Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2015

Εκστρατεία ανατροπής του ξεπουλήματος των 14 Αεροδρομίων στην ΕΕ ξεκινά...

Εκτακτο δελτίο επιδείνωσης καιρού – Χιονιάς θα σαρώσει τη χώρα - Στα «λευκά» και η Αττική! | ProNews.gr

Εκτακτο δελτίο επιδείνωσης καιρού – Χιονιάς θα σαρώσει τη χώρα - Στα «λευκά» και η Αττική!

ΩΣ ΕΔΩ. Ο ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΥΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΜΑΣ ΙΣΟΠΕΔΩΣΑΝ.



alright.gr
Σήμερα, στο Θέμα της Ημέρας, ανήμερα Χριστουγέννων.

Η εκπληκτική εγκύκλιο που θα διαβαστεί ανήμερα της εορτής των Χριστουγέννων σε κάθε εκκλησία της Μητρόπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
ALRIGHT.GR

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2015

Η Παρθένος Σήμερον - Κοντάκιον - Stamos


ΕΟΡΤΙΟΝ

Ποίημα Ῥωμανοῦ τοῦ Μελῳδοῦ.

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει,
καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει.
Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι.
Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι.
Δι᾿ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον,
ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015

Γ.Βαρουφάκης: 'Τον Φεβρουάριο θα ιδρύσω δικό μου κόμμα - Ο κύβος ερρίφθη' | ProNews.gr

"Ο κύβος ερρίφθη" και ο πρώην ΥΠΟΙΚ Γ.Βαρουφάκης εξ'Ιταλίας ανακοίνωσε ότι τον Φεβρουάριο ιδρύει το δικό κόμμα το οποίο όπως αποκάλυψε θα έχει μοναδικά και ρζοσπαστικά χαρακτηριστικά, προκαλώντας αναταραχή στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό, και ιδιαίτερα στους παλιούς του "συντρόφους" στον ΣΥΡΙΖΑ. Περισσότερα εδώ:

Πάπας Φραγκίσκος

Ανατριχιαστικά το λόγια του Πάπα: "Αυτά είναι τα τελευταία Χριστούγεννα της ανθρωπότητας..."

Φωτογραφία για Ανατριχιαστικά το λόγια του Πάπα: Αυτά είναι τα τελευταία Χριστούγεννα της ανθρωπότητας...
Ο Πάπας Φραγκίσκος ανακοίνωσε στα πλήθη που συναθροίζονται στην Πλατεία Αγίου Πέτρου, ότι τα φετινά Χριστούγεννα θα μπορούσαν να είναι τα τελευταία για την ανθρωπότητα.

 Στην αποκαλυπτική ομιλία του, ο Πάπας Φραγκίσκος περιέγραψε την υπάρχουσα χαοτική κατάσταση του κόσμου και είπε πως  σηματοδοτεί την αρχή των «έσχατων καιρών», και από το νέο έτος ο κόσμος είναι πιθανό.... να είναι εντελώς αγνώριστος.     Ο Ποντίφηκας άφησε να εννοηθεί στην ουσία ότι θα ξεκινήσει ο  Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, επισημαίνοντας ότι η φετινή Χριστουγεννιάτικη περίοδος θα είναι ουσιαστικά μια «παρωδία», όπως δήλωσε και στον ναό Santa Maria μέσα στον Δεκέμβριο.

 «Είμαστε κοντά στα Χριστούγεννα. Θα υπάρξουν φώτα, θα υπάρξουν εορτές , φωτεινά δέντρα, ακόμα και στολίδια ενώ ο κόσμος συνεχίζει να διεξάγει ένα ανελέητο και αιματηρό πόλεμο », είπε ο ίδιος.   Τέλος ο Πάπας Φραγκίσκος διευκρίνισε επίσης τις απόψεις του αυτές το Σαββατοκύριακο, λέγοντας στο πλήθος των πιστών Καθολικών στην κεντρική πλατεία ότι, «ενώ ο κόσμος λιμοκτονεί, και το χάος διευρύνεται, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι φετινές γιορτές των Χριστουγέννων για εκείνους που επιλέγουν να τις γιορτάσουν, μπορεί να είναι οι τελευταίες τους».

