Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Κώστας Καραΐσκος ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΕΥΔΟΥΣΑ ΑΘΗΝΑ

 


Κώστας Καραΐσκος

ΘΡΑΚΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΕΥΔΟΥΣΑ ΑΘΗΝΑ
Τα παγίως επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας έναντι του Ελληνισμού, όπως τα ζήσαμε το 1974 με την εισβολή της στην Κύπρο και έκτοτε με την έμπρακτη αμφισβήτηση της κυριαρχίας μας στο Αιγαίο και όχι μόνο, θα πάρουν οσονούπω νέα μορφή. Με ένα αποφασιστικό βήμα για την εκδίωξη του Ελληνισμού από το Αιγαίο, η Άγκυρα νομοθετεί, καθορίζοντας ζητήματα που αφορούν το γενέθλιο πέλαγός μας ως αυτό να ήταν τμήμα της τουρκικής επικράτειας. Από εδώ και στο εξής, οι κρατικές δομές και υπηρεσίες της Τουρκίας θα έχουν λόγο για ζητήματα που αφορούν στα ελληνικά τμήματα του Αιγαίου και αργότερα και των νησιών του.
Οι διαθέσεις και πράξεις της Τουρκίας τροφοδοτούνται από την διαχρονική υποχωρητικότητα και συνακόλουθη απραξία των ελληνικών κυβερνήσεων μα και όλου του συστήματος εξουσίας. Έτσι τώρα, βρισκόμαστε προ ενός νέου κινδύνου: μετατροπή του νεοελληνικού κράτους σε νεοοθωμανικό βιλαέτι, απώλεια εθνικής επικράτειας, εκδίωξη των Ελλήνων από το Αιγαίο και τα νησιά του. Μετά την εξάλειψη του Ελληνισμού από την απέναντι ακτή, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα ιστορική υποχώρηση.
Όντας πολίτες της ελεύθερης πλην ξεχασμένης Θράκης, οι περισσότεροι καταγόμενοι από προγόνους Ανατολικοθρακιώτες, Μικρασιάτες καί Πόντιους επιζήσαντες από διωγμούς, εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες, ανησυχούμε και εξεγειρόμαστε. Ανησυχούμε και εξεγειρόμαστε, κυρίως όσον αφορά στη στάση της Αθήνας, η οποία σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές περί άλλων τυρβάζει.
Απαιτούμε από την Κυβέρνηση και όλο το πολιτικό σύστημα να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πράξουν ό,τι είναι αναγκαίο για την υπεράσπιση της χώρας. Να καταγγείλουν, πρωτίστως, παντού με δριμύτητα τις επεκτατικές ενέργειες της Τουρκίας και να προχωρήσουν αμέσως σε ενέργειες που θα ανασχέσουν τον τουρκικό αναθεωρητισμό.
Η υποχωρητικότητα δεν παράγει ειρήνη. Η απραξία φέρνει πόλεμο.
1. Αγγελώνιας Θεόδωρος, γεωλόγος, Αλεξανδρούπολη
2. Αμανατίδης Δημήτρης, γεωπόνος, Κομοτηνή
3. Αμπατζόγλου Γιάννης, Ιατρική Φυσική ΠΓΝΑ, Αλεξανδρούπολη
4. Αντωνιάδης Γαβριήλ, κτηνοτρόφος, Ξάνθη
5. Ασημακόπουλος Βύρων, καθ. Ιατρικής, Αλεξανδρούπολη
6. Αχμέτ Τζεμ, εργάτης, Ολλανδία/Κομοτηνή
7. Βαμβακίδης Μιχάλης, συνταξιούχος, Ξάνθη
8. Βαρσάμης Γιάννης, δημ. υπάλληλος, Ξάνθη
9. Βραχιώλιας Στράτος, ψυχολόγος, Αλεξανδρούπολη
10. Γεωργαντά Αναστασία, συνταξιούχος, Κομοτηνή
11. Γιαλαντζή Έλσα, εκπαιδευτικός, Κομοτηνή
