στην ουσία θα σημαίνει την πλήρη άρση της σημερινής βάσης των διαπραγματεύσεων που ακολουθεί η κυβέρνηση. Αν τεθεί αυτό το ζήτημα στη Βουλή, η κυβέρνηση, φυσικά, θα αρνηθεί το κύρος των δανειακών συμφωνιών.

3) Η κατά το τέλος των τετράμηνων διαπραγματεύσεων οποιαδήποτε ενδεχόμενη συμφωνία θα πρέπει να είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα, με τις Συνθήκες της ΕΕ και με το διεθνές δίκαιο, που αποτελούν και εσωτερικό δίκαιο της Ελλάδας. Εάν παραβιάζει τις αρχές και τους κανόνες αυτούς νομιμότητας (την αρχή προστασία της εθνικής κυριαρχίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της δημοκρατικής νομιμότητας) –και αν ακόμη κυρωθεί από τη Βουλή- θα είναι άκυρη και δε θα δεσμεύει την Ελλάδα –ούτε τις επόμενες κυβερνήσεις. Η αρχή του διεθνούς δικαίου “pacta sund servanda”  («οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται») εννοεί τις κατά το διεθνές δίκαιο νόμιμες συμφωνίες.

4) Εάν κατά το τέλος του τετραμήνου οι δανειστές δεν συμφωνήσουν  σε μια νόμιμη σύμβαση, σύμφωνα με τα παραπάνω, δεν απομένει πια παρά να τεθεί το ζήτημα κύρους των συμφωνιών και νομιμότητας του χρέους της Ελλάδας. (Η ακυρότητα των συμφωνιών και η ανάγκη ρύθμισης του χρέους στη βάση της συνταγματικής νομιμότητα και της νομιμότητας των συνθηκών της ΕΕ και του διεθνούς δικαίου θα είναι καλύτερο να τεθούν τώρα και στη Βουλή και στους δανειστές).

5) Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η μη καταβολή της δανειακής δόσης προς την Ελλάδα στο τέλος του τετραμήνου για οποιοδήποτε λόγο διαπραγματευτικό και ιδίως για λόγους αμφισβήτησης του κύρους των συμφωνιών, δεν θα είναι νόμιμη, γιατί θα αποτελεί άσκηση οικονομικής βίας, εάν ληφθούν υπόψη οι άμεσες ανάγκες της χώρας και του ελληνικού λαού και η αρχή της διεθνούς αλληλεγγύης και των Συνθηκών της ΕΕ.

6) Ας επιτραπεί στον πρώτο από εμάς, που δεν είναι μέλος της κυβέρνησης και δεν έχει τις εκείθεν απορρέουσες δεσμεύσεις, η διατύπωση των παρακάτω καταληκτικών σκέψεων: Παρατηρείται τελευταία μια πολύπλευρη κριτική των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης, η οποία έχει σαφή τα στοιχεία της ενορχήστρωσης, άρα και της διεύθυνσης και κατεύθυνσης. Φαίνεται σαφώς να αποβλέπει στη διάσπαση της παλλαϊκής αντιμνημονιακής βάσης στις διαπραγματεύσεις. Η αντιπολίτευση αυτού του είδους που γίνεται κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων της χώρας δεν είναι σύμφωνη με το πολιτικό ήθος. Γι’ αυτό δεν πρέπει να παρασυρθούν άδολοι πολίτες. Θα πρέπει να περιμένουν, όταν πραγματικά θα πρέπει να κριθεί η κυβέρνηση. Ο λαός θα έχει τον τελικό λόγο και την τελική κρίση.


1 σχόλιο:

  1. Σαφή τα ανωτέρω. Αλλά γιατί μας διατηρούσατε επί ένα μήνα σχεδόν σε κατάσταση ενοχής? Δεν θα είχε κλονισθεί η κυβέρνηση και δεν θα ήταν πιθανό να γίνει γεγονός η "αριστερή παρένθεση'', που εναγωνίως επιζητούν Σαμαράς και ευρωπαίοι Ολιγάρχες, αν ο λαός με το αισθητήριό του δεν κρατούσε την ψυχραιμία του και υιοθετούσε εύκολα των δριμύτατη κριτική που ακούσαμε από τους μεγαλύτερους αγωνιστές μας? Χωρίς κέντρο σχεδιασμού πολιτικής δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα, μια και η πολυδιάσπαση είναι αυτό που επιδιώκουν οι εχθροί μας!.

Γερμανίδα βουλευτίνα κατά Γιούνκερ: Στη Γαλλία δίνετε χρόνο και την Ελλάδα την πνίγετε!

Ο χρήστης Freepen.gr κοινοποίησε ένα σύνδεσμος.

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)