Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2015

Η κυβέρνηση 'ξεμπροστιάζει' τους δανειστές - Στη δημοσιότητα όλος ο φάκελος των εισηγήσεων | DefenceNet.gr

Η κυβέρνηση 'ξεμπροστιάζει' τους δανειστές - Στη δημοσιότητα όλος ο φάκελος των εισηγήσεων.

The New York Times : Yanis Varoufakis: No Time for Games in Europe FEB. 16, 2015


 ΑTHENS — I am writing this piece on the margins of a crucial negotiation with my country’s creditors — a negotiation the result of which may mark a generation, and even prove a turning point for Europe’s unfolding experiment with monetary union.
Game theorists analyze negotiations as if they were split-a-pie games involving selfish players. Because I spent many years during my previous life as an academic researching game theory, some commentators rushed to presume that as Greece’s new finance minister I was busily devising bluffs, stratagems and outside options, struggling to improve upon a weak hand.
Nothing could be further from the truth.
If anything, my game-theory background convinced me that it would be pure folly to think of the current deliberations between Greece and our partners as a bargaining game to be won or lost via bluffs and tactical subterfuge.
The trouble with game theory, as I used to tell my students, is that it takes for granted the players’ motives. In poker or blackjack this assumption is unproblematic. But in the current deliberations between our European partners and Greece’s new government, the whole point is to forge new motives. To fashion a fresh mind-set that transcends national divides, dissolves the creditor-debtor distinction in favor of a pan-European perspective, and places the common European good above petty politics, dogma that proves toxic if universalized, and an us-versus-them mind-set.
As finance minister of a small, fiscally stressed nation lacking its own central bank and seen by many of our partners as a problem debtor, I am convinced that we have one option only: to shun any temptation to treat this pivotal moment as an experiment in strategizing and, instead, to present honestly the facts concerning Greece’s social economy, table our proposals for regrowing Greece, explain why these are in Europe’s interest, and reveal the red lines beyond which logic and duty prevent us from going.
The great difference between this government and previous Greek governments is twofold: We are determined to clash with mighty vested interests in order to reboot Greece and gain our partners’ trust. We are also determined not to be treated as a debt colony that should suffer what it must. The principle of the greatest austerity for the most depressed economy would be quaint if it did not cause so much unnecessary suffering.
I am often asked: What if the only way you can secure funding is to cross your red lines and accept measures that you consider to be part of the problem, rather than of its solution? Faithful to the principle that I have no right to bluff, my answer is: The lines that we have presented as red will not be crossed. Otherwise, they would not be truly red, but merely a bluff.
But what if this brings your people much pain? I am asked. Surely you must be bluffing.
The problem with this line of argument is that it presumes, along with game theory, that we live in a tyranny of consequences. That there are no circumstances when we must do what is right not as a strategy but simply because it is ... right. 
Against such cynicism the new Greek government will innovate. We shall desist, whatever the consequences, from deals that are wrong for Greece and wrong for Europe. The “extend and pretend” game that began after Greece’s public debt became unserviceable in 2010 will end. No more loans — not until we have a credible plan for growing the economy in order to repay those loans, help the middle class get back on its feet and address the hideous humanitarian crisis. No more “reform” programs that target poor pensioners and family-owned pharmacies while leaving large-scale corruption untouched.Our government is not asking our partners for a way out of repaying our debts. We are asking for a few months of financial stability that will allow us to embark upon the task of reforms that the broad Greek population can own and support, so we can bring back growth and end our inability to pay our dues. 
One may think that this retreat from game theory is motivated by some radical-left agenda. Not so. The major influence here is Immanuel Kant, the German philosopher who taught us that the rational and the free escape the empire of expediency by doing what is right. 
How do we know that our modest policy agenda, which constitutes our red line, is right in Kant’s terms? We know by looking into the eyes of the hungry in the streets of our cities or contemplating our stressed middle class, or considering the interests of hard-working people in every European village and city within our monetary union. After all, Europe will only regain its soul when it regains the people’s trust by putting their interests center-stage.
Yanis Varoufakis is the finance minister of Greece.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΑΝΤΗΣ-ΣΧΟΛΙΟ:Αντί κάποιοι να ζηλεύουν και να μεμψιμοιρούν, ας νοιώσουν περήφανοι που υπάρχουν τέτοιοι συμπατριώτες τους ικανοί να ανοίξουν με την επιστήμη και το λογισμό τους μια ρεαλιστική κοινή βάση για τα ανθρώπινα ιδανικά στην Ευρώπη και τη σκληρά δοκιμαζόμενη Ελλάδα..

