Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

DiEM25: Η ΤΕΧΝΗ, Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚAΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. ΣΠΟΡΤΙΓΚ 19/5/2017- ΜΙΑ ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΞΕΚΙΝΑ

Με… μονόπρακτο ξεκίνησε η εκδήλωση του Βαρουφάκη στο Σπόρτινγκ (εικόνες)
'Ενα… πρωτότυπο τρόπο επέλεξε ο Γιάνης Βαρουφάκης, να ανοίξει την εκδήλωση του DiEM25 στο Σπόρτινγκ. Με ένα θεατρικό μονόπρακτο, «Το Δέντρο» που περιγράφει γλαφυρά τις αλλαγές που συντελέστηκαν στις συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων από την υπαγωγή της χώρας στο πρώτο μνημόνιο το 2010, και με χαιρετισμούς από μέλη του DiEM25 σε ολόκληρο τον κόσμο , όπως τον Νόαμ Τσόμσκι , τον Μπράιαν Ίνο και την Ναόμι Κλάιν, ο Γιάνης Βαρουφάκης συστήθηκε στο Αθηναϊκό κοινό.
Στην τοποθέτηση του ο Γιάνης Βαρουφάκης είπε «Ο απομονωτισμός δεν βοηθά κανέναν να πάρει πίσω την πατρίδα του. Όπως η κλιματική αλλαγή έτσι και η αντιμετώπιση του χρέους, των τραπεζικών κρίσεων, των χαμηλών επενδύσεων, της φτώχειας – απαιτούν μεν δράσεις σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, αλλά αυτές οι δράσεις δεν αρκούν».
Το DiEM25 πασχίζει να είναι το πρώτο ενιαίο, διεθνικό κίνημα που δρα σε κάθε γωνιά της Ευρώπης: «επειδή γνωρίζουμε ότι για να επανακτήσουμε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία μας ως Έλληνες, ως Ιταλοί, ως Γερμανοί, πρέπει να επανακτήσουμε τον δημοκρατικό έλεγχο τηςΕυρώπης ως Ευρωπαίοι» υπογράμμισε.
«Η Ελλάδα ασφυκτιά σε μια Ευρώπη που αποδομείται. Κι η Ευρώπη αποδομείται επειδή χώρες όπως η Ελλάδα ασφυκτιούν – όπως ασφυκτιούν οι εργαζόμενοι πτωχοί σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της Γερμανίας» τόνισε ο Γιάνης Βαρουφάκης.
 Καταλήγοντας στην ομιλία του ο Γιάνης Βαρουφάκης σημείωσε «είναι αλήθεια ότι, όπως με κατηγόρησαν ακόμα και σύντροφοι όταν άρχισαν να θέλουν να συνθηκολογήσουν, έχω πράγματι κόλλημα με το χρέος. Όπως τους απάντησα, ναι έχω κόλλημα με το χρέος όπως ένας αιχμάλωτος πολέμου δεν σκέφτεται τίποτα άλλο από την απόδραση. Η αναδιάρθρωση του χρέους είναι το Νο. 1 ζητούμενο γιατί το χρέος κρύβεται πίσω από την γενικευμένη, τετραπλή πτώχευση».
«Χθες, το κοινοβούλιο εξευτελίστηκε άλλη μια φορά. Οι βουλευτές της πλειοψηφίας προσποιήθηκαν ότι συμφωνούν με αυτά που ψήφισαν, και της αντιπολίτευσης ότι διαφωνούσαν με μέτρα που θα είχαν ψηφίσει εάν ήταν κυβέρνηση». Για τα αντίμετρα, σημείωσε πως «πρόκειται για ύβρη κατά της λογικής… Η επίτευξη των φαιδρών στόχων του πρωτογενούς πλεονάσματος το 2018, το 2019 κ.ο.κ τελικώς θα συνθλίψουν τον ιδιωτικό τομέα», επισήμανε ο Γ.Βαρουφάκης, μιλώντας στο Σπόρτιγκ σε συγκέντρωση παρουσίασυς του κινήματος DiEM25. 
