Share |

Θεέ του ουρανού και του παντός,

αυτείν’ οι γραμματισμένοι,

αυτείν’ οι πολιτισμένοι,

έκαμαν και κάνουν αυτά τα λάθη…

Στρατηγός ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Expedia

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026

Ρήγμα στους Ρεπουμπλικανούς: Η Γκριν καταγγέλλει τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα

 



Kindinews.gr / 
Ακολουθήστε   / 4 ώρ.
 
Ρήγμα στους Ρεπουμπλικανούς: Η Γκριν καταγγέλλει τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα
Η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν τοποθετήθηκε δημόσια απέναντι στη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα.
Με μια ιδιαίτερα σκληρή και αιχμηρή ανάρτηση, η Ρεπουμπλικανή βουλευτής Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν τοποθετήθηκε δημόσια απέναντι στη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, αμφισβητώντας ανοιχτά τα πραγματικά κίνητρα της Ουάσινγκτον και καταγγέλλοντας τη συνεχιζόμενη πολιτική αλλαγής καθεστώτων και χρηματοδότησης ξένων πολέμων.
Η ανάρτηση
Υπηρέτησα στην Επιτροπή Εσωτερικής Ασφάλειας τα τελευταία τρία χρόνια. Είμαι 100% υπέρ ισχυρών, ασφαλών και προστατευμένων συνόρων, καθώς και της αντιμετώπισης των ναρκοτρομοκρατών και των καρτέλ που διακινούν θανατηφόρα ναρκωτικά και ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η φαιντανύλη ευθύνεται για πάνω από το 70% των θανάτων από υπερβολική δόση ναρκωτικών στις ΗΠΑ και προέρχεται από μεξικανικά καρτέλ, παρασκευάζεται με χημικές πρόδρομες ουσίες από την Κίνα και διακινείται μέσω των συνόρων ΗΠΑ–Μεξικού.
Τα μεξικανικά καρτέλ είναι πρωτίστως και σε συντριπτικό βαθμό υπεύθυνα για τον θάνατο Αμερικανών από θανατηφόρα ναρκωτικά.
Αν η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ και η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα είχαν πραγματικά στόχο τη διάσωση αμερικανικών ζωών από τα ναρκωτικά, τότε γιατί η κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει αναλάβει δράση εναντίον των μεξικανικών καρτέλ;
Και αν η δίωξη των ναρκοτρομοκρατών αποτελεί τόσο υψηλή προτεραιότητα, τότε γιατί ο πρόεδρος Τραμπ απένειμε χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας, Χουάν Ορλάντο Ερνάντες, ο οποίος καταδικάστηκε και καταδικάστηκε σε 45 χρόνια φυλάκισης για τη διακίνηση εκατοντάδων τόνων κοκαΐνης στις ΗΠΑ; Ειρωνικά, η κοκαΐνη είναι το ίδιο ναρκωτικό που διακινεί κυρίως η Βενεζουέλα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η επόμενη προφανής διαπίστωση είναι ότι η απομάκρυνση του Μαδούρο αποτελεί ξεκάθαρη κίνηση για τον έλεγχο των πετρελαϊκών αποθεμάτων της Βενεζουέλας, ώστε να διασφαλιστεί η σταθερότητα για τον επόμενο, εξίσου προφανή, πόλεμο αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν.
Και φυσικά, γιατί είναι αποδεκτό η Αμερική να εισβάλλει στρατιωτικά, να βομβαρδίζει και να συλλαμβάνει έναν ξένο ηγέτη, ενώ η Ρωσία θεωρείται κακή επειδή εισέβαλε στην Ουκρανία και η Κίνα κακή για την επιθετικότητά της απέναντι στην Ταϊβάν; Είναι εντάξει μόνο όταν το κάνουμε εμείς; (Δεν υποστηρίζω ούτε τη Ρωσία ούτε την Κίνα.)
Η αλλαγή καθεστώτων, η χρηματοδότηση ξένων πολέμων και τα αμερικανικά φορολογικά χρήματα που διοχετεύονται διαρκώς σε ξένες υποθέσεις, σε ξένους πληθυσμούς εντός και εκτός χώρας και σε ξένες κυβερνήσεις, την ώρα που οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής, στέγασης και υγειονομικής περίθαλψης και μαθαίνουν για απάτες και καταχρήσεις των φόρων τους, είναι αυτά που έχουν εξοργίσει τους περισσότερους Αμερικανούς — ιδιαίτερα τις νεότερες γενιές. Οι baby boomers και περίπου οι μισοί της Generation X θα χειροκροτήσουν τους νεοσυντηρητικούς πολέμους και τη σχετική ρητορική, όμως το άλλο μισό της Gen X και η πλειονότητα των νεότερων βλέπουν μέσα από αυτό και το απορρίπτουν.
Η αγανάκτηση των Αμερικανών απέναντι στη διαρκή στρατιωτική επιθετικότητα της ίδιας τους της κυβέρνησης και τη στήριξη ξένων πολέμων είναι απολύτως δικαιολογημένη, γιατί αναγκάζονται να τη χρηματοδοτούν, ενώ και τα δύο κόμματα, Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, φροντίζουν πάντα να διατηρούν τη στρατιωτική μηχανή της Ουάσινγκτον ενεργή και χρηματοδοτημένη.
Αυτό είναι που πολλοί στο κίνημα MAGA πίστεψαν ότι ψήφισαν για να τελειώσει.
Κι όμως, κάναμε λάθος.
Καθώς οι baby boomers αποχωρούν σταδιακά τόσο από την εκλογική δύναμη όσο και από την εξουσία, το εκλογικό μέλλον θα κριθεί από υποψηφίους που θα εστιάσουν στον αμερικανικό οικονομικό λαϊκισμό και θα υπόσχονται ευημερία αποκλειστικά για τους Αμερικανούς.
Προς το παρόν, κανένα από τα δύο κόμματα δεν προσφέρει τη λύση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)