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015

In the mind of Harry Klynn: Η Γερμανία δεν αγαπάει την δημοκρατία

Η Γερμανία δεν αγαπάει την δημοκρατία.

'Βόμβα' από Μόσχα: Ετοιμάζεται πακέτο οικονομικής βοήθειας από BRICS για Ελλάδα! - Τι μεταδίδει το RT | DefenceNet.gr

'Βόμβα' από Μόσχα: Ετοιμάζεται πακέτο οικονομικής βοήθειας από BRICS για Ελλάδα! - Τι μεταδίδει το RT.

Σταύρος Κατσούλης: Τελικά η συμφωνία που ήθελε αλλά δεν άφησαν να υπογράψει ο Βαρουφάκης ήταν καλη;

Τελικά η συμφωνία που ήθελε αλλά δεν άφησαν να υπογράψει ο Βαρουφάκης ήταν καλη;

Κι όμως .. κοντά σε συμφωνία - Παρέμβαση ΗΠΑ και Ρωσίας - Οι νέες 'κόκκινες γραμμές' της κυβέρνησης | DefenceNet.gr

Κοντά σε συμφωνία;  - Παρέμβαση ΗΠΑ και Ρωσίας - Οι νέες 'κόκκινες γραμμές' της κυβέρνησης.

Μ. Γλέζος: Αν μας εμποδίσουν να βγάλουμε το βρόγχο, θα σπάσουν τα μούτρα τους (βίντεο)

«Με τους Ευρωπαίους, αν θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα με τα δάνεια που μας έδωσαν, δεν έχω καμία αντίρρηση να το συζητήσουμε. Αν αυτοί το βάλουν το θέμα. Δεν θα πάω να τους βρω εγώ. Αν θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα θα πάμε να το συζητήσουμε» είπε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κι έφερε το παράδειγμα του Μαριάνο Ραχόι: «Για παράδειγμα, ξεσηκώθηκε ο Ραχόι, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας και χάλασε τον κόσμο και λέει αντί να δώσουν τα χρήματα για να σταματήσει η ανεργία στην Ισπανία τα έδωσαν για να βοηθήσουν τον ελληνικό λαό». Και πρόσθεσε: «Ποιον ελληνικό λαό; Τα έδωσε για να χρηματοδοτήσει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Ελα δω λοιπόν Ραχόι. Ποιο ήταν το ονομαστικό δάνειο που μας έδωσες, ποιο είναι το πραγματικό δάνειο που πήραμε σαν δημόσιο, σαν ελληνικό κράτος και πόσα έχεις πάρει ως τώρα σε τοκοχρεωλύσια. Και από κει και πέρα συζητάμε. Για να δούμε ότι για τον καθένα απ’ αυτούς, κατά τη δική μου ταπεινή γνώμη, τους έχουμε ξοφλήσει όλους».
Ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης συνέχισε λέγοντας: «Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε. Βάζουμε τον λαό να πάρει πίσω την ψήφο του; Από κει ξεκινάμε. Πρέπει να καταλάβει και ο Σόιμπλε και η Μέρκελ και όλοι όσοι είναι δανειστές ότι αν επιχειρήσουν να μας εμποδίσουν να βγάλουμε τον βρόγχο από τον λαιμό του ελληνικού λαού που αγωνίζεται να περισώσει τον εαυτό του από τους δανειστές θα σπάσουν τα μούτρα τους. Αυτό έχω να πω. Καθαρά. Δεν το καταλαβαίνουν».
Δείτε το σχετικό βίντεο:
Με ακμαίο ηθικό απάντησε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων του MEGA ο Μανώλης Γλέζος και τόνισε προς όλες τις κατευθύνσεις την ανάγκη σεβασμού της επιλογής του...