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών τόνισε χώρα έχει μεν ανάγκη από συναίνεση, αλλά κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται στο εγχώριο πολιτικό σύστημα επαναλαμβάνοντας πως ο μόνος δρόμος είναι η ρήξη με τους δανειστές. Πρόσθεσε δε πως «πόσες φορές πρέπει να ζήσουμε την ίδια φαρσοκωμωδία ότι αυτά ήταν τα τελευταία μέτρα, θα μπούμε στην ποσοτική χαλάρωση… Το κούρεμα είναι νομοτελειακά δεδομένο. Το ερώτημα είναι αν θα γίνει θεραπευτικά ή μετά τον θάνατο του ασθενούς».
Υπογράμμισε πως το σύνολο του πολιτικού συστήματος σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, όπως αυτές που βιώνει η χώρα επί επτά συναπτά έτη, οφείλει να καταλήξουν σε συναίνεση σε τρεις βασικούς άξονες:
«την αναδιάρθρωση όλων των χρεών, ιδιωτικών και δημοσίων, τη δραστική μείωση όλων φορολογικών συντελεστών και του σταθερού κόστους οικονομικής δραστηριότητας και στον τερματισμό των αυτοτροφοδοτούμενων περικοπών συντάξεων, επενδύσεων και μισθών».
ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΕ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ
Σχετικά με την αντιπαράθεση ΔΝΤ – Βερολίνου ο συνιδρυτής του DiEM25 τόνισε πως «το Ταμείο θέλει περαιτέρω εσωτερική υποτίμηση, θέλει τη συρρίκνωση της χώρας και πληθυσμιακά αλλά και σε επίπεδο επιχειρήσεων, αλλά ακριβώς επειδή είναι πραγματιστές αντιλαμβάνονται πως αν ερημωθεί η χώρα, δεν θα αποπληρώσει και γι αυτό ζητούν κούρεμα του χρέους άμεσα. Το Βερολίνο από την άλλη, επειδή έχει και εκλογικές αναμετρήσεις στο μυαλό του, ζητά επίσης την ερήμωση της χώρας, αλλά σταδιακά». Μεταξύ άλλων, σημείωσε: «Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες δεν έχουμε κανέναν λόγο να το αποδεχτούμε και οφείλουμε να πάμε σε ρήξη με τους δανειστές».
Ο κ. Βαρουφάκης σημείωσε ότι το πρόγραμμα για επιβίωση εντός της Ευρωζώνης υπό συνθήκες ρήξης με την τρόικα δεν απέτυχε το 2015.«Απλά δεν εφαρμόστηκε. Ο Πρωθυπουργός παρέβη την υπόσχεσή του και, απλά, δεν με άφησε να το εφαρμόσω. Λογικό ήταν να επέλθει η ήττα. Σφάλαμε. Όχι επειδή πιστέψαμε ότι η απελευθέρωση ήταν εφικτή. Σφάλαμε που πιστέψαμε τους λάθος ανθρώπους που κάποια στιγμή για να συνθηκολογήσουν αποκάλεσαν αυταπάτη τον αθετημένο στόχο», συμπλήρωσε.
Όπως τόνισε, «εμείς δεν είχαμε αυταπάτες: Μπορούσαμε τότε -το καλοκαίρι του 2015- να έχουμε κρατηθεί στην Ευρωζώνη με κλειστές τις τράπεζες για καιρό».
Συνέχισε δε λέγοντας ότι σήμερα η χώρα μπορεί να κρατηθεί στην Ευρωζώνη ακόμη πιο εύκολα. «Τι θα μας κάνουν; Θα μας επιβάλουν capital controls; Σήμερα όλοι έχουμε χρεωστικές κάρτες, τα περισσότερα μαγαζιά έχουν POS. Μαζί με το δημόσιο εξωτραπεζικό σύστημα πληρωμών που θα ιδρύσουμε, τον περιορισμό των εισαγωγών ειδών πολυτελείας και την δραστική μείωση των φορολογικών συντελεστών που θα δώσουν ανάσες στον ιδιωτικό τομέα, θα μπορέσουμε να κρατηθούμε εντός της Ευρωζώνης για όσο χρειάζεται ώστε να δείξει η επίσημη Ευρώπη τι θέλει. Την διάλυση ή την διάσωση της Ε.Ε.; Εμείς θα είμαστε έτοιμοι και για τα δύο».