Ξεπούλημα στην Πορτογαλία (ελληνικοί υπότιτλοι)

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ-ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ


Watch live streaming video from mikistheodorakiskap at livestream.com

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015

Χρήστος Μαλεβίτσης: Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ -Συνέντευξη στην Μαρία Αλιφέρη'92


ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΕΒΙΤΣΗΣ: Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 

Τη συνείδηση της απώλειας ως πηγής του φιλοσοφείν περιγράφει στον πρόλογο του βιβλίο του Η τραγωδία της ιστορίας ο Χρήστος Μαλεβίτσης. Όπως αναφέρει: Στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής, οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού της ορεινής Παρνασσίδας έσπευδαν να κρυφτούν στα δάση. Έπαιρναν μαζί τους λίγα τρόφιμα και ρούχα για να συντηρηθούν. Ένα δεκατετράχρονο παιδί, το λέγαν Χρήστο, κουβαλούσε κι ένα σακίδιο με βιβλία. Κυνηγημένος από τους δαιμονισμένους συμπατριώτες του Γκαίτε και του Εγέλου, κόνεψε στην κουφάλα ενός δέντρου για να σωθεί. Εκεί ψηλά στα βουνά, μέσα στη σιγαλιά του αρχέγονου δάσους, άνοιγε τα βιβλία του και βυθιζόταν στον κόσμο τους. «Τον Αύγουστο του ’44», μας διηγείται ο Χρήστος, «επιστρέφοντας από νέο διωγμό προς τα βουνά βρήκαμε το χωριό μας πυρπολημένο. Το σπίτι που γεννήθηκα κείτονταν στάχτη και μαυρισμένες πέτρες. Ατμίδες καπνού ανέθρωσκαν ακόμη από τα ερείπια. Η μάνα μου έσκυψε επάνω τους και έσυρε θρήνο σπαραχτικό. Ήμασταν πέντε ψυχές σε τόπο ορεινό, χωρίς στέγη. Τον πατέρα μου τον είχαν εκτελέσει, την άνοιξη του ίδιου χρόνου. Σε λίγο έπιασε βροχή. Ανασηκώσαμε ένα τσίγκο απ’ τη σποδό και μαζευτήκαμε από κάτω του. Η καταστροφή έφτασε στο κόκκαλο» . Στο «χαρτίον του» για το συμβάν, ο Χρήστος συμπλήρωνε μετά από χρόνια τα λόγια του Ιερεμία: «Οὓς ἐγώ ὠκοδόμησα, ἐγώ καθαιρῶ, και οὓς ἐγώ ἐφύτευσα, ἐγώ ἐκτίλλω». Κι’ επίσης, τη φράση του Γιάσπερς: «αποκτούμε την εμπειρία του Όντος με τον ναυαγισμό μας».
Κώστας Τσιαντής.

Προς γενική ανάφλεξη: Η Χεζμπολάχ επιτέθηκε στο Ισραήλ - Εξοπλίστηκε με Scud και ιρανικούς πυραύλους (φωτό, vid) | ProNews.gr

Προς γενική ανάφλεξη: Η Χεζμπολάχ επιτέθηκε στο Ισραήλ - Εξοπλίστηκε με Scud και ιρανικούς πυραύλους (φωτό, vid).

Προς γενική ανάφλεξη: Η Χεζμπολάχ επιτέθηκε στο Ισραήλ - Εξοπλίστηκε με Scud και ιρανικούς πυραύλους (φωτό, vid) | ProNews.gr

Προς γενική ανάφλεξη: Η Χεζμπολάχ επιτέθηκε στο Ισραήλ - Εξοπλίστηκε με Scud και ιρανικούς πυραύλους (φωτό, vid).

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)