LEFT.GR

Κ. Χρυσόγονος: «Αντιμετωπίζουμε απόπειρα ενός μετα-νεωτεριστικού πραξικοπήματος»



 
  
Συνεντεύξεις Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Χρυσόγονος μιλά στο Κόκκινο για τις τελευταίες εξελίξεις σε σχέση με το Euirogroup, και κάνει λόγο για Κ. Χρυσόγονος: «απόπειρα ενός μετα-νεωτεριστικού πραξικοπήματος». Παράλληλα, τόνισε πως η κυβέρνηση είναι ισχυρή και βασίζεται στη δύναμη και την ψυχραιμία του ελληνικού λαού.
  Ο κ. Χρυσόγονος σχολιάζοντας το κείμενο Ντάισεμπλουμ και την στάση των ευρωπαίων, είπε:

"Είναι φανερό ότι αντιμετωπίζουμε μια απόπειρα ενός μετα-νεωτεριστικού πραξικοπήματος, διότι οι δανειστές κατ΄ουσίαν ζητούν να ακυρωθεί το αποτέλεσμα των εκλογών, όταν όχι απλώς αξιώνουν να μη λάβεις νέα μέτρα παρά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν ουδέτερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα, άρα οτιδήποτε μέτρα πάρεις για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης να τα χρηματοδοτήσεις με επιβολή νέων φόρων ή με περικοπή δημόσιων δαπανών, αλλά αξιώνουν επιπλέον - κι αυτό είναι το πιο εξοργιστικό- να λάβεις τα μέτρα που αρνήθηκε ή δεν μπόρεσε η προηγούμενη μνημονιακή κυβέρνηση. Ουσιαστικά ζητούν ακύρωση του αποτελέσματος των εκλογών, σα να ήταν η νέα κυβέρνηση συνέχεια ή και χειρότερη από την προηγούμενη. 

Υπονοούν την αύξηση του ΦΠΑ, η κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας. Είναι αστείο το επιχείρημα ότι κι εμείς έχουμε εντολή από τους δικούς μας λαούς. Της έδωσαν καμιά λαϊκή εντολή οι γερμανοί ψηφοφόροι της Μέρκελ να απελευθερώσει τις ομαδικές απολύσεις στην Ελλάδα; Θα τρελαθούμε τελείως; Είναι φανερό ότι υπάρχει μια πλήρης περιφρόνηση σε αξίες και αρχές και θεμελιώδη δικαιώματα που υποτίθεται ότι διέπουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα".

Σχετικά με τις δηλώσεις Σόιμπλε, λίγο πριν τη συνεδρίαση του Eurogroup, τόνισε: "Ηταν το προανάκρουσμα για όσα θα γίνονταν το απόγευμα στο Eurogroup. Να δείξουν τη χώρα αναξιόπιστη, ώστε να μην προσφερθεί καμία διαπραγμάτευση, και είτε να αρνηθεί τελείως τον εαυτό της και την πολιτική της τοποθέτηση, είτε να οδηγηθεί σε μία περιπέτεια με σκοπό στην ουσία να τη ρίξουν.  Αν περάσουμε σε καταστάσεις τύπου Κύπρου στην Ελλάδα, είναι φανερό πως απώτερος σκοπός είναι να πέσει η ελληνική κυβέρνηση".

Αναφερόμενος στις κινήσεις Σαμαρά - Βενιζέλου, μετά το πέρας του Eurogroup, σημείωσε: "Ο κ. Σαμαράς ανήκει σε ένα πολιτικό παρελθόν, η κυβέρνησή του απέτυχε να φέρει τη χώρα σε βιώσιμη τροχιά αφού μετέφερε την πτώχευση του κράτους στους πολίτες, ο ελληνικός λαός είπε ότι η πολιτική του δεν βγαίνει. Τώρα το να επιμένουν οι εγχώριες πολιτικές δυνάμεις ή κυρίως οι δανειστές να συνεχισθεί, σα να μη συνέβη τίποτα, δείχνει υποχώρηση προς τις δημοκρατικές αρχές και αξίες."