Ο κ. Βαρουφάκης σημείωσε πως «είναι αλήθεια ότι, όπως με κατηγόρησαν ακόμα και σύντροφοι όταν άρχισαν να θέλουν να συνθηκολογήσουν, έχω πράγματι κόλλημα με το χρέος. Όπως τους απάντησα, ναι έχω κόλλημα με το χρέος όπως ένας αιχμάλωτος πολέμου δεν σκέφτεται τίποτα άλλο από την απόδραση. Η αναδιάρθρωση του χρέους είναι το Νο. 1 ζητούμενο γιατί το χρέος κρύβεται πίσω από την γενικευμένη, τετραπλή πτώχευση».
ΕΠΤΑ ΤΟΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Ο Γιάνης Βαρουφάκης παρουσίασε τις επτά τομές που χρειάζεται η χώρα να υλοποιήσει, προκειμένου να επιτευχθεί η ανάκαμψη:
1. Μεγάλες και άμεσες μειώσεις όλων των φορολογικών συντελεστών – 18% ο μέγιστος ΦΠΑ, 20% ο μέγιστος φόρος των επιχειρήσεων, κατάργηση του φόρου αλληλλεγγύης για εισοδήματα κάτω των 30.000, διατήρηση του αφολόγητου ορίου και κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για εισοδήματα κάτω των 20.000 ευρώ.
2. Αναδιάρθρωση δημόσιου χρέους μέσω ανταλλαγών νέων ομολόγων των οποίων οι αποδόσεις εξαρτώνται από την ανάκαμψη.
3. Στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος το πολύ 1,5% του ΑΕΠ.
4. Άμεση ίδρυση Δημόσιου Εξωτραπεζικού Συστήματος Πληρωμών, που επιτρέπει την πολύπλευρη ακύρωση ληξιπρόθεσμων οφειλών, τις εξωτραπεζικές πληρωμές, και που δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο για το κράτος καθώς και δυνατότητες χρηματοδότησης νέου προγράμματος καταπολέμισης της φτώχειας.
5. Ίδρυση Δημόσιας Εταιρείας Διαχείρισης Μη Βιώσιμων Ιδιωτικών Χρεών με μορατόριουμ στους πλειστηριασμούς.
6. Μετατροπή Υπερταμείου-ΤΑΙΠΕΔ σε δημόσια αναπτυξιακή τράπεζα που δανείζεται με εχέγγυα την δημόσια περιουσία την οποία διαχειρίζεται με στόχο τις επενδυντικές ροές που αναβαθμίζουν την ίδια την δημόσια περιουσία. Μετοχές αυτής της νέας αναπτυξιακής τράπεζας εκχωρούνται στα ασφαλιστικά ταμεία τα οποία έτσι στηρίζονται με νέα κεφάλαια.
7. Σεβασμός στη μισθωτή εργασία και στην επιχειρηματικότητα. Τέλος στο «μπλοκάκι» και το ΤΕΒΕ-ΕΦΚΑ για μισθωτούς, οι οποίοι εντάσσονται στο ΙΚΑ & για νέες επιχειρήσεις, start-ups, που απαλλάσσονται για 5 χρόνια από ασφαλιστικές εισφορές.
«Η κρίση είναι τόσο βαθιά που δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο να υπάρξει εθνική συναίνεση πάνω σε μια τέτοια λύση. Το πρόβλημα, ο σπόρος της διχόνοιας, είναι αλλού: όποια κυβέρνηση κι αν προσέλθει στο Eurogroup με λογικές προτάσεις θα έρθει αντιμέτωπη με το γνωστό τείχος της άρνησης των δανειστών. Καμία λελογισμένη πρόταση οικονομικής πολιτικής δεν θα έχει την οποιαδήποτε τύχη εφόσον θέτει ως προϋπόθεση εφαρμογής της την πρότερη σύμφωνη γνώμη του Eurogroup».
A NEW HISTORICAL BEGINNING
 https://www.volksbuehne-berlin.de/praxis/diem_25/
DiEM 25 – Announcing the Democracy in Europe Movement 2025
Mit Yanis Varoufakis und weiteren Referenten. Moderation: Srećko Horvat

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Η «ΣΠΙΘΑ» άναψε για τη Νέα Ελλάδα
Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, άναψε χθες (1 Δεκεμβρίου 2010) τη «ΣΠΙΘΑ» του ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΥ ΠΥΡΟΣ για ΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.
Κώστας Τσιαντής


«…ανέστιος ειν’, που χαίρεται αν ξεσπάσει
ανάμεσα σε φίλους και δικούς ξέφρενη αμάχη.»
Όμηρος (Ι, 63-64)


Του Ηλία Σιαμέλου (Από antibaro 7/12/2010)

Όντας περαστικός, είπα, το βλέφαρό μου για λίγο ν’ ακουμπήσω στου διαδικτύου τις φιλικές ιστοσελίδες! Να δω τα εκθέματα της σκέψης των πολλών, ν’ ακούσω τις ιαχές τους. Όμως άλλα είδαν τα μάτια μου στο θαμποχάρακτο κατώφλι τους. Ο ένας κρατάει την πύρινη ρομφαία, ο άλλος κοντάρια και παλούκια και πιο πέρα ο φίλος τρίβει την τσακμακόπετρά του, εκεί απόκοντα, στις νοτισμένες αναφλέξεις του συστήματος.
-Ω, είπα, ω θεληματάρικα παιδιά, που παίζετε κρυφτό, στα πιο ρηχά σοκάκια ενός εξωνημένου καθεστώτος. Κύματα, κύματα έρχονται τα λόγια σας με θόρυβο και φεύγουν. Δεν έχουν φτερά, δεν έχουν μέσα τους τούς ήχους των πονεμένων.
Μόνο να, κατηγόριες, κατηγόριες, και λόγια επικριτικά από ανθρώπους που εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας. Κι όλα αυτά, τούτη τη μαύρη ώρα της γενικευμένης υπνογένειας! Δε μπορεί, είπα, κάπου θα υπάρχει η συζυγία των ψυχών, κάπου το πάρτι της στενοποριάς θα πάρει τέλος.
Μα τι θέλω να πω; Για ποιο πράγμα τόση ώρα τσαμπουνάω; Ναι, ναι, μα για του λύκου το χιονισμένο πέρασμα μιλάω ! Μια κίνηση έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης και πέσανε όλοι πάνω του για να τον φάνε. Και δε ρίχτηκαν πάνω του οι οχτροί, δεν όρμησε πάνω του της Νέας Τάξης η αρμάδα. Όρμησε το ίδιο το περιοδικό «Ρεσάλτο»! Όρμησε το μετερίζι εκείνο που στις σελίδες του την άστεγη ψυχή μας τόσα χρόνια είχαμε αποθέσει!

Είμαι στο Κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας μου. «Ερευνώ πέρα τον ορίζοντα και, σκύβοντας προσπαθώ με τα δάχτυλα να καθαρίσω την πλάκα του τάφου νάρθει ν’ ακουμπήσει η σελήνη…»*. Ναι, εκείνη μου το έλεγε: Πρόσεχε, πρόσεχε τον κόσμο μας. Πρόσεχε τους ανθρώπους, ενώ μου απάγγελνε με δάκρυα τους στίχους του αγαπημένου της ποιητή : «Αυτός αυτός ο κόσμος /ο ίδιος κόσμος είναι… Στη χάση του θυμητικού / στο έβγα των ονείρων … Αυτός ο ίδιος κόσμος / αυτός ο κόσμος είναι. Κύμβαλο κύμβαλο / και μάταιο γέλιο μακρινό!»…**
Σκέφτομαι, σκέφτομαι κι άκρη δε βρίσκω. «Τελικά αυτή η άμυνα που θα μας πάει, σαν μας μισήσουνε κι’ οι λυγαριές;»** *