12. Γκαζίνος Κώστας, κτηνίατρος, Ξάνθη
13. Γκοτζαρίδης Κώστας, πολιτικός μηχανικός, Κομοτηνή
14. Γκουργκούνης Χρήστος, πυροσβέστης, Αλεξανδρούπολη
15. Γκουρλίτσας Γιώργος, συνταξιούχος, Ξάνθη
16. Δάγκα Γεωργία, δημ. υπάλληλος, Κομοτηνή
17. Δαργινίδης Δημήτρης, ιδ. υπάλληλος, Βιέννη/Ξάνθη
18. Δωρόπουλος Βαγγέλης, δάσκαλος/μουσικός, Ξάνθη
19. Ζαφειρίδης Γιώργος, ελ. επαγγελματίας, Κομοτηνή
20. Ζησίδου Ματίνα, ελ. επαγγελματίας, Αλεξανδρούπολη
21. Θάνου Δέσποινα, β. βρεφονηπιοκόμος, Κομοτηνή
22. Θεοδωρίδης Χρήστος, γυμναστής, Ξάνθη
23. Καλοδημίδης Πάρις, γεωλόγος, Κομοτηνή
24. Καραΐσκος Κοσμάς, δημοσιογράφος, Κομοτηνή
25. Καραΐσκος Κώστας, συνταξιούχος, Κομοτηνή
26. Καρακολίδης Παναγιώτης, εκπαιδευτικός, Κομοτηνή
27. Καραμπατζάκης Βασίλης, συνταξιούχος, Αλεξανδρούπολη
28. Καρκάνης Γιώργος, συνταξιούχος, Ξάνθη
29. Κελέσης Γιώργος, αναισθησιολόγος, Κομοτηνή
30. Κουρτούμα Μαρία, υγειονομικός, Κομοτηνή
31. Κουσινίδης Χάρης, εκπαιδευτικός, Ν. Ορεστιάδα
32. Κουτσομιχάλη Ζωή, ιδ. υπάλληλος, Ξάνθη
33. Μαγγίνας Νίκος, δικηγόρος, Σουφλί
34. Μεμεταλή Ιρφάν, ελ. επαγγελματίας, Ξάνθη
35. Μεχμέτ Ζεκριέ, καθαρίστρια, Κομοτηνή
36. Μήτσιου Δημήτριος, δικηγόρος, Κομοτηνή
37. Μπαλακτσής Χρήστος, σωφρονιστικός υπάλληλος, Ξάνθη
38. Ναθαναηλίδης Σταύρος, δημ. υπάλληλος, Ξάνθη
39. Νεραντζάκη Ελένη, ιδ. υπάλληλος, Αλεξανδρούπολη
40. Νικηφορίδης Δημήτρης, νευρολόγος, Ξάνθη
41. Ξανθού Χρύσα, εκπαιδευτικός, Κομοτηνή
42. Πανοσκάλτσης Βασίλης, καθ. Πολυτεχνείου ΔΠΘ, Ξάνθη
43. Πάντσογλου Παναγιώτης, ελ. επαγγελματίας, Ξάνθη
44. Παπαράδης Θανάσης, ελ. επαγγελματίας, Αλεξανδρούπολη
45. Παπαβασιλείου Σταυρούλα, δικηγόρος, Κομοτηνή
46. Παπαγιάννης Γρηγόρης, καθ. ΔΠΘ, Κομοτηνή
47. Πασχαλίδου Αναστασία, ιδ. υπάλληλος, Αλεξανδρούπολη
48. Πάφης Γιώργος, καθ. ΤΕΦΑΑ, Κομοτηνή
49. Ροδιάτη Αναστασία, εκπαιδευτικός, Κομοτηνή
50. Σαρίδου Αριστέα, ελ. επαγγελματίας, Κομοτηνή
51. Σελησίου Κωνσταντία, δημ. υπάλληλος, Αλεξανδρούπολη
52. Σιμσίρης Γιώργος, ελ.επαγγελματίας, Αλεξανδρούπολη
53. Σταυρακίδης Άγγελος, ελ. επαγγελματίας, Αλεξανδρούπολη
54. Σταυρίδης Θωμάς, απόστρατος, Κομοτηνή
55. Στεργίου Σάββας, απόστρατος, Αλεξανδρούπολη
56. Στόικου Στέλλα, δημ. υπάλληλος, Κομοτηνή
57. Τερζανίδης Δημήτριος, ελ. επαγγελματίας, Ξάνθη
58. Τερζανίδης Κώστας, εκπαιδευτικός, Ξάνθη
59. Τζουβάρας Θανάσης, ελ. επαγγελματίας, Αλεξανδρούπολη
60. Τσαγκούδης Δήμος, συνταξιούχος, Διδυμότειχο
61. Τσάμογλου Δέσποινα, δικηγόρος, Βιέννη/Ξάνθη
62. Τσαφαρίδης Αλέξης, τραυματιοφορέας, Κομοτηνή
63. Τσιλιγγίρη Δώρα, συνταξιούχος, Κομοτηνή
64. Φωλιάς Δημήτρης, εκπαιδευτικός, Κομοτηνή
65. Χαλκιά Δάφνη, επισκέπτης υγείας, Σαμοθράκη
66. Χατζηδημητρίου Γιώργος, συνταξιούχος, Ξάνθη
Λιγότερα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)