Μιλώντας για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, Ευρωκοινοβούλιο και Συμβούλιο υπουργών Οικονομικών, ο ευρωβουλευτής σημείωσε:  

"Η πλειοψηφία του ευρωκοινοβουλίου δεν επιδοκιμάζει αυτή την ακραία στάση η οποία  προέρχεται από τη κλασσική γερμανική δεξιά με τη συνεπικουρία ορισμένων κομμάτων του ΕΛΚ.  Δεν αποφασίζει όμως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά το Συμβούλιο και μάλιστα με συσχετισμό δυνάμεων οικονομικά, αξιώνοντας για κάθε χώρα να θέλουν να εφαρμόσουν την πολιτική τους. Εδώ μιλάμε για μια ωμή εσωτερική παρέμβαση.

Μου έλεγε αξιωματούχος στην Κομισιόν πριν καιρό: Το κινεζικό σύστημα είναι πιο   δημοκρατικό   από το ευρωπαϊκό, διότι στο ΠΓ του ΚΚΚ κάθονται 25, έχουν και οι 25 λόγο, ψηφίζουν. Στην Ευρώπη, το Συμβούλιο που είναι το αποφασιστικό όργανο, μιλάνε 28, αποφασίζει ένας".




© stokokkino.gr | 17 Φεβρουαρίου 2015 Σχόλια - See more at: http://www.stokokkino.gr/article/1000000000004611/K-Xrusogonos-Antimetopizoume-apopeira-enos-meta-neoteristikou-praksikopimatos#sthash.h6522Tzy.dpuf

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ

«Ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα!» έγραψε η Βέφα Αλεξιάδου στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook!
Η τηλεμαγείρισσα, μια εβδομάδα μετά τον χαμό και της δεύτερης κόρης της, Άντζυς Αλεξιάδου, ξέσπασε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, με αφορμή το χθεσινό Eurogroup και τα «βάζει» με όσους χαίρονται με την αποτυχία της διαπραγμάτευσης:
«Τι κρίμα!! να μην είμαστε ενωμένοι σε μια τόσο δύσκολη στιγμή της πατρίδας μας!. Τι κρίμα να μένουμε δεμένοι στις κομματικές μας ιδεολογίες και να σαμποτάρουμε και να χαιρόμαστε για την πιθανή αποτυχία της διαπραγμάτευσης, με καλύτερους ορούς, που επιχειρεί να επιτύχει η νέα κυβέρνηση! Ειλικρινά ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα! Τι κρίμα να μην είμαστε ενωμένοι και τα λιμνάζοντα νερά, που η νέα κυβέρνηση Τσίπρα τόλμησε να κουνήσει, να τα κάνουμε τρικυμία!! ώστε να μας τρομάξουν οι δυνάστες μας!! Δεν αντέχουμε άλλη λιτότητα!! Αυτή δεν είναι η αλήθεια? Ας τη βροντοφωνάξουμε λοιπόν όλοι μαζί! Αριστεροί δεξιοί νεοδημοκράτες πασόκοι ποτάμια και ελιές! Όλοι Έλληνες είμαστε! ας σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά κι ας απαιτήσουμε το δίκιο μας, άσχετα ποιος το σήκωσε πρώτος» έγραψε χαρακτηριστικά.