Ναι, στο τέλος θα μισήσουμε τον ίδιο μας το εαυτό ή θα τρελαθούμε. Δε γίνεται τη μια μέρα να βάζεις στο εξώφυλλο του «Ρεσάλτο» τη φωτογραφία του Μίκη και την άλλη βάναυσα να τον λοιδορείς. Δε γίνεται τη μια μέρα να ελπίζεις στο φως και την άλλη να γουρουνοδένεσαι με το σκοτάδι. Δε γίνεται τη μια μέρα να προβάλλεις τις απόψεις του και την άλλη να τον ταυτίζεις με τη …Ντόρα!
Είναι αυτή η θαμπούρα απ’ την κακοσυφοριασμένη αιθάλη της Αθήνας που επηρεάζει ανθρώπους και αισθήματα; Είναι η πωρωμένη σκιά του Στάλιν που κατευθύνει ακόμη και σήμερα την εγκληματική παραλυσία των όντων;

Δεν έχω πρόθεση να ενταχτώ στο κίνημα του Θεοδωράκη. Όμως δε μπορώ να πω ότι δε χαίρομαι, όταν ακούω να ξεπετάγονται σπίθες μέσα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, είτε αυτές προέρχονται από απλούς ανθρώπους ή από ανεμογέννητους προλάτες πρωτοπόρους. Φτάνει αυτές οι σπίθες να ανάψουν φωτιές, για να καεί τούτο το σάπιο καθεστώς, τούτη η παπανδρεοποιημένη χολέρα. Αν εμείς οι ξεπαρμένοι «κονταροχτυπιόμαστε» μέσα στης πένας τη χλομάδα κι είμαστε ανίκανοι ν’ ανάψουμε μια σπίθα στου καλυβιού μας τη γωνιά, ας αφήσουμε τουλάχιστον κάποιες περήφανες ψυχές να κάνουν αυτό που νομίζουν καλύτερα. Ας μην σηκώνουμε αμάχες κι ας μην πετάμε ανέσπλαγχνες κορώνες, όταν κάποιο κίνημα είναι ακόμη στα σπάργανα και δεν έχει δείξει το πρόσωπό του. Εκτός κι αν η μικρόνοιά μας ενοχλήθηκε, όταν ο Μίκης κάλεσε επίσημα τους Ανεξάρτητους πολίτες σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, σε κυβερνητικά ή μη σχέδια, που Ηθικά, Εθνικά, Δημοκρατικά, Ιστορικά, κατατείνουν στην υποτέλεια του Ελληνισμού.

Όμως, παρά το αλυσόδεμα, παρά τα μύρια δεινά που μας σωρεύουν, τούτος ο βράχος, που λέγεται Ελλάδα, εκπέμπει την κραυγή του. Και οι κραυγές του Μίκη, και οι κραυγές χιλιάδων αγωνιστών, όποιου χρώματος και νάναι, σε πείσμα κάθε ψωροκύβερνου, σε πείσμα κάθε καθεστωτικού βαρδιάνου, κάποια στιγμή θα ενωθούν, κάποια στιγμή στον άνεμο θα ανεβούν, για ν’ ακουστούν, να πιάσουν τόπο. Γιατί «κι ένας που έχει μυαλό νήπιου καταλαβαίνει, πως τώρα η Ελλάδα στην άκρα του άπατου γκρεμού κοντοζυγώνει»****

* Νίκος Εγγονόπουλος
** Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί»
*** Νίκος Εγγονόπουλος
****Όμηρος (Η, 379-482) , παράφραση.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ- ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΙΚΗ

ΑΡΝΗΣΗ: ΣΕΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

ΠΛΑΤΕΙΑ - Άμεση Δημοκρατία (Real Democracy)