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015

Χρήστος Γιανναράς-Η γλώσσα των σημείων



Posted: 15 Feb 2015 11:34 PM PST
Πριν από τρεις εβδομάδες, η ελλαδική κοινωνία έδωσε την εντολή διακυβέρνησης της χώρας σε έναν πολιτικό σχηματισμό που, εύλογα, κινούσε τη δυσπιστία των ορθολογικά σκεπτόμενων πολιτών:
Δεν είχε εμφανίσει συγκροτημένο κοινωνικό πρόγραμμα, κοινωνικές σκοποθεσίες, ο πολιτικός αυτός σχηματισμός. Μιλούσε μόνο για διαχειριστικές προτάσεις, μυωπικά οικονομίστικες, ωσάν η χώρα να περνούσε μιαν εφήμερη κρίση και όχι βυθισμό σε παραλυτική παρακμή, διολίσθηση σε πρωτογονισμό μανιασμένης ιδιοτέλειας. Δεν παρουσίασε ποτέ ο πολιτικός αυτός σχηματισμός θέσεις του για την παιδεία (και όχι απλώς για τα τεχνικά προβλήματα της εκπαίδευσης), για εξωτερική πολιτική γόνιμης και ρεαλιστικής ελληνικής ιδιοπροσωπίας, για την εντόπια γαγγραινώδη παραποίηση του συνδικαλισμού, τη λειτουργική αχρήστευση της Δικαιοσύνης.
Είχε έναν νέο σε ηλικία αρχηγό ο συγκεκριμένος πολιτικός σχηματισμός, με ηγετικά χαρίσματα καταφανώς υπέρτερα των φθαρμένων θλιβερών μετριοτήτων που επιβίωναν σε όλα τα άλλα παρακμιακά απομεινάρια του κομματικού συστήματος. Αλλά είχε και παρελθόν πολύ βεβαρημένο ο ίδιος σχηματισμός: Σαράντα ολόκληρα χρόνια στα σχολειά και στα πανεπιστήμια, στη δημοσιογραφία και στα ηλεκτρονικά μέσα, συνολικά στο πεδίο της «διανόησης», λειτουργούσε σαν Ζντανοφικός φασιστικός εφιάλτης, με μεθόδους και νοοτροπία τρομοκρατών. Επιπλέον, στο όνομα του ιστορικο-υλιστικού διεθνισμού, πρακτόρευε απροκάλυπτα τη φανατισμένη τυφλότητα του σκοπιανού εθνικισμού, τις ραδιουργίες του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, τη μεθοδική αγλωσσία και τη στρέβλωση της ιστορικής συνείδησης των Ελλήνων.
Με αυτές τις προδιαγραφές ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ την εντολή να κυβερνήσει τη χώρα. Και με την ανάληψη της εντολής αρχίζει το αναπάντεχο, η έκπληξη: Για πρώτη φορά στα ελλαδικά πολιτικά χρονικά, κόμμα που θριάμβευσε στις εκλογές σχηματίζει κυβέρνηση με δεκατέσσερα από τα μέλη της (ναι, 14) να είναι εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες – ποτέ κόμμα δεν είχε τολμήσει τέτοια κοινωνική επιστράτευση. (Το καθεστώς ώς τώρα ήταν: ο πρωθυπουργός να μοιράζει τα υπουργεία για να εξοφλήσει ιδιοτελέστατα προσωπικά χρωστούμενα ή για να κολακέψει εκλογικές περιφέρειες).
Δεύτερη έκπληξη: οι ικανότητες και το ύφος – ήθος των υπουργών, τουλάχιστον όσων ενεργοποιήθηκαν αμέσως και με φρενήρεις ρυθμούς για τα επείγοντα προβλήματα της χώρας. Ολόκληρη η Ευρώπη ξαφνιάζεται, μαζί κι ένα ευρύτερο διεθνές περιβάλλον – το μαρτυρεί η πρωτοφανής, απίστευτη έκταση και ένταση ενδιαφέροντος Τύπου και ηλεκτρονικών μέσων για την Ελλάδα και τα προβλήματά της. Αντί για την εικόνα άτολμων, συμπλεγματικών μετριοτήτων διορισμένων (ως εικός) από τους δανειστές για να εκπροσωπούν τα συμφέροντα της Ελλάδας έναντι των δανειστών, περάσαμε στην εικόνα προσωπικοτήτων με εκπληκτικές ικανότητες, σπάνια κατάρτιση, αστραφτερή ευτολμία, φανερή, εργώδη προετοιμασία και πίστη μαχητική στο δίκιο της χώρας τους.
Πότε και πώς προγραμματίστηκαν και οργανώθηκαν αστραπιαία οι περιοδείες του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Πότε και πώς εξασφαλίστηκαν οι συναντήσεις τους με τους κορυφαίους των ισχυρών της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το πλήθος των συνεντεύξεων στον διεθνή Τύπο και στις τηλεοράσεις. Κυρίως, από πού και πώς ξεπήδησε αυτό το απαρόμοιαστο ανθρώπινο υλικό, να εκπροσωπεί μιαν Ελλάδα που είχε ταυτιστεί διεθνώς στις συνειδήσεις με τη φαυλότητα, τη λαμογιά, την ανικανότητα και βουλιμική χωριατιά – πολιτικοί δίχως το κάτσιασμα της μειονεξίας και χαμόγελα λακέδων μπροστά στα αφεντικά τους, αλλά με ραχοκοκαλιά και αξιοπρέπεια, ηρεμία και αποφασιστικότητα.
Η έκπληξη δεν εξουδετερώνει την κριτική σκέψη και στάση, δεν ξεχνάμε την καταγωγή του ΣΥΡΙΖΑ και το παρελθόν του. Αλλά είναι ψυχοπαθολογική εμπάθεια και μικρόνοια να κλείνουμε τα μάτια μπροστά σε αυτό που βλέπουμε, επειδή δεν δικαιολογείται από το παρελθόν του. Επιτέλους, η πειστικότερη γλώσσα για τον ψυχικά υγιή πολίτη είναι η σημειωτική (γλώσσα των σημείων): Ο υπουργός Οικονομικών να ταξιδεύει σε «οικονομική» θέση και να κοιμάται κατάκοπος δίπλα σε τυχαίους συνεπιβάτες, πετώντας από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα για να συναντηθεί με τους «τα πρώτα φέροντας» στην Ευρώπη. Και την ίδια στιγμή να καταργούνται στην Ελλάδα οι προκλητικοί στόλοι υπουργικών και βουλευτικών αυτοκινήτων, να βγαίνουν σε πλειστηριασμό πρωθυπουργικά αεροσκάφη.
Η γλώσσα των «σημείων», η σημειωτική γλώσσα, καθρεφτίζει το ήθος και το φρόνημα του ανθρώπου, τα κίνητρα και τις προθέσεις του, ασυγκρίτως εναργέστερα από τη γλωσσική εκφραστική. Τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού τις κατέστησε επίσης μιαν έκπληξη η γλώσσα του σώματός του, το γνήσιο πάθος εκφοράς του λόγου – «έβαλε την ψυχή του» σε αυτά που έλεγε. Οταν στο τέλος εγκατέλειψε το χειρόγραφο για να εκφραστεί αυθόρμητα, η συγκίνηση έσπασε τη φωνή του, ήταν ολοφάνερο. Εκείνη η στιγμή, η ανεπιτήδευτη εκρηκτική συγκίνηση, ήταν αυτό που περίμεναν δεκαετίες ολόκληρες οι Ελληνες: Να δουν επιτέλους έναν πολιτικό να μιλάει με πόνο ψυχής για την κοινωνία και την πατρίδα του, όχι σαν δασκαλεμένος διαφημιστής απορρυπαντικών ή αλλαντικών.
Αυτή η κυβέρνηση δεν αποκλείεται να αποτύχει στις επιδιώξεις της. Να εξαναγκαστεί, από το οιηματικό πείσμα του αμοραλισμού των «αγορών» να εγκαταλείψει τον αγώνα. Δεν αποκλείεται και να τα θαλασσώσει η ίδια μέσα στη σύγχυση θρησκοληψίας των «συνιστωσών» του ΣΥΡΙΖΑ. Ομως, ακόμα κι αν αποτύχει, αν συντριβεί από έξωθεν εκβιασμούς ή έσωθεν αγκυλώσεις, τα όσα κατόρθωσε στις πρώτες μέρες του βίου της έχουν γυρίσει σελίδα για τον τόπο: Τώρα οι Ελληνες ξέρουν, τουλάχιστον, τι θα πει «διαπραγμάτευση» και τι θα πει «συλλογική αξιοπρέπεια». Ο,τι ζήσαμε στο τελευταίο εικοσαήμερο θα λειτουργεί από εδώ και πέρα σαν μέτρο και δείχτης της ποιότητας στην πολιτική.
Η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω. Επιστροφή στην αθλιότητα και στην ντροπή του πράσινου, του γαλάζιου ή του κόκκινου (συνασπισματικού) ΠΑΣΟΚ δεν αντέχεται πια. Η δουλεία στην καταναλωτική αποχαύνωση μοιάζει να τελειώνει.

Α Π Ο Κ Α Λ Υ Ψ Ε Ι Σ: Λαφαζάνης: Αν οι εταίροι επιμείνουν σε παράταση το...

Αν οι εταίροι επιμείνουν σε παράταση του μνημονίου, συμφωνία δεν θα υπάρξει